HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Diodore de Sicile, La Bibliothèque historique, livre XV

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ς  =  2168 formes différentes pour 6764 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[15, 3]   καὶ τεταραγμένας, ἃς μὲν διέφθειρεν,  ἃς   δ' ἐχειροῦτο. (Ὅμως δὲ τοῦ
[15, 19]   πόλεων ἃς μὲν πειθοῖ προσαγόμενοι,  ἃς   δὲ διὰ τῆς τῶν φυγάδων
[15, 34]   ἐμβόλοις ἀναρρήττων, ἃς μὲν διέφθειρεν,  ἃς   δὲ φυγεῖν ἠνάγκασεν. δὴ
[15, 47]   ἄξιον, τριήρεσι δὲ Σικελικαῖς περιτυχόντες,  ἃς   Διονύσιος ἦν ἀπεσταλκὼς Λακεδαιμονίοις ἐπὶ
[15, 3]   ἐπιπλεύσας ἐπὶ διεσπαρμένας καὶ τεταραγμένας,  ἃς   μὲν διέφθειρεν, ἃς δ' ἐχειροῦτο.
[15, 34]   συμβαλὼν καὶ τοῖς ἐμβόλοις ἀναρρήττων,  ἃς   μὲν διέφθειρεν, ἃς δὲ φυγεῖν
[15, 19]   Ελλάδα συσκευαζόμενοι, καὶ τῶν πόλεων  ἃς   μὲν πειθοῖ προσαγόμενοι, ἃς δὲ
[15, 50]   κοινὴν εἰρήνην κατὰ τὰς ὁμολογίας,  ἃς   πρότερον ἦσαν πεποιημένοι. τῶν Ελλήνων
[15, 95]   σφαγὰς πολλὰς καὶ ἁρπαγάς, δι'  ἃς   συνέβη τὸν δῆμον τῶν Αθηναίων
[15, 4]   Τιρίβαζος μὲν μετὰ τὴν ναυμαχίαν  διαβὰς   εἰς Κιλικίαν, κἀκεῖθεν πορευθεὶς πρὸς
[15, 26]   πλείστην ἀποστεῖλαι τὴν ἐλευθερώσουσαν τὰς  Θήβας,   ἅμα μὲν τῆς εὐεργεσίας ἀποδιδοὺς
[15, 51]   ἔκριναν πολεμεῖν αὐτοῖς καὶ τὰς  Θήβας   ἐξανδραποδίσασθαι. Φανερᾶς δὲ οὔσης τῆς
[15, 32]   Βοιωτίαν, εὐθὺς ἐβοήθουν εἰς τὰς  Θήβας,   ἔχοντες πεζοὺς μὲν πεντακισχιλίους, ἱππεῖς
[15, 20]   ἀνδρείᾳ διαφόρους, ἔτι δὲ τὰς  Θήβας   ἐχούσας παλαιὸν ἀξίωμα καὶ τὸ
[15, 81]   ὥστε ἀπὸ τῆς εἰς τὰς  Θήβας   καθόδου τῶν φυγάδων μέχρι τῆς
[15, 27]   δυνάμεσιν ἀξιολόγοις προσιόντες ἐπὶ τὰς  Θήβας,   καὶ βραχὺ τῶν καιρῶν ὑστερήσαντες,
[15, 51]   μετὰ τῆς δυνάμεως ἐπὶ τὰς  Θήβας·   οἱ δὲ τῶν Λακεδαιμονίων σύμμαχοι
[15, 28]   τούτων, Λακεδαιμονίων ἐπταικότων περὶ τὰς  Θήβας,   οἱ μὲν Βοιωτοὶ θαρρήσαντες συνεστράφησαν,
[15, 34]   αὐτῇ δυνάμει στρατευσάντων ἐπὶ τὰς  Θήβας,   οἱ μὲν Θηβαῖοι δυσχωρίας τινὰς
[15, 51]   πρῶτον μὲν προαπέστειλαν πρέσβεις εἰς  Θήβας,   προστάττοντες ἁπάσας τὰς ἐν τῇ
[15, 67]   Φίλιππον, ὃν ἐξέπεμψεν εἰς τὰς  Θήβας.   τὰ δὲ κατὰ τὴν Θετταλίαν
[15, 33]   ἀπῆγον τὴν δύναμιν εἰς τὰς  Θήβας.   (Φοιβίδας δὲ Λακεδαιμόνιος, ἔχων
[15, 74]   ναῦν ἐκπλέουσαν εἰς Σικελίαν καὶ  μετεμβὰς   εἰς ταύτην, οὐρίοις ἐχρήσατο πνεύμασι,
[15, 95]   συνέπεσε γενέσθαι σφαγὰς πολλὰς καὶ  ἁρπαγάς,   δι' ἃς συνέβη τὸν δῆμον
[15, 95]   ἐκίνησεν, ἐξ ὧν συνέπεσε γενέσθαι  σφαγὰς   πολλὰς καὶ ἁρπαγάς, δι' ἃς
[15, 55]   οἱ δὲ κατετραυματίζοντο, πάσας τὰς  πληγὰς   ἐναντίας λαμβάνοντες. (Ἕως μὲν οὖν
[15, 34]   πολλὰς μὲν τριήρεις διέφθειρεν, οὐκ  ὀλίγας   δ' αἰχμαλώτους ἔλαβεν. ~Γενόμενος δ'
[15, 3]   μὲν λῃστρικὰς ἔχων ναῦς οὐκ  ὀλίγας   ἐφήδρευσε ταῖς κομιζομέναις τῶν πολεμίων
[15, 16]   περὶ τούτων, ἠξίωσαν τὸν Διονύσιον  ὀλίγας   ἡμέρας ἀνοχὰς ποιήσασθαι. (Συγχωρήσαντος δὲ
[15, 40]   κατεδίκαζον. Διόπερ εἰς στάσεις ἐμπίπτουσαι  φυγὰς   καὶ δημεύσεις οὐσιῶν ἐποιοῦντο, μάλιστα
[15, 13]   Αλκέτου τοῦ Μολοττοῦ, ὃς ἐτύγχανε  φυγὰς   ὢν καὶ διατρίβων ἐν ταῖς
[15, 62]   ἔχοντα πολιτικοὺς μὲν ὁπλίτας χιλίους,  φυγάδας   δ' Αργείων καὶ Βοιωτῶν πεντακοσίους.
[15, 47]   τὴν νῆσον καὶ προσλαβόμενος τοὺς  φυγάδας   εἰσέπλευσεν εἰς τὸν λιμένα, καὶ
[15, 40]   δὲ προδόντων τῶν φυλάκων τοὺς  φυγάδας,   κρατήσαντες οἱ Φλιάσιοι τῶν φυγάδων
[15, 45]   τὸν δῆμον ἀποκλίνοντα πρὸς τοὺς  φυγάδας,   συνεστήσαντο ναυτικόν, καὶ πληρώσαντες τριήρεις
[15, 61]   μεθ' ἑαυτοῦ τοὺς ἐκ Λαρίσσης  φυγάδας,   φθάσας τοὺς πολεμίους ἧκε μετὰ
[15, 15]   στρατηγὸν Μάγωνα τὸν βασιλέα, πολλὰς  μυριάδας   στρατιωτῶν ἐπεραίωσαν εἰς τὴν Σικελίαν
[15, 72]   ὀλίγον δὲ χρόνον Λακεδαιμονίοις πρὸς  Αρκάδας   ἐγένετο μεγάλη μάχη, ἐν
[15, 59]   Λυκομήδης Τεγεάτης ἔπεισε τοὺς  Αρκάδας   εἰς μίαν συντέλειαν ταχθῆναι καὶ
[15, 78]   τοῦ ἀγῶνος, συμμαχίαν ἐποιήσαντο πρὸς  Αρκάδας   ὄντας πολεμίους Ηλείων· συναγωνιστὰς δὲ
[15, 85]   εὐώνυμον κέρας ἐτάχθησαν, παραστάτας ἔχοντες  Αρκάδας,   τὸ δὲ δεξιὸν παρέδωκαν Αργείοις·
[15, 95]   λῃστρίδας ναῦς ἐκπέμψας ἐπὶ τὰς  Κυκλάδας   νήσους, τινὰς μὲν ἐκπολιορκήσας πολλῶν
[15, 65]   καὶ τὰς μὲν γυναῖκας καὶ  παῖδας,   ἔτι δὲ καὶ τοὺς γεγηρακότας,
[15, 33]   τὴν δύναμιν εἰς τὰς Θήβας.  (Φοιβίδας   δὲ Λακεδαιμόνιος, ἔχων ἀξιόλογον
[15, 20]   Καδμείαν. Τοιαύτης δὲ γενομένης παραγγελίας,  Φοιβίδας   Σπαρτιάτης, τεταγμένος ἐπί τινος
[15, 39]   (Ἐπιφανέστατοι δ' ἦσαν Πελοπίδας καὶ  Γοργίδας   καὶ Επαμεινώνδας· οὗτος γὰρ οὐ
[15, 48]   ἐγένοντο πάθη τοιαῦτα περὶ πόλεις  Ελληνίδας,   οὔτε τῶν πόλεων αὐτάνδρων ἀφανισμός,
[15, 90]   (πρὸς) τὰς κατὰ τὴν Ασίαν  Ελληνίδας   πόλεις καὶ Λακεδαιμονίους καὶ τοὺς
[15, 44]   Περσῶν, μεγάλης τυχοῦσα παρασκευῆς, παρ'  ἐλπίδας   ἄπρακτον ἔσχε τὸ τέλος. ~Κατὰ
[15, 80]   Πελοπίδου θάνατον, οὐδὲν ἧττον  Πελοπίδας   ἀνέζευξεν ἐπὶ τὴν στρατείαν, ὑπὸ
[15, 80]   μάχη καρτερά, καθ' ἣν  Πελοπίδας   ἀριστεύων πάντα τὸν περὶ αὐτὸν
[15, 71]   τρία. (Κατὰ δὲ τὴν Βοιωτίαν  Πελοπίδας   ἐφάμιλλος ὢν τῷ Επαμεινώνδᾳ τῇ
[15, 39]   ὑποκειμένους χρόνους. (Ἐπιφανέστατοι δ' ἦσαν  Πελοπίδας   καὶ Γοργίδας καὶ Επαμεινώνδας· οὗτος
[15, 81]   πολιτῶν ταύτης ἠξιωμένου τῆς τιμῆς.  Πελοπίδας   μὲν οὖν, διὰ τὴν ἰδίαν
[15, 80]   ὑπεροχὰς τῶν τόπων πλεονεκτοῦντος,  Πελοπίδας   σπεύδων διὰ τῆς ἰδίας ἀνδρείας
[15, 88]   τὴν τούτου γεγόνασιν ἄνδρες ἐπιφανεῖς  Πελοπίδας   τε Θηβαῖος καὶ Τιμόθεος καὶ
