HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Diodore de Sicile, La Bibliothèque historique, livre XV

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ο  =  195 formes différentes pour 939 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[15, 63]   δ' οὐ διεσφάλησαν τῶν ἐλπίδων.     γὰρ τῶν Αθηναίων δῆμος, μεγαλόψυχος
[15, 66]   Τρωικῶν χρόνων, μετὰ δὲ ταῦθ'     Αγαμέμνονος Ορέστης καὶ οἱ ἀπὸ
[15, 34]   θεωρῶν τὸ πλῆθος τῶν ἐπιρρεόντων     Αγησίλαος ἀνεκαλέσατο τῇ σάλπιγγι τοὺς
[15, 33]   πρὸς τοὺς πολεμίους. Πρὸς οὓς     Αγησίλαος ἀπεκρίθη, νῦν μὲν ἀκινδύνως
[15, 32]   προσταχθὲν ὥσπερ ἀφ' ἑνὸς παρακελεύσματος,     Αγησίλαος θαυμάσας τήν τε εὐταξίαν
[15, 32]   τῆς νίκης. Ἱππεῖς δ' εἶχεν     Αγησίλαος χιλίους καὶ πεντακοσίους. (Οὗτος
[15, 55]   τε βασιλεὺς καὶ Αρχίδαμος     Αγησιλάου τοῦ βασιλέως υἱός, παρὰ
[15, 61]   τὴν δὲ δυναστείαν διαδεξάμενος Αλέξανδρος     ἀδελφιδοῦς ἦρξεν ἔτη ἕνδεκα. Οὗτος
[15, 7]   οἷς ἦν Φίλιστος καὶ Λεπτίνης     ἀδελφός, ἄνδρες διαφέροντες ἀνδρείᾳ καὶ
[15, 23]   τὴν δὲ ἀρχὴν διαδεξάμενος Κλεόμβροτος     ἀδελφὸς ἐβασίλευσεν ἔτη ἐννέα. Λακεδαιμόνιοι
[15, 60]   τὴν δὲ ἀρχὴν διαδεξάμενος Κλεομένης     ἀδελφὸς ἐβασίλευσεν ἔτη τριάκοντα καὶ
[15, 34]   λαιοῦ κέρατος, ὧν ἡγεῖτο Κήδων     Αθηναῖος· ἀγωνισάμενος δὲ λαμπρῶς αὐτόν
[15, 43]   τιμωρίας τύχῃ, καθάπερ Κόνων ἔπαθεν     Αθηναῖος, ἔκρινε λάθρᾳ φεύγειν ἐκ
[15, 36]   περιπεπτωκότων καὶ μελλόντων πολιορκεῖσθαι, Χαβρίας     Αθηναῖος ἐπιφανεὶς μετὰ δυνάμεως ἐξείλατο
[15, 76]   Αναξιμένης Λαμψακηνὸς καὶ Πλάτων     Αθηναῖος, ἔτι δὲ τῶν Πυθαγορικῶν
[15, 89]   (Τῶν δὲ συγγραφέων Ξενοφῶν μὲν     Αθηναῖος τὴν τῶν Ελληνικῶν σύνταξιν
[15, 32]   δύναμιν συντεταγμένην καταπληκτικῶς. (Χαβρίας δ'     Αθηναῖος τῶν μισθοφόρων ἀφηγούμενος παρήγγειλε
[15, 41]   μὲν τῶν βαρβαρικῶν, Ιφικράτης δ'     Αθηναῖος τῶν μισθοφόρων, ὄντων δισμυρίων.
[15, 81]   (Ἅμα δὲ τούτοις πραττομένοις Τιμόθεος     Αθηναίων στρατηγὸς ἔχων δύναμιν πεζήν
[15, 77]   κατὰ τὴν Μακεδονίαν Πτολεμαῖος μὲν     Αλωρίτης ἐδολοφονήθη ὑπὸ (τἀδελφοῦ) Περδίκκα,
[15, 71]   Αθηναῖος. ἐπὶ δὲ τούτων Πτολεμαῖος     Αλωρίτης (ὁ Αμύντου υἱὸς) ἐδολοφόνησεν
[15, 71]   δὲ τούτων Πτολεμαῖος Αλωρίτης  (ὁ   Αμύντου υἱὸς) ἐδολοφόνησεν Αλέξανδρον (τὸν
[15, 31]   ἐσχάτους κινδύνους κατέστησεν. (Ἦν γὰρ     ἀνὴρ οὗτος δραστικὸς καὶ μετὰ
[15, 79]   Θηβαίοις ἐποίησεν. (Εἰ μὲν οὖν     ἀνὴρ οὗτος πλείω χρόνον ἐπέζησεν,
[15, 60]   τὸν αὐτὸν καιρόν. Αμύντας μὲν     Αρριδαίου βασιλεύων τῆς Μακεδονίας ἐτελεύτησεν
[15, 3]   δ' Εὐαγόρᾳ σίτου πλῆθος ἱκανὸν     βασιλεὺς Ακορις ἐκ τῆς Αἰγύπτου
[15, 15]   παντελῶς. ἔπεσε δὲ καὶ Μάγων     βασιλεὺς αὐτῶν ἀγωνισάμενος λαμπρῶς. (Οἱ
[15, 33]   τῶν πολιτῶν, ἐν οἷς καὶ     βασιλεὺς αὐτῶν Κλεόμβροτος ἔπεσε· μετὰ
[15, 41]   Παπίριον. Ἐπὶ δὲ τούτων Αρταξέρξης     βασιλεὺς ἐστράτευσεν ἐπ' Αἰγυπτίους ἀφεστηκότας
[15, 55]   ἐπὶ τῶν κεράτων, Κλεόμβροτός τε     βασιλεὺς καὶ Αρχίδαμος Αγησιλάου
[15, 92]   (Κατὰ δὲ τὴν Αἴγυπτον Ταχὼς     βασιλεὺς κατασκευασάμενος τὰ πρὸς τὸν
[15, 59]   τὴν Αρκαδίαν στρατεῦσαι. (Διόπερ Αγησίλαος     βασιλεὺς μετὰ δυνάμεως καὶ τῶν
[15, 50]   δὲ τούτους τοὺς χρόνους Αρταξέρξης     βασιλεὺς ὁρῶν πάλιν ταραττομένην τὴν
[15, 90]   κατὰ τῶν Περσῶν γενομένης, καὶ     βασιλεὺς παρεσκευάζετο τὰ πρὸς τὸν
[15, 31]   οὔσης, ἡγεῖτο τῆς στρατιᾶς Αγησίλαος     βασιλεύς· περιβόητος δ' ἦν ἐπ'
[15, 41]   κύριός ἐστι, τῶν δ' ἔργων     βασιλεύς. (Τῆς δὲ τῶν Περσῶν
[15, 90]   (Ὁμοίως δὲ τούτοις καὶ Ταχὼς     βασιλεὺς τῶν Αἰγυπτίων κρίνας πολεμεῖν
[15, 29]   καὶ προπετοῦς, ἔπεισεν αὐτὸν Κλεόμβροτος     βασιλεὺς τῶν Λακεδαιμονίων ἄνευ τῆς
[15, 55]   ἐναντίας λαμβάνοντες. (Ἕως μὲν οὖν     βασιλεὺς τῶν Λακεδαιμονίων Κλεόμβροτος ἔζη,
[15, 52]   οἱωνὸς ἐφάνη δυσχερέστερος τοῦ προτέρου.     γὰρ γραμματεὺς προῆγεν ἔχων δόρυ
[15, 92]   Αἰγύπτῳ βασιλείας, μέγαν πόλεμον ἐξέκαυσεν·  (ὁ   γὰρ Νεκτανεβὼς ὑπὸ τοῦ βασιλέως
[15, 41]   παρεσκευασμένους τὰ πρὸς τὸν πόλεμον.  (Ὁ   γὰρ Φαρνάβαζος βραδεῖαν τὴν στρατείαν
[15, 33]   καὶ διδάξαι μηδὲν ἄγαν κατελπίζειν.     γοῦν Αγησίλαος ἐχεφρόνως ἀρκεσθεὶς τῷ
[15, 32]   τοῦ πολέμου παντὸς ἡγεμόνα κατέστησαν.  ~Ὁ   δ' Αγησίλαος προαγαγὼν τὴν δύναμιν,
[15, 32]   ἐξ ἴσου κίνδυνον ὑπομένειν εὐλαβοῦντο.  (Ὁ   δ' Αγησίλαος συντεταγμένῃ τῇ δυνάμει
[15, 19]   κοιναῖς συνθήκαις ὀμόσασαν τηρήσειν αὐτονόμους.     δ' Αγησίλαος, ὢν φύσει δραστικός,
[15, 93]   ἀνεκτήσατο τὴν κατ' Αἴγυπτον βασιλείαν,     δ' Αγησίλαος ὡς μόνος κατωρθωκὼς
[15, 80]   καὶ τὸ ζῆν ἡρωικῶς προέμενος.  (Ὁ   δ' Αλέξανδρος δευτέρᾳ μάχῃ λειφθεὶς
[15, 41]   Αθηναῖος τῶν μισθοφόρων, ὄντων δισμυρίων.     δ' ἀνὴρ οὗτος μετάπεμπτος ἐπὶ
[15, 91]   ἔκτεινε τοὺς εἰς χεῖρας ἐρχομένους.  (Ὁ   δ' Αρτάβαζος, τὸ μὲν πρῶτον
