HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Diogène Laërce, Vies, doctrines et sentences des Philosophes illustres, livre I

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ε  =  671 formes différentes pour 1381 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, par.
[1, 72]   συνέχειν ἐν τῇ νήσῳ· κἂν  ἑαλώκει   Ἑλλάς, εἰ ἐπείσθη Ξέρξης.
[1, 116]   τὸν μὴ πεισθῆναι, Μεσσήνην δὲ  ἑαλωκέναι.   ~Καὶ Λακεδαιμονίοις εἰπεῖν μήτε χρυσὸν
[1, 36]   ἂν ἄριστα καὶ δικαιότατα βιώσαιμεν,  Ἐὰν   τοῖς ἄλλοις ἐπιτιμῶμεν, αὐτοὶ
[1, 76]   Νόμους δὲ ἔθηκε· τῷ μεθύοντι,  ἐὰν   ἁμάρτῃ, διπλῆν εἶναι τὴν ζημίαν·
[1, 58]   τι κοῦφον καὶ ἀσθενές, στέγειν·  ἐὰν   δὲ μεῖζον, διακόψαν οἴχεσθαι. Ἔφασκέ
[1, 57]   φυλάττειν τοῦ πραθέντος δακτυλίου· καὶ  ἐὰν   ἕνα ὀφθαλμὸν ἔχοντος ἐκκόψῃ τις,
[1, 57]   θάνατος ζημία. Τῷ ἄρχοντι,  ἐὰν   μεθύων ληφθῇ, θάνατον εἶναι τὴν
[1, 58]   ἀραχνίοις ὁμοίους· καὶ γὰρ ἐκεῖνα,  ἐὰν   μὲν ἐμπέσῃ τι κοῦφον καὶ
[1, 105]   παρὰ πότον ὑβρισθεὶς ἔφη, Μειράκιον,  ἐὰν   νέος ὢν τὸν οἶνον οὐ
[1, 55]   Δοκεῖ δὲ καὶ κάλλιστα νομοθετῆσαι·  ἐάν   τις μὴ τρέφῃ τοὺς γονέας,
[1, 93]   Κλεόβουλος Σόλωνι Πολλοὶ μέν τιν  ἔασιν   ἕταροι καὶ οἶκος πάντη· φαμὶ
[1, 91]   εἶδος ἔχουσαι· αἱ μὲν λευκαὶ  ἔασιν   ἰδεῖν, αἱ δ' αὖτε μέλαιναι·
[1, 64]   καὶ οἱ νομοθέται οὐ καθ'  ἑαυτὰ   δύνανται ὀνῆσαι τὰς πόλεις, οἱ
[1, 82]   Βίαντα σοφόν, διηγησαμένας τὰ καθ'  ἑαυτάς.   Καὶ ἀπεστάλη τρίπους· καὶ
[1, 115]   σῶμα αὐτοῦ φυλάττουσι Λακεδαιμόνιοι παρ'  ἑαυτοῖς   κατά τι λόγιον, ὥς φησι
[1, 36]   Ἐρωτηθεὶς τί δύσκολον, ἔφη, Τὸ  ἑαυτὸν   γνῶναι· Τί δὲ εὔκολον, Τὸ
[1, 70]   μὴ κακολογεῖν. Γῆρας τιμᾶν. Φυλάττειν  ἑαυτόν.   Ζημίαν αἱρεῖσθαι μᾶλλον κέρδος
[1, 60]   τὴν ψευδολογίαν. ~Ὅτ' οὖν Πεισίστρατος  ἑαυτὸν   κατέτρωσεν, ἐκεῖθεν ἔφη ταῦτα φῦναι.
[1, 51]   ~Φασὶ δέ τινες ὅτι κοσμήσας  ἑαυτὸν   Κροῖσος παντοδαπῶς καὶ καθίσας
[1, 61]   νόμους, καὶ δημηγορίας καὶ εἰς  ἑαυτὸν   ὑποθήκας, ἐλεγεῖα, καὶ τὰ περὶ
[1, 109]   διαπορούμενος. Κἀκεῖ δὲ εἰς τὴν  ἑαυτοῦ   εἰσιὼν οἰκίαν περιέτυχε τοῖς πυνθανομένοις
[1, 51]   καὶ πόλιν συνῴκισεν ἣν ἀφ'  ἑαυτοῦ   Σόλους ἐκάλεσεν· ὀλίγους τέ τινας
[1, 49]   φησι Σωσικράτης, προαισθόμενος τὸ ἐφ'  ἑαυτῷ   διεκώλυσεν. Ἄξας γὰρ εἰς τὴν
[1, 71]   εἰπεῖν ὡς οὐδὲν συνειδείη ἄνομον  ἑαυτῷ   ἐν τῷ βίῳ· διστάζειν δὲ
[1, 66]   ~Ἤρξατο μὲν δημαγωγεῖν· εἶτα δὲ  ἑαυτῷ   τραύματα ποιήσας, παρελθὼν ἐφ' ἡλιαίαν
[1, 55]   ὅρον ἀνθρωπίνου βίου φησὶν ἔτη  ἑβδομήκοντα.   Δοκεῖ δὲ καὶ κάλλιστα νομοθετῆσαι·
[1, 79]   δευτέρας Ὀλυμπιάδος, βιοὺς ὑπὲρ ἔτη  ἑβδομήκοντα,   ἤδη γηραιός. Καὶ αὐτῷ ἐπὶ
[1, 93]   Ἐτελεύτησε δὲ γηραιός, ἔτη βιοὺς  ἑβδομήκοντα·   καὶ αὐτῷ ἐπεγράφη· Ἄνδρα σοφὸν
[1, 38]   ἐνάτης Ὀλυμπιάδος. ~Ἐτελεύτησε δ' ἐτῶν  ἑβδομήκοντα   ὀκτώ, {ἤ, ὡς Σωσικράτης φησίν,
[1, 101]   εἰς Ἀθήνας κατὰ τὴν τεσσαρακοστὴν  ἑβδόμην   Ὀλυμπιάδα ἐπὶ ἄρχοντος Εὐκράτους. Ἕρμιππος
[1, 65]   Οἱ δ' ἐπιτρέποντες τὸ ξυνὸν  ἔβλαπτον,   οἳ οὐκ ἐγένοντο ἐμποδὼν Πεισιστράτῳ
[1, 66]   τραύματα ποιήσας, παρελθὼν ἐφ' ἡλιαίαν  ἐβόα   φάμενος πεπονθέναι ταῦτα ὑπὸ τῶν
[1, 75]   οὐκ ἐδέξατο, εἰπὼν ἔχειν ὧν  ἐβούλετο   διπλάσια· ἄπαιδος γὰρ τἀδελφοῦ τελευτήσαντος
[1, 83]   διατείνειν αὐτῶν τὴν εὐθένιαν. Καὶ  ἐβουλήθη   σπείσασθαι, καὶ εἰσέπεμψεν ἄγγελον. Βίας
[1, 48]   Ἀθηναίων. Ἔνιοι δέ φασι καὶ  ἐγγράψαι   αὐτὸν εἰς τὸν κατάλογον τοῦ
[1, 73]   σοφῶν πρῶτος ἔφυ σοφίᾳ. Ἀπεφθέγξατο,  Ἐγγύα,   πάρα δ' ἄτα. Ἔστιν αὐτοῦ
[1, 39]   ἐκ σταδίου. Αἰνέω ὅττι μιν  ἐγγὺς   ἀπήγαγες· γὰρ πρέσβυς
[1, 71]   φύσιν αὐτῆς, Εἴθε, ἔφη, μὴ  ἐγεγόνει,   γενομένη κατεβυθίσθη. ~Καὶ εὖ
[1, 68]   ἀδελφὸν δυσφοροῦντα ὅτι μὴ ἔφορος  ἐγένετο,   αὐτοῦ ὄντος, Ἐγὼ μὲν γὰρ
[1, 119]   καὶ Χθονίη· Χθονίῃ δὲ ὄνομα  ἐγένετο   Γῆ ἐπειδὴ αὐτῇ Ζὰς γῆν
[1, 96]   Φανεροῦ δὲ γενομένου βαρὺς πᾶσιν  ἐγένετο   διὰ τὸ ἀλγεῖν ἐπὶ τῇ
[1, 51]   μυρίῳ καλλίονι ἐκεῖθέν τε ἀπαλλαγεὶς  ἐγένετο   ἐν Κιλικίᾳ, καὶ πόλιν συνῴκισεν
[1, 23]   δὲ τὰ πολιτικὰ τῆς φυσικῆς  ἐγένετο   θεωρίας. Καὶ κατά τινας μὲν
[1, 88]   ἐπῄνεσε γράψας· ἐν Πριήνῃ Βίας  ἐγένετο   Τευτάμεω, οὗ πλέων λόγος
[1, 71]   δὲ μάλιστα παρὰ τοῖς Ἕλλησιν  ἐγένετο   προειπὼν περὶ Κυθήρων τῆς νήσου
[1, 99]   ὅτι δαμοτικώτατα. Πεύθομαι ὡς πέρυτι  ἐγένετο   ὑμῶν ἁλία παρὰ τὸν Λυδὸν
[1, 33]   Τύχῃ· πρῶτον μὲν ὅτι ἄνθρωπος  ἐγενόμην   καὶ οὐ θηρίον, εἶτα ὅτι
[1, 65]   τὸ ξυνὸν ἔβλαπτον, οἳ οὐκ  ἐγένοντο   ἐμποδὼν Πεισιστράτῳ ἐπιθέσθαι τυραννίδι. Οὐδ'
[1, 40]   γεγραφὼς Περὶ τῶν φιλοσόφων, πᾶσιν  ἐγκαλεῖ,   μάλιστα δὲ τοῖς ἑπτά. Ἀναξιμένης
[1, 72]   Πελοποννησιακῶν καταστρεψάμενος τὴν νῆσον, φρουρὸν  ἐγκατέστησεν   Ἀθηναίων, καὶ πάμπολλα τοὺς Λακεδαιμονίους
