HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Diogène Laërce, Vies, doctrines et sentences des Philosophes illustres, livre VIII (Pythagore)

Liste des contextes (ordre alphabétique)


μ  =  114 formes différentes pour 250 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, par.
[8, 6]   τὸν ἀέρα τὸν ἀναπνέω, οὐ  μὰ   τὸ ὕδωρ τὸ πίνω, οὔ
[8, 6]   Φυσικοῦ συγγράμματος λέγει ὧδε· Οὐ  μὰ   τὸν ἀέρα τὸν ἀναπνέω, οὐ
[8, 3]   καὶ παρὰ Χαλδαίοις ἐγένετο καὶ  Μάγοις.   Εἶτ' ἐν Κρήτῃ σὺν Ἐπιμενίδῃ
[8, 48]   φησιν ὅροις χρήσασθαι διὰ τῆς  μαθηματικῆς   ὕλης, ἐπὶ πλέον δὲ Σωκράτην
[8, 41]   γυναῖκας αὐτῷ παραδοῦναι, ὡς καὶ  μαθησομένας   τι τῶν αὐτοῦ· ἃς καὶ
[8, 11]   λέγεται γενέσθαι καὶ αὐτοῦ οἱ  μαθηταὶ   δόξαν εἶχον περὶ αὐτοῦ ὡς
[8, 10]   φιλίαν ἰσότητα. Καὶ αὐτοῦ οἱ  μαθηταὶ   κατετίθεντο τὰς οὐσίας εἰς ἓν
[8, 3]   τοῖς Ἰταλιώταις ἐδοξάσθη σὺν τοῖς  μαθηταῖς,   οἳ πρὸς τοὺς τριακοσίους ὄντες
[8, 22]   ~Λέγεται παρεγγυᾶν αὐτὸν ἑκάστοτε τοῖς  μαθηταῖς   τάδε λέγειν εἰς τὸν οἶκον
[8, 42]   δέ, γυναῖκα μὲν εἶναι Βροντίνου,  μαθήτριαν   δὲ Πυθαγόρου. Ἦν αὐτῷ καὶ
[8, 23]   ἥρωας δ' ἀνθρώπων, ἀνθρώπων δὲ  μάλιστα   γονέας. Ἀλλήλοις θ' ὁμιλεῖν, ὡς
[8, 12]   Ἀντικλείδης ἐν δευτέρῳ Περὶ Ἀλεξάνδρου.  ~Μάλιστα   δὲ σχολάσαι τὸν Πυθαγόραν περὶ
[8, 24]   ἀπέχεσθαι διὰ τὸ πνευματώδεις ὄντας  μάλιστα   μετέχειν τοῦ ψυχικοῦ· καὶ ἄλλως
[8, 6]   Πυθαγόρης Μνησάρχου ἱστορίην ἤσκησεν ἀνθρώπων  μάλιστα   πάντων καὶ ἐκλεξάμενος ταύτας τὰς
[8, 16]   τὸν Πυθαγορικόν, ἐρωτηθέντα πῶς ἂν  μάλιστα   τὸν υἱὸν παιδεύσειεν, εἰπεῖν, εἰ
[8, 19]   ἵνα μὴ παρέλκωμεν. ~Παντὸς δὲ  μᾶλλον   ἀπηγόρευε μήτ' ἐρυθῖνον ἐσθίειν μήτε
[8, 39]   αὐτόθι ἔστη, εἰπὼν ἁλῶναι ἂν>  μᾶλλον   πατῆσαι, ἀναιρεθῆναι δὲ κρεῖττον
[8, 20]   Ἐκάλει δὲ τὸ νουθετεῖν πελαργᾶν.  Μαντικῇ   τ' ἐχρῆτο τῇ διὰ τῶν
[8, 24]   μήτε τι λέγειν μήτε πράσσειν,  ~μαντικὴν   πᾶσαν τιμᾶν, ᾠδαῖς χρῆσθαι πρὸς
[8, 32]   τούς τε καθαρμοὺς καὶ ἀποτροπιασμοὺς  μαντικήν   τε πᾶσαν καὶ κληδόνας καὶ
[8, 1]   οἰκεῖν δ' ἐν Σάμῳ τὸν  Μάρμακον,   ὅθεν Σάμιον τὸν Πυθαγόραν λέγεσθαι·
[8, 1]   Ἔνιοι δ' υἱὸν μὲν εἶναι  Μαρμάκου   τοῦ Ἱππάσου τοῦ Εὐθύφρονος τοῦ
[8, 18]   δ' αὐτῷ τὸ μὲν πῦρ  μαχαίρᾳ   μὴ σκαλεύειν δυναστῶν ὀργὴν καὶ
[8, 17]   αὐτῷ τὰ σύμβολα τάδε· πῦρ  μαχαίρᾳ   μὴ σκαλεύειν, ζυγὸν μὴ ὑπερβαίνειν,
[8, 17]   μὴ ἐπουρεῖν μηδὲ ἐφίστασθαι, ὀξεῖαν  μάχαιραν   ἀποστρέφειν, ἀποδημοῦντα ἐπὶ τοῖς ὅροις
[8, 15]   ἔγραφον πρὸς τοὺς οἰκείους ὡς  μεγάλου   τινὸς τετυχηκότες. Μεταποντῖνοί γε μὴν
[8, 37]   τοῖς παρισώμασιν, τοῖς ἀποπλάνοις, τοῖς  μεγέθεσιν   νουβυστικῶς. Μνησίμαχος δ' Ἀλκμαίων· Ὡς
[8, 32]   καὶ κληδόνας καὶ τὰ ὅμοια.  Μέγιστον   δέ φησιν τῶν ἐν ἀνθρώποις
[8, 19]   κηρίῳ ἄρτῳ, οἴνου δὲ  μεθ'   ἡμέραν μὴ γεύεσθαι· ὄψῳ τε
[8, 7]   ἀρχή· νέοι, ἀλλὰ σέβεσθε  μεθ'   ἡσυχίας τάδε πάντα· τρίτον Περὶ
[8, 50]   ῥητέον περὶ τῶν ἐλλογίμων Πυθαγορικῶν·  μεθ'   οὓς περὶ τῶν σποράδην κατά
[8, 9]   μὴ εἰδέναι τὸ συμφέρον. Τὴν  μέθην   ἓν ἀνθ' ἑνὸς βλάβην καλεῖ
[8, 20]   οὔτε διαχωρῶν οὔτε ἀφροδισιάζων οὔτε  μεθυσθείς.   Ἀπείχετο καταγέλωτος καὶ πάσης ἀρεσκείας
[8, 35]   κύκλον. Γῆρας καὶ πᾶν τὸ  μειούμενον   ὅμοιον· καὶ αὔξην καὶ νεότητα
[8, 10]   δ' αὐτῷ μὲν νεηνίσκος  μειράκιον,   δὲ νεηνίης ἀνήρ. Εἶπέ
[8, 35]   τῆς τἀγαθοῦ φύσεως, τὸ δὲ  μέλαν   τοῦ κακοῦ. Ἄρτον μὴ καταγνύειν,
[8, 19]   ἀπηγόρευε μήτ' ἐρυθῖνον ἐσθίειν μήτε  μελάνουρον,   καρδίας τ' ἀπέχεσθαι καὶ κυάμων·
[8, 33]   τε κρεῶν καὶ τριγλῶν καὶ  μελανούρων   καὶ ᾠῶν καὶ τῶν ᾠοτόκων
[8, 50]   ~Οὔτε δὲ αἰεὶ καλὸν αἰθερολογίη  μελεδωνόν   τε εἶναι τῇ πατρίδι κάλλιον.
