HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Diogène Laërce, Vies, doctrines et sentences des Philosophes illustres, livre VIII (Pythagore)

Liste des contextes (ordre alphabétique)


δ  =  105 formes différentes pour 330 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, par.
[8, 33]   δ' ἀπὸ μέσου ἡμέρας. Τὴν  δ'   ἁγνείαν εἶναι διὰ καθαρμῶν καὶ
[8, 31]   καθαρὰς ἐπὶ τὸν ὕψιστον, τὰς  δ'   ἀκαθάρτους μήτ' ἐκείναις πελάζειν μήτ'
[8, 13]   μὲν ἦν τὸ πρόσχημα· τὸ  δ'   ἀληθὲς τῶν ἐμψύχων ἀπηγόρευεν ἅπτεσθαι
[8, 37]   ἀποπλάνοις, τοῖς μεγέθεσιν νουβυστικῶς. Μνησίμαχος  δ'   Ἀλκμαίων· Ὡς Πυθαγοριστὶ θύομεν τῷ
[8, 44]   καὶ λέγεν ὡς ἄδικον, σιτίζειν  δ'   ἄλλους. Ἄγαμαι σοφόν· αὐτὸς ἔφα
[8, 30]   τῶν λοιπῶν αἰσθήσεων δογματίζειν. ~Τὴν  δ'   ἀνθρώπου ψυχὴν διῃρῆσθαι τριχῆ, εἴς
[8, 23]   θεοὺς μὲν δαιμόνων προτιμᾶν, ἥρωας  δ'   ἀνθρώπων, ἀνθρώπων δὲ μάλιστα γονέας.
[8, 20]   συγχωρεῖν αὐτὸν ἐσθίειν ἔμψυχα, μόνον  δ'   ἀπέχεσθαι βοὸς ἀροτῆρος καὶ κριοῦ.
[8, 33]   εὐφημίας λευχειμονοῦντας καὶ ἁγνεύοντας, ἥρωσι  δ'   ἀπὸ μέσου ἡμέρας. Τὴν δ'
[8, 12]   ἠμέλησε δ' οὐδ' ἰατρικῆς. Φησὶ  δ'   Ἀπολλόδωρος λογιστικὸς ἑκατόμβην θῦσαι
[8, 21]   ὑπὸ τῶν ἐν Κρότωνι. Φησὶ  δ'   Ἀρίστιππος Κυρηναῖος ἐν τῷ
[8, 34]   ἐν τοῖς ἱεροῖς ἐπιελοῦντες. ~Φησὶ  δ'   Ἀριστοτέλης ἐν τῷ Περὶ τῶν
[8, 19]   μήτρας καὶ τρίγλης ἐνίοτε. Αὐτὸν  δ'   ἀρκεῖσθαι μέλιτι μόνῳ φασί τινες
[8, 22]   μὲν ἀνατολὴν δύσεως, ἐν βίῳ  δ'   ἀρχὴν τελευτῆς, ἐν ζωῇ δὲ
[8, 29]   πύλας καλεῖ τοὺς ὀφθαλμούς. Τὰ  δ'   αὐτὰ καὶ περὶ τῆς ἀκοῆς
[8, 49]   αὐτέων κόσμος αἱρεθήσεται, ἐπικινδυνότερα  δ'   αὐτῇσι τὰ ἐκ Μήδων. ~Οὔτε
[8, 37]   ταῦτα μὲν Ξενοφάνης. Ἔσκωψε  δ'   αὐτὸν Κρατῖνος μὲν ἐν Πυθαγοριζούσῃ·
[8, 44]   ἔφα μὲν οὐκ ἀδικεῖν, ἄλλους  δ'   αὐτὸς ἔτευχ' ἀδικεῖν. ~Καὶ ἄλλο·
[8, 21]   βοὸς ἀροτῆρος καὶ κριοῦ. ~Ὁ  δ'   αὐτός φησιν, ὡς προείρηται, καὶ
[8, 39]   ὑποπρησθῆναι τὴν οἰκίαν συνέβη· τινὲς  δ'   αὐτοὺς τοὺς Κροτωνιάτας τοῦτο πρᾶξαι,
[8, 19]   τοῖς δὲ θαλαττίοις σπανίως. Στολὴ  δ'   αὐτῷ λευκή, καθαρά, καὶ στρώματα
[8, 10]   νεηνίης φθινόπωρον, γέρων χειμών. Ἔστι  δ'   αὐτῷ μὲν νεηνίσκος μειράκιον,
[8, 17]   προσηταιρίζετο καὶ φίλον κατεσκεύαζεν. ~Ἦν  δ'   αὐτῷ τὰ σύμβολα τάδε· πῦρ
[8, 18]   ἐπὶ τοῖς ὅροις ἀνεπιστρεπτεῖν. ~Ἤθελε  δ'   αὐτῷ τὸ μὲν πῦρ μαχαίρᾳ
[8, 10]   ὁρῶντες εἰς δοκιμασθεῖεν· τοὐντεῦθεν  δ'   ἐγίνοντο τῆς οἰκίας αὐτοῦ καὶ
[8, 14]   εἰπεῖν, ὥς φησι Παρμενίδης. Οὕτω  δ'   ἐθαυμάσθη ὥστ' ἔλεγον τοὺς γνωρίμους
[8, 30]   τὰ ἐν τῷ ἐγκεφάλῳ· σταγόνας  δ'   εἶναι ἀπὸ τούτων τὰς αἰσθήσεις.
[8, 6]   ἑαυτοῦ σοφίην, πολυμαθείην, κακοτεχνίην. Οὕτω  δ'   εἶπεν, ἐπειδήπερ ἐναρχόμενος Πυθαγόρας
[8, 2]   Σάμιον τὸν Πυθαγόραν λέγεσθαι· ~συστῆναι  δ'   εἰς Λέσβον ἐλθόντα Φερεκύδῃ ὑπὸ
[8, 35]   τὴν ἐν ᾅδου κρίσιν· οἱ  δ'   εἰς πόλεμον δειλίαν ποιεῖν· οἱ
[8, 28]   ἐξ ἀλλήλων ἀπὸ σπερμάτων, τὴν  δ'   ἐκ γῆς γένεσιν ἀδύνατον ὑφίστασθαι.
[8, 31]   ἐκείναις πελάζειν μήτ' ἀλλήλαις, δεῖσθαι  δ'   ἐν ἀρρήκτοις δεσμοῖς ὑπ' Ἐρινύων.