[1, 51]   ὀλίγους τέ τινας τῶν Ἀθηναίων  ἐγκατῴκισεν,   οἳ τῷ χρόνῳ τὴν φωνὴν
[1, 26]   οὐδέπω καιρός. Εἶτα, ἐπειδὴ παρήβησεν  ἐγκειμένης,   εἰπεῖν, οὐκέτι καιρός. Φησὶ δὲ
[1, 48]   ἀπὸ τῶν δήμων τοὺς χρηματισμοὺς  ἐγκεχαραγμένους,   ὅπερ ἦν ἴδιον Ἀθηναίων. Ἔνιοι
[1, 41]   Λεώφαντον Γορσιάδα, Λεβέδιον Ἐφέσιον,  ἐγκρίνει   καὶ Ἐπιμενίδην τὸν Κρῆτα· Πλάτων
[1, 94]   ὑποβάθρῳ λακτίσας τὴν γυναῖκα  ἔγκυον   οὖσαν ἀπέκτεινε, πεισθεὶς διαβολαῖς παλλακίδων,
[1, 113]   αἰ δέ πη ἐπ' ἀλατείᾳ  ἐγκύρσωντί   τοι τοὶ τήνω φίλοι, δειμαίνω
[1, 100]   αὐτᾷ τὰ πασᾶν Κορινθιᾶν εἵματα.  Ἔγραψε   δὲ αὐτῷ καὶ Θρασύβουλος οὕτω·
[1, 51]   Πεισίστρατον ἔμαθεν ἤδη τυραννεῖν, τάδε  ἔγραψε   πρὸς τοὺς Ἀθηναίους· ~Εἰ δὲ
[1, 87]   κακούς. Συνεβούλευέ τε ὧδε· Βραδέως  ἐγχείρει   τοῖς πραττομένοις· δ' ἂν
[1, 53]   ὄντι τῶν Κοδριδῶν. Ἀνέλαβον γὰρ  ἐγὼ   ὀμόσαντες Ἀθηναῖοι παρέξειν Κόδρῳ
[1, 105]   Καὶ ἐπέστειλεν ὧδε· Ἀνάχαρσις Κροίσῳ.  Ἐγώ,   βασιλεῦ Λυδῶν, ἀφῖγμαι εἰς τὴν
[1, 112]   Ἀτθίδι δὲ καὶ ταύτῃ νέᾳ.  Ἐγὼ   δὲ καὶ ἄλλην εὗρον ἐπιστολὴν
[1, 81]   ὅπως σοι τὸν ὄλβον ἴδοιμι·  ἐγὼ   δὲ καὶ μὴ ὀρεὶς πέπεισμαι
[1, 83]   Βίαντα ἵνα ἥκοι παρ' αὐτόν,  Ἐγὼ   δέ, φησίν, Ἀλυάττῃ κελεύω κρόμμυα
[1, 65]   πιστότερος κολακεύων Ἀθηναίους ἐμοῦ ἀληθεύοντος.  Ἐγὼ   δὴ θέμενος πρὸ τοῦ στρατηγείου
[1, 65]   ἐμοὶ ἀμείνους εἰσὶ καὶ ὅσα  ἐγὼ   ἐνομοθέτησα. Οἱ δ' ἐπιτρέποντες τὸ
[1, 54]   ἀμαθίᾳ τῆς ἀρχῆς, ὁποίαν τινὰ  ἐγὼ   καταστήσομαι. Ἐπεὶ μαθὼν τάχ' ἂν
[1, 68]   μὴ ἔφορος ἐγένετο, αὐτοῦ ὄντος,  Ἐγὼ   μὲν γὰρ ἐπίσταμαι, εἶπεν, ἀδικεῖσθαι,
[1, 53]   οὐδένα ὑβρίζειν· καὶ τύραννος  ἐγὼ   οὐ πλέον τι φέρομαι τἀξιώματος
[1, 54]   πόλεμος ἡμᾶς καταλάβῃ. ~Σοὶ δ'  ἐγὼ   οὔτι μέμφομαι μηνύσαντι τὴν ἐμὴν
[1, 65]   ἐμποδὼν Πεισιστράτῳ ἐπιθέσθαι τυραννίδι. Οὐδ'  ἐγὼ   προλέγων πιστὸς ἦν. Ἐκεῖνος δὲ
[1, 43]   γὰρ ἂν φρενήρεες εἴημεν  ἐγώ   τε καὶ Σόλων Ἀθηναῖος,
[1, 47]   Ἀθηναίων τάδε. Εἴην δὴ τότ'  ἐγὼ   Φολεγάνδριος Σικινίτης ἀντί γ'
[1, 73]   ἐκδάμως, ὡς αὐτός κα ἐξέρποις·  ἐγὼν   δὲ δοκέω καὶ τὰ οἰκῇα
[1, 99]   ἐς Κόρινθον ταὶ ἐμαὶ ἐπιστολαί.  Ἐγὼν   δὲ ὑμᾶς ἀποδέχομαι, ὡς ἴστε
[1, 93]   καὶ οἶκος πάντη· φαμὶ δὲ  ἐγὼν   ποτανεστάταν ἐσεῖσθαι Σόλωνι τὰν Λίνδον
[1, 100]   τὰν ἀπήνειαν τῶ παιδός,  ἐγὼν   τὺ ἀμυνοῦμαι. Καὶ γὰρ δὴν
[1, 45]   κτημάτων. Καὶ γὰρ ἐπὶ σώμασιν  ἐδανείζοντο   καὶ πολλοὶ δι' ἀπορίαν ἐθήτευον.
[1, 122]   διεὶς δάκτυλον ἐκ τῆς κληίθρης  ἔδειξ'   ἂν ὡς ἔθυον τοῦ κακοῦ.
[1, 48]   Σαλαμῖνα κεκτῆσθαι, ἀνασκάψας τινὰς τάφους  ἔδειξε   τοὺς νεκροὺς πρὸς ἀνατολὰς ἐστραμμένους,
[1, 83]   χέας καὶ ἄνωθεν σῖτον περιχέας  ἔδειξε   τῷ ἀνθρώπῳ· καὶ τέλος μαθὼν
[1, 67]   μοι ἦν οἰκεῖν ἐν δημοκρατίᾳ,  ἐδεξάμην   ἂν μᾶλλον τὴν δίαιταν ἔχειν
[1, 75]   καὶ Κροίσου διδόντος χρήματα οὐκ  ἐδέξατο,   εἰπὼν ἔχειν ὧν ἐβούλετο διπλάσια·
[1, 114]   ἱστορεῖν ὡς λάβοι παρὰ Νυμφῶν  ἔδεσμά   τι καὶ φυλάττοι ἐν χηλῇ
[1, 28]   ἐπισκῆψαι δοῦναι τῶν σοφῶν ὀνηΐστῳ.  Ἐδόθη   δὴ Θαλῇ καὶ κατὰ περίοδον
[1, 71]   ἀγαθῶν τε κακῶν τε νοῦς  ἔδωκ'   ἔλεγχον. Φασὶ δ' αὐτόν ποτε
[1, 56]   τρέφεσθαι καὶ παιδεύεσθαι. ~Ὅθεν καὶ  ἐζήλουν   πολλοὶ καλοὶ κἀγαθοὶ γίνεσθαι κατὰ
[1, 109]   ἔτη. Διαναστὰς δὲ μετὰ ταῦτα  ἐζήτει   τὸ πρόβατον, νομίζων ἐπ' ὀλίγον
[1, 85]   κόλποις εὑρέθη. ~Καὶ αὐτὸν μεγαλοπρεπῶς  ἔθαψεν   πόλις, καὶ ἐπέγραψαν· Κλεινοῖς
[1, 97]   οὕνεκεν οὐκ ἔτυχεν πρήξιος ἧς  ἔθελεν.   Τούτου ἐστὶ καὶ τὸ Μηδὲν
[1, 100]   δὲ ποίει οὕτως, ἤν γ'  ἐθέλῃς   καρτύνασθαι τὴν αἰσυμνητίην· τοὺς ἐξόχους
[1, 43]   ὄφελος. Εἰ δή τοι ἥδιον,  ἐθέλω   γενέσθαι λεσχηνώτης περὶ ὁτέων γράφεις·
[1, 59]   τί κατὰ πατροκτόνου νόμον οὐκ  ἔθηκε,   Διὰ τὸ ἀπελπίσαι, εἶπεν. Πῶς
[1, 50]   δὲ αὐτοῦ κρατοῦντος οὐ πείθων  ἔθηκε   τὰ ὅπλα πρὸ τοῦ στρατηγείου
[1, 76]   Συγγνώμη τιμωρίας κρείσσων. Νόμους δὲ  ἔθηκε·   τῷ μεθύοντι, ἐὰν ἁμάρτῃ, διπλῆν
[1, 45]   τί. Ἔπειτα τοὺς λοιποὺς νόμους  ἔθηκεν,   οὓς μακρὸν ἂν εἴη διεξιέναι,
[1, 45]   ἐδανείζοντο καὶ πολλοὶ δι' ἀπορίαν  ἐθήτευον.   Ἑπτὰ δὴ ταλάντων ὀφειλομένων αὑτῷ
[1, 48]   πρὸς ἀνατολὰς ἐστραμμένους, ὡς ἦν  ἔθος   θάπτειν Ἀθηναίοις· ἀλλὰ καὶ αὐτοὺς
[1, 57]   ἀντεκκόπτειν τοὺς δύο. μὴ  ἔθου,   μὴ ἀνέλῃ· εἰ δὲ μή,
[1, 122]   τὰ παρὰ σέο γράμματα. Φθειρῶν  ἔθυον   πᾶς καί με εἶχεν ἠπίαλος.
[1, 122]   τῆς κληίθρης ἔδειξ' ἂν ὡς  ἔθυον   τοῦ κακοῦ. Καὶ προεῖπα αὐτοῖσι
[1, 80]   δ' ἑτέρη προβέβηκε. Τί λώϊον;  Εἰ   δ' ἄγε σύν μοι βούλευσον,
[1, 73]   Χίλωνος πυγμῇ χλωρὸν ἕλεν κότινον.  Εἰ   δ' πατὴρ στεφανοῦχον ἰδὼν
[1, 44]   γὰρ ἐνθαῦτά τοι δεινὸν οὐδέν.  Εἰ   δὲ ἀσχαλήσεις ὅτι καὶ Μιλήσιοι
[1, 69]   συμποσίῳ. Μὴ κακολογεῖν τοὺς πλησίον·  εἰ   δὲ μή, ἀκούσεσθαι ἐφ' οἷς
[1, 57]   μὴ ἔθου, μὴ ἀνέλῃ·  εἰ   δὲ μή, θάνατος ζημία.