[8, 19]   τρίγλης ἐνίοτε. Αὐτὸν δ' ἀρκεῖσθαι  μέλιτι   μόνῳ φασί τινες κηρίῳ
[8, 18]   τῷ φροντίδα ποιεῖσθαι καὶ τοῦ  μέλλοντος·   γὰρ χοῖνιξ ἡμερήσιος τροφή.
[8, 43]   δὲ πρὸς τὸν ἴδιον ἄνδρα  μελλούσῃ   πορεύεσθαι παρῄνει ἅμα τοῖς ἐνδύμασι
[8, 5]   Πυθαγόραν καὶ πάντων τῶν εἰρημένων  μεμνῆσθαι.   ~Ἔνιοι μὲν οὖν Πυθαγόραν μηδὲ
[8, 8]   ὡς οὖν εἰς ταύτην οἱ  μὲν   ἀγωνιούμενοι, οἱ δὲ κατ' ἐμπορίαν,
[8, 33]   μὴ τὰς ἴσας, ἀλλὰ θεοῖς  μὲν   ἀεὶ μετ' εὐφημίας λευχειμονοῦντας καὶ
[8, 27]   καὶ παχέος. Καλοῦσι δὲ τὸν  μὲν   ἀέρα ψυχρὸν αἰθέρα, τὴν δὲ
[8, 22]   τιμιώτερον ἡγουμένους· ὡς ἐν κόσμῳ  μὲν   ἀνατολὴν δύσεως, ἐν βίῳ δ'
[8, 8]   οὕτως ἐν τῷ βίῳ οἱ  μὲν   ἀνδραποδώδεις, ἔφη, φύονται δόξης καὶ
[8, 49]   ὀνήιστοι τὰς πόλιας ἐκλείψετε, ἀπὸ  μὲν   αὐτέων κόσμος αἱρεθήσεται, ἐπικινδυνότερα
[8, 44]   ἄρα Πυθαγόρης τοῖος σοφός, ὥστε  μὲν   αὐτὸς μὴ ψαύειν κρειῶν καὶ
[8, 23]   δὲ γένεσιν φθορᾶς. ~Καὶ θεοὺς  μὲν   δαιμόνων προτιμᾶν, ἥρωας δ' ἀνθρώπων,
[8, 42]   Κροτωνιάτου θυγάτηρ· οἱ δέ, γυναῖκα  μὲν   εἶναι Βροντίνου, μαθήτριαν δὲ Πυθαγόρου.
[8, 1]   Τυρρηνοὺς ἐκβαλόντες. Ἔνιοι δ' υἱὸν  μὲν   εἶναι Μαρμάκου τοῦ Ἱππάσου τοῦ
[8, 37]   Ξενοφάνης. Ἔσκωψε δ' αὐτὸν Κρατῖνος  μὲν   ἐν Πυθαγοριζούσῃ· ἀλλὰ καὶ ἐν
[8, 30]   καρδίας μέχρις ἐγκεφάλου· καὶ τὸ  μὲν   ἐν τῇ καρδίᾳ μέρος αὐτῆς
[8, 2]   Ἔσχε δὲ καὶ ἀδελφούς, πρεσβύτερον  μὲν   Εὔνομον, μέσον δὲ Τυρρηνόν· καὶ
[8, 13]   ἡμῖν ἐχόντων ψυχῆς. Καὶ τόδε  μὲν   ἦν τὸ πρόσχημα· τὸ δ'
[8, 44]   ~Ὁ δ' οὖν Πυθαγόρας, ὡς  μὲν   Ἡρακλείδης φησὶν τοῦ Σαραπίωνος,
[8, 21]   κατελθόντα αὐτὸν εἰς ᾅδου τὴν  μὲν   Ἡσιόδου ψυχὴν ἰδεῖν πρὸς κίονι
[8, 26]   εἶναι τοῦ ἔτους, οὗ τὸ  μὲν   θάλλον ἔαρ ὑγιεινόν, τὸ δὲ
[8, 26]   ὑγρόν· ὧν κατ' ἐπικράτειαν θερμοῦ  μὲν   θέρος γίνεσθαι, ψυχροῦ δὲ χειμῶνα·
[8, 2]   ὥς φησιν Ἡρόδοτος. Οὗτος ἤκουσε  μέν,   καθὰ προείρηται, Φερεκύδου τοῦ Συρίου·
[8, 46]   πολὺ ἀπ' ἀλλήλων ἀπέχοντες· εἷς  μὲν   Κροτωνιάτης, τυραννικὸς ἄνθρωπος· ἕτερος Φλιάσιος,
[8, 35]   ἐλευθέροις καὶ δούλοις. ~(Καὶ τὸ  μὲν   λευκὸν τῆς τἀγαθοῦ φύσεως, τὸ
[8, 10]   χειμών. Ἔστι δ' αὐτῷ  μὲν   νεηνίσκος μειράκιον, δὲ νεηνίης
[8, 41]   καὶ Πυθαγορικὰς κληθῆναι. Καὶ ταῦτα  μὲν   Ἕρμιππος. ~Ἦν δὲ τῷ
[8, 37]   ἔγνων φθεγξαμένης ἀΐων. ~Καὶ ταῦτα  μὲν   Ξενοφάνης. Ἔσκωψε δ' αὐτὸν
[8, 15]   τετυχηκότες. Μεταποντῖνοί γε μὴν τὴν  μὲν   οἰκίαν αὐτοῦ Δήμητρος ἱερὸν ἐκάλουν,
[8, 44]   ἄλλους. Ἄγαμαι σοφόν· αὐτὸς ἔφα  μὲν   οὐκ ἀδικεῖν, ἄλλους δ' αὐτὸς