[15, 14]   τοὺς Ελληνας πορθοῦντες πολλοὺς ἀνῄρουν.     δ' ἐν τῇ Λίσσῳ καθεσταμένος
[15, 68]   τοὺς Βοιωτοὺς πάντα τόπον ὀχυρώσαντες.  (Ὁ   δ' Επαμεινώνδας ἥκων μετὰ τῆς
[15, 53]   ἀγὼν τοῦτον τὸν τρόπον ἐκυρώθη.  (Ὁ   δ' Επαμεινώνδας ὁρῶν τοὺς στρατιώτας
[15, 52]   ἐπέτρεψαν, συμπαρόντων αὐτῷ βοιωταρχῶν ἕξ.  (Ὁ   δ' Επαμεινώνδας πανδημεὶ τοὺς Θηβαίους
[15, 52]   ἀποτρέπειν τὸν Επαμεινώνδαν τῆς στρατείας.     δ' Επαμεινώνδας πρὸς τοὺς λέγοντας
[15, 83]   ἅμ' ἡμέρᾳ προσῆγε τῇ Σπάρτῃ.     δ' ἐπὶ τῆς φυλακῆς ἀπολελειμμένος
[15, 8]   τὸ προσταττόμενον ὡς δοῦλος δεσπότῃ.  (Ὁ   δ' Εὐαγόρας, καίπερ βαρείας οὔσης
[15, 3]   τὴν ἄλλην παρασκευὴν ἱκανὴν ἐξέπεμψεν.  (Ὁ   δ' Εὐαγόρας ὁρῶν ἑαυτὸν πολὺ
[15, 2]   Κύπρον ἐνεργῶς διῴκουν τὸν πόλεμον.  (Ὁ   δ' Εὐαγόρας πρὸς μὲν τὸν
[15, 31]   ὁπλίτης πρὸς δύο ψιλοὺς τεταγμένος,     δ' ἱππεὺς πρὸς τέτταρας ὁπλίτας
[15, 9]   διείλκετο τὰ περὶ τοῦ δικαστηρίου.  ~Ὁ   δ' Ορόντης διαδεξάμενος τὴν ἡγεμονίαν
[15, 52]   δύναμιν, φανερῶς τῶν θεῶν κωλυόντων,     δ' οὐδὲν αὐτοῖς ἀποκριθεὶς προῆγε
[15, 66]   φασὶ κατὰ τὸν εἰκοσαετῆ πόλεμον.     δ' ὕστατος ἐγένετο πόλεμος αὐτοῖς
[15, 91]   μυρίων ἀναιρεθέντων, τοὺς ὑπολειφθέντας     Δατάμης τρεψάμενος καὶ πολλοὺς φονεύσας
[15, 93]   πολεμίους καὶ πάντας ἄρδην ἀναιρήσειν,     δὲ Αγησίλαος καταλαβόμενος τόπον, ὃς
[15, 93]   μὲν Ταχὼς ἀπέγνω τὴν σωτηρίαν,     δὲ Αγησίλαος παρακαλέσας τοὺς στρατιώτας,
[15, 92]   ἠξίου δοῦναι περὶ τῶν ἡμαρτημένων·     δὲ Αρταξέρξης οὐ μόνον αὐτὸν
[15, 8]   δωρεαῖς, ἔτι δ' ἐπαγγελίαις προσαγόμενος.  (Ὁ   δὲ βασιλεὺς ἀναγνοὺς τὴν ἐπιστολὴν
[15, 91]   τὴν ἐν τῷ στρατηγεῖν σύνεσιν·     δὲ βασιλεὺς Αρταξέρξης πυθόμενος τὴν
[15, 11]   ὡμολογημένως ὑπὸ πάντων τῶν δικαστῶν.  ~Ὁ   δὲ βασιλεὺς καθ' ἕνα τῶν
[15, 11]   τούτοις ἔνοχον εἶναι τὸν κατηγορούμενον.  (Ὁ   δὲ βασιλεὺς τοὺς μὲν δικαστὰς
[15, 82]   νυκτὸς ὥρμησεν ἐπὶ τὴν Σπάρτην,     δὲ βασιλεὺς τῶν Λακεδαιμονίων Αγις
[15, 11]   τὰς δ' εὐεργεσίας ὁμολογουμένας οὔσας·     δὲ δεύτερος ἔφησε, καὶ τιθεμένων
[15, 28]   πολλαὶ πόλεις προσέθεντο τοῖς Αθηναίοις.     δὲ δῆμος μετεωρισθεὶς ἐπὶ τῇ
[15, 58]   μηνυτὴς τριάκοντα τῶν ἐπιφανεστάτων κατηγόρησεν,     δὲ δῆμος οὐκ ἐλέγξας ἀκριβῶς
[15, 58]   δαιμονίου, τῆς ἁρμοζούσης τιμωρίας ἔτυχον,     δὲ δῆμος παυσάμενος τῆς λύττης
[15, 26]   Λακεδαιμονίων παρουσίας συνεκπολεμῆσαι τὴν Καδμείαν.  ~Ὁ   δὲ δῆμος τῶν Αθηναίων διακούσας
[15, 26]   τὴν Βοιωτίαν, ἐὰν χρεία.  (Ὁ   δὲ Δημοφῶν συντόμοις ταῖς ὁδοῖς
[15, 7]   κατεφρονήθησαν καὶ πολὺν ἀπηνέγκαντο γέλωτα.  (Ὁ   δὲ Διονύσιος ἀκούσας τὴν τῶν
[15, 15]   συμφορᾶς εὐθὺς διεπρεσβεύσαντο περὶ διαλύσεων.     δὲ Διονύσιος ἀπεφήνατο (τῷ) μίαν
[15, 15]   Ιταλίαν, διαπολεμεῖν ἐξ ἀμφοτέρας βουλόμενοι.  (Ὁ   δὲ Διονύσιος καὶ αὐτὸς τὰς
[15, 74]   ἔσχε τὴν τοῦ βίου τελευτήν.  (Ὁ   δὲ Διονύσιος νεώτερος διαδεξάμενος
[15, 7]   ἥκιστα ὡς ἥδιστα ὁμιλεῖν·  (Ὁ   δὲ Διονύσιος τῆς εἰς τὰ
[15, 74]   ἀπήγγειλε τῷ τυράννῳ τὴν νίκην.  (Ὁ   δὲ Διονύσιος τοῦτον μὲν ἐτίμησεν,
[15, 60]   τὰ κατὰ τὸν πόλεμον ἐπέτρεψαν.     δὲ Ιάσων παραλαβὼν τὴν ἡγεμονίαν
[15, 91]   πεζοὺς μισθοφόρους ἔχων αὑτῷ συστρατεύοντας·  (ὁ   δὲ κηδεστὴς τοῦ Δατάμου τῶν
[15, 53]   περὶ τὴν Κορώνειαν στενά, κατεστρατοπέδευσεν.  ~Ὁ   δὲ Κλεόμβροτος πυθόμενος τοὺς πολεμίους
[15, 7]   εἰς τὴν προϋπάρξασαν εὔνοιαν ἀποκατεστάθησαν·     δὲ Λεπτίνης ἔγημε τὴν Διονυσίου
[15, 91]   ἰδίοις κτείνειν τοὺς προσιόντας ἱππεῖς.     δὲ Μιθροβαρζάνης ἐν μέσοις ἀποληφθείς,
[15, 32]   δὲ μόραν ἀναπληροῦσιν ἄνδρες πεντακόσιοι.     δὲ Σκιρίτης καλούμενος λόχος παρὰ
[15, 29]   τῶν ἐφόρων καταλαβέσθαι τὸν Πειραιᾶ.  (Ὁ   δὲ Σφοδριάδης ἔχων στρατιώτας πλείους
[15, 10]   ἱκανῶς ἔφασαν ἔχειν πρὸς κατηγορίαν·     δὲ Τιρίβαζος πρὸς μὲν τὴν
[15, 8]   καταλειπόμενος, ἠναγκάσθη πρεσβεῦσαι περὶ συλλύσεως.  (Ὁ   δὲ Τιρίβαζος τῶν ὅλων ἔχων
[15, 30]   Λακεδαιμόνιοι Θηριπίδην ἀπέστειλαν ἐπ' αὐτόν.  (Ὁ   δὲ τὸ μὲν πρῶτον ἐπεχείρει
[15, 9]   πολεμηθεὶς τοῦτον τὸν τρόπον κατελύθη.  (Ὁ   δὲ τοῦ στόλου τὴν ναυαρχίαν
[15, 11]   εὐεργεσίας μείζους εἶναι τῆς ἁμαρτίας·     δὲ τρίτος εἶπεν ὅτι τὰς
[15, 42]   προσαναμένουσι τὰς περὶ ἑκάστων ἀποκρίσεις.  ~Ὁ   δὲ τῶν Αἰγυπτίων βασιλεὺς Νεκτάνεβις
[15, 61]   τῇ Μακεδονίᾳ συστήσασθαι τὴν μάχην.     δὲ τῶν Μακεδόνων βασιλεύς, ἔχων
[15, 41]   ἐν δὲ τοῖς ἔργοις βραδύς.     δὲ Φαρνάβαζος ἀπεκρίθη, διότι τῶν
[15, 43]   καὶ καταπλεύσας εἰς τὰς Αθήνας.  (Ὁ   δὲ Φαρνάβαζος πρέσβεις ἐκπέμψας κατηγόρησε
[15, 61]   εἰσαγαγών, αὐτὸς κατεῖχε τὰς πόλεις.     δὲ Φεραῖος Αλέξανδρος καταδιωχθεὶς ἅμα
[15, 69]   ἐπῆγον ἐπὶ τὴν Κόρινθον καταπληκτικῶς,     δὲ Χαβρίας ἀναλαβὼν τοὺς Αθηναίους
[15, 34]   μὲν Πόλλις ἑξήκοντα καὶ πέντε,     δὲ Χαβρίας ὀγδοήκοντα καὶ τρεῖς.