[1, 64]   ἀπέχεσθαι, ἵνα τῆς αἰτίας ἀπαλλαγῇς.  Εἰ   δὲ πάντως τυραννητέον, φροντίζειν ὅπως
[1, 52]   τάδε ἔγραψε πρὸς τοὺς Ἀθηναίους·  ~Εἰ   δὲ πεπόνθατε δεινὰ δι' ὑμετέρην
[1, 43]   ἐπιτρέπειν χρῆμα ἐς οὐδὲν ὄφελος.  Εἰ   δή τοι ἥδιον, ἐθέλω γενέσθαι
[1, 67]   ὁρῶ, μή μέ τις μέμψηται,  εἰ   διαθεὶς Ἀθηναίοις ἰσοπολιτείαν, καὶ παρὸν
[1, 104]   γλώσσης, γαστρός, αἰδοίων κρατεῖν. Ἐρωτηθεὶς  εἰ   εἰσὶν ἐν Σκύθαις αὐλοί, εἶπεν,
[1, 72]   νήσῳ· κἂν ἑαλώκει Ἑλλάς,  εἰ   ἐπείσθη Ξέρξης. Ὕστερόν τε Νικίας
[1, 100]   ὁμαρτέοντος ἐκείνου. Καί σοι ἀναγγελέει  εἰ   ἐπέροιο τι μευ ἀκούσειεν
[1, 68]   συνεβούλευσεν μὴ γῆμαι, ἤ,  εἰ   ἔχοι γυναῖκα, ἐκπέμψαι καὶ παῖδας
[1, 36]   ἡμέρᾳ πρότερον. Ἠρώτησέ τις αὐτὸν  εἰ   λάθοι θεοὺς ἄνθρωπος ἀδικῶν· Ἀλλ'
[1, 64]   πολλούς τοι ἐπιβουλεύειν. Σὺ δὲ  εἰ   μὲν μέλλεις ἐκποδὼν ἅπαντας ποιήσεσθαι,
[1, 67]   φιλοφροσύνης· καὶ νὴ τὴν Ἀθηνᾶν,  εἰ   μὴ περὶ παντός μοι ἦν
[1, 96]   καὶ Ἔφορος ἱστορεῖ ὡς εὔξαιτο,  εἰ   νικήσειεν Ὀλύμπια τεθρίππῳ, χρυσοῦν ἀνδριάντα
[1, 101]   βούλοιτο αὐτὸν θεάσασθαι, ξένος τε,  εἰ   οἷόν τε, γενέσθαι. ~Καὶ
[1, 59]   ἥκιστ' ἂν ἀδικοῖεν οἱ ἄνθρωποι,  Εἰ   ὁμοίως, ἔφη, ἄχθοιντο τοῖς ἀδικουμένοις
[1, 36]   ἔφη. Πρὸς τὸν μοιχὸν ἐρόμενον  εἰ   ὀμόσαι μὴ μεμοιχευκέναι, Οὐ χεῖρον,
[1, 43]   τε καὶ Σόλων Ἀθηναῖος,  εἰ   πλώσαντες μὲν ἐς Κρήτην κατὰ
[1, 103]   οὐκ ἂν γένοιτό τις φιλοπότης,  Εἰ   πρὸ ὀφθαλμῶν, εἶπεν, ἔχοι τὰς
[1, 44]   ἥκειν ἐς Πριήνην· σὺ δὲ  εἰ   προσηνέστερόν τοι τὸ Πριηνέων ἄστυ,
[1, 36]   ἄν τις ἀτυχίαν ῥᾷστα φέροι,  Εἰ   τοὺς ἐχθροὺς χεῖρον πράσσοντας βλέποι·
[1, 61]   θανάτου, ~ἐπιτιμῶντα αὐτῷ εἰπεῖν· Ἀλλ'  εἴ   μοι κἂν νῦν ἔτι πείσεαι,
[1, 53]   εἴς τε θυσίας δημοτελεῖς καὶ  εἴ   τι ἄλλο τῶν κοινῶν καὶ
[1, 65]   οἱ δὲ καὶ δορυφορούντων αὐτόν,  εἴ   τι βούλονται. Ἴσθι γὰρ τὸν
[1, 51]   εἰς τὸν θρόνον ἤρετο αὐτὸν  εἴ   τι θέαμα κάλλιον τεθέαται·
[1, 106]   δὴ πρός τινος Ἀναχάρσιδος πυνθανομένου  εἴ   τις αὐτοῦ σοφώτερος εἴη, τὴν
[1, 46]   ἐν τοῖς πολέμοις καὶ ψηφισαμένων  εἴ   τις ἔτι συμβουλεύσοι περὶ Σαλαμῖνος
[1, 98]   εἰς τυραννίδα μετέστησε· καὶ οὐκ  εἴα   ἐν ἄστει ζῆν τοὺς βουλομένους,
[1, 90]   Κλεόβουλον ἀενάοις ποταμοῖς ἄνθεσί τ'  εἰαρινοῖς   ἀελίου τε φλογὶ χρυσέας τε
[1, 110]   πρὸς τὸν Ἄρειον πάγον. Κἀκεῖθεν  εἴασεν   ἰέναι οἷ βούλοιντο, προστάξας τοῖς
[1, 120]   σοφὸς περὶ πάντων ἀνθρώπων γνώμας  εἶδε   καὶ ἐξέμαθεν. Ἔστι καὶ ἡμῶν
[1, 122]   ἀτρεκηίη πρηγμάτων οὐδ' ὑπίσχομαι τἀληθὲς  εἰδέναι·   ἅσσα δ' ἂν ἐπιλέγῃ θεολογέων·
[1, 91]   ἑκάστῳ παῖδες δὶς τριάκοντα διάνδιχα  εἶδος   ἔχουσαι· αἱ μὲν λευκαὶ ἔασιν
[1, 121]   λόγος ἐστὶν ἀλλάξαι τὸ πρὶν  εἶδος,   θεῖναί τ' εὐθὺ κελεύειν Μαγνήτων,
[1, 109]   Κνωσοῦ, καθέσει τῆς κόμης τὸ  εἶδος   παραλλάσσων. Οὗτός ποτε πεμφθεὶς παρὰ
[1, 58]   Ἔλεγε δὲ τὸν μὲν λόγον  εἴδωλον   εἶναι τῶν ἔργων· βασιλέα δὲ
[1, 122]   θύρῃ καὶ εἰρομένοις ὁκοῖόν τι  εἴη,   διεὶς δάκτυλον ἐκ τῆς κληίθρης
[1, 45]   νόμους ἔθηκεν, οὓς μακρὸν ἂν  εἴη   διεξιέναι, καὶ ἐς τοὺς ἄξονας
[1, 109]   οἰκίαν περιέτυχε τοῖς πυνθανομένοις τίς  εἴη,   ἕως τὸν νεώτερον ἀδελφὸν εὑρὼν
[1, 69]   Αἰσώπου πυθέσθαι, Ζεὺς τί  εἴη   ποιῶν· τὸν δὲ φάναι, Τὰ
[1, 36]   ἔχον μήτε τελευτήν. Τί δύσκολον  εἴη   τεθεαμένος ἔφη, Γέροντα τύραννον. Πῶς
[1, 106]   πυνθανομένου εἴ τις αὐτοῦ σοφώτερος  εἴη,   τὴν Πυθίαν εἰπεῖν ἅπερ προείρηται
[1, 117]   νικῆσαι πυθέσθαι τινὸς παριόντος πόθεν  εἴη,   τοῦ δ' εἰπόντος Ἐξ Ἐφέσου,
[1, 43]   Σῦρον. γὰρ ἂν φρενήρεες  εἴημεν   ἐγώ τε καὶ Σόλων
[1, 47]   μάλιστα καθαψάμενα τῶν Ἀθηναίων τάδε.  Εἴην   δὴ τότ' ἐγὼ Φολεγάνδριος
[1, 64]   κατάθοιτο ἐξευρών, ἢν μὴ ὕποπτος  εἴης.   Ἄριστον μὲν οὖν ἀπέχεσθαι, ἵνα
[1, 71]   Καταμαθὼν γὰρ τὴν φύσιν αὐτῆς,  Εἴθε,   ἔφη, μὴ ἐγεγόνει, γενομένη
[1, 81]   χειράδας ἐκάλουν· γαύρηκα δὲ ὡς  εἰκῆ   γαυριῶντα· φύσκωνα δὲ καὶ γάστρωνα
[1, 62]   καὶ ἐπῳδούς. ~Ἐπὶ δὲ τῆς  εἰκόνος   αὐτοῦ ἐπιγέγραπται τάδε· Μήδων
[1, 73]   ἴτω θάνατος. Ἐπὶ δὲ τῆς  εἰκόνος   αὐτοῦ ἐπιγέγραπται τόδε· τόνδε δοριστέφανος
[1, 34]   Ἐπιγεγράφθαι δ' αὐτοῦ ἐπὶ τῆς  εἰκόνος   τόδε· Τόνδε Θαλῆν Μίλητος Ἰὰς
[1, 104]   μεγάλοις. Ἑπιγράφεται δὲ αὐτοῦ ταῖς  εἰκόσι·   γλώσσης, γαστρός, αἰδοίων κρατεῖν. Ἐρωτηθεὶς
[1, 24]   μέγεθος> τοῦ σεληναίου ἑπτακοσιοστὸν καὶ  εἰκοστὸν   μέρος ἀπεφήνατο κατά τινας. Πρῶτος
[1, 49]   πρὸς αὐτοῦ· δ' οὐχ  εἵλετο,   ἀλλὰ καὶ Πεισίστρατον τὸν συγγενῆ,
[1, 100]   συγκατακαύσαις αὐτᾷ τὰ πασᾶν Κορινθιᾶν  εἵματα.   Ἔγραψε δὲ αὐτῷ καὶ Θρασύβουλος
[1, 89]   τοῦτόν φασι ποιῆσαι· Χαλκῆ παρθένος  εἰμί,   Μίδα δ' ἐπὶ σήματι κεῖμαι.
[1, 49]   μὲν σοφώτερος, τῶν δὲ ἀνδρειότερός  εἰμι·   σοφώτερος μὲν τῶν τὴν ἀπάτην
[1, 75]   τὸ ἥμισυ τοῦ παντὸς πλεῖον  εἶναι.   Ἀλλὰ καὶ Κροίσου διδόντος χρήματα
[1, 99]   φησὶν Κυζικηνός, ἀνεψιούς τε  εἶναι   ἀλλήλοις. Καὶ Ἀριστοτέλης μὲν τὸν
[1, 68]   περὶ τοῦ μέλλοντος λογισμῷ καταληπτὴν  εἶναι   ἀνδρὸς ἀρετήν. Πρός τε τὸν
[1, 107]   Διαδοχαῖς, ἀπὸ μὲν πατρὸς Ἠτεῖον  εἶναι,   ἀπὸ δὲ μητρὸς Χηνέα. Εὐθύφρων
[1, 32]   Βίαντος λέξομεν. Ἄλλοι φασὶν ἡφαιστότευκτον  εἶναι   αὐτὸν καὶ δοθῆναι πρὸς τοῦ
[1, 67]   ~Καὶ σὲ φημὶ πάντων τυράννων  εἶναι   βέλτιστον. Ἐπανήκειν δέ μοι Ἀθήναζε
[1, 42]   τοὺς ἑπτὰ ἄλλους ἄλλως αἱρεῖσθαι·  εἶναι   δὲ Σόλωνα, Θαλῆν, Πιττακόν, Βίαντα,
[1, 23]   καὶ ἰσημερίας, τὰ ἄλλ' ἀκατάληπτα  εἶναι   δοκιμάσας. Δοκεῖ δὲ κατά τινας
[1, 86]   ἐρᾶν, ἀλλοτρίων δὲ κακῶν ἀμνημόνευτον  εἶναι.   Ἐρωτηθεὶς τί δυσχερές, Τὴν ἐπὶ
[1, 54]   ἀξιώσῃς τῶν ἐμῶν φίλων εἷς  εἶναι,   ἔσῃ ἀνὰ πρώτους· οὐ γάρ
[1, 107]   Ἡρακλείδου τοῦ Ποντικοῦ, Κρῆτά φησιν  εἶναι·   Ἠτείαν γὰρ πόλιν εἶναι Κρήτης.