[8, 29]   τελειωθὲν ἀποκυΐσκεσθαι τὸ βρέφος· ἔχειν  δ'   ἐν αὑτῷ πάντας τοὺς λόγους
[8, 8]   ἀρχή, Μὴ ἀνααίδευ μηδενί. Σωσικράτης  δ'   ἐν Διαδοχαῖς φησιν αὐτὸν ἐρωτηθέντα
[8, 1]   Κλεωνύμου φυγάδος ἐκ Φλιοῦντος, οἰκεῖν  δ'   ἐν Σάμῳ τὸν Μάρμακον, ὅθεν
[8, 35]   σφαῖραν εἶναι τῶν στερεῶν, τῶν  δ'   ἐπιπέδων κύκλον. Γῆρας καὶ πᾶν
[8, 48]   Σάμιον, Πυθαγόρης ἐγώ εἰμι· τὰ  δ'   ἔργα μου εἴ τιν' ἔροιο
[8, 22]   οἶκον εἰσιοῦσι, Πῆ παρέβην; τί  δ'   ἔρεξα; τί μοι δέον οὐκ
[8, 31]   ἀέρι ὁμοίαν τῷ σώματι. Τὸν  δ'   Ἑρμῆν ταμίαν εἶναι τῶν ψυχῶν
[8, 5]   διαμένειν τὸ ἐλεφάντινον πρόσωπον. Ἐπειδὴ  δ'   Ἑρμότιμος ἀπέθανε, γενέσθαι Πύρρον τὸν
[8, 4]   καὶ ὑπὸ Μενέλεω τρωθῆναι.  δ'   Εὔφορβος ἔλεγεν ὡς Αἰθαλίδης ποτὲ
[8, 23]   φίλους ἐχθροὺς μὴ ποιῆσαι, τοὺς  δ'   ἐχθροὺς φίλους ἐργάσασθαι. Ἴδιόν τε
[8, 34]   τοῦ Μηνὸς καὶ ἱκέτης· τὸ  δ'   ἦν τῶν ἀγαθῶν· τῷ τε
[8, 7]   Θήβας καὶ Ἐπαμεινώνδα καθηγησαμένου. Φησὶ  δ'   Ἡρακλείδης τοῦ Σαραπίωνος ἐν
[8, 32]   ὅταν ἀγαθὴ ψυχὴ προσγένηται, μηδέποτε  δ'   ἠρεμεῖν μηδὲ τὸν αὐτὸν ῥόον
[8, 21]   τῆς ἐν Δελφοῖς Θεμιστοκλείας. Φησὶ  δ'   Ἱερώνυμος κατελθόντα αὐτὸν εἰς ᾅδου
[8, 31]   ἀρτηρίας καὶ τὰ νεῦρα· ὅταν  δ'   ἰσχύῃ καὶ καθ' αὑτὴν γενομένη
[8, 24]   λείας καὶ ἀταράχους ἀποτελεῖν. Φησὶ  δ'   Ἀλέξανδρος ἐν Ταῖς τῶν
[8, 39]   ἂν ὑπομείνειε τῶν νεωτέρων. ~Ἐτελεύτα  δ'   Πυθαγόρας τοῦτον τὸν τρόπον.
[8, 44]   ἰδίαν ὑπογραφὴν τῶν ἡλικιῶν· ὡς  δ'   οἱ πλείους, ἔτη βιοὺς ἐνενήκοντα.
[8, 39]   ὄντας πρὸς τοὺς τετταράκοντα· διαφυγεῖν  δ'   ὀλίγους, ὧν ἦν καὶ Ἄρχιππος
[8, 21]   χαλκῷ δεδεμένην καὶ τρίζουσαν, τὴν  δ'   Ὁμήρου κρεμαμένην ἀπὸ δένδρου καὶ
[8, 45]   οὗτος, Ἐγὼν ἦν πρόβροτος· ὃς  δ'   ὅτε οὐκ ἦν, φάσκων ὥς
[8, 12]   μιᾶς χορδῆς εὑρεῖν. Οὐκ ἠμέλησε  δ'   οὐδ' ἰατρικῆς. Φησὶ δ' Ἀπολλόδωρος
[8, 44]   δι' γυνὴ κέκλημαι. ~Ὁ  δ'   οὖν Πυθαγόρας, ὡς μὲν Ἡρακλείδης
[8, 1]   ἔσχον Ἀθηναῖοι Τυρρηνοὺς ἐκβαλόντες. Ἔνιοι  δ'   υἱὸν μὲν εἶναι Μαρμάκου τοῦ
[8, 4]   τηρῆσαι τὴν αὐτὴν μνήμην. Χρόνῳ  δ'   ὕστερον εἰς Εὔφορβον ἐλθεῖν καὶ
[8, 2]   ἀπογόνου Κρεωφύλου, ἤδη πρεσβυτέρου. Νέος  δ'   ὢν καὶ φιλομαθὴς ἀπεδήμησε τῆς
[8, 17]   ἴχνος συγχεῖν ἐν τῇ τέφρᾳ,  δᾳδίῳ   εἰς θᾶκον μὴ ὀμόργνυσθαι, πρὸς
[8, 32]   ἀέρα ψυχῶν ἔμπλεων· καὶ ταύτας  δαίμονάς   τε καὶ ἥρωας ὀνομάζεσθαι· καὶ
[8, 23]   γένεσιν φθορᾶς. ~Καὶ θεοὺς μὲν  δαιμόνων   προτιμᾶν, ἥρωας δ' ἀνθρώπων, ἀνθρώπων
[8, 36]   καὶ Τίμων ἐν τοῖς Σίλλοις  δάκνων   αὐτὸν ὅμως οὐ παρέλιπεν, εἰπὼν
[8, 1]   διαλάβωμεν, ἧς ἦρξε Πυθαγόρας Μνησάρχου  δακτυλιογλύφου   ὥς φησιν Ἕρμιππος, Σάμιος,
[8, 17]   στρώματα ἀεὶ συνδεδεμένα ἔχειν, ἐν  δακτυλίῳ   εἰκόνα θεοῦ μὴ περιφέρειν, χύτρας
[8, 42]   ἀπαξίωσε Πυθαγόρας ὅς γέ τοι  Δαμοῖ   τᾷ ἑαυτοῦ θυγατρὶ παρακαταθέμενος τὰ
[8, 42]   Λέγοντι δὲ πολλοὶ τὺ καὶ  δαμοσίᾳ   φιλοσοφέν, ὅπερ ἀπαξίωσε Πυθαγόρας ὅς
[8, 42]   Πυθαγόρου. Ἦν αὐτῷ καὶ θυγάτηρ  Δαμώ,   ὥς φησι Λύσις ἐν ἐπιστολῇ
[8, 50]   αὐτῇσι τὰ ἐκ Μήδων. ~Οὔτε  δὲ   αἰεὶ καλὸν αἰθερολογίη μελεδωνόν τε
[8, 46]   Πολύμναστος, Φλιάσιοι καὶ αὐτοί. Ἦσαν  δὲ   ἀκροαταὶ Φιλολάου καὶ Εὐρύτου τῶν
[8, 26]   ἐν αὐτῷ πάντα θνητά· τὸν  δὲ   ἀνωτάτω ἀεικίνητόν τ' εἶναι καὶ
[8, 4]   τῇ ζωῇ πάντων διαμνημονεῦσαι, ἐπεὶ  δὲ   ἀποθάνοι τηρῆσαι τὴν αὐτὴν μνήμην.
