HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Diodore de Sicile, La Bibliothèque historique, livre XV

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ν  =  2164 formes différentes pour 7860 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[15, 33]   μὲν ἀκινδύνως τοὺς Λακεδαιμονίους νενικηκέναι  (ἄν)   πορθουμένῃ γὰρ τῇ χώρᾳ μὴ
[15, 83]   ἐπίνοιαν τῶν στρατηγῶν ἀμφοτέρων δικαίως  ἄν   τις ἀποδέξαιτο, συνετωτέραν δὲ στρατηγίαν
[15, 35]   ταύτην ἐγένετο τὴν ἐπιμέλειαν, ῥᾳδίως  ἂν   ἅπαντα τὸν τῶν πολεμίων στόλον
[15, 33]   πολεμίους ὑπομένειν τὸ δεινόν, ἴσως  ἂν   διὰ τὸ παράλογον τῆς τύχης
[15, 44]   στρατείας κατέδειξε, περὶ ὧν μακρὸν  ἂν   εἴη γράφειν. μὲν οὖν
[15, 31]   διά τινας πολιτικὰς χρείας, σχεδὸν  ἂν   καὶ τὴν ὅλην τῶν Περσῶν
[15, 83]   προδηλωθείσης γὰρ τῆς ἐπιθέσεως ἔλαθεν  ἂν   Επαμεινώνδας εἰσπεσὼν εἰς τὴν
[15, 79]   οὗτος πλείω χρόνον ἐπέζησεν, ὡμολογημένως  ἂν   οἱ Θηβαῖοι τῇ κατὰ γῆν
[15, 1]   τοῖς Λακεδαιμονίοις ποιήσασθαι. (Τίς γὰρ  ἂν   οὐχ ἡγήσαιτο κατηγορίας αὐτοὺς ἀξίους
[15, 88]   στρατηγίᾳ τε καὶ δόξῃ, πολὺ  ἂν   προέχουσαν εὕροι τὴν περὶ τὸν
[15, 18]   Πυθία ταύτην ὑπάρχειν, ἥτις  ἂν   πρώτη θύσῃ ἐν τῇ Λεύκῃ·
[15, 82]   τὴν πόλιν, αὐτὸς δ' ὡς  ἂν   τάχιστα δύναιτο μετὰ τῆς δυνάμεως
[15, 33]   παραδόξως σφῆλαι καὶ διδάξαι μηδὲν  ἄγαν   κατελπίζειν. γοῦν Αγησίλαος ἐχεφρόνως
[15, 28]   παρασκευῆς ἐποιοῦντο πολλὴν φροντίδα, προσδοκῶντες  μέγαν   καὶ πολυχρόνιον αὑτοῖς ἔσεσθαι τὸν
[15, 92]   ἀντέχεσθαι τῆς ἐν Αἰγύπτῳ βασιλείας,  μέγαν   πόλεμον ἐξέκαυσεν· (ὁ γὰρ Νεκτανεβὼς
[15, 23]   ἐβασίλευσεν ἔτη ἐννέα. Λακεδαιμόνιοι δὲ  Πολυβιάδαν   στρατηγὸν καταστήσαντες ἐξαπέστειλαν εἰς τὸν
[15, 20]   Μακεδόνων βασιλέα, Λακεδαιμόνιοι τὸν μὲν  Φοιβίδαν   ἀπέστησαν τῆς ἡγεμονίας, Εὐδαμίδαν δὲ
[15, 20]   παρὰ τοῖς Ελλησι, τὸν μὲν  Φοιβίδαν   ἐζημίωσαν χρήμασι, τὴν δὲ φρουρὰν
[15, 20]   μὲν Φοιβίδαν ἀπέστησαν τῆς ἡγεμονίας,  Εὐδαμίδαν   δὲ τὸν ἀδελφὸν τοῦ Φοιβίδα
[15, 80]   βοηθῆσαι καὶ στρατηγὸν αὐτοῖς ἐξαποστεῖλαι  Πελοπίδαν.   δεισαν γὰρ τοῦτον τὸν ἄνδρα
[15, 75]   καὶ εἰς Θετταλίαν Βοωτοί, καὶ  Πελοπίδαν   ἐκομίσαντο παρ' Αλεξάνδρου τοῦ Φερῶν
[15, 50]   καὶ Γοργίαν, ἔτι δὲ καὶ  Πελοπίδαν·   τε πόλις τῶν Θηβαίων
[15, 67]   Αλεξάνδρου τοῦ Φεραίου τυραννίδος ἐξαπέστειλαν  Πελοπίδαν   μετὰ δυνάμεως εἰς Θετταλίαν, δόντες
[15, 88]   προέχουσαν εὕροι τὴν περὶ τὸν  Επαμεινώνδαν   ἀρετήν. Παρὰ μὲν γὰρ ἑκάστῳ
[15, 65]   τοὺς στρατιώτας οἱ περὶ τὸν  Επαμεινώνδαν,   αὐτοὶ δὲ προσελθόντες τῇ πόλει
[15, 56]   κέρας, οἱ μὲν περὶ τὸν  Επαμεινώνδαν   βαρεῖς ἐγκείμενοι τοῖς Λακεδαιμονίοις τὸ
[15, 55]   δὲ ταῦτα τῶν περὶ τὸν  Επαμεινώνδαν   διά τε τὴν ἀρετὴν καὶ
[15, 65]   ἀσφάλειαν. (Τῶν δὲ περὶ τὸν  Επαμεινώνδαν   διὰ τοῦ Ταϋγέτου καταβαινόντων ἐπὶ
[15, 50]   καὶ ἄλλους, μεγίστους δὲ τρεῖς,  Επαμεινώνδαν   καὶ Γοργίαν, ἔτι δὲ καὶ
[15, 82]   οἱ δὲ Βοιωτοὶ στρατηγὸν ἐπιστήσαντες  Επαμεινώνδαν   καὶ δύναμιν ἀξιόλογον δόντες ἐξαπέστειλαν
[15, 68]   κοινωνεῖν τοῦ πολέμου. Οἱ δ'  Επαμεινώνδαν   καταστήσαντες ἡγεμόνα μετ' ἄλλων βοιωταρχῶν,
[15, 52]   πύλας ἀπήντησε τοῖς περὶ τὸν  Επαμεινώνδαν   κῆρυξ τυφλός, ὃς ἀνδράποδ' ἀποδεδρακότα,
[15, 63]   (Οἱ μὲν οὖν περὶ τὸν  Επαμεινώνδαν   ὁρῶντες τὴν τῶν Λακεδαιμονίων χώραν
[15, 65]   δὲ ταῦτα τῶν περὶ τὸν  Επαμεινώνδαν   πάσῃ τῇ δυνάμει καταπληκτικῶς προσβαλλόντων
[15, 87]   πλῆθος. ~Οἱ δὲ Λακεδαιμόνιοι θεωροῦντες  Επαμεινώνδαν   προθυμότερον προπίπτοντα τῷ θυμῷ, συνέδραμον
[15, 52]   εἰς Αθήνας ὑπεκθέσθαι, αὐτοὶ δ'  Επαμεινώνδαν   στρατηγὸν ἑλόμενοι τούτῳ τὰ κατὰ
[15, 52]   δόξωσι διὰ δειλίαν ἀποτρέπειν τὸν  Επαμεινώνδαν   τῆς στρατείας. δ' Επαμεινώνδας
[15, 82]   ἡμεροδρόμους, δι' ὧν καταταχήσας τὸν  Επαμεινώνδαν   τοῖς ἀπολελειμμένοις ἐν τῇ Σπάρτῃ
[15, 56]   στρατοπέδου. (Οἱ δὲ περὶ τὸν  Επαμινώνδαν   ἐπικείμενοι τοῖς φεύγουσι καὶ πολλοὺς
[15, 51]   τὰς ἐν τῇ Βοιωτίᾳ πόλεις  ἐᾶν   αὐτονόμους, Πλαταιὰς δὲ καὶ Θεσπιὰς
[15, 91]   παραθαλασσίου πάσης παραλήψεσθαι τὴν σατραπείαν,  ἐὰν   ἐγχειρίσῃ τοῖς Πέρσαις τοὺς ἀφεστηκότας,
[15, 15]   (τῷ) μίαν αὐτοῖς εἶναι σύλλυσιν,  ἐὰν   ἐκχωρήσωσι τῶν κατὰ τὴν Σικελίαν
[15, 8]   ἡγεμονίαν ἔφησε συγχωρῆσαι τὴν σύλλυσιν,  ἐὰν   Εὐαγόρας ἐκχωρήσῃ πασῶν τῶν κατὰ
[15, 43]   μὲν Πέρσαις ἀπόκρισιν ἔδωκαν, ὅτι  ἐὰν   εὕρωσιν αὐτὸν ἠδικηκότα, κολάσουσι κατὰ
[15, 26]   πανδημεὶ στρατεύειν εἰς τὴν Βοιωτίαν,  ἐὰν   χρεία. (Ὁ δὲ Δημοφῶν
[15, 50]   ὅταν γένηταί τι τοιοῦτον, ἀλλ'  ἐὰν   μὴ γένηται, κατὰ τὰς ἰδίας
[15, 66]   μὴ ἀνακάμψειν εἰς τὴν Σπάρτην,  ἐὰν   μὴ Μεσσήνην ἕλωσιν. Τότε δὲ
[15, 43]   Ιφικράτης διεμαρτύρατο, λέγων ὡς  ἐὰν   παρῶσι τὴν ὀξύτητα τῶν καιρῶν,
[15, 20]   Σπαρτιᾶται παρήγγελλον ἐν ἀπορρήτοις, ἵν'  ἐάν   ποτε καιρὸν λάβωσι, καταλάβωνται τὴν
[15, 74]   τις ᾀδόντων ὑπολαβὼν τιμηθήσεσθαι λαμπρῶς,  ἐὰν   πρῶτος ἀπαγγείλῃ τὴν νίκην, διέπλευσεν
[15, 30]   ἔχθραν, πρὸς δὲ τοὺς Σπαρτιάτας  βεβαίαν   τὴν πίστιν διεφύλαττεν. (Οὐ μὴν
[15, 81]   καὶ ναυτικὴν Τορώνην μὲν καὶ  Ποτίδαιαν   πολιορκήσας εἷλε, Κυζικηνοῖς δὲ πολιορκουμένοις
[15, 40]   φυγάδες συστραφέντες κατελάβοντο τὴν καλουμένην  Ηραίαν,   χωρίον ὀχυρόν. Ἐκ ταύτης δ'
[15, 48]   συνέβαινε μέγιστον τῶν κατὰ τὴν  Αχαΐαν   πόλεων ἔχειν ἀξίωμα πρὸ τοῦ
[15, 49]   κατὰ τὸν χρησμὸν ἔπεμψαν εἰς  Αχαΐαν   τοὺς ληψομένους τὰ ἀφιδρύματα· οὗτοι