[1, 95]   ἐν τῇ πρώτῃ ξένον φησὶν  εἶναι   Θρασυβούλῳ τῷ Μιλησίων τυράννῳ. ~Φησὶ
[1, 81]   σάραπον ἀποκαλεῖ διὰ τὸ πλατύπουν  εἶναι   καὶ ἐπισύρειν τὼ πόδε· χειροπόδην
[1, 102]   νῦν αὐτὸν ἐν τῇ πατρίδι  εἶναι   καὶ προσήκειν αὐτῷ ξένους ποιεῖσθαι.
[1, 92]   γλῶσσαν εὔφημον ἴσχειν· ἀρετῆς οἰκεῖον  εἶναι,   κακίας ἀλλότριον· ἀδικίαν φεύγειν· πόλει
[1, 87]   ὡς μισήσοντας· τοὺς γὰρ πλείστους  εἶναι   κακούς. Συνεβούλευέ τε ὧδε· Βραδέως
[1, 37]   ὄψιν καλλωπίζεσθαι, ἀλλὰ τοῖς ἐπιτηδεύμασιν  εἶναι   καλόν. Μὴ πλούτει, φησί, κακῶς,
[1, 107]   φησιν εἶναι· Ἠτείαν γὰρ πόλιν  εἶναι   Κρήτης. Ἀναξίλαος δ' Ἀρκάδα. Μέμνηται
[1, 107]   Ἠτεῖος. Παρμενίδης μὲν οὖν δῆμον  εἶναι   Λακωνικῆς, ὅθεν εἶναι τὸν Μύσωνα.
[1, 106]   δὲ αὐτὸν καὶ τυράννου πατρὸς  εἶναι.   Λέγεται δὴ πρός τινος Ἀναχάρσιδος
[1, 49]   μόνον, ἀλλὰ καὶ βοηθεῖν ἕτοιμος  εἶναι,   λέγων ταῦτα· ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τῶν
[1, 92]   εὖ τὸ σῶμα ἀσκεῖν· φιλήκοον  εἶναι   μᾶλλον φιλόλαλον· φιλομαθῆ μᾶλλον
[1, 65]   μὲν μὴ αἰσθανομένων Πεισίστρατον τυραννησείοντα  εἶναι   ξυνετώτερος, τῶν δὲ ὀκνούντων ἀμύνεσθαι
[1, 90]   φωτὸς ἅδε βουλά. Οὐ γὰρ  εἶναι   Ὁμήρου τὸ ἐπίγραμμα, πολλοῖς ἔτεσι
[1, 70]   μὴ ἐπιγελᾶν. Ἰσχυρὸν ὄντα πρᾷον  εἶναι,   ὅπως οἱ πλησίον αἰδῶνται μᾶλλον
[1, 72]   τρόπον Χιλώνειον καλεῖ. Βράγχου δὲ  εἶναι,   ὃς τὸ ἱερὸν ἔκτισε τὸ
[1, 82]   ἰδὼν ἔφη τὸν Ἀπόλλω σοφὸν  εἶναι,   οὐδὲ προσήκατο. ~Οἱ δὲ λέγουσιν
[1, 74]   Δοῦρις τὸν πατέρα αὐτοῦ Θρᾷκα  εἶναι.   Οὗτος μετὰ τῶν Ἀλκαίου γενόμενος
[1, 26]   ὑπομνημάτων ὅτι βουλόμενος δεῖξαι ῥᾷον  εἶναι   πλουτεῖν, φορᾶς μελλούσης ἐλαιῶν ἔσεσθαι,
[1, 35]   σοφίῃ. ~Τῶν τε ᾀδομένων αὐτοῦ  εἶναι   τάδε· Οὔ τι τὰ πολλὰ
[1, 59]   παρὰ τοῖς τυράννοις δυναμένους παραπλησίους  εἶναι   ταῖς ψήφοις ταῖς ἐπὶ τῶν
[1, 101]   ἀφορμὴν παροιμίας διὰ τὸ παρρησιαστὴς  εἶναι,   τὴν ἀπὸ Σκυθῶν ῥῆσιν. Λέγει
[1, 76]   τῷ μεθύοντι, ἐὰν ἁμάρτῃ, διπλῆν  εἶναι   τὴν ζημίαν· ἵνα μὴ μεθύωσι,
[1, 57]   ἄρχοντι, ἐὰν μεθύων ληφθῇ, θάνατον  εἶναι   τὴν ζημίαν. Τά τε Ὁμήρου
[1, 103]   τύπτειν ἀλλήλους. Μαθὼν τέτταρας δακτύλους  εἶναι   τὸ πάχος τῆς νεώς, τοσοῦτον
[1, 86]   τύχην περιγίνεσθαι. Ἔλεγε δὲ ἀτυχῆ  εἶναι   τὸν ἀτυχίαν μὴ φέροντα· καὶ
[1, 28]   δὲ ἔφη σοφίᾳ πρῶτον  εἶναι   τὸν θεὸν καὶ ἀπέστειλεν εἰς
[1, 107]   οὖν δῆμον εἶναι Λακωνικῆς, ὅθεν  εἶναι   τὸν Μύσωνα. Σωσικράτης δ' ἐν
[1, 99]   Ἀριστοτέλης μὲν τὸν Κορίνθιόν φησιν  εἶναι   τὸν σοφόν· Πλάτων δὲ οὔ
[1, 23]   ἀναφερομένη ναυτικὴ ἀστρολογία Φώκου λέγεται  εἶναι   τοῦ Σαμίου. Καλλίμαχος δ' αὐτὸν
[1, 58]   δὲ τὸν μὲν λόγον εἴδωλον  εἶναι   τῶν ἔργων· βασιλέα δὲ τὸν
[1, 110]   δὲ παρὰ τοῖς Ἕλλησι θεοφιλέστατος  εἶναι   ὑπελήφθη. Ὅθεν καὶ Ἀθηναίοις τότε
[1, 40]   Ἀντισθένης ἐν ταῖς Διαδοχαῖς Φημονόης  εἶναί   φησιν, ἐξιδιοποιήσασθαι δὲ αὐτὸ Χίλωνα.
[1, 41]   αὐτῶν καὶ ἄλλου ἄλλο φασὶν  εἶναι,   ὡς ἐκεῖνο· Ἦν Λακεδαιμόνιος Χίλων
[1, 54]   Ἀθήνησιν οἰκεῖν, ἐπιτετράψεται. Ἡμῶν δὲ  εἵνεκα   μὴ ἐστέρησο τῆς πατρίδος. ~Ταῦτα
[1, 85]   εἰς Ἀίδην, πολιῷ γήραϊ νιφόμενον.  Εἶπε   γάρ, εἶπε δίκην ἑτάρου τινός·
[1, 85]   πολιῷ γήραϊ νιφόμενον. Εἶπε γάρ,  εἶπε   δίκην ἑτάρου τινός· εἶτ' ἀποκλινθεὶς
[1, 51]   κάλλιον τεθέαται· δέ ἀλεκτρυόνας,  εἶπε,   καὶ> φασιανοὺς καὶ ταώς· φυσικῷ
[1, 37]   παρὰ τῶν τέκνων. Τὸν Νεῖλον  εἶπε   πληθύειν ἀνακοπτομένων τῶν ῥευμάτων ὑπὸ
[1, 49]   ὄντες, μαίνεσθαι ἔλεγον αὐτόν· ὅθεν  εἶπε   ταυτί· Δείξει δὴ μανίην μὲν
[1, 97]   καὶ ὑποθήκας εἰς ἔπη δισχίλια.  Εἶπέ   τε τοὺς μέλλοντας ἀσφαλῶς τυραννήσειν
[1, 76]   κατὰ τὴν νῆσον οἴνου γινομένου.  Εἶπέ   τε χαλεπὸν ἐσθλὸν ἔμμεναι· οὗ
[1, 103]   ὦκα δόναξ. Οὗτος τὴν ἄμπελον  εἶπε   τρεῖς φέρειν βότρυς· τὸν πρῶτον
[1, 79]   νεανίσκῳ συμβουλευομένῳ περὶ γάμου ταῦτα  εἰπεῖν,   φησι Καλλίμαχος ἐν τοῖς
[1, 61]   μοῖρα κίχοι θανάτου, ~ἐπιτιμῶντα αὐτῷ  εἰπεῖν·   Ἀλλ' εἴ μοι κἂν νῦν
[1, 106]   θέρους ἐχέτλην ἀρότρῳ προσαρμόττοντα, καὶ  εἰπεῖν,   Ἀλλ' Μύσων, οὐχ ὥρα
[1, 106]   αὐτοῦ σοφώτερος εἴη, τὴν Πυθίαν  εἰπεῖν   ἅπερ προείρηται ἐν τῷ Θαλοῦ
[1, 102]   εἰσαγγείλας ἐκελεύσθη ὑπὸ τοῦ Σόλωνος  εἰπεῖν   αὐτῷ, ὅτιπερ ἐν ταῖς ἰδίαις
[1, 63]   τὸν εἰπόντα, Ἀλλ' οὐδὲν ἀνύτεις,  εἰπεῖν,   δι' αὐτὸ δὲ τοῦτο δακρύω,
[1, 84]   δὲ καὶ δίκας δεινότατος γεγονέναι  εἰπεῖν.   Ἐπ' ἀγαθῷ μέντοι τῇ τῶν
[1, 26]   τί οὐ τεκνοποιεῖ, διὰ φιλοτεκνίαν  εἰπεῖν.   Καὶ λέγουσι ὅτι τῆς μητρὸς
[1, 117]   Μεσσήνην δὲ ἑαλωκέναι. ~Καὶ Λακεδαιμονίοις  εἰπεῖν   μήτε χρυσὸν τιμᾶν μήτε ἄργυρον,
[1, 26]   καιρός. Εἶτα, ἐπειδὴ παρήβησεν ἐγκειμένης,  εἰπεῖν,   οὐκέτι καιρός. Φησὶ δὲ καὶ
[1, 76]   τῷ Πιττακῷ, μαθόντα καὶ ἀπολύσαντα  εἰπεῖν,   Συγγνώμη μετανοίας κρείσσων. Ἡράκλειτος δέ
[1, 82]   Φανόδικος εἰς τὴν ἐκκλησίαν, καὶ  εἰπεῖν   τὸν Βίαντα σοφόν, διηγησαμένας τὰ
[1, 110]   ἐξιλάσεως. Οἱ δὲ τὴν αἰτίαν  εἰπεῖν   τοῦ λοιμοῦ τὸ Κυλώνειον ἄγος
[1, 24]   ~Ἔνιοι δὲ καὶ αὐτὸν πρῶτον  εἰπεῖν   φασιν ἀθανάτους τὰς ψυχάς· ὧν
[1, 118]   διαβαλόντα τῆς θύρας τὸν δάκτυλον  εἰπεῖν,   Χροῒ δῆλα· καὶ τοὐντεῦθεν παρὰ
[1, 116]   περιπατοῦντα καὶ ναῦν οὐριοδρομοῦσαν ἰδόντα  εἰπεῖν   ὡς οὐ μετὰ πολὺ καταδύσεται·
[1, 71]   αὐτόν ποτε γηραιὸν ἤδη ὄντα  εἰπεῖν   ὡς οὐδὲν συνειδείη ἄνομον ἑαυτῷ
[1, 68]   ὄντος, Ἐγὼ μὲν γὰρ ἐπίσταμαι,  εἶπεν,   ἀδικεῖσθαι, σὺ δὲ οὔ. Γέγονε
[1, 104]   εἰ εἰσὶν ἐν Σκύθαις αὐλοί,  εἶπεν,   Ἀλλ' οὐδὲ ἄμπελοι. Ἐρωτηθεὶς τίνα
[1, 103]   τις φιλοπότης, Εἰ πρὸ ὀφθαλμῶν,  εἶπεν,   ἔχοι τὰς τῶν μεθυόντων ἀσχημοσύνας.