[8, 50]   Ἐπικούρου καθὰ καὶ προειρήκαμεν. Περὶ  μὲν   οὖν Θεανοῦς καὶ Τηλαύγους διειλέγμεθα·
[8, 30]   καὶ φρένας καὶ θυμόν. Νοῦν  μὲν   οὖν καὶ θυμὸν εἶναι καὶ
[8, 6]   πάντων τῶν εἰρημένων μεμνῆσθαι. ~Ἔνιοι  μὲν   οὖν Πυθαγόραν μηδὲ ἓν καταλιπεῖν
[8, 4]   μνήμην ἔχειν τῶν συμβαινόντων. Ἐν  μὲν   οὖν τῇ ζωῇ πάντων διαμνημονεῦσαι,
[8, 28]   τοῦτο ζωοποιεῖν πάντα. ~Καὶ ζῆν  μὲν   πάνθ' ὅσα μετέχει τοῦ θερμοῦ·
[8, 29]   καὶ αἴσθησιν. ~Μορφοῦσθαι δὲ τὸ  μὲν   πρῶτον παγὲν ἐν ἡμέραις τεσσαράκοντα,
[8, 18]   ἀνεπιστρεπτεῖν. ~Ἤθελε δ' αὐτῷ τὸ  μὲν   πῦρ μαχαίρᾳ μὴ σκαλεύειν δυναστῶν
[8, 20]   γε μὴν Ἀριστόξενος πάντα  μὲν   τὰ ἄλλα συγχωρεῖν αὐτὸν ἐσθίειν
[8, 31]   καὶ ἐκ θαλάττης· καὶ ἄγεσθαι  μὲν   τὰς καθαρὰς ἐπὶ τὸν ὕψιστον,
[8, 26]   Ἀλλὰ καὶ τῆς ἡμέρας θάλλειν  μὲν   τὴν ἕω, φθίνειν δὲ τὴν
[8, 28]   δὲ προσφερομένην τῇ μήτρᾳ ἀπὸ  μὲν   τοῦ ἐγκεφάλου ἰχῶρα καὶ ὑγρὸν
[8, 43]   ἀπ' ἀνδρὸς καθαρεύει, φάναι, Ἀπὸ  μὲν   τοῦ ἰδίου παραχρῆμα, ἀπὸ δὲ
[8, 25]   εὑρηκέναι ἐν Πυθαγορικοῖς ὑπομνήμασιν. ~Ἀρχὴν  μὲν   τῶν ἁπάντων μονάδα· ἐκ δὲ
[8, 36]   ὕδατος καὶ θαλάσσης. ~Καὶ ταῦτα  μέν   φησιν Ἀλέξανδρος ἐν τοῖς
[8, 23]   Ἀλλήλοις θ' ὁμιλεῖν, ὡς τοὺς  μὲν   φίλους ἐχθροὺς μὴ ποιῆσαι, τοὺς
[8, 30]   τούτων τὰς αἰσθήσεις. Καὶ τὸ  μὲν   φρόνιμον ἀθάνατον, τὰ δὲ λοιπὰ
[8, 8]   φιλόσοφοι τῆς ἀληθείας. Καὶ τάδε  μὲν   ὧδε. ~Ἐν δὲ τοῖς τρισὶ
[8, 5]   τοῦ Ἀπόλλωνος ἱερὸν ἐπέδειξεν ἣν  Μενέλαος   ἀνέθηκεν ἀσπίδα, (ἔφη γὰρ αὐτόν,
[8, 4]   εἰς Εὔφορβον ἐλθεῖν καὶ ὑπὸ  Μενέλεω   τρωθῆναι. δ' Εὔφορβος ἔλεγεν
[8, 28]   τὰ φυτὰ ζῷα εἶναι· ψυχὴν  μέντοι   μὴ ἔχειν πάντα. Εἶναι δὲ
[8, 27]   τε τῶν ὅλων καὶ κατὰ  μέρος   αἰτίαν εἶναι τῆς διοικήσεως. Διήκειν
[8, 30]   τὸ μὲν ἐν τῇ καρδίᾳ  μέρος   αὐτῆς ὑπάρχειν θυμόν, φρένας δὲ
[8, 25]   αὐτῶν κόσμον ἔμψυχον, νοερόν, σφαιροειδῆ,  μέσην   περιέχοντα τὴν γῆν καὶ αὐτὴν
[8, 2]   καὶ ἀδελφούς, πρεσβύτερον μὲν Εὔνομον,  μέσον   δὲ Τυρρηνόν· καὶ δοῦλον Ζάμολξιν,
[8, 33]   καὶ ἁγνεύοντας, ἥρωσι δ' ἀπὸ  μέσου   ἡμέρας. Τὴν δ' ἁγνείαν εἶναι
[8, 14]   προσῄεσαν καὶ Λευκανοὶ καὶ Πευκέτιοι  Μεσσάπιοί   τε καὶ Ῥωμαῖοι. ~Μέχρι δὲ
[8, 38]   θεὸν λέγεις εἰ τοῖς ῥύπου  μεστοῖσιν   ἥδεται συνών. Ἔτι ἐν τῷ
[8, 33]   ἴσας, ἀλλὰ θεοῖς μὲν ἀεὶ  μετ'   εὐφημίας λευχειμονοῦντας καὶ ἁγνεύοντας, ἥρωσι
[8, 2]   καθὰ προείρηται, Φερεκύδου τοῦ Συρίου·  μετὰ   δὲ τὴν ἐκείνου τελευτὴν ἧκεν
[8, 48]   καὶ τοὺς ἐκείνῳ πλησιάσαντας, καὶ  μετὰ   ταῦτ' Ἀριστοτέλην καὶ τοὺς στωικούς.