[15, 81]   τῇ περὶ Τεγύραν μάχῃ μόνος  Πελοπίδας   τῶν βοιωταρχῶν ἐνίκησε τοὺς Λακεδαιμονίους,
[15, 44]   τοῦτο δυσκινήτων ὄντων, συνεῖλε τὰς  ἀσπίδας   καὶ κατεσκεύασε πέλτας συμμέτρους, (ἐξ)
[15, 32]   ἅμα καὶ τεταγμένως, καὶ τὰς  ἀσπίδας   πρὸς τὸ γόνυ κλίναντας ὀρθῷ
[15, 94]   οἱ Μεγαλοπολῖται συνηνάγκαζον ἐκλιπεῖν τὰς  πατρίδας.   (Διὰ δὲ ταύτην τὴν αἰτίαν
[15, 95]   Αλέξανδρος μὲν Φερῶν τύραννος  λῃστρίδας   ναῦς ἐκπέμψας ἐπὶ τὰς Κυκλάδας
[15, 44]   ἐποίησε, τὰς μέχρι τοῦ νῦν  ἰφικρατίδας   ἀπ' ἐκείνου καλουμένας. Πολλὰ δὲ
[15, 38]   προσδεξαμένων κατὰ πόλιν γίνεσθαι τὰς  σπονδάς,   ἀλλὰ τὴν Βοιωτίαν ἅπασαν ὑπὸ
[15, 50]   γίνεσθαι τοὺς ὅρκους καὶ τὰς  σπονδάς.   διόπερ ἔκσπονδοι γενηθέντες ὥσπερ καὶ
[15, 56]   εἰς Πελοπόννησον ἀπαλλαγῆς τῶν Λακεδαιμονίων  σπονδὰς   ἐποιήσαντο. Καὶ τὰ μὲν περὶ
[15, 45]   αὗται χρόνον ὀλίγον διετήρησαν τὰς  σπονδάς,   μετὰ δὲ ταῦτα συμπράττουσαι ταῖς
[15, 54]   τῶν Βοιωτῶν ἀρετάς. Διόπερ τὰς  σπονδὰς   παρ' οὐδὲν ἡγησάμενοι μετὰ πολλῆς
[15, 29]   δὲ Λακεδαιμονίοις καὶ τοῖς Αθηναίοις  σπονδὰς   πεποιημένοις ἐν τοῖς ἐπάνω χρόνοις
[15, 5]   δύο ἔτη φυλάξαντες τὰς κοινὰς  σπονδάς.   Πλησιόχωρον δ' ὁρῶντες οὖσαν τὴν
[15, 29]   τοῖς γεγονόσιν, ἐψηφίσαντο λελύσθαι τὰς  σπονδὰς   ὑπὸ Λακεδαιμονίων. Κρίναντες δὲ πολεμεῖν
[15, 83]   ἀνέμενε τὴν τῶν πολεμίων ἔφοδον.  (Επαμεινώνδας   δ' εἰς πλείω μέρη διελόμενος
[15, 87]   ἀναιρέσεως ἀμφότεροι τοὺς ἰδίους ἔθαψαν.  (Επαμεινώνδας   δ' ἔτι ζῶν εἰς τὴν
[15, 75]   τειχῶν τάφρον τὴν πόλιν διήρπασεν.  (Επαμεινώνδας   δ' Θηβαῖος μετὰ δυνάμεως
[15, 82]   οἰκοῦντες ἐστράτευσαν εἰς τὴν Αρκαδίαν,  Επαμεινώνδας   δὲ κατὰ τοῦτον τὸν καιρὸν
[15, 66]   τὸν ὑπὲρ τῶν ὅλων ἀγῶνα.  ~Επαμεινώνδας   δὲ φύσει μεγαλεπίβολος ὢν καὶ
[15, 72]   τῇ μάχῃ τῇ περὶ Κόρινθον  Επαμεινώνδας   διακόψας τὴν ἐπὶ τοῦ προτειχίσματος
[15, 83]   τῆς ἐπιθέσεως ἔλαθεν ἂν  Επαμεινώνδας   εἰσπεσὼν εἰς τὴν Σπάρτην. τὴν
[15, 68]   δὲ φιλοτιμίας γενομένης παρ' ἀμφοτέροις,  Επαμεινώνδας   ἔχων μεθ' ἑαυτοῦ τοὺς ἀρίστους
[15, 68]   πάντα τόπον ὀχυρώσαντες. (Ὁ δ'  Επαμεινώνδας   ἥκων μετὰ τῆς δυνάμεως ἐπεσκέψατο,
[15, 56]   Μεγίστων δ' ἐπαίνων στρατηγὸς  Επαμεινώνδας   ἠξιώθη, διὰ τῆς ἰδίας ἀνδρείας
[15, 55]   υἱός, παρὰ δὲ τοῖς Βοιωτοῖς  Επαμεινώνδας   ἰδίᾳ τινὶ καὶ περιττῇ τάξει
[15, 71]   δ' αὐτῶν τὴν σωτηρίαν ἀπογινωσκόντων,  Επαμεινώνδας   ἰδιωτεύων κατ' ἐκεῖνον τὸν χρόνον
[15, 88]   ἀνδραποδισμοῦ καὶ κατασκαφῆς ἔλαβε πεῖραν.  Επαμεινώνδας   μὲν οὖν παρὰ πᾶσι περιβόητον
[15, 78]   διατεθῆναι. (Ἅμα δὲ τούτοις πραττομένοις  Επαμεινώνδας   Θηβαῖος, μέγιστον ἔχων τῶν
[15, 83]   ἡγήσαιτο. (Οὐ μὴν ἀλλ'  Επαμεινώνδας   ὅλην τὴν νύκτα διαγρυπνήσας καὶ
[15, 53]   (ὁ) ἕβδομος ἧκεν, ὃν πείσας  Επαμεινώνδας   ὁμόψηφον ἑαυτῷ γενέσθαι προετέρησε τῇ
[15, 53]   τὸν τρόπον ἐκυρώθη. (Ὁ δ'  Επαμεινώνδας   ὁρῶν τοὺς στρατιώτας δεισιδαιμονοῦντας ἐπὶ
[15, 39]   ἦσαν Πελοπίδας καὶ Γοργίδας καὶ  Επαμεινώνδας·   οὗτος γὰρ οὐ μόνον τῶν
[15, 52]   αὐτῷ βοιωταρχῶν ἕξ. (Ὁ δ'  Επαμεινώνδας   πανδημεὶ τοὺς Θηβαίους τοὺς ἐν
[15, 52]   παρόντων σημείων. (Ὁ μὲν οὖν  Επαμεινώνδας   πεφιλοσοφηκὼς καὶ τοῖς ἐν παιδείᾳ
[15, 52]   Επαμεινώνδαν τῆς στρατείας. δ'  Επαμεινώνδας   πρὸς τοὺς λέγοντας προσέχειν δεῖν
[15, 53]   ἐν οἷς ἦν καὶ  Επαμεινώνδας   συνεξαριθμούμενος. Ἀπορίας δ' οὔσης μεγάλης
[15, 86]   μηδεμίαν ῥοπὴν λαμβάνοντος, μὲν  Επαμεινώνδας   ὑπολαβὼν τῆς ἰδίας ἀρετῆς προσδεῖσθαι
[15, 23]   διεληλυθότος Αθήνησι μὲν ἦν ἄρχων  Πυθέας,   ἐν Ρώμῃ δ' ἀντὶ τῶν
[15, 1]   μὲν οἱ πρότερον ἐπὶ πολλὰς  γενεὰς   τοῖς κρείττοσιν ὑποτεταγμένοι, τότε τούτους
[15, 91]   δὲ παρακαλέσας τοὺς μισθοφόρους καὶ  δωρεὰς   ὑποσχόμενος, ἀνέζευξε πρὸς τοὺς ἀφεστηκότας.
[15, 90]   Πέρσαις, ναῦς τε κατεσκεύασε καὶ  πεζὰς   δυνάμεις ἤθροισεν. Πολλοὺς δὲ ξενολογήσας
[15, 34]   (Τὰ μὲν οὖν περὶ τὰς  πεζὰς   δυνάμεις τοιοῦτον ἔσχε τὸ τέλος·
[15, 30]   κατὰ τὴν Εὔβοιαν οἰκοῦσαι χωρὶς  Εστιαίας·   αὕτη γὰρ εὐηργετημένη μὲν ὑπὸ
[15, 1]   δὲ φαύλους, ὅταν ἐξαμαρτάνωσιν, ἀξιοῦν  δικαίας   ἐπιτιμήσεως, διὰ τοῦ τοιούτου τρόπου
[15, 51]   τῇ Βοιωτίᾳ πόλεις ἐᾶν αὐτονόμους,  Πλαταιὰς   δὲ καὶ Θεσπιὰς οἰκίζειν καὶ
[15, 46]   ταῦτα οἱ μὲν Θηβαῖοι τὰς  Πλαταιὰς   κατασκάψαντες καὶ Θεσπιὰς ἀλλοτρίως πρὸς
[15, 49]   τότε μὲν Ιωνίας, νῦν δὲ  Αχαΐας   καλουμένης. (Οἱ μὲν οὖν Ιωνες
[15, 48]   δὲ τοῦτο τὸ πάθος τῆς  Αχαΐας   περὶ δύο πόλεις, Ελίκην τε
[15, 49]   τῶν Πανιωνίων, καὶ θυσίας συνθύειν  ἀρχαίας   καὶ μεγάλας Ποσειδῶνι περὶ τὴν
[15, 12]   Μαντινεῖς, προσέταξαν δὲ εἰς τὰς  ἀρχαίας   κώμας μετοικισθῆναι. Διόπερ ἠναγκάσθησαν τὴν
[15, 5]   δὲ μετοικῆσαι πάντας εἰς τὰς  ἀρχαίας   πέντε κώμας, ἐξ ὧν εἰς
[15, 57]   προσηγάγετο, τὰς δὲ διὰ τῆς  βίας   ἐχειρώσατο. Ταχὺ δὲ τῆς δυναστείας
[15, 92]   Ταχὼς καταπλαγεὶς ἐτόλμησε διὰ τῆς  Αραβίας   ἀναβῆναι πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ
[15, 8]   παρ' αὐτοῦ καὶ συλλαλεῖ περὶ  κοινοπραγίας,   ὁμοίως δὲ καὶ πρὸς Λακεδαιμονίους
[15, 71]   ἀνέλαβε, καὶ ταχθεὶς ἐπὶ τῆς  οὐραγίας   διὰ τούτων ἀνέστελλε τοὺς ἐπακολουθοῦντας
[15, 71]   ἱππεῦσι καὶ τοῖς ἐπὶ τῆς  οὐραγίας   ἐπέθετο. Τῶν δὲ Βοιωτῶν οἱ
[15, 85]   τῶν Ηλείων ἵππαρχος ἐπὶ τῆς  οὐραγίας   τεταγμένος ἐπεβοήθησε τοῖς φεύγουσι, καὶ
[15, 62]   ἄλλοι βοιωτάρχαι παρεκεχωρήκεισαν ἑκουσίως τῆς  στρατηγίας   διά τε τὴν σύνεσιν καὶ
[15, 53]   διὰ τῆς ἰδίας ἐπινοίας καὶ  στρατηγίας   μεταθεῖναι τὰς τοῦ πλήθους εὐλαβείας.