[15, 66]   ᾤκισαν τὴν Μεσσήνην καὶ τὴν  ἀρχαίαν   αὐτοῖς χώραν ἀποκατέστησαν. Περὶ μὲν
[15, 68]   χαρακώματος ἀμυνομένων ἁπάντων, προσῆγε τὴν  βίαν   τοῖς πολεμίοις. (Κατὰ πάντα μὲν
[15, 57]   μετὰ δὲ ταῦτα ἐπὶ τὴν  Περραιβίαν   ἀναζεύξας τῶν πόλεων τὰς μὲν
[15, 90]   τῶν παραθαλαττίων τόπων, συντεθειμένους δὲ  κοινοπραγίαν·   ὧν ἦσαν ἐπιφανέστατοι Αριοβαρζάνης μὲν
[15, 10]   γενέσθαι φίλον· κατὰ γάρ τινα  κυνηγίαν   ἐφ' ἅρματος ὀχουμένου τοῦ βασιλέως
[15, 47]   δῆμος καὶ πάλιν αὐτῷ τὴν  στρατηγίαν   ἀποκατέστησεν. (Προσκατεσκεύαζον δὲ καὶ ἄλλας
[15, 29]   τοῦ δήμου γνώμης προσδεξάμενος τὴν  στρατηγίαν   ἀφηγεῖτο τῶν κατ' Αἴγυπτον δυνάμεων,
[15, 36]   νικῶν δὲ δι' ἀνδρείαν καὶ  στρατηγίαν.   διόπερ οὐ μόνον παρὰ τοῖς
[15, 94]   ἱππεῖς δὲ τριακοσίους, ὧν τὴν  στρατηγίαν   εἶχε Παμμένης. (Οὗτος δὲ παρελθὼν
[15, 92]   τεθαυμασμένῳ· (Τοῦ δὲ ναυτικοῦ τὴν  στρατηγίαν   ἐνεχείρισε Χαβρίᾳ τῷ Αθηναίῳ, δημοσίᾳ
[15, 33]   δὲ Θηβαῖοι διὰ τὴν Χαβρίου  στρατηγίαν   σωθέντες ἐθαύμασαν τἀνδρὸς τὴν ἐν
[15, 83]   ἄν τις ἀποδέξαιτο, συνετωτέραν δὲ  στρατηγίαν   τὴν τοῦ Λάκωνος ἡγήσαιτο. (Οὐ
[15, 91]   δὲ βασιλεὺς Αρταξέρξης πυθόμενος τὴν  στρατηγίαν   τοῦ Δατάμου, καὶ σπεύδων ἄρασθαι
[15, 47]   τὸ μὲν πρῶτον ἀπέβαλε τὴν  στρατηγίαν,   τοῦ δήμου χαλεπῶς πρὸς αὐτὸν
[15, 41]   ἀνὴρ οὗτος μετάπεμπτος ἐπὶ τὴν  στρατηγίαν   ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἐτάχθη διὰ
[15, 27]   Διόπερ οὗτοι μὲν ὑπόσπονδοι καθ'  ὁμολογίαν   ἀφεθέντες εἰς τὴν Πελοπόννησον ἀπηλλάγησαν,
[15, 5]   ἀπετρίψαντο, τὴν δ' αὐτονομίαν καθ'  ὁμολογίαν   παρέλαβον, Λακεδαιμόνιοι φύσει φιλαρχοῦντες καὶ
[15, 80]   τοῖς ὅλοις συντριβείς, ἠναγκάσθη καθ'  ὁμολογίαν   τοῖς μὲν Θετταλοῖς τὰς καταπεπολεμημένας
[15, 91]   τὴν ἡγεμονίαν καὶ χρήματα πρὸς  ξενολογίαν,   δισμυρίοις στρατιώταις ἐνιαύσιον μισθόν, ἐγένετο
[15, 50]   μεγίστους δὲ τρεῖς, Επαμεινώνδαν καὶ  Γοργίαν,   ἔτι δὲ καὶ Πελοπίδαν·
[15, 45]   ὀχυρὸν παρὰ θάλατταν, προσηγόρευον  Αρκαδίαν.   Ἐκ τούτου δ' ὁρμώμενοι, καὶ
[15, 82]   πλησίον οἰκοῦντες ἐστράτευσαν εἰς τὴν  Αρκαδίαν,   Επαμεινώνδας δὲ κατὰ τοῦτον τὸν
[15, 62]   Πολύτροπον στρατηγὸν ἐξέπεμψαν εἰς τὴν  Αρκαδίαν,   ἔχοντα πολιτικοὺς μὲν ὁπλίτας χιλίους,
[15, 62]   (Ὡς δὲ κατήντησαν ἐπὶ τὴν  Αρκαδίαν,   ἧκον πρὸς αὐτοὺς πανδημεὶ οἵ
[15, 65]   πλῆθος ἀθροίσαντες, ἀπεχώρησαν εἰς τὴν  Αρκαδίαν.   (Μετὰ δὲ ταῦτ' Αθηναῖοι μέν,
[15, 59]   ἔπεισαν τοὺς Λακεδαιμονίους εἰς τὴν  Αρκαδίαν   στρατεῦσαι. (Διόπερ Αγησίλαος βασιλεὺς
[15, 81]   Πελοπίδας μὲν οὖν, διὰ τὴν  ἰδίαν   ἀρετὴν ὑπὸ πάντων ἀποδοχῆς ἠξιωμένος,
[15, 71]   διὰ τῶν κατορθωμάτων αὔξων τὴν  ἰδίαν   εὐδοξίαν μεγάλης ἀποδοχῆς ἐτύγχανε παρά
[15, 32]   συντάττεται μετὰ τῶν ἄλλων, ἀλλ'  ἰδίαν   ἔχων σύστασιν μετὰ τοῦ βασιλέως
[15, 29]   Ελλησιν εὔνοιαν, ἰσχυροτέραν ἐποιήσαντο τὴν  ἰδίαν   ἡγεμονίαν. ~Πολλαὶ μὲν οὖν καὶ
[15, 11]   αὐτῶν δὲ τῶν ἐγκλημάτων κατ'  ἰδίαν   θεωρουμένων μὴ φαίνεσθαι τούτοις ἔνοχον
[15, 43]   τὴν ἀρετὴν ὑπώπτευσε, μὴ κατ'  ἰδίαν   κατάσχῃ τὴν Αἴγυπτον. Διόπερ οὐ
[15, 81]   κοιναῖς ὁμολογίαις τὴν Μεσσήνην κατ'  ἰδίαν   παρέλαβεν, ἣν ἀνάστατον οὖσαν ἔτη
[15, 12]   μετοικισθῆναι. Διόπερ ἠναγκάσθησαν τὴν μὲν  ἰδίαν   πατρίδα κατασκάπτειν, εἰς δὲ τὰς
[15, 19]   οἷοι ἦσαν ἀποδιδόναι. (Διόπερ Αμύντας  ἰδίαν   τε δύναμιν συνεστήσατο καὶ τοὺς
[15, 70]   ὑπήκουσαν, Θηβαῖοι δὲ κατὰ τὴν  ἰδίαν   ὑπόστασιν ὅλην τὴν Βοιωτίαν ὑπὸ
[15, 85]   τὴν ἀποχώρησιν οὐκ ἐτάραξαν τὴν  ἰδίαν   φάλαγγα, ἅμα δὲ περιπεσόντες Εὐβοεῦσι
[15, 85]   συχνοὺς ἀποβαλόντες κατέφυγον πρὸς τὴν  ἰδίαν   φάλαγγα. ~Ἡ μὲν οὖν τῶν
[15, 74]   Διονυσίου τοίνυν δεδιδαχότος Αθήνησι Ληναίοις  τραγῳδίαν   καὶ νικήσαντος, τῶν ἐν τῷ
[15, 41]   τὸν πόλεμον. (Ὁ γὰρ Φαρνάβαζος  βραδεῖαν   τὴν στρατείαν ἐποιεῖτο, καὶ πολὺν
[15, 76]   τούτους τοὺς χρόνους ἄνδρες κατὰ  παιδείαν   ἄξιοι μνήμης Ισοκράτης τε
[15, 6]   ἀποκρίσεως τηρήσειν ἅμα καὶ τὴν  ἀλήθειαν   καὶ τὴν εὐδόκησιν τοῦ Διονυσίου,
[15, 67]   φθάσαντες τὴν παρὰ τῶν Λακεδαιμονίων  βοήθειαν.   (Βοιωτοὶ δέ, μεταπεμπομένων αὐτοὺς Θετταλῶν
[15, 63]   καταφεύγειν ἐπὶ τὴν τῶν Αθηναίων  βοήθειαν,   οἷς τριάκοντα μὲν τυράννους ἐν
[15, 47]   ἀπεστάλκεισαν Τιμόθεον τὸν Κόνωνος ἐπὶ  βοήθειαν   τοῖς Κορκυραίοις μετὰ νεῶν ἑξήκοντα·
[15, 67]   τῆς Μεσσήνης, ἐπανῆλθον εἰς τὴν  οἰκείαν.   Λακεδαιμόνιοι δὲ παραδόξως ἀποτετριμμένοι τοὺς
[15, 67]   τοῖς Βοιωτοῖς, ἐπανῆλθεν εἰς τὴν  οἰκείαν.   ~Τούτων δὲ πραχθέντων Αρκάδες καὶ
[15, 67]   χώραν δῃώσαντες ἐπανῆλθον εἰς τὴν  οἰκείαν,   φθάσαντες τὴν παρὰ τῶν Λακεδαιμονίων
[15, 40]   δ' ὁρμηθέντες παρεισέπεσον εἰς τὴν  Φιάλειαν,   καὶ Διονυσίαν κατὰ τύχην ὄντων
[15, 71]   τοὺς ἐπακολουθοῦντας πολεμίους καὶ πολλὴν  ἀσφάλειαν   παρείχετο τοῖς προηγουμένοις ὁπλίταις, ποιούμενος
[15, 75]   Αργείους δυσὶ μάχαις καὶ τὴν  ἀσφάλειαν   περιποιήσας τοῖς Φλιασίοις ἐπανῆλθεν εἰς
[15, 65]   καὶ τῇ πόλει παρέχεσθαι τὴν  ἀσφάλειαν.   (Τῶν δὲ περὶ τὸν Επαμεινώνδαν
[15, 24]   πάντας τοὺς πεφευγότας συναγαγόντες πολλὴν  ἐπιμέλειαν   αὐτῶν ἐποιήσαντο. (Μετὰ δὲ ταῦτα
[15, 83]   εὐθὺς μετὰ πολλῆς σπουδῆς τὴν  ἐπιμέλειαν   ἐποιήσατο τῆς πόλεως. (Τοὺς μὲν
[15, 47]   διέλυσε, τῆς δὲ πόλεως πολλὴν  ἐπιμέλειαν   ποιησάμενος εὐθαρσεῖς ἐποίησε τοὺς πολιορκουμένους.