[8, 40]   τῇ τῶν Σατύρου βίων ἐπιτομῇ  μετὰ   τὸ θάψαι Φερεκύδην ἐν Δήλῳ
[8, 39]   Πυθαγόρας τοῦτον τὸν τρόπον. Συνεδρεύοντος  μετὰ   τῶν συνήθων ἐν τῇ Μίλωνος
[8, 40]   καὶ Συρακουσίων, ἐξελθεῖν τὸν Πυθαγόραν  μετὰ   τῶν συνήθων καὶ προστῆναι τῶν
[8, 41]   τὴν μητέρα. Τὸν δὲ Πυθαγόραν  μετὰ   χρόνον ἀνελθεῖν ἰσχνὸν καὶ κατεσκελετευμένον·
[8, 25]   τέτταρα, πῦρ, ὕδωρ, γῆν, ἀέρα·  μεταβάλλειν   δὲ καὶ τρέπεσθαι δι' ὅλων,
[8, 5]   ὑπομένουσιν. ~Ἐπειδὴ δὲ Εὔφορβος ἀποθάνοι,  μεταβῆναι   τὴν ψυχὴν αὐτοῦ εἰς Ἑρμότιμον,
[8, 49]   Πυθαγόρεω γενεήν τε καὶ κλέος,  μεταναστὰς   ἂν οἴχεο ἐκ Μιλήτου· νῦν
[8, 15]   οἰκείους ὡς μεγάλου τινὸς τετυχηκότες.  Μεταποντῖνοί   γε μὴν τὴν μὲν οἰκίαν
[8, 40]   εὑρόντα Κύλωνος τοῦ Κροτωνιάτου εἰς  Μεταπόντιον   ὑπεξελθεῖν κἀκεῖ τὸν βίον καταστρέψαι
[8, 40]   ἀποθανεῖν καταφυγόντα εἰς τὸ ἐν  Μεταποντίῳ   ἱερὸν τῶν Μουσῶν, τετταράκοντ' ἡμέρας
[8, 10]   οἰκίας αὐτοῦ καὶ τῆς ὄψεως  μετεῖχον.   Ἀπείχοντο δὲ καὶ σοροῦ κυπαρισσίνης
[8, 28]   ~Καὶ ζῆν μὲν πάνθ' ὅσα  μετέχει   τοῦ θερμοῦ· διὸ καὶ τὰ
[8, 27]   πρὸς θεοὺς συγγένειαν, κατὰ τὸ  μετέχειν   ἄνθρωπον θερμοῦ· διὸ καὶ προνοεῖσθαι
[8, 24]   διὰ τὸ πνευματώδεις ὄντας μάλιστα  μετέχειν   τοῦ ψυχικοῦ· καὶ ἄλλως κοσμιωτέρας
[8, 14]   καὶ πρῶτον εἰς τοὺς Ἕλληνας  μέτρα   καὶ σταθμὰ εἰσηγήσασθαι, καθά φησιν
[8, 46]   καὶ αὐτοῦ τὸ σύστημα διέμενε  μέχρι   γενεῶν ἐννέα καὶ δέκα·
[8, 15]   Πευκέτιοι Μεσσάπιοί τε καὶ Ῥωμαῖοι.  ~Μέχρι   δὲ Φιλολάου οὐκ ἦν τι
[8, 30]   ἀρχὴν τῆς ψυχῆς ἀπὸ καρδίας  μέχρις   ἐγκεφάλου· καὶ τὸ μὲν ἐν
[8, 34]   μὴ ἀναιρεῖσθαι, ὑπὲρ τοῦ ἐθίζεσθαι  μὴ   ἀκολάστως ἐσθίειν ὅτι ἐπὶ
[8, 8]   τὰς Κοπίδας, οὗ ἀρχή,  Μὴ   ἀνααίδευ μηδενί. Σωσικράτης δ' ἐν
[8, 34]   γοῦν αὐτοῖς. Τὰ δὲ πεσόντα  μὴ   ἀναιρεῖσθαι, ὑπὲρ τοῦ ἐθίζεσθαι μὴ
[8, 34]   ἐντὸς τῆς τραπέζης καταπέσῃ. Ἀλεκτρυόνος  μὴ   ἅπτεσθαι λευκοῦ, ὅτι ἱερὸς τοῦ
[8, 34]   γὰρ τὰς ὥρας. Τῶν ἰχθύων  μὴ   ἅπτεσθαι ὅσοι ἱεροί· μὴ γὰρ
[8, 17]   τετραμμένον. Μὴ ὀμίχειν, ἐκτὸς λεωφόρου  μὴ   βαδίζειν, μὴ ῥᾳδίως δεξιὰν ἐμβάλλειν,
[8, 23]   σίνεσθαι, ἀλλὰ μηδὲ ζῷον  μὴ   βλάπτει ἀνθρώπους. Αἰδῶ καὶ εὐλάβειαν
[8, 40]   κἀκεῖ τὸν βίον καταστρέψαι ἀσιτίᾳ,  μὴ   βουλόμενον περαιτέρω ζῆν. Ἕρμιππος δέ
[8, 34]   ἰχθύων μὴ ἅπτεσθαι ὅσοι ἱεροί·  μὴ   γὰρ δεῖν τὰ αὐτὰ τετάχθαι
[8, 19]   ἄρτῳ, οἴνου δὲ μεθ' ἡμέραν  μὴ   γεύεσθαι· ὄψῳ τε τὰ πολλὰ
[8, 39]   χωρίῳ γενόμενος πλήρει κυάμων, ἵνα  μὴ>   διέρχοιτο αὐτόθι ἔστη, εἰπὼν ἁλῶναι