[15, 33]   τὴν ἐν τῷ στρατηγήματι ἀγχίνοιαν.     δὲ Χαβρίας, πολλῶν καὶ καλῶν
[15, 88]   κατὰ δὲ τὴν Σικελίαν Γέλων     Δεινομένους καί τινες ἕτεροι. (Ἀλλ'
[15, 35]   ἐν τοὺς νικήσαντας στρατηγοὺς     δῆμος ἀντὶ μεγάλης εὐεργεσίας θανάτῳ
[15, 72]   τὰς καθ' ἑαυτοῦ διαβολάς, τότε     δῆμος ἀποκατέστησεν αὐτὸν εἰς τὴν
[15, 71]   Αθήνας περὶ συμμαχίας. παραχρῆμα     δῆμος ἐξέπεμψε ναῦς μὲν τριάκοντα,
[15, 79]   παραγαγόν ων εἰς τὴν ἐκκλησίαν,     δῆμος ἐψηφίσατο τούτους μὲν ἀποσφάξαι,
[15, 79]   κατὰ θάλατταν ἀρχῆς. ~Εὐθὺς οὖν     δῆμος ἐψηφίσατο τριήρεις μὲν ἑκατὸν
[15, 47]   κατεσκευακὼς πρὸς τὸν πόλεμον, μετενόησεν     δῆμος καὶ πάλιν αὐτῷ τὴν
[15, 19]   ἑαυτοῦ δυναστείας, τὸ μὲν πρῶτον     δῆμος τῶν Ολυνθίων τὰς
[15, 58]   διακοσίων, καὶ τῶν δημαγωγῶν αὐτῶν     δῆμος οὐκ ἐφείσατο. (Διὰ γὰρ
[15, 26]   τοὺς Λακεδαιμονίους· οὐδὲν δ' ἧττον     δῆμος παρεσκευάζετο πανδημεὶ στρατεύειν εἰς
[15, 76]   δ' ἀντὶ τῶν ὑπάτων χιλιάρχους     δῆμος τέσσαρας κατέστησε, Λεύκιον Φούριον,
[15, 34]   ταῖς ὁλκάσιν. δὴ πυθόμενος     δῆμος τῶν Αθηναίων ἐξέπεμψε στόλον
[15, 45]   ἐπιστασίας κυρίοις γεγονόσι τοῦ πολιτεύματος     δῆμος χαλεπῶς ἔχων καὶ μνησικακῶν
[15, 40]   ἐκείνων τοῖς πολίταις προσενηνεγμένων, ὕστερον     δημοτικὸς ὄχλος ἀπολαβὼν τὴν ἐλευθερίαν
[15, 6]   δὲ συνόντων αὐτῷ ποιητῶν Φιλόξενος     διθυραμβοποιός, μέγιστον ἔχων ἀξίωμα κατὰ
[15, 6]   τὴν εὐτραπελίαν τῶν λόγων μειδιάσας     Διονύσιος ἤνεγκε τὴν παρρησίαν, τοῦ
[15, 53]   μεγάλης καὶ δυσκρίτου τῶν βοιωταρχῶν  (ὁ)   ἕβδομος ἧκεν, ὃν πείσας Επαμεινώνδας
[15, 83]   γὰρ τῆς ἐπιθέσεως ἔλαθεν ἂν     Επαμεινώνδας εἰσπεσὼν εἰς τὴν Σπάρτην.
[15, 83]   Λάκωνος ἡγήσαιτο. (Οὐ μὴν ἀλλ'     Επαμεινώνδας ὅλην τὴν νύκτα διαγρυπνήσας
[15, 53]   διαγωνίζεσθαι, ἐν οἷς ἦν καὶ     Επαμεινώνδας συνεξαριθμούμενος. Ἀπορίας δ' οὔσης
[15, 76]   Κορνήλιον. Ἐπὶ δὲ τούτων Θεμίσων     Ερετρίας τύραννος Ωρωπὸν κατελάβετο. Ταύτην
[15, 8]   συγχωροῦντος δὲ τοῦ Τιριβάζου, Ορόντης     ἕτερος στρατηγός, φθονῶν τῇ δόξῃ
[15, 3]   ἐγένετο ναυμαχία καρτερά, καθ' ἣν     Εὐαγόρας τὸ μὲν πρῶτον ὑπερεῖχεν,
[15, 47]   κατὰ μὲν τὴν Κύπρον Νικοκλῆς     εὐνοῦχος ἐδολοφόνησεν Εὐαγόραν τὸν βασιλέα
[15, 53]   ἀναβεβηκότα καὶ λέγοντα, διότι προστέταχεν     θεὸς αὐτοῖς, ὅταν ἐν Λεύκτροις
[15, 78]   (Ἅμα δὲ τούτοις πραττομένοις Επαμεινώνδας     Θηβαῖος, μέγιστον ἔχων τῶν πολιτῶν
[15, 75]   τὴν πόλιν διήρπασεν. (Επαμεινώνδας δ'     Θηβαῖος μετὰ δυνάμεως ἐμβαλὼν εἰς
[15, 60]   ἐνιαυτόν. (Δοῦρις δ' Σάμιος     ἱστοριογράφος τῆς τῶν Ελληνικῶν ἱστορίας
[15, 43]   Διόπερ οὐ συγχωροῦντος τοῦ Φαρναβάζου,     Ιφικράτης διεμαρτύρατο, λέγων ὡς ἐὰν
[15, 43]   Φαρναβάζῳ πρὸς τὸν Ιφικράτην, ὑποπτεύσας     Ιφικράτης μὴ συλληφθῇ καὶ τιμωρίας
[15, 42]   τρισχιλίων τε Φαρνάβαζος καὶ     Ιφικράτης προῆγον ἐπὶ τὸ τετειχισμένον
[15, 92]   πορρωτέρω καὶ περὶ Φοινίκην καταστρατοπεδευούσης,     καθεσταμένος ἐπὶ τῆς Αἰγύπτου στρατηγὸς
[15, 48]   δὲ τὸ μέγεθος τῆς συμφορᾶς     καιρός· οὐ γὰρ ἡμέρας συνέβη
[15, 25]   Λεύκιον Κοΐνκτιον. Ἐπὶ δὲ τούτων     κληθεὶς Βοιωτικὸς πόλεμος ἐνέστη Λακεδαιμονίοις
[15, 33]   εἰς τὰς Θήβας. (Φοιβίδας δὲ     Λακεδαιμόνιος, ἔχων ἀξιόλογον φρουρὰν ἐν
[15, 76]   φιλόσοφος, ἔτι δὲ Αναξιμένης     Λαμψακηνὸς καὶ Πλάτων Αθηναῖος,
[15, 89]   τὴν Επαμεινώνδου τελευτήν· Αναξιμένης δὲ     Λαμψακηνὸς τὴν πρώτην τῶν Ελληνικῶν
[15, 62]   πρὸς τοὺς Σπαρτιάτας. (Λυκομήδης δ'     Μαντινεύς, στρατηγὸς ὢν τῶν Αρκάδων,
[15, 37]   ἡγεμονίας. (Τῶν δὲ συγγραφέων Ερμείας     Μεθυμναῖος τὴν τῶν Σικελικῶν σύνταξιν
[15, 33]   ἀσινῆ διεφύλαξεν. (Μετὰ δὲ ταῦτα     μὲν Αγησίλαος μετὰ τῆς δυνάμεως
[15, 93]   Αἰγυπτίους πολέμου. ~Μετ' ὀλίγον δὲ     μὲν βασιλεὺς τῶν Περσῶν ἐτελεύτησεν
[15, 6]   διὰ τῆς ἀμφιβολίας ἀμφότερα τηρήσας.     μὲν γὰρ Διονύσιος ἐδέξατο τὰ
[15, 43]   δι' ἣν τῆς ἐπιβολῆς ἐσφάλησαν.     μὲν γὰρ Ιφικράτης παρὰ τῶν
[15, 16]   δυνάστου καὶ τῶν ἀνοχῶν γενομένων,     μὲν Διονύσιος περιχαρὴς ἦν, ὡς
[15, 86]   τοῦ κινδύνου μηδεμίαν ῥοπὴν λαμβάνοντος,     μὲν Επαμεινώνδας ὑπολαβὼν τῆς ἰδίας
[15, 41]   Φαρναβάζου κατανηλωκότος περὶ τὰς παρασκευάς,     μὲν Ιφικράτης ὁρῶν αὐτὸν ἐν
[15, 58]   βασάνοις ὁμολογήσαντος καὶ πίστιν λαβόντος,     μὲν μηνυτὴς τριάκοντα τῶν ἐπιφανεστάτων
[15, 31]   κατοικοῦντες σύμμαχοι. Ἦν δ' αὐτοῖς     μὲν ὁπλίτης πρὸς δύο ψιλοὺς
[15, 93]   προεκαλεῖτο περὶ τῆς βασιλείας διαγωνίσασθαι.     μὲν οὖν Αγησίλαος ὁρῶν τὸν
[15, 52]   αἱρετωτέραν εἶναι τῶν παρόντων σημείων.  (Ὁ   μὲν οὖν Επαμεινώνδας πεφιλοσοφηκὼς καὶ
[15, 9]   ἐκεῖνος ἠξίου συντίθεσθαι πρὸς Τιρίβαζον.  (Ὁ   μὲν οὖν Εὐαγόρας παραδόξως ἐξωσιοῦτο
[15, 9]   ὑπακούειν ὡς βασιλεὺς βασιλεῖ προστάττοντι.     μὲν οὖν Κυπριακὸς πόλεμος δεκαετὴς
[15, 11]   προσσχὼν ἕκαστος ἀπέλυσε τὸν κατηγορούμενον.     μὲν οὖν πρῶτος ἔφησε, θεωρῶν
[15, 53]   ἑαυτῷ γενέσθαι προετέρησε τῇ γνώμῃ.     μὲν οὖν ὑπὲρ τῶν ὅλων
[15, 95]   Αθηναίων διαβληθῆναι παρὰ τοῖς συμμάχοις.     μὲν οὖν Χάρης καὶ ἕτερα
[15, 34]   ἐπέπλεον ἀλλήλοις. (Εἶχε δὲ τριήρεις     μὲν Πόλλις ἑξήκοντα καὶ πέντε,
[15, 91]   δυνάμεως ἐμβαλόντος εἰς τὴν Καππαδοκίαν,     μὲν ταύτης τῆς χώρας σατράπης
[15, 93]   πολυχειρίαν, καὶ τῶν ἐπιτηδείων ἐξαναλωθέντων,     μὲν Ταχὼς ἀπέγνω τὴν σωτηρίαν,