[8, 20]   γαλαθηνοῖς τοῖς λεγομένοις ἁπαλίαις, ἥκιστα  δὲ   ἄρνασιν. γε μὴν Ἀριστόξενος
[8, 8]   οἱ δὲ κατ' ἐμπορίαν, οἱ  δέ   γε βέλτιστοι ἔρχονται θεαταί, οὕτως
[8, 22]   δ' ἀρχὴν τελευτῆς, ἐν ζωῇ  δὲ   γένεσιν φθορᾶς. ~Καὶ θεοὺς μὲν
[8, 40]   καὶ προστῆναι τῶν Ἀκραγαντίνων· τροπῆς  δὲ   γενομένης περικάμπτοντα αὐτὸν τὴν τῶν
[8, 42]   Βροντίνου τοῦ Κροτωνιάτου θυγάτηρ· οἱ  δέ,   γυναῖκα μὲν εἶναι Βροντίνου, μαθήτριαν
[8, 5]   τὴν ἀσπίδα, διασεσηπυῖαν ἤδη, μόνον  δὲ   διαμένειν τὸ ἐλεφάντινον πρόσωπον. Ἐπειδὴ
[8, 40]   καὶ Λῦσις προειρημένος. ~Φησὶ  δὲ   Δικαίαρχος τὸν Πυθαγόραν ἀποθανεῖν καταφυγόντα
[8, 42]   ἐκτὸς τᾶς οἰκίας παραδιδόμεν.  δὲ   δυναμένα πολλῶν χραμάτων ἀποδίδοσθαι τὼς
[8, 35]   εἰς πόλεμον δειλίαν ποιεῖν· οἱ  δέ,   ἐπεὶ ἀπὸ τούτου ἄρχεται τὸ
[8, 4]   καὶ Ἑρμοῦ υἱὸς νομισθείη· τὸν  δὲ   Ἑρμῆν εἰπεῖν αὐτῷ ἑλέσθαι
[8, 29]   πρὸς τὸν ὅμοιον ἀέρα· νῦν  δὲ   ἔστιν ἐν οἷς ἡλίου πύλας
[8, 5]   αἱ λοιπαὶ τίνα ὑπομένουσιν. ~Ἐπειδὴ  δὲ   Εὔφορβος ἀποθάνοι, μεταβῆναι τὴν ψυχὴν
[8, 48]   ὡς δὲ Θεόφραστος, Παρμενίδην· ὡς  δὲ   Ζήνων, Ἡσίοδον. ~Τούτῳ φασὶν ἀντιπαρατάσσεσθαι
[8, 18]   οἰδοῦντα θυμὸν μὴ κινεῖν. Τὸ  δὲ   ζυγὸν μὴ ὑπερβαίνειν, τουτέστι τὸ
[8, 28]   οὗ ἀπέσπασται ἀθάνατόν ἐστι. Τὰ  δὲ   ζῷα γεννᾶσθαι ἐξ ἀλλήλων ἀπὸ
[8, 10]   νεηνίης εἴκοσι, γέρων εἴκοσι. Αἱ  δὲ   ἡλικίαι πρὸς τὰς ὥρας ὧδε
[8, 27]   μὲν ἀέρα ψυχρὸν αἰθέρα, τὴν  δὲ   θάλασσαν καὶ τὸ ὑγρὸν παχὺν
[8, 19]   ἑφθοῖς τε καὶ ὠμοῖς, τοῖς  δὲ   θαλαττίοις σπανίως. Στολὴ δ' αὐτῷ
[8, 48]   καὶ τὴν γῆν στρογγύλην· ὡς  δὲ   Θεόφραστος, Παρμενίδην· ὡς δὲ Ζήνων,
[8, 26]   γίνεσθαι, ψυχροῦ δὲ χειμῶνα· ἐὰν  δὲ   ἰσομοιρῇ, τὰ κάλλιστα εἶναι τοῦ
[8, 2]   τῶν ἱερέων εἰς Αἴγυπτον. Ἔσχε  δὲ   καὶ ἀδελφούς, πρεσβύτερον μὲν Εὔνομον,
[8, 47]   εἰς τὸν βίον ἦλθεν. ~Οἱ  δὲ   καὶ ἄλλον ἀνδριαντοποιὸν Ῥηγῖνον γεγονέναι
[8, 26]   αὐτὴν σφαιροειδῆ καὶ περιοικουμένην. ~Εἶναι  δὲ   καὶ ἀντίποδας καὶ τὰ ἡμῖν
[8, 8]   του γραφέντας ἀνατεθῆναι Πυθαγόρᾳ. Φησὶ  δὲ   καὶ Ἀριστόξενος τὰ πλεῖστα τῶν
[8, 9]   χειμῶνος ποιέεσθαι, μὴ θέρεος· φθινοπώρου  δὲ   καὶ ἦρος κουφότερα, βαρέα δὲ
[8, 46]   Ἀκραγαντίνων κάτθαν' ἐνὶ τριόδῳ. ~Ἤκμαζε  δὲ   καὶ κατὰ τὴν ἑξηκοστὴν Ὀλυμπιάδα,
[8, 30]   μέρος αὐτῆς ὑπάρχειν θυμόν, φρένας  δὲ   καὶ νοῦν τὰ ἐν τῷ
[8, 12]   κλεινὴν ἤγαγε βουθυσίην. Λέγεται  δὲ   καὶ πρῶτος κρέασιν ἀσκῆσαι ἀθλητάς,
[8, 10]   καὶ τῆς ὄψεως μετεῖχον. Ἀπείχοντο  δὲ   καὶ σοροῦ κυπαρισσίνης διὰ τὸ
[8, 42]   τὼς λόγως οὐκ ἐβουλάθη· πενίαν  δὲ>   καὶ τὰς τῶ πατρὸς ἐπισκάψιας
[8, 10]   βούλῃ γενέσθαι αὑτοῦ ἀσθενέστερος. ~Διαιρεῖται  δὲ   καὶ τὸν τοῦ ἀνθρώπου βίον
[8, 21]   ὧν εἶπον περὶ θεῶν, κολαζομένους  δὲ   καὶ τοὺς μὴ θέλοντας συνεῖναι
[8, 25]   πῦρ, ὕδωρ, γῆν, ἀέρα· μεταβάλλειν  δὲ   καὶ τρέπεσθαι δι' ὅλων, καὶ
[8, 38]   πίνουσιν ἐπὶ τούτοις ὕδωρ· φθεῖρας  δὲ   καὶ τρίβωνα τήν τ' ἀλουσίαν
[8, 8]   γεγραμμένον ἐπὶ διαβολῇ Πυθαγόρου, ~πολλοὺς  δὲ   καὶ ὑπὸ Ἄστωνος τοῦ Κροτωνιά
[8, 8]   ταύτην οἱ μὲν ἀγωνιούμενοι, οἱ  δὲ   κατ' ἐμπορίαν, οἱ δέ γε
[8, 49]   ἂν οἴχεο ἐκ Μιλήτου· νῦν  δὲ   κατερύκει σε πατρόθεν εὔκλεια,
[8, 36]   αὖτ' ἄλλον ἔπειμι λόγον, δείξω  δὲ   κέλευθον. δὲ περὶ αὐτοῦ
[8, 39]   ἂν> μᾶλλον πατῆσαι, ἀναιρεθῆναι  δὲ   κρεῖττον λαλῆσαι· καὶ ὧδε
[8, 24]   ἀγαθῶν εὔλογον χάριν ἔχειν. Τῶν  δὲ   κυάμων ἀπέχεσθαι διὰ τὸ πνευματώδεις
[8, 30]   ψυχὴν ἀπὸ τοῦ αἵματος· τοὺς  δὲ   λόγους ψυχῆς ἀνέμους εἶναι. Ἀόρατόν
[8, 30]   τὸ μὲν φρόνιμον ἀθάνατον, τὰ  δὲ   λοιπὰ θνητά. Τρέφεσθαί τε τὴν
[8, 23]   προτιμᾶν, ἥρωας δ' ἀνθρώπων, ἀνθρώπων  δὲ   μάλιστα γονέας. Ἀλλήλοις θ' ὁμιλεῖν,
[8, 19]   ἐκλαμβάνειν, ἵνα μὴ παρέλκωμεν. ~Παντὸς  δὲ   μᾶλλον ἀπηγόρευε μήτ' ἐρυθῖνον ἐσθίειν
[8, 19]   κηρίῳ ἄρτῳ, οἴνου  δὲ   μεθ' ἡμέραν μὴ γεύεσθαι· ὄψῳ
[8, 35]   λευκὸν τῆς τἀγαθοῦ φύσεως, τὸ  δὲ   μέλαν τοῦ κακοῦ. Ἄρτον μὴ
[8, 13]   ἐπ' αὐτοῦ ἄνευ πυρός, ἱερεῖον  δὲ   μηδέν, ὥς φησιν Ἀριστοτέλης ἐν
[8, 43]   φέρεται τοῦ Τηλαύγους οὐδέν, τῆς  δὲ   μητρὸς αὐτοῦ Θεανοῦς τινα. Ἀλλὰ