[15, 55]   τάξει χρησάμενος διὰ τῆς ἰδίας  στρατηγίας   περιεποιήσατο τὴν περιβόητον νίκην. (Ἐκλεξάμενος
[15, 50]   συνθέσθαι κοινὴν εἰρήνην κατὰ τὰς  ὁμολογίας,   ἃς πρότερον ἦσαν πεποιημένοι. τῶν
[15, 16]   στρατιάν. (Ὡς δ' τῆς  ὁμολογίας   διῆλθε χρόνος, ἀμφότεροι τὰς δυνάμεις
[15, 67]   τῶν Σπαρτιατῶν, καὶ τὰς μὲν  ὁμολογίας   ἐποιήσαντο περὶ τῆς ἡγεμονίας, ὥστε
[15, 46]   καὶ συμμάχων ὄντες ἔρημοι, συνηναγκάσθησαν  ὁμολογίας   συνθέσθαι τοῖς πολεμίοις εὐαρέστους· ἔδει
[15, 38]   πολέμων ἑτοιμοτέρους ἔσεσθαι πρὸς τὰς  ξενολογίας.   διόπερ πρέσβεις ἐξέπεμψεν εἰς τὴν
[15, 72]   ἀποδοτέον τὸν οἰκεῖον λόγον τῆς  ἀπολογίας.   τῇ μάχῃ τῇ περὶ Κόρινθον
[15, 10]   ἐκδότους. Ἐπὶ τελευτῆς δὲ τῆς  ἀπολογίας   ὑπέμνησε τοὺς δικαστὰς ὧν τὸν
[15, 90]   ἐπιφανέστατοι Αριοβαρζάνης μὲν τῆς  Φρυγίας   σατράπης, ὃς καὶ Μιθριδάτου τελευτήσαντος
[15, 1]   ἀπέβαλον τὴν ἀρχὴν διὰ τὰς  ἰδίας   ἀβουλίας. (Έν γὰρ ταῖς συμφοραῖς
[15, 65]   τὴν πόλιν, φανερῶς ἐνδεδειγμένοι τὰς  ἰδίας   ἀνδραγαθίας. (Μετὰ δὲ ταῦτα τῶν
[15, 80]   Πελοπίδας σπεύδων διὰ τῆς  ἰδίας   ἀνδρείας κρῖναι τὴν μάχην ἐπ'
[15, 56]   στρατηγὸς Επαμεινώνδας ἠξιώθη, διὰ τῆς  ἰδίας   ἀνδρείας μάλιστα καὶ στρατηγικῆς συνέσεως
[15, 38]   καὶ τοῦ Επαμεινώνδου διὰ τῆς  ἰδίας   ἀρετῆς ἐμποιοῦντος φρόνημα τοῖς πολίταις,
[15, 86]   μὲν Επαμεινώνδας ὑπολαβὼν τῆς  ἰδίας   ἀρετῆς προσδεῖσθαι τὴν νίκην, ἔγνω
[15, 13]   ἀσφαλῆ κατασκευάσῃ καὶ πόλεις ἔχῃ  ἰδίας   εἰς τὸ δύνασθαι ναυσὶ καθορμισθῆναι.
[15, 50]   ἐὰν μὴ γένηται, κατὰ τὰς  ἰδίας   ἑκάστων περιόδους αἰωνίοις κινήσεσι καὶ
[15, 72]   ὑποψίας ὡς πεφεισμένου τῶν Λακεδαιμονίων  ἰδίας   ἕνεκα χάριτος, οἱ φθονοῦντες αὐτοῦ
[15, 53]   γεγονόσι σημείοις, ἐφιλοτιμεῖτο διὰ τῆς  ἰδίας   ἐπινοίας καὶ στρατηγίας μεταθεῖναι τὰς
[15, 18]   Λεύκῃ· ὁρμηθῆναι δὲ ἐκ τῆς  ἰδίας   πόλεως ἅμ' ἡλίῳ ἀνιόντι κατὰ
[15, 20]   φρουρὰν ἰσχυρὰν ἐγκαταστησάμενος, ἐπὶ τὰς  ἰδίας   πράξεις ἀπηλλάγη. Οἱ δὲ Λακεδαιμόνιοι
[15, 55]   περιττῇ τάξει χρησάμενος διὰ τῆς  ἰδίας   στρατηγίας περιεποιήσατο τὴν περιβόητον νίκην.
[15, 91]   χάριν βουλόμενος καταθέσθαι καὶ τῆς  ἰδίας   σωτηρίας ἅμα προνοούμενος, ἀποστὰς νυκτὸς
[15, 79]   ἀπεσταλμένον, καταπληξάμενος καὶ ἀποπλεῦσαι συναναγκάσας,  ἰδίας   τὰς πόλεις τοῖς Θηβαίοις ἐποίησεν.
[15, 90]   τῆς Μυσίας σατράπης, Αὐτοφραδάτης δὲ  Λυδίας·   τῶν δὲ Ιώνων ἄνευΛύκιοί τε
[15, 53]   στρατηγίας μεταθεῖναι τὰς τοῦ πλήθους  εὐλαβείας.   Διόπερ τινῶν προσφάτως παραγεγονότων ἐκ
[15, 8]   Σαλαμῖνα τοῦτο μὲν οὐ συντελεῖ,  πρεσβείας   δὲ προσδέχεται παρ' αὐτοῦ καὶ
[15, 48]   πόλεων αὐτάνδρων ἀφανισμός, θείας τινὸς  ἐνεργείας   τὴν ἀπώλειαν καὶ φθορὰν τῶν
[15, 39]   τὴν ἀγχίνοιαν καὶ τὴν ἐκ  παιδείας   αὐτῷ περιγεγενημένην ἀρετήν. ἀλλὰ περὶ
[15, 39]   Μετέσχε γὰρ ἐπὶ πολὺ πάσης  παιδείας,   καὶ μάλιστα τῆς Πυθαγορικῆς φιλοσοφίας·
[15, 48]   οὔτε τῶν πόλεων αὐτάνδρων ἀφανισμός,  θείας   τινὸς ἐνεργείας τὴν ἀπώλειαν καὶ
[15, 6]   τὰ οἰκτρὰ εἶναι ἐλεεινὰ καὶ  συμπαθείας   πλήρη, τὰ δὲ τοιαῦτα εἶναι
[15, 32]   ἡμέρας τινὰς ἀνελάμβανεν ἐκ τῆς  κακοπαθείας.   Αθηναῖοι δὲ πυθόμενοι τὴν τῶν
[15, 46]   τὰς Αθήνας πρέσβεις ἐξέπεμψαν περὶ  βοηθείας.   Οἱ δ' Αθηναῖοι ψηφισάμενοι βοηθεῖν
[15, 73]   ἀνοχὰς ποιησάμενοι διεχωρίσθησαν εἰς τὰς  οἰκείας   ἑκάτεροι πόλεις. (Μετ' ὀλίγον δὲ
[15, 21]   χώραν ἐδῄωσε, καὶ συναγαγὼν πλῆθος  λείας   ἐμέρισε τοῖς στρατιώταις. Τῶν δὲ
[15, 31]   τὸν πόλεμον αὐξόμενον καὶ πολλῆς  ἐπιμελείας   ἐπιδεόμενον, τάς τε ἄλλας παρασκευὰς
[15, 38]   πόλεις ἀπέσπων τῆς τῶν Θηβαίων  συντελείας.   ~Οἱ δὲ Θηβαῖοι, τῇ τε
[15, 36]   χώραν ἐπόρθησαν ἀδεῶς· πολλῆς δὲ  ὠφελείας   κυριεύσαντες καταπεφρονηκότως καὶ ἀτάκτως τὴν
[15, 95]   ἀπὸ τῆς Φιλίππου παραλήψεως τῆς  βασιλείας   ἀρξάμενοι πάσας διέξιμεν τὰς τοῦ
[15, 93]   Ταχώ, καὶ προεκαλεῖτο περὶ τῆς  βασιλείας   διαγωνίσασθαι. μὲν οὖν Αγησίλαος
[15, 47]   βασιλέα καὶ τῆς τῶν Σαλαμινίων  βασιλείας   ἐκυρίευσε, κατὰ δὲ τὴν Ιταλίαν
[15, 1]   ἐνιαυτὸν τῆς Φιλίππου τοῦ Αμύντου  βασιλείας.   ~Ἐπ' ἄρχοντος γὰρ Αθήνησι Μυστιχίδου
[15, 90]   καὶ Μιθριδάτου τελευτήσαντος τῆς τούτου  βασιλείας   κεκυριευκὼς ἦν, Μαύσωλος δὲ Καρίας
[15, 92]   πείσας ἀντέχεσθαι τῆς ἐν Αἰγύπτῳ  βασιλείας,   μέγαν πόλεμον ἐξέκαυσεν· (ὁ γὰρ
[15, 81]   Κλέαρχος, τὸ γένος ὢν ἐξ  Ηρακλείας   τῆς ἐν τῷ Πόντῳ, ἐπέθετο
[15, 37]   Ελλήνων ἡγεμονίας. (Τῶν δὲ συγγραφέων  Ερμείας   Μεθυμναῖος τὴν τῶν Σικελικῶν
[15, 50]   Θηβαίων διὰ τῆς τῶν προγόνων  ἐπιφανείας   ἐν τοῖς ἡρωικοῖς χρόνοις φρονήματος
[15, 84]   πόλει κατήντησαν ἐπὶ θάτερα τῆς  Μαντινείας   οἱ πεμφθέντες ὑπὸ τῶν Αθηναίων
[15, 82]   τῆς δυνάμεως προϊὼν καὶ τῆς  Μαντινείας   οὐ μακρὰν ἀπέχων ἐπύθετο παρὰ
[15, 16]   χρήματα κατὰ τὸν πόλεμον ἐκτίσωσιν.  ~Βαρείας   δὲ καὶ ὑπερηφάνου τῆς ἀποκρίσεως
[15, 8]   δεσπότῃ. (Ὁ δ' Εὐαγόρας, καίπερ  βαρείας   οὔσης τῆς αἱρέσεως, τὰ μὲν
[15, 57]   συμβουλεύσαντος ὅτι τὰ διὰ τῆς  ἀνδρείας   κατεργασθέντα τῇ φιλανθρωπίᾳ δεῖ διαφυλάττειν
[15, 80]   Πελοπίδας σπεύδων διὰ τῆς ἰδίας  ἀνδρείας   κρῖναι τὴν μάχην ἐπ' αὐτὸν
[15, 56]   Επαμεινώνδας ἠξιώθη, διὰ τῆς ἰδίας  ἀνδρείας   μάλιστα καὶ στρατηγικῆς συνέσεως τοὺς
[15, 71]   (Ἀναζευξάντων δ' αὐτῶν, καὶ τῆς  πορείας   οὔσης διὰ χώρας πεδιάδος, Αλέξανδρος
[15, 7]   ἀνδρείᾳ καὶ πολλὰς καὶ μεγάλας  χρείας   ἐν τοῖς πολέμοις αὐτῷ παρεσχημένοι.