[15, 35]   μὴ περὶ ταύτην ἐγένετο τὴν  ἐπιμέλειαν,   ῥᾳδίως ἂν ἅπαντα τὸν τῶν
[15, 70]   τὴν Βοιωτίαν ὑπὸ μίαν ἀγαγόντες  συντέλειαν   οὐ προσεδέχθησαν. Ἀπογνωσθείσης δὲ τῆς
[15, 50]   τὴν Βοιωτίαν ὑπὸ μίαν ἄγοντες  συντέλειαν,   οὐ προσεδέχθησαν ὑπὸ τῶν Ελλήνων
[15, 38]   ἅπασαν ὑπὸ τὴν τῶν Θηβαίων  συντέλειαν   ταττόντων, καὶ Αθηναίων μὲν ἀντειπόντων
[15, 59]   ἔπεισε τοὺς Αρκάδας εἰς μίαν  συντέλειαν   ταχθῆναι καὶ κοινὴν ἔχειν σύνοδον
[15, 77]   τῷ προτερήματι ἐστράτευσαν ἐπὶ τὴν  Ηλείαν,   καὶ εἷλον πόλεις Μάργανα καὶ
[15, 66]   δὲ τῶν ἀπὸ Κρεσφόντου τὴν  βασιλείαν   ἀποβαλόντων Λακεδαιμόνιοι κύριοι κατέστησαν αὐτῆς.
[15, 93]   πρὸς τοῖς τετταράκοντα, τὴν δὲ  βασιλείαν   διεδέξατο Ωχος μετονομασθεὶς Αρταξέρξης,
[15, 31]   καὶ τὴν ὅλην τῶν Περσῶν  βασιλείαν   εἰς τοὺς ἐσχάτους κινδύνους κατέστησεν.
[15, 93]   Αγησίλαος ὡς μόνος κατωρθωκὼς τὴν  βασιλείαν   ἐτιμήθη προσηκούσαις δωρεαῖς. Ἐπανιὼν δὲ
[15, 93]   ῥᾳδίως ἀνεκτήσατο τὴν κατ' Αἴγυπτον  βασιλείαν,   δ' Αγησίλαος ὡς μόνος
[15, 60]   καὶ Φίλιππον· διεδέξατο δὲ τὴν  βασιλείαν   υἱὸς Αλέξανδρος καὶ ἦρξεν
[15, 13]   Αλκέταν ἐπὶ τὴν τῶν Μολοττῶν  βασιλείαν.   Οὐδενὸς δ' αὐτοῖς προσέχοντος, τὸ
[15, 2]   μισθοφόρους πολλοὺς ἐξενολόγει, ἔχων χρημάτων  δαψίλειαν.   Ἒπεμψε δ' αὐτῷ καὶ
[15, 3]   παρακομίσαντες, πολλὴν παρεῖχον τῆς τροφῆς  δαψίλειαν.   Τῷ δ' Εὐαγόρᾳ σίτου πλῆθος
[15, 57]   τὴν Λοκρίδα, καὶ τὴν μὲν  Ηράκλειαν   τὴν ἐν Τραχινίᾳ διὰ προδοσίας
[15, 48]   ἀφανισμός, θείας τινὸς ἐνεργείας τὴν  ἀπώλειαν   καὶ φθορὰν τῶν ἀνθρώπων μηχανησαμένης.
[15, 20]   ἄγων ἐπὶ Ολυνθίους, κατελάβετο τὴν  Καδμείαν.   Ἀγανακτούντων δὲ τῶν Θηβαίων καὶ
[15, 27]   συστρατεύσαντες, ὄντες πολλαπλάσιοι, παραδιδόναι τὴν  Καδμείαν   ἀπεφήναντο· συνηναγκάσθησαν δὲ καὶ οἱ
[15, 20]   δὲ τούτων Λακεδαιμόνιοι κατελάβοντο τὴν  Καδμείαν   ἐν ταῖς Θήβαις διά τινας
[15, 25]   τῶν Λακεδαιμονίων παρουσίας συνεκπολεμῆσαι τὴν  Καδμείαν.   ~Ὁ δὲ δῆμος τῶν Αθηναίων
[15, 25]   τῶν ὅπλων, ἅμ' ἡμέρᾳ τὴν  Καδμείαν   πολιορκεῖν ἐπεχείρησαν. (Οἱ δὲ φρουροῦντες
[15, 20]   ποτε καιρὸν λάβωσι, καταλάβωνται τὴν  Καδμείαν.   Τοιαύτης δὲ γενομένης παραγγελίας, Φοιβίδας
[15, 25]   Βοιωτοὺς διὰ τοιαύτας αἰτίας. τὴν  Καδμείαν   φρουρούντων Λακεδαιμονίων ἀδίκως καὶ πολλοὺς
[15, 81]   κατηλύσει, καθ' ἣν ἀνεκτήσαντο τὴν  Καδμείαν,   ὡμολογημένως ἅπαντες τούτῳ τὸ πρωτεῖον
[15, 61]   τῶν Λαρισσαίων τινές, οἱ δι'  εὐγένειαν   Αλευάδαι προσαγορευόμενοι, συνέθεντο πρὸς ἀλλήλους
[15, 79]   χρόνον ἐν τῇ περὶ τὴν  Μαντίνειαν   μάχῃ λαμπροτάτην τὴν νίκην τῇ
[15, 5]   μὲν ἔγνωσαν στρατεύειν ἐπὶ τὴν  Μαντίνειαν,   οὐδὲν φροντίσαντες τῶν γεγενημένων σπονδῶν,
[15, 33]   ἔπεσε· μετὰ δὲ ταῦτα περὶ  Μαντίνειαν   πολεμήσαντες τοῖς ὅλοις ἐσφάλησαν καὶ
[15, 12]   ἐνστάντος, καὶ τοῦ παρὰ τὴν  Μαντίνειαν   ποταμοῦ μεγάλην αὔξησιν ἐκ τῶν
[15, 5]   πρῶτον πρέσβεις ἀποστείλαντες πρὸς τὴν  Μαντίνειαν   προσέταττον τὰ μὲν τείχη καθελεῖν,
[15, 1]   περιέπεσον συμφορᾷ, καὶ πάλιν περὶ  Μαντίνειαν   πταίσαντες ἀνελπίστως ἀπέβαλον τὴν τῶν
[15, 12]   δὲ τὴν Ελλάδα Λακεδαιμονίων πορθούντων  Μαντίνειαν,   τὸ μὲν θέρος διετέλεσαν οἱ
[15, 5]   κώμας, ἐξ ὧν εἰς τὴν  Μαντίνειαν   τὸ παλαιὸν συνῴκησαν· οὐδενὸς δὲ
[15, 52]   οὖν προάγοντες ὡς ἧκον εἰς  Κορώνειαν,   κατεστρατοπέδευσαν καὶ τοὺς καθυστεροῦντας τῶν
[15, 52]   καὶ προκαταλαβόμενος τὰ περὶ τὴν  Κορώνειαν   στενά, κατεστρατοπέδευσεν. ~Ὁ δὲ Κλεόμβροτος
[15, 91]   τῆς παραθαλασσίου πάσης παραλήψεσθαι τὴν  σατραπείαν,   ἐὰν ἐγχειρίσῃ τοῖς Πέρσαις τοὺς
[15, 37]   φρονήματος ἐπίμπλαντο Θηβαῖοι, καὶ τὴν  ἀνδρείαν   εἶχον μᾶλλον περιβόητον, καὶ φανεροὶ
[15, 36]   λόγου δυνάμεως, νικῶν δὲ δι'  ἀνδρείαν   καὶ στρατηγίαν. διόπερ οὐ μόνον
[15, 92]   δ' ἡγεῖσθαι στρατιωτῶν καὶ δι'  ἀνδρείαν   καὶ στρατηγικὴν σύνειν τεθαυμασμένῳ· (Τοῦ
[15, 91]   μᾶλλον ἔσχε περιβόητον τήν τε  ἀνδρείαν   καὶ τὴν ἐν τῷ στρατηγεῖν
[15, 64]   τὴν γενομένην ποτὲ περὶ Θερμοπύλας  ἀνδρείαν   τοῦ βασιλέως Λεωνίδου φιλοτίμως ἐμιμήσατο.