[15, 92]   ὑπὸ τῶν ἀποστατῶν τῆς Αἰγύπτου,     μὲν Ταχὼς καταπλαγεὶς ἐτόλμησε διὰ
[15, 93]   φεύγειν ἠνάγκασαν. (Μετὰ δὲ ταῦτα     μὲν Ταχὼς ῥᾳδίως ἀνεκτήσατο τὴν
[15, 8]   ἀποστεῖλαι. Οὗ πράξαντος τὸ προσταχθέν,     μὲν Τιρίβαζος ἀναχθεὶς ὡς τὸν
[15, 6]   ἔχοι. Ἀποκριναμένου δ' αὐτοῦ παρρησιωδέστερον,     μὲν τύραννος προσκόψας τοῖς ῥηθεῖσι,
[15, 70]   Ἀπογνωσθείσης δὲ τῆς κοινῆς εἰρήνης,     μὲν Φιλίσκος καταλιπὼν τοῖς Λακεδαιμονίοις
[15, 93]   τὴν δὲ βασιλείαν διεδέξατο Ωχος     μετονομασθεὶς Αρταξέρξης, καὶ ἐβασίλευσεν ἔτη
[15, 18]   ~Κατὰ δὲ τὴν Ασίαν Γλῶς     ναυαρχήσας τῶν Περσῶν ἐν τῷ
[15, 43]   καὶ τῶν ἐτησίων ἤδη γενομένων,     Νεῖλος πληρούμενος καὶ πάντα τόπον
[15, 57]   οὐδέποτε γεγονέναι μνημονεύεται. ἐκλήθη δὲ     νεωτερισμὸς οὗτος παρὰ τοῖς Ελλησι
[15, 74]   βίου τελευτήν. (Ὁ δὲ Διονύσιος     νεώτερος διαδεξάμενος τὴν τυραννίδα, πρῶτον
[15, 80]   τοῦ Πελοπίδου θάνατον, οὐδὲν ἧττον     Πελοπίδας ἀνέζευξεν ἐπὶ τὴν στρατείαν,
[15, 80]   ἐγένετο μάχη καρτερά, καθ' ἣν     Πελοπίδας ἀριστεύων πάντα τὸν περὶ
[15, 80]   τὰς ὑπεροχὰς τῶν τόπων πλεονεκτοῦντος,     Πελοπίδας σπεύδων διὰ τῆς ἰδίας
[15, 77]   τρία· τὴν δὲ ἀρχὴν διαδεξάμενος     Περδίκκας ἐβασίλευσε τῆς Μακεδονίας ἔτη
[15, 17]   πάντων τῶν περικαταλαμβανομένων ἀναιρουμένων πᾶς     πλησίον τόπος νεκρῶν ἐπληρώθη. (Τοσοῦτος
[15, 66]   τοὺς Σπαρτιάτας, ὅτε καὶ Τυρταῖος     ποιητὴς ὑπὸ Αθηναίων ἡγεμὼν ἐδόθη
[15, 76]   παιδείαν ἄξιοι μνήμης Ισοκράτης τε     ῥήτωρ καὶ οἱ τούτου γενόμενοι
[15, 60]   δυναστείαν ἦρξεν ἐνιαυτόν. (Δοῦρις δ'     Σάμιος ἱστοριογράφος τῆς τῶν
[15, 70]   (Ἅμα δὲ τούτοις πραττομένοις Εὔφρων     Σικυώνιος, διαφέρων θράσει καὶ ἀπονοίᾳ,
[15, 88]   Αθηναῖοι, πρὸς δὲ τούτοις Αγησίλαος     Σπαρτιάτης, βραχὺ τοῖς χρόνοις προτερῶν·
[15, 54]   πρὸς ταύτην τὴν ἐπίνοιαν Λεανδρίας     Σπαρτιάτης, πεφευγὼς μὲν ἐκ Λακεδαίμονος,
[15, 20]   Τοιαύτης δὲ γενομένης παραγγελίας, Φοιβίδας     Σπαρτιάτης, τεταγμένος ἐπί τινος ἡγεμονίας
[15, 47]   σχεδὸν ἤδη τέλος ἔχοντος κατέπλευσεν     στόλος τῶν Αθηναίων εἰς τὴν
[15, 56]   ἀνδρείᾳ κατεκτήσαντο. Μεγίστων δ' ἐπαίνων     στρατηγὸς Επαμεινώνδας ἠξιώθη, διὰ τῆς
[15, 84]   Αθηναῖοι καὶ ἄλλοι τινές, ὧν     σύμπας ἀριθμὸς ἦν πεζοὶ μὲν
[15, 94]   καταστολῆς. (Τῶν δὲ συγγραφέων Αθάνας     Συρακόσιος τῶν περὶ Δίωνα πράξεων
[15, 76]   Αντισθένης, πρὸς δὲ τούτοις Αἰσχίνης     Σφήττιος Σωκρατικός. ~Ἐπ' ἄρχοντος
[15, 76]   δὲ τούτοις Αἰσχίνης Σφήττιος     Σωκρατικός. ~Ἐπ' ἄρχοντος δ' Αθήνησι
[15, 76]   φιλοσόφων οἱ τελευταῖοι, Ξενοφῶν τε     τὰς ἱστορίας συγγραψάμενος ἐσχατόγηρως ὤν·
[15, 59]   δὲ τοὺς αὐτοὺς χρόνους Λυκομήδης     Τεγεάτης ἔπεισε τοὺς Αρκάδας εἰς
[15, 21]   γενομένης μάχης ἰσχυρᾶς, αὐτός τε     Τελευτίας ἔπεσε λαμπρῶς ἀγωνισάμενος, καὶ
[15, 3]   οἱ στρατηγοὶ τῶν Περσῶν καὶ     τῆς ναυτικῆς δυνάμεως ἡγούμενος, ὀνομαζόμενος
[15, 16]   ἐποίησε τὴν στρατιάν. (Ὡς δ'     τῆς ὁμολογίας διῆλθε χρόνος, ἀμφότεροι
[15, 90]   ὧν ἦσαν ἐπιφανέστατοι Αριοβαρζάνης μὲν     τῆς Φρυγίας σατράπης, ὃς καὶ
[15, 10]   διαμαρτεῖν. Τοιαύτῃ δ' ἀπολογίᾳ χρησάμενος     Τιρίβαζος ἀπελύθη τῶν ἐγκλημάτων ὡμολογημένως
[15, 72]   ~Ἐπιζητουμένης δὲ τῆς αἰτίας, πῶς     τοιοῦτος ἀνὴρ ἰδιώτης ὢν ἐστρατεύετο
[15, 17]   προετέρει τῶν ἀντιτεταγμένων· ὡς δ'     τοῦ Λεπτίνου θάνατος ἐγνώσθη καὶ
[15, 73]   ~Κατὰ δὲ τὴν Σικελίαν Διονύσιος     τύραννος ἔχων δυνάμεις ἀξιολόγους, καὶ
[15, 34]   (Μετὰ δὲ ταῦτα Χαβρίας μὲν     τῶν Αθηναίων ναύαρχος μετὰ τοῦ
[15, 69]   εἰς τὰς οἰκίας, Χαβρίας δ'     τῶν Αθηναίων στρατηγὸς ἐμφρόνως ἅμα
[15, 29]   ~Ἅμα δὲ τούτοις πραττομένοις Ακορις     τῶν Αἰγυπτίων βασιλεύς, ἀλλοτρίως διακείμενος
[15, 2]   δαψίλειαν. Ἒπεμψε δ' αὐτῷ καὶ     τῶν Αράβων βασιλεὺς στρατιώτας οὐκ
[15, 85]   καταπονουμένων καὶ πρὸς φυγὴν ὁρμησάντων,     τῶν Ηλείων ἵππαρχος ἐπὶ τῆς
[15, 61]   δὲ τούτων Πολύδωρος Φεραῖος     τῶν Θετταλῶν ἄρξας ὑπὸ Αλεξάνδρου
[15, 23]   Ταραντῖνος. (Ἐπὶ δὲ τούτων Αγησίπολις     τῶν Λακεδαιμονίων βασιλεὺς ἐτελεύτησε νόσῳ,
[15, 60]   ἐνιαυτόν. (Ὁμοίως δὲ καὶ Αγησίπολις     τῶν Λακεδαιμονίων βασιλεὺς μετήλλαξεν ἄρξας
[15, 34]   Ἅμα δὲ τούτοις πραττομένοις Πόλλις     τῶν Λακεδαιμονίων ναύαρχος κατέπλευσε βοηθήσων
[15, 34]   Πάρου διὰ τοιαύτας αἰτίας. Πόλλις     τῶν Λακεδαιμονίων ναύαρχος, πυθόμενος σίτου
[15, 19]   τὸ μὲν πρῶτον δῆμος     τῶν Ολυνθίων τὰς προσόδους ἐλάμβανε
[15, 76]   πόλεσιν. (Ἅμα δὲ τούτοις πραττομένοις     τῶν Περσῶν βασιλεὺς ἀποστείλας πρέσβεις
[15, 2]   Αἰμίλιον. Ἐπὶ δὲ τούτων Αρταξέρξης     τῶν Περσῶν βασιλεὺς ἐστράτευσεν ἐπ'
[15, 38]   Λοκρήτιον. Ἐπὶ δὲ τούτων Αρταξέρξης     τῶν Περσῶν βασιλεὺς μέλλων πολεμεῖν
[15, 8]   ἐπὶ δὲ τούτων Εὐαγόρας μὲν     τῶν Σαλαμινίων βασιλεὺς ἧκεν εἰς
[15, 6]   ~Κατὰ δὲ τὴν Σικελίαν Διονύσιος     τῶν Συρακοσίων τύραννος ἀπολελυμένος τῶν
[15, 13]   πραττομένοις κατὰ τὴν Σικελίαν Διονύσιος     τῶν Συρακοσίων τύραννος ἔγνω κατὰ
[15, 15]   Φούριον. Ἐπὶ δὲ τούτων Διονύσιος     τῶν Συρακοσίων τύραννος παρασκευασάμενος πολεμεῖν
[15, 60]   Φίλιππον· διεδέξατο δὲ τὴν βασιλείαν     υἱὸς Αλέξανδρος καὶ ἦρξεν ἐνιαυτόν.
[15, 73]   ὀκτώ· τὴν δὲ ἀρχὴν διαδεξάμενος     υἱὸς Διονύσιος ἐτυράννευσεν ἔτη δώδεκα.