[15, 10]   δὲ πολλὰς μὲν καὶ ἄλλας  χρείας   ἐνδεδεῖχθαι τῷ βασιλεῖ, μίαν δὲ
[15, 90]   ἦν εἰς τὰς τοῦ πολέμου  χρείας.   ~Οἱ δ' ἀφεστηκότες τοῦ βασιλέως
[15, 70]   καὶ ἀνδρείᾳ διαφέρειν καὶ πολλὰς  χρείας   παρασχόμενοι, καὶ τιμηθέντες ὑπὸ τῶν
[15, 81]   ζωῆς. Πολλὰς γὰρ καὶ μεγάλας  χρείας   παρέσχετο τῇ πατρίδι, πλεῖστον δὲ
[15, 31]   οἱ Σπαρτιᾶται διά τινας πολιτικὰς  χρείας,   σχεδὸν ἂν καὶ τὴν ὅλην
[15, 1]   τὸν προηγούμενον ἐνιαυτὸν τῆς Περσῶν  στρατείας   εἰς Κύπρον ἐπ' Εὐαγόραν τὸν
[15, 43]   τῆς περὶ τὸ πολισμάτιον τοῦτο  στρατείας,   καὶ τῶν ἐτησίων ἤδη γενομένων,
[15, 44]   ἄλλα τῶν χρησίμων εἰς τὰς  στρατείας   κατέδειξε, περὶ ὧν μακρὸν ἂν
[15, 52]   δειλίαν ἀποτρέπειν τὸν Επαμεινώνδαν τῆς  στρατείας.   δ' Επαμεινώνδας πρὸς τοὺς
[15, 46]   τέκνων καὶ γυναικῶν φυγόντες τῆς  ἰσοπολιτείας   ἔτυχον διὰ τὴν χρηστότητα τοῦ
[15, 19]   ἦν καὶ τῆς τῶν Ελλήνων  δυναστείας   ἀντείχετο. ~Ἐπ' ἄρχοντος δ' Αθήνησιν
[15, 57]   βίας ἐχειρώσατο. Ταχὺ δὲ τῆς  δυναστείας   αὐτοῦ στερεουμένης, οἱ τὴν Θετταλίαν
[15, 19]   διὰ τὴν ἀπόγνωσιν τῆς ἑαυτοῦ  δυναστείας,   τὸ μὲν πρῶτον δῆμος
[15, 22]   ἐνιαυτὸν συνεστήσαντο, ἀκροβολισμοὺς δὲ καὶ  βραχείας   συμπλοκὰς ποιούμενοι διετέλεσαν, καταπεπληγμένοι τὴν
[15, 55]   τὸ βάρος τῆς τῶν ἐπιλέκτων  ἀνδραγαθίας,   ἀλλὰ τῶν ἀντιστάντων οἱ μὲν
[15, 86]   δυνατώτεροι τὰς ἐν τοῖς κινδύνοις  ἀνδραγαθίας   ἐπεδείξαντο. (Οἱ γὰρ πεζομαχεῖν ἄριστα
[15, 65]   πόλιν, φανερῶς ἐνδεδειγμένοι τὰς ἰδίας  ἀνδραγαθίας.   (Μετὰ δὲ ταῦτα τῶν περὶ
[15, 86]   τὴν ὑπερβολὴν τῆς παρ' ἑκατέροις  ἀνδραγαθίας   οὐδεμίαν ῥοπὴν ἐλάμβανεν μάχη
[15, 93]   προέχοντας, ἀλλὰ τοὺς κατὰ τὰς  ἀνδραγαθίας   πρωτεύοντας· οὐ προσέχοντος δ' αὐτοῦ
[15, 78]   ἡσυχίας ἀκινδύνως ἐπισημαινομένων τὰς ἑκατέρωθεν  ἀνδραγαθίας.   Τέλος Πισᾶται νικήσαντες ἔθηκαν τὸν
[15, 3]   καὶ σίτου πλῆθος ἐκ τῆς  Κιλικίας   παρακομίσαντες, πολλὴν παρεῖχον τῆς τροφῆς
[15, 69]   Κορίνθιοι δείσαντες ἐτράπησαν εἰς τὰς  οἰκίας,   Χαβρίας δ' τῶν Αθηναίων
[15, 50]   φωτός, ὥστ' ἐπὶ τῆς γῆς  σκιὰς   ποιεῖν παραπλησίας τῇ σελήνῃ. Κατὰ
[15, 7]   οὖν φυγόντες εἰς Θουρίους τῆς  Ιταλίας,   καὶ παρὰ τοῖς Ιταλιώταις μεγάλης
[15, 60]   Φεραῖος ἡγεμὼν ᾑρημένος τῆς  Θετταλίας,   καὶ δοκῶν ἐπιεικῶς ἄρχειν τῶν
[15, 9]   ἐπηγγέλλετο δώσειν καὶ τὰς ἄλλας  ἐπαγγελίας   μεγάλας ἐποιεῖτο, ὑπισχνούμενος συμπράξειν αὐτοῖς
[15, 20]   τὴν Καδμείαν. Τοιαύτης δὲ γενομένης  παραγγελίας,   Φοιβίδας Σπαρτιάτης, τεταγμένος ἐπί
[15, 23]   τὸν Περσῶν βασιλέα καὶ τὸν  Σικελίας   δυνάστην Διονύσιον, ἐθεράπευον τὴν Σπαρτιατῶν
[15, 70]   τοὺς πολεμίους. ~Ἐκ δὲ τῆς  Σικελίας   Κελτοὶ καὶ Ιβηρες δισχίλιοι κατέπλευσαν
[15, 10]   παρόντας Ελληνας. Περὶ δὲ τῆς  φιλίας   τῆς πρὸς Λακεδαιμονίους ἀπελογεῖτο, λέγων
[15, 6]   ποιήματα; εἶπεν οἰκτρά, διὰ τῆς  ἀμφιβολίας   ἀμφότερα τηρήσας. μὲν γὰρ
[15, 13]   Οἱ δ' Ιλλυριοὶ τὰς μὲν  πανοπλίας   ἀνέδωκαν τοῖς ἀρίστοις τῶν στρατιωτῶν,
[15, 13]   αὐτοῖς συμμάχους στρατιώτας δισχιλίους καὶ  πανοπλίας   Ελληνικὰς πεντακοσίας. Οἱ δ' Ιλλυριοὶ
[15, 1]   τὴν ἀρχὴν διὰ τὰς ἰδίας  ἀβουλίας.   (Έν γὰρ ταῖς συμφοραῖς αὐτῶν
[15, 77]   πολλῶν δὲ χρόνων περὶ τῆς  Τριφυλίας   ἠμφεσβήτουν Αρκάδες καὶ Ηλεῖοι, καὶ
[15, 77]   ἐξ Ηλιδος κατελάβοντο τῆς ὀνομαζομένης  Τριφυλίας   χωρίον ὀχυρόν, προσηγόρευται Λασίων.