[15, 62]   τε τὴν σύνεσιν καὶ τὴν  ἀνδρείαν   τῶν ἀνδρῶν. (Ὡς δὲ κατήντησαν
[15, 64]   τῶν Βοιωτῶν μέσην τὴν  πορείαν   ἐποιήσατο ἐπὶ τὴν Σελλασίαν καλουμένην
[15, 18]   ἐνιαυτὸν ἐνεστήσαντο, τὴν πανήγυριν ὀνομάσαντες  προφθάσειαν.   Τούτων δὲ πραχθέντων αἱ μὲν
[15, 1]   ~Παρ' ὅλην τὴν  πραγματείαν   εἰωθότες χρῆσθαι τῇ συνήθει τῆς
[15, 73]   διαφορᾶς, προσεποιήθη τοὺς κατὰ τὴν  ἐπικράτειαν   Φοίνικας ἐπιβεβηκέναι τῆς ὑπ' αὐτὸν
[15, 43]   Περσῶν· ἀσφαλεστέραν γὰρ ἔσεσθαι τὴν  στρατείαν   ἐπὶ τὴν Μέμφιν. (Τοῦ δ'
[15, 41]   (Ὁ γὰρ Φαρνάβαζος βραδεῖαν τὴν  στρατείαν   ἐποιεῖτο, καὶ πολὺν χρόνον ἐδεδώκει
[15, 36]   Θρᾴκῃ Τριβαλλοὶ σιτοδείᾳ πιεζόμενοι πανδημεὶ  στρατείαν   ἐποιήσαντο πρὸς τὴν ὑπερόριον χώραν,
[15, 61]   παρασκευήν, κατέλεγε τοὺς εἰς τὴν  στρατείαν   εὐθέτους, διανοούμενος ἐν τῇ Μακεδονίᾳ
[15, 29]   τῶν Ελλήνων ὑπακούοντας πρὸς τὴν  στρατείαν.   (Οὐκ ἔχων δὲ στρατηγὸν ἀξιόχρεων,
[15, 80]   Πελοπίδας ἀνέζευξεν ἐπὶ τὴν  στρατείαν,   ὑπὸ τοῦ χρεὼν ἀγόμενος. (Ὡς
[15, 66]   τοὺς βουλομένους καταλέξας εἰς τὴν  πολιτείαν   ἀνέκτισε τὴν Μεσσήνην, πολλοὺς ποιήσας
[15, 79]   τινὲς βουλόμενοι τὴν ἐν Θήβαις  πολιτείαν   εἰς ἀριστοκρατικὴν κατάστασιν μεταστῆσαι, συνέπεισαν
[15, 40]   Μεγαρέων ἐπιχειρήσαντές τινες μεταστῆσαι τὴν  πολιτείαν,   καὶ κρατηθέντες ὑπὸ τοῦ δήμου,
[15, 45]   τῶν πόλεων διὰ τὴν ἀσυνήθη  πολιτείαν,   καὶ πολλῶν ἐπανισταμένων διὰ τὴν
[15, 61]   παρανόμως καὶ βιαίως κτησάμενος τὴν  δυναστείαν,   ἀκολούθως ταύτῃ τῇ προαιρέσει διῴκει
[15, 61]   συνέθεντο πρὸς ἀλλήλους καταλῦσαι τὴν  δυναστείαν.   Ἀπελθόντες δ' ἐκ Λαρίσσης εἰς
[15, 61]   προκληθεὶς εἰς μέθην· τὴν δὲ  δυναστείαν   διαδεξάμενος Αλέξανδρος ἀδελφιδοῦς ἦρξεν
[15, 5]   τὴν δὲ προγεγενημένην τῆς Ελλάδος  δυναστείαν   ἐπιποθοῦντες μετέωροι ταῖς ὁρμαῖς ὑπῆρχον
[15, 60]   δὲ καὶ αὐτὸς διαδεξάμενος τὴν  δυναστείαν   ἦρξεν ἐνιαυτόν. (Δοῦρις δ'
[15, 95]   μὲν Αττικὰς πέντε, μίαν δὲ  Πεπαρηθίαν   εἷλε, καὶ σωμάτων ἐκυρίευσεν ἑξακοσίων.
[15, 1]   βλασφημίαις ἀποτρέψειν τῆς ἐπὶ τὴν  κακίαν   ὁρμῆς. (Διὸ καὶ τῇ γραφῇ
[15, 40]   φοβούμενοι τὴν ἐκ τῆς ἁλώσεως  αἰκίαν,   ἀλλήλους ἀπέκτειναν. Οἱ δὲ Κορίνθιοι
[15, 88]   μεγαλοψυχίᾳ. (Κατὰ μὲν γὰρ τὴν  ἡλικίαν   τὴν τούτου γεγόνασιν ἄνδρες ἐπιφανεῖς
[15, 2]   Φωκαίᾳ καὶ Κύμῃ κατήντησαν εἰς  Κιλικίαν,   καὶ περαιωθέντες εἰς Κύπρον ἐνεργῶς
[15, 4]   μετὰ τὴν ναυμαχίαν διαβὰς εἰς  Κιλικίαν,   κἀκεῖθεν πορευθεὶς πρὸς τὸν βασιλέα,
[15, 13]   Διονυσίου τοῦ τυράννου. Οὗτος γὰρ  ἀποικίαν   ἀπεσταλκὼς εἰς τὸν Αδρίαν οὐ
[15, 13]   πραττομένοις Πάριοι κατά τινα χρησμὸν  ἀποικίαν   ἐκπέμψαντες εἰς τὸν Αδρίαν ἔκτισαν
[15, 91]   δὲ τούτῳ καὶ κατὰ τὴν  Καππαδοκίαν   ἐγένετο προδοσία, καθ' ἣν ἴδιόν
[15, 91]   πολλῆς δυνάμεως ἐμβαλόντος εἰς τὴν  Καππαδοκίαν,   μὲν ταύτης τῆς χώρας
[15, 4]   ναυμαχίᾳ πταίσας καὶ συγκλεισθεὶς εἰς  πολιορκίαν   ἀθύμως εἶχεν. (Ὅμως δὲ κρίνας
[15, 9]   διὰ τοῦτο ἀπειθούντων καὶ τὴν  πολιορκίαν   ἐγκαταλειπόντων, δείσας Ορόντης τὸ τῆς
[15, 73]   ὄντων ἐν αὐτῷ στρατιωτῶν τὴν  πολιορκίαν   ἔλυσεν. (Ἀκούσας δὲ τὰ νεώρια
[15, 5]   ὅμως καθ' αὑτοὺς ὑποστάντες τὴν  πολιορκίαν   εὐρώστως ἠμύνοντο τοὺς πολεμίους. καὶ
[15, 26]   Πάντων δὲ προθύμως ἐπὶ τὴν  πολιορκίαν   ὁρμησάντων διελόμενοι τὰ πλήθη τὰς
[15, 9]   πάλιν τεθαρρηκότως ὁρῶν ὑπομένοντα τὴν  πολιορκίαν,   πρὸς δὲ τούτοις τῶν στρατιωτῶν
[15, 34]   πλεύσας ἐπὶ τὴν Νάξον συνεστήσατο  πολιορκίαν.   Προσαγαγὼν δὲ τοῖς τείχεσι μηχανάς,
[15, 83]   τῆς νυκτὸς καταλαβούσης, ἔλυσε τὴν  πολιορκίαν.   ~Πυθόμενος δὲ παρὰ τῶν αἰχμαλώτων
[15, 47]   τέλος δὲ τοὺς πολιορκοῦντας εἰς  πολιορκίαν   συγκλείσας μεγάλων ἐπαίνων ἔτυχεν. (Τοῦ
[15, 4]   ἤθροισαν. Ἐκ ταύτης δ' ὁρμώμενοι  πολιορκίαν   συνεστήσαντο πρὸς τῇ Σαλαμῖνι, καὶ
[15, 23]   νικήσας συνέκλεισε τοὺς Ολυνθίους εἰς  πολιορκίαν·   τέλος δὲ καταπληξάμενος τοὺς πολεμίους
[15, 15]   εἰς τὴν Σικελίαν καὶ τὴν  Ιταλίαν,   διαπολεμεῖν ἐξ ἀμφοτέρας βουλόμενοι. (Ὁ
[15, 35]   δὲ τούτοις πραττομένοις κατὰ τὴν  Ιταλίαν   ἐν τῇ Ρώμῃ Μάρκος Μάνλιος
[15, 47]   βασιλείας ἐκυρίευσε, κατὰ δὲ τὴν  Ιταλίαν   Ρωμαῖοι πρὸς Πραινεστίνους παραταξάμενοι καὶ
[15, 24]   τούτων Καρχηδόνιοι στρατεύσαντες εἰς τὴν  Ιταλίαν   τοῖς μὲν Ιππωνιάταις ἐκπεπτωκόσιν ἐκ
[15, 72]   ὢν ἐστρατεύετο μετὰ τῶν εἰς  Θετταλίαν   ἀποσταλέντων, ἀποδοτέον τὸν οἰκεῖον λόγον
[15, 75]   ἠλευθέρωσεν. Ἐστράτευσαν δὲ καὶ εἰς  Θετταλίαν   Βοωτοί, καὶ Πελοπίδαν ἐκομίσαντο παρ'
[15, 67]   Θήβας. τὰ δὲ κατὰ τὴν  Θετταλίαν   διοικησάμενος ὥς ποτ' ἔδοξεν αὐτῷ
[15, 67]   ἐξαπέστειλαν Πελοπίδαν μετὰ δυνάμεως εἰς  Θετταλίαν,   δόντες ἐντολὰς αὐτῷ εἰς τὸ
[15, 71]   παροξυνθέντων, καὶ ταχέως εἰς τὴν  Θετταλίαν   ἐκπεμψάντων ὁπλίτας μὲν ὀκτακισχιλίους, ἱππεῖς
[15, 61]   Καὶ τὰ μὲν κατὰ τὴν  Θετταλίαν   ἐν τούτοις ἦν. ~Κατὰ δὲ
[15, 80]   (Ὡς δὲ κατήντησεν εἰς τὴν  Θετταλίαν,   καὶ τὸν Αλέξανδρον κατέλαβε προκατειλημμένον
[15, 71]   δ' ἐπ' ἀρετῇ, παρῆλθεν εἰς  Θετταλίαν.   καταντήσας δὲ πρὸς Αλέξανδρον τὸν
[15, 57]   δυναστείας αὐτοῦ στερεουμένης, οἱ τὴν  Θετταλίαν   οἰκοῦντες ὑφεωρῶντο τὴν αὔξησιν αὐτοῦ
[15, 67]   Βοιωτῶν διοικῆσαι τὰ κατὰ τὴν  Θετταλίαν.   (Οὗτος δὲ καταντήσας εἰς Λάρισσαν,
[15, 85]   τοὺς ἐκ τῶν περὶ τὴν  Θετταλίαν   τόπων ἀπεσταλμένους. (Οὗτοι περιττότερον ἐκ
[15, 71]   τὴν Εὔβοιαν, Θηβαῖοι κατήντησαν εἰς  Θετταλίαν.   Τοῦ δ' Αλεξάνδρου πεζὴν δύναμιν
[15, 6]   Φιλόξενος ἐπηγγείλατο παράδοξόν τινα  ἐπαγγελίαν.   ἔφη γὰρ διὰ τῆς ἀποκρίσεως
[15, 46]   δὲ τὸν στόλον προσεποιήθησαν εἰς  Σικελίαν   ἀποστεῖλαι, ἵνα ὡς φίλοι προσδεχθέντες
[15, 88]   τοῖς Αθηναίοις, κατὰ δὲ τὴν  Σικελίαν   Γέλων Δεινομένους καί τινες
[15, 73]   τούτοις ἦν. ~Κατὰ δὲ τὴν  Σικελίαν   Διονύσιος τύραννος ἔχων δυνάμεις
[15, 13]   δὲ τούτοις πραττομένοις κατὰ τὴν  Σικελίαν   Διονύσιος τῶν Συρακοσίων τύραννος
[15, 6]   ἀρχὴν ἐλάμβανεν. ~Κατὰ δὲ τὴν  Σικελίαν   Διονύσιος τῶν Συρακοσίων τύραννος
[15, 17]   χίλια. Καὶ τὰ μὲν κατὰ  Σικελίαν   ἐν τούτοις ἦν. ~Κατὰ δὲ
[15, 74]   δ' ἐκεῖ ναῦν ἐκπλέουσαν εἰς  Σικελίαν   καὶ μετεμβὰς εἰς ταύτην, οὐρίοις
[15, 15]   μυριάδας στρατιωτῶν ἐπεραίωσαν εἰς τὴν  Σικελίαν   καὶ τὴν Ιταλίαν, διαπολεμεῖν ἐξ
[15, 70]   θέρους λήγοντος ἐξαπεστάλησαν εἰς τὴν  Σικελίαν.   (Μετὰ δὲ ταῦτα Φιλίσκος μὲν
[15, 16]   ἦν, ὡς αὐτίκα μάλα τὴν  Σικελίαν   πᾶσαν παραληψόμενος, οἱ δὲ Καρχηδόνιοι
[15, 15]   ἐὰν ἐκχωρήσωσι τῶν κατὰ τὴν  Σικελίαν   πόλεων καὶ τὰ δαπανηθέντα χρήματα
[15, 6]   (Τότε μὲν οὖν διὰ τὴν  εὐτραπελίαν   τῶν λόγων μειδιάσας Διονύσιος
[15, 52]   εἶχον, ἵνα μὴ δόξωσι διὰ  δειλίαν   ἀποτρέπειν τὸν Επαμεινώνδαν τῆς στρατείας.