[15, 61]   (Τούτων δὲ περὶ ταῦτα διατριβόντων,     Φεραῖος Αλέξανδρος πυθόμενος τὴν καθ'
[15, 60]   καὶ τέτταρα. (Τρίτος δὲ Ιάσων     Φεραῖος ἡγεμὼν ᾑρημένος τῆς Θετταλίας,
[15, 61]   Οὐαλέριος. (Ἐπὶ δὲ τούτων Πολύδωρος     Φεραῖος τῶν Θετταλῶν ἄρξας
[15, 57]   Βοιωτίαν ἐπάνοδον ἐποιήσαντο. (Ιάσων δὲ     Φερῶν τύραννος ἀεὶ μᾶλλον αὐξόμενος
[15, 75]   κατὰ δὲ τὴν Ελλάδα Αλέξανδρος     Φερῶν τύραννος ἐν τῇ Θετταλίᾳ
[15, 95]   ἐπὶ δὲ τούτων Αλέξανδρος μὲν     Φερῶν τύραννος λῃστρίδας ναῦς ἐκπέμψας
[15, 60]   ~Ἅμα δὲ τούτοις πραττομένοις Ιάσων     Φερῶν τύραννος, συνέσει τε στρατηγικῇ
[15, 6]   Διονυσίου παραιτουμένων τὴν ἄκαιρον παρρησίαν,     Φιλόξενος ἐπηγγείλατο παράδοξόν τινα ἐπαγγελίαν.
[15, 76]   τούτου γενόμενοι μαθηταὶ καὶ Αριστοτέλης     φιλόσοφος, ἔτι δὲ Αναξιμένης
[15, 34]   φυγεῖν ἠνάγκασεν. δὴ κατιδὼν     Χαβρίας, καὶ μέρος τῶν περὶ
[15, 49]   ποταμοὺς φανεροὺς ῥέοντας ὑπὸ γῆν·     τε γὰρ περὶ Φένεον ποταμὸς
[15, 76]   εἰρήνην συνθέσθαι πρὸς ἀλλήλους. Διόπερ     τε Λακωνικὸσκαὶ Βοιωτικὸς κληθεὶς πόλεμος
[15, 49]   κατὰ γῆς ἄντρων αὐτὸν ὑποδεχομένων,     τε περὶ (τὸ) Στύμφηλον εἴς
[15, 62]   ἐγένετο μάχη καρτερά, καθ' ἣν     τε στρατηγὸς τῶν Λακεδαιμονίων ἀνῃρέθη
[15, 42]   ταύτην ἀποβάντες μετὰ στρατιωτῶν τρισχιλίων     τε Φαρνάβαζος καὶ Ιφικράτης
[15, 45]   κατελάβοντο χωρίον ὀχυρὸν παρὰ θάλατταν,     προσηγόρευον Αρκαδίαν. Ἐκ τούτου δ'
[15, 77]   τῆς ὀνομαζομένης Τριφυλίας χωρίον ὀχυρόν,     προσηγόρευται Λασίων. (Ἐκ πολλῶν δὲ
[15, 23]   τὴν τῶν Λακεδαιμονίων ἡγεμονίαν καταλεχθῆναι.  διὸ   καὶ κατὰ τούτους τοὺς καιροὺς
[15, 55]   ἐκ τοῦ κατ' ὀλίγον ὑποχωρεῖν.  Διὸ   καὶ λοξὴν ποιήσας τὴν φάλαγγα,
[15, 17]   καταδιώξαντες παρήγγελλον ἀλλήλοις μηδένα ζωγρεῖν·  διὸ   καὶ πάντων τῶν περικαταλαμβανομένων ἀναιρουμένων
[15, 62]   ὑπέλαβον δυνήσεσθαι τοῖς Λακεδαιμονίοις διαπολεμεῖν.  Διὸ   καὶ παραλαβόντες Αργείους τε καὶ
[15, 43]   λάθρᾳ φεύγειν ἐκ τοῦ στρατοπέδου·  διὸ   καὶ παρασκευασάμενος πλοῖον ἔλαθε νυκτὸς
[15, 77]   ταύτην τῶν Αρκάδων οἱ Ηλεῖοι.  (Διὸ   καὶ παροξυνθέντες οἱ Αρκάδες τὸ
[15, 6]   πολλὴν εἰρήνην καὶ σχολὴν εἶχεν.  Διὸ   καὶ ποιήματα γράφειν ὑπεστήσατο μετὰ
[15, 74]   ὑπολαμβάνων τούτους κρείττους ἑαυτοῦ εἶναι.  διὸ   καὶ πρὸς αὐτοὺς πλεονάκις πεπολεμηκὼς
[15, 13]   Δελφοῖς τέμενος, γέμον πολλῶν χρημάτων.  (Διὸ   καὶ πρὸς Ιλλυριοὺς ἐποιήσατο συμμαχίαν
[15, 39]   εἰκότως καὶ πράξεις ἐπιφανεστάτας συνετέλεσεν.  Διὸ   καὶ συναναγκασθεὶς ὀλίγοις πολιτικοῖς στρατιώταις
[15, 1]   τῆς ἐπὶ τὴν κακίαν ὁρμῆς.  (Διὸ   καὶ τῇ γραφῇ παρόντες ἐπ'
[15, 61]   βιαίως καὶ χαλεπῶς ἄρχων ἐμισεῖτο.  (Διὸ   καὶ τὴν παρανομίαν φοβηθέντες τῶν
[15, 5]   φρονήματα τῶν ἀνδρῶν ἔσπευδον ταπεινῶσαι.  (Διὸ   καὶ τὸ μὲν πρῶτον πρέσβεις
[15, 30]   ἐπ' ἴσης τοῦ κοινοῦ συνεδρίου·  διὸ   καὶ τοῖς Αθηναίοις αἰεὶ μᾶλλον
[15, 31]   θρασὺς καὶ παραβόλοις πράξεσι χρώμενος.  διὸ   καὶ τότε θεωροῦντες οἱ Σπαρτιᾶται
[15, 3]   γυμνασίας ποιούμενος, ἡτοιμάζετο πρὸς ναυμαχίαν.  Διὸ   καὶ τοῦ βασιλικοῦ στόλου παραπλέοντος
[15, 3]   δὲ διεκώλυσεν, ἐνίας δὲ ἀφείλατο.  Διὸ   καὶ τῶν ἐμπόρων μὴ τολμώντων
[15, 12]   τὸν σύνεγγυς τόπον ἐποίησαν λιμνάζειν.  (Διὸ   καὶ τῶν οἰκιῶν πιπτουσῶν καταπλαγέντες
[15, 37]   ἐδόκει τὸ πολλοὺς ὀλίγους νικῆσαι.  (Διὸ   καὶ φρονήματος ἐπίμπλαντο Θηβαῖοι, καὶ
[15, 64]   στρατιώτας χρήσιμον ἔσεσθαι τῇ πατρίδι·  διὸ   παραδόξως ἀμφοτέρων προενοήθη, καὶ τὴν
[15, 42]   στόματος ἔγνωσαν ποιεῖσθαι τὸν εἴσπλουν.  Διὸ   πλεύσαντες πελάγιοι πρὸς τὸ μὴ
[15, 6]   σοι φαίνεται τὰ ποιήματα ὑπάρχειν;  ἄλλο   μὲν οὐδὲν εἶπε, τοὺς δ'
[15, 47]   Οὗτοι δὲ τῶν καιρῶν ὑστερηκότες  ἄλλο   μὲν οὐδὲν ἔπραξαν μνήμης ἄξιον,
[15, 12]   τοῖς Λακεδαιμονίοις. Οἱ δὲ παραλαβόντες  ἄλλο   μὲν οὐθὲν κακὸν εἰργάσαντο τοὺς
[15, 85]   δεξιὸν παρέδωκαν Αργείοις· τὸ δὲ  ἄλλο   πλῆθος ἀνεπλήρου τὴν μέσην τάξιν,
[15, 15]   τῶν πεντακισχιλίων ἐζώγρησε· τὸ δ'  ἄλλο   πλῆθος ἠνάγκασε καταφυγεῖν ἐπί τινα
[15, 42]   καλῶς πάσας εἰσβολὰς τάς τε  ἀπὸ   γῆς καὶ τὰς ἀπὸ θαλάττης.