[15, 28]   ἴσης καὶ μεγάλην καὶ μικρὰν  μιᾶς   ψήφου κυρίαν εἶναι, πάσας δ'
[15, 34]   βοηθήσων τοῖς Ναξίοις. γενομένης δὲ  φιλοτιμίας   ἀμφότεροι συγκατέβησαν εἰς ναυμαχίαν, καὶ
[15, 68]   δυσφυλάκτων τῶν τόπων. Μεγάλης δὲ  φιλοτιμίας   γενομένης παρ' ἀμφοτέροις, Επαμεινώνδας ἔχων
[15, 83]   καὶ δράσας οὐκ ἀπέστη τῆς  φιλοτιμίας,   ἕως τὸ στράτευμα τῶν Λακεδαιμονίων
[15, 87]   περὶ δὲ τοῦ σώματος ἐμπεσούσης  φιλοτιμίας,   καὶ πολλῶν παρ' ἀμφοτέροις ἀναιρεθέντων,
[15, 69]   τῶν Βοιωτῶν κατέβαλεν. (Γενομένης δὲ  φιλοτιμίας,   οἱ μὲν Βοιωτοὶ πᾶσαν τὴν
[15, 5]   τῆς ταραχῆς. Ἀπολαβοῦσαι γὰρ τὰς  αὐτονομίας   λόγον ἀπῄτουν παρὰ τῶν ἐπεστατηκότων
[15, 6]   ὑπηρέταις παραχρῆμα ἀπάγειν εἰς τὰς  λατομίας.   (Τῇ δ' ὑστεραίᾳ τῶν φίλων
[15, 6]   ἐκέλευσεν αὑτὸν ἀπαγαγεῖν εἰς τὰς  λατομίας.   (Τότε μὲν οὖν διὰ τὴν
[15, 54]   παρ' οὐδὲν ἡγησάμενοι μετὰ πολλῆς  προθυμίας   ἀνέκαμψαν εἰς Λεῦκτρα. Ἑτοίμων δ'
[15, 68]   τε τὴν πολυχειρίαν καὶ τὰς  προθυμίας   τῶν ἀνδρῶν, ἔφθασαν τοὺς Βοιωτοὺς
[15, 3]   ἐν θαλάττῃ, τὰς δὲ διεκώλυσεν,  ἐνίας   δὲ ἀφείλατο. Διὸ καὶ τῶν
[15, 66]   ἕλωσιν. Τότε δὲ συνέβη τοὺς  παρθενίας   ὀνομασθέντας γεννηθῆναι καὶ κτίσαι τὴν
[15, 89]   τῶν Ελληνικῶν ἀνέγραψεν ἀρξάμενος ἀπὸ  θεογονίας   καὶ ἀπὸ τοῦ πρώτου γένους
[15, 60]   μὲν Αρριδαίου βασιλεύων τῆς  Μακεδονίας   ἐτελεύτησεν ἄρξας ἔτη εἴκοσι καὶ
[15, 77]   διαδεξάμενος Περδίκκας ἐβασίλευσε τῆς  Μακεδονίας   ἔτη πέντε. ~Ἐπ' ἄρχοντος δ'
[15, 71]   (τὸν ἀδελφόν) καὶ ἐβασίλευσε τῆς  Μακεδονίας   ἔτη τρία. (Κατὰ δὲ τὴν
[15, 20]   μήποτε καιροῦ παραφανέντος οἰκείου τῆς  ἡγεμονίας   ἀντιποιήσηται· (Διόπερ τοῖς ἡγεμόσιν οἱ
[15, 67]   (ταῖς πόλεσιν) ἐποιήσαντο κοινὰς τὰς  ἡγεμονίας.   (Αρκάδες δὲ Λυκομήδην στρατηγὸν προχειρισάμενοι,
[15, 38]   Αθηναῖοι, διὰ πάντων περὶ τῆς  ἡγεμονίας   διαφιλοτιμούμενοι, παρεχώρουν ἀλλήλοις, οἱ μὲν
[15, 78]   αὐτοὺς ἀντέχεσθαι τῆς κατὰ θάλατταν  ἡγεμονίας.   Διελθὼν δὲ λόγον ἐκ χρόνου
[15, 23]   ὑπῆρχον διὰ τὴν δύναμιν τῆς  ἡγεμονίας.   (Διόπερ οἱ μέγιστοι τῶν τότε
[15, 20]   τὸν μὲν Φοιβίδαν ἀπέστησαν τῆς  ἡγεμονίας,   Εὐδαμίδαν δὲ τὸν ἀδελφὸν τοῦ
[15, 33]   Σπαρτιᾶται σύμβουλοι καὶ οἱ τὰς  ἡγεμονίας   ἔχοντες ἐθαύμαζον, πῶς δραστικὸς εἶναι
[15, 39]   ὑπῆρχον καὶ τῆς κατὰ γῆν  ἡγεμονίας   ἠμφισβήτουν. Οὐ διεψεύσθησαν δὲ τῆς
[15, 20]   Σπαρτιάτης, τεταγμένος ἐπί τινος  ἡγεμονίας   καὶ δύναμιν ἄγων ἐπὶ Ολυνθίους,
[15, 57]   διαφυλάττειν τοὺς τῆς τῶν Ελλήνων  ἡγεμονίας   ὀρεγομένους, μετέγνωσαν. διόπερ τοὺς μὲν
[15, 1]   δὲ μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῆς  ἡγεμονίας   οὐδέποτ' ἐδυνήθησαν ἀναλαβεῖν τὸ τῶν
[15, 5]   τῶν ἐπεστατηκότων ἐπὶ τῆς Λακεδαιμονίων  ἡγεμονίας·   πικρῶν δὲ τῶν ἐλέγχων γινομένων
[15, 40]   πρὸς τοὺς ἐπὶ τῆς Λακεδαιμονίων  ἡγεμονίας   προεστηκότας τῶν πατρίδων. (Ἐν γὰρ
[15, 60]   Θετταλοὺς ἀντιποιεῖσθαι τῆς τῶν Ελλήνων  ἡγεμονίας·   ταύτην γὰρ ὥσπερ ἔπαθλον ἀρετῆς
[15, 37]   καθειστήκεισαν ἀμφισβητήσοντες τῆς τῶν Ελλήνων  ἡγεμονίας.   (Τῶν δὲ συγγραφέων Ερμείας
[15, 29]   τοῦ Σπαρτιάτου τεταγμένου μὲν ἐφ'  ἡγεμονίας,   φύσει δ' ὄντος μετεώρου καὶ
[15, 67]   μὲν ὁμολογίας ἐποιήσαντο περὶ τῆς  ἡγεμονίας,   ὥστε τῆς μὲν θαλάττης ἄρχειν
[15, 54]   τὰς γνώμας, καὶ τῆς μὲν  δεισιδαιμονίας   ἀπελύθησαν, πρὸς δὲ τὴν μάχην
[15, 49]   τῆς ἐν τῷ τότε μὲν  Ιωνίας,   νῦν δὲ Αχαΐας καλουμένης. (Οἱ
[15, 63]   ἀφεστηκότων, τῶν δὲ διὰ τὰς  ὁμοίας   αἰτίας ὀλιγανδρούντων, εἰς πολλὴν ἀμηχανίαν
[15, 35]   ἔθαψαν, εὐλαβήθη μήποτε τῆς περιστάσεως  ὁμοίας   γενομένης κινδυνεύσῃ παθεῖν παραπλήσια. Διόπερ
[15, 53]   σημείοις, ἐφιλοτιμεῖτο διὰ τῆς ἰδίας  ἐπινοίας   καὶ στρατηγίας μεταθεῖναι τὰς τοῦ
[15, 86]   (Συμπλεκόμενοι δὲ τοῖς σώμασι καὶ  παντοίας   διαθέσεις τραυμάτων ἀπεργαζόμενοι τοῖς θυμοῖς
[15, 50]   Λεύκιον Αἰμίλιον, παρὰ δὲ Ηλείοις  Ολυμπιὰς   ἤχθη δευτέρα πρὸς ταῖς ἑκατόν,
[15, 23]   Σερούιος Σουλπίκιος, παρὰ δὲ Ηλείοις  Ολυμπιὰς   ἤχθη ἑκατοστή, καθ' ἣν ἐνίκα
[15, 14]   Αὖλος Μάλλιος, παρὰ δ' Ηλείοις  Ολυμπιὰς   ἤχθη ἐνενηκοστὴ ἐνάτη, καθ' ἣν
[15, 78]   Σερούιος Κορνήλιος καὶ Σερούιος Σουλπίκιος,  ὀλυμπιὰς   δὲ ὑπὸ Πισατῶν καὶ Αρκάδων
[15, 71]   Σερούιος Σολπίκιος, παρὰ δὲ Ηλείοις  ὀλυμπιὰς   ἤχθη τρίτη πρὸς ταῖς ἑκατόν,
[15, 46]   Θηβαῖοι τὰς Πλαταιὰς κατασκάψαντες καὶ  Θεσπιὰς   ἀλλοτρίως πρὸς αὐτοὺς διακειμένας ἐξεπόρθησαν,
[15, 51]   ἐᾶν αὐτονόμους, Πλαταιὰς δὲ καὶ  Θεσπιὰς   οἰκίζειν καὶ τὴν χώραν τοῖς
[15, 27]   εἰς τὴν πατρίδα, Θηβαῖοι δὲ  Θεσπιὰς   πολιορκήσαντες ἄπρακτον ἔσχον τὴν ἐπιβολήν.