[15, 10]   τοῦ βασιλέως λυσιτελεῖ πεποιῆσθαι τὴν  φιλίαν·   καὶ διὰ ταύτης παρεδείκνυε τῶν
[15, 30]   Σπαρτιάτας, καὶ βεβαίως ἐτήρουν τὴν  φιλίαν.   (Τῆς δ' ὑπὸ τῶν Αθηναίων
[15, 1]   τότε Λακεδαιμόνιοι διὰ τὴν ἑαυτῶν  ἀβουλίαν   καταλυθεῖσαν ἐπεῖδον, οὐκ ἀλόγως. οἱ
[15, 77]   καιροὺς τῶν Αρκάδων κρατούντων τὴν  Τριφυλίαν,   προφάσει τῶν φυγάδων ἀφῃροῦντο ταύτην
[15, 70]   ὑπόστασιν ὅλην τὴν Βοιωτίαν ὑπὸ  μίαν   ἀγαγόντες συντέλειαν οὐ προσεδέχθησαν. Ἀπογνωσθείσης
[15, 50]   γὰρ μόνοι, τὴν Βοιωτίαν ὑπὸ  μίαν   ἄγοντες συντέλειαν, οὐ προσεδέχθησαν ὑπὸ
[15, 15]   δὲ Διονύσιος ἀπεφήνατο (τῷ)  μίαν   αὐτοῖς εἶναι σύλλυσιν, ἐὰν ἐκχωρήσωσι
[15, 10]   ἄλλας χρείας ἐνδεδεῖχθαι τῷ βασιλεῖ,  μίαν   δὲ μεγίστην, ἐξ ἧς αὐτὸν
[15, 95]   καὶ τριήρεις μὲν Αττικὰς πέντε,  μίαν   δὲ Πεπαρηθίαν εἷλε, καὶ σωμάτων
[15, 59]   Τεγεάτης ἔπεισε τοὺς Αρκάδας εἰς  μίαν   συντέλειαν ταχθῆναι καὶ κοινὴν ἔχειν
[15, 86]   χρόνον γινομένης καὶ τοῦ κινδύνου  μηδεμίαν   ῥοπὴν λαμβάνοντος, μὲν Επαμεινώνδας
[15, 22]   δ' Ολύνθιοι μεγάλην μὲν μάχην  οὐδεμίαν   κατὰ τοῦτον τὸν ἐνιαυτὸν συνεστήσαντο,
[15, 86]   ὑπερβολὴν τῆς παρ' ἑκατέροις ἀνδραγαθίας  οὐδεμίαν   ῥοπὴν ἐλάμβανεν μάχη ἕκαστος
[15, 86]   τάξιν ἀνθεστηκότες πρῶτον μάχην συνῆψαν,  οὐδεμίαν   φειδὼ ποιούμενοι τοῦ ζῆν. Καὶ
[15, 61]   ἄρχων ἐμισεῖτο. (Διὸ καὶ τὴν  παρανομίαν   φοβηθέντες τῶν Λαρισσαίων τινές, οἱ
[15, 40]   γὰρ τὴν συγχωρηθεῖσαν τοῖς δήμοις  αὐτονομίαν   αἱ πόλεις ἐνέπιπτον εἰς ταραχὰς
[15, 20]   Θηβαῖοι τοῦτον τὸν τρόπον τὴν  αὐτονομίαν   ἀποβαλόντες ἠναγκάσθησαν ὑποταγῆναι τοῖς Λακεδαιμονίοις·
[15, 5]   μὲν φρουρὰς ἀπετρίψαντο, τὴν δ'  αὐτονομίαν   καθ' ὁμολογίαν παρέλαβον, Λακεδαιμόνιοι φύσει
[15, 5]   μετέωροι ταῖς ὁρμαῖς ὑπῆρχον πρὸς  καινοτομίαν.   (Εὐθὺς οὖν τὰς μὲν πόλεις
[15, 36]   προσηγάγετο καὶ τὰς κατὰ τὴν  Ακαρνανίαν   ὁμοίως ἔπεισεν ἀποκλῖναι πρὸς Αθηναίους.
[15, 71]   οὔτε προάγειν ἐώμενοι εἰς πολλὴν  ἀμηχανίαν   ἐνέπιπτον, ἅτε δὴ καὶ τῶν
[15, 63]   ὁμοίας αἰτίας ὀλιγανδρούντων, εἰς πολλὴν  ἀμηχανίαν   ἔπιπτον. διόπερ ἠναγκάζοντο καταφεύγειν ἐπὶ
[15, 36]   ναυαρχίαν καὶ πλεύσας εἰς τὴν  Κεφαληνίαν,   τάς τ' ἐν αὐτῇ πόλεις
[15, 66]   Καὶ τινὲς μὲν αὐτῶν εἰς  Κεφαλληνίαν   ἐξέπεσον, τινὲς δ' ἐν Σικελίᾳ
[15, 71]   προσάγεσθαι τοῖς Θηβαίοις. παραλαβὼν δὲ  Ισμηνίαν,   ἄνδρα φίλον μὲν ἑαυτοῦ, θαυμαζόμενον
[15, 14]   δὲ χρημάτων ἀπορούμενος ἐστράτευσεν ἐπὶ  Τυρρηνίαν,   ἔχων τριήρεις ἑξήκοντα, πρόφασιν μὲν
[15, 66]   δὲ ταύτης Κρεσφόντης ἔλαχε τὴν  Μεσσηνίαν   μερίδα, καὶ οἱ ἀπὸ τούτου
[15, 52]   πνεύματος δὲ γενομένου συνέβη τὴν  ταινίαν   ἀποσπασθεῖσαν περιαμπίσχεσθαι περί τινα στήλην
[15, 52]   γραμματεὺς προῆγεν ἔχων δόρυ καὶ  ταινίαν   ἐπ' αὐτῷ, καὶ προεσήμαινε τὸ
[15, 19]   Περσῶν βασιλέως. (Κατὰ δὲ τὴν  Μακεδονίαν   Αμύντου τοῦ βασιλέως ἡττηθέντος ὑπὸ
[15, 61]   Ἀπελθόντες δ' ἐκ Λαρίσσης εἰς  Μακεδονίαν   ἔπεισαν Αλέξανδρον τὸν βασιλέα συγκαταλῦσαι
[15, 67]   μὲν παρέλαβεν, εἰς δὲ τὴν  Μακεδονίαν   παρελθὼν καὶ συμμαχίαν ποιησάμενος πρὸς
[15, 77]   δὲ τούτοις πραττομένοις κατὰ τὴν  Μακεδονίαν   Πτολεμαῖος μὲν Αλωρίτης ἐδολοφονήθη
[15, 27]   ἐπὶ ἀτελείᾳ πεντακοσίους ἀποίκους εἰς  Σαρδονίαν   ἀπέστειλαν. ~Ἐπ' ἄρχοντος δ' Αθήνησι
[15, 46]   τριήρεις εἴκοσι καὶ δύο, τὴν  ἡγεμονίαν   Αλκίδᾳ παραδόντες. Τοῦτον δὲ τὸν
[15, 33]   τοῖς ὅλοις ἐσφάλησαν καὶ τὴν  ἡγεμονίαν   ἀνελπίστως ἀπέβαλον. Ἀγαθὴ γὰρ
[15, 50]   Σπαρτιᾶται παραδόξως μεγάλῃ μάχῃ τὴν  ἡγεμονίαν   ἀπέβαλον ἀνελπίστως. (Ἔνιοι δὲ τῶν
[15, 54]   τοῖς Σπαρτιάταις, ὅτι τότε τὴν  ἡγεμονίαν   ἀποβαλοῦσιν, ὅταν ἐν Λεύκτροις ὑπὸ
[15, 45]   τοῖς Ζακυνθίοις συμμαχίαν, δόντες τὴν  ἡγεμονίαν   Αριστοκράτει. ~Ἅμα δὲ τούτοις πραττομένοις
[15, 9]   κατὰ τὴν Ελλάδα καὶ τὴν  ἡγεμονίαν   αὐτοῖς τὴν πάτριον συγκατασκευάσειν. (Οἱ
[15, 24]   τῶν Καρχηδονίων διεφθάρησαν, καὶ τὴν  ἡγεμονίαν   ἐκινδύνευσαν ἀποβαλεῖν· οἵ τε γὰρ
[15, 8]   Τιρίβαζος τῶν ὅλων ἔχων τὴν  ἡγεμονίαν   ἔφησε συγχωρῆσαι τὴν σύλλυσιν, ἐὰν
[15, 1]   ἀνελπίστως ἀπέβαλον τὴν τῶν Ελλήνων  ἡγεμονίαν,   ἡγούμεθα δεῖν τὴν ὑπόστασιν τῆς
[15, 23]   δυνάστην Διονύσιον, ἐθεράπευον τὴν Σπαρτιατῶν  ἡγεμονίαν   καὶ συμμαχίαν ἔσπευδον συντίθεσθαι πρὸς