[8, 30]   ἐν τοῖς ἄλλοις ζῴοις, φρένας  δὲ   μόνον ἐν ἀνθρώπῳ. Εἶναι δὲ
[8, 15]   τι γνῶναι Πυθαγόρειον δόγμα· οὗτος  δὲ   μόνος ἐξήνεγκε τὰ διαβόητα τρία
[8, 15]   Δήμητρος ἱερὸν ἐκάλουν, τὸν στενωπὸν  δὲ   μουσεῖον, ὥς φησι Φαβωρῖνος ἐν
[8, 7]   ἕκτον Κρότωνα, καὶ ἄλλους. Τὸν  δὲ   Μυστικὸν λόγον Ἱππάσου φησὶν εἶναι,
[8, 10]   μὲν νεηνίσκος μειράκιον,  δὲ   νεηνίης ἀνήρ. Εἶπέ τε πρῶτος,
[8, 50]   Θεανοῦς καὶ Τηλαύγους διειλέγμεθα· λεκτέον  δὲ   νῦν περὶ Ἐμπεδοκλέους πρῶτον· κατὰ
[8, 8]   Θεμιστοκλείας τῆς ἐν Δελφοῖς. Ἴων  δὲ   Χῖος ἐν τοῖς Τριαγμοῖς
[8, 50]   τῇ πατρίδι κάλλιον. Καὶ ἐγὼ  δὲ   οὐ πάντα περὶ τοὺς ἐμεωυτοῦ
[8, 38]   τῶν κάτω ἰδεῖν ἑκάστους, διαφέρειν  δὲ   πάμπολυ τοὺς Πυθαγοριστὰς τῶν νεκρῶν·
[8, 9]   δὲ καὶ ἦρος κουφότερα, βαρέα  δὲ   πᾶσαν ὥρην καὶ ἐς ὑγιείην
[8, 45]   ἦν κυάμων· ἵνα μὴ τούτους  δὲ   πατήσῃ, ἐξ Ἀκραγαντίνων κάτθαν' ἐνὶ
[8, 36]   λόγον, δείξω δὲ κέλευθον.  δὲ   περὶ αὐτοῦ φησιν οὕτως ἔχει·
[8, 50]   διαφέρουσιν ἐς ἀλλήλους Ἰταλιῶται. Ἐπειδὴ  δὲ   περὶ Πυθαγόρου διεληλύθαμεν, ῥητέον περὶ
[8, 34]   ὀλιγαρχικόν· κληροῦνται γοῦν αὐτοῖς. Τὰ  δὲ   πεσόντα μὴ ἀναιρεῖσθαι, ὑπὲρ τοῦ
[8, 42]   περὶ Πυθαγόρου λέγων οὕτως· Λέγοντι  δὲ   πολλοὶ τὺ καὶ δαμοσίᾳ φιλοσοφέν,
[8, 11]   Ἀπόλλων ἐξ Ὑπερβορέων ἀφιγμένος. Λόγος  δέ   ποτ' αὐτοῦ παραγυμνωθέντος τὸν μηρὸν
[8, 35]   διαιρεῖν ὃς συνάγει αὐτούς· οἱ  δέ,   πρὸς τὴν ἐν ᾅδου κρίσιν·
[8, 43]   δὲ τοῦ ἀλλοτρίου οὐδέποτε. Τῇ  δὲ   πρὸς τὸν ἴδιον ἄνδρα μελλούσῃ
[8, 28]   ἐν ἑαυτῇ ἀτμὸν θερμόν· ταύτην  δὲ   προσφερομένην τῇ μήτρᾳ ἀπὸ μὲν
[8, 46]   καὶ Εὐρύτου τῶν Ταραντίνων. Γεγόνασι  δὲ   Πυθαγόραι τέτταρες περὶ τοὺς αὐτοὺς
[8, 13]   ὀγδόῃ Παντοδαπῆς ἱστορίας φησίν. ~Οἱ  δὲ   Πυθαγόραν ἀλείπτην τινὰ τοῦτον σιτίσαι
[8, 41]   Τοῦτο ποιῆσαι τὴν μητέρα. Τὸν  δὲ   Πυθαγόραν μετὰ χρόνον ἀνελθεῖν ἰσχνὸν
[8, 42]   γυναῖκα μὲν εἶναι Βροντίνου, μαθήτριαν  δὲ   Πυθαγόρου. Ἦν αὐτῷ καὶ θυγάτηρ
[8, 5]   Ἑρμότιμος, εἶτα Πύρρος γένοιτο. Ἐπειδὴ  δὲ   Πύρρος ἀπέθανε, γενέσθαι Πυθαγόραν καὶ
[8, 41]   ἀνεγίνωσκεν αὐτοῖς τὰ συμβεβηκότα. Οἱ  δὲ   σαινόμενοι τοῖς λεγομένοις ἐδάκρυόν τε
[8, 36]   ἐκείνων ἐχόμενα Ἀριστοτέλης. Τὴν  δὲ   σεμνοπρέπειαν τοῦ Πυθαγόρου καὶ Τίμων
[8, 28]   γῆς γένεσιν ἀδύνατον ὑφίστασθαι. Τὸ  δὲ   σπέρμα εἶναι σταγόνα ἐγκεφάλου περιέχουσαν
[8, 12]   ἐν δευτέρῳ Περὶ Ἀλεξάνδρου. ~Μάλιστα  δὲ   σχολάσαι τὸν Πυθαγόραν περὶ τὸ
[8, 48]   τῆς μαθηματικῆς ὕλης, ἐπὶ πλέον  δὲ   Σωκράτην καὶ τοὺς ἐκείνῳ πλησιάσαντας,
[8, 20]   κληδόνων τε καὶ οἰωνῶν, ἥκιστα  δὲ   τῇ> διὰ τῶν ἐμπύρων, ἔξω
[8, 27]   τὸ ὑγρὸν παχὺν αἰθέρα. Ταύτην  δὲ   τὴν ἀκτῖνα καὶ εἰς τὰ
[8, 30]   δὲ μόνον ἐν ἀνθρώπῳ. Εἶναι  δὲ   τὴν ἀρχὴν τῆς ψυχῆς ἀπὸ
[8, 2]   προείρηται, Φερεκύδου τοῦ Συρίου· μετὰ  δὲ   τὴν ἐκείνου τελευτὴν ἧκεν εἰς
[8, 26]   θάλλειν μὲν τὴν ἕω, φθίνειν  δὲ   τὴν ἑσπέραν· ὅθεν καὶ νοσερώτερον
[8, 1]   ~ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ. ~Ἐπειδὴ  δὲ   τὴν Ἰωνικὴν φιλοσοφίαν τὴν ἀπὸ
[8, 28]   μέντοι μὴ ἔχειν πάντα. Εἶναι  δὲ   τὴν ψυχὴν ἀπόσπασμα αἰθέρος καὶ
[8, 25]   μὲν τῶν ἁπάντων μονάδα· ἐκ  δὲ   τῆς μονάδος ἀόριστον δυάδα ὡς
[8, 25]   μονάδι αἰτίῳ ὄντι ὑποστῆναι· ἐκ  δὲ   τῆς μονάδος καὶ τῆς ἀορίστου
[8, 29]   ἀτμοῦ ψυχὴν καὶ αἴσθησιν. ~Μορφοῦσθαι  δὲ   τὸ μὲν πρῶτον παγὲν ἐν
[8, 20]   ἐκόλαζεν οὔτ' ἐλεύθερον οὐδένα. Ἐκάλει  δὲ   τὸ νουθετεῖν πελαργᾶν. Μαντικῇ τ'
[8, 9]   Καὶ τάδε μὲν ὧδε. ~Ἐν  δὲ   τοῖς τρισὶ συγγράμμασι τοῖς προειρημένοις
[8, 22]   τε θεοῖς προσφέρειν κωλύειν, μόνον  δὲ   τὸν ἀναίμακτον βωμὸν προσκυνεῖν. Μηδ'
[8, 27]   τε ψυχροῦ καὶ παχέος. Καλοῦσι  δὲ   τὸν μὲν ἀέρα ψυχρὸν αἰθέρα,
[8, 49]   Κύλωνα καθάπερ Ἀντίλοχον Σωκράτει. Ἐπὶ  δὲ   τοῦ ἀθλητοῦ Πυθαγόρου καὶ τοῦτ'
[8, 36]   ἐπ' ἀνθρώπων, σεμνηγορίης ὀαριστήν. περὶ  δὲ   τοῦ ἄλλοτ' ἄλλον αὐτὸν γεγενῆσθαι
[8, 43]   μὲν τοῦ ἰδίου παραχρῆμα, ἀπὸ  δὲ   τοῦ ἀλλοτρίου οὐδέποτε. Τῇ δὲ
[8, 28]   τὸ ὅλον συνίστασθαι σῶμα· ἀπὸ  δὲ   τοῦ ἀτμοῦ ψυχὴν καὶ αἴσθησιν.