[15, 33]   ἀπαλλαγὴν τὴν Αγησιλάου στρατεύσαντες ἐπὶ  Θεσπιὰς   τὴν μὲν προφυλακήν, οὖσαν ἀνδρῶν
[15, 32]   μὲν οὖν παραγενόμενος εἰς πόλιν  Θεσπιάς,   φρουρουμένην ὑπὸ Λακεδαιμονίων, πλησίον ταύτης
[15, 29]   Αττικῆς. διὰ δὲ ταύτης τῆς  φιλανθρωπίας   ἀνακτησάμενοι τὴν παρὰ τοῖς Ελλησιν
[15, 23]   οἱ δὲ Λακεδαιμόνιοι τῆς τε  πολυανθρωπίας   καὶ τῆς ἐν τοῖς ὅπλοις
[15, 90]   ἀκρόπολιν ἀξιόλογον καὶ τὰ τῆς  Καρίας   βασίλεια, πρὸς δὲ τούτοις Ορόντης
[15, 90]   βασιλείας κεκυριευκὼς ἦν, Μαύσωλος δὲ  Καρίας   δυναστεύων καὶ πολλῶν ἐρυμάτων καὶ
[15, 2]   προσελάβετο, παρ' Εκατόμνου δὲ τοῦ  Καρίας   δυνάστου, λάθρᾳ συμπράττοντος αὐτῷ, χρημάτων
[15, 69]   τὴν Κόρινθον καταπληκτικῶς, δὲ  Χαβρίας   ἀναλαβὼν τοὺς Αθηναίους προῆγεν ἐκ
[15, 32]   αὐτοὺς τὴν δύναμιν συντεταγμένην καταπληκτικῶς.  (Χαβρίας   δ' Αθηναῖος τῶν μισθοφόρων
[15, 69]   δείσαντες ἐτράπησαν εἰς τὰς οἰκίας,  Χαβρίας   δ' τῶν Αθηναίων στρατηγὸς
[15, 30]   τῶν Αθηναίων ἐκπεμφθείσης δυνάμεως ἡγούμενος  Χαβρίας   ἐπόρθησε τὴν Εστιαιῶτιν χώραν, καὶ
[15, 34]   ἠνάγκασεν. δὴ κατιδὼν  Χαβρίας,   καὶ μέρος τῶν περὶ αὐτὸν
[15, 34]   κομιζομένην ἀγοράν. (Μετὰ δὲ ταῦτα  Χαβρίας   μὲν τῶν Αθηναίων ναύαρχος
[15, 69]   πρᾶξαι δυνάμενοι, τὴν ἀναχώρησιν ἐποιήσαντο.  Χαβρίας   μὲν οὖν ἐπὶ ἀνδρείᾳ καὶ
[15, 35]   τέτταρες, αὔτανδροι δ' ἐλήφθησαν ὀκτώ.  Χαβρίας   μὲν οὖν ἐπιφανῆ ναυμαχίαν νικήσας
[15, 36]   Αβδηριτῶν περιπεπτωκότων καὶ μελλόντων πολιορκεῖσθαι,  Χαβρίας   Αθηναῖος ἐπιφανεὶς μετὰ δυνάμεως
[15, 34]   ἑξήκοντα καὶ πέντε, δὲ  Χαβρίας   ὀγδοήκοντα καὶ τρεῖς. ἐπιπλεουσῶν δὲ
[15, 33]   τῷ στρατηγήματι ἀγχίνοιαν. δὲ  Χαβρίας,   πολλῶν καὶ καλῶν αὐτῷ πεπραγμένων
[15, 88]   Τιμόθεος καὶ Κόνων, ἔτι δὲ  Χαβρίας   (τε) καὶ Ιφικράτης οἱ Αθηναῖοι,
[15, 54]   δὲ πρὸς ταύτην τὴν ἐπίνοιαν  Λεανδρίας   Σπαρτιάτης, πεφευγὼς μὲν ἐκ
[15, 33]   καὶ συναναγκάσαντες αὐτοὺς ὑπὲρ τῆς  ἐλευθερίας   ἀγωνίσασθαι, μεγάλῃ συμφορᾷ περιέπεσον. (Τὸ
[15, 28]   πόλεις, παρακαλοῦντες ἀντέχεσθαι τῆς κοινῆς  ἐλευθερίας.   Οἱ γὰρ Λακεδαιμόνιοι διὰ τὸ
[15, 21]   χιλίων καὶ διακοσίων. (Τηλικαύτης δ'  εὐημερίας   γενομένης τοῖς Ολυνθίοις, οἱ μὲν
[15, 82]   Αἰμίλιος Μάμερκος καὶ Λεύκιος Σέξτιος  Λατερίας.   Ἐπὶ δὲ τούτων Αρκάδες μετὰ
[15, 91]   βουλόμενος καταθέσθαι καὶ τῆς ἰδίας  σωτηρίας   ἅμα προνοούμενος, ἀποστὰς νυκτὸς μετὰ
[15, 48]   παράδοξον ἀδυνάτως εἶχον ἀντιλαμβάνεσθαι τῆς  σωτηρίας.   (Οἱ μὲν οὖν πλείους ἐναποληφθέντες
[15, 57]   τοῦ θανάτου ταύτης τυχὼν τῆς  προσηγορίας.   ~Ἡ δ' οὖν στάσις ἐγένετο
[15, 58]   τι παράλογον αὐτοῖς ἀπαντήσῃ, τῆς  κατηγορίας   ἀπέστησαν, οἱ δ' ὄχλοι δόξαντες
[15, 1]   (Τίς γὰρ ἂν οὐχ ἡγήσαιτο  κατηγορίας   αὐτοὺς ἀξίους ὑπάρχειν, οἵτινες παρὰ
[15, 3]   τῶν Περσῶν στρατόπεδον. (Τῆς δ'  ἀπορίας   γενομένης εἰς στάσιν, οἱ μισθοφόροι
[15, 53]   ἦν καὶ Επαμεινώνδας συνεξαριθμούμενος.  Ἀπορίας   δ' οὔσης μεγάλης καὶ δυσκρίτου
[15, 91]   ἐν ἀπορίᾳ καθειστήκει· τῆς δ'  ἀπορίας   οὐκ ἐώσης βουλεύσασθαι, πρὸς ἀλκὴν
[15, 53]   καὶ τοὺς στρατιώτας ἐκ τῆς  ὁδοιπορίας   ἀνελάμβανεν. Οἱ δὲ Βοιωτοὶ προάγοντες
[15, 60]   ἱστοριογράφος τῆς τῶν Ελληνικῶν  ἱστορίας   ἐντεῦθεν ἐποιήσατο τὴν ἀρχήν. Ταῦτα
[15, 81]   παρ' ἡμῶν τὸν διὰ τῆς  ἱστορίας   ἔπαινον. (Κατὰ δὲ τοὺς αὐτοὺς
[15, 1]   ἐπιτετιμηκότες ἐπὶ τὸ συνεχὲς τῆς  ἱστορίας   μεταβησόμεθα πρὸς τῇ γραφῇ χρόνους.
[15, 1]   εἰωθότες χρῆσθαι τῇ συνήθει τῆς  ἱστορίας   παρρησίᾳ, καὶ τοῖς μὲν ἀγαθοῖς
[15, 76]   τελευταῖοι, Ξενοφῶν τε τὰς  ἱστορίας   συγγραψάμενος ἐσχατόγηρως ὤν· μέμνηται γὰρ
[15, 39]   δ' ἐπὶ τὸ συνεχὲς τῆς  ἱστορίας   τρεψόμεθα. ~Μετὰ γὰρ τὴν συγχωρηθεῖσαν
[15, 74]   ἀνοίκειον δ' ἐστὶ τῆς ὑποκειμένης  ἱστορίας   φδιελθεῖν τάς τε αἰτίας τῆς
[15, 76]   Ἐπὶ δὲ τούτων Θεμίσων  Ερετρίας   τύραννος Ωρωπὸν κατελάβετο. Ταύτην δὲ
[15, 36]   καὶ τὰς τροφὰς ἐκ τῆς  ἀλλοτρίας   γῆς ἐπορίζοντο. (Ὄντες δὲ πλείους
[15, 42]   αὐτὸ πρῶτον πρὸς τοὺς ἀπὸ  Συρίας   πορευομένους καὶ δοκεῖν διὰ τούτου
[15, 58]   τινος νεμεσήσαντος δαιμονίου, τῆς ἁρμοζούσης  τιμωρίας   ἔτυχον, δὲ δῆμος παυσάμενος
[15, 79]   νομίσαντες καὶ προφάσεις εὐλόγους τῆς  τιμωρίας   λαβόντες, ἐστράτευσαν ἐπὶ τὸν Ορχομενόν·
[15, 10]   τῆς ἐν τῷ κακῶς κρίνειν  τιμωρίας.   (Οἱ μὲν οὖν κατηγοροῦντες τὴν
[15, 43]   Ιφικράτης μὴ συλληφθῇ καὶ  τιμωρίας   τύχῃ, καθάπερ Κόνων ἔπαθεν
[15, 9]   Τιριβάζῳ περὶ τῆς ὑποθέσεως τύχῃ  τιμωρίας   ὑπὸ τοῦ βασιλέως, ἔγνω καινῇ
[15, 32]   εἴκοσι, καὶ πρόβλημα ποιησάμενοι τὰς  δυσχωρίας   ἀνέμενον τὴν τῶν πολεμίων ἔφοδον·
[15, 83]   εἰς τὰς πρὸ τῆς πόλεως  δυσχωρίας   καὶ παρόδους, καὶ πάντας τοὺς
[15, 34]   τὰς Θήβας, οἱ μὲν Θηβαῖοι  δυσχωρίας   τινὰς ἑτέρας καταλαμβανόμενοι διεκώλυον μὲν
[15, 90]   οἱ τὴν παράλιον οἰκοῦντες τῆς  Ασίας   ἀπέστησαν ἀπὸ Περσῶν, καί τινες
[15, 92]   δὲ μακρὰς πεντήκοντα, κατέπλευσε τῆς  Ασίας   εἰς τὰς ὀνομαζομένας Λεύκας. Εἰς
[15, 31]   πολλαπλασίονα δύναμιν νικήσας, πολλὴν τῆς  Ασίας   ἐπῆλθε κρατῶν τῶν ὑπαίθρων, καὶ
[15, 11]   περὶ αὐτῶν χάριτας καὶ τιμὰς  πολλαπλασίας   ἀπειληφέναι παρὰ τοῦ βασιλέως τὸν
[15, 16]   τῆς τῶν λόγων παρακλήσεως καὶ  γυμνασίας   ἐν τοῖς ὅπλοις εὐπειθῆ καὶ
[15, 3]   καταπληκτικῶς, καὶ συνεχεῖς διαπείρας καὶ  γυμνασίας   ποιούμενος, ἡτοιμάζετο πρὸς ναυμαχίαν. Διὸ
[15, 45]   Ζακύνθῳ τοῖς ἐπὶ τῆς Λακεδαιμονίων  ἐπιστασίας   κυρίοις γεγονόσι τοῦ πολιτεύματος
[15, 26]   τὰς Θήβας, ἅμα μὲν τῆς  εὐεργεσίας   ἀποδιδοὺς τὰς χάριτας, ἅμα δὲ
[15, 35]   στρατηγοὺς δῆμος ἀντὶ μεγάλης  εὐεργεσίας   θανάτῳ περιέβαλεν, αἰτιασάμενος ὅτι τοὺς
[15, 11]   ἀληθινῶν τῶν ἐγκλημάτων, ὅμως τὰς  εὐεργεσίας   μείζους εἶναι τῆς ἁμαρτίας·
[15, 11]   μὲν ἐγκλήματα ἀμφισβητούμενα, τὰς δ'  εὐεργεσίας   ὁμολογουμένας οὔσας· δὲ δεύτερος
[15, 11]   τρίτος εἶπεν ὅτι τὰς μὲν  εὐεργεσίας   οὐ τίθεται πρὸς λόγον διὰ
[15, 79]   τοὺς συνομόσαντας, καὶ διὰ τῆς  εὐεργεσίας   ταύτης ἑαυτοῖς ἐπορίσαντο τὴν σωτηρίαν.