[15, 91]   Ορόντην. οὗτος δὲ παραλαβὼν τὴν  ἡγεμονίαν   καὶ χρήματα πρὸς ξενολογίαν, δισμυρίοις
[15, 1]   οἵτινες παρὰ τῶν προγόνων παραλαβόντες  ἡγεμονίαν   κάλλιστα τεθεμελιωμένην, καὶ ταύτην διὰ
[15, 23]   καὶ τῆς Ελλάδος ἔσχον τὴν  ἡγεμονίαν   κατὰ γῆν ἅμα καὶ κατὰ
[15, 23]   ἔσπευσαν εἰς τὴν τῶν Λακεδαιμονίων  ἡγεμονίαν   καταλεχθῆναι. διὸ καὶ κατὰ τούτους
[15, 92]   Καὶ τῶν μὲν μισθοφόρων τὴν  ἡγεμονίαν   παρέδωκεν Αγησιλάῳ τῷ Σπαρτιάτῃ, ἀπεσταλμένῳ
[15, 29]   εὔνοιαν, ἰσχυροτέραν ἐποιήσαντο τὴν ἰδίαν  ἡγεμονίαν.   ~Πολλαὶ μὲν οὖν καὶ τῶν
[15, 19]   βίᾳ χειρούμενοι, φανερῶς ἤδη τὴν  ἡγεμονίαν   τῆς Ελλάδος εἰς ἑαυτοὺς μεθίστασαν
[15, 88]   αὐτοῦ ζῶντος μὲν ἐκτήσατο τὴν  ἡγεμονίαν   τῆς Ελλάδος, τελευτήσαντος δὲ ταύτης
[15, 50]   τῆς ὅλης Βοιωτίας ἡγούμενοι τὴν  ἡγεμονίαν   τῆς Σπάρτης καταλύσωσιν, ἐπιλαβόμενοι καιροῦ.
[15, 50]   πεντακόσια τῆς Ελλάδος ἐχόντων τὴν  ἡγεμονίαν,   τὸ θεῖον προεσήμαινεν αὐτοῖς τῆς
[15, 9]   πάλαι μὲν διεγνώκεισαν ἀνακτᾶσθαι τὴν  ἡγεμονίαν,   τότε δὲ συνετάραττον ἤδη τὰς
[15, 9]   ~Ὁ δ' Ορόντης διαδεξάμενος τὴν  ἡγεμονίαν   τῶν ἐν τῇ Κύπρῳ δυνάμεων,
[15, 60]   δὲ Ιάσων παραλαβὼν τὴν  ἡγεμονίαν   τῶν τε πλησίον ἐθνῶν τινα
[15, 38]   τὴν ἐκ τρίτου προσώπου ἀναφερομένην  ἡγεμονίαν   χαλεπῶς ἔφερον, καὶ τὰς κατὰ
[15, 49]   κατὰ μέρος ἱστορίᾳ. ~Κατὰ τὴν  Ιωνίαν   ἐννέα πόλεις εἰώθεισαν κοινὴν ποιεῖσθαι
[15, 7]   τὸ μὲν πρῶτον διὰ τὴν  εὐφωνίαν   ἐξέπληττον τοὺς ἀκούοντας, μετὰ δὲ
[15, 43]   αὐτὸν ἠδικηκότα, κολάσουσι κατὰ τὴν  ἀξίαν,   αὐτοὶ δὲ μετ' ὀλίγον χρόνον
[15, 37]   ἀνδράσι πεντακοσίοις, καὶ συνετέλεσαν πρᾶξιν  ἀξίαν   μνήμης· φρουρούντων γὰρ τὸν Ορχομενὸν
[15, 64]   ἐπετελέσατο πρᾶξιν ἡρωικὴν καὶ μνήμης  ἀξίαν.   (Όρῶν γὰρ ὅτι διὰ τὸ
[15, 7]   μεγίστης, ὁρῶν αὐτὸν παρρησίαν ἔχοντα  ἀξίαν   τῆς φιλοσοφίας· ὕστερον δ' ἔκ
[15, 32]   Αγησίλαος θαυμάσας τήν τε  εὐταξίαν   τῶν πολεμίων καὶ τὴν καταφρόνησιν,
[15, 57]   τὴν αὔξησιν αὐτοῦ καὶ τὴν  πλεονεξίαν.   (Ἅμα δὲ τούτοις πραττομένοις ἐν
[15, 71]   τῶν κατορθωμάτων αὔξων τὴν ἰδίαν  εὐδοξίαν   μεγάλης ἀποδοχῆς ἐτύγχανε παρά τε
[15, 72]   ἀποκατέστησεν αὐτὸν εἰς τὴν προγεγενημένην  εὐδοξίαν.   (Μετ' ὀλίγον δὲ χρόνον Λακεδαιμονίοις
[15, 30]   τοὺς ἐναντίους. (Κατὰ δὲ τὴν  Εὔβοιαν   βραχὺ μὲν πρὸ τούτων τῶν
[15, 71]   ὅσῳ δ' οὗτος περιέπλει τὴν  Εὔβοιαν,   Θηβαῖοι κατήντησαν εἰς Θετταλίαν. Τοῦ
[15, 30]   προθυμότατα συνεμάχησαν αἱ κατὰ τὴν  Εὔβοιαν   οἰκοῦσαι χωρὶς Εστιαίας· αὕτη γὰρ
[15, 30]   προχωρούντων, δύναμιν ἐξέπεμψαν εἰς τὴν  Εὔβοιαν   τὴν παραφυλάξουσαν μὲν τοὺς συμμάχους,
[15, 6]   οἱ δ' ἄλλοι τὴν ἀληθινὴν  διάνοιαν   ἐκδεξάμενοι πᾶν τὸ οἰκτρὸν ἀποτεύγματος
[15, 44]   ἀγχίνοιαν ἐσχηκέναι καὶ πρὸς πᾶσαν  ἐπίνοιαν   ἀγαθὴν φύσει κεχρῆσθαι διαφόρῳ. Προσλαβόμενον
[15, 54]   ~Συνήργησε δὲ πρὸς ταύτην τὴν  ἐπίνοιαν   Λεανδρίας Σπαρτιάτης, πεφευγὼς μὲν
[15, 46]   Κορκυραῖοι γνόντες τῶν Σπαρτιατῶν τὴν  ἐπίνοιαν,   τὴν μὲν πόλιν ἐπιμελῶς ἐφύλαττον,
[15, 44]   δοκιμασίαν χρεία διαβεβαιοῦσα τὴν  ἐπίνοιαν   τοῦ στρατηγοῦ τῷ τῆς πείρας
[15, 83]   τὴν Σπάρτην. τὴν μὲν οὖν  ἐπίνοιαν   τῶν στρατηγῶν ἀμφοτέρων δικαίως ἄν
[15, 44]   Οὗτος γὰρ παραδέδοται στρατηγικήν τε  ἀγχίνοιαν   ἐσχηκέναι καὶ πρὸς πᾶσαν ἐπίνοιαν
[15, 39]   τηλικαῦτα παραδόξως διεπράξατο διὰ τὴν  ἀγχίνοιαν   καὶ τὴν ἐκ παιδείας αὐτῷ
[15, 33]   τἀνδρὸς τὴν ἐν τῷ στρατηγήματι  ἀγχίνοιαν.   δὲ Χαβρίας, πολλῶν καὶ
[15, 82]   τῶν Λακεδαιμονίων Αγις ὑποπτεύσας τὴν  ἀγχίνοιαν   τὴν Επαμεινώνδου κατεστοχάσατο μὲν τὸ
[15, 58]   τῆς λύττης εἰς τὴν προϋπάρχουσαν  ἔννοιαν   ἀποκατέστη. ~Περὶ δὲ τοὺς αὐτοὺς
[15, 54]   καὶ τὸ θράσος καὶ τὴν  ἀπόνοιαν   εὐλαβούμενοι, τὴν δευτέραν ἀπεστάλκεισαν δύναμιν,
[15, 23]   ἐν τοῖς ὅπλοις μελέτης πολλὴν  πρόνοιαν   ἐπεποίηντο, καὶ φοβεροὶ πᾶσιν ὑπῆρχον
[15, 29]   ἡγούμενος ἀπαλλοτριοῖ τὴν τοῦ βασιλέως  εὔνοιαν   ἀπὸ τοῦ δήμου, παρακαλῶν δὲ
[15, 7]   τὰς Συρακούσας εἰς τὴν προϋπάρξασαν  εὔνοιαν   ἀποκατεστάθησαν· δὲ Λεπτίνης ἔγημε
[15, 74]   τηρεῖν τὴν πατροπαράδοτον πρὸς αὐτὸν  εὔνοιαν,   ἔπειτα τὸν πατέρα μεγαλοπρεπῶς θάψας
[15, 29]   ἀνακτησάμενοι τὴν παρὰ τοῖς Ελλησιν  εὔνοιαν,   ἰσχυροτέραν ἐποιήσαντο τὴν ἰδίαν ἡγεμονίαν.