[1, 80]   βούλευσον, ποτέρην εἰς ὑμέναιον ἄγω.  Εἶπεν·   δὲ σκίπωνα, γεροντικὸν ὅπλον,
[1, 24]   τὴν ὑστέραν τοῦ μηνὸς τριακάδα  εἶπεν.   Πρῶτος δὲ καὶ περὶ φύσεως
[1, 59]   οὐκ ἔθηκε, Διὰ τὸ ἀπελπίσαι,  εἶπεν.   Πῶς τε ἥκιστ' ἂν ἀδικοῖεν
[1, 106]   ὥρα νῦν ἀρότρου. Καὶ μάλα,  εἶπεν,   ὥστε ἐπισκευάζειν. ~Ἄλλοι δὲ τὸν
[1, 120]   φθίμενος ψυχῇ τερπνὸν ἔχει βίοτον,  εἴπερ   Πυθαγόρης ἐτύμως σοφὸς περὶ
[1, 31]   οὐκ ἀπάλαμνον ἐν Σπάρτᾳ λόγον  εἴπην·   χρήματ' ἄνηρ, πένιχρος δ' οὐδ'
[1, 65]   πρὸ τοῦ στρατηγείου τὰ ὅπλα  εἶπον   τῶν μὲν μὴ αἰσθανομένων Πεισίστρατον
[1, 63]   ἡμεῖς οὐ παρειλήφαμεν, πρὸς τὸν  εἰπόντα,   Ἀλλ' οὐδὲν ἀνύτεις, εἰπεῖν, δι'
[1, 84]   τοῦ τῆς θυγατρὸς υἱοῦ κόλπους·  εἰπόντος   δὲ καὶ τοῦ δι' ἐναντίας
[1, 117]   παριόντος πόθεν εἴη, τοῦ δ'  εἰπόντος   Ἐξ Ἐφέσου, Ἔλκυσόν με τοίνυν,
[1, 32]   Κῴαν θάλασσαν πρὸς τῆς Λακαίνης,  εἰπούσης   ὅτι περιμάχητος ἔσται. Χρόνῳ δὲ
[1, 102]   ἐν κυνηγεσίῳ πρὸς τἀδελφοῦ τελευτᾷ,  εἰπὼν   διὰ μὲν τὸν λόγον ἐκ
[1, 75]   Κροίσου διδόντος χρήματα οὐκ ἐδέξατο,  εἰπὼν   ἔχειν ὧν ἐβούλετο διπλάσια· ἄπαιδος
[1, 107]   Μέμνηται δ' αὐτοῦ καὶ Ἱππῶναξ  εἰπών·   καὶ Μύσων ὃν Ὡπόλλων ἀνεῖπεν
[1, 29]   δὲ τῷ Διδυμεῖ Ἀπόλλωνι ἀπέστειλεν,  εἰπὼν   οὕτω κατὰ τὸν Καλλίμαχον Θαλῆς
[1, 50]   ὅπλα πρὸ τοῦ στρατηγείου καὶ  εἰπών,   πατρίς, βεβοήθηκά σοι καὶ
[1, 55]   Σόλωνα δὲ τεθηκέναι τὸν ἡταιρηκότα  εἴργειν   τοῦ βήματος. Συνέστειλε δὲ καὶ
[1, 81]   ~Δοκεῖ δ' ἐκ διαθέσεως αὐτὰ  εἰρηκέναι.   Εὐγενεστέρα γὰρ αὐτῷ οὖσα
[1, 83]   καὶ τέλος μαθὼν Ἀλυάττης  εἰρήνην   ἐσπείσατο πρὸς τοὺς Πριηνέας. Θᾶττον
[1, 122]   προσεστεῶσι δὲ τῇ θύρῃ καὶ  εἰρομένοις   ὁκοῖόν τι εἴη, διεὶς δάκτυλον
[1, 109]   ποτε πεμφθεὶς παρὰ τοῦ πατρὸς  εἰς   ἀγρὸν ἐπὶ πρόβατον, τῆς ὁδοῦ
[1, 101]   Λέγει δὲ αὐτὸν Σωσικράτης ἐλθεῖν  εἰς   Ἀθήνας κατὰ τὴν τεσσαρακοστὴν ἑβδόμην
[1, 27]   δὲ αὐτοῦ καθηγήσατο, πλὴν ὅτι  εἰς   Αἴγυπτον ἐλθὼν τοῖς ἱερεῦσι συνδιέτριψεν.
[1, 50]   καὶ λόγῳ καὶ ἔργῳ, ἀπέπλευσεν  εἰς   Αἴγυπτον καὶ εἰς Κύπρον, καὶ
[1, 85]   κέκευθα, τὸν ἀτρέμας ἤγαγεν Ἑρμῆς  εἰς   Ἀίδην, πολιῷ γήραϊ νιφόμενον. Εἶπε
[1, 31]   Ἀθηναίων θάλασσαν εὑρεθῆναι καὶ ἀνενεχθέντα  εἰς   ἄστυ γενομένης ἐκκλησίας Βίαντι πεμφθῆναι·
[1, 109]   ἑτέρῳ τὴν κτῆσιν, πάλιν ἧκεν  εἰς   ἄστυ διαπορούμενος. Κἀκεῖ δὲ εἰς
[1, 23]   σύγγραμμα κατέλιπεν οὐδέν· γὰρ  εἰς   αὐτὸν ἀναφερομένη ναυτικὴ ἀστρολογία Φώκου
[1, 102]   ἐπιτελοῦντα διαχρησθῆναι. Καὶ ἔστιν ἡμῶν  εἰς   αὐτόν· ~Ἐς Σκυθίην Ἀνάχαρσις ὅτ'
[1, 34]   οἰκίας, ἵνα τὰ ἄστρα κατανοήσῃ,  εἰς   βόθρον ἐμπεσεῖν καὶ αὐτῷ ἀνοιμώξαντι
[1, 52]   δ' ὑμῖν κοῦφος ἔνεστι νόος.  Εἰς   γὰρ γλῶσσαν ὁρᾶτε καὶ εἰς
[1, 88]   θεοὺς ἀνάπεμπε. Ἐφόδιον ἀπὸ νεότητος  εἰς   γῆρας ἀναλάμβανε σοφίαν· βεβαιότερον γὰρ
[1, 118]   τιμῶσιν. Ἔνιοι δέ φασιν ἐλθόντα  εἰς   Δελφοὺς ἀπὸ τοῦ Κωρυκίου ὄρους
[1, 28]   ἦν, ἕως οἱ Μιλήσιοι ἔπεμψαν  εἰς   Δελφούς· καὶ θεὸς ἔχρησεν
[1, 28]   εἶναι τὸν θεὸν καὶ ἀπέστειλεν  εἰς   Δελφούς. Ταῦτα δὴ Καλλίμαχος
[1, 61]   τοὺς νόμους, καὶ δημηγορίας καὶ  εἰς   ἑαυτὸν ὑποθήκας, ἐλεγεῖα, καὶ τὰ
[1, 99]   χάρις τῷ Πυθοῖ Ἀπόλλωνι τοῦ  εἰς   ἓν ἐλθόντας εὑρεῖν. Ἀξοῦντί τε
[1, 68]   Δαμαγήτου Λακεδαιμόνιος. Οὗτος ἐποίησεν ἐλεγεῖα  εἰς   ἔπη διακόσια, καὶ ἔφασκε πρόνοιαν
[1, 97]   κερδαίνειν. Ἔποίησε δὲ καὶ ὑποθήκας  εἰς   ἔπη δισχίλια. Εἶπέ τε τοὺς
[1, 85]   τίνα μάλιστα ἂν τρόπον εὐδαιμονοίη,  εἰς   ἔπη δισχίλια. Τῶν δὲ ᾀδομένων
[1, 34]   αὐτοῦ φησι Λόβων Ἀργεῖος  εἰς   ἔπη τείνειν διακόσια. Ἐπιγεγράφθαι δ'
[1, 112]   καὶ περὶ Μίνω καὶ Ῥαδαμάνθυος  εἰς   ἔπη τετρακισχίλια. Ἱδρύσατο δὲ καὶ
[1, 89]   Οὗτος ἐποίησεν ᾄσματα καὶ γρίφους  εἰς   ἔπη τρισχίλια. Καὶ τὸ ἐπίγραμμά
[1, 52]   Εἰς γὰρ γλῶσσαν ὁρᾶτε καὶ  εἰς   ἔπος αἰόλον ἀνδρός, εἰς ἔργον
[1, 52]   καὶ εἰς ἔπος αἰόλον ἀνδρός,  εἰς   ἔργον δ' οὐδὲν γιγνόμενον βλέπετε.