[8, 9]   εὔχεσθαι ὑπὲρ αὑτῶν διὰ τὸ  μὴ   εἰδέναι τὸ συμφέρον. Τὴν μέθην
[8, 15]   τε καὶ οἱ ἄλλοι Πυθαγόρειοι  μὴ   εἶναι πρὸς πάντας πάντα ῥητά,
[8, 18]   παρῄνει τοῖς ἀπαλλαττομένοις τοῦ βίου  μὴ   ἐπιθυμητικῶς ἔχειν τοῦ ζῆν μηδ'
[8, 18]   δὲ τοῦ εἰς ἀποδημίαν βαδίζοντα  μὴ   ἐπιστρέφεσθαι παρῄνει τοῖς ἀπαλλαττομένοις τοῦ
[8, 17]   μὴ τρέφειν, ἀπονυχίσμασι καὶ κουραῖς  μὴ   ἐπουρεῖν μηδὲ ἐφίστασθαι, ὀξεῖαν μάχαιραν
[8, 18]   τροφή. Διὰ δὲ τοῦ καρδίαν  μὴ   ἐσθίειν ἐδήλου μὴ τὴν ψυχὴν
[8, 17]   ἐπὶ χοίνικος μὴ καθίζειν, καρδίην  μὴ   ἐσθίειν, φορτίον συγκαθαιρεῖν καὶ μὴ
[8, 17]   ῥᾳδίως δεξιὰν ἐμβάλλειν, ὁμωροφίους χελιδόνας  μὴ   ἔχειν, γαμψώνυχα μὴ τρέφειν, ἀπονυχίσμασι
[8, 28]   φυτὰ ζῷα εἶναι· ψυχὴν μέντοι  μὴ   ἔχειν πάντα. Εἶναι δὲ τὴν
[8, 21]   θεῶν, κολαζομένους δὲ καὶ τοὺς  μὴ   θέλοντας συνεῖναι ταῖς ἑαυτῶν γυναιξί·
[8, 9]   φησιν οὕτως· Ἀφροδίσια χειμῶνος ποιέεσθαι,  μὴ   θέρεος· φθινοπώρου δὲ καὶ ἦρος
[8, 18]   μὴ ὑπερβαίνειν. Ἐπί τε χοίνικος  μὴ   καθίζειν ἐν ἴσῳ τῷ φροντίδα
[8, 17]   ζυγὸν μὴ ὑπερβαίνειν, ἐπὶ χοίνικος  μὴ   καθίζειν, καρδίην μὴ ἐσθίειν, φορτίον
[8, 35]   δὲ μέλαν τοῦ κακοῦ. Ἄρτον  μὴ   καταγνύειν, ὅτι ἐπὶ ἕνα οἱ
[8, 18]   δυναστῶν ὀργὴν καὶ οἰδοῦντα θυμὸν  μὴ   κινεῖν. Τὸ δὲ ζυγὸν μὴ
[8, 17]   μὴ ὀμόργνυσθαι, πρὸς ἥλιον τετραμμένον.  Μὴ   ὀμίχειν, ἐκτὸς λεωφόρου μὴ βαδίζειν,
[8, 17]   τῇ τέφρᾳ, δᾳδίῳ εἰς θᾶκον  μὴ   ὀμόργνυσθαι, πρὸς ἥλιον τετραμμένον. Μὴ
[8, 13]   γὰρ καὶ τὸ φονεύειν ἀπαγορεύειν,  μὴ   ὅτι γε ἅπτεσθαι τῶν ζῴων
[8, 9]   καὶ πλησμονὴν πᾶσαν ἀποδοκιμάζει, λέγων  μὴ   παραβαίνειν μήτε τῶν ποτῶν μήτε
[8, 39]   οἰκίᾳ τούτου, ὑπό τινος τῶν  μὴ   παραδοχῆς ἀξιωθέντων διὰ φθόνον ὑποπρησθῆναι
[8, 24]   ψυχικοῦ· καὶ ἄλλως κοσμιωτέρας ἀπεργάζεσθαι  μὴ   παραληφθέντας τὰς γαστέρας. Καὶ διὰ
[8, 18]   ταῦτα λοιπόν ἐστιν ἐκλαμβάνειν, ἵνα  μὴ   παρέλκωμεν. ~Παντὸς δὲ μᾶλλον ἀπηγόρευε
[8, 17]   ἔχειν, ἐν δακτυλίῳ εἰκόνα θεοῦ  μὴ   περιφέρειν, χύτρας ἴχνος συγχεῖν ἐν
[8, 23]   ὡς τοὺς μὲν φίλους ἐχθροὺς  μὴ   ποιῆσαι, τοὺς δ' ἐχθροὺς φίλους
[8, 17]   ὀμίχειν, ἐκτὸς λεωφόρου μὴ βαδίζειν,  μὴ   ῥᾳδίως δεξιὰν ἐμβάλλειν, ὁμωροφίους χελιδόνας
[8, 18]   αὐτῷ τὸ μὲν πῦρ μαχαίρᾳ  μὴ   σκαλεύειν δυναστῶν ὀργὴν καὶ οἰδοῦντα
[8, 17]   τὰ σύμβολα τάδε· πῦρ μαχαίρᾳ  μὴ   σκαλεύειν, ζυγὸν μὴ ὑπερβαίνειν, ἐπὶ
[8, 17]   μὴ ἐσθίειν, φορτίον συγκαθαιρεῖν καὶ  μὴ   συνεπιτιθέναι, τὰ στρώματα ἀεὶ συνδεδεμένα
[8, 33]   θεοῖς δεῖν νομίζειν καὶ ἥρωσι  μὴ   τὰς ἴσας, ἀλλὰ θεοῖς μὲν