[8, 18]   ἀνίαις καὶ λύπαις κατατήκειν. Διὰ  δὲ   τοῦ εἰς ἀποδημίαν βαδίζοντα μὴ
[8, 18]   γὰρ χοῖνιξ ἡμερήσιος τροφή. Διὰ  δὲ   τοῦ καρδίαν μὴ ἐσθίειν ἐδήλου
[8, 29]   παγὲν ἐν ἡμέραις τεσσαράκοντα, κατὰ  δὲ   τοὺς τῆς ἁρμονίας λόγους ἐν
[8, 48]   τοὺς ἄνδρας καὶ νικῆσαι. ~Δηλοῦν  δὲ   τοῦτο καὶ τοὐπίγραμμα ὅπερ ἐποίησε
[8, 25]   ἐπιπέδων τὰ στερεὰ σχήματα· ἐκ  δὲ   τούτων τὰ αἰσθητὰ σώματα, ὧν
[8, 25]   τῶν ἀριθμῶν τὰ σημεῖα· ἐκ  δὲ   τούτων τὰς γραμμάς, ἐξ ὧν
[8, 2]   ἀδελφούς, πρεσβύτερον μὲν Εὔνομον, μέσον  δὲ   Τυρρηνόν· καὶ δοῦλον Ζάμολξιν,
[8, 42]   ταῦτα μὲν Ἕρμιππος. ~Ἦν  δὲ   τῷ Πυθαγόρᾳ καὶ γυνή, Θεανὼ
[8, 6]   περὶ τοῦ λόγου τοῦδε. Γέγραπται  δὲ   τῷ Πυθαγόρᾳ συγγράμματα τρία, Παιδευτικόν,
[8, 25]   ἀορίστου δυάδος τοὺς ἀριθμούς· ἐκ  δὲ   τῶν ἀριθμῶν τὰ σημεῖα· ἐκ
[8, 25]   ὧν τὰ ἐπίπεδα σχήματα· ἐκ  δὲ   τῶν ἐπιπέδων τὰ στερεὰ σχήματα·
[8, 34]   ἐπὶ τελευτῇ τινος· καὶ Ἀριστοφάνης  δὲ   τῶν ἡρώων φησὶν εἶναι τὰ
[8, 49]   ἂν κατείρυκεν Ἀναξιμένει ἐοικότα. Εἰ  δὲ   ὑμεῖς οἱ ὀνήιστοι τὰς πόλιας
[8, 20]   Θυσίαις τε ἐχρῆτο ἀψύχοις, οἱ  δέ   φασιν, ὅτι ἀλέκτορσι μόνον καὶ
[8, 43]   κοῦρε Θεανοῦς Πυθαγόρεώ τε. Σύγγραμμα  δὲ   φέρεται τοῦ Τηλαύγους οὐδέν, τῆς
[8, 7]   τρία, Παιδευτικόν, Πολιτικόν, Φυσικόν· ~τὸ  δὲ   φερόμενον ὡς Πυθαγόρου Λύσιδός ἐστι
[8, 47]   πεπραγματευμένον, ὡς Διονύσιος ἱστορεῖ. Ἐρατοσθένης  δέ   φησι, καθὸ καὶ Φαβωρῖνος ἐν
[8, 19]   τ' ἀπέχεσθαι καὶ κυάμων· Ἀριστοτέλης  (δέ   φησι καὶ μήτρας καὶ τρίγλης
[8, 40]   μὴ βουλόμενον περαιτέρω ζῆν. Ἕρμιππος  δέ   φησι, πολεμούντων Ἀκραγαντίνων καὶ Συρακουσίων,
[8, 40]   Μουσῶν, τετταράκοντ' ἡμέρας ἀσιτήσαντα. Ἡρακλείδης  δέ   φησιν ἐν τῇ τῶν Σατύρου
[8, 9]   τὴν συμμετρίαν. Καὶ περὶ ἀφροδισίων  δέ   φησιν οὕτως· Ἀφροδίσια χειμῶνος ποιέεσθαι,
[8, 32]   κληδόνας καὶ τὰ ὅμοια. Μέγιστον  δέ   φησιν τῶν ἐν ἀνθρώποις εἶναι
[8, 26]   μὲν θάλλον ἔαρ ὑγιεινόν, τὸ  δὲ   φθίνον φθινόπωρον νοσερόν. Ἀλλὰ καὶ
[8, 15]   Μεσσάπιοί τε καὶ Ῥωμαῖοι. ~Μέχρι  δὲ   Φιλολάου οὐκ ἦν τι γνῶναι
[8, 8]   δόξης καὶ πλεονεξίας θηραταί, οἱ  δὲ   φιλόσοφοι τῆς ἀληθείας. Καὶ τάδε
[8, 49]   Πυθαγόρης Κράτεω Σάμιος.  δὲ   φιλόσοφος καὶ ὧδε ἐπέστειλε· Πυθαγόρης
[8, 26]   θερμοῦ μὲν θέρος γίνεσθαι, ψυχροῦ  δὲ   χειμῶνα· ἐὰν δὲ ἰσομοιρῇ, τὰ
[8, 21]   ψυχὴν ἰδεῖν πρὸς κίονι χαλκῷ  δεδεμένην   καὶ τρίζουσαν, τὴν δ' Ὁμήρου
[8, 35]   φθοράν. Περὶ τῶν ἁλῶν, ὅτι  δεῖ   παρατίθεσθαι πρὸς ὑπόμνησιν τοῦ δικαίου·
[8, 9]   Ἀλλὰ καί ποτ' ἐρωτηθέντα πότε  δεῖ   πλησιάζειν εἰπεῖν· ὅταν βούλῃ γενέσθαι
[8, 35]   κρίσιν· οἱ δ' εἰς πόλεμον  δειλίαν   ποιεῖν· οἱ δέ, ἐπεὶ ἀπὸ
[8, 22]   ὀμνύναι θεούς· ἀσκεῖν γὰρ αὑτὸν  δεῖν   ἀξιόπιστον παρέχειν. Τούς τε πρεσβυτέρους
[8, 33]   εἶναι ἐναρμόνιον ἰσότητα. Τιμὰς θεοῖς  δεῖν   νομίζειν καὶ ἥρωσι μὴ τὰς
[8, 34]   ἅπτεσθαι ὅσοι ἱεροί· μὴ γὰρ  δεῖν   τὰ αὐτὰ τετάχθαι θεοῖς καὶ
[8, 36]   Νῦν αὖτ' ἄλλον ἔπειμι λόγον,  δείξω   δὲ κέλευθον. δὲ περὶ
[8, 31]   μήτ' ἐκείναις πελάζειν μήτ' ἀλλήλαις,  δεῖσθαι   δ' ἐν ἀρρήκτοις δεσμοῖς ὑπ'
[8, 46]   μέχρι γενεῶν ἐννέα καὶ  δέκα·   τελευταῖοι γὰρ ἐγένοντο τῶν Πυθαγορείων,
[8, 29]   ἐν ἑπτὰ ἐννέα  δέκα   τὸ πλεῖστον μησὶ τελειωθὲν ἀποκυΐσκεσθαι