[15, 29]   τὸν βασιλέα τῶν Περσῶν εἰς  εὔνοιαν   προσαγαγέσθαι καὶ τὸν Φαρνάβαζον ἰδιοποιήσασθαι,
[15, 34]   Αθηναίων ἐξέπεμψε στόλον παραφυλάξοντα τὴν  σιτοπομπίαν,   ὃς καὶ διέπεμψεν εἰς τὸν
[15, 69]   χειρώσασθαι, οἱ δὲ περὶ τὸν  Χαβρίαν   ἐκ τόπων ὑπερδεξίων ἀγωνιζόμενοι, καὶ
[15, 29]   Φαρνάβαζον ἰδιοποιήσασθαι, ταχέως τόν τε  Χαβρίαν   ἐξ Αἰγύπτου μετεπέμψαντο καὶ τὸν
[15, 68]   δύναμιν καὶ στρατηγὸν ἐπ' αὐτῆς  Χαβρίαν.   (Οὗτος δὲ παρελθὼν εἰς Κόρινθον,
[15, 29]   ἔχων δὲ στρατηγὸν ἀξιόχρεων, μετεπέμψατο  Χαβρίαν   τὸν Αθηναῖον, ἄνδρα καὶ φρονήσει
[15, 13]   χρησμὸν ἀποικίαν ἐκπέμψαντες εἰς τὸν  Αδρίαν   ἔκτισαν ἐν αὐτῷ νῆσον τὴν
[15, 13]   γὰρ ἀποικίαν ἀπεσταλκὼς εἰς τὸν  Αδρίαν   οὐ πολλοῖς πρότερον ἔτεσιν ἐκτικὼς
[15, 13]   Συρακοσίων τύραννος ἔγνω κατὰ τὸν  Αδρίαν   πόλεις οἰκίζειν. Τοῦτο δὲ ἔπραττε
[15, 30]   χωρίον καὶ τοῖς Ωρείταις τὴν  ἐλευθερίαν   ἀποκατέστησεν, δι' ἣν αἰτίαν οἱ
[15, 40]   δημοτικὸς ὄχλος ἀπολαβὼν τὴν  ἐλευθερίαν   ἐμνησικάκει. Πρῶτον δὲ τῶν Φιαλέων
[15, 30]   παρακαλέσας τοὺς ἐγχωρίους πρὸς τὴν  ἐλευθερίαν   ἐξεπολιόρκησε τὸ χωρίον καὶ τοῖς
[15, 25]   ἔπειτα τοὺς πολίτας ἐπὶ τὴν  ἐλευθερίαν   παρακαλέσαντες συνεργοὺς ἔσχον ἅπαντας τοὺς
[15, 16]   ταῖς ἐλπίσιν, ἀπροσδόκητον καὶ μεγάλην  εὐημερίαν   ἀπηνέγκαντο. ~Λεπτίνης μὲν γὰρ ἐπὶ
[15, 17]   εἰς Πάνορμον. (Ἀνθρωπίνως δὲ τὴν  εὐημερίαν   ἐνεγκόντες ἀπέστειλαν πρεσβευτάς, δόντες ἐξουσίαν
[15, 16]   γὰρ προνενικηκότες διὰ τὴν προγεγενημένην  εὐημερίαν   μεγαλαυχοῦντες παραδόξως ἐσφάλησαν, οἱ δὲ
[15, 69]   τῶν δὲ Βοιωτῶν διὰ τὴν  εὐημερίαν   μετεωρισθέντων, καί τινων προχείρως τολμησάντων
[15, 81]   τοῦ κατορθώματος ἀπονέμουσιν. Τὴν δ'  εὐημερίαν   ταύτην συνέβη πάντων τῶν ὕστερον
[15, 71]   σπανιζόντων. (Ἤδη δ' αὐτῶν τὴν  σωτηρίαν   ἀπογινωσκόντων, Επαμεινώνδας ἰδιωτεύων κατ' ἐκεῖνον
[15, 93]   μὲν Ταχὼς ἀπέγνω τὴν  σωτηρίαν,   δὲ Αγησίλαος παρακαλέσας τοὺς
[15, 79]   εὐεργεσίας ταύτης ἑαυτοῖς ἐπορίσαντο τὴν  σωτηρίαν.   Τῶν δ' ἀρχόντων συλλαβόντων τοὺς
[15, 87]   δ' ὑπὲρ τῆς νίκης ἀγωνισάμενος  καιρίαν   ἔλαβε πληγὴν εἰς τὸν θώρακα.
[15, 85]   μάχαις διὰ τὴν ἐν τούτοις  ἐμπειρίαν.   διόπερ οἱ Αθηναῖοι κατατιτρωσκόμενοι μὲν
[15, 44]   ἐν τῷ Περσικῷ πολέμῳ πολυχρόνιον  ἐμπειρίαν   τῶν στρατιωτικῶν ἔργων, ἐπινοήσασθαι πολλὰ
[15, 68]   ἔργων συντελουμένων διά τε τὴν  πολυχειρίαν   καὶ τὰς προθυμίας τῶν ἀνδρῶν,
[15, 93]   τῶν ἔργων συντελουμένων διὰ τὴν  πολυχειρίαν,   καὶ τῶν ἐπιτηδείων ἐξαναλωθέντων,
[15, 93]   βασιλεύοντας μετωνόμαζον καὶ τὴν τούτου  προσηγορίαν   ἔχειν προσέταττον. (Τοῦ δὲ βασιλέως
[15, 54]   τὸ πεδίον τοῦτο ἔσχε τὴν  προσηγορίαν.   τούτου θυγατέρας καὶ Σκεδάσου τινὸς
[15, 10]   ταύτην ἱκανῶς ἔφασαν ἔχειν πρὸς  κατηγορίαν·   δὲ Τιρίβαζος πρὸς μὲν
[15, 11]   δὲ Ορόντου καταγνοὺς ὡς ψευδῆ  κατηγορίαν   πεπλακότος ἔκ τε τῶν φίλων
[15, 95]   οἱ Βοιωτοὶ (τὴν τῶν Ελληνικῶν  ἱστορίαν)   εἰς τοῦτον τὸν ἐνιαυτὸν κατεστρόφασι
[15, 94]   πράξεις ἐν κεφαλαίοις συνεχῆ τὴν  ἱστορίαν   ἐποίησεν. ~Ἐπ' ἄρχοντος δ' Αθήνησι
[15, 18]   θεόν, ποτέραν τῶν πόλεων κρίνει  κυρίαν   εἶναι δεῖν τῆς Λεύκης, ἔκρινεν
[15, 28]   μεγάλην καὶ μικρὰν μιᾶς ψήφου  κυρίαν   εἶναι, πάσας δ' ὑπάρχειν αὐτονόμους,
[15, 58]   φοβηθέντες τὴν ἐκ τῶν βασάνων  τιμωρίαν   ἑαυτοὺς ἐκ τοῦ ζῆν μετέστησαν,
[15, 70]   τοὺς μισθούς, ἀπῆλθεν εἰς τὴν  Ασίαν.   (Ἅμα δὲ τούτοις πραττομένοις Εὔφρων
[15, 18]   τούτοις ἦν. ~Κατὰ δὲ τὴν  Ασίαν   Γλῶς ναυαρχήσας τῶν Περσῶν
[15, 19]   ἐκδότους πεποιημένην τοὺς κατὰ τὴν  Ασίαν   Ελληνας, αὐτὴν δὲ συσκευαζομένην τὰς
[15, 9]   βασιλέα συνθέσει τοὺς κατὰ τὴν  Ασίαν   Ελληνας ἐκδότους πεποιηκέναι, μετεμέλοντο τοῖς
[15, 10]   Λακεδαιμονίων παρῃρῆσθαι τοὺς κατὰ τὴν  Ασίαν   Ελληνας, τῷ δὲ βασιλεῖ παραδεδόσθαι
[15, 90]   καὶ (πρὸς) τὰς κατὰ τὴν  Ασίαν   Ελληνίδας πόλεις καὶ Λακεδαιμονίους καὶ
[15, 11]   Καὶ τὰ μὲν κατὰ τὴν  Ασίαν   ἐν τούτοις ἦν. ~Κατὰ δὲ
[15, 18]   πραχθέντων αἱ μὲν κατὰ τὴν  Ασίαν   ἐπαναστάσεις αὐτομάτως κατελύθησαν. ~Λακεδαιμόνιοι δὲ
[15, 43]   (Διόπερ ἐπανιόντων αὐτῶν εἰς τὴν  Ασίαν,   καὶ γενομένης διαφορᾶς τῷ Φαρναβάζῳ
[15, 93]   Καὶ τὰ μὲν κατὰ τὴν  Ασίαν   μέχρι τούτων προέβη κατὰ τοῦτον
[15, 19]   θάνατον τὰς μὲν κατὰ τὴν  Ασίαν   πράξεις ἀπέγνωσαν, τὰ δὲ κατὰ
[15, 64]   τόπους πεπταμένους διελθόντες, εἰς τὴν  Ελλασίαν   παρεγένοντο· εἰς τοῦτον γὰρ τὸν
[15, 64]   ἁπάσης τῆς δυνάμεως εἰς τὴν  Ελλασίαν,   προῆγον ἐπ' αὐτὴν τὴν Σπάρτην
[15, 64]   τὴν πορείαν ἐποιήσατο ἐπὶ τὴν  Σελλασίαν   καλουμένην πόλιν, καὶ τοὺς τῇδε
[15, 44]   σχεδὸν διπλάσια κατεσκεύασεν. Τὴν δὲ  δοκιμασίαν   χρεία διαβεβαιοῦσα τὴν ἐπίνοιαν
[15, 7]   ἐξαπέστειλαν εἰς τὴν Ελλάδα, φιλικὴν  νουθεσίαν   ἐπιφθεγξάμενοι, διότι δεῖ τὸν σοφὸν
[15, 75]   τῶν Σκοτουσσαίων, ἐκάλεσεν αὐτοὺς εἰς  ἐκκλησίαν   καὶ περιστήσας τοὺς μισθοφόρους ἅπαντας