[8, 18]   τοῦ καρδίαν μὴ ἐσθίειν ἐδήλου  μὴ   τὴν ψυχὴν ἀνίαις καὶ λύπαις
[8, 13]   τινὰ τοῦτον σιτίσαι τὸν τρόπον,  μὴ   τοῦτον. Τοῦτον γὰρ καὶ τὸ
[8, 45]   ἰδίοις. Χωρίον ἦν κυάμων· ἵνα  μὴ   τούτους δὲ πατήσῃ, ἐξ Ἀκραγαντίνων
[8, 17]   ὁμωροφίους χελιδόνας μὴ ἔχειν, γαμψώνυχα  μὴ   τρέφειν, ἀπονυχίσμασι καὶ κουραῖς μὴ
[8, 18]   τουτέστι τὸ ἴσον καὶ δίκαιον  μὴ   ὑπερβαίνειν. Ἐπί τε χοίνικος μὴ
[8, 17]   πῦρ μαχαίρᾳ μὴ σκαλεύειν, ζυγὸν  μὴ   ὑπερβαίνειν, ἐπὶ χοίνικος μὴ καθίζειν,
[8, 18]   μὴ κινεῖν. Τὸ δὲ ζυγὸν  μὴ   ὑπερβαίνειν, τουτέστι τὸ ἴσον καὶ
[8, 44]   τοῖος σοφός, ὥστε μὲν αὐτὸς  μὴ   ψαύειν κρειῶν καὶ λέγεν ὡς
[8, 22]   δὲ τὸν ἀναίμακτον βωμὸν προσκυνεῖν.  Μηδ'   ὀμνύναι θεούς· ἀσκεῖν γὰρ αὑτὸν
[8, 18]   μὴ ἐπιθυμητικῶς ἔχειν τοῦ ζῆν  μηδ'   ὑπὸ τῶν ἐνταῦθα ἡδονῶν ἐπάγεσθαι.
[8, 34]   πίπτοντα, λέγων ἐν τοῖς Ἥρωσι,  Μηδὲ   γεύεσθ' ἅττ' ἂν ἐντὸς τῆς
[8, 35]   ἔτι καὶ νῦν οἱ βάρβαροι·  μηδὲ   διαιρεῖν ὃς συνάγει αὐτούς· οἱ
[8, 6]   μεμνῆσθαι. ~Ἔνιοι μὲν οὖν Πυθαγόραν  μηδὲ   ἓν καταλιπεῖν σύγγραμμά φασιν διαπεσόντες.
[8, 17]   ἀπονυχίσμασι καὶ κουραῖς μὴ ἐπουρεῖν  μηδὲ   ἐφίστασθαι, ὀξεῖαν μάχαιραν ἀποστρέφειν, ἀποδημοῦντα
[8, 23]   μήτε φθίνειν μήτε σίνεσθαι, ἀλλὰ  μηδὲ   ζῷον μὴ βλάπτει ἀνθρώπους.
[8, 36]   καὶ τόδε φάσθαι ἔπος· Παῦσαι  μηδὲ   ῥάπιζ' ἐπεὶ φίλου ἀνέρος
[8, 32]   ψυχὴ προσγένηται, μηδέποτε δ' ἠρεμεῖν  μηδὲ   τὸν αὐτὸν ῥόον κρατεῖν. ~Ὅρκιόν
[8, 49]   Καὶ σύ, λῷστε, εἰ  μηδὲν   ἀμείνων ἦς Πυθαγόρεω γενεήν τε
[8, 23]   ἐχθροὺς φίλους ἐργάσασθαι. Ἴδιόν τε  μηδὲν   ἡγεῖσθαι. Νόμῳ βοηθεῖν, ἀνομίᾳ πολεμεῖν·
[8, 13]   αὐτοῦ ἄνευ πυρός, ἱερεῖον δὲ  μηδέν,   ὥς φησιν Ἀριστοτέλης ἐν Δηλίων
[8, 9]   τῶν ποτῶν μήτε τῶν σιτίων  μηδένα   τὴν συμμετρίαν. Καὶ περὶ ἀφροδισίων
[8, 8]   οὗ ἀρχή, Μὴ ἀνααίδευ  μηδενί.   Σωσικράτης δ' ἐν Διαδοχαῖς φησιν
[8, 42]   θυγατρὶ παρακαταθέμενος τὰ ὑπομνάματα ἐπέσκαψε  μηδενὶ   τῶν ἐκτὸς τᾶς οἰκίας παραδιδόμεν.
[8, 32]   ἀνθρώπους ὅταν ἀγαθὴ ψυχὴ προσγένηται,  μηδέποτε   δ' ἠρεμεῖν μηδὲ τὸν αὐτὸν
[8, 49]   ἐπικινδυνότερα δ' αὐτῇσι τὰ ἐκ  Μήδων.   ~Οὔτε δὲ αἰεὶ καλὸν αἰθερολογίη
[8, 20]   ἥκιστα δὲ ἄρνασιν. γε  μὴν   Ἀριστόξενος πάντα μὲν τὰ ἄλλα
[8, 48]   Ἀριστοτέλην καὶ τοὺς στωικούς. Ἀλλὰ  μὴν   καὶ τὸν οὐρανὸν πρῶτον ὀνομάσαι
[8, 15]   μεγάλου τινὸς τετυχηκότες. Μεταποντῖνοί γε  μὴν   τὴν μὲν οἰκίαν αὐτοῦ Δήμητρος
[8, 34]   ἦν τῶν ἀγαθῶν· τῷ τε  Μηνὶ   ἱερός· σημαίνει γὰρ τὰς ὥρας.
[8, 34]   ἅπτεσθαι λευκοῦ, ὅτι ἱερὸς τοῦ  Μηνὸς   καὶ ἱκέτης· τὸ δ' ἦν
[8, 11]   δέ ποτ' αὐτοῦ παραγυμνωθέντος τὸν  μηρὸν   ὀφθῆναι χρυσοῦν· καὶ ὅτι Νέσσος
[8, 29]   ἐννέα δέκα τὸ πλεῖστον  μησὶ   τελειωθὲν ἀποκυΐσκεσθαι τὸ βρέφος· ἔχειν
[8, 31]   δ' ἀκαθάρτους μήτ' ἐκείναις πελάζειν  μήτ'   ἀλλήλαις, δεῖσθαι δ' ἐν ἀρρήκτοις
[8, 31]   τὸν ὕψιστον, τὰς δ' ἀκαθάρτους  μήτ'   ἐκείναις πελάζειν μήτ' ἀλλήλαις, δεῖσθαι
[8, 19]   παρέλκωμεν. ~Παντὸς δὲ μᾶλλον ἀπηγόρευε  μήτ'   ἐρυθῖνον ἐσθίειν μήτε μελάνουρον, καρδίας
[8, 23]   ἀνθρώπους. Αἰδῶ καὶ εὐλάβειαν εἶναι  μήτε   γέλωτι κατέχεσθαι μήτε σκυθρωπάζειν. Φεύγειν
[8, 19]   μᾶλλον ἀπηγόρευε μήτ' ἐρυθῖνον ἐσθίειν  μήτε   μελάνουρον, καρδίας τ' ἀπέχεσθαι καὶ
[8, 23]   ἐν ὀργῇ μήτε τι λέγειν  μήτε   πράσσειν, ~μαντικὴν πᾶσαν τιμᾶν, ᾠδαῖς
[8, 23]   πολεμεῖν· φυτὸν ἥμερον μήτε φθίνειν  μήτε   σίνεσθαι, ἀλλὰ μηδὲ ζῷον
[8, 23]   εὐλάβειαν εἶναι μήτε γέλωτι κατέχεσθαι  μήτε   σκυθρωπάζειν. Φεύγειν σαρκῶν πλεονασμόν, ὁδοιπορίης
[8, 23]   ποιεῖσθαι, μνήμην ἀσκεῖν, ἐν ὀργῇ  μήτε   τι λέγειν μήτε πράσσειν, ~μαντικὴν
[8, 9]   πᾶσαν ἀποδοκιμάζει, λέγων μὴ παραβαίνειν  μήτε   τῶν ποτῶν μήτε τῶν σιτίων
[8, 9]   μὴ παραβαίνειν μήτε τῶν ποτῶν  μήτε   τῶν σιτίων μηδένα τὴν συμμετρίαν.
[8, 23]   βοηθεῖν, ἀνομίᾳ πολεμεῖν· φυτὸν ἥμερον  μήτε   φθίνειν μήτε σίνεσθαι, ἀλλὰ μηδὲ
[8, 41]   ἂν ἀνέλθῃ. Τοῦτο ποιῆσαι τὴν  μητέρα.   Τὸν δὲ Πυθαγόραν μετὰ χρόνον
[8, 11]   ἔχειν ὀνόματα, Κόρας, Νύμφας, εἶτα  Μητέρας   καλουμένας. Τοῦτον καὶ γεωμετρίαν ἐπὶ
[8, 28]   θερμόν· ταύτην δὲ προσφερομένην τῇ  μήτρᾳ   ἀπὸ μὲν τοῦ ἐγκεφάλου ἰχῶρα
[8, 19]   κυάμων· Ἀριστοτέλης (δέ φησι καὶ  μήτρας   καὶ τρίγλης ἐνίοτε. Αὐτὸν δ'
[8, 41]   γῆς οἰκίσκον ποιήσαι καὶ τῇ  μητρὶ   ἐντείλαιτο τὰ γινόμενα εἰς δέλτον
[8, 43]   τοῦ Τηλαύγους οὐδέν, τῆς δὲ  μητρὸς   αὐτοῦ Θεανοῦς τινα. Ἀλλὰ καί
[8, 1]   Σάμιος, ὡς ἈριστόξενοςΤυρρηνός, ἀπὸ  μιᾶς   τῶν νήσων ἃς ἔσχον Ἀθηναῖοι
[8, 12]   τόν τε κανόνα τὸν ἐκ  μιᾶς   χορδῆς εὑρεῖν. Οὐκ ἠμέλησε δ'
[8, 33]   τε κήδους καὶ λεχοῦς καὶ  μιάσματος   παντὸς καὶ ἀπέχεσθαι βρωτῶν θνησειδίων
[8, 49]   κλέος, μεταναστὰς ἂν οἴχεο ἐκ  Μιλήτου·   νῦν δὲ κατερύκει σε
[8, 39]   μετὰ τῶν συνήθων ἐν τῇ  Μίλωνος   οἰκίᾳ τούτου, ὑπό τινος τῶν
[8, 36]   φησιν οὕτως ἔχει· Καί ποτέ  μιν   στυφελιζομένου σκύλακος παριόντα φασὶν ἐποικτῖραι
[8, 23]   ὁδοιπορίης ἄνεσιν καὶ ἐπίτασιν ποιεῖσθαι,  μνήμην   ἀσκεῖν, ἐν ὀργῇ μήτε τι
[8, 4]   Αἰτήσασθαι οὖν ζῶντα καὶ τελευτῶντα  μνήμην   ἔχειν τῶν συμβαινόντων. Ἐν μὲν
[8, 4]   δὲ ἀποθάνοι τηρῆσαι τὴν αὐτὴν  μνήμην.   Χρόνῳ δ' ὕστερον εἰς Εὔφορβον
[8, 5]   Δήλιον ἁλιέα· καὶ πάντα πάλιν  μνημονεύειν,   πῶς πρόσθεν Αἰθαλίδης, εἶτ' Εὔφορβος,
[8, 1]   Ἰταλικῆς διαλάβωμεν, ἧς ἦρξε Πυθαγόρας  Μνησάρχου   δακτυλιογλύφου ὥς φησιν Ἕρμιππος, Σάμιος,
[8, 6]   μονονουχὶ κέκραγε καί φησι· Πυθαγόρης  Μνησάρχου   ἱστορίην ἤσκησεν ἀνθρώπων μάλιστα πάντων
[8, 37]   τοῖς ἀποπλάνοις, τοῖς μεγέθεσιν νουβυστικῶς.  Μνησίμαχος   δ' Ἀλκμαίων· Ὡς Πυθαγοριστὶ θύομεν
[8, 15]   βιβλία, Πλάτων ἐπέστειλεν ἑκατὸν  μνῶν   ὠνηθῆναι. Τῶν θ' ἑξακοσίων οὐκ
[8, 22]   παρέβην; τί δ' ἔρεξα; τί  μοι   δέον οὐκ ἐτελέσθη; σφάγιά τε
[8, 11]   καὶ γεωμετρίαν ἐπὶ πέρας ἀγαγεῖν,  Μοίριδος   πρῶτον εὑρόντος τὰς ἀρχὰς τῶν
[8, 13]   πυροὺς καὶ κριθὰς καὶ πόπανα  μόνα   τίθεσθαι ἐπ' αὐτοῦ ἄνευ πυρός,
[8, 25]   ὑπομνήμασιν. ~Ἀρχὴν μὲν τῶν ἁπάντων  μονάδα·   ἐκ δὲ τῆς μονάδος ἀόριστον
[8, 25]   δυάδα ὡς ἂν ὕλην τῇ  μονάδι   αἰτίῳ ὄντι ὑποστῆναι· ἐκ δὲ
[8, 25]   ἁπάντων μονάδα· ἐκ δὲ τῆς  μονάδος   ἀόριστον δυάδα ὡς ἂν ὕλην
[8, 25]   ὄντι ὑποστῆναι· ἐκ δὲ τῆς  μονάδος   καὶ τῆς ἀορίστου δυάδος τοὺς
[8, 38]   πάμπολυ τοὺς Πυθαγοριστὰς τῶν νεκρῶν·  μόνοισι   γὰρ τούτοισι τὸν Πλούτωνα συσσιτεῖν
[8, 32]   σημεῖα νόσους τε, καὶ οὐ  μόνον   ἀνθρώποις ἀλλὰ καὶ προβάτοις καὶ
[8, 20]   ἄλλα συγχωρεῖν αὐτὸν ἐσθίειν ἔμψυχα,  μόνον   δ' ἀπέχεσθαι βοὸς ἀροτῆρος καὶ
[8, 5]   Ἀπόλλωνι τὴν ἀσπίδα, διασεσηπυῖαν ἤδη,  μόνον   δὲ διαμένειν τὸ ἐλεφάντινον πρόσωπον.
[8, 22]   σφάγιά τε θεοῖς προσφέρειν κωλύειν,  μόνον   δὲ τὸν ἀναίμακτον βωμὸν προσκυνεῖν.
[8, 30]   τοῖς ἄλλοις ζῴοις, φρένας δὲ  μόνον   ἐν ἀνθρώπῳ. Εἶναι δὲ τὴν
[8, 13]   περιγίνεσθαι. Ἀμέλει καὶ βωμὸν προσκυνῆσαι  μόνον   ἐν Δήλῳ τὸν Ἀπόλλωνος τοῦ
[8, 34]   ὅτι Ἅιδου πύλαις. Ἀγόνατον γὰρ  μόνον·   ὅτι φθείρει ὅτι
[8, 20]   οἱ δέ φασιν, ὅτι ἀλέκτορσι  μόνον   καὶ ἐρίφοις καὶ γαλαθηνοῖς τοῖς
[8, 10]   ἓν ποιούμενοι. Πενταετίαν θ' ἡσύχαζον,  μόνον   τῶν λόγων κατακούοντες καὶ οὐδέπω
[8, 6]   διαπεσόντες. Ἡράκλειτος γοῦν φυσικὸς  μονονουχὶ   κέκραγε καί φησι· Πυθαγόρης Μνησάρχου
[8, 44]   αὐτὸν πεπαιγμένα οὕτως ἔχοντα· Οὐ  μόνος   ἀψύχοις ἔπεχες χέρας, ἀλλὰ καὶ
[8, 15]   γνῶναι Πυθαγόρειον δόγμα· οὗτος δὲ  μόνος   ἐξήνεγκε τὰ διαβόητα τρία βιβλία,
[8, 19]   ἐνίοτε. Αὐτὸν δ' ἀρκεῖσθαι μέλιτι  μόνῳ   φασί τινες κηρίῳ
[8, 29]   τοῦ ἀτμοῦ ψυχὴν καὶ αἴσθησιν.  ~Μορφοῦσθαι   δὲ τὸ μὲν πρῶτον παγὲν
[8, 48]   ἐγώ εἰμι· τὰ δ' ἔργα  μου   εἴ τιν' ἔροιο Ἠλείων, φήσεις
[8, 15]   ἱερὸν ἐκάλουν, τὸν στενωπὸν δὲ  μουσεῖον,   ὥς φησι Φαβωρῖνος ἐν Παντοδαπαῖς
[8, 14]   εἰσηγήσασθαι, καθά φησιν Ἀριστόξενος  μουσικός·   πρῶτόν τε Ἕσπερον καὶ Φωσφόρον
[8, 40]   τὸ ἐν Μεταποντίῳ ἱερὸν τῶν  Μουσῶν,   τετταράκοντ' ἡμέρας ἀσιτήσαντα. Ἡρακλείδης δέ
[8, 47]   ἀνδριαντοποιὸν Σάμιον· καὶ ἕτερον ῥήτορα  μοχθηρόν·   καὶ ἰατρὸν ἄλλον, τὰ περὶ
[8, 50]   οὐ πάντα περὶ τοὺς ἐμεωυτοῦ  μύθους,   ἀλλὰ καὶ ἐν πολέμοις οὓς
[8, 7]   Κρότωνα, καὶ ἄλλους. Τὸν δὲ  Μυστικὸν   λόγον Ἱππάσου φησὶν εἶναι, γεγραμμένον




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 18/06/2009