[8, 11]   φάσκων. Τίμαιός τέ φησιν ἐν  δεκάτῳ   Ἱστοριῶν λέγειν αὐτὸν τὰς συνοικούσας
[8, 15]   ῥητά, ὥς φησιν Ἀριστόξενος ἐν  δεκάτῳ   Παιδευτικῶν νόμων· ~ἔνθα καὶ Ξενόφιλον
[8, 41]   μητρὶ ἐντείλαιτο τὰ γινόμενα εἰς  δέλτον   γράφειν σημειουμένην καὶ τὸν χρόνον,
[8, 21]   λαβεῖν αὐτὸν παρὰ τῆς ἐν  Δελφοῖς   Θεμιστοκλείας. Φησὶ δ' Ἱερώνυμος κατελθόντα
[8, 8]   Πυθαγόραν παρὰ Θεμιστοκλείας τῆς ἐν  Δελφοῖς.   Ἴων δὲ Χῖος ἐν
[8, 21]   τὴν δ' Ὁμήρου κρεμαμένην ἀπὸ  δένδρου   καὶ ὄφεις περὶ αὐτὴν ἀνθ'
[8, 17]   λεωφόρου μὴ βαδίζειν, μὴ ῥᾳδίως  δεξιὰν   ἐμβάλλειν, ὁμωροφίους χελιδόνας μὴ ἔχειν,
[8, 22]   τί δ' ἔρεξα; τί μοι  δέον   οὐκ ἐτελέσθη; σφάγιά τε θεοῖς
[8, 31]   καὶ καθ' αὑτὴν γενομένη ἠρεμῇ,  δεσμὰ   γίνεσθαι αὐτῆς τοὺς λόγους καὶ
[8, 31]   ἐπεὶ καὶ αἰθὴρ ἀόρατος.  ~Δεσμά   τ' εἶναι τῆς ψυχῆς τὰς
[8, 31]   ἀλλήλαις, δεῖσθαι δ' ἐν ἀρρήκτοις  δεσμοῖς   ὑπ' Ἐρινύων. ~Εἶναί τε πάντα
[8, 7]   Περὶ τοῦ ὅλου ἐν ἔπεσιν,  δεύτερον   τὸν Ἱερὸν λόγον, οὗ
[8, 11]   αὐτῆς, ὥς φησιν Ἀντικλείδης ἐν  δευτέρῳ   Περὶ Ἀλεξάνδρου. ~Μάλιστα δὲ σχολάσαι
[8, 10]   πεποιῆσθαι, ὥς φησιν Ἕρμιππος ἐν  δευτέρῳ   Περὶ Πυθαγόρου. ~Καὶ γὰρ καὶ
[8, 41]   ὡς ἀφῖκται ἐξ ᾅδου· καὶ  δὴ   καὶ ἀνεγίνωσκεν αὐτοῖς τὰ συμβεβηκότα.
[8, 21]   συνεῖναι ταῖς ἑαυτῶν γυναιξί· καὶ  δὴ   καὶ διὰ τοῦτο τιμηθῆναι ὑπὸ
[8, 39]   πρὸς τῶν διωκόντων ἀποσφαγῆναι. Οὕτω  δὴ   καὶ τοὺς πλείστους τῶν ἑταίρων
[8, 39]   πρᾶξαι, τυραννίδος ἐπίθεσιν εὐλαβουμένους. Τὸν  δὴ   Πυθαγόραν καταληφθῆναι διεξιόντα· καὶ πρός
[8, 44]   τι καὶ ὀπτηθῇ καὶ ἁλισθῇ,  δὴ   τότε καὶ ψυχὴν οὐκ ἔχον
[8, 5]   Ἑρμότιμος ἀπέθανε, γενέσθαι Πύρρον τὸν  Δήλιον   ἁλιέα· καὶ πάντα πάλιν μνημονεύειν,
[8, 13]   μηδέν, ὥς φησιν Ἀριστοτέλης ἐν  Δηλίων   πολιτείᾳ. ~Πρῶτόν τέ φασι τοῦτον
[8, 48]   προσβῆναι τοὺς ἄνδρας καὶ νικῆσαι.  ~Δηλοῦν   δὲ τοῦτο καὶ τοὐπίγραμμα ὅπερ
[8, 40]   μετὰ τὸ θάψαι Φερεκύδην ἐν  Δήλῳ   ἐπανελθεῖν εἰς Ἰταλίαν καὶ πανδαισίαν
[8, 13]   καὶ βωμὸν προσκυνῆσαι μόνον ἐν  Δήλῳ   τὸν Ἀπόλλωνος τοῦ γενέτορος, ὅς
[8, 15]   μὴν τὴν μὲν οἰκίαν αὐτοῦ  Δήμητρος   ἱερὸν ἐκάλουν, τὸν στενωπὸν δὲ
[8, 43]   ἀναλαμβάνειν. Ἐρωτηθεῖσα, Ποῖα; ἔφη, ταῦτα  δι'   γυνὴ κέκλημαι. ~Ὁ δ'
[8, 29]   θερμόν. Καὶ διὰ τοῦτον λέγεται  δι'   ἀέρος ὁρᾶν καὶ δι' ὕδατος·
[8, 3]   καὶ Πολυκράτης αὐτὸν Ἀμάσιδι συνέστησε  δι'   ἐπιστολῆς· καὶ ἐξέμαθε τὴν φωνὴν
[8, 14]   αὐτὸς ἐν τῇ γραφῇ φησι  δι'   ἑπτὰ καὶ διηκοσίων ἐτέων ἐξ
[8, 38]   τούτοισι τὸν Πλούτωνα συσσιτεῖν ἔφη  δι'   εὐσέβειαν. {Β. Εὐχερῆ θεὸν λέγεις
[8, 25]   ἀέρα· μεταβάλλειν δὲ καὶ τρέπεσθαι  δι'   ὅλων, καὶ γίνεσθαι ἐξ αὐτῶν
[8, 29]   λέγεται δι' ἀέρος ὁρᾶν καὶ  δι'   ὕδατος· ἀντερείδεσθαι γὰρ τὸ θερμὸν
[8, 18]   ψυχὴν ἀνίαις καὶ λύπαις κατατήκειν.  Διὰ   δὲ τοῦ εἰς ἀποδημίαν βαδίζοντα
[8, 18]   γὰρ χοῖνιξ ἡμερήσιος τροφή.  Διὰ   δὲ τοῦ καρδίαν μὴ ἐσθίειν
[8, 33]   ἡμέρας. Τὴν δ' ἁγνείαν εἶναι  διὰ   καθαρμῶν καὶ λουτρῶν καὶ περιρραντηρίων
[8, 20]   διὰ τῶν ἐμπύρων, ἔξω τῆς  διὰ   λιβάνου. Θυσίαις τε ἐχρῆτο ἀψύχοις,
[8, 33]   τὸ δίκαιον καὶ διὰ τοῦτο  Δία   ὅρκιον λέγεσθαι. Τήν τ' ἀρετὴν
[8, 48]   Φαβωρῖνός φησιν ὅροις χρήσασθαι  διὰ   τῆς μαθηματικῆς ὕλης, ἐπὶ πλέον
[8, 9]   Οὐκ ἐᾷ εὔχεσθαι ὑπὲρ αὑτῶν  διὰ   τὸ μὴ εἰδέναι τὸ συμφέρον.