[1, 101]   καὶ τῶν παρὰ τοῖς Ἕλλησιν  εἰς   εὐτέλειαν βίου καὶ τὰ κατὰ
[1, 89]   δὲ Δοῦρις, Κάρ ἔνιοι δὲ  εἰς   Ἡρακλέα ἀναφέρειν τὸ γένος αὐτόν·
[1, 88]   τι ἂν ἀγαθὸν πράττῃς,  εἰς   θεοὺς ἀνάπεμπε. Ἐφόδιον ἀπὸ νεότητος
[1, 94]   ἔκαυσε. Τόν τε παῖδα ἀπεκήρυξεν  εἰς   Κέρκυραν λυπούμενον ἐπὶ τῇ μητρί,
[1, 111]   Ἀργοῦς ναυπηγίαν τε καὶ Ἰάσονος  εἰς   Κόλχους ἀπόπλουν ἔπη ἑξακισχίλια πεντακόσια.
[1, 110]   τε καὶ Νικίαν τὸν Νικηράτου  εἰς   Κρήτην, καλοῦντες τὸν Ἐπιμενίδην. Καὶ
[1, 50]   ἔργῳ, ἀπέπλευσεν εἰς Αἴγυπτον καὶ  εἰς   Κύπρον, καὶ πρὸς Κροῖσον ἦλθεν,
[1, 32]   θεοῦ Πέλοπι γαμοῦντι· αὖθίς τε  εἰς   Μενέλαον ἐλθεῖν καὶ σὺν τῇ
[1, 116]   γενέσθαι. Ἀνιόντα τε ἐξ Ὀλυμπίας  εἰς   Μεσσήνην τῷ ξένῳ Περιλάῳ συμβουλεῦσαι
[1, 56]   μητρὶ μὴ συνοικεῖν, μηδ' ἐπιτροπεύειν,  εἰς   ὃν οὐσία ἔρχεται τῶν
[1, 83]   ἐπεὶ ἀπόγονος ἦν Θηβαίων ἀποικίαν  εἰς   Πριήνην στειλάντων, ὥσπερ καὶ Φανόδικός
[1, 62]   τρόπον, ἀποκομίσαι αὐτοῦ τὰ ὀστᾶ  εἰς   Σαλαμῖνα καὶ τεφρώσαντας εἰς τὴν
[1, 75]   δὲ δέκα ἔτη κατασχὼν καὶ  εἰς   τάξιν ἀγαγὼν τὸ πολίτευμα, κατέθετο
[1, 46]   μαίνεσθαι προσποιησάμενος καὶ στεφανωσάμενος εἰσέπαισεν  εἰς   τὴν ἀγοράν· ἔνθα τοῖς Ἀθηναίοις
[1, 109]   εἰς ἄστυ διαπορούμενος. Κἀκεῖ δὲ  εἰς   τὴν ἑαυτοῦ εἰσιὼν οἰκίαν περιέτυχε
[1, 82]   πατέρα αὐτῶν, ὡς καὶ Φανόδικος  εἰς   τὴν ἐκκλησίαν, καὶ εἰπεῖν τὸν
[1, 49]   ἐφ' ἑαυτῷ διεκώλυσεν. Ἄξας γὰρ  εἰς   τὴν ἐκκλησίαν μετὰ δόρατος καὶ
[1, 32]   Ἑλένῃ ἁρπασθέντα ὑπ' Ἀλεξάνδρου ῥιφῆναι  εἰς   τὴν Κῴαν θάλασσαν πρὸς τῆς
[1, 106]   ἀρηρότα πευκαλίμῃσι. Πολυπραγμονήσαντα δὲ ἐλθεῖν  εἰς   τὴν κώμην καὶ εὑρεῖν αὐτὸν
[1, 82]   θυγατέρας καὶ προῖκας ἐπιδοῦναι καὶ  εἰς   τὴν Μεσσήνην ἀποστεῖλαι τοῖς πατράσιν
[1, 104]   ὄρεσι καταλείπουσι, τὰ δὲ ξύλα  εἰς   τὴν πόλιν κομίζουσι. Ἐρωτηθεὶς πότεροι
[1, 102]   ἐποιήσατο. Μετὰ χρόνον δὲ παραγενόμενος  εἰς   τὴν Σκυθίαν καὶ δοκῶν τὰ
[1, 105]   Κροίσῳ. Ἐγώ, βασιλεῦ Λυδῶν, ἀφῖγμαι  εἰς   τὴν τῶν Ἑλλήνων, διδαχθησόμενος ἤθη
[1, 117]   ἔφη, τῶν σκελῶν καὶ θὲς  εἰς   τὴν τῶν Μαγνήτων χώραν, καὶ
[1, 62]   ὀστᾶ εἰς Σαλαμῖνα καὶ τεφρώσαντας  εἰς   τὴν χώραν σπεῖραι. Ὅθεν καὶ
[1, 105]   Τὴν ἀγορὰν ὡρισμένον ἔφη τόπον  εἰς   τὸ ἀλλήλους ἀπατᾶν καὶ πλεονεκτεῖν.
[1, 83]   Βίαντα πιήναντα δύο ἡμιόνους ἐξελάσαι  εἰς   τὸ στρατόπεδον· τὸν δὲ συνιδόντα
[1, 58]   συναγωγὴν τῶν ἐννέα ἀρχόντων ἐποίησεν  εἰς   τὸ συνειπεῖν, ὡς Ἀπολλόδωρός φησιν
[1, 109]   Ὡς δὲ οὐχ εὕρισκε, παρεγένετο  εἰς   τὸν ἀγρόν, καὶ μετεσκευασμένα πάντα
[1, 105]   γενόμενος ὕδωρ οἴσεις. Εὗρε δ'  εἰς   τὸν βίον ἄγκυράν τε καὶ
[1, 51]   Κροῖσος παντοδαπῶς καὶ καθίσας  εἰς   τὸν θρόνον ἤρετο αὐτὸν εἴ
[1, 48]   δέ φασι καὶ ἐγγράψαι αὐτὸν  εἰς   τὸν κατάλογον τοῦ Ὁμήρου μετὰ
[1, 84]   τὸν λόγον ἀπέκλινε τὴν κεφαλὴν  εἰς   τοὺς τοῦ τῆς θυγατρὸς υἱοῦ
[1, 33]   Ἕρμιππος δ' ἐν τοῖς Βίοις  εἰς   τοῦτον ἀναφέρει τὸ λεγόμενον ὑπό
[1, 72]   ἐντιμότατα παρέπεμψαν. Ἔστι δὲ καὶ  εἰς   τοῦτον ἐπίγραμμα ἡμῶν· ~Φωσφόρε, σοί,
[1, 27]   ἐνιαυτοῦ φασιν αὐτὸν εὑρεῖν καὶ  εἰς   τριακοσίας ἑξήκοντα πέντε ἡμέρας διελεῖν.
[1, 116]   φρέατος ὕδατος πιόντα προειπεῖν ὡς  εἰς   τρίτην ἡμέραν ἔσοιτο σεισμός, καὶ
[1, 98]   δορυφόρους ἔσχε, καὶ τὴν ἀρχὴν  εἰς   τυραννίδα μετέστησε· καὶ οὐκ εἴα
[1, 80]   ἄγε σύν μοι βούλευσον, ποτέρην  εἰς   ὑμέναιον ἄγω. Εἶπεν· δὲ
[1, 30]   δὲ δοῦναι Θαλῇ. ~Καὶ περιελθεῖν  εἰς   Χίλωνα, ὃν πυνθάνεσθαι τοῦ Πυθίου
[1, 53]   ἐμοί, ἀλλ' ὁπόθεν ἔσται ἀναλοῦν  εἴς   τε θυσίας δημοτελεῖς καὶ εἴ
[1, 31]   χρήματ' ἄνηρ, πένιχρος δ' οὐδ'  εἲς   πέλετ' ἔσλος οὐδὲ τίμιος. Ἔνιοι
[1, 54]   δὲ ἀξιώσῃς τῶν ἐμῶν φίλων  εἷς   εἶναι, ἔσῃ ἀνὰ πρώτους· οὐ
[1, 52]   κακὴν ἔσχετε δουλοσύνην. Ὑμέων δ'  εἷς   μὲν ἕκαστος ἀλώπεκος ἴχνεσι βαίνει,
[1, 91]   Παμφίλης Ὑπομνήμασι. Καὶ αἴνιγμα τοῖον·  ~Εἷς   πατήρ, παῖδες δυοκαίδεκα. Τῶν
[1, 102]   τε, γενέσθαι. ~Καὶ θεράπων  εἰσαγγείλας   ἐκελεύσθη ὑπὸ τοῦ Σόλωνος εἰπεῖν
[1, 92]   τί μέλλει πράσσειν· καὶ ὅταν  εἰσέλθῃ   πάλιν, ζητείτω τί ἔπραξε. Συνεβούλευέ
[1, 37]   πίστεως κεκοινωνηκότας. Οὓς ἂν ἐράνους  εἰσενέγκῃς,   φησί, τοῖς γονεῦσιν, τοὺς αὐτοὺς
[1, 46]   οὗτος μαίνεσθαι προσποιησάμενος καὶ στεφανωσάμενος  εἰσέπαισεν   εἰς τὴν ἀγοράν· ἔνθα τοῖς
[1, 83]   εὐθένιαν. Καὶ ἐβουλήθη σπείσασθαι, καὶ  εἰσέπεμψεν   ἄγγελον. Βίας δὲ σωροὺς ψάμμου
[1, 102]   δὲ καταπλαγεὶς τὴν ἑτοιμότητα  εἰσέφρησεν   αὐτὸν καὶ μέγιστον φίλον ἐποιήσατο.