[15, 6]   Ὑπὸ δὲ τούτων διὰ τὰς  εὐεργεσίας   τοῖς πρὸς χάριν λόγοις μετεωριζόμενος
[15, 78]   ἔχων τῶν πολιτῶν ἀξίωμα, συναχθείσης  ἐκκλησίας   διελέχθη τοῖς πολίταις, προτρεπόμενος αὐτοὺς
[15, 50]   ἐπὶ τῆς γῆς σκιὰς ποιεῖν  παραπλησίας   τῇ σελήνῃ. Κατὰ δὲ τούτους
[15, 91]   τῇ πρότερον ἡμέρᾳ περὶ τῆς  προδοσίας.   (Δατάμης δὲ παρακαλέσας τοὺς μισθοφόρους
[15, 92]   ἀποστάτης γενόμενος ταῖς ἐκ τῆς  προδοσίας   δωρεαῖς διελύσατο τὰ πρὸς τὸν
[15, 72]   εὐλόγου διαβολῆς. ἐπενεγκάντων οὖν αὐτῷ  προδοσίας   ἔγκλημα, τὸ πλῆθος παροξυνθὲν ἀπέστησεν
[15, 57]   Ηράκλειαν τὴν ἐν Τραχινίᾳ διὰ  προδοσίας   ἑλὼν ἀνάστατον ἐποίησε, καὶ τὴν
[15, 92]   κατασκευασάμενος τὰ πρὸς τὸν πόλεμον  διακοσίας   μὲν τριήρεις εἶχε πολυτελῶς κεκοσμημένας,
[15, 78]   ἐν τῷ πρὸς Ξέρξην πολέμῳ  διακοσίας   ναῦς ἰδίᾳ πληροῦντας Λακεδαιμονίοις δέκα
[15, 73]   Συρακούσας. (Οἱ δὲ Καρχηδόνιοι παραδόξως  διακοσίας   ναῦς πληρώσαντες ἐπέπλευσαν ταῖς ὁρμούσαις
[15, 29]   δὲ πεντακοσίους, ναῦς δὲ πληρῶσαι  διακοσίας.   προσελάβοντο δὲ καὶ τοὺς Θηβαίους
[15, 3]   ὥστε τὰς πάσας ἔχειν τριήρεις  διακοσίας.   Ταύτας δὲ κοσμήσας πρὸς ναυμαχίαν
[15, 73]   ἱππεῖς δὲ τρισχιλίους, τριήρεις δὲ  τριακοσίας   καὶ τὴν ἁρμόζουσαν τῇ δυνάμει
[15, 13]   στρατιώτας δισχιλίους καὶ πανοπλίας Ελληνικὰς  πεντακοσίας.   Οἱ δ' Ιλλυριοὶ τὰς μὲν
[15, 49]   σύνοδον τὴν τῶν Πανιωνίων, καὶ  θυσίας   συνθύειν ἀρχαίας καὶ μεγάλας Ποσειδῶνι
[15, 90]   δὲ τούτοις Ορόντης μὲν τῆς  Μυσίας   σατράπης, Αὐτοφραδάτης δὲ Λυδίας· τῶν
[15, 58]   τοὺς διαβληθέντας ἀπέκτεινε καὶ τὰς  οὐσίας   αὐτῶν ἐδήμευσεν. (Πολλῶν δὲ καὶ
[15, 70]   Σικυωνίων ἐφυγάδευσε, δημεύσας αὐτῶν τὰς  οὐσίας,   καὶ πολλῶν χρημάτων κυριεύσας μισθοφόρους
[15, 25]   καὶ πρὸ τῆς τῶν Λακεδαιμονίων  παρουσίας   συνεκπολεμῆσαι τὴν Καδμείαν. ~Ὁ δὲ
[15, 45]   οἱ Λακεδαιμόνιοι, τοῖς δὲ τῆς  δημοκρατίας   ἀντεχομένοις συνεμάχουν οἱ Αθηναῖοι. (Ἀμφότεραι
[15, 40]   πολιτεύμασι κεχρημέναι, καὶ ταῖς τῆς  δημοκρατίας   ἐξουσίαις ἀπειραγάθως χρώμεναι, πολλοὺς τῶν
[15, 31]   τῆς συντάξεως οὔσης, ἡγεῖτο τῆς  στρατιᾶς   Αγησίλαος βασιλεύς· περιβόητος δ'
[15, 52]   τοὺς Θηβαίους τοὺς ἐν ἡλικίᾳ  στρατιᾶς   ὄντας καταλέξας εἰς τὴν μάχην
[15, 50]   γένεσιν τῆς λαμπάδος εἰς φυσικὰς  αἰτίας   ἀνέφερον, ἀποφαινόμενοι τὰ τοιαῦτα φαντάσματα
[15, 48]   πρὸς τὸ θεῖον πιθανάς τινας  αἰτίας   ἀποδιδοῦσι τοῦ συμβάντος, ὡς διὰ
[15, 39]   τῆς ἐλπίδος διὰ τὰς εἰρημένας  αἰτίας   καὶ διὰ τὸ πλείονας ἔχειν
[15, 54]   δεῖ περιπεσεῖν Λακεδαιμονίους διὰ τοιαύτας  αἰτίας.   (Λεῦκτρος ἦν, ἀφ' οὗ τὸ
[15, 63]   τῶν δὲ διὰ τὰς ὁμοίας  αἰτίας   ὀλιγανδρούντων, εἰς πολλὴν ἀμηχανίαν ἔπιπτον.
[15, 20]   ταῖς Θήβαις διά τινας τοιαύτας  αἰτίας.   Ὁρῶντες τὴν Βοιωτίαν ἔχουσαν πόλεών
[15, 34]   Νάξου καὶ Πάρου διὰ τοιαύτας  αἰτίας.   Πόλλις τῶν Λακεδαιμονίων ναύαρχος,
[15, 5]   τῶν γεγενημένων σπονδῶν, διὰ τοιαύτας  αἰτίας.   Προϋπαρχούσης τοῖς Ελλησι κοινῆς εἰρήνης
[15, 72]   χρήμασιν ἐζημίωσαν. ~Ἐπιζητουμένης δὲ τῆς  αἰτίας,   πῶς τοιοῦτος ἀνὴρ ἰδιώτης
[15, 25]   Λακεδαιμονίοις πρὸς Βοιωτοὺς διὰ τοιαύτας  αἰτίας.   τὴν Καδμείαν φρουρούντων Λακεδαιμονίων ἀδίκως
[15, 58]   οὖν στάσις ἐγένετο διὰ τοιαύτας  αἰτίας.   Τῆς πόλεως τῶν Αργείων δημοκρατουμένης
[15, 74]   ὑποκειμένης ἱστορίας φδιελθεῖν τάς τε  αἰτίας   τῆς τελευτῆς καὶ τὰ συμβάντα
[15, 48]   οἱ μὲν φυσικοὶ πειρῶνται τὰς  αἰτίας   τῶν τοιούτων παθῶν οὐκ εἰς
[15, 79]   τὸν Ορχομενὸν διὰ τοιαύτας τινὰς  αἰτίας.   τῶν φυγάδων τινὲς βουλόμενοι τὴν
[15, 55]   δὲ κατετραυματίζοντο, πάσας τὰς πληγὰς  ἐναντίας   λαμβάνοντες. (Ἕως μὲν οὖν
[15, 11]   τὰς εὐεργεσίας μείζους εἶναι τῆς  ἁμαρτίας·   δὲ τρίτος εἶπεν ὅτι
[15, 44]   (Διὰ δὲ τῆς πείρας τῆς  εὐχρηστίας   ἀποδοχῆς τυγχανούσης, οἱ (μὲν) πρότερον
[15, 21]   μάχης ἰσχυρᾶς, αὐτός τε  Τελευτίας   ἔπεσε λαμπρῶς ἀγωνισάμενος, καὶ τῶν
[15, 51]   ἐκείνοις ἅπτεσθαι προσήκει τῶν τῆς  Βοιωτίας·   γενομένων δὲ τοιούτων τῶν ἀποκρίσεων
[15, 82]   δὲ Μαντινεῖς τὴν ἐκ τῆς  Βοιωτίας   δύναμιν καὶ τὴν Επαμεινώνδου δόξαν
[15, 46]   τῆς πόλεως καὶ μηκέτι τῆς  Βοιωτίας   ἐπιβαίνειν. (Μετὰ δὲ ταῦτα οἱ
[15, 50]   αὔξησιν αὐτῶν, μήποτε τῆς ὅλης  Βοιωτίας   ἡγούμενοι τὴν ἡγεμονίαν τῆς Σπάρτης
[15, 54]   μετὰ τῆς δυνάμεως ἐκ τῆς  Βοιωτίας,   καὶ ἀπήντησεν αὐτῷ ἄλλη δύναμις
[15, 20]   σύνολον ὥσπερ ἀκρόπολίν τινα τῆς  Βοιωτίας   οὖσαν, εὐλαβοῦντο μήποτε καιροῦ παραφανέντος
[15, 39]   παιδείας, καὶ μάλιστα τῆς Πυθαγορικῆς  φιλοσοφίας·   πρὸς δὲ τούτοις φυσικοῖς προτερήμασι
[15, 7]   αὐτὸν παρρησίαν ἔχοντα ἀξίαν τῆς  φιλοσοφίας·   ὕστερον δ' ἔκ τινων λόγων
[15, 46]   Βοιωτίαν Πλαταιεῖς ἀντεχόμενοι τῆς Αθηναίων  συμμαχίας   μετεπέμποντο στρατιώτας, κεκρικότες τοῖς Αθηναίοις
[15, 94]   ἄλλους τοὺς μετεσχηκότας τοῖς Μαντινεῦσι  συμμαχίας·   οἱ δὲ Μεγαλοπολῖται τοὺς Θηβαίους
[15, 47]   ἑξήκοντα· οὗτος δὲ πρὸ τῆς  συμμαχίας   ταύτης πλεύσας ἐπὶ Θρᾴκης, καὶ
[15, 47]   δὲ καθυστερῶν τῆς τῶν Κορκυραίων  συμμαχίας   τὸ μὲν πρῶτον ἀπέβαλε τὴν
[15, 71]   πρεσβευτὰς εἰς τὰς Αθήνας περὶ  συμμαχίας.   παραχρῆμα δῆμος ἐξέπεμψε
[15, 35]   ἀναμνησθεὶς γὰρ τῆς ἐν Αργινούσαις  ναυμαχίας,   ἐν τοὺς νικήσαντας στρατηγοὺς
[15, 4]   Εὐαγόρας δὲ πρὸ μὲν τῆς  ναυμαχίας   παρὰ θάλατταν πεζῇ συμβαλὼν μέρει
[15, 45]   κοινὴν ἀναρχίαν, τοῖς μὲν τὰς  ὀλιγαρχίας   κατασκευάζουσιν ἐβοήθουν οἱ Λακεδαιμόνιοι, τοῖς
[15, 56]   τοῦ πτώματος νεκρῶν πλῆθος ἐσωρεύθη.  ~Ἀναρχίας   δὲ γενομένης περὶ τὸ κέρας,
[15, 72]   πλῆθος παροξυνθὲν ἀπέστησεν αὐτὸν τῆς  βοιωταρχίας,   καὶ ἰδιώτην ποιῆσαν ἐξαπέστειλε μετὰ
[15, 29]   (Ἐψηφίσαντο δὲ καὶ τὰς γενομένας  κληρουχίας   ἀποκαταστῆσαι τοῖς πρότερον κυρίοις γεγονόσι,
[15, 23]   δὲ διὰ τὰς τῶν καταπολεμουμένων  κληρουχίας   ἠδόξουν ἐν τοῖς Ελλησιν· οἱ
[15, 78]   πανήγυριν Ελλήνων ἐστεφανωμένων καὶ μεθ'  ἡσυχίας   ἀκινδύνως ἐπισημαινομένων τὰς ἑκατέρωθεν ἀνδραγαθίας.