[8, 24]   ἔχειν. Τῶν δὲ κυάμων ἀπέχεσθαι  διὰ   τὸ πνευματώδεις ὄντας μάλιστα μετέχειν
[8, 13]   ὅς ἐστιν ὄπισθεν τοῦ Κερατίνου,  διὰ   τὸ πυροὺς καὶ κριθὰς καὶ
[8, 10]   Ἀπείχοντο δὲ καὶ σοροῦ κυπαρισσίνης  διὰ   τὸ τὸ τοῦ Διὸς σκῆπτρον
[8, 27]   τ' ἀπὸ τοῦ ἡλίου ἀκτῖνα  διὰ   τοῦ αἰθέρος τοῦ τε ψυχροῦ
[8, 33]   καὶ λουτρῶν καὶ περιρραντηρίων καὶ  διὰ   τοῦ αὐτὸν καθαρεύειν ἀπό τε
[8, 33]   τ' εἶναι τὸ δίκαιον καὶ  διὰ   τοῦτο Δία ὅρκιον λέγεσθαι. Τήν
[8, 27]   εἰς τὰ βένθη δύεσθαι καὶ  διὰ   τοῦτο ζωοποιεῖν πάντα. ~Καὶ ζῆν
[8, 26]   τὰ ἐν αὐτῷ ἀθάνατα καὶ  διὰ   τοῦτο θεῖα. ~Ἥλιόν τε καὶ
[8, 24]   μὴ παραληφθέντας τὰς γαστέρας. Καὶ  διὰ   τοῦτο καὶ τὰς καθ' ὕπνους
[8, 31]   ταμίαν εἶναι τῶν ψυχῶν καὶ  διὰ   τοῦτο πομπαῖον λέγεσθαι καὶ πυλαῖον
[8, 21]   ἑαυτῶν γυναιξί· καὶ δὴ καὶ  διὰ   τοῦτο τιμηθῆναι ὑπὸ τῶν ἐν
[8, 29]   τιν' ἄγαν εἶναι θερμόν. Καὶ  διὰ   τοῦτον λέγεται δι' ἀέρος ὁρᾶν
[8, 20]   καὶ οἰωνῶν, ἥκιστα δὲ τῇ>  διὰ   τῶν ἐμπύρων, ἔξω τῆς διὰ
[8, 20]   πελαργᾶν. Μαντικῇ τ' ἐχρῆτο τῇ  διὰ   τῶν κληδόνων τε καὶ οἰωνῶν,
[8, 39]   τινος τῶν μὴ παραδοχῆς ἀξιωθέντων  διὰ   φθόνον ὑποπρησθῆναι τὴν οἰκίαν συνέβη·
[8, 11]   καὶ ὅτι Νέσσος ποταμὸς  διαβαίνοντα   αὐτὸν προσαγορεύσαι πολὺς ἦν
[8, 15]   οὗτος δὲ μόνος ἐξήνεγκε τὰ  διαβόητα   τρία βιβλία, Πλάτων ἐπέστειλεν
[8, 7]   Ἱππάσου φησὶν εἶναι, γεγραμμένον ἐπὶ  διαβολῇ   Πυθαγόρου, ~πολλοὺς δὲ καὶ ὑπὸ
[8, 1]   Θαλοῦ καὶ τοὺς ἐν ταύτῃ  διαγενομένους   ἄνδρας ἀξιολόγους διεληλύθαμεν, φέρε καὶ
[8, 24]   Ἀλέξανδρος ἐν Ταῖς τῶν φιλοσόφων  διαδοχαῖς   καὶ ταῦτα εὑρηκέναι ἐν Πυθαγορικοῖς
[8, 8]   ἀνααίδευ μηδενί. Σωσικράτης δ' ἐν  Διαδοχαῖς   φησιν αὐτὸν ἐρωτηθέντα ὑπὸ Λέοντος
[8, 50]   φερομένων· ἔπειθ' οὕτως ἐξάψομεν τὴν  διαδοχὴν   τῶν ἀξίων λόγου ἕως Ἐπικούρου
[8, 35]   καὶ νῦν οἱ βάρβαροι· μηδὲ  διαιρεῖν   ὃς συνάγει αὐτούς· οἱ δέ,
[8, 10]   ὅταν βούλῃ γενέσθαι αὑτοῦ ἀσθενέστερος.  ~Διαιρεῖται   δὲ καὶ τὸν τοῦ ἀνθρώπου
[8, 38]   Πυθαγοριστῇ· Ἔφη καταβὰς εἰς τὴν  δίαιταν   τῶν κάτω ἰδεῖν ἑκάστους, διαφέρειν
[8, 1]   φέρε καὶ περὶ τῆς Ἰταλικῆς  διαλάβωμεν,   ἧς ἦρξε Πυθαγόρας Μνησάρχου δακτυλιογλύφου
[8, 5]   ἀσπίδα, διασεσηπυῖαν ἤδη, μόνον δὲ  διαμένειν   τὸ ἐλεφάντινον πρόσωπον. Ἐπειδὴ δ'
[8, 4]   μὲν οὖν τῇ ζωῇ πάντων  διαμνημονεῦσαι,   ἐπεὶ δὲ ἀποθάνοι τηρῆσαι τὴν
[8, 35]   ταὐτόν. Ὑγίειαν τὴν τοῦ εἴδους  διαμονήν,   νόσον τὴν τούτου φθοράν. Περὶ
[8, 37]   τιν' ἰδιώτην ποθὲν λάβωσιν εἰσελθόντα,  διαπειρώμενον   τῆς τῶν λόγων ῥώμης ταράττειν
[8, 6]   μηδὲ ἓν καταλιπεῖν σύγγραμμά φασιν  διαπεσόντες.   Ἡράκλειτος γοῦν φυσικὸς μονονουχὶ
[8, 5]   ἀναθεῖναι τῷ Ἀπόλλωνι τὴν ἀσπίδα,  διασεσηπυῖαν   ἤδη, μόνον δὲ διαμένειν τὸ
[8, 38]   δίαιταν τῶν κάτω ἰδεῖν ἑκάστους,  διαφέρειν   δὲ πάμπολυ τοὺς Πυθαγοριστὰς τῶν
[8, 28]   ψυχροῦ. Τῷ συμμετέχειν ψυχροῦ αἰθέρος  διαφέρειν   ψυχὴν ζωῆς· ἀθάνατόν τ' εἶναι
[8, 50]   ἀλλὰ καὶ ἐν πολέμοις οὓς  διαφέρουσιν   ἐς ἀλλήλους Ἰταλιῶται. Ἐπειδὴ δὲ
[8, 39]   τοὺς πλείστους τῶν ἑταίρων αὐτοῦ  διαφθαρῆναι,   ὄντας πρὸς τοὺς τετταράκοντα· διαφυγεῖν
[8, 39]   διαφθαρῆναι, ὄντας πρὸς τοὺς τετταράκοντα·  διαφυγεῖν   δ' ὀλίγους, ὧν ἦν καὶ
[8, 20]   τοὺς τόπους. ~Οὐδεπώποτε ἐγνώσθη οὔτε  διαχωρῶν   οὔτε ἀφροδισιάζων οὔτε μεθυσθείς. Ἀπείχετο
[8, 46]   εἶναι τὠπόρρητον τῆς φιλοσοφίας, αὐτῶν  διδάσκαλος·   ἐφ' οὗ καὶ τὸ Αὐτὸς
[8, 43]   Τηλαύγης υἱὸς αὐτοῖς, ὃς καὶ  διεδέξατο   τὸν πατέρα καὶ κατά τινας
[8, 50]   μὲν οὖν Θεανοῦς καὶ Τηλαύγους  διειλέγμεθα·   λεκτέον δὲ νῦν περὶ Ἐμπεδοκλέους
[8, 29]   ἐν τοῖς ὄμμασιν ἀτμός,  διειστήκει   ἂν πρὸς τὸν ὅμοιον ἀέρα·
[8, 50]   Ἰταλιῶται. Ἐπειδὴ δὲ περὶ Πυθαγόρου  διεληλύθαμεν,   ῥητέον περὶ τῶν ἐλλογίμων Πυθαγορικῶν·
[8, 1]   ἐν ταύτῃ διαγενομένους ἄνδρας ἀξιολόγους  διεληλύθαμεν,   φέρε καὶ περὶ τῆς Ἰταλικῆς
[8, 46]   Ὀλυμπιάδα, καὶ αὐτοῦ τὸ σύστημα  διέμενε   μέχρι γενεῶν ἐννέα καὶ
[8, 39]   εὐλαβουμένους. Τὸν δὴ Πυθαγόραν καταληφθῆναι  διεξιόντα·   καὶ πρός τινι χωρίῳ γενόμενος
[8, 39]   γενόμενος πλήρει κυάμων, ἵνα μὴ>  διέρχοιτο   αὐτόθι ἔστη, εἰπὼν ἁλῶναι ἂν>
[8, 20]   πάσης ἀρεσκείας οἷον σκωμμάτων καὶ  διηγημάτων   φορτικῶν. Ὀργιζόμενος τ' οὔτε οἰκέτην
[8, 27]   μέρος αἰτίαν εἶναι τῆς διοικήσεως.  Διήκειν   τ' ἀπὸ τοῦ ἡλίου ἀκτῖνα
[8, 14]   γραφῇ φησι δι' ἑπτὰ καὶ  διηκοσίων   ἐτέων ἐξ ἀΐδεω παραγεγενῆσθαι ἐς
[8, 50]   πρῶτον· κατὰ γάρ τινας Πυθαγόρου  διήκουσεν.  
