HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Diogène Laërce, Vies, doctrines et sentences des Philosophes illustres, livre I

Liste des contextes (ordre alphabétique)


η  =  119 formes différentes pour 252 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, par.
[1, 68]   ζεσάντων, συνεβούλευσεν μὴ γῆμαι,  ἤ,   εἰ ἔχοι γυναῖκα, ἐκπέμψαι καὶ
[1, 38]   ~Ἐτελεύτησε δ' ἐτῶν ἑβδομήκοντα ὀκτώ,  {ἤ,   ὡς Σωσικράτης φησίν, ἐνενήκοντα} τελευτῆσαι
[1, 67]   ἐν τῇ παρὰ σοὶ βασιλείᾳ     Ἀθήνησι, τυραννοῦντος βιαίως Πεισιστράτου. Ἀλλὰ
[1, 92]   μᾶλλον φιλόλαλον· φιλομαθῆ μᾶλλον     ἀμαθῆ· γλῶσσαν εὔφημον ἴσχειν· ἀρετῆς
[1, 54]   τι ἐν σοὶ ἐνορῶ δολερὸν     ἄπιστον· εἴτε ἄλλως Ἀθήνησιν οἰκεῖν,
[1, 71]   αὐτῆς, Εἴθε, ἔφη, μὴ ἐγεγόνει,     γενομένη κατεβυθίσθη. ~Καὶ εὖ προὐνοήσατο.
[1, 100]   παῦσον τὰν ἀπήνειαν τῶ παιδός,     ἐγὼν τὺ ἀμυνοῦμαι. Καὶ γὰρ
[1, 70]   ἐπὶ τὰς ἀτυχίας τῶν φίλων     ἐπὶ τὰς εὐτυχίας πορεύεσθαι. Γάμον
[1, 43]   ἐς τὸ ξυνὸν καταθέσθαι γραφὴν     ἐφ' ὁποιοισοῦν ἐπιτρέπειν χρῆμα ἐς
[1, 41]   καὶ Μύσωνος Λεώφαντον Γορσιάδα, Λεβέδιον     Ἐφέσιον, ἐγκρίνει καὶ Ἐπιμενίδην τὸν
[1, 36]   πυθόμενον τί πρότερον γεγόνοι, νὺξ     ἡμέρα, νύξ, ἔφη, μιᾷ
[1, 100]   ἐπέροιο τι μευ ἀκούσειεν     ἴδοι. Σὺ δὲ ποίει οὕτως,
[1, 53]   πολιτεύειν. Καὶ ἄμεινόν γε πολιτεύουσιν     κατὰ δημοκρατίαν· ἐῶ γὰρ οὐδένα
[1, 54]   Εὐνοίᾳ γὰρ τῆς πόλεως μᾶλλον     κατὰ τὸ ἐμὸν ἔχθος ἐμήνυες·
[1, 56]   στεφανοῦνται κατὰ τῆς πατρίδος μᾶλλον     κατὰ τῶν ἀνταγωνιστῶν· γέροντές τε
[1, 70]   Φυλάττειν ἑαυτόν. Ζημίαν αἱρεῖσθαι μᾶλλον     κέρδος αἰσχρόν· μὲν γὰρ
[1, 94]   δὴ ὑπ' ὀργῆς βαλὼν ὑποβάθρῳ     λακτίσας τὴν γυναῖκα ἔγκυον οὖσαν
[1, 106]   Χηνεύς, ἀπὸ κώμης τινὸς Οἰταϊκῆς     Λακωνικῆς, σὺν τοῖς ἑπτὰ καταριθμεῖται.
[1, 68]   τῶν λεβήτων αὐτομάτων ζεσάντων, συνεβούλευσεν     μὴ γῆμαι, ἤ, εἰ ἔχοι
[1, 104]   πότεροι πλείους εἰσίν, οἱ ζῶντες     οἱ νεκροί, ἔφη, Τοὺς οὖν
[1, 39]   ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Ἐπιγραμμάτων     Παμμέτρῳ τόδε τὸ ἐπίγραμμα· Γυμνικὸν
[1, 57]   Μᾶλλον οὖν Σόλων Ὅμηρον ἐφώτισεν     Πεισίστρατος, ὥς φησι Διευχίδας ἐν
[1, 53]   ἁμαρτάνω οὐδὲν περὶ θεοὺς     περὶ ἀνθρώπους· ἀλλὰ καθότι σὺ
[1, 53]   Τά τε ἄλλα ἁμαρτάνω οὐδὲν     περὶ θεοὺς περὶ ἀνθρώπους·
[1, 105]   ἕνα φίλον ἔχειν πολλοῦ ἄξιον     πολλοὺς μηδενὸς ἀξίους. Τὴν ἀγορὰν
[1, 47]   Εἴην δὴ τότ' ἐγὼ Φολεγάνδριος     Σικινίτης ἀντί γ' Ἀθηναίου, πατρίδ'
[1, 42]   Φερεκύδην, Ἀριστόδημον, Πυθαγόραν, Λᾶσον Χαρμαντίδου     Σισυμβρίνου, ὡς Ἀριστόξενος Χαβρίνου,
[1, 41]   Περίανδρον. Ἔνιοι προστιθέασιν Ἀκουσίλαον Κάβα     Σκάβρα Ἀργεῖον. ~Ἕρμιππος δ' ἐν
[1, 88]   Τευτάμεω, οὗ πλέων λόγος     τῶν ἄλλων. Καὶ οἱ Πριηνεῖς
[1, 66]   καὶ νῦν οὐ μᾶλλον διάφορος     τῶν ἄλλων τις Ἀθηναίων ὅτῳ
[1, 92]   σῶμα ἀσκεῖν· φιλήκοον εἶναι μᾶλλον     φιλόλαλον· φιλομαθῆ μᾶλλον ἀμαθῆ·
[1, 87]   Ἥδιον ἔλεγε δικάζειν μεταξὺ ἐχθρῶν     φίλων· τῶν μὲν γὰρ φίλων
[1, 70]   ὅπως οἱ πλησίον αἰδῶνται μᾶλλον     φοβῶνται. Μανθάνειν τῆς αὑτοῦ οἰκίας
[1, 100]   με ἄπο θυμοῦ ποιήσαις ἀδικεῖς.     ὦν παῦσον τὰν ἀπήνειαν τῶ
[1, 42]   Πυθαγόραν, Λᾶσον Χαρμαντίδου Σισυμβρίνου,     ὡς Ἀριστόξενος Χαβρίνου, Ἑρμιονέα, Ἀναξαγόραν.