[15, 66]   μέχρι τῆς καθόδου τῶν Ηρακλειδῶν,  ἀπὸ   δὲ ταύτης Κρεσφόντης ἔλαχε τὴν
[15, 76]   πολυτελῆ κατεσκευάσθη καὶ λιμὴν ἀξιόλογος.  Ἀπὸ   δὲ τούτων τῶν χρόνων αἰεὶ
[15, 42]   τε ἀπὸ γῆς καὶ τὰς  ἀπὸ   θαλάττης. (Ἑπτὰ στόμασι γὰρ τοῦ
[15, 89]   πρώτην τῶν Ελληνικῶν ἀνέγραψεν ἀρξάμενος  ἀπὸ   θεογονίας καὶ ἀπὸ τοῦ πρώτου
[15, 68]   εἰς Πελοπόννησον εἰσβολῆς. Ἀρξάμενοι δ'  ἀπὸ   Κεγχρεῶν μέχρι Λεχαίου σταυρώμασι καὶ
[15, 87]   οἱ δὲ Βοιωτοὶ τοὺς Λακεδαιμονίους  ἀπὸ   κράτους ἡττηκότες καὶ κρατοῦντες τῶν
[15, 66]   ἐβασίλευσαν αὐτῆς· ὕστερον δὲ τῶν  ἀπὸ   Κρεσφόντου τὴν βασιλείαν ἀποβαλόντων Λακεδαιμόνιοι
[15, 66]   Τὸ μὲν οὖν παλαιὸν οἱ  ἀπὸ   Νηλέως καὶ Νέστορος κατέσχον αὐτὴν
[15, 41]   βασιλεὺς ἐστράτευσεν ἐπ' Αἰγυπτίους ἀφεστηκότας  ἀπὸ   Περσῶν. Ἡγοῦντο δὲ τῶν δυνάμεων
[15, 90]   παράλιον οἰκοῦντες τῆς Ασίας ἀπέστησαν  ἀπὸ   Περσῶν, καί τινες τῶν σατραπῶν
[15, 42]   μὲν αὐτὸ πρῶτον πρὸς τοὺς  ἀπὸ   Συρίας πορευομένους καὶ δοκεῖν διὰ
[15, 81]   οὕτω καλῶς (ἀγωνισάμενος) διετέθη, ὥστε  ἀπὸ   τῆς εἰς τὰς Θήβας καθόδου
[15, 28]   ἀπέδειξαν ἑκάστης πόλεως. (Ἐτάχθη δ'  ἀπὸ   τῆς κοινῆς γνώμης τὸ μὲν
[15, 86]   τὰ πλεῖστα συντρίψαντες, εἰς τὸν  ἀπὸ   τῆς μαχαίρας ἀγῶνα κατήντησαν. (Συμπλεκόμενοι
[15, 34]   ἀνεκαλέσατο τῇ σάλπιγγι τοὺς στρατιώτας  ἀπὸ   τῆς μάχης. Οἱ δὲ Θηβαῖοι,
[15, 65]   ὑπὸ τῶν πρεσβυτέρων προϊέναι μακρότερον  ἀπὸ   τῆς πατρίδος, μή τις ἐπίθηται,
[15, 44]   ἀσπίδων ὁπλῖται καλούμενοι τότε (δὲ)  ἀπὸ   τῆς πέλτης πελτασταὶ μετωνομάσθησαν. Ἐπὶ
[15, 84]   Λακεδαιμονίοις, τότε μὲν ἀναχωρήσας μικρὸν  ἀπὸ   τῆς πόλεως κατεστρατοπέδευσεν· παραγγείλας δὲ
[15, 65]   διαγωνιοῦνται περὶ τῶν ὅλων, ἀπηλλάγησαν  ἀπὸ   τῆς πόλεως. Πᾶσαν δὲ τὴν
[15, 95]   αὐτοῦ περιγράφομεν, τὴν δ' ἐχομένην  ἀπὸ   τῆς Φιλίππου παραλήψεως τῆς βασιλείας
[15, 94]   τὸν ἄγραφον χρόνον ἐτῶν ἑπτὰ  ἀπὸ   τῆς Φιλίστου συντάξεως ἐν μιᾷ
[15, 92]   ἐξ Αἰγύπτου στρατιωτῶν, καὶ πεμφθεὶς  ἀπὸ   τῆς Φοινίκης πολιορκεῖν τὰς ἐν
[15, 92]   ἐπὶ τῆς Αἰγύπτου στρατηγὸς ἀπέστη  ἀπὸ   τοῦ βασιλέως, διαπεμψάμενος δὲ πρὸς
[15, 29]   ἀπαλλοτριοῖ τὴν τοῦ βασιλέως εὔνοιαν  ἀπὸ   τοῦ δήμου, παρακαλῶν δὲ στρατηγὸν
[15, 89]   ἀνέγραψεν ἀρξάμενος ἀπὸ θεογονίας καὶ  ἀπὸ   τοῦ πρώτου γένους τῶν ἀνθρώπων,
[15, 50]   πολλὰς νύκτας λαμπὰς μεγάλη καομένη,  ἀπὸ   τοῦ σχήματος ὀνομασθεῖσα πυρίνη δοκίς·
[15, 68]   ἐκτὸς τοῦ τειχίσματος προελθεῖν, ἀλλ'  ἀπὸ   τοῦ χαρακώματος ἀμυνομένων ἁπάντων, προσῆγε
[15, 66]   Αγαμέμνονος Ορέστης καὶ οἱ  ἀπὸ   τούτου μέχρι τῆς καθόδου τῶν
[15, 66]   τὴν Μεσσηνίαν μερίδα, καὶ οἱ  ἀπὸ   τούτου μέχρι τινὸς ἐβασίλευσαν αὐτῆς·
[15, 1]   ἐν ταύτῃ δὲ τὴν ἀρχὴν  ἀπὸ   τούτου τοῦ πολέμου ποιησάμενοι καταλήξομεν
[15, 83]   τῶν οἰκιῶν ἀνεβίβασε, καὶ προσέταξεν  ἀπὸ   τούτων ἀμύνασθαι τοὺς εἰς τὴν
[15, 53]   ἀπεληλυθότων. Ἄλλον δὲ κατέστησεν ὡς  ἀπὸ   Τροφωνίου προσφάτως ἀναβεβηκότα καὶ λέγοντα,
[15, 72]   μετὰ τῶν ἄλλων. Ὡς δὲ  ἀπὸ   τῶν ἀποτελεσμάτων ἐξήλειψε τὰς καθ'
[15, 49]   Πυθώδε, χρησμοὺς ἔλαβον ἀφιδρύματα λαβεῖν  ἀπὸ   τῶν ἀρχαίων καὶ προγονικῶν αὐτοῖς
[15, 44]   ἀποδοχῆς τυγχανούσης, οἱ (μὲν) πρότερον  ἀπὸ   τῶν ἀσπίδων ὁπλῖται καλούμενοι τότε
[15, 76]   ἐτῶν πέντε, τὴν ἀρχὴν λαβὼν  ἀπὸ   τῶν Λευκτρικῶν. (Ὑπῆρξαν δὲ κατὰ
[15, 27]   καρτερεῖν ᾤοντο δεῖν, οἱ δὲ  ἀπὸ   τῶν συμμαχίδων πόλεων συστρατεύσαντες, ὄντες
[15, 30]   Λακεδαιμονίων μεγάλα, πεπολεμημένη δὲ δεινῶς  ὑπὸ   Αθηναίων, εὐλόγως πρὸς μὲν Αθηναίους
[15, 66]   ὅτε καὶ Τυρταῖος ποιητὴς  ὑπὸ   Αθηναίων ἡγεμὼν ἐδόθη τοῖς Σπαρτιάταις.
[15, 61]   Φεραῖος τῶν Θετταλῶν ἄρξας  ὑπὸ   Αλεξάνδρου τοῦ ἀδελφιδοῦ ἀνῃρέθη φαρμάκῳ,
[15, 67]   καὶ καταλαβὼν τὴν ἀκρόπολιν φρουρουμένην  ὑπὸ   Αλεξάνδρου τοῦ Μακεδόνος, ταύτην μὲν
[15, 1]   καὶ τὴν ἅλωσιν τῆς Ρώμης  ὑπὸ   Γαλατῶν, ἥτις ἐγένετο κατὰ τὸν
[15, 90]   παρεσκευάζετο τὰ πρὸς τὸν πόλεμον.  (Ὑπὸ   γὰρ τὸν αὐτὸν καιρὸν ἔδει
[15, 49]   αὐτῇ δύο ποταμοὺς φανεροὺς ῥέοντας  ὑπὸ   γῆν· τε γὰρ περὶ
[15, 91]   τέλος εἰς πεντακοσίους ὄντες κυκλωθέντες  ὑπὸ   Δατάμου κατηκοντίσθησαν. (Δατάμης μὲν οὖν
[15, 6]   ποιημάτων ἐπιστάτας καὶ διορθωτὰς εἶχεν.  Ὑπὸ   δὲ τούτων διὰ τὰς εὐεργεσίας
[15, 1]   πράξεων εἰς τὸν Ρηγίνων ἀνδραποδισμὸν  ὑπὸ   Διονυσίου καὶ τὴν ἅλωσιν τῆς
[15, 70]   δισχίλιοι κατέπλευσαν εἰς Κόρινθον, ἐκπεμφθέντες  ὑπὸ   Διονυσίου τοῦ τυράννου συμμαχῆσαι Λακεδαιμονίοις,
[15, 14]   ἐν τῇ Λίσσῳ καθεσταμένος ἔπαρχος  ὑπὸ   Διονυσίου τριήρεις πλείους ἔχων ἐπέπλευσε
[15, 54]   ἡγεμονίαν ἀποβαλοῦσιν, ὅταν ἐν Λεύκτροις  ὑπὸ   Θηβαίων ἡττηθῶσιν. (Προσῆλθον δὲ τῷ
[15, 19]   Μακεδονίαν Αμύντου τοῦ βασιλέως ἡττηθέντος  ὑπὸ   Ιλλυριῶν καὶ τὰ κατὰ τὴν
[15, 15]   τοῦ πολέμου. Ὁρῶν οὖν τὰς  ὑπὸ   Καρχηδονίους τεταγμένας πόλεις οἰκείως ἐχούσας
[15, 73]   ταύτῃ παρασκευήν, ἐνέβαλεν εἰς τὴν  ὑπὸ   Καρχηδονίους χώραν. Καὶ Σελινοῦντα μὲν
[15, 30]   Σκίαθον καί τινας ἄλλας τεταγμένας  ὑπὸ   Λακεδαιμονίοις. ~Οἱ δὲ ὁρῶντες τὴν
[15, 92]   Αγησιλάῳ τῷ Σπαρτιάτῃ, ἀπεσταλμένῳ μὲν  ὑπὸ   Λακεδαιμονίων ἐπὶ συμμαχίαν μεθ' ὁπλιτῶν
[15, 29]   γεγονόσιν, ἐψηφίσαντο λελύσθαι τὰς σπονδὰς  ὑπὸ   Λακεδαιμονίων. Κρίναντες δὲ πολεμεῖν αὐτοῖς,
[15, 30]   Εστιαίας· αὕτη γὰρ εὐηργετημένη μὲν  ὑπὸ   Λακεδαιμονίων μεγάλα, πεπολεμημένη δὲ δεινῶς
[15, 66]   Λακεδαιμονίων ἀποθανόντος ἐν ἀγῶνι κατεπολεμήθησαν  ὑπὸ   Λακεδαιμονίων οἱ Μεσσήνιοι. Τοῦτον δὲ
[15, 32]   παραγενόμενος εἰς πόλιν Θεσπιάς, φρουρουμένην  ὑπὸ   Λακεδαιμονίων, πλησίον ταύτης κατεστρατοπέδευσε, καὶ
[15, 66]   πολλὰ μὲν ἔτη γεγενημένην ἀνάστατον  ὑπὸ   Λακεδαιμονίων, τόπον δ' εὔθετον ἔχουσαν
[15, 70]   ἰδίαν ὑπόστασιν ὅλην τὴν Βοιωτίαν  ὑπὸ   μίαν ἀγαγόντες συντέλειαν οὐ προσεδέχθησαν.
[15, 50]   Θηβαῖοι γὰρ μόνοι, τὴν Βοιωτίαν  ὑπὸ   μίαν ἄγοντες συντέλειαν, οὐ προσεδέχθησαν
[15, 81]   οὖν, διὰ τὴν ἰδίαν ἀρετὴν  ὑπὸ   πάντων ἀποδοχῆς ἠξιωμένος, ἐχέτω καὶ
[15, 10]   Τιρίβαζος ἀπελύθη τῶν ἐγκλημάτων ὡμολογημένως  ὑπὸ   πάντων τῶν δικαστῶν. ~Ὁ δὲ
[15, 78]   καὶ Σερούιος Σουλπίκιος, ὀλυμπιὰς δὲ  ὑπὸ   Πισατῶν καὶ Αρκάδων ἤχθη τετάρτη
[15, 52]   λογισμοῖς ἐμφρόνως χρησάμενος παραυτίκα μὲν  ὑπὸ   πολλῶν μέμψεως ἔτυχεν, ὕστερον δὲ
[15, 60]   ἕνεκα, ὡς δ' ἔνιοι γράφουσιν,  ὑπὸ   Πολυδώρου τἀδελφοῦ. Οὗτος δὲ καὶ
[15, 77]   Πτολεμαῖος μὲν Αλωρίτης ἐδολοφονήθη  ὑπὸ   (τἀδελφοῦ) Περδίκκα, βασιλεύσας ἔτη τρία·
[15, 38]   σπονδάς, ἀλλὰ τὴν Βοιωτίαν ἅπασαν  ὑπὸ   τὴν τῶν Θηβαίων συντέλειαν ταττόντων,
[15, 92]   Χαβρίᾳ τῷ Αθηναίῳ, δημοσίᾳ μὲν  ὑπὸ   τῆς πατρίδος οὐκ ἀπεσταλμένῳ, ἰδίᾳ
[15, 87]   τῷ σώματι, παραχρῆμα ἔπεσε κατισχυθεὶς  ὑπὸ   τῆς πληγῆς. περὶ δὲ τοῦ
[15, 63]   σύνολον εἰς ὀλίγους πολιτικοὺς στρατιώτας  ὑπὸ   τῆς τύχης συγκεκλεισμένοι, πρὸς δὲ
[15, 36]   πόλει φρουρὰν ἀξιόλογον καταλιπὼν αὐτὸς  ὑπό   τινων ἐδολοφονήθη. (Τιμόθεος δὲ παραλαβὼν
[15, 60]   ἐδολοφονήθη, ὡς μὲν Εφορος γέγραφεν,  ὑπό   τινων ἑπτὰ νεανίσκων συνομοσαμένων δόξης
[15, 40]   παραδεχθέντες δ' ἐπὶ τὴν πόλιν  ὑπό   τινων οἰκείων καὶ φίλων, διαβληθέντες
[15, 18]   τὸν πρὸς Πέρσας πόλεμον, δολοφονηθεὶς  ὑπό   τινων οὐ συνετέλεσε τὴν προαίρεσιν.
[15, 29]   πρὸς τοὺς Πέρσας. (Φαρνάβαζος δ'  ὑπὸ   τοῦ βασιλέως ἀναδεδειγμένος στρατηγὸς ἐπὶ
[15, 9]   περὶ τῆς ὑποθέσεως τύχῃ τιμωρίας  ὑπὸ   τοῦ βασιλέως, ἔγνω καινῇ πραγμάτων
[15, 90]   Μεσσηνίους ὁμοίως τοῖς ἄλλοις Ελλησιν  ὑπὸ   τοῦ βασιλέως εἰς τὴν κοινὴν
[15, 41]   οὗτος μετάπεμπτος ἐπὶ τὴν στρατηγίαν  ὑπὸ   τοῦ βασιλέως ἐτάχθη διὰ τὴν
[15, 91]   καὶ τοὺς ξενολογηθέντας στρατιώτας τοῖς  ὑπὸ   τοῦ βασιλέως πεμφθεῖσιν ἡγεμόσι παρέδωκεν.
[15, 92]   πατρίδος οὐκ ἀπεσταλμένῳ, ἰδίᾳ δὲ  ὑπὸ   τοῦ βασιλέως συστρατεύειν πεπεισμένῳ. Αὐτὸς
[15, 92]   πόλεμον ἐξέκαυσεν· (ὁ γὰρ Νεκτανεβὼς  ὑπὸ   τοῦ βασιλέως τεταγμένος ἡγεμὼν τῶν
[15, 33]   στρατηγήματι, καὶ τὰς εἰκόνας τὰς  ὑπὸ   τοῦ δήμου δοθείσας αὐτῷ καθίστανεν
[15, 40]   μεταστῆσαι τὴν πολιτείαν, καὶ κρατηθέντες  ὑπὸ   τοῦ δήμου, πολλοὶ μὲν ἀνῃρέθησαν,
[15, 10]   τὴν ἐπιστολὴν ἀναγνόντες τὴν πεμφθεῖσαν  ὑπὸ   τοῦ Ορόντου, ταύτην ἱκανῶς ἔφασαν
[15, 36]   μονωθέντες οἱ Αβδηρῖται καὶ κυκλωθέντες  ὑπὸ   τοῦ πλήθους τῶν βαρβάρων, σχεδὸν
[15, 80]   Πελοπίδας ἀνέζευξεν ἐπὶ τὴν στρατείαν,  ὑπὸ   τοῦ χρεὼν ἀγόμενος. (Ὡς δὲ
[15, 28]   παρ' αὐτοῖς ἐξέπεμψαν ἐπὶ τὰς  ὑπὸ   (τοὺς) Λακεδαιμονίους τεταγμένας πόλεις, παρακαλοῦντες
[15, 30]   ἐτήρουν τὴν φιλίαν. (Τῆς δ'  ὑπὸ   τῶν Αθηναίων ἐκπεμφθείσης δυνάμεως ἡγούμενος
[15, 84]   θάτερα τῆς Μαντινείας οἱ πεμφθέντες  ὑπὸ   τῶν Αθηναίων στρατιῶται πρὸς τὴν
[15, 85]   ὑπὸ τῶν ψιλικῶν, καταπονούμενοι δ'  ὑπὸ   τῶν ἀνθεστηκότων, ἅπαντες ἐτράπησαν. (Τὴν
[15, 92]   ~Ἅμα δὲ τούτοις πραττομένοις Ρεομίθρης,  ὑπὸ   τῶν ἀποστατῶν πεμφθεὶς εἰς Αἴγυπτον
[15, 92]   συναγωνιστὰς γενέσθαι. (Τέλος δὲ καταληφθείσης  ὑπὸ   τῶν ἀποστατῶν τῆς Αἰγύπτου,
[15, 64]   πολλοὺς ἀνελὼν τῶν πολεμίων, κυκλωθεὶς  ὑπὸ   τῶν Αρκάδων μετὰ πάντων ἀνῃρέθη.
[15, 50]   μίαν ἄγοντες συντέλειαν, οὐ προσεδέχθησαν  ὑπὸ   τῶν Ελλήνων διὰ τὸ πᾶσιν
[15, 27]   ἐν τῇ Καδμείᾳ φρουροῦντες παρακληθέντες  ὑπὸ   τῶν ἡγεμόνων εὐρώστως ἠμύνοντο τοὺς
[15, 52]   αὐτῷ, καὶ προεσήμαινε τὸ παραγγελλόμενον  ὑπὸ   τῶν ἡγεμόνων· πνεύματος δὲ γενομένου
[15, 85]   παρ' ἀμφοτέροις ἀπεφαίνοντο τὴν νίκην  ὑπὸ   τῶν θεῶν προφαινομένην· (Κατὰ δὲ
[15, 46]   Πλαταιέων ἐπὶ τῆς χώρας καταληφθέντες  ὑπὸ   τῶν ἱππέων συνηρπάγησαν, οἱ δὲ
[15, 47]   τὴν γῆν, αὗται μὲν ἐνεπρήσθησαν  ὑπὸ   τῶν Κορκυραίων, ἵνα μὴ τοῖς
[15, 46]   ἀποστεῖλαι, ἵνα ὡς φίλοι προσδεχθέντες  ὑπὸ   τῶν Κορκυραίων κατάσχωσι τὴν πόλιν
[15, 70]   πολλὰς χρείας παρασχόμενοι, καὶ τιμηθέντες  ὑπὸ   τῶν Λακεδαιμονίων τοῦ θέρους λήγοντος
[15, 61]   εἰς τὴν Λάρισσαν· παρεισαχθεὶς δ'  ὑπὸ   τῶν Λαρισσαίων ἐντὸς τοῦ τείχους
[15, 59]   οὖν ἐκδοθέντες ὑπὸ τῶν Παλλαντίων,  ὑπὸ   τῶν νενικηκότων ἐσφαγιάσθησαν· οἱ δ'
[15, 59]   Παλλάντιον. (Οὗτοι μὲν οὖν ἐκδοθέντες  ὑπὸ   τῶν Παλλαντίων, ὑπὸ τῶν νενικηκότων
[15, 42]   τὸ μὴ καθορᾶσθαι τὰς ναῦς  ὑπὸ   τῶν πολεμίων, κατέπλευσαν πρὸς τὸ
[15, 65]   τετηρηκότες ἀπόρθητον, τότε θεωροῦντες δῃουμένην  ὑπὸ   τῶν πολεμίων οὐκ ἐκαρτέρουν, ἀλλὰ
[15, 65]   ἐκ τῆς πόλεως· κωλυόμενοι δ'  ὑπὸ   τῶν πρεσβυτέρων προϊέναι μακρότερον ἀπὸ
[15, 51]   συμμάχων, ἅπαντες ὑπελάμβανον αὐτοὺς ῥᾳδίως  ὑπὸ   τῶν Σπαρτιατῶν καταπολεμηθήσεσθαι. (Διόπερ οἱ
[15, 71]   ἰδιωτεύων κατ' ἐκεῖνον τὸν χρόνον  ὑπὸ   τῶν στρατιωτῶν κατεστάθη στρατηγός. εὐθὺς
[15, 8]   τὴν Σαλαμῖνα πολιορκουμένην ἐνεργῶς, καὶ  ὑπὸ   τῶν συμμάχων καταλειπόμενος, ἠναγκάσθη πρεσβεῦσαι
[15, 25]   τῶν Αθηναίων καθ' ὃν καιρὸν  ὑπὸ   τῶν τριάκοντα τυράννων κατεδουλώθησαν, ἀξιοῦντες
[15, 85]   διόπερ οἱ Αθηναῖοι κατατιτρωσκόμενοι μὲν  ὑπὸ   τῶν ψιλικῶν, καταπονούμενοι δ' ὑπὸ
[15, 55]   ἔχων τοὺς συνασπίζοντας καὶ προθύμως  πρὸ   αὐτοῦ ἀποθνήσκοντας, ἄδηλος ἦν
[15, 61]   κατὰ τὴν ἀρχήν. Τῶν γὰρ  πρὸ   αὐτοῦ δυναστῶν ἐπιεικῶς προσφερομένων τοῖς
[15, 1]   οὐκ ἀλόγως. οἱ μὲν γὰρ  πρὸ   αὐτῶν βεβιωκότες πολλοῖς πόνοις καὶ
[15, 4]   τὸν πόλεμον ἀπεκόμισεν· Εὐαγόρας δὲ  πρὸ   μὲν τῆς ναυμαχίας παρὰ θάλατταν
[15, 1]   γραφῇ χρόνους. μὲν οὖν  πρὸ   ταύτης βύβλος, οὖσα τῆς ὅλης
[15, 87]   δὲ φήσαντος καὶ θέντος αὐτὴν  πρὸ   τῆς ὁράσεως, πάλιν ἐπηρώτησε, πότεροι
[15, 83]   ἡλικίαις συντάξας διεμέρισεν εἰς τὰς  πρὸ   τῆς πόλεως δυσχωρίας καὶ παρόδους,
[15, 47]   μετὰ νεῶν ἑξήκοντα· οὗτος δὲ  πρὸ   τῆς συμμαχίας ταύτης πλεύσας ἐπὶ
[15, 25]   ἀξιοῦντες δὲ πανδημεὶ βοηθῆσαι καὶ  πρὸ   τῆς τῶν Λακεδαιμονίων παρουσίας συνεκπολεμῆσαι
[15, 43]   ἐξαυτῆς ἀναπλεῖν ἐπὶ τὴν Μέμφιν  πρὸ   τοῦ παραγενέσθαι τὰς τῶν Αἰγυπτίων
[15, 48]   τὴν Αχαΐαν πόλεων ἔχειν ἀξίωμα  πρὸ   τοῦ σεισμοῦ. (Περὶ δὲ τῶν
[15, 88]   χρόνοις προτερῶν· ἐν δὲ τοῖς  πρὸ   τοῦ χρόνοις, ἐπὶ τῶν Μηδικῶν
[15, 81]   τῶν Λακεδαιμονίων τῶν πάντα τὸν  πρὸ   τοῦ χρόνον ἀπορθήτων γεγενημένων. (Πρὸς
[15, 30]   δὲ τὴν Εὔβοιαν βραχὺ μὲν  πρὸ   τούτων τῶν χρόνων Νεογένης τις
[15, 88]   χρόνοις, ἐπὶ τῶν Μηδικῶν καὶ  πρὸ   τῶν Περσικῶν καιρῶν, Σόλων καὶ
[15, 75]   τῶν τετελευτηκότων ῥίψας εἰς τὴν  πρὸ   τῶν τειχῶν τάφρον τὴν πόλιν
[15, 95]   τὰς συντάξεις. Ἡμεῖς δὲ τὰς  πρὸ   Φιλίππου τοῦ βασιλέως πράξεις διεληλυθότες,
[15, 42]   γὰρ τοῦ Νείλου τὰς εἰς  τὸ   Αἰγύπτιον πέλαγος ἐκβολὰς ποιουμένου, καθ'
[15, 91]   δ' Αρτάβαζος, τὸ μὲν πρῶτον  τὸ   ἀληθὲς ἀγνοῶν, ὑπολαβὼν δὲ τὸν
[15, 86]   τῶν πολεμίων. Οἱ δὲ Λακεδαιμόνιοι  τὸ   ἀξίωμα τοῦ Επαμεινώνδου καὶ τὸ
[15, 62]   Αρκάδες, καίπερ νενικηκότες, ὅμως εὐλαβοῦντο  τὸ   βάρος τῆς Σπάρτης, καὶ καθ'
[15, 55]   ἀνῃροῦντο. οὐ γὰρ ὑπέμενον ὑπενέγκαι  τὸ   βάρος τῆς τῶν ἐπιλέκτων ἀνδραγαθίας,
[15, 86]   τὸ ἀξίωμα τοῦ Επαμεινώνδου καὶ  τὸ   βάρος τοῦ περὶ αὐτὸν συστήματος
[15, 26]   ἔχειν κατὰ τῆς Λακεδαιμονίων ὑπεροχῆς·  τὸ   γὰρ ἔθνος τοῦτο καὶ πλήθει
[15, 21]   οἱ μὲν Λακεδαιμόνιοι, βουλόμενοι διορθώσασθαι  τὸ   γεγονὸς ἐλάττωμα, δυνάμεις ἁδροτέρας ἐκπέμπειν
[15, 85]   τρόπον ἐπιφανέντες τῷ λαιῷ κέρατι  τὸ   γεγονὸς περὶ τοὺς συμμάχους ἐλάττωμα
[15, 80]   τὸν ἥλιον ἐκλιπεῖν. (Πολλῶν δὲ  τὸ   γεγονὸς ὑποπτευσαμένων, τῶν μάντεών τινες
[15, 81]   δὲ τοὺς αὐτοὺς χρόνους Κλέαρχος,  τὸ   γένος ὢν ἐξ Ηρακλείας τῆς
[15, 32]   τεταγμένως, καὶ τὰς ἀσπίδας πρὸς  τὸ   γόνυ κλίναντας ὀρθῷ τῷ δόρατι
[15, 15]   ἐλάττους δὲ τῶν πεντακισχιλίων ἐζώγρησε·  τὸ   δ' ἄλλο πλῆθος ἠνάγκασε καταφυγεῖν
[15, 14]   ἐν ἐπινείῳ πόλεως Αγύλλης Τυρρηνίδος·  τὸ   δ' ἐπίνειον ὠνομάζετο Πύργοι. (Καταπλεύσας
[15, 85]   καταδεέστεροι τὴν μέσην ἐπεῖχον τάξιν·  τὸ   δ' εὐώνυμον κέρας ἀνεπλήρουν Αθηναῖοι.
[15, 8]   τὰ μὲν ἄλλα πάντα συνεχώρει,  τὸ   δ' ὡς δοῦλον δεσπότῃ ποιεῖν
[15, 16]   ἰσχυρᾶς περὶ τὸ καλούμενον Κρόνιον,  τὸ   δαιμόνιον ἐναλλὰξ τῇ νίκῃ τὴν
[15, 85]   τὸ δὲ δεξιὸν παρέδωκαν Αργείοις·  τὸ   δὲ ἄλλο πλῆθος ἀνεπλήρου τὴν
[15, 85]   κέρας ἐτάχθησαν, παραστάτας ἔχοντες Αρκάδας,  τὸ   δὲ δεξιὸν παρέδωκαν Αργείοις· τὸ
[15, 64]   τάξιν ἀνάξιον τῆς Σπάρτης ἔκρινε,  τὸ   δὲ διασῶσαι τοὺς στρατιώτας χρήσιμον
[15, 90]   τῶν προσόδων τῷ βασιλεῖ κατελέλυτο,  τὸ   δὲ λοιπὸν οὐχ ἱκανὸν ἦν
[15, 8]   τὸν θεὸν περὶ τῆς ἐπαναστάσεως,  τὸ   δὲ μέγιστον, ὅτι τοὺς ἡγεμόνας
[15, 39]   βασιλέα τῶν Σπαρτιατῶν Κλεόμβροτον ἀνελεῖν,  τὸ   δὲ πλῆθος τῶν ἀντιταχθέντων ἄρδην
[15, 66]   τὴν ἀπ' ἐκείνων ὀνομασθεῖσαν κατῴκησαν.  (Τὸ   δὲ τελευταῖον κατὰ τοὺς ὑποκειμένους
[15, 56]   ἀναχωροῦντες τὴν τάξιν οὐ διέλυον,  τὸ   δὲ τελευταῖον πολλῶν ἀναιρουμένων, τοῦ
[15, 33]   νίκης ἐβιάσατο τοὺς πολεμίους ὑπομένειν  τὸ   δεινόν, ἴσως ἂν διὰ τὸ
[15, 85]   μὲν μετὰ τῶν ἄλλων Αρκάδων  τὸ   δεξιὸν ἐπεῖχον κέρας, ἔχοντες παραστάτας
[15, 83]   ὅλην τὴν νύκτα διαγρυπνήσας καὶ  τὸ   διάστημα τῆς ὁδοῦ κατὰ σπουδὴν
[15, 78]   ὕστερον οὐκ ἀνέγραψαν Ηλεῖοι διὰ  τὸ   δοκεῖν βίᾳ καὶ ἀδίκως διατεθῆναι.
[15, 49]   διειλῆφθαι τὴν ἐξουσίαν, καὶ διὰ  τὸ   δοκεῖν τὸ παλαιὸν τὴν Πελοπόννησον
[15, 59]   τὴν τῶν Τεγεατῶν χώραν διὰ  τὸ   δοκεῖν τούτους τῆς στάσεως καὶ
[15, 87]   ἐστὶ τελευτᾶν, καὶ προσέταξεν ἐκσπάσαι  τὸ   δόρυ. ἀναβοησάντων δὲ τῶν παρόντων
[15, 87]   ὅταν ἐκ τοῦ θώρακος ἐξαιρεθῇ  τὸ   δόρυ, συμβήσεται καὶ τὸν θάνατον
[15, 33]   ἀποκρίσεως ταύτης ἔδοξε μετρίως κατεστοχάσθαι  τὸ   δυνάμενον ἀποβῆναι, ὕστερον δὲ διὰ
[15, 13]   καὶ πόλεις ἔχῃ ἰδίας εἰς  τὸ   δύνασθαι ναυσὶ καθορμισθῆναι. Ἔσπευδε γὰρ
[15, 13]   τὴν Ηπειρον τόποις καὶ συλῆσαι  τὸ   ἐν Δελφοῖς τέμενος, γέμον πολλῶν
[15, 17]   τοῦ Λεπτίνου θάνατος ἐγνώσθη καὶ  τὸ   ἕτερον κέρας συνετέτριπτο, κατεπλάγησαν οἱ
[15, 55]   διαγωνίζεσθαι· τοὺς δ' ἀσθενεστάτους