[8, 30]   δογματίζειν. ~Τὴν δ' ἀνθρώπου ψυχὴν  διῃρῆσθαι   τριχῆ, εἴς τε νοῦν καὶ
[8, 40]   Λῦσις προειρημένος. ~Φησὶ δὲ  Δικαίαρχος   τὸν Πυθαγόραν ἀποθανεῖν καταφυγόντα εἰς
[8, 13]   γε ἅπτεσθαι τῶν ζῴων κοινὸν  δίκαιον   ἡμῖν ἐχόντων ψυχῆς. Καὶ τόδε
[8, 33]   κρατεῖν. ~Ὅρκιόν τ' εἶναι τὸ  δίκαιον   καὶ διὰ τοῦτο Δία ὅρκιον
[8, 18]   ὑπερβαίνειν, τουτέστι τὸ ἴσον καὶ  δίκαιον   μὴ ὑπερβαίνειν. Ἐπί τε χοίνικος
[8, 35]   δεῖ παρατίθεσθαι πρὸς ὑπόμνησιν τοῦ  δικαίου·   οἱ γὰρ ἅλες πᾶν σώζουσιν
[8, 33]   ἀγαθὸν ἅπαν καὶ τὸν θεόν·  διὸ   καὶ καθ' ἁρμονίαν συνεστάναι τὰ
[8, 27]   κατὰ τὸ μετέχειν ἄνθρωπον θερμοῦ·  διὸ   καὶ προνοεῖσθαι τὸν θεὸν ἡμῶν.
[8, 28]   πάνθ' ὅσα μετέχει τοῦ θερμοῦ·  διὸ   καὶ τὰ φυτὰ ζῷα εἶναι·
[8, 27]   κατὰ μέρος αἰτίαν εἶναι τῆς  διοικήσεως.   Διήκειν τ' ἀπὸ τοῦ ἡλίου
[8, 46]   Φλιάσιος καὶ Ἐχεκράτης καὶ  Διοκλῆς   καὶ Πολύμναστος, Φλιάσιοι καὶ αὐτοί.
[8, 47]   καὶ ἕτερον Δωρικὰ πεπραγματευμένον, ὡς  Διονύσιος   ἱστορεῖ. Ἐρατοσθένης δέ φησι, καθὸ
[8, 10]   κυπαρισσίνης διὰ τὸ τὸ τοῦ  Διὸς   σκῆπτρον ἐντεῦθεν πεποιῆσθαι, ὥς φησιν
[8, 39]   λαλῆσαι· καὶ ὧδε πρὸς τῶν  διωκόντων   ἀποσφαγῆναι. Οὕτω δὴ καὶ τοὺς
[8, 15]   οὐκ ἦν τι γνῶναι Πυθαγόρειον  δόγμα·   οὗτος δὲ μόνος ἐξήνεγκε τὰ
[8, 21]   φησιν, ὡς προείρηται, καὶ τὰ  δόγματα   λαβεῖν αὐτὸν παρὰ τῆς ἐν
[8, 29]   ἀκοῆς καὶ τῶν λοιπῶν αἰσθήσεων  δογματίζειν.   ~Τὴν δ' ἀνθρώπου ψυχὴν διῃρῆσθαι
[8, 8]   Ἀριστόξενος τὰ πλεῖστα τῶν ἠθικῶν  δογμάτων   λαβεῖν τὸν Πυθαγόραν παρὰ Θεμιστοκλείας
[8, 10]   οὐδέπω Πυθαγόραν ὁρῶντες εἰς  δοκιμασθεῖεν·   τοὐντεῦθεν δ' ἐγίνοντο τῆς οἰκίας
[8, 47]   Ῥηγῖνον γεγονέναι φασὶ Πυθαγόραν, πρῶτον  δοκοῦντα   ῥυθμοῦ καὶ συμμετρίας ἐστοχάσθαι· καὶ
[8, 11]   γενέσθαι καὶ αὐτοῦ οἱ μαθηταὶ  δόξαν   εἶχον περὶ αὐτοῦ ὡς εἴη
[8, 36]   Πυθαγόρην τε γόητας ἀποκλίνοντ' ἐπὶ  δόξας   θήρῃ ἐπ' ἀνθρώπων, σεμνηγορίης ὀαριστήν.
[8, 8]   οἱ μὲν ἀνδραποδώδεις, ἔφη, φύονται  δόξης   καὶ πλεονεξίας θηραταί, οἱ δὲ
[8, 34]   ἀνθρώποις, ὥσπερ οὐδ' ἐλευθέροις καὶ  δούλοις.   ~(Καὶ τὸ μὲν λευκὸν τῆς
[8, 2]   Εὔνομον, μέσον δὲ Τυρρηνόν· καὶ  δοῦλον   Ζάμολξιν, Γέται θύουσι, Κρόνον
[8, 5]   ὃς καὶ αὐτὸς πίστιν θέλων  δοῦναι   ἐπανῆλθεν εἰς Βραγχίδας καὶ εἰσελθὼν
[8, 25]   ἐκ δὲ τῆς μονάδος ἀόριστον  δυάδα   ὡς ἂν ὕλην τῇ μονάδι
[8, 25]   τῆς μονάδος καὶ τῆς ἀορίστου  δυάδος   τοὺς ἀριθμούς· ἐκ δὲ τῶν
[8, 27]   ἀκτῖνα καὶ εἰς τὰ βένθη  δύεσθαι   καὶ διὰ τοῦτο ζωοποιεῖν πάντα.
[8, 42]   τᾶς οἰκίας παραδιδόμεν. δὲ  δυναμένα   πολλῶν χραμάτων ἀποδίδοσθαι τὼς λόγως
[8, 18]   μὲν πῦρ μαχαίρᾳ μὴ σκαλεύειν  δυναστῶν   ὀργὴν καὶ οἰδοῦντα θυμὸν μὴ
[8, 12]   ὀρθογωνίου ὑποτείνουσα πλευρὰ ἴσον  δύναται   ταῖς περιεχούσαις. Καὶ ἔστιν ἐπίγραμμα
[8, 22]   ὡς ἐν κόσμῳ μὲν ἀνατολὴν  δύσεως,   ἐν βίῳ δ' ἀρχὴν τελευτῆς,
[8, 47]   περὶ Ὁμήρου συντεταγμένον· καὶ ἕτερον  Δωρικὰ   πεπραγματευμένον, ὡς Διονύσιος ἱστορεῖ. Ἐρατοσθένης
[8, 2]   Καὶ τρία ποτήρια κατασκευασάμενος ἀργυρᾶ  δῶρον   ἀπήνεγκεν ἑκάστῳ τῶν ἱερέων εἰς
[8, 4]   καὶ ὅτι παρ' Ἑρμοῦ τὸ  δῶρον   λάβοι καὶ τὴν τῆς ψυχῆς




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 18/06/2009