[15, 54]   λεγομένων, καὶ τοῦ Επαμεινώνδου συναγαγόντος  ἐκκλησίαν   καὶ τοὺς στρατιώτας τοῖς οἰκείοις
[15, 79]   καὶ παραγαγόν ων εἰς τὴν  ἐκκλησίαν,   δῆμος ἐψηφίσατο τούτους μὲν
[15, 74]   πρῶτον τὰ πλήθη συναγαγὼν εἰς  ἐκκλησίαν   παρεκάλεσε τοῖς οἰκείοις λόγοις τηρεῖν
[15, 7]   ἠξίου τῆς μεγίστης, ὁρῶν αὐτὸν  παρρησίαν   ἔχοντα ἀξίαν τῆς φιλοσοφίας· ὕστερον
[15, 6]   τοῦ Διονυσίου παραιτουμένων τὴν ἄκαιρον  παρρησίαν,   Φιλόξενος ἐπηγγείλατο παράδοξόν τινα
[15, 6]   μειδιάσας Διονύσιος ἤνεγκε τὴν  παρρησίαν,   τοῦ γέλωτος τὴν μέμψιν ἀμβλύνοντος·
[15, 79]   ἀπαντᾶν ἡμέρᾳ τεταγμένῃ πρὸς τὴν  ἐξοπλισίαν,   εἰς ταύτην συνέθεντο ποιήσασθαι τὴν
[15, 91]   τὸν ἀποστάτην τοῦ Δατάμου (πρῶτον)  παλιμπροδοσίαν   ποιεῖσθαι, παρήγγειλε τοῖς ἰδίοις κτείνειν
[15, 77]   Μάργανα καὶ Κρόνιον, ἔτι δὲ  Κυπαρισσίαν   καὶ Κορυφάσιον. (Ἅμα δὲ τούτοις
[15, 18]   ἀνατέλλοντι ἔφθασαν τοὺς Κυμαίους τὴν  θυσίαν   ἐπιτελέσαντες. (Τούτῳ δὲ τῷ φιλοτεχνήματι
[15, 40]   παρεισέπεσον εἰς τὴν Φιάλειαν, καὶ  Διονυσίαν   κατὰ τύχην ὄντων ἐπιπεσόντες ἀπροσδοκήτως
[15, 27]   χρημάτων, ὥστε μὴ δύνασθαι τὴν  οὐσίαν   αὐτοῦ τοσαῦτα χρήματα ἐκτῖσαι. (Μετὰ
[15, 95]   προδότου θάνατον κατέγνωσαν καὶ τὴν  οὐσίαν   ἐδήμευσαν, ἑλόμενοι δὲ στρατηγὸν Χάρητα
[15, 59]   ἐξ ἀνδρῶν μυρίων, καὶ τούτους  ἐξουσίαν   ἔχειν περὶ πολέμου καὶ εἰρήνης
[15, 49]   τὸν θεὸν ἔχειν διειλῆφθαι τὴν  ἐξουσίαν,   καὶ διὰ τὸ δοκεῖν τὸ
[15, 17]   εὐημερίαν ἐνεγκόντες ἀπέστειλαν πρεσβευτάς, δόντες  ἐξουσίαν   τῷ Διονυσίῳ καταλύσασθαι τὸν πόλεμον.
[15, 32]   δὲ πυθόμενοι τὴν τῶν Λακεδαιμονίων  παρουσίαν   εἰς τὴν Βοιωτίαν, εὐθὺς ἐβοήθουν
[15, 52]   Οἱ δὲ Θηβαῖοι διὰ τὴν  παρουσίαν   τῶν πολεμίων ἐψηφίσαντο τέκνα μὲν
[15, 43]   καιρῶν, ἄπρακτον ποιήσουσι τὴν πολλὴν  στρατιάν.   ἐφθόνουν αὐτῷ καὶ διαβολὰς ἀδίκους
[15, 68]   Αθηναῖοι δὲ πυθόμενοι τὴν Βοιωτῶν  στρατιὰν   παριοῦσαν εἰς τὴν Πελοπόννησον, ἐξέπεμψαν
[15, 93]   τοῦ ποταμοῦ ῥείθροις ὀχυρώσας τὴν  στρατιάν,   συνῆψε μάχην. Τοῦ δὲ πλήθους
[15, 16]   εὐπειθῆ καὶ δυνατὴν ἐποίησε τὴν  στρατιάν.   (Ὡς δ' τῆς ὁμολογίας
[15, 81]   πάντων τῶν ὕστερον γενομένων ἀγαθῶν  αἰτίαν   γενέσθαι. (Ὲν δὲ τῇ περὶ
[15, 94]   πατρίδας. (Διὰ δὲ ταύτην τὴν  αἰτίαν   γενομένης διαφορᾶς, οἱ μὲν ἐκ
[15, 30]   τὴν ἐλευθερίαν ἀποκατέστησεν, δι' ἣν  αἰτίαν   οἱ τὴν Εστιαιέων καλουμένην χώραν
[15, 30]   ἄλλων πόλεων διὰ τὴν εἰρημένην  αἰτίαν   προεκλήθησαν πρὸς τοὺς Αθηναίους ἀποκλῖναι,
[15, 1]   ἐγχειρεῖν πράξεσι, τοὺς δὲ τὴν  ἐναντίαν   ἔχοντας διάθεσιν ταῖς ἁρμοττούσαις βλασφημίαις
[15, 90]   καὶ πόλεων ἀξιολόγων κυριεύων, ὧν  ἑστίαν   καὶ μητρόπολιν συνέβαινεν εἶναι τὴν
[15, 73]   ὀλίγον δὲ χρόνον Διονύσιος εἰς  ἀρρωστίαν   ἐμπεσὼν ἐτελεύτησε, δυναστεύσας ἔτη τριάκοντα
[15, 74]   τῇ μέθῃ δοὺς ἑαυτόν, εἰς  ἀρρωστίαν   σφοδροτέραν ἐνέπεσε διὰ τὸ πλῆθος
[15, 53]   τῆς Φωκίδος, καὶ διεξελθὼν τὴν  παραθαλαττίαν   ὁδὸν χαλεπὴν οὖσαν, ἐνέβαλεν εἰς
[15, 21]   προχειρισάμενοι κατέστησαν στρατηγὸν ἐπ' αὐτῆς  Τελευτίαν.   Οὗτος δ' ἦν ἀδελφὸς μὲν
[15, 28]   Λακεδαιμονίους μεγάλαις δυνάμεσιν εἰς τὴν  Βοιωτίαν.   (Αθηναῖοι δὲ πρέσβεις τοὺς ἀξιολογωτάτους
[15, 53]   χαλεπὴν οὖσαν, ἐνέβαλεν εἰς τὴν  Βοιωτίαν   ἀκινδύνως· ἐν παρόδῳ δέ τινα
[15, 38]   γίνεσθαι τὰς σπονδάς, ἀλλὰ τὴν  Βοιωτίαν   ἅπασαν ὑπὸ τὴν τῶν Θηβαίων
[15, 26]   παρεσκευάζετο πανδημεὶ στρατεύειν εἰς τὴν  Βοιωτίαν,   ἐὰν χρεία. (Ὁ δὲ
[15, 50]   ὥσπερ καὶ πρότερον, συνεῖχον τὴν  Βοιωτίαν   ἐν τῇ καθ' αὑτοὺς μιᾷ
[15, 46]   δήμου. καὶ τὰ μὲν κατὰ  Βοιωτίαν   ἐν τούτοις ἦν. ~Λακεδαιμόνιοι δὲ
[15, 57]   Λοκροὺς φίλους ποιησάμενοι τὴν εἰς  Βοιωτίαν   ἐπάνοδον ἐποιήσαντο. (Ιάσων δὲ
[15, 32]   τῶν Λακεδαιμονίων παρουσίαν εἰς τὴν  Βοιωτίαν,   εὐθὺς ἐβοήθουν εἰς τὰς Θήβας,
[15, 20]   τινας τοιαύτας αἰτίας. Ὁρῶντες τὴν  Βοιωτίαν   ἔχουσαν πόλεών τε πλῆθος καὶ
[15, 32]   τὴν δύναμιν, ἧκεν εἰς τὴν  Βοιωτίαν,   ἔχων τοὺς σύμπαντας στρατιώτας πλείους
[15, 71]   ἔτη τρία. (Κατὰ δὲ τὴν  Βοιωτίαν   Πελοπίδας ἐφάμιλλος ὢν τῷ Επαμεινώνδᾳ
[15, 46]   δὲ τούτοις πραττομένοις κατὰ τὴν  Βοιωτίαν   Πλαταιεῖς ἀντεχόμενοι τῆς Αθηναίων συμμαχίας
[15, 38]   χαλεπῶς ἔφερον, καὶ τὰς κατὰ  Βοιωτίαν   πόλεις ἀπέσπων τῆς τῶν Θηβαίων
[15, 26]   ἄλλων πόλεων τῶν κατὰ τὴν  Βοιωτίαν   πολλῶν στρατιωτῶν συνδραμόντων, ταχὺ μεγάλη
[15, 70]   τὴν ἰδίαν ὑπόστασιν ὅλην τὴν  Βοιωτίαν   ὑπὸ μίαν ἀγαγόντες συντέλειαν οὐ
[15, 50]   Θηβαίων· Θηβαῖοι γὰρ μόνοι, τὴν  Βοιωτίαν   ὑπὸ μίαν ἄγοντες συντέλειαν, οὐ
[15, 36]   προτερήματι, καὶ τῶν πλησιοχώρων Θρᾳκῶν  συμμαχίαν   ἀποστειλάντων αὐτοῖς, παρετάξαντο τοῖς βαρβάροις.
[15, 9]   συνέθεντο πρὸς τὸν Γλῶ τὴν  συμμαχίαν.   ~Αρταξέρξης δὲ καταλύσας τὸν πρὸς
[15, 13]   (Διὸ καὶ πρὸς Ιλλυριοὺς ἐποιήσατο  συμμαχίαν   δι' Αλκέτου τοῦ Μολοττοῦ, ὃς
[15, 45]   καὶ πέντε ἐξέπεμψαν τοῖς Ζακυνθίοις  συμμαχίαν,   δόντες τὴν ἡγεμονίαν Αριