HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Diogène Laërce, Vies, doctrines et sentences des Philosophes illustres, livre VIII (Pythagore)

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ε  =  295 formes différentes pour 573 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, par.
[8, 9]   φέρεται Πυθαγόρου τάδε καθολικῶς. Οὐκ  ἐᾷ   εὔχεσθαι ὑπὲρ αὑτῶν διὰ τὸ
[8, 26]   θέρος γίνεσθαι, ψυχροῦ δὲ χειμῶνα·  ἐὰν   δὲ ἰσομοιρῇ, τὰ κάλλιστα εἶναι
[8, 10]   τὰς ὥρας ὧδε σύμμετροι· παῖς  ἔαρ,   νεηνίσκος θέρος, νεηνίης φθινόπωρον, γέρων
[8, 26]   ἔτους, οὗ τὸ μὲν θάλλον  ἔαρ   ὑγιεινόν, τὸ δὲ φθίνον φθινόπωρον
[8, 28]   εἶναι σταγόνα ἐγκεφάλου περιέχουσαν ἐν  ἑαυτῇ   ἀτμὸν θερμόν· ταύτην δὲ προσφερομένην
[8, 42]   ὅς γέ τοι Δαμοῖ τᾷ  ἑαυτοῦ   θυγατρὶ παρακαταθέμενος τὰ ὑπομνάματα ἐπέσκαψε
[8, 6]   ἐκλεξάμενος ταύτας τὰς συγγραφὰς ἐποιήσατο  ἑαυτοῦ   σοφίην, πολυμαθείην, κακοτεχνίην. Οὕτω δ'
[8, 21]   τοὺς μὴ θέλοντας συνεῖναι ταῖς  ἑαυτῶν   γυναιξί· καὶ δὴ καὶ διὰ
[8, 42]   χραμάτων ἀποδίδοσθαι τὼς λόγως οὐκ  ἐβουλάθη·   πενίαν δὲ> καὶ τὰς τῶ
[8, 3]   θ' Ἑλληνικὰς καὶ βαρβάρους τελετάς.  ~Ἐγένετ'   οὖν ἐν Αἰγύπτῳ, ὁπηνίκα καὶ
[8, 3]   ἀρετῇ πρωτευσάντων, καὶ παρὰ Χαλδαίοις  ἐγένετο   καὶ Μάγοις. Εἶτ' ἐν Κρήτῃ
[8, 46]   καὶ δέκα· τελευταῖοι γὰρ  ἐγένοντο   τῶν Πυθαγορείων, οὓς καὶ Ἀριστόξενος
[8, 10]   εἰς δοκιμασθεῖεν· τοὐντεῦθεν δ'  ἐγίνοντο   τῆς οἰκίας αὐτοῦ καὶ τῆς
[8, 28]   τῇ μήτρᾳ ἀπὸ μὲν τοῦ  ἐγκεφάλου   ἰχῶρα καὶ ὑγρὸν καὶ αἷμα
[8, 30]   τῆς ψυχῆς ἀπὸ καρδίας μέχρις  ἐγκεφάλου·   καὶ τὸ μὲν ἐν τῇ
[8, 28]   Τὸ δὲ σπέρμα εἶναι σταγόνα  ἐγκεφάλου   περιέχουσαν ἐν ἑαυτῇ ἀτμὸν θερμόν·
[8, 30]   καὶ νοῦν τὰ ἐν τῷ  ἐγκεφάλῳ·   σταγόνας δ' εἶναι ἀπὸ τούτων
[8, 36]   φίλου ἀνέρος ἐστὶ ψυχή, τὴν  ἔγνων   φθεγξαμένης ἀΐων. ~Καὶ ταῦτα μὲν
[8, 20]   ἐκείνους ἀφῖκτο τοὺς τόπους. ~Οὐδεπώποτε  ἐγνώσθη   οὔτε διαχωρῶν οὔτε ἀφροδισιάζων οὔτε
[8, 15]   εἴ τινες ἀξιωθεῖεν αὐτὸν θεάσασθαι,  ἔγραφον   πρὸς τοὺς οἰκείους ὡς μεγάλου
[8, 50]   εἶναι τῇ πατρίδι κάλλιον. Καὶ  ἐγὼ   δὲ οὐ πάντα περὶ τοὺς
[8, 48]   πύκτην εἰ κατέχεις Σάμιον, Πυθαγόρης  ἐγώ   εἰμι· τὰ δ' ἔργα μου
[8, 45]   ἐς ὀμφάλιον. Φησὶ γὰρ οὗτος,  Ἐγὼν   ἦν πρόβροτος· ὃς δ' ὅτε
[8, 41]   Οἱ δὲ σαινόμενοι τοῖς λεγομένοις  ἐδάκρυόν   τε καὶ ᾤμωζον καὶ ἐπίστευον
[8, 18]   δὲ τοῦ καρδίαν μὴ ἐσθίειν  ἐδήλου   μὴ τὴν ψυχὴν ἀνίαις καὶ
[8, 3]   κἀκεῖ νόμους θεὶς τοῖς Ἰταλιώταις  ἐδοξάσθη   σὺν τοῖς μαθηταῖς, οἳ πρὸς
[8, 45]   τις ἔην, οὔτις ἔην ὅτ'  ἔην.   Καὶ ἄλλο, ὡς ἐτελεύτα· Αἴ,
[8, 45]   φάσκων ὥς τις ἔην, οὔτις  ἔην   ὅτ' ἔην. Καὶ ἄλλο, ὡς
[8, 45]   οὐκ ἦν, φάσκων ὥς τις  ἔην,   οὔτις ἔην ὅτ' ἔην. Καὶ
[8, 14]   ὥς φησι Παρμενίδης. Οὕτω δ'  ἐθαυμάσθη   ὥστ' ἔλεγον τοὺς γνωρίμους αὐτοῦ
[8, 45]   ~Καὶ ἄλλο· Τὰς φρένας ἢν  ἐθέλῃς   τὰς Πυθαγόραο νοῆσαι, ἀσπίδος Εὐφόρβου
[8, 34]   πεσόντα μὴ ἀναιρεῖσθαι, ὑπὲρ τοῦ  ἐθίζεσθαι   μὴ ἀκολάστως ἐσθίειν ὅτι
[8, 37]   καὶ ἐν Ταραντίνοις φησὶν οὕτως·  Ἔθος   ἐστὶν αὐτοῖς, ἄν τιν' ἰδιώτην
[8, 49]   τε ἂν κατείρυκεν Ἀναξιμένει ἐοικότα.  Εἰ   δὲ ὑμεῖς οἱ ὀνήιστοι τὰς
[8, 48]   ξεῖνε, κομήτην, ᾀδόμενον πύκτην  εἰ   κατέχεις Σάμιον, Πυθαγόρης ἐγώ εἰμι·
[8, 49]   Ἀναξιμένει Καὶ σύ, λῷστε,  εἰ   μηδὲν ἀμείνων ἦς Πυθαγόρεω γενεήν
[8, 16]   μάλιστα τὸν υἱὸν παιδεύσειεν, εἰπεῖν,  εἰ   πόλεως εὐνομουμένης γενηθείη. Ἄλλους τε
[8, 38]   εὐσέβειαν. {Β. Εὐχερῆ θεὸν λέγεις  εἰ   τοῖς ῥύπου μεστοῖσιν ἥδεται συνών.
[8, 29]   ἐπὶ τοῦ ψυχροῦ. Ἐπεί τοι  εἰ   ψυχρὸς ἦν ἐν τοῖς
[8, 48]   εἰμι· τὰ δ' ἔργα μου  εἴ   τιν' ἔροιο Ἠλείων, φήσεις αὐτὸν
[8, 16]   ἐργάτης τά τ' ἄλλα καὶ  εἴ   τινα πύθοιτο τῶν συμβόλων αὐτοῦ
[8, 15]   νυκτερινὴν ἀκρόασιν ἀπήντων αὐτοῦ· καὶ  εἴ   τινες ἀξιωθεῖεν αὐτὸν θεάσασθαι, ἔγραφον
[8, 46]   τῶν Πυθαγορείων, οὓς καὶ Ἀριστόξενος  εἶδε,   Ξενόφιλός τε Χαλκιδεὺς ἀπὸ
[8, 9]   ὑπὲρ αὑτῶν διὰ τὸ μὴ  εἰδέναι   τὸ συμφέρον. Τὴν μέθην ἓν
[8, 12]   τὸν Πυθαγόραν περὶ τὸ ἀριθμητικὸν  εἶδος   αὐτῆς· τόν τε κανόνα τὸν
[8, 29]   τ' αἴσθησιν κοινῶς καὶ κατ'  εἶδος   τὴν ὅρασιν ἀτμόν τιν' ἄγαν
[8, 35]   νεότητα ταὐτόν. Ὑγίειαν τὴν τοῦ  εἴδους   διαμονήν, νόσον τὴν τούτου φθοράν.
[8, 11]   δόξαν εἶχον περὶ αὐτοῦ ὡς  εἴη   Ἀπόλλων ἐξ Ὑπερβορέων ἀφιγμένος. Λόγος
[8, 4]   περὶ αὑτοῦ τάδε λέγειν, ὡς  εἴη   ποτὲ γεγονὼς Αἰθαλίδης καὶ Ἑρμοῦ
[8, 8]   Λέοντος τοῦ Φλιασίων τυράννου τίς  εἴη,   φιλόσοφος εἰπεῖν. Καὶ τὸν βίον
[8, 17]   ἀεὶ συνδεδεμένα ἔχειν, ἐν δακτυλίῳ  εἰκόνα   θεοῦ μὴ περιφέρειν, χύτρας ἴχνος
[8, 10]   νεηνίσκος εἴκοσι, νεηνίης εἴκοσι, γέρων  εἴκοσι.   Αἱ δὲ ἡλικίαι πρὸς τὰς
[8, 10]   εἴκοσι ἔτεα, νεηνίσκος εἴκοσι, νεηνίης  εἴκοσι,   γέρων εἴκοσι. Αἱ δὲ ἡλικίαι
[8, 10]   τοῦ ἀνθρώπου βίον οὕτως· Παῖς  εἴκοσι   ἔτεα, νεηνίσκος εἴκοσι, νεηνίης εἴκοσι,
[8, 10]   οὕτως· Παῖς εἴκοσι ἔτεα, νεηνίσκος  εἴκοσι,   νεηνίης εἴκοσι, γέρων εἴκοσι. Αἱ
[8, 27]   καὶ προνοεῖσθαι τὸν θεὸν ἡμῶν.  Εἱμαρμένην   τε τῶν ὅλων καὶ κατὰ
[8, 48]   εἰ κατέχεις Σάμιον, Πυθαγόρης ἐγώ  εἰμι·   τὰ δ' ἔργα μου εἴ
[8, 30]   τοὺς δὲ λόγους ψυχῆς ἀνέμους  εἶναι.   Ἀόρατόν τ' εἶναι αὐτὴν καὶ
[8, 30]   ἐν τῷ ἐγκεφάλῳ· σταγόνας δ'  εἶναι   ἀπὸ τούτων τὰς αἰσθήσεις. Καὶ
[8, 28]   διαφέρειν ψυχὴν ζωῆς· ἀθάνατόν τ'  εἶναι   αὐτήν, ἐπειδήπερ καὶ τὸ ἀφ'
[8, 30]   ψυχῆς ἀνέμους εἶναι. Ἀόρατόν τ'  εἶναι   αὐτὴν καὶ τοὺς λόγους, ἐπεὶ
[8, 42]   θυγάτηρ· οἱ δέ, γυναῖκα μὲν  εἶναι   Βροντίνου, μαθήτριαν δὲ Πυθαγόρου. Ἦν
[8, 7]   δὲ Μυστικὸν λόγον Ἱππάσου φησὶν  εἶναι,   γεγραμμένον ἐπὶ διαβολῇ Πυθαγόρου, ~πολλοὺς
[8, 26]   καὶ αὐτὴν σφαιροειδῆ καὶ περιοικουμένην.  ~Εἶναι   δὲ καὶ ἀντίποδας καὶ τὰ
[8, 30]   φρένας δὲ μόνον ἐν ἀνθρώπῳ.  Εἶναι   δὲ τὴν ἀρχὴν τῆς ψυχῆς
[8, 28]   ψυχὴν μέντοι μὴ ἔχειν πάντα.  Εἶναι   δὲ τὴν ψυχὴν ἀπόσπασμα αἰθέρος
[8, 33]   μέσου ἡμέρας. Τὴν δ' ἁγνείαν  εἶναι   διὰ καθαρμῶν καὶ λουτρῶν καὶ
[8, 26]   κάτω ἐκείνοις ἄνω. Ἰσόμοιρά τ'  εἶναι   ἐν τῷ κόσμῳ φῶς καὶ
[8, 33]   συνεστάναι τὰ ὅλα. Φιλίαν τ'  εἶναι   ἐναρμόνιον ἰσότητα. Τιμὰς θεοῖς δεῖν
[8, 27]   σελήνην καὶ τοὺς ἄλλους ἀστέρας  εἶναι   θεούς· ἐπικρατεῖ γὰρ τὸ θερμὸν
[8, 29]   τὴν ὅρασιν ἀτμόν τιν' ἄγαν  εἶναι   θερμόν. Καὶ διὰ τοῦτον λέγεται
[8, 30]   Νοῦν μὲν οὖν καὶ θυμὸν  εἶναι   καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ζῴοις,
[8, 26]   τὸν δὲ ἀνωτάτω ἀεικίνητόν τ'  εἶναι   καὶ καθαρὸν καὶ ὑγιᾶ καὶ
[8, 33]   λέγεσθαι. Τήν τ' ἀρετὴν ἁρμονίαν  εἶναι   καὶ τὴν ὑγίειαν καὶ τὸ
[8, 10]   φησι Τίμαιος, κοινὰ τὰ φίλων  εἶναι   καὶ φιλίαν ἰσότητα. Καὶ αὐτοῦ
[8, 1]   ἐκβαλόντες. Ἔνιοι δ' υἱὸν μὲν  εἶναι   Μαρμάκου τοῦ Ἱππάσου τοῦ Εὐθύφρονος
[8, 23]   βλάπτει ἀνθρώπους. Αἰδῶ καὶ εὐλάβειαν  εἶναι   μήτε γέλωτι κατέχεσθαι μήτε σκυθρωπάζειν.
[8, 27]   λάμπεσθαι ὑφ' ἡλίου. Καὶ ἀνθρώπων  εἶναι   πρὸς θεοὺς συγγένειαν, κατὰ τὸ
[8, 15]   καὶ οἱ ἄλλοι Πυθαγόρειοι μὴ  εἶναι   πρὸς πάντας πάντα ῥητά, ὥς
[8, 28]   ἀδύνατον ὑφίστασθαι. Τὸ δὲ σπέρμα  εἶναι   σταγόνα ἐγκεφάλου περιέχουσαν ἐν ἑαυτῇ
[8, 34]   Ἀριστοφάνης δὲ τῶν ἡρώων φησὶν  εἶναι   τὰ πίπτοντα, λέγων ἐν τοῖς
[8, 13]   τοὺς ἀνθρώπους, ὥστε εὐπορίστους αὐτοῖς  εἶναι   τὰς τροφὰς ἄπυρα προσφερομένοις καὶ
[8, 32]   ἐν ἀρρήκτοις δεσμοῖς ὑπ' Ἐρινύων.  ~Εἶναί   τε πάντα τὸν ἀέρα ψυχῶν
[8, 25]   σώματα, ὧν καὶ τὰ στοιχεῖα  εἶναι   τέτταρα, πῦρ, ὕδωρ, γῆν, ἀέρα·
[8, 50]   αἰεὶ καλὸν αἰθερολογίη μελεδωνόν τε  εἶναι   τῇ πατρίδι κάλλιον. Καὶ ἐγὼ
[8, 3]   τὰ πολιτικά, ὥστε σχεδὸν ἀριστοκρατίαν  εἶναι   τὴν πολιτείαν. ~Τοῦτόν φησιν Ἡρακλείδης
[8, 32]   δέ φησιν τῶν ἐν ἀνθρώποις  εἶναι   τὴν ψυχὴν πεῖσαι ἐπὶ τὸ
[8, 27]   ὅλων καὶ κατὰ μέρος αἰτίαν  εἶναι   τῆς διοικήσεως. Διήκειν τ' ἀπὸ
[8, 31]   αἰθὴρ ἀόρατος. ~Δεσμά τ'  εἶναι   τῆς ψυχῆς τὰς φλέβας καὶ
[8, 33]   αὐτὸν ῥόον κρατεῖν. ~Ὅρκιόν τ'  εἶναι   τὸ δίκαιον καὶ διὰ τοῦτο
[8, 47]   ὀγδόῃ Παντοδαπῆς ἱστορίας παρατίθεται, τοῦτον  εἶναι   τὸν πρῶτον ἐντέχνως πυκτεύσαντα ἐπὶ
[8, 41]   τε καὶ ᾤμωζον καὶ ἐπίστευον  εἶναι   τὸν Πυθαγόραν θεῖόν τινα, ὥστε
[8, 26]   τὴν ἑσπέραν· ὅθεν καὶ νοσερώτερον  εἶναι.   Τόν τε περὶ τὴν γῆν
[8, 26]   ἐὰν δὲ ἰσομοιρῇ, τὰ κάλλιστα  εἶναι   τοῦ ἔτους, οὗ τὸ μὲν
[8, 35]   τῶν σχημάτων τὸ κάλλιστον σφαῖραν  εἶναι   τῶν στερεῶν, τῶν δ' ἐπιπέδων
[8, 31]   σώματι. Τὸν δ' Ἑρμῆν ταμίαν  εἶναι   τῶν ψυχῶν καὶ διὰ τοῦτο
[8, 46]   τέταρτος αὐτὸς> οὗτος, οὗ φασιν  εἶναι   τὠπόρρητον τῆς φιλοσοφίας, αὐτῶν διδάσκαλος·
[8, 28]   διὸ καὶ τὰ φυτὰ ζῷα  εἶναι·   ψυχὴν μέντοι μὴ ἔχειν πάντα.
[8, 10]   μειράκιον, δὲ νεηνίης ἀνήρ.  Εἶπέ   τε πρῶτος, ὥς φησι Τίμαιος,
[8, 4]   υἱὸς νομισθείη· τὸν δὲ Ἑρμῆν  εἰπεῖν   αὐτῷ ἑλέσθαι τι ἂν
[8, 16]   ἂν μάλιστα τὸν υἱὸν παιδεύσειεν,  εἰπεῖν,   εἰ πόλεως εὐνομουμένης γενηθείη. Ἄλλους
[8, 8]   Φλιασίων τυράννου τίς εἴη, φιλόσοφος  εἰπεῖν.   Καὶ τὸν βίον ἐοικέναι πανηγύρει·
[8, 9]   ποτ' ἐρωτηθέντα πότε δεῖ πλησιάζειν  εἰπεῖν·   ὅταν βούλῃ γενέσθαι αὑτοῦ ἀσθενέστερος.
[8, 14]   Ἕσπερον καὶ Φωσφόρον τὸν αὐτὸν  εἰπεῖν,   ὥς φησι Παρμενίδης. Οὕτω δ'
[8, 6]   σοφίην, πολυμαθείην, κακοτεχνίην. Οὕτω δ'  εἶπεν,   ἐπειδήπερ ἐναρχόμενος Πυθαγόρας τοῦ
[8, 21]   ὄφεις περὶ αὐτὴν ἀνθ' ὧν  εἶπον   περὶ θεῶν, κολαζομένους δὲ καὶ
[8, 39]   ἵνα μὴ> διέρχοιτο αὐτόθι ἔστη,  εἰπὼν   ἁλῶναι ἂν> μᾶλλον πατῆσαι,
[8, 36]   δάκνων αὐτὸν ὅμως οὐ παρέλιπεν,  εἰπὼν   οὕτως· Πυθαγόρην τε γόητας ἀποκλίνοντ'
[8, 5]   γενέσθαι Πυθαγόραν καὶ πάντων τῶν  εἰρημένων   μεμνῆσθαι. ~Ἔνιοι μὲν οὖν Πυθαγόραν
[8, 29]   τοὺς λόγους τῆς ζωῆς, ὧν  εἰρομένων   συνέχεσθαι κατὰ τοὺς τῆς ἁρμονίας
[8, 21]   Φησὶ δ' Ἱερώνυμος κατελθόντα αὐτὸν  εἰς   ᾅδου τὴν μὲν Ἡσιόδου ψυχὴν
[8, 2]   δῶρον ἀπήνεγκεν ἑκάστῳ τῶν ἱερέων  εἰς   Αἴγυπτον. Ἔσχε δὲ καὶ ἀδελφούς,
[8, 18]   λύπαις κατατήκειν. Διὰ δὲ τοῦ  εἰς   ἀποδημίαν βαδίζοντα μὴ ἐπιστρέφεσθαι παρῄνει
[8, 44]   βιοὺς ἐνενήκοντα. Καὶ ἡμῶν ἐστιν  εἰς   αὐτὸν πεπαιγμένα οὕτως ἔχοντα· Οὐ
[8, 5]   αὐτὸς πίστιν θέλων δοῦναι ἐπανῆλθεν  εἰς   Βραγχίδας καὶ εἰσελθὼν εἰς τὸ
[8, 41]   τῇ μητρὶ ἐντείλαιτο τὰ γινόμενα  εἰς   δέλτον γράφειν σημειουμένην καὶ τὸν
[8, 19]   ἐρίων· τὰ γὰρ λινᾶ οὔπω  εἰς   ἐκείνους ἀφῖκτο τοὺς τόπους. ~Οὐδεπώποτε
[8, 10]   οἱ μαθηταὶ κατετίθεντο τὰς οὐσίας  εἰς   ἓν ποιούμενοι. Πενταετίαν θ' ἡσύχαζον,
[8, 5]   ἀποθάνοι, μεταβῆναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ  εἰς   Ἑρμότιμον, ὃς καὶ αὐτὸς πίστιν
[8, 13]   ἀπηγόρευεν ἅπτεσθαι συνασκῶν καὶ συνεθίζων  εἰς   εὐκολίαν βίου τοὺς ἀνθρώπους, ὥστε
[8, 4]   αὐτὴν μνήμην. Χρόνῳ δ' ὕστερον  εἰς   Εὔφορβον ἐλθεῖν καὶ ὑπὸ Μενέλεω
[8, 17]   συγχεῖν ἐν τῇ τέφρᾳ, δᾳδίῳ  εἰς   θᾶκον μὴ ὀμόργνυσθαι, πρὸς ἥλιον
[8, 7]   ἐστι τοῦ Ταραντίνου Πυθαγορικοῦ, φυγόντος  εἰς   Θήβας καὶ Ἐπαμεινώνδα καθηγησαμένου. Φησὶ
[8, 40]   θάψαι Φερεκύδην ἐν Δήλῳ ἐπανελθεῖν  εἰς   Ἰταλίαν καὶ πανδαισίαν εὑρόντα Κύλωνος
[8, 3]   πατρίδα τυραννουμένην ὑπὸ Πολυκράτους, ἀπῆρεν  εἰς   Κρότωνα τῆς Ἰταλίας· κἀκεῖ νόμους
[8, 2]   τὸν Πυθαγόραν λέγεσθαι· ~συστῆναι δ'  εἰς   Λέσβον ἐλθόντα Φερεκύδῃ ὑπὸ Ζωίλου
[8, 40]   πανδαισίαν εὑρόντα Κύλωνος τοῦ Κροτωνιάτου  εἰς   Μεταπόντιον ὑπεξελθεῖν κἀκεῖ τὸν βίον
[8, 10]   κατακούοντες καὶ οὐδέπω Πυθαγόραν ὁρῶντες  εἰς   δοκιμασθεῖεν· τοὐντεῦθεν δ' ἐγίνοντο
[8, 8]   φησιν αὐτὸν ἔνια ποιήσαντα ἀνενεγκεῖν  εἰς   Ὀρφέα. Αὐτοῦ λέγουσι καὶ τὰς
[8, 4]   ψυχῆς περιπόλησιν, ὡς περιεπολήθη καὶ  εἰς   ὅσα φυτὰ καὶ ζῷα παρεγένετο
[8, 35]   ἐν ᾅδου κρίσιν· οἱ δ'  εἰς   πόλεμον δειλίαν ποιεῖν· οἱ δέ,
[8, 3]   ἐν ἀπορρήτοις ἔμαθεν. Εἶτ' ἐπανῆλθεν  εἰς   Σάμον, καὶ εὑρὼν τὴν πατρίδα
[8, 2]   δὲ τὴν ἐκείνου τελευτὴν ἧκεν  εἰς   Σάμον καὶ ἤκουσεν Ἑρμοδάμαντος τοῦ
[8, 3]   ἄντρον ἀλλὰ καὶ ἐν Αἰγύπτῳ  εἰς   τὰ ἄδυτα· καὶ τὰ περὶ
[8, 27]   Ταύτην δὲ τὴν ἀκτῖνα καὶ  εἰς   τὰ βένθη δύεσθαι καὶ διὰ
[8, 8]   βίον ἐοικέναι πανηγύρει· ὡς οὖν  εἰς   ταύτην οἱ μὲν ἀγωνιούμενοι, οἱ
[8, 38]   παντελῶς. ~Ἀριστοφῶν Πυθαγοριστῇ· Ἔφη καταβὰς  εἰς   τὴν δίαιταν τῶν κάτω ἰδεῖν
[8, 41]   ἰσχνὸν καὶ κατεσκελετευμένον· εἰσελθόντα τ'  εἰς   τὴν ἐκκλησίαν φάσκειν ὡς ἀφῖκται
[8, 40]   Δικαίαρχος τὸν Πυθαγόραν ἀποθανεῖν καταφυγόντα  εἰς   τὸ ἐν Μεταποντίῳ ἱερὸν τῶν
[8, 3]   ἐν Κρήτῃ σὺν Ἐπιμενίδῃ κατῆλθεν  εἰς   τὸ Ἰδαῖον ἄντρον ἀλλὰ καὶ
[8, 5]   ἐπανῆλθεν εἰς Βραγχίδας καὶ εἰσελθὼν  εἰς   τὸ τοῦ Ἀπόλλωνος ἱερὸν ἐπέδειξεν
[8, 46]   καὶ τὸ Αὐτὸς ἔφα παροιμιακὸν  εἰς   τὸν βίον ἦλθεν. ~Οἱ δὲ
[8, 22]   ἑκάστοτε τοῖς μαθηταῖς τάδε λέγειν  εἰς   τὸν οἶκον εἰσιοῦσι, Πῆ παρέβην;
[8, 14]   ἄλλοις ἐνδεῖσθαι ζῴοις· καὶ πρῶτον  εἰς   τοὺς Ἕλληνας μέτρα καὶ σταθμὰ
[8, 30]   δ' ἀνθρώπου ψυχὴν διῃρῆσθαι τριχῆ,  εἴς   τε νοῦν καὶ φρένας καὶ
[8, 32]   προβάτοις καὶ τοῖς ἄλλοις κτήνεσιν·  εἴς   τε τούτους γίνεσθαι τούς τε
[8, 46]   οὐ πολὺ ἀπ' ἀλλήλων ἀπέχοντες·  εἷς   μὲν Κροτωνιάτης, τυραννικὸς ἄνθρωπος· ἕτερος
[8, 37]   ἄν τιν' ἰδιώτην ποθὲν λάβωσιν  εἰσελθόντα,   διαπειρώμενον τῆς τῶν λόγων ῥώμης
[8, 41]   χρόνον ἀνελθεῖν ἰσχνὸν καὶ κατεσκελετευμένον·  εἰσελθόντα   τ' εἰς τὴν ἐκκλησίαν φάσκειν
[8, 5]   δοῦναι ἐπανῆλθεν εἰς Βραγχίδας καὶ  εἰσελθὼν   εἰς τὸ τοῦ Ἀπόλλωνος ἱερὸν
[8, 14]   τοὺς Ἕλληνας μέτρα καὶ σταθμὰ  εἰσηγήσασθαι,   καθά φησιν Ἀριστόξενος μουσικός·
[8, 34]   τῶν κυάμων ἤτοι ὅτι αἰδοίοις  εἰσὶν   ὅμοιοι ὅτι Ἅιδου πύλαις.
[8, 22]   τάδε λέγειν εἰς τὸν οἶκον  εἰσιοῦσι,   Πῆ παρέβην; τί δ' ἔρεξα;
[8, 31]   καὶ χθόνιον, ἐπειδήπερ οὗτος καὶ  εἰσπέμπει   ἀπὸ τῶν σωμάτων τὰς ψυχὰς
[8, 3]   παρὰ Χαλδαίοις ἐγένετο καὶ Μάγοις.  Εἶτ'   ἐν Κρήτῃ σὺν Ἐπιμενίδῃ κατῆλθεν
[8, 3]   περὶ θεῶν ἐν ἀπορρήτοις ἔμαθεν.  Εἶτ'   ἐπανῆλθεν εἰς Σάμον, καὶ εὑρὼν
[8, 5]   πάλιν μνημονεύειν, πῶς πρόσθεν Αἰθαλίδης,  εἶτ'   Εὔφορβος, εἶτα Ἑρμότιμος, εἶτα Πύρρος
[8, 5]   πῶς πρόσθεν Αἰθαλίδης, εἶτ' Εὔφορβος,  εἶτα   Ἑρμότιμος, εἶτα Πύρρος γένοιτο. Ἐπειδὴ
[8, 11]   θεῶν ἔχειν ὀνόματα, Κόρας, Νύμφας,  εἶτα   Μητέρας καλουμένας. Τοῦτον καὶ γεωμετρίαν
[8, 5]   Αἰθαλίδης, εἶτ' Εὔφορβος, εἶτα Ἑρμότιμος,  εἶτα   Πύρρος γένοιτο. Ἐπειδὴ δὲ Πύρρος
[8, 11]   καὶ αὐτοῦ οἱ μαθηταὶ δόξαν  εἶχον   περὶ αὐτοῦ ὡς εἴη Ἀπόλλων
[8, 28]   ἀλλήλων ἀπὸ σπερμάτων, τὴν δ'  ἐκ   γῆς γένεσιν ἀδύνατον ὑφίστασθαι. Τὸ
[8, 25]   ~Ἀρχὴν μὲν τῶν ἁπάντων μονάδα·  ἐκ   δὲ τῆς μονάδος ἀόριστον δυάδα
[8, 25]   τῇ μονάδι αἰτίῳ ὄντι ὑποστῆναι·  ἐκ   δὲ τῆς μονάδος καὶ τῆς
[8, 25]   τῶν ἐπιπέδων τὰ στερεὰ σχήματα·  ἐκ   δὲ τούτων τὰ αἰσθητὰ σώματα,
[8, 25]   δὲ τῶν ἀριθμῶν τὰ σημεῖα·  ἐκ   δὲ τούτων τὰς γραμμάς, ἐξ
[8, 25]   τῆς ἀορίστου δυάδος τοὺς ἀριθμούς·  ἐκ   δὲ τῶν ἀριθμῶν τὰ σημεῖα·
[8, 25]   ἐξ ὧν τὰ ἐπίπεδα σχήματα·  ἐκ   δὲ τῶν ἐπιπέδων τὰ στερεὰ
[8, 31]   ψυχὰς ἀπό τε γῆς καὶ  ἐκ   θαλάττης· καὶ ἄγεσθαι μὲν τὰς
[8, 49]   αἱρεθήσεται, ἐπικινδυνότερα δ' αὐτῇσι τὰ  ἐκ   Μήδων. ~Οὔτε δὲ αἰεὶ καλὸν
[8, 12]   αὐτῆς· τόν τε κανόνα τὸν  ἐκ   μιᾶς χορδῆς εὑρεῖν. Οὐκ ἠμέλησε
[8, 49]   καὶ κλέος, μεταναστὰς ἂν οἴχεο  ἐκ   Μιλήτου· νῦν δὲ κατερύκει σε
[8, 5]   (ἔφη γὰρ αὐτόν, ὅτ' ἀπέπλει  ἐκ   Τροίας, ἀναθεῖναι τῷ Ἀπόλλωνι τὴν
[8, 35]   τι ἂν παραλάβωσι καὶ γεγόνασιν  ἐκ   τῶν καθαρωτάτων ὕδατος καὶ θαλάσσης.
[8, 47]   καὶ ἁλουργίδα φοροῦντα· ἐκκριθῆναί τ'  ἐκ   τῶν παίδων καὶ χλευασθέντα αὐτίκα
[8, 1]   τοῦ Εὐθύφρονος τοῦ Κλεωνύμου φυγάδος  ἐκ   Φλιοῦντος, οἰκεῖν δ' ἐν Σάμῳ
[8, 20]   οἰκέτην ἐκόλαζεν οὔτ' ἐλεύθερον οὐδένα.  Ἐκάλει   δὲ τὸ νουθετεῖν πελαργᾶν. Μαντικῇ
[8, 15]   μὲν οἰκίαν αὐτοῦ Δήμητρος ἱερὸν  ἐκάλουν,   τὸν στενωπὸν δὲ μουσεῖον, ὥς
[8, 22]   τοῦ Πυθίου. ~Λέγεται παρεγγυᾶν αὐτὸν  ἑκάστοτε   τοῖς μαθηταῖς τάδε λέγειν εἰς
[8, 38]   τὴν δίαιταν τῶν κάτω ἰδεῖν  ἑκάστους,   διαφέρειν δὲ πάμπολυ τοὺς Πυθαγοριστὰς
[8, 2]   ποτήρια κατασκευασάμενος ἀργυρᾶ δῶρον ἀπήνεγκεν  ἑκάστῳ   τῶν ἱερέων εἰς Αἴγυπτον. Ἔσχε
[8, 29]   κατὰ τοὺς τῆς ἁρμονίας λόγους,  ἑκάστων   ἐν τεταγμένοις καιροῖς ἐπιγινομένων. Τήν
[8, 12]   Φησὶ δ' Ἀπολλόδωρος λογιστικὸς  ἑκατόμβην   θῦσαι αὐτόν, εὑρόντα ὅτι τοῦ
[8, 15]   τρία βιβλία, Πλάτων ἐπέστειλεν  ἑκατὸν   μνῶν ὠνηθῆναι. Τῶν θ' ἑξακοσίων
[8, 1]   νήσων ἃς ἔσχον Ἀθηναῖοι Τυρρηνοὺς  ἐκβαλόντες.   Ἔνιοι δ' υἱὸν μὲν εἶναι
[8, 31]   ὕψιστον, τὰς δ' ἀκαθάρτους μήτ'  ἐκείναις   πελάζειν μήτ' ἀλλήλαις, δεῖσθαι δ'
[8, 26]   ἀντίποδας καὶ τὰ ἡμῖν κάτω  ἐκείνοις   ἄνω. Ἰσόμοιρά τ' εἶναι ἐν
[8, 2]   τοῦ Συρίου· μετὰ δὲ τὴν  ἐκείνου   τελευτὴν ἧκεν εἰς Σάμον καὶ
[8, 19]   τὰ γὰρ λινᾶ οὔπω εἰς  ἐκείνους   ἀφῖκτο τοὺς τόπους. ~Οὐδεπώποτε ἐγνώσθη
[8, 48]   πλέον δὲ Σωκράτην καὶ τοὺς  ἐκείνῳ   πλησιάσαντας, καὶ μετὰ ταῦτ' Ἀριστοτέλην
[8, 36]   Πυθαγορικοῖς ὑπομνήμασιν εὑρηκέναι, καὶ τὰ  ἐκείνων   ἐχόμενα Ἀριστοτέλης. Τὴν δὲ
[8, 41]   κατεσκελετευμένον· εἰσελθόντα τ' εἰς τὴν  ἐκκλησίαν   φάσκειν ὡς ἀφῖκται ἐξ ᾅδου·
[8, 47]   Ὀλυμπιάδος, κομήτην καὶ ἁλουργίδα φοροῦντα·  ἐκκριθῆναί   τ' ἐκ τῶν παίδων καὶ
[8, 18]   ἄλλα πρὸς ταῦτα λοιπόν ἐστιν  ἐκλαμβάνειν,   ἵνα μὴ παρέλκωμεν. ~Παντὸς δὲ
[8, 49]   ὑμεῖς οἱ ὀνήιστοι τὰς πόλιας  ἐκλείψετε,   ἀπὸ μὲν αὐτέων κόσμος
[8, 6]   ἤσκησεν ἀνθρώπων μάλιστα πάντων καὶ  ἐκλεξάμενος   ταύτας τὰς συγγραφὰς ἐποιήσατο ἑαυτοῦ
[8, 20]   φορτικῶν. Ὀργιζόμενος τ' οὔτε οἰκέτην  ἐκόλαζεν   οὔτ' ἐλεύθερον οὐδένα. Ἐκάλει δὲ
[8, 31]   τοὺς λόγους καὶ τὰ ἔργα.  Ἐκριφθεῖσάν   τ' αὐτὴν ἐπὶ γῆς πλάζεσθαι
[8, 7]   τὸν Ἐπιχάρμου τοῦ Κῴου πατέρα,  ἕκτον   Κρότωνα, καὶ ἄλλους. Τὸν δὲ
[8, 17]   πρὸς ἥλιον τετραμμένον. Μὴ ὀμίχειν,  ἐκτὸς   λεωφόρου μὴ βαδίζειν, μὴ ῥᾳδίως
[8, 42]   τὰ ὑπομνάματα ἐπέσκαψε μηδενὶ τῶν  ἐκτὸς   τᾶς οἰκίας παραδιδόμεν. δὲ
[8, 15]   ὠνηθῆναι. Τῶν θ' ἑξακοσίων οὐκ  ἐλάττους   ἐπὶ τὴν νυκτερινὴν ἀκρόασιν ἀπήντων
[8, 36]   ἄλλον αὐτὸν γεγενῆσθαι Ξενοφάνης ἐν  ἐλεγείᾳ   προσμαρτυρεῖ, ἧς ἀρχή, Νῦν αὖτ'
[8, 4]   Μενέλεω τρωθῆναι. δ' Εὔφορβος  ἔλεγεν   ὡς Αἰθαλίδης ποτὲ γεγόνοι καὶ
[8, 49]   τοῦ ἀθλητοῦ Πυθαγόρου καὶ τοῦτ'  ἐλέγετο   τὸ ἐπίγραμμα· Οὗτος πυκτεύσων ἐς
[8, 15]   φησι Φαβωρῖνος ἐν Παντοδαπαῖς ἱστορίαις·  ἔλεγόν   τε καὶ οἱ ἄλλοι Πυθαγόρειοι
[8, 14]   Παρμενίδης. Οὕτω δ' ἐθαυμάσθη ὥστ'  ἔλεγον   τοὺς γνωρίμους αὐτοῦ παντοίας θεοῦ
[8, 4]   τὸν δὲ Ἑρμῆν εἰπεῖν αὐτῷ  ἑλέσθαι   τι ἂν βούληται πλὴν
[8, 34]   θεοῖς καὶ ἀνθρώποις, ὥσπερ οὐδ'  ἐλευθέροις   καὶ δούλοις. ~(Καὶ τὸ μὲν
[8, 20]   τ' οὔτε οἰκέτην ἐκόλαζεν οὔτ'  ἐλεύθερον   οὐδένα. Ἐκάλει δὲ τὸ νουθετεῖν
[8, 5]   ἤδη, μόνον δὲ διαμένειν τὸ  ἐλεφάντινον   πρόσωπον. Ἐπειδὴ δ' Ἑρμότιμος ἀπέθανε,
[8, 4]   Χρόνῳ δ' ὕστερον εἰς Εὔφορβον  ἐλθεῖν   καὶ ὑπὸ Μενέλεω τρωθῆναι.
[8, 2]   λέγεσθαι· ~συστῆναι δ' εἰς Λέσβον  ἐλθόντα   Φερεκύδῃ ὑπὸ Ζωίλου τοῦ θείου.
[8, 14]   ζῴοις· καὶ πρῶτον εἰς τοὺς  Ἕλληνας   μέτρα καὶ σταθμὰ εἰσηγήσασθαι, καθά
[8, 2]   καὶ πάσας ἐμυήθη τάς θ'  Ἑλληνικὰς   καὶ βαρβάρους τελετάς. ~Ἐγένετ' οὖν
[8, 50]   Πυθαγόρου διεληλύθαμεν, ῥητέον περὶ τῶν  ἐλλογίμων   Πυθαγορικῶν· μεθ' οὓς περὶ τῶν
[8, 3]   τὰ περὶ θεῶν ἐν ἀπορρήτοις  ἔμαθεν.   Εἶτ' ἐπανῆλθεν εἰς Σάμον, καὶ
[8, 17]   μὴ βαδίζειν, μὴ ῥᾳδίως δεξιὰν  ἐμβάλλειν,   ὁμωροφίους χελιδόνας μὴ ἔχειν, γαμψώνυχα
[8, 49]   σε πατρόθεν εὔκλεια, καὶ  ἐμέ   τε ἂν κατείρυκεν Ἀναξιμένει ἐοικότα.
[8, 50]   δὲ οὐ πάντα περὶ τοὺς  ἐμεωυτοῦ   μύθους, ἀλλὰ καὶ ἐν πολέμοις
[8, 43]   Ἱππόβοτός γέ τοί φησι λέγειν  Ἐμπεδοκλέα,   Τήλαυγες, κλυτὲ κοῦρε Θεανοῦς Πυθαγόρεώ
[8, 43]   τὸν πατέρα καὶ κατά τινας  Ἐμπεδοκλέους   καθηγήσατο· Ἱππόβοτός γέ τοί φησι
[8, 50]   διειλέγμεθα· λεκτέον δὲ νῦν περὶ  Ἐμπεδοκλέους   πρῶτον· κατὰ γάρ τινας Πυθαγόρου
[8, 32]   τε πάντα τὸν ἀέρα ψυχῶν  ἔμπλεων·   καὶ ταύτας δαίμονάς τε καὶ
[8, 8]   μὲν ἀγωνιούμενοι, οἱ δὲ κατ'  ἐμπορίαν,   οἱ δέ γε βέλτιστοι ἔρχονται
[8, 20]   ἥκιστα δὲ τῇ> διὰ τῶν  ἐμπύρων,   ἔξω τῆς διὰ λιβάνου. Θυσίαις
[8, 2]   ἀπεδήμησε τῆς πατρίδος καὶ πάσας  ἐμυήθη   τάς θ' Ἑλληνικὰς καὶ βαρβάρους
[8, 20]   τὰ ἄλλα συγχωρεῖν αὐτὸν ἐσθίειν  ἔμψυχα,   μόνον δ' ἀπέχεσθαι βοὸς ἀροτῆρος
[8, 25]   καὶ γίνεσθαι ἐξ αὐτῶν κόσμον  ἔμψυχον,   νοερόν, σφαιροειδῆ, μέσην περιέχοντα τὴν
[8, 37]   Ὡς Πυθαγοριστὶ θύομεν τῷ Λοξίᾳ,  ἔμψυχον   οὐδὲν ἐσθίοντες παντελῶς. ~Ἀριστοφῶν Πυθαγοριστῇ·
[8, 13]   πρόσχημα· τὸ δ' ἀληθὲς τῶν  ἐμψύχων   ἀπηγόρευεν ἅπτεσθαι συνασκῶν καὶ συνεθίζων
[8, 44]   καὶ ἡμεῖς· τίς γὰρ ὃς  ἐμψύχων   ἥψατο, Πυθαγόρα; ἀλλ' ὅταν ἑψηθῇ
[8, 35]   αὐτούς· οἱ δέ, πρὸς τὴν  ἐν   ᾅδου κρίσιν· οἱ δ' εἰς
[8, 3]   τὸ Ἰδαῖον ἄντρον ἀλλὰ καὶ  ἐν   Αἰγύπτῳ εἰς τὰ ἄδυτα· καὶ
[8, 3]   καὶ βαρβάρους τελετάς. ~Ἐγένετ' οὖν  ἐν   Αἰγύπτῳ, ὁπηνίκα καὶ Πολυκράτης αὐτὸν
[8, 32]   ὅμοια. Μέγιστον δέ φησιν τῶν  ἐν   ἀνθρώποις εἶναι τὴν ψυχὴν πεῖσαι
[8, 30]   ἄλλοις ζῴοις, φρένας δὲ μόνον  ἐν   ἀνθρώπῳ. Εἶναι δὲ τὴν ἀρχὴν
[8, 3]   ἄδυτα· καὶ τὰ περὶ θεῶν  ἐν   ἀπορρήτοις ἔμαθεν. Εἶτ' ἐπανῆλθεν εἰς
[8, 3]   Ἀντιφῶν ἐν τῷ Περὶ τῶν  ἐν   ἀρετῇ πρωτευσάντων, καὶ παρὰ Χαλδαίοις
[8, 31]   πελάζειν μήτ' ἀλλήλαις, δεῖσθαι δ'  ἐν   ἀρρήκτοις δεσμοῖς ὑπ' Ἐρινύων. ~Εἶναί
[8, 27]   θεούς· ἐπικρατεῖ γὰρ τὸ θερμὸν  ἐν   αὐτοῖς, ὅπερ ἐστὶ ζωῆς αἴτιον.
[8, 26]   καὶ ὑγιᾶ καὶ πάντα τὰ  ἐν   αὐτῷ ἀθάνατα καὶ διὰ τοῦτο
[8, 26]   ἄσειστον καὶ νοσερὸν καὶ τὰ  ἐν   αὐτῷ πάντα θνητά· τὸν δὲ
[8, 29]   ἀποκυΐσκεσθαι τὸ βρέφος· ἔχειν δ'  ἐν   αὑτῷ πάντας τοὺς λόγους τῆς
[8, 22]   ἐν κόσμῳ μὲν ἀνατολὴν δύσεως,  ἐν   βίῳ δ' ἀρχὴν τελευτῆς, ἐν
[8, 17]   τὰ στρώματα ἀεὶ συνδεδεμένα ἔχειν,  ἐν   δακτυλίῳ εἰκόνα θεοῦ μὴ περιφέρειν,
[8, 9]   ἀληθείας. Καὶ τάδε μὲν ὧδε.  ~Ἐν   δὲ τοῖς τρισὶ συγγράμμασι τοῖς
[8, 11]   φάσκων. Τίμαιός τέ φησιν  ἐν   δεκάτῳ Ἱστοριῶν λέγειν αὐτὸν τὰς
[8, 15]   πάντα ῥητά, ὥς φησιν Ἀριστόξενος  ἐν   δεκάτῳ Παιδευτικῶν νόμων· ~ἔνθα καὶ
[8, 21]   δόγματα λαβεῖν αὐτὸν παρὰ τῆς  ἐν   Δελφοῖς Θεμιστοκλείας. Φησὶ δ' Ἱερώνυμος
[8, 8]   τὸν Πυθαγόραν παρὰ Θεμιστοκλείας τῆς  ἐν   Δελφοῖς. Ἴων δὲ Χῖος
[8, 11]   στοιχείων αὐτῆς, ὥς φησιν Ἀντικλείδης  ἐν   δευτέρῳ Περὶ Ἀλεξάνδρου. ~Μάλιστα δὲ
[8, 10]   ἐντεῦθεν πεποιῆσθαι, ὥς φησιν Ἕρμιππος  ἐν   δευτέρῳ Περὶ Πυθαγόρου. ~Καὶ γὰρ
[8, 13]   δὲ μηδέν, ὥς φησιν Ἀριστοτέλης  ἐν   Δηλίων πολιτείᾳ. ~Πρῶτόν τέ φασι
[8, 40]   ἐπιτομῇ μετὰ τὸ θάψαι Φερεκύδην  ἐν   Δήλῳ ἐπανελθεῖν εἰς Ἰταλίαν καὶ
[8, 13]   Ἀμέλει καὶ βωμὸν προσκυνῆσαι μόνον  ἐν   Δήλῳ τὸν Ἀπόλλωνος τοῦ γενέτορος,
[8, 8]   Μὴ ἀνααίδευ μηδενί. Σωσικράτης δ'  ἐν   Διαδοχαῖς φησιν αὐτὸν ἐρωτηθέντα ὑπὸ
[8, 28]   σπέρμα εἶναι σταγόνα ἐγκεφάλου περιέχουσαν  ἐν   ἑαυτῇ ἀτμὸν θερμόν· ταύτην δὲ
[8, 36]   ἄλλοτ' ἄλλον αὐτὸν γεγενῆσθαι Ξενοφάνης  ἐν   ἐλεγείᾳ προσμαρτυρεῖ, ἧς ἀρχή, Νῦν
[8, 7]   αὐτὸν καὶ Περὶ τοῦ ὅλου  ἐν   ἔπεσιν, δεύτερον τὸν Ἱερὸν λόγον,
[8, 42]   θυγάτηρ Δαμώ, ὥς φησι Λύσις  ἐν   ἐπιστολῇ τῇ πρὸς Ἵππασον, περὶ
[8, 29]   δὲ τοὺς τῆς ἁρμονίας λόγους  ἐν   ἑπτὰ ἐννέα δέκα
[8, 22]   ἐν βίῳ δ' ἀρχὴν τελευτῆς,  ἐν   ζωῇ δὲ γένεσιν φθορᾶς. ~Καὶ
[8, 29]   δὲ τὸ μὲν πρῶτον παγὲν  ἐν   ἡμέραις τεσσαράκοντα, κατὰ δὲ τοὺς
[8, 18]   Ἐπί τε χοίνικος μὴ καθίζειν  ἐν   ἴσῳ τῷ φροντίδα ποιεῖσθαι καὶ
[8, 41]   Ἕρμιππος. Λέγει γὰρ ὡς γενόμενος  ἐν   Ἰταλίᾳ κατὰ γῆς οἰκίσκον ποιήσαι
[8, 22]   τῷ χρόνῳ τιμιώτερον ἡγουμένους· ὡς  ἐν   κόσμῳ μὲν ἀνατολὴν δύσεως, ἐν
[8, 3]   Χαλδαίοις ἐγένετο καὶ Μάγοις. Εἶτ'  ἐν   Κρήτῃ σὺν Ἐπιμενίδῃ κατῆλθεν εἰς
[8, 21]   διὰ τοῦτο τιμηθῆναι ὑπὸ τῶν  ἐν   Κρότωνι. Φησὶ δ' Ἀρίστιππος
[8, 4]   τελευτῶντα μνήμην ἔχειν τῶν συμβαινόντων.  Ἐν   μὲν οὖν τῇ ζωῇ πάντων
[8, 40]   Πυθαγόραν ἀποθανεῖν καταφυγόντα εἰς τὸ  ἐν   Μεταποντίῳ ἱερὸν τῶν Μουσῶν, τετταράκοντ'
[8, 12]   αὐτούς, καθάπερ αὐτὸς Φαβωρῖνος  ἐν   ὀγδόῃ Παντοδαπῆς ἱστορίας φησίν. ~Οἱ
[8, 29]   ὅμοιον ἀέρα· νῦν δὲ ἔστιν  ἐν   οἷς ἡλίου πύλας καλεῖ τοὺς
[8, 23]   καὶ ἐπίτασιν ποιεῖσθαι, μνήμην ἀσκεῖν,  ἐν   ὀργῇ μήτε τι λέγειν μήτε
[8, 15]   δὲ μουσεῖον, ὥς φησι Φαβωρῖνος  ἐν   Παντοδαπαῖς ἱστορίαις· ἔλεγόν τε καὶ
[8, 50]   τοὺς ἐμεωυτοῦ μύθους, ἀλλὰ καὶ  ἐν   πολέμοις οὓς διαφέρουσιν ἐς ἀλλήλους
[8, 37]   Ἔσκωψε δ' αὐτὸν Κρατῖνος μὲν  ἐν   Πυθαγοριζούσῃ· ἀλλὰ καὶ ἐν Ταραντίνοις
[8, 24]   φιλοσόφων διαδοχαῖς καὶ ταῦτα εὑρηκέναι  ἐν   Πυθαγορικοῖς ὑπομνήμασιν. ~Ἀρχὴν μὲν τῶν
[8, 1]   φυγάδος ἐκ Φλιοῦντος, οἰκεῖν δ'  ἐν   Σάμῳ τὸν Μάρμακον, ὅθεν Σάμιον
[8, 24]   ἀποτελεῖν. Φησὶ δ' Ἀλέξανδρος  ἐν   Ταῖς τῶν φιλοσόφων διαδοχαῖς καὶ
[8, 40]   πρὸς τοὺς πέντε καὶ τριάκοντα,  ἐν   Τάραντι κατακαυθῆναι, θέλοντας ἀντιπολιτεύεσθαι τοῖς
[8, 37]   μὲν ἐν Πυθαγοριζούσῃ· ἀλλὰ καὶ  ἐν   Ταραντίνοις φησὶν οὕτως· Ἔθος ἐστὶν
[8, 1]   τὴν ἀπὸ Θαλοῦ καὶ τοὺς  ἐν   ταύτῃ διαγενομένους ἄνδρας ἀξιολόγους διεληλύθαμεν,
[8, 29]   τοὺς τῆς ἁρμονίας λόγους, ἑκάστων  ἐν   τεταγμένοις καιροῖς ἐπιγινομένων. Τήν τ'
[8, 14]   θεοῦ φωνάς, ἀλλὰ καὶ αὐτὸς  ἐν   τῇ γραφῇ φησι δι' ἑπτὰ
[8, 30]   μέχρις ἐγκεφάλου· καὶ τὸ μὲν  ἐν   τῇ καρδίᾳ μέρος αὐτῆς ὑπάρχειν
[8, 39]   τρόπον. Συνεδρεύοντος μετὰ τῶν συνήθων  ἐν   τῇ Μίλωνος οἰκίᾳ τούτου, ὑπό
[8, 47]   δέ φησι, καθὸ καὶ Φαβωρῖνος  ἐν   τῇ ὀγδόῃ Παντοδαπῆς ἱστορίας παρατίθεται,
[8, 7]   δ' Ἡρακλείδης τοῦ Σαραπίωνος  ἐν   τῇ Σωτίωνος ἐπιτομῇ γεγραφέναι αὐτὸν
[8, 17]   μὴ περιφέρειν, χύτρας ἴχνος συγχεῖν  ἐν   τῇ τέφρᾳ, δᾳδίῳ εἰς θᾶκον
[8, 40]   ἡμέρας ἀσιτήσαντα. Ἡρακλείδης δέ φησιν  ἐν   τῇ τῶν Σατύρου βίων ἐπιτομῇ
[8, 30]   οὖν καὶ θυμὸν εἶναι καὶ  ἐν   τοῖς ἄλλοις ζῴοις, φρένας δὲ
[8, 34]   φησὶν εἶναι τὰ πίπτοντα, λέγων  ἐν   τοῖς Ἥρωσι, Μηδὲ γεύεσθ' ἅττ'
[8, 33]   παρακελεύονται καὶ οἱ τὰς τελετὰς  ἐν   τοῖς ἱεροῖς ἐπιελοῦντες. ~Φησὶ δ'
[8, 29]   τοι εἰ ψυχρὸς ἦν  ἐν   τοῖς ὄμμασιν ἀτμός, διειστήκει ἂν
[8, 36]   ταῦτα μέν φησιν Ἀλέξανδρος  ἐν   τοῖς Πυθαγορικοῖς ὑπομνήμασιν εὑρηκέναι, καὶ
[8, 36]   σεμνοπρέπειαν τοῦ Πυθαγόρου καὶ Τίμων  ἐν   τοῖς Σίλλοις δάκνων αὐτὸν ὅμως
[8, 8]   Δελφοῖς. Ἴων δὲ Χῖος  ἐν   τοῖς Τριαγμοῖς φησιν αὐτὸν ἔνια
[8, 12]   γ' Εὐρυμένην, καθά φησι Φαβωρῖνος  ἐν   τρίτῳ τῶν Ἀπομνημονευμάτων, τῶν πρότερον
[8, 31]   τ' αὐτὴν ἐπὶ γῆς πλάζεσθαι  ἐν   τῷ ἀέρι ὁμοίαν τῷ σώματι.
[8, 4]   παρεγένετο καὶ ὅσα ψυχὴ  ἐν   τῷ Ἅιδῃ ἔπαθε καὶ αἱ
[8, 38]   ῥύπου μεστοῖσιν ἥδεται συνών. Ἔτι  ἐν   τῷ αὐτῷ· Ἐσθίουσί τε λάχανά
[8, 8]   γε βέλτιστοι ἔρχονται θεαταί, οὕτως  ἐν   τῷ βίῳ οἱ μὲν ἀνδραποδώδεις,
[8, 30]   φρένας δὲ καὶ νοῦν τὰ  ἐν   τῷ ἐγκεφάλῳ· σταγόνας δ' εἶναι
[8, 26]   ἐκείνοις ἄνω. Ἰσόμοιρά τ' εἶναι  ἐν   τῷ κόσμῳ φῶς καὶ σκότος,
[8, 3]   φωνὴν αὐτῶν, καθά φησιν Ἀντιφῶν  ἐν   τῷ Περὶ τῶν ἐν ἀρετῇ
[8, 34]   ἱεροῖς ἐπιελοῦντες. ~Φησὶ δ' Ἀριστοτέλης  ἐν   τῷ Περὶ τῶν Πυθαγορείων παραγγέλλειν
[8, 21]   Φησὶ δ' Ἀρίστιππος Κυρηναῖος  ἐν   τῷ Περὶ φυσιολόγων Πυθαγόραν αὐτὸν
[8, 9]   εἰδέναι τὸ συμφέρον. Τὴν μέθην  ἓν   ἀνθ' ἑνὸς βλάβην καλεῖ καὶ
[8, 6]   ~Ἔνιοι μὲν οὖν Πυθαγόραν μηδὲ  ἓν   καταλιπεῖν σύγγραμμά φασιν διαπεσόντες. Ἡράκλειτος
[8, 10]   μαθηταὶ κατετίθεντο τὰς οὐσίας εἰς  ἓν   ποιούμενοι. Πενταετίαν θ' ἡσύχαζον, μόνον
[8, 35]   Ἄρτον μὴ καταγνύειν, ὅτι ἐπὶ  ἕνα   οἱ πάλαι τῶν φίλων ἐφοίτων,
[8, 33]   τὰ ὅλα. Φιλίαν τ' εἶναι  ἐναρμόνιον   ἰσότητα. Τιμὰς θεοῖς δεῖν νομίζειν
[8, 6]   κακοτεχνίην. Οὕτω δ' εἶπεν, ἐπειδήπερ  ἐναρχόμενος   Πυθαγόρας τοῦ Φυσικοῦ συγγράμματος
[8, 14]   κύκλον ἀνάγκης ἀμείβουσαν ἄλλοτ' ἄλλοις  ἐνδεῖσθαι   ζῴοις· καὶ πρῶτον εἰς τοὺς
[8, 43]   μελλούσῃ πορεύεσθαι παρῄνει ἅμα τοῖς  ἐνδύμασι   καὶ τὴν αἰσχύνην ἀποτίθεσθαι, ἀνισταμένην
[8, 14]   προσεκαρτέρουν αὐτῷ καὶ τῶν λόγων  ἕνεκα   προσῄεσαν καὶ Λευκανοὶ καὶ Πευκέτιοι
[8, 44]   δ' οἱ πλείους, ἔτη βιοὺς  ἐνενήκοντα.   Καὶ ἡμῶν ἐστιν εἰς αὐτὸν
[8, 16]   Ἀριστόξενος ἐν δεκάτῳ Παιδευτικῶν νόμων·  ~ἔνθα   καὶ Ξενόφιλον τὸν Πυθαγορικόν, ἐρωτηθέντα
[8, 45]   δὲ πατήσῃ, ἐξ Ἀκραγαντίνων κάτθαν'  ἐνὶ   τριόδῳ. ~Ἤκμαζε δὲ καὶ κατὰ
[8, 8]   ἐν τοῖς Τριαγμοῖς φησιν αὐτὸν  ἔνια   ποιήσαντα ἀνενεγκεῖν εἰς Ὀρφέα. Αὐτοῦ
[8, 1]   ἃς ἔσχον Ἀθηναῖοι Τυρρηνοὺς ἐκβαλόντες.  Ἔνιοι   δ' υἱὸν μὲν εἶναι Μαρμάκου
[8, 6]   καὶ πάντων τῶν εἰρημένων μεμνῆσθαι.  ~Ἔνιοι   μὲν οὖν Πυθαγόραν μηδὲ ἓν
[8, 19]   φησι καὶ μήτρας καὶ τρίγλης  ἐνίοτε.   Αὐτὸν δ' ἀρκεῖσθαι μέλιτι μόνῳ
[8, 29]   ἁρμονίας λόγους ἐν ἑπτὰ  ἐννέα   δέκα τὸ πλεῖστον μησὶ
[8, 46]   τὸ σύστημα διέμενε μέχρι γενεῶν  ἐννέα   καὶ δέκα· τελευταῖοι γὰρ
[8, 42]   καὶ τὰς τῶ πατρὸς ἐπισκάψιας  ἐνόμιζε   χρυσῶ τιμιωτέρας ἦμεν, καὶ ταῦτα
[8, 9]   συμφέρον. Τὴν μέθην ἓν ἀνθ'  ἑνὸς   βλάβην καλεῖ καὶ πλησμονὴν πᾶσαν
[8, 18]   τοῦ ζῆν μηδ' ὑπὸ τῶν  ἐνταῦθα   ἡδονῶν ἐπάγεσθαι. Καὶ τὰ ἄλλα
[8, 41]   οἰκίσκον ποιήσαι καὶ τῇ μητρὶ  ἐντείλαιτο   τὰ γινόμενα εἰς δέλτον γράφειν
[8, 13]   προσφερομένοις καὶ λιτὸν ὕδωρ πίνουσιν·  ἐντεῦθεν   γὰρ καὶ σώματος ὑγίειαν καὶ
[8, 10]   τὸ τὸ τοῦ Διὸς σκῆπτρον  ἐντεῦθεν   πεποιῆσθαι, ὥς φησιν Ἕρμιππος ἐν
[8, 47]   παρατίθεται, τοῦτον εἶναι τὸν πρῶτον  ἐντέχνως   πυκτεύσαντα ἐπὶ τῆς ὀγδόης καὶ
[8, 34]   Ἥρωσι, Μηδὲ γεύεσθ' ἅττ' ἂν  ἐντὸς   τῆς τραπέζης καταπέσῃ. Ἀλεκτρυόνος μὴ
[8, 41]   τὴν ἐκκλησίαν φάσκειν ὡς ἀφῖκται  ἐξ   ᾅδου· καὶ δὴ καὶ ἀνεγίνωσκεν
[8, 14]   δι' ἑπτὰ καὶ διηκοσίων ἐτέων  ἐξ   ἀΐδεω παραγεγενῆσθαι ἐς ἀνθρώπους. Τοιγὰρ
[8, 45]   ἵνα μὴ τούτους δὲ πατήσῃ,  ἐξ   Ἀκραγαντίνων κάτθαν' ἐνὶ τριόδῳ. ~Ἤκμαζε
[8, 28]   ἐστι. Τὰ δὲ ζῷα γεννᾶσθαι  ἐξ   ἀλλήλων ἀπὸ σπερμάτων, τὴν δ'
[8, 25]   τρέπεσθαι δι' ὅλων, καὶ γίνεσθαι  ἐξ   αὐτῶν κόσμον ἔμψυχον, νοερόν, σφαιροειδῆ,
[8, 19]   λευκή, καθαρά, καὶ στρώματα λευκὰ  ἐξ   ἐρίων· τὰ γὰρ λινᾶ οὔπω
[8, 11]   περὶ αὐτοῦ ὡς εἴη Ἀπόλλων  ἐξ   Ὑπερβορέων ἀφιγμένος. Λόγος δέ ποτ'
[8, 28]   καὶ ὑγρὸν καὶ αἷμα προΐεσθαι,  ἐξ   ὧν σάρκας τε καὶ νεῦρα
[8, 25]   ἐκ δὲ τούτων τὰς γραμμάς,  ἐξ   ὧν τὰ ἐπίπεδα σχήματα· ἐκ
[8, 15]   ἑκατὸν μνῶν ὠνηθῆναι. Τῶν θ'  ἑξακοσίων   οὐκ ἐλάττους ἐπὶ τὴν νυκτερινὴν
[8, 50]   κατά τινας φερομένων· ἔπειθ' οὕτως  ἐξάψομεν   τὴν διαδοχὴν τῶν ἀξίων λόγου
[8, 40]   φησι, πολεμούντων Ἀκραγαντίνων καὶ Συρακουσίων,  ἐξελθεῖν   τὸν Πυθαγόραν μετὰ τῶν συνήθων
[8, 3]   Ἀμάσιδι συνέστησε δι' ἐπιστολῆς· καὶ  ἐξέμαθε   τὴν φωνὴν αὐτῶν, καθά φησιν
[8, 46]   ~Ἤκμαζε δὲ καὶ κατὰ τὴν  ἑξηκοστὴν   Ὀλυμπιάδα, καὶ αὐτοῦ τὸ σύστημα
[8, 15]   Πυθαγόρειον δόγμα· οὗτος δὲ μόνος  ἐξήνεγκε   τὰ διαβόητα τρία βιβλία,
[8, 20]   δὲ τῇ> διὰ τῶν ἐμπύρων,  ἔξω   τῆς διὰ λιβάνου. Θυσίαις τε
[8, 8]   φιλόσοφος εἰπεῖν. Καὶ τὸν βίον  ἐοικέναι   πανηγύρει· ὡς οὖν εἰς ταύτην
[8, 49]   ἐμέ τε ἂν κατείρυκεν Ἀναξιμένει  ἐοικότα.   Εἰ δὲ ὑμεῖς οἱ ὀνήιστοι
[8, 36]   γόητας ἀποκλίνοντ' ἐπὶ δόξας θήρῃ  ἐπ'   ἀνθρώπων, σεμνηγορίης ὀαριστήν. περὶ δὲ
[8, 13]   κριθὰς καὶ πόπανα μόνα τίθεσθαι  ἐπ'   αὐτοῦ ἄνευ πυρός, ἱερεῖον δὲ
[8, 18]   μηδ' ὑπὸ τῶν ἐνταῦθα ἡδονῶν  ἐπάγεσθαι.   Καὶ τὰ ἄλλα πρὸς ταῦτα
[8, 4]   ψυχὴ ἐν τῷ Ἅιδῃ  ἔπαθε   καὶ αἱ λοιπαὶ τίνα ὑπομένουσιν.
[8, 7]   Πυθαγορικοῦ, φυγόντος εἰς Θήβας καὶ  Ἐπαμεινώνδα   καθηγησαμένου. Φησὶ δ' Ἡρακλείδης
[8, 40]   τὸ θάψαι Φερεκύδην ἐν Δήλῳ  ἐπανελθεῖν   εἰς Ἰταλίαν καὶ πανδαισίαν εὑρόντα
[8, 5]   καὶ αὐτὸς πίστιν θέλων δοῦναι  ἐπανῆλθεν   εἰς Βραγχίδας καὶ εἰσελθὼν εἰς
[8, 3]   θεῶν ἐν ἀπορρήτοις ἔμαθεν. Εἶτ'  ἐπανῆλθεν   εἰς Σάμον, καὶ εὑρὼν τὴν
[8, 5]   εἰς τὸ τοῦ Ἀπόλλωνος ἱερὸν  ἐπέδειξεν   ἣν Μενέλαος ἀνέθηκεν ἀσπίδα, (ἔφη
[8, 35]   πόλεμον δειλίαν ποιεῖν· οἱ δέ,  ἐπεὶ   ἀπὸ τούτου ἄρχεται τὸ ὅλον.
[8, 4]   οὖν τῇ ζωῇ πάντων διαμνημονεῦσαι,  ἐπεὶ   δὲ ἀποθάνοι τηρῆσαι τὴν αὐτὴν
[8, 36]   φάσθαι ἔπος· Παῦσαι μηδὲ ῥάπιζ'  ἐπεὶ   φίλου ἀνέρος ἐστὶ ψυχή,
[8, 30]   εἶναι αὐτὴν καὶ τοὺς λόγους,  ἐπεὶ   καὶ αἰθὴρ ἀόρατος. ~Δεσμά
[8, 29]   τὸ θερμὸν ἐπὶ τοῦ ψυχροῦ.  Ἐπεί   τοι εἰ ψυχρὸς ἦν
[8, 5]   δὲ διαμένειν τὸ ἐλεφάντινον πρόσωπον.  Ἐπειδὴ   δ' Ἑρμότιμος ἀπέθανε, γενέσθαι Πύρρον
[8, 5]   καὶ αἱ λοιπαὶ τίνα ὑπομένουσιν.  ~Ἐπειδὴ   δὲ Εὔφορβος ἀποθάνοι, μεταβῆναι τὴν
[8, 50]   οὓς διαφέρουσιν ἐς ἀλλήλους Ἰταλιῶται.  Ἐπειδὴ   δὲ περὶ Πυθαγόρου διεληλύθαμεν, ῥητέον
[8, 5]   εἶτα Ἑρμότιμος, εἶτα Πύρρος γένοιτο.  Ἐπειδὴ   δὲ Πύρρος ἀπέθανε, γενέσθαι Πυθαγόραν
[8, 1]   ~ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ.  ~Ἐπειδὴ   δὲ τὴν Ἰωνικὴν φιλοσοφίαν τὴν
[8, 6]   πολυμαθείην, κακοτεχνίην. Οὕτω δ' εἶπεν,  ἐπειδήπερ   ἐναρχόμενος Πυθαγόρας τοῦ Φυσικοῦ
[8, 28]   ζωῆς· ἀθάνατόν τ' εἶναι αὐτήν,  ἐπειδήπερ   καὶ τὸ ἀφ' οὗ ἀπέσπασται
[8, 31]   λέγεσθαι καὶ πυλαῖον καὶ χθόνιον,  ἐπειδήπερ   οὗτος καὶ εἰσπέμπει ἀπὸ τῶν
[8, 50]   τῶν σποράδην κατά τινας φερομένων·  ἔπειθ'   οὕτως ἐξάψομεν τὴν διαδοχὴν τῶν
[8, 36]   ἧς ἀρχή, Νῦν αὖτ' ἄλλον  ἔπειμι   λόγον, δείξω δὲ κέλευθον.
[8, 41]   γράφειν σημειουμένην καὶ τὸν χρόνον,  ἔπειτα   καθιέναι αὐτῷ ἔστ' ἂν ἀνέλθῃ.
[8, 7]   καὶ Περὶ τοῦ ὅλου ἐν  ἔπεσιν,   δεύτερον τὸν Ἱερὸν λόγον, οὗ
[8, 42]   ἑαυτοῦ θυγατρὶ παρακαταθέμενος τὰ ὑπομνάματα  ἐπέσκαψε   μηδενὶ τῶν ἐκτὸς τᾶς οἰκίας
[8, 49]   δὲ φιλόσοφος καὶ ὧδε  ἐπέστειλε·   Πυθαγόρης Ἀναξιμένει Καὶ σύ,
[8, 15]   διαβόητα τρία βιβλία, Πλάτων  ἐπέστειλεν   ἑκατὸν μνῶν ὠνηθῆναι. Τῶν θ'
[8, 44]   οὕτως ἔχοντα· Οὐ μόνος ἀψύχοις  ἔπεχες   χέρας, ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς· τίς
[8, 31]   τὰ ἔργα. Ἐκριφθεῖσάν τ' αὐτὴν  ἐπὶ   γῆς πλάζεσθαι ἐν τῷ ἀέρι
[8, 49]   ἀντιπαρατάσσεσθαι Κύλωνα καθάπερ Ἀντίλοχον Σωκράτει.  Ἐπὶ   δὲ τοῦ ἀθλητοῦ Πυθαγόρου καὶ
[8, 7]   λόγον Ἱππάσου φησὶν εἶναι, γεγραμμένον  ἐπὶ   διαβολῇ Πυθαγόρου, ~πολλοὺς δὲ καὶ
[8, 36]   οὕτως· Πυθαγόρην τε γόητας ἀποκλίνοντ'  ἐπὶ   δόξας θήρῃ ἐπ' ἀνθρώπων, σεμνηγορίης
[8, 35]   κακοῦ. Ἄρτον μὴ καταγνύειν, ὅτι  ἐπὶ   ἕνα οἱ πάλαι τῶν φίλων
[8, 11]   Μητέρας καλουμένας. Τοῦτον καὶ γεωμετρίαν  ἐπὶ   πέρας ἀγαγεῖν, Μοίριδος πρῶτον εὑρόντος
[8, 48]   χρήσασθαι διὰ τῆς μαθηματικῆς ὕλης,  ἐπὶ   πλέον δὲ Σωκράτην καὶ τοὺς
[8, 18]   ἴσον καὶ δίκαιον μὴ ὑπερβαίνειν.  Ἐπί   τε χοίνικος μὴ καθίζειν ἐν
[8, 34]   μὴ ἀκολάστως ἐσθίειν ὅτι  ἐπὶ   τελευτῇ τινος· καὶ Ἀριστοφάνης δὲ
[8, 15]   Τῶν θ' ἑξακοσίων οὐκ ἐλάττους  ἐπὶ   τὴν νυκτερινὴν ἀκρόασιν ἀπήντων αὐτοῦ·
[8, 47]   εἶναι τὸν πρῶτον ἐντέχνως πυκτεύσαντα  ἐπὶ   τῆς ὀγδόης καὶ τετταρακοστῆς Ὀλυμπιάδος,
[8, 32]   ἀνθρώποις εἶναι τὴν ψυχὴν πεῖσαι  ἐπὶ   τὸ ἀγαθὸν ἐπὶ τὸ
[8, 32]   πεῖσαι ἐπὶ τὸ ἀγαθὸν  ἐπὶ   τὸ κακόν. Εὐδαιμονεῖν τ' ἀνθρώπους
[8, 17]   ἐφίστασθαι, ὀξεῖαν μάχαιραν ἀποστρέφειν, ἀποδημοῦντα  ἐπὶ   τοῖς ὅροις ἀνεπιστρεπτεῖν. ~Ἤθελε δ'
[8, 31]   καὶ ἄγεσθαι μὲν τὰς καθαρὰς  ἐπὶ   τὸν ὕψιστον, τὰς δ' ἀκαθάρτους
[8, 29]   ὕδατος· ἀντερείδεσθαι γὰρ τὸ θερμὸν  ἐπὶ   τοῦ ψυχροῦ. Ἐπεί τοι εἰ
[8, 38]   τε λάχανά τε καὶ πίνουσιν  ἐπὶ   τούτοις ὕδωρ· φθεῖρας δὲ καὶ
[8, 17]   μὴ σκαλεύειν, ζυγὸν μὴ ὑπερβαίνειν,  ἐπὶ   χοίνικος μὴ καθίζειν, καρδίην μὴ
[8, 29]   λόγους, ἑκάστων ἐν τεταγμένοις καιροῖς  ἐπιγινομένων.   Τήν τ' αἴσθησιν κοινῶς καὶ
[8, 49]   Πυθαγόρου καὶ τοῦτ' ἐλέγετο τὸ  ἐπίγραμμα·   Οὗτος πυκτεύσων ἐς Ὀλύμπια παισὶν
[8, 12]   δύναται ταῖς περιεχούσαις. Καὶ ἔστιν  ἐπίγραμμα   οὕτως ἔχον· Ἤνυκε Πυθαγόρης τὸ
[8, 33]   τὰς τελετὰς ἐν τοῖς ἱεροῖς  ἐπιελοῦντες.   ~Φησὶ δ' Ἀριστοτέλης ἐν τῷ
[8, 39]   τοὺς Κροτωνιάτας τοῦτο πρᾶξαι, τυραννίδος  ἐπίθεσιν   εὐλαβουμένους. Τὸν δὴ Πυθαγόραν καταληφθῆναι
[8, 18]   τοῖς ἀπαλλαττομένοις τοῦ βίου μὴ  ἐπιθυμητικῶς   ἔχειν τοῦ ζῆν μηδ' ὑπὸ
[8, 49]   μὲν αὐτέων κόσμος αἱρεθήσεται,  ἐπικινδυνότερα   δ' αὐτῇσι τὰ ἐκ Μήδων.
[8, 50]   διαδοχὴν τῶν ἀξίων λόγου ἕως  Ἐπικούρου   καθὰ καὶ προειρήκαμεν. Περὶ μὲν
[8, 27]   τοὺς ἄλλους ἀστέρας εἶναι θεούς·  ἐπικρατεῖ   γὰρ τὸ θερμὸν ἐν αὐτοῖς,
[8, 26]   ξηρὸν καὶ ὑγρόν· ὧν κατ'  ἐπικράτειαν   θερμοῦ μὲν θέρος γίνεσθαι, ψυχροῦ
[8, 3]   Μάγοις. Εἶτ' ἐν Κρήτῃ σὺν  Ἐπιμενίδῃ   κατῆλθεν εἰς τὸ Ἰδαῖον ἄντρον
[8, 25]   τὰς γραμμάς, ἐξ ὧν τὰ  ἐπίπεδα   σχήματα· ἐκ δὲ τῶν ἐπιπέδων
[8, 35]   εἶναι τῶν στερεῶν, τῶν δ'  ἐπιπέδων   κύκλον. Γῆρας καὶ πᾶν τὸ
[8, 25]   ἐπίπεδα σχήματα· ἐκ δὲ τῶν  ἐπιπέδων   τὰ στερεὰ σχήματα· ἐκ δὲ
[8, 42]   δὲ> καὶ τὰς τῶ πατρὸς  ἐπισκάψιας   ἐνόμιζε χρυσῶ τιμιωτέρας ἦμεν, καὶ
[8, 41]   ἐδάκρυόν τε καὶ ᾤμωζον καὶ  ἐπίστευον   εἶναι τὸν Πυθαγόραν θεῖόν τινα,
[8, 42]   Δαμώ, ὥς φησι Λύσις ἐν  ἐπιστολῇ   τῇ πρὸς Ἵππασον, περὶ Πυθαγόρου
[8, 3]   Πολυκράτης αὐτὸν Ἀμάσιδι συνέστησε δι'  ἐπιστολῆς·   καὶ ἐξέμαθε τὴν φωνὴν αὐτῶν,
[8, 18]   τοῦ εἰς ἀποδημίαν βαδίζοντα μὴ  ἐπιστρέφεσθαι   παρῄνει τοῖς ἀπαλλαττομένοις τοῦ βίου
[8, 23]   σαρκῶν πλεονασμόν, ὁδοιπορίης ἄνεσιν καὶ  ἐπίτασιν   ποιεῖσθαι, μνήμην ἀσκεῖν, ἐν ὀργῇ
[8, 7]   τοῦ Σαραπίωνος ἐν τῇ Σωτίωνος  ἐπιτομῇ   γεγραφέναι αὐτὸν καὶ Περὶ τοῦ
[8, 40]   ἐν τῇ τῶν Σατύρου βίων  ἐπιτομῇ   μετὰ τὸ θάψαι Φερεκύδην ἐν
[8, 7]   Περὶ εὐσεβείας, πέμπτον Ἡλοθαλῆ τὸν  Ἐπιχάρμου   τοῦ Κῴου πατέρα, ἕκτον Κρότωνα,
[8, 6]   καὶ ἐκλεξάμενος ταύτας τὰς συγγραφὰς  ἐποιήσατο   ἑαυτοῦ σοφίην, πολυμαθείην, κακοτεχνίην. Οὕτω
[8, 48]   δὲ τοῦτο καὶ τοὐπίγραμμα ὅπερ  ἐποίησε   Θεαίτητος· Πυθαγόρην τινά, Πυθαγόρην,
[8, 36]   μιν στυφελιζομένου σκύλακος παριόντα φασὶν  ἐποικτῖραι   καὶ τόδε φάσθαι ἔπος· Παῦσαι
[8, 36]   φασὶν ἐποικτῖραι καὶ τόδε φάσθαι  ἔπος·   Παῦσαι μηδὲ ῥάπιζ' ἐπεὶ
[8, 17]   τρέφειν, ἀπονυχίσμασι καὶ κουραῖς μὴ  ἐπουρεῖν   μηδὲ ἐφίστασθαι, ὀξεῖαν μάχαιραν ἀποστρέφειν,
[8, 29]   τοὺς τῆς ἁρμονίας λόγους ἐν  ἑπτὰ   ἐννέα δέκα τὸ
[8, 14]   ἐν τῇ γραφῇ φησι δι'  ἑπτὰ   καὶ διηκοσίων ἐτέων ἐξ ἀΐδεω
[8, 47]   Δωρικὰ πεπραγματευμένον, ὡς Διονύσιος ἱστορεῖ.  Ἐρατοσθένης   δέ φησι, καθὸ καὶ Φαβωρῖνος
[8, 31]   αὐτῆς τοὺς λόγους καὶ τὰ  ἔργα.   Ἐκριφθεῖσάν τ' αὐτὴν ἐπὶ γῆς
[8, 48]   Πυθαγόρης ἐγώ εἰμι· τὰ δ'  ἔργα   μου εἴ τιν' ἔροιο Ἠλείων,
[8, 23]   ποιῆσαι, τοὺς δ' ἐχθροὺς φίλους  ἐργάσασθαι.   Ἴδιόν τε μηδὲν ἡγεῖσθαι. Νόμῳ
[8, 16]   ἱκανός τε γὰρ ἦν φιλίας  ἐργάτης   τά τ' ἄλλα καὶ εἴ
[8, 22]   εἰσιοῦσι, Πῆ παρέβην; τί δ'  ἔρεξα;   τί μοι δέον οὐκ ἐτελέσθη;
[8, 31]   δ' ἐν ἀρρήκτοις δεσμοῖς ὑπ'  Ἐρινύων.   ~Εἶναί τε πάντα τὸν ἀέρα
[8, 20]   φασιν, ὅτι ἀλέκτορσι μόνον καὶ  ἐρίφοις   καὶ γαλαθηνοῖς τοῖς λεγομένοις ἁπαλίαις,
[8, 19]   καθαρά, καὶ στρώματα λευκὰ ἐξ  ἐρίων·   τὰ γὰρ λινᾶ οὔπω εἰς
[8, 4]   Ἑρμοῦ υἱὸς νομισθείη· τὸν δὲ  Ἑρμῆν   εἰπεῖν αὐτῷ ἑλέσθαι τι
[8, 31]   ὁμοίαν τῷ σώματι. Τὸν δ'  Ἑρμῆν   ταμίαν εἶναι τῶν ψυχῶν καὶ
[8, 40]   ἀσιτίᾳ, μὴ βουλόμενον περαιτέρω ζῆν.  Ἕρμιππος   δέ φησι, πολεμούντων Ἀκραγαντίνων καὶ
[8, 10]   σκῆπτρον ἐντεῦθεν πεποιῆσθαι, ὥς φησιν  Ἕρμιππος   ἐν δευτέρῳ Περὶ Πυθαγόρου. ~Καὶ
[8, 41]   κληθῆναι. Καὶ ταῦτα μὲν  Ἕρμιππος.   ~Ἦν δὲ τῷ Πυθαγόρᾳ καὶ
[8, 41]   τι περὶ Πυθαγόρου φησὶν  Ἕρμιππος.   Λέγει γὰρ ὡς γενόμενος ἐν
[8, 1]   Πυθαγόρας Μνησάρχου δακτυλιογλύφου ὥς φησιν