[1, 43]   παρὰ σὲ ἀφίξομαι ἐς Σῦρον.     γὰρ ἂν φρενήρεες εἴημεν ἐγώ
[1, 39]   Αἰνέω ὅττι μιν ἐγγὺς ἀπήγαγες·     γὰρ πρέσβυς οὐκέθ' ὁρᾶν
[1, 66]   μετὰ τοῦτο τὸν δῆμον κατέλυσεν.     μάτην ἔσπευδον ἀπαλλάξαι τοὺς πένητας
[1, 39]   Καὶ αὐτοῦ ἐπιγέγραπται τῷ μνήματι·     ὀλίγον τόδε σῆμα, τὸ δὲ
[1, 33]   δόμον ἀνδρὸς ἵκηται, ὃς σοφὸς     τά τ' ἐόντα τά τ'
[1, 121]   οὖν τοῦτ' ἄρ' ἀληθές· ἢν     τις σοφὸς ὄντως, καὶ ζῶν
[1, 91]   φίλον δεῖν εὐεργετεῖν, ὅπως μᾶλλον     φίλος· τὸν δὲ ἐχθρὸν φίλον
[1, 119]   τε βιβλίον συνέγραψεν, οὗ     ἀρχή· Ζὰς μὲν καὶ Χρόνος
[1, 67]   Πεισιστράτου. Ἀλλὰ καὶ ἡδίων ἡμῖν     βιοτὴ ἔνθα πᾶσι τὰ δίκαια
[1, 49]   διὰ δέος δὲ σιωπώντων. Καὶ     βουλή, Πεισιστρατίδαι ὄντες, μαίνεσθαι ἔλεγον
[1, 23]   τινας μὲν σύγγραμμα κατέλιπεν οὐδέν·     γὰρ εἰς αὐτὸν ἀναφερομένη ναυτικὴ
[1, 43]   Ἕλληνας φαίνειν. Καὶ τάχα μὲν     γνώμη τοι δικαίη ἐς τὸ
[1, 81]   εἰρηκέναι. Εὐγενεστέρα γὰρ αὐτῷ οὖσα     γυνή, ἐπειδήπερ ἦν Δράκοντος ἀδελφὴ
[1, 80]   πλούτῳ καὶ γενεῇ κατ' ἐμέ·     δ' ἑτέρη προβέβηκε. Τί λώϊον;
[1, 72]   ἐν τῇ νήσῳ· κἂν ἑαλώκει     Ἑλλάς, εἰ ἐπείσθη Ξέρξης. Ὕστερόν
[1, 57]   ἀνέλῃ· εἰ δὲ μή, θάνατος     ζημία. Τῷ ἄρχοντι, ἐὰν μεθύων
[1, 118]   καὶ τοὐντεῦθεν παρὰ τοῖς φιλολόγοις     λέξις ἐπὶ τῶν χειρόνων τάττεται,
[1, 70]   αἱρεῖσθαι μᾶλλον κέρδος αἰσχρόν·     μὲν γὰρ ἅπαξ ἐλύπησε, τὸ
[1, 62]   τῆς εἰκόνος αὐτοῦ ἐπιγέγραπται τάδε·     Μήδων ἄδικον παύσασ' ὕβριν, ἥδε
[1, 96]   αὐτοῦ τάδε, ὡς ἄρα ἐρασθεῖσα     μήτηρ αὐτοῦ Κράτεια συνῆν αὐτῷ
[1, 80]   γέρον, δοιός με καλεῖ γάμος·     μία μὲν δὴ νύμφη καὶ
[1, 36]   πρότερον γεγόνοι, νὺξ ἡμέρα,     νύξ, ἔφη, μιᾷ ἡμέρᾳ πρότερον.
[1, 56]   συνοικεῖν, μηδ' ἐπιτροπεύειν, εἰς ὃν     οὐσία ἔρχεται τῶν ὀρφανῶν τελευτησάντων.
[1, 104]   ἔφη, Ἀλλ' ἐμοῦ μὲν ὄνειδος     πατρίς, σὺ δὲ τῆς πατρίδος.
[1, 85]   εὑρέθη. ~Καὶ αὐτὸν μεγαλοπρεπῶς ἔθαψεν     πόλις, καὶ ἐπέγραψαν· Κλεινοῖς ἐν
[1, 110]   Ἀθηναίοις τότε λοιμῷ κατεχομένοις ἔχρησεν     Πυθία καθῆραι τὴν πόλιν· οἱ
[1, 77]   ὑπὸ Κροίσου τίς ἀρχὴ μεγίστη,     τοῦ ποικίλου, ἔφη, ξύλου, σημαίνων
[1, 66]   αὐτοῖς, εἴτε δὴ δημοκρατεῖσθαι, πεπείσθω     ἑκάτερος γιγνώσκει. ~Καὶ σὲ φημὶ
[1, 40]   ὁμιλίαν αὐτῶν ἀναγέγραφε παρὰ Κυψέλῳ,     καὶ αὐτός φησι παρατυχεῖν· Ἔφορος
[1, 23]   Ἀμάξης ἐλέγετο σταθμήσασθαι τοὺς ἀστερίσκους,     πλέουσι Φοίνικες. Κατά τινας δὲ
[1, 110]   πρόβατα μελανά τε καὶ λευκὰ  ἤγαγε   πρὸς τὸν Ἄρειον πάγον. Κἀκεῖθεν
[1, 85]   Τῇδε Βίαντα κέκευθα, τὸν ἀτρέμας  ἤγαγεν   Ἑρμῆς εἰς Ἀίδην, πολιῷ γήραϊ
[1, 63]   δ' ἄξονες εὐθὺς ἐς οὐρανὸν  ἤγαγον·   εὖ γὰρ θῆκε νόμους αὐτοῖς
[1, 60]   ἥδιστα, ἀλλὰ τὰ ἄριστα. Νοῦν  ἡγεμόνα   ποιοῦ. Μὴ κακοῖς ὁμίλει. θεοὺς
[1, 80]   ὀλίγην ὡς κεῖνος ἐς οἰκίον  ἤγετο   νύμφην, οὕτω καὶ σύ, Δίων,
[1, 79]   δακρύοις γειναμένα κατακλαίει Πιττακὸν  ἥδ'   ἱερὰ Λέσβος ἀποφθίμενον> Ἀπόφθεγμα αὐτοῦ·
[1, 120]   μὲν ἠνορέῃ τε κεκασμένος  ἠδὲ   καὶ αἰδοῖ καὶ φθίμενος ψυχῇ
[1, 50]   Ἐκ νεφέλης φέρεται χιόνος μένος  ἠδὲ   χαλάζης· βροντὴ δ' ἐκ λαμπρῆς
[1, 85]   ἐν δαπέδοισι Πριήνης φύντα καλύπτει  ἥδε   Βίαντα πέτρη, κόσμον Ἴωσι μέγαν.
[1, 97]   ~Πλούτου καὶ σοφίης πρύτανιν πατρὶς  ἥδε   Κόρινθος κόλποις ἀγχιάλοις γῆ Περίανδρον
[1, 47]   ἀμειψάμενος· αἶψα γὰρ ἂν φάτις  ἥδε   μετ' ἀνθρώποισι γένοιτο· Ἀττικὸς οὗτος
[1, 93]   Ἄνδρα σοφὸν Κλεόβουλον ἀποφθίμενον καταπενθεῖ  ἥδε   πάτρα Λίνδος πόντῳ ἀγαλλομένη. Ἀπεφθέγξατο·
[1, 62]   Μήδων ἄδικον παύσασ' ὕβριν,  ἥδε   Σόλωνα τόνδε τεκνοῖ Σαλαμὶς θεσμοθέτην
[1, 121]   πολιήταις. Ἦν γὰρ χρησμός, ὃν  ᾔδει   μοῦνος, τοῦτο κελεύων· καὶ θνήσκει
[1, 96]   συνῆν αὐτῷ λάθρα· καὶ ὃς  ἥδετο.   Φανεροῦ δὲ γενομένου βαρὺς πᾶσιν
[1, 49]   προσεῖχον αὐτῷ δῆμος καὶ  ἡδέως   καὶ τυραννεῖσθαι ἤθελον πρὸς αὐτοῦ·
[1, 95]   διεσώθησαν. Καὶ ὃς ἀθυμήσας ἐτελεύτησεν,  ἤδη   γεγονὼς ἔτη ὀγδοήκοντα. Σωσικράτης δέ
[1, 109]   τὸν νεώτερον ἀδελφὸν εὑρὼν τότε  ἤδη   γέροντα ὄντα, πᾶσαν ἔμαθε παρ'
[1, 39]   καύματος καὶ δίψους καὶ ἀσθενείας,  ἤδη   γηραιός. Καὶ αὐτοῦ ἐπιγέγραπται τῷ
[1, 79]   Ὀλυμπιάδος, βιοὺς ὑπὲρ ἔτη ἑβδομήκοντα,  ἤδη   γηραιός. Καὶ αὐτῷ ἐπὶ τοῦ
[1, 50]   μονάρχου δῆμος ἀιδρίῃ δουλοσύνην ἔπεσεν.  Ἤδη   δὲ αὐτοῦ κρατοῦντος οὐ πείθων
[1, 95]   τῇ μητρί, ὄνομα Λυκόφρων.  ~Ἤδη   δὲ ἐν γήρᾳ καθεστὼς μετεπέμπετο
[1, 71]   Φασὶ δ' αὐτόν ποτε γηραιὸν  ἤδη   ὄντα εἰπεῖν ὡς οὐδὲν συνειδείη
[1, 51]   Ὅτε δὲ τὸν Πεισίστρατον ἔμαθεν  ἤδη   τυραννεῖν, τάδε ἔγραψε πρὸς τοὺς
[1, 84]   Δίκην γὰρ ὑπέρ τινος λέξας  ἤδη   ὑπέργηρως ὑπάρχων, μετὰ τὸ καταπαῦσαι
[1, 99]   παρὰ τὸν Λυδὸν ἐς Σάρδεις.  Ἤδη   ὦν μὴ ὀκνεῖτε καὶ παρ'
[1, 43]   οὐδὲν ὄφελος. Εἰ δή τοι  ἥδιον,   ἐθέλω γενέσθαι λεσχηνώτης περὶ ὁτέων
[1, 87]   τί γλυκὺ ἀνθρώποις, Ἐλπίς, ἔφη.  Ἥδιον   ἔλεγε δικάζειν μεταξὺ ἐχθρῶν
[1, 60]   μαθὼν ἄρχεσθαι. Συμβούλευε μὴ τὰ  ἥδιστα,   ἀλλὰ τὰ ἄριστα. Νοῦν ἡγεμόνα
[1, 36]   εὔκολον, Τὸ ἄλλῳ ὑποθέσθαι· Τί  ἥδιστον,   Τὸ ἐπιτυγχάνειν· Τί τὸ θεῖον,
[1, 67]   τυραννοῦντος βιαίως Πεισιστράτου. Ἀλλὰ καὶ  ἡδίων   ἡμῖν βιοτὴ ἔνθα πᾶσι
[1, 98]   δημοκρατία κρεῖττον τυραννίδος· ~αἱ μὲν  ἡδοναὶ   φθαρταί, αἱ δὲ τιμαὶ ἀθάνατοι·
[1, 92]   φεύγειν· πόλει τὰ βέλτιστα συμβουλεύειν·  ἡδονῆς   κρατεῖν· βίᾳ μηδὲν πράττειν· τέκνα
[1, 103]   τρεῖς φέρειν βότρυς· τὸν πρῶτον  ἡδονῆς·   τὸν δεύτερον μέθης· τὸν τρίτον
[1, 39]   οὐκέθ' ὁρᾶν ἀπὸ γῆς ἀστέρας  ἠδύνατο.   ~Τούτου ἐστὶ τὸ Γνῶθι σαυτόν,
[1, 39]   Γυμνικὸν αὖ ποτ' ἀγῶνα θεώμενον,  ἠέλιε   Ζεῦ, τὸν σοφὸν ἄνδρα Θαλῆν
[1, 90]   νάῃ καὶ δένδρεα μακρὰ τεθήλῃ,  ~Ἠέλιός   τ' ἀνιὼν λάμπῃ, λαμπρά τε
[1, 99]   Τούτου ἐστί· Μελέτη τὸ πᾶν.  Ἤθελε   δὲ καὶ τὸν Ἰσθμὸν διορύξαι.
[1, 49]   δῆμος καὶ ἡδέως καὶ τυραννεῖσθαι  ἤθελον   πρὸς αὐτοῦ· δ' οὐχ
[1, 103]   πολλὰ πλανηθεὶς πάντας ἔπειθε βιοῦν  ἤθεσιν   Ἑλλαδικοῖς. Τὸν δ' ἔτι μῦθον
[1, 105]   εἰς τὴν τῶν Ἑλλήνων, διδαχθησόμενος  ἤθη   τὰ τούτων καὶ ἐπιτηδεύματα. Χρυσοῦ
[1, 44]   Ἐπέστειλε δέ τοι καὶ Βίης  ἥκειν   ἐς Πριήνην· σὺ δὲ εἰ
[1, 122]   τοῦ κακοῦ. Καὶ προεῖπα αὐτοῖσι  ἥκειν   ἐς τὴν ὑστεραίην ἐπὶ τὰς
[1, 109]   παρ' ἑτέρῳ τὴν κτῆσιν, πάλιν  ἧκεν   εἰς ἄστυ διαπορούμενος. Κἀκεῖ δὲ
[1, 122]   θνήσκοις ὅταν τοι τὸ χρεὼν  ἥκῃ.   Νοῦσός με καταλελάβηκε δεδεγμένον τὰ
[1, 59]   τὸ ἀπελπίσαι, εἶπεν. Πῶς τε  ἥκιστ'   ἂν ἀδικοῖεν οἱ ἄνθρωποι, Εἰ
[1, 98]   καθά φησιν Ἔφορος καὶ Ἀριστοτέλης.  Ἤκμαζε   δὲ περὶ τὴν τριακοστὴν ὀγδόην
[1, 79]   ὑπὲρ νόμων καταλογάδην τοῖς πολίταις.  Ἤκμαζε   μὲν οὖν περὶ τὴν τεσσαρακοστὴν
[1, 62]   τόνδε τεκνοῖ Σαλαμὶς θεσμοθέτην ἱερόν.  Ἤκμαζε   μὲν οὖν περὶ τὴν τεσσαρακοστὴν
[1, 72]   Ὀλυμπιάδα, ὅτε Αἴσωπος λογοποιὸς  ἤκμαζεν.   Ἐτελεύτησε δ' ὥς φησιν Ἕρμιππος,
[1, 83]   πέμψαντι πρὸς τὸν Βίαντα ἵνα  ἥκοι   παρ' αὐτόν, Ἐγὼ δέ, φησίν,
[1, 105]   ἐπανήκειν ἐς Σκύθας ἄνδρα ἀμείνονα.  Ἥκω   γοῦν ἐς Σάρδεις, πρὸ μεγάλου
[1, 24]   λίθου τῆς μαγνήτιδος καὶ τοῦ  ἠλέκτρου.   Παρά τε Αἰγυπτίων γεωμετρεῖν μαθόντα
[1, 22]   Ἐπολιτογραφήθη δὲ ἐν Μιλήτῳ, ὅτε  ἦλθε   σὺν Νείλεῳ ἐκπεσόντι Φοινίκης· ὡς
[1, 50]   εἰς Κύπρον, καὶ πρὸς Κροῖσον  ἦλθεν,   ὅτε καὶ ἐρωτηθεὶς ὑπ' αὐτοῦ,
[1, 66]   ἑαυτῷ τραύματα ποιήσας, παρελθὼν ἐφ'  ἡλιαίαν   ἐβόα φάμενος πεπονθέναι ταῦτα ὑπὸ
[1, 23]   κατά τινας πρῶτος ἀστρολογῆσαι καὶ  ἡλιακὰς   ἐκλείψεις καὶ τροπὰς προειπεῖν, ὥς
[1, 24]   τὸ τοῦ ἡλίου μέγεθος τοῦ  ἡλιακοῦ   κύκλου ὥσπερ καὶ τὸ τῆς
[1, 91]   τὰς θυγατέρας, παρθένους μὲν τὴν  ἡλικίαν   τὸ δὲ φρονεῖν γυναῖκας· ὑποδεικνὺς
[1, 119]   γέρας διδοῖ. Σώζεται δὲ καὶ  ἡλιοτρόπιον   ἐν Σύρῳ τῇ νήσῳ. Φησὶ
[1, 24]   εὗρε, καὶ πρῶτος τὸ τοῦ  ἡλίου   μέγεθος τοῦ ἡλιακοῦ κύκλου ὥσπερ
[1, 32]   μηνύουσιν. Οἱ δ' ἐπειδὴ διαπρεσβευόμενοι  ἠλογοῦντο,   πρὸς τοὺς Κῴους πολεμοῦσι. Καὶ
[1, 103]   αὐτόν· ~Ἐς Σκυθίην Ἀνάχαρσις ὅτ'  ἤλυθε,   πολλὰ πλανηθεὶς πάντας ἔπειθε βιοῦν
[1, 53]   κοινῶν καὶ ἢν {ὁ} πόλεμος  ἡμᾶς   καταλάβῃ. ~Σοὶ δ' ἐγὼ οὔτι
[1, 67]   Κροίσῳ. Ἄγαμαί σε τῆς περὶ  ἡμᾶς   φιλοφροσύνης· καὶ νὴ τὴν Ἀθηνᾶν,
[1, 44]   μούνῳ χρήματι πρόσκεαι τῇ γραφῇ.  Ἡμέες   δὲ οἱ μηδὲν γράφοντες περιχωρέομεν
[1, 63]   δακρύει τὸν παῖδα τελευτήσαντα, ὃν  ἡμεῖς   οὐ παρειλήφαμεν, πρὸς τὸν εἰπόντα,
[1, 85]   κόσμον Ἴωσι μέγαν. Ἀλλὰ καὶ  ἡμεῖς·   Τῇδε Βίαντα κέκευθα, τὸν ἀτρέμας
[1, 73]   δοκέω καὶ τὰ οἰκῇα σφαλερὰ  ἦμεν   ἀνδρὶ μονάρχῳ, καὶ τῆνον τυράννων
[1, 113]   ἐλευθεριάξαντας ἐν τεθμοῖς ἀρίστοις δούλως  ἦμεν.   Τὺ δὲ μὴ ἀλᾶσθαι, ἀλλ'
[1, 36]   τί πρότερον γεγόνοι, νὺξ  ἡμέρα,   νύξ, ἔφη, μιᾷ ἡμέρᾳ
[1, 36]   ἡμέρα, νύξ, ἔφη, μιᾷ  ἡμέρᾳ   πρότερον. Ἠρώτησέ τις αὐτὸν εἰ
[1, 115]   Ὀρχομενῷ. Γηρᾶσαί τ' ἐν τοσαύταις  ἡμέραις   αὐτὸν ὅσαπερ ἔτη κατεκοιμήθη· καὶ
[1, 116]   πιόντα προειπεῖν ὡς εἰς τρίτην  ἡμέραν   ἔσοιτο σεισμός, καὶ γενέσθαι. Ἀνιόντα
[1, 27]   καὶ εἰς τριακοσίας ἑξήκοντα πέντε  ἡμέρας   διελεῖν. Οὐδεὶς δὲ αὐτοῦ καθηγήσατο,
[1, 59]   κόρου. Ἠξίωσέ τε Ἀθηναίους τὰς  ἡμέρας   κατὰ σελήνην ἄγειν. Καὶ Θέσπιν
[1, 63]   Αἴαντος πόλιν. ~Ἔστι δὲ καὶ  ἡμέτερον   ἐπίγραμμα ἐν τῇ προειρημένῃ Παμμέτρῳ,
[1, 39]   Θάλητος ὅρη. Ἔστι καὶ παρ'  ἡμῖν   ἐς αὐτὸν ἐν τῷ πρώτῳ
[1, 67]   βιαίως Πεισιστράτου. Ἀλλὰ καὶ ἡδίων  ἡμῖν   βιοτὴ ἔνθα πᾶσι τὰ
[1, 27]   ἐκ τῆς σκιᾶς, παρατηρήσαντα ὅτε  ἡμῖν   ἰσομεγέθεις εἰσίν. Συνεβίω δὲ καὶ
[1, 44]   τέρποι' ἂν σὺν τοῖς ἑτάροις  ἡμῖν   καταβιούς. Ἐπέστειλε δέ τοι καὶ
[1, 41]   προσγράφουσιν. Δικαίαρχος δὲ τέσσαρας ὡμολογημένους  ἡμῖν   παραδίδωσι, Θαλῆν, Βίαντα, Πιττακόν, Σόλωνα.
[1, 83]   Πριήνην τὸν Βίαντα πιήναντα δύο  ἡμιόνους   ἐξελάσαι εἰς τὸ στρατόπεδον· τὸν
[1, 75]   ὅτι ὀλίγον ἀποτεμόμενος ἔφη τὸ  ἥμισυ   τοῦ παντὸς πλεῖον εἶναι. Ἀλλὰ
[1, 73]   πατὴρ στεφανοῦχον ἰδὼν τέκνον  ἤμυσεν   ἡσθείς, οὐ νεμεσητόν· ἐμοὶ τοῖος
[1, 54]   εἴτε ἄλλως Ἀθήνησιν οἰκεῖν, ἐπιτετράψεται.  Ἡμῶν   δὲ εἵνεκα μὴ ἐστέρησο τῆς
[1, 102]   Ἑλληνικὰς ἐπιτελοῦντα διαχρησθῆναι. Καὶ ἔστιν  ἡμῶν   εἰς αὐτόν· ~Ἐς Σκυθίην Ἀνάχαρσις
[1, 97]   γῆ Περίανδρον ἔχει. Ἔστι καὶ  ἡμῶν·   Μή ποτε λυπήσῃ σε τὸ
[1, 120]   εἶδε καὶ ἐξέμαθεν. Ἔστι καὶ  ἡμῶν   οὕτως ἔχον τῷ μέτρῳ τῷ
[1, 72]   δὲ καὶ εἰς τοῦτον ἐπίγραμμα  ἡμῶν·   ~Φωσφόρε, σοί, Πολύδευκες, ἔχω χάριν,
[1, 100]   ἴδοι. Σὺ δὲ ποίει οὕτως,  ἤν   γ' ἐθέλῃς καρτύνασθαι τὴν αἰσυμνητίην·
[1, 100]   τέ τις ἐχθρός τοι φαίνηται,  ἤν   τε μή. Ὕποπτος γὰρ ἀνδρὶ
[1, 100]   τοὺς ἐξόχους τῶν πολιτέων ἐξαίρειν,  ἤν   τέ τις ἐχθρός τοι φαίνηται,
[1, 54]   τινὰ πεπονθέναι τῶν ἐμοὶ ἐχθρῶν.  Ἢν   δὲ ἀξιώσῃς τῶν ἐμῶν φίλων
[1, 122]   ἄλλοις σοφοῖς, οὕτω μιν φῆνον·  ἢν   δὲ οὐ δοκιμώσητε, μὴ φήνῃς.
[1, 120]   σοφίης πάσης ἐν ἐμοὶ τέλος·  ἢν   δέ τι πλεῖον Πυθαγόρῃ τὠμῷ
[1, 122]   τὴν γραφὴν ἐνέγκαι. Σὺ δὲ  ἢν   δοκιμώσῃς σὺν τοῖς ἄλλοις σοφοῖς,
[1, 43]   Ἥξει γὰρ καὶ Σόλων,  ἢν   ἐπιτρέπῃς. ~Σὺ μέντοι χωροφιλέων ὀλίγα
[1, 121]   Ἦν οὖν τοῦτ' ἄρ' ἀληθές·  ἢν   τις σοφὸς ὄντως, καὶ
[1, 43]   λεσχηνώτης περὶ ὁτέων γράφεις· καὶ  ἢν   κελεύῃς, παρὰ σὲ ἀφίξομαι ἐς
[1, 64]   τῇ πόλει χάριν κατάθοιτο ἐξευρών,  ἢν   μὴ ὕποπτος εἴης. Ἄριστον μὲν
[1, 53]   τι ἄλλο τῶν κοινῶν καὶ  ἢν   {ὁ} πόλεμος ἡμᾶς καταλάβῃ. ~Σοὶ
[1, 84]   Λέριος τοῦτο αἰνίττεται λέγων·  Ἢν   τύχῃς κρίνων δικάζευ τὴν Πριηνίην
[1, 81]   δὲ καὶ γάστρωνα ὅτι παχὺς  ἦν·   ἀλλὰ μὴν καὶ ζοφοδορπίδαν ὡς
[1, 30]   ἀρηρότα πευκαλίμῃσιν. δ' ἐρωτήσας  ἦν   Ἀνάχαρσις. Δαΐμαχος δ' Πλαταιικὸς
[1, 121]   δοίη τοῖς Ἐφέσοιο γενναίοις πολιήταις.  Ἦν   γὰρ χρησμός, ὃν ᾔδει μοῦνος,
[1, 72]   ἱερὸν ἔκτισε τὸ ἐν Βραγχίδαις.  Ἦν   δὲ γέρων περὶ τὴν πεντηκοστὴν
[1, 57]   φησι Διευχίδας ἐν πέμπτῳ Μεγαρικῶν.  Ἦν   δὲ μάλιστα τὰ ἔπη ταυτί·
[1, 47]   ἐπολέμησαν καὶ ἐνίκων διὰ Σόλωνα.  ~Ἦν   δὲ τὰ ἐλεγεῖα τὰ μάλιστα
[1, 22]   τῶν ἀπὸ Κάδμου καὶ Ἀγήνορος.  Ἦν   δὲ τῶν ἑπτὰ σοφῶν, καθὰ
[1, 81]   αὐτῷ οὖσα γυνή, ἐπειδήπερ  ἦν   Δράκοντος ἀδελφὴ τοῦ Πενθίλου, σφόδρα
[1, 48]   νεκροὺς πρὸς ἀνατολὰς ἐστραμμένους, ὡς  ἦν   ἔθος θάπτειν Ἀθηναίοις· ἀλλὰ καὶ
[1, 50]   τυραννίδος ἐλεγεῖα προλέγοντος αὐτοῦ ταῦτα  ἦν·   Ἐκ νεφέλης φέρεται χιόνος μένος
[1, 65]   τυραννίδι. Οὐδ' ἐγὼ προλέγων πιστὸς  ἦν.   Ἐκεῖνος δὲ πιστότερος κολακεύων Ἀθηναίους
[1, 28]   Ἀνασπασθέντος δὲ τοῦ τρίποδος ἀμφισβήτησις  ἦν,   ἕως οἱ Μιλήσιοι ἔπεμψαν εἰς
[1, 83]   Ἡρακλεῖ αὐτὸν ἀναθεῖναι, ἐπεὶ ἀπόγονος  ἦν   Θηβαίων ἀποικίαν εἰς Πριήνην στειλάντων,
[1, 48]   δήμων τοὺς χρηματισμοὺς ἐγκεχαραγμένους, ὅπερ  ἦν   ἴδιον Ἀθηναίων. Ἔνιοι δέ φασι
[1, 22]   οἱ πλείους φασίν, ἰθαγενὴς Μιλήσιος  ἦν   καὶ γένους λαμπροῦ. ~Μετὰ δὲ
[1, 66]   πρὸ τῆς τυραννίδος φίλος σοὶ  ἦν,   καὶ νῦν οὐ μᾶλλον διάφορος
[1, 41]   ἄλλο φασὶν εἶναι, ὡς ἐκεῖνο·  Ἦν   Λακεδαιμόνιος Χίλων σοφός, ὃς τάδ'
[1, 45]   σεισάχθειαν εἰσηγήσατο Ἀθηναίοις· τὸ δὲ  ἦν   λύτρωσις σωμάτων τε καὶ κτημάτων.
[1, 72]   Λακεδαιμονίους κακὰ διέθηκε. Βραχυλόγος τε  ἦν·   ὅθεν καὶ Ἀρισταγόρας Μιλήσιος
[1, 67]   εἰ μὴ περὶ παντός μοι  ἦν   οἰκεῖν ἐν δημοκρατίᾳ, ἐδεξάμην ἂν
[1, 108]   Ἀριστόξενος ὅτι ἔνθεν καὶ ἄδοξος  ἦν,   ὅτι μηδὲ πόλεως, ἀλλὰ κώμης,
[1, 121]   κελεύων· καὶ θνήσκει παρ' ἐκείνοις.  Ἦν   οὖν τοῦτ' ἄρ' ἀληθές· ἢν
[1, 101]   δὲ Ἑλληνίδος· διὸ καὶ δίγλωττος  ἦν.   Οὗτος ἐποίησε τῶν τε παρὰ
[1, 53]   δὲ καὶ τοῖς πρόσθεν βασιλεῦσιν  ἦν   τὰ ῥητὰ γέρα. Ἀπάγει δὲ
[1, 22]   ~ΘΑΛΗΣ.  Ἦν   τοίνυν Θαλῆς, ὡς μὲν
[1, 101]   Ἀνάχαρσις Σκύθης Γνούρου μὲν  ἦν   υἱός, ἀδελφὸς δὲ Καδουίδα τοῦ
[1, 109]   καὶ ἄλλοι συχνοί, πατρὸς μὲν  ἦν   Φαιστίου, οἱ δὲ Δωσιάδα, οἱ
[1, 94]   Ἡρακλειδῶν γένους. Οὗτος γήμας Λυσίδην,  ἣν   αὐτὸς Μέλισσαν ἐκάλει, τὴν Προκλέους
[1, 51]   ἐν Κιλικίᾳ, καὶ πόλιν συνῴκισεν  ἣν   ἀφ' ἑαυτοῦ Σόλους ἐκάλεσεν· ὀλίγους
[1, 112]   Σόλωνα τὸν νομοθέτην, περιέχουσα πολιτείαν  ἣν   διέταξε Κρησὶ Μίνως. Ἀλλὰ Δημήτριος
[1, 122]   φήνῃς. Ἐμοὶ μὲν γὰρ οὔκω  ἥνδανεν.   Ἔστι δὲ οὐκ ἀτρεκηίη πρηγμάτων
[1, 54]   καταστήσομαι. Ἐπεὶ μαθὼν τάχ' ἂν  ἠνέσχου   καθισταμένου, οὐδ' ἔφυγες. Ἐπάνιθι τοίνυν
[1, 80]   δὲ σκίπωνα, γεροντικὸν ὅπλον, ἀείρας,  ἤνιδε,   κεῖνοί σοι πᾶν ἐρέουσιν ἔπος.
[1, 120]   περὶ αὐτοῦ· Ὥς μὲν  ἠνορέῃ   τε κεκασμένος ἠδὲ καὶ αἰδοῖ
[1, 32]   τῆς Κῶ· καὶ ὡς οὐδὲν  ἤνυτον,   τοῖς Μιλησίοις μητροπόλει οὔσῃ μηνύουσιν.
[1, 43]   παρὰ σὲ δὲ μὴ πλώσαιμεν.  Ἥξει   γὰρ καὶ Σόλων, ἢν
[1, 66]   ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν· καὶ φύλακας  ἠξίου   παρασχεῖν οἱ τετρακοσίους τοὺς νεωτάτους.
[1, 59]   δὲ ὕβριν ὑπὸ τοῦ κόρου.  Ἠξίωσέ   τε Ἀθηναίους τὰς ἡμέρας κατὰ
[1, 122]   ἔθυον πᾶς καί με εἶχεν  ἠπίαλος.   Ἐπέσκηψα δ' ὦν τοῖσιν οἰκιήτῃσιν,
[1, 89]   Δοῦρις, Κάρ ἔνιοι δὲ εἰς  Ἡρακλέα   ἀναφέρειν τὸ γένος αὐτόν· ῥώμῃ
[1, 117]   δὲ αὐτῷ ὄναρ τοῦτο τὸν  Ἡρακλέα,   ὃν καὶ τῆς αὐτῆς νυκτὸς
[1, 83]   δὲ λέγουσιν ἐν Θήβαις τῷ  Ἡρακλεῖ   αὐτὸν ἀναθεῖναι, ἐπεὶ ἀπόγονος ἦν
[1, 25]   Καὶ αὐτὸς δέ φησιν, ὡς  Ἡρακλείδης   ἱστορεῖ, μονήρη αὑτὸν γεγονέναι καὶ
[1, 98]   ἔτη τετταράκοντα. Σωτίων δὲ καὶ  Ἡρακλείδης   καὶ Παμφίλη ἐν τῷ πέμπτῳ
[1, 94]   πάσης Ἀρκαδίας ἐπῆρξαν, ὥς φησιν  Ἡρακλείδης   Ποντικὸς ἐν τῷ Περὶ
[1, 107]   μητρὸς Χηνέα. Εὐθύφρων δ'  Ἡρακλείδου   τοῦ Ποντικοῦ, Κρῆτά φησιν εἶναι·
[1, 94]   Κυψέλου Κορίνθιος ἀπὸ τοῦ τῶν  Ἡρακλειδῶν   γένους. Οὗτος γήμας Λυσίδην, ἣν
[1, 76]   ἀπολύσαντα εἰπεῖν, Συγγνώμη μετανοίας κρείσσων.  Ἡράκλειτος   δέ φησιν, Ἀλκαῖον ὑποχείριον λαβόντα
[1, 23]   θαυμάζει. Μαρτυρεῖ δ' αὐτῷ καὶ  Ἡράκλειτος   καὶ Δημόκριτος. ~Ἔνιοι δὲ καὶ
[1, 88]   ὡς προείρηται, καὶ δυσάρεστος  Ἡράκλειτος   μάλιστα Αὐτὸν ἐπῄνεσε γράψας· ἐν
[1, 95]   τῆς νεὼς Σάμῳ, ἱκετεύσαντες τὴν  Ἥραν   ὑπὸ τῶν Σαμίων διεσώθησαν. Καὶ
[1, 63]   μέλεσιν, ἔχον οὕτως· Σῶμα μὲν  ἦρε   Σόλωνος ἐν ἀλλοδαπῇ Κύπριον πῦρ·