[1, 45]   Σαλαμίνιος πρῶτον μὲν τὴν σεισάχθειαν  εἰσηγήσατο   Ἀθηναίοις· τὸ δὲ ἦν λύτρωσις
[1, 68]   ὥς φησι Σωσικράτης. Καὶ πρῶτος  εἰσηγήσατο   ἐφόρους τοῖς βασιλεῦσι παραζευγνύναι· Σάτυρος
[1, 112]   ἀγροὺς καθῆραι καὶ ἱερὰ ἱδρύσασθαι.  Εἰσὶ   δ' οἳ μὴ κοιμηθῆναι αὐτὸν
[1, 65]   ὠφελοῦσιν. ~Οὐδ' οἱ ἐμοὶ ἀμείνους  εἰσὶ   καὶ ὅσα ἐγὼ ἐνομοθέτησα. Οἱ
[1, 22]   Κλεοβουλίνης, ἐκ τῶν Θηλιδῶν, οἵ  εἰσι   Φοίνικες, εὐγενέστατοι τῶν ἀπὸ Κάδμου
[1, 88]   ἀγάπα. ~Περὶ θεῶν λέγε ὡς  εἰσίν.   Ἀνάξιον ἄνδρα μὴ ἐπαίνει διὰ
[1, 104]   ἄμπελοι. Ἐρωτηθεὶς τίνα τῶν πλοίων  εἰσὶν   ἀσφαλέστερα, ἔφη, Τὰ νενεωλκημένα. Καὶ
[1, 104]   γαστρός, αἰδοίων κρατεῖν. Ἐρωτηθεὶς εἰ  εἰσὶν   ἐν Σκύθαις αὐλοί, εἶπεν, Ἀλλ'
[1, 104]   πόλιν κομίζουσι. Ἐρωτηθεὶς πότεροι πλείους  εἰσίν,   οἱ ζῶντες οἱ νεκροί,
[1, 51]   φωνὴν ἀποξενωθέντες σολοικίζειν ἐλέχθησαν. Καί  εἰσιν   οἱ μὲν ἔνθεν Σολεῖς, οἱ
[1, 27]   σκιᾶς, παρατηρήσαντα ὅτε ἡμῖν ἰσομεγέθεις  εἰσίν.   Συνεβίω δὲ καὶ Θρασυβούλῳ τῷ
[1, 64]   οἱ νόμοι, εὖ μὲν ἀγόντων,  εἰσὶν   ὠφέλιμοι· κακῶς δὲ ἀγόντων, οὐδὲν
[1, 109]   Κἀκεῖ δὲ εἰς τὴν ἑαυτοῦ  εἰσιὼν   οἰκίαν περιέτυχε τοῖς πυνθανομένοις τίς
[1, 85]   γάρ, εἶπε δίκην ἑτάρου τινός·  εἶτ'   ἀποκλινθεὶς παιδὸς ἐς ἀγκαλίδας μακρὸν
[1, 66]   τῆς τυραννίδος. ~Ἤρξατο μὲν δημαγωγεῖν·  εἶτα   δὲ ἑαυτῷ τραύματα ποιήσας, παρελθὼν
[1, 26]   αὐτὸν γῆμαι ἔλεγεν, οὐδέπω καιρός.  Εἶτα,   ἐπειδὴ παρήβησεν ἐγκειμένης, εἰπεῖν, οὐκέτι
[1, 47]   Ἀττικὸς οὗτος ἀνὴρ τῶν Σαλαμιναφετῶν.  Εἶτα·   Ἴομεν ἐς Σαλαμῖνα μαχησόμενοι περὶ
[1, 33]   ἄνθρωπος ἐγενόμην καὶ οὐ θηρίον,  εἶτα   ὅτι ἀνὴρ καὶ οὐ γυνή,
[1, 54]   σοὶ ἐνορῶ δολερὸν ἄπιστον·  εἴτε   ἄλλως Ἀθήνησιν οἰκεῖν, ἐπιτετράψεται. Ἡμῶν
[1, 66]   Ἀθηναίων ὅτῳ μὴ ἀρέσκει τυραννίς.  Εἴτε   δὲ ὑφ' ἑνὸς ἄρχεσθαι ἄμεινον
[1, 66]   ὑφ' ἑνὸς ἄρχεσθαι ἄμεινον αὐτοῖς,  εἴτε   δὴ δημοκρατεῖσθαι, πεπείσθω ἑκάτερος
[1, 113]   καὶ μὴ εὐνομημένοις ἐπεθήκατο Πεισίστρατος,  εἶχέ   κα τὰν ἀρχὰν ἀεί, ἀνδραποδιξάμενος
[1, 122]   Φθειρῶν ἔθυον πᾶς καί με  εἶχεν   ἠπίαλος. Ἐπέσκηψα δ' ὦν τοῖσιν
[1, 57]   ταυτί· οἳ δ' ἄρ' Ἀθήνας  εἶχον"   καὶ τὰ ἑξῆς. ~Πρῶτος δὲ
[1, 81]   κατὰ σαυτὸν ἔλα. ~Δοκεῖ δ'  ἐκ   διαθέσεως αὐτὰ εἰρηκέναι. Εὐγενεστέρα γὰρ
[1, 50]   μένος ἠδὲ χαλάζης· βροντὴ δ'  ἐκ   λαμπρῆς γίγνεται ἀστεροπῆς· ἀνδρῶν δ'
[1, 50]   λαμπρῆς γίγνεται ἀστεροπῆς· ἀνδρῶν δ'  ἐκ   μεγάλων πόλις ὄλλυται· ἐς δὲ
[1, 61]   προσώπῳ, γλῶσσα δέ οἱ διχόμυθος  ἐκ   μελαίνης φρενὸς γεγωνῇ. Γέγραφε δὲ
[1, 65]   μαίνεσθαι δοκῶ. Ὥστε ἄπειμί τοι  ἐκ   μέσου μόνος ἐχθρὸς Πεισιστράτου·
[1, 50]   ἐλεγεῖα προλέγοντος αὐτοῦ ταῦτα ἦν·  Ἐκ   νεφέλης φέρεται χιόνος μένος ἠδὲ
[1, 54]   ἀνωμότῳ, ἄχαρι μηδὲν πείσεσθαι Σόλωνα  ἐκ   Πεισιστράτου. Ἴσθι γὰρ μηδ' ἄλλον
[1, 93]   πελαγία, ἔνθα οἰκέοντι οὐδὲν δεινὸν  ἐκ   Πεισιστράτω. Καὶ τοὶ ἕταροι δὲ
[1, 33]   χρύσειον, ὃν Ἥφαιστος βάλε πόντῳ,  ἐκ   πόλιος πέμψητε καὶ ἐς δόμον
[1, 48]   Ὁμήρου μετὰ τὸν Αἴας δ'  ἐκ   Σαλαμῖνος ἄγεν δυοκαίδεκα νῆας- στῆσε
[1, 66]   Σόλων Πεισιστράτῳ. Πιστεύω μηδὲν κακὸν  ἐκ   σοῦ πείσεσθαι. Καὶ γὰρ πρὸ
[1, 39]   τὸν σοφὸν ἄνδρα Θαλῆν ἥρπασας  ἐκ   σταδίου. Αἰνέω ὅττι μιν ἐγγὺς
[1, 102]   εἰπὼν διὰ μὲν τὸν λόγον  ἐκ   τῆς Ἑλλάδος σωθῆναι, διὰ δὲ
[1, 122]   ὁκοῖόν τι εἴη, διεὶς δάκτυλον  ἐκ   τῆς κληίθρης ἔδειξ' ἂν ὡς
[1, 24]   τοῖς ἀψύχοις μεταδιδόναι ψυχάς, τεκμαιρόμενον  ἐκ   τῆς λίθου τῆς μαγνήτιδος καὶ
[1, 34]   ~Λέγεται δ' ἀγόμενος ὑπὸ γραὸς  ἐκ   τῆς οἰκίας, ἵνα τὰ ἄστρα
[1, 27]   ἐκμετρῆσαί φησιν αὐτὸν τὰς πυραμίδας  ἐκ   τῆς σκιᾶς, παρατηρήσαντα ὅτε ἡμῖν
[1, 22]   μὲν Ἐξαμύου, μητρὸς δὲ Κλεοβουλίνης,  ἐκ   τῶν Θηλιδῶν, οἵ εἰσι Φοίνικες,
[1, 92]   ἐκ τῶν ὁμοίων· ἂν γὰρ  ἐκ   τῶν κρειττόνων λάβῃς, φησί, δεσπότας
[1, 108]   θεὶς αὐτόν. Ἔφασκε δὲ μὴ  ἐκ   τῶν λόγων τὰ πράγματα ἀλλ'
[1, 92]   κολάζειν, δοκεῖν γὰρ παροινεῖν. Γαμεῖν  ἐκ   τῶν ὁμοίων· ἂν γὰρ ἐκ
[1, 108]   τῶν λόγων τὰ πράγματα ἀλλ'  ἐκ   τῶν πραγμάτων τοὺς λόγους ζητεῖν·
[1, 116]   ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ καταδῦναι. Καὶ ἀνιμηθέντος  ἐκ   φρέατος ὕδατος πιόντα προειπεῖν ὡς
[1, 110]   ὃς ἐλθὼν Ὀλυμπιάδι τεσσαρακοστῇ ἕκτῃ  ἐκάθηρεν   αὐτῶν τὴν πόλιν καὶ ἔπαυσε
[1, 94]   γήμας Λυσίδην, ἣν αὐτὸς Μέλισσαν  ἐκάλει,   τὴν Προκλέους τοῦ Ἐπιδαυρίων τυράννου
[1, 29]   φιάλην τοῦ Βαθυκλέους παῖς Θυρίων  ἐκαλεῖτο,   καθά φησιν Ἔλευσις ἐν τῷ
[1, 58]   τὴν τριακάδα ἔνην καὶ νέαν  ἐκάλεσεν.   Καὶ πρῶτος τὴν συναγωγὴν τῶν
[1, 51]   συνῴκισεν ἣν ἀφ' ἑαυτοῦ Σόλους  ἐκάλεσεν·   ὀλίγους τέ τινας τῶν Ἀθηναίων
[1, 81]   τοῖς ποσὶ ῥαγάδας, ἃς χειράδας  ἐκάλουν·   γαύρηκα δὲ ὡς εἰκῆ γαυριῶντα·
[1, 115]   Ὁμοίοις φησὶν ὅτι Κούρητα αὐτὸν  ἐκάλουν   Κρῆτες· καὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ
[1, 59]   τῶν λογισμῶν. Καὶ γὰρ ἐκείνων  ἑκάστην   ποτὲ μὲν πλείω σημαίνειν, ποτὲ
[1, 93]   Πεισιστράτω. Καὶ τοὶ ἕταροι δὲ  ἑκάστοθεν   πὰρ τὺ βασοῦνται. ~ΠΕΡΙΑΝΔΡΟΣ. Περίανδρος
[1, 110]   ἀκολούθοις ἔνθα ἂν κατακλίνοι αὐτῶν  ἕκαστον,   θύειν τῷ προσήκοντι θεῷ· καὶ
[1, 59]   τούτων τοὺς τυράννους ποτὲ μὲν  ἕκαστον   μέγαν ἄγειν καὶ λαμπρόν, ποτὲ
[1, 61]   αὐτοῦ ἐστι τάδε· Πεφυλαγμένος ἄνδρα  ἕκαστον,   ὅρα μὴ κρυπτὸν ἔχων ἔχθος
[1, 53]   τὰ ῥητὰ γέρα. Ἀπάγει δὲ  ἕκαστος   Ἀθηναίων τοῦ αὐτοῦ κλήρου δεκάτην,
[1, 52]   δουλοσύνην. Ὑμέων δ' εἷς μὲν  ἕκαστος   ἀλώπεκος ἴχνεσι βαίνει, σύμπασιν δ'
[1, 91]   πατήρ, παῖδες δυοκαίδεκα. Τῶν δὲ  ἑκάστῳ   παῖδες δὶς τριάκοντα διάνδιχα εἶδος
[1, 66]   εἴτε δὴ δημοκρατεῖσθαι, πεπείσθω  ἑκάτερος   γιγνώσκει. ~Καὶ σὲ φημὶ πάντων
[1, 32]   τοὺς Κῴους πολεμοῦσι. Καὶ πολλῶν  ἑκατέρωθεν   πιπτόντων ἐκπίπτει χρησμὸς δοῦναι τῷ
[1, 111]   τέτταρα πρὸς τοῖς πεντήκοντα καὶ  ἑκατόν.   Ἐποίησε δὲ Κουρήτων καὶ Κορυβάντων
[1, 55]   τάξας πεντακοσίας δραχμάς, Ἰσθμιονίκῃ δὲ  ἑκατόν,   καὶ ἀνὰ λόγον ἐπὶ τῶν
[1, 111]   ἔτη ἑπτὰ καὶ πεντήκοντα καὶ  ἑκατόν·   ὡς δὲ Κρῆτες λέγουσιν, ἑνὸς
[1, 94]   πεισθεὶς διαβολαῖς παλλακίδων, ἃς ὕστερον  ἔκαυσε.   Τόν τε παῖδα ἀπεκήρυξεν εἰς
[1, 28]   καὶ θεὸς ἔχρησεν οὕτως·  Ἔκγονε   Μιλήτου, τρίποδος πέρι Φοῖβον ἐρωτᾷς;
[1, 33]   πρό τ' ἐόντα. Μιλησίοις δέ·  Ἔκγονε   Μιλήτου, τρίποδος πέρι Φοῖβον ἐρωτᾷς;
[1, 73]   Περιάνδρῳ Ἐπιστέλλεις ἐμὶν ἐκστρατείαν ἐπὶ  ἐκδάμως,   ὡς αὐτός κα ἐξέρποις· ἐγὼν
[1, 57]   οἷον ὅπου πρῶτος ἔληξεν,  ἐκεῖθεν   ἄρχεσθαι τὸν ἐχόμενον. Μᾶλλον οὖν
[1, 60]   ~Ὅτ' οὖν Πεισίστρατος ἑαυτὸν κατέτρωσεν,  ἐκεῖθεν   ἔφη ταῦτα φῦναι. Τοῖς τε
[1, 51]   ἄνθει κεκόσμηνται καὶ μυρίῳ καλλίονι  ἐκεῖθέν   τε ἀπαλλαγεὶς ἐγένετο ἐν Κιλικίᾳ,
[1, 58]   τοῖς ἀραχνίοις ὁμοίους· καὶ γὰρ  ἐκεῖνα,   ἐὰν μὲν ἐμπέσῃ τι κοῦφον
[1, 43]   δὲ ἐς Αἴγυπτον ὁμιλήσοντες τοῖς  ἐκείνῃ   ὅσοι ἱερέες τε καὶ ἀστρολόγοι,
[1, 71]   δὲ ᾀδομένων αὐτοῦ μάλιστα εὐδοκίμησεν  ἐκεῖνο·   Ἐν μὲν> λιθίναις ἀκόναις
[1, 41]   ἄλλου ἄλλο φασὶν εἶναι, ὡς  ἐκεῖνο·   Ἦν Λακεδαιμόνιος Χίλων σοφός, ὃς
[1, 121]   τοῦτο κελεύων· καὶ θνήσκει παρ'  ἐκείνοις.   Ἦν οὖν τοῦτ' ἄρ' ἀληθές·
[1, 65]   Οὐδ' ἐγὼ προλέγων πιστὸς ἦν.  Ἐκεῖνος   δὲ πιστότερος κολακεύων Ἀθηναίους ἐμοῦ
[1, 53]   παρέξειν Κόδρῳ τε καὶ τῷ  ἐκείνου   γένει, ἀφείλοντο. Τά τε ἄλλα
[1, 100]   ἀσταχύων ῥάβδῳ παίων ἀπεθέριζον, ὁμαρτέοντος  ἐκείνου.   Καί σοι ἀναγγελέει εἰ ἐπέροιο
[1, 109]   γέροντα ὄντα, πᾶσαν ἔμαθε παρ'  ἐκείνου   τὴν ἀλήθειαν. ~Γνωσθεὶς δὲ παρὰ
[1, 59]   ἐπὶ τῶν λογισμῶν. Καὶ γὰρ  ἐκείνων   ἑκάστην ποτὲ μὲν πλείω σημαίνειν,
[1, 55]   τὰς τούτων τιμάς, ἀλλὰ μόνων  ἐκείνων   τῶν ἐν πολέμοις τελευτησάντων, ὧν
[1, 96]   γνωσθῆναι, τοιοῦτόν τι ἐμηχανήσατο. Δυσὶν  ἐκέλευσε   νεανίσκοις, δείξας τινὰ ὁδόν, ἐξελθεῖν
[1, 102]   γενέσθαι. ~Καὶ θεράπων εἰσαγγείλας  ἐκελεύσθη   ὑπὸ τοῦ Σόλωνος εἰπεῖν αὐτῷ,
[1, 82]   ὡς καὶ Φανόδικος εἰς τὴν  ἐκκλησίαν,   καὶ εἰπεῖν τὸν Βίαντα σοφόν,
[1, 49]   διεκώλυσεν. Ἄξας γὰρ εἰς τὴν  ἐκκλησίαν   μετὰ δόρατος καὶ ἀσπίδος προεῖπεν
[1, 31]   καὶ ἀνενεχθέντα εἰς ἄστυ γενομένης  ἐκκλησίας   Βίαντι πεμφθῆναι· ~διὰ τί δέ,
[1, 109]   πρόβατον, τῆς ὁδοῦ κατὰ μεσημβρίαν  ἐκκλίνας   ὑπ' ἄντρῳ τινὶ κατεκοιμήθη ἑπτὰ
[1, 57]   καὶ ἐὰν ἕνα ὀφθαλμὸν ἔχοντος  ἐκκόψῃ   τις, ἀντεκκόπτειν τοὺς δύο.
[1, 23]   τινας πρῶτος ἀστρολογῆσαι καὶ ἡλιακὰς  ἐκλείψεις   καὶ τροπὰς προειπεῖν, ὥς φησιν
[1, 41]   Ἄλλους δὲ ὀνομάζει ἕξ, ὧν  ἐκλέξασθαι   τρεῖς, Ἀριστόδημον, Πάμφυλον, Χίλωνα Λακεδαιμόνιον,
[1, 45]   πρᾶξαι. Καὶ οὗτος νόμος  ἐκλήθη   σεισάχθεια· φανερὸν δὲ διὰ τί.
[1, 22]   ὃν καὶ οἱ ἑπτὰ σοφοὶ  ἐκλήθησαν,   ὥς φησι Δημήτριος Φαληρεὺς
[1, 56]   γενόμενοι κατὰ τὸν Εὐριπίδην Τρίβωνες  ἐκλιπόντες   οἴχονται κρόκας. Ὅπερ συνιδὼν
[1, 27]   συνδιέτριψεν. δὲ Ἱερώνυμος καὶ  ἐκμετρῆσαί   φησιν αὐτὸν τὰς πυραμίδας ἐκ
[1, 97]   τυραννεῖ, ἔφη, Ὅτι καὶ τὸ  ἑκουσίως   ἀποστῆναι καὶ τὸ ἀφαιρεθῆναι κίνδυνον
[1, 112]   αὐτὸν λέγουσιν, ἀλλὰ χρόνον τινὰ  ἐκπατῆσαι   ἀσχολούμενον περὶ ῥιζοτομίαν. Φέρεται δ'
[1, 68]   γῆμαι, ἤ, εἰ ἔχοι γυναῖκα,  ἐκπέμψαι   καὶ παῖδας ἀπείπασθαι. ~Φασὶ δ'
[1, 22]   Μιλήτῳ, ὅτε ἦλθε σὺν Νείλεῳ  ἐκπεσόντι   Φοινίκης· ὡς δ' οἱ πλείους
[1, 32]   πολεμοῦσι. Καὶ πολλῶν ἑκατέρωθεν πιπτόντων  ἐκπίπτει   χρησμὸς δοῦναι τῷ σοφωτάτῳ· καὶ
[1, 64]   Σὺ δὲ εἰ μὲν μέλλεις  ἐκποδὼν   ἅπαντας ποιήσεσθαι, οὐκ ἂν φθάνοις.
[1, 64]   ἔτι τοι δεινός, μηδὲ σὺ  ἐκποδών   τινα ποιοῦ. Σόλων Ἐπιμενίδῃ. Οὔτε
[1, 73]   τόδε· Χίλων Περιάνδρῳ Ἐπιστέλλεις ἐμὶν  ἐκστρατείαν   ἐπὶ ἐκδάμως, ὡς αὐτός κα
[1, 110]   Καὶ ὃς ἐλθὼν Ὀλυμπιάδι τεσσαρακοστῇ  ἕκτῃ   ἐκάθηρεν αὐτῶν τὴν πόλιν καὶ
[1, 68]   Παμφίλη δέ φησι κατὰ τὴν  ἕκτην,   καὶ πρῶτον ἔφορον γενέσθαι- ἐπὶ
[1, 62]   μὲν οὖν περὶ τὴν τεσσαρακοστὴν  ἕκτην   Ὀλυμπιάδα, ἧς τῷ τρίτῳ ἔτει
[1, 68]   δὲ ἔφορος κατὰ τὴν πεντηκοστὴν  ἕκτην   Ὀλυμπιάδα. Παμφίλη δέ φησι κατὰ
[1, 72]   δὲ εἶναι, ὃς τὸ ἱερὸν  ἔκτισε   τὸ ἐν Βραγχίδαις. Ἦν δὲ
[1, 95]   παῖδας αὐτῶν πρὸς Ἀλυάττην ἐπ'  ἐκτομῇ·   προσσχούσης δὲ τῆς νεὼς Σάμῳ,
[1, 98]   ἂν ὁμολογήσῃς, διατήρει· λόγων ἀπορρήτων  ἐκφορὰν   μὴ ποιοῦ· μὴ μόνον τοὺς
[1, 59]   κατὰ σελήνην ἄγειν.