[15, 74]   εὐαγγέλια θύσας πότους καὶ μεγάλας  εὐωχίας   ἐπετέλεσεν. Ἑστιῶν δὲ λαμπρῶς τοὺς
[15, 72]   (Γενομένης δὲ περὶ αὐτὸν ἱκανῆς  ὑποψίας   ὡς πεφεισμένου τῶν Λακεδαιμονίων ἰδίας
[15, 19]   ὅρκοις καὶ παρὰ τὰς κοινὰς  συνθήκας   μὴ καταδουλοῦσθαι τοὺς Ελληνας· ἀδοξεῖν
[15, 5]   τῶν Αθηναίων παραβαίνειν τὰς κοινὰς  συνθήκας,   ὅμως καθ' αὑτοὺς ὑποστάντες τὴν
[15, 19]   ἑαυτοὺς μεθίστασαν παρὰ τὰς κοινὰς  συνθήκας   τὰς ἐπ' Ανταλκίδου γενομένας συνεπιλαβομένου
[15, 52]   πολεμίων ἐψηφίσαντο τέκνα μὲν καὶ  γυναῖκας   εἰς Αθήνας ὑπεκθέσθαι, αὐτοὶ δ'
[15, 79]   ἄνδρας ἀπέκτειναν, τέκνα δὲ καὶ  γυναῖκας   ἐξηνδραποδίσαντο. ~Περὶ δὲ τοὺς αὐτοὺς
[15, 65]   τὴν ἐπίθεσιν, καὶ τὰς μὲν  γυναῖκας   καὶ παῖδας, ἔτι δὲ καὶ
[15, 74]   πλεονάκις πεπολεμηκὼς εἰώθει κατὰ τὰς  νίκας   ὑποφεύγειν καὶ ἑκουσίως ἡττᾶσθαι, ἵνα
[15, 29]   πρὸς τὸν Περσῶν βασιλέα, δυνάμεις  ξενικὰς   ἀξιολόγους ἤθροισε· μεγάλους γὰρ μισθοὺς
[15, 15]   στρατιώτας καὶ χρημάτων προχειρισάμενοι πλῆθος  ξενικὰς   δυνάμεις μεγάλας ἐμισθοῦντο. Καταστήσαντες δὲ
[15, 13]   συμμάχους στρατιώτας δισχιλίους καὶ πανοπλίας  Ελληνικὰς   πεντακοσίας. Οἱ δ' Ιλλυριοὶ τὰς
[15, 73]   προσεποιήθη τοὺς κατὰ τὴν ἐπικράτειαν  Φοίνικας   ἐπιβεβηκέναι τῆς ὑπ' αὐτὸν χώρας.
[15, 15]   τῷ δὲ ἑτέρῳ πρὸς τοὺς  Φοίνικας.   Πολλαὶ μὲν οὖν κατὰ μέρος
[15, 3]   τὸν πόλεμον. Καὶ πρῶτον μὲν  λῃστρικὰς   ἔχων ναῦς οὐκ ὀλίγας ἐφήδρευσε
[15, 50]   τὴν γένεσιν τῆς λαμπάδος εἰς  φυσικὰς   αἰτίας ἀνέφερον, ἀποφαινόμενοι τὰ τοιαῦτα
[15, 48]   τὸ θεῖον ἀναφέρειν, ἀλλ' εἰς  φυσικάς   τινας καὶ κατηναγκασμένας περιστάσεις, οἱ
[15, 75]   τὴν Ρώμην ἀναρχία διά τινας  πολιτικὰς   στάσεις ἐγένετο, κατὰ δὲ τὴν
[15, 50]   καὶ δυνάμεις κατέλεγον τὰς μὲν  πολιτικάς,   τὰς δὲ παρὰ τῶν συμμάχων.
[15, 31]   αὐτὸν οἱ Σπαρτιᾶται διά τινας  πολιτικὰς   χρείας, σχεδὸν ἂν καὶ τὴν
[15, 95]   κινδύνων, ἀλλὰ καὶ τριήρεις μὲν  Αττικὰς   πέντε, μίαν δὲ Πεπαρηθίαν εἷλε,
[15, 77]   τὴν δὲ ἀρχὴν διαδεξάμενος  Περδίκκας   ἐβασίλευσε τῆς Μακεδονίας ἔτη πέντε.
[15, 43]   διὰ τὴν τῶν τόπων ὀχυρότητα,  συμπλοκὰς   ἐποιοῦντο τοῖς πολεμίοις συνεχεῖς. Αἰεὶ
[15, 70]   προῆγον αὐτούς, καὶ κατὰ τὰς  συμπλοκὰς   καὶ μάχας ἀνδραγαθούντων αὐτῶν, πολλοί
[15, 22]   συνεστήσαντο, ἀκροβολισμοὺς δὲ καὶ βραχείας  συμπλοκὰς   ποιούμενοι διετέλεσαν, καταπεπληγμένοι τὴν μετὰ
[15, 92]   τῆς Ασίας εἰς τὰς ὀνομαζομένας  Λεύκας.   Εἰς δὲ ταύτην τὴν πόλιν
[15, 49]   κοιλώματα καὶ συστάσεις ὑδάτων ναματιαίων  μεγάλας.   Εἶναι γὰρ ἐν αὐτῇ δύο
[15, 95]   συμμαχίδα πόλιν, στάσεις ἐν αὐτῇ  μεγάλας   ἐκίνησεν, ἐξ ὧν συνέπεσε γενέσθαι
[15, 15]   χρημάτων προχειρισάμενοι πλῆθος ξενικὰς δυνάμεις  μεγάλας   ἐμισθοῦντο. Καταστήσαντες δὲ στρατηγὸν Μάγωνα
[15, 9]   δώσειν καὶ τὰς ἄλλας ἐπαγγελίας  μεγάλας   ἐποιεῖτο, ὑπισχνούμενος συμπράξειν αὐτοῖς τὰ
[15, 29]   ἐπὶ τῆς Περσικῆς δυνάμεως παρασκευὰς  μεγάλας   ἐποιήσατο τῶν πρὸς τὸν πόλεμον
[15, 74]   θεοῖς εὐαγγέλια θύσας πότους καὶ  μεγάλας   εὐωχίας ἐπετέλεσεν. Ἑστιῶν δὲ λαμπρῶς
[15, 40]   αἱ πόλεις ἐνέπιπτον εἰς ταραχὰς  μεγάλας   καὶ στάσεις, μάλιστα δὲ αἱ
[15, 32]   συνεστὼς δ' ἐξ ἐπιλέκτων ἀνθρώπων  μεγάλας   ποιεῖται ῥοπὰς ἐν ταῖς παρατάξεσι
[15, 49]   καὶ θυσίας συνθύειν ἀρχαίας καὶ  μεγάλας   Ποσειδῶνι περὶ τὴν ὀνομαζομένην Μυκάλην
[15, 7]   διαφέροντες ἀνδρείᾳ καὶ πολλὰς καὶ  μεγάλας   χρείας ἐν τοῖς πολέμοις αὐτῷ
[15, 81]   Πελοπίδου ζωῆς. Πολλὰς γὰρ καὶ  μεγάλας   χρείας παρέσχετο τῇ πατρίδι, πλεῖστον
[15, 84]   μικρὸν ἀπὸ τῆς πόλεως κατεστρατοπέδευσεν·  παραγγείλας   δὲ δειπνοποιεῖσθαι, καταλιπὼν τῶν ἱππέων
[15, 76]   πραττομένοις τῶν Περσῶν βασιλεὺς  ἀποστείλας   πρέσβεις ἔπεισε τοὺς Ελληνας τοὺς
[15, 32]   καὶ τὰ ψιλικὰ τῶν ταγμάτων  ἐξαποστείλας   ἐπόρθησε τὴν χώραν ἀδεῶς καὶ
[15, 73]   τῶν Ερυκίνων λιμένα, τὰς δ'  ἄλλας   ἁπάσας ἐξέπεμψεν εἰς τὰς Συρακούσας.
[15, 9]   πλῆθος ἐπηγγέλλετο δώσειν καὶ τὰς  ἄλλας   ἐπαγγελίας μεγάλας ἐποιεῖτο, ὑπισχνούμενος συμπράξειν
[15, 31]   πολλῆς ἐπιμελείας ἐπιδεόμενον, τάς τε  ἄλλας   παρασκευὰς ἐποιοῦντο φιλοτίμως καὶ τὴν
[15, 69]   δὲ καὶ Φλιοῦντα καί τινας  ἄλλας   πόλεις καταπληξάμενος προσηγάγετο. Στρατεύσας δ'
[15, 75]   Πελοπόννησον τοὺς Αχαιοὺς καί τινας  ἄλλας   πόλεις προσηγάγετο, Δύμην δὲ καὶ
[15, 3]   ναυτικῇ δυνάμει, ἑξήκοντα μὲν ναῦς  ἄλλας   προσεπλήρωσε, πεντήκοντα δὲ παρὰ Ακόριδος
[15, 95]   τῆς τελευτῆς, συμπεριλαμβάνοντες καὶ τὰς  ἄλλας   τὰς γεγενημένας ἐν τοῖς γνωριζομένοις
[15, 30]   Πεπάρηθον καὶ Σκίαθον καί τινας  ἄλλας   τεταγμένας ὑπὸ Λακεδαιμονίοις. ~Οἱ δὲ
[15, 47]   στρατηγίαν ἀποκατέστησεν. (Προσκατεσκεύαζον δὲ καὶ  ἄλλας   τριήρεις τετταράκοντα, ὥστε τὰς πάσας
[15, 10]   (Λέγεται δὲ πολλὰς μὲν καὶ  ἄλλας   χρείας ἐνδεδεῖχθαι τῷ βασιλεῖ, μίαν
[15, 81]   ἥττονα ὑπάρχειν τῆς Πελοπίδου ζωῆς.  Πολλὰς   γὰρ καὶ με^