[1, 70]   χεῖρα· μανικὸν γάρ. νόμοις πείθεσθαι.  Ἠρεμίᾳ   χρῆσθαι. ~Τῶν δὲ ᾀδομένων αὐτοῦ
[1, 51]   καὶ καθίσας εἰς τὸν θρόνον  ἤρετο   αὐτὸν εἴ τι θέαμα κάλλιον
[1, 66]   ἑταῖρε, δεινότατα ἁψάμενον τῆς τυραννίδος.  ~Ἤρξατο   μὲν δημαγωγεῖν· εἶτα δὲ ἑαυτῷ
[1, 62]   Ὀλυμπιάδα, ἧς τῷ τρίτῳ ἔτει  ἦρξεν   Ἀθήνησι, καθά φησι Σωσικράτης· ὅτε
[1, 68]   δὲ Λυκοῦργον. Οὗτος, ὥς φησιν  Ἡρόδοτος   ἐν τῇ πρώτῃ, Ἱπποκράτει θυομένῳ
[1, 95]   τῆς τεσσαρακοστῆς ἐνάτης Ὀλυμπιάδος. Τοῦτον  Ἡρόδοτος   ἐν τῇ πρώτῃ ξένον φησὶν
[1, 23]   ὅθεν αὐτὸν καὶ Ξενοφάνης καὶ  Ἡρόδοτος   θαυμάζει. Μαρτυρεῖ δ' αὐτῷ καὶ
[1, 22]   τοίνυν Θαλῆς, ὡς μὲν  Ἡρόδοτος   καὶ Δοῦρις καὶ Δημόκριτός φασι,
[1, 39]   Ζεῦ, τὸν σοφὸν ἄνδρα Θαλῆν  ἥρπασας   ἐκ σταδίου. Αἰνέω ὅττι μιν
[1, 103]   στομάτεσσιν ἔχοντα πτηνὸς ἐς ἀθανάτους  ἥρπασεν   ὦκα δόναξ. Οὗτος τὴν ἄμπελον
[1, 36]   νύξ, ἔφη, μιᾷ ἡμέρᾳ πρότερον.  Ἠρώτησέ   τις αὐτὸν εἰ λάθοι θεοὺς
[1, 97]   ἀπέσβη, οὕνεκεν οὐκ ἔτυχεν πρήξιος  ἧς   ἔθελεν. Τούτου ἐστὶ καὶ τὸ
[1, 122]   ἀρκτέον ἀπὸ τῆς Ἰωνικῆς φιλοσοφίας,  ἧς   καθηγήσατο Θαλῆς, οὗ διήκουσεν Ἀναξίμανδρος.
[1, 89]   θυγατέρα Κλεοβουλίνην, αἰνιγμάτων ἑξαμέτρων ποιήτριαν,  ἧς   μέμνηται καὶ Κρατῖνος ἐν τῷ
[1, 62]   περὶ τὴν τεσσαρακοστὴν ἕκτην Ὀλυμπιάδα,  ἧς   τῷ τρίτῳ ἔτει ἦρξεν Ἀθήνησι,
[1, 119]   ἀρχή· Ζὰς μὲν καὶ Χρόνος  ἦσαν   ἀεὶ καὶ Χθονίη· Χθονίῃ δὲ
[1, 66]   παρέσχον τοὺς ἄνδρας. Οὗτοι δὲ  ἦσαν   κορυνηφόροι. καὶ μετὰ τοῦτο τὸν
[1, 73]   πατὴρ στεφανοῦχον ἰδὼν τέκνον ἤμυσεν  ἡσθείς,   οὐ νεμεσητόν· ἐμοὶ τοῖος ἴτω
[1, 38]   μεγαλοφυής· τρίτος ἀρχαῖος πάνυ, κατὰ  Ἡσίοδον   καὶ Ὅμηρον καὶ Λυκοῦργον· τέταρτος
[1, 90]   στάλας; ἅπαντα γάρ ἐστι θεῶν  ἥσσω·   λίθον δὲ καὶ βρότεοι παλάμαι
[1, 97]   Ἔλεγε δὲ καὶ τάδε· καλὸν  ἡσυχία·   ἐπισφαλὲς προπέτεια· κέρδος αἰσχρόν· δημοκρατία
[1, 55]   νόμον, Σόλωνα δὲ τεθηκέναι τὸν  ἡταιρηκότα   εἴργειν τοῦ βήματος. Συνέστειλε δὲ
[1, 107]   τοῦ Ποντικοῦ, Κρῆτά φησιν εἶναι·  Ἠτείαν   γὰρ πόλιν εἶναι Κρήτης. Ἀναξίλαος
[1, 107]   ἐν Διαδοχαῖς, ἀπὸ μὲν πατρὸς  Ἠτεῖον   εἶναι, ἀπὸ δὲ μητρὸς Χηνέα.
[1, 107]   τὸν χρησμὸν οὕτως ἔχειν φασί,  Ἠτεῖόν   τινά φημι· καὶ ζητοῦσι τί
[1, 107]   καὶ ζητοῦσι τί ἐστιν  Ἠτεῖος.   Παρμενίδης μὲν οὖν δῆμον εἶναι
[1, 75]   Μυτιληναῖοι· δὲ ἱερὰν ἀνῆκεν,  ἥτις   νῦν Πιττάκειος καλεῖται. Σωσικράτης δέ
[1, 115]   Κρησί τε προειπεῖν τὴν Λακεδαιμονίων  ἧτταν   ὑπ' Ἀρκάδων, καθάπερ προείρηται· καὶ
[1, 59]   μὲν πλείω σημαίνειν, ποτὲ δὲ  ἥττω·   καὶ τούτων τοὺς τυράννους ποτὲ
[1, 52]   μοῖραν ἐπαμφέρετε. Αὐτοὶ γὰρ τούτους  ηὐξήσατε,   ῥύσια δόντες, καὶ διὰ ταῦτα
[1, 33]   Ἰώνων, πρὶν τρίποδα χρύσειον, ὃν  Ἥφαιστος   βάλε πόντῳ, ἐκ πόλιος πέμψητε
[1, 32]   περὶ Βίαντος λέξομεν. Ἄλλοι φασὶν  ἡφαιστότευκτον   εἶναι αὐτὸν καὶ δοθῆναι πρὸς




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 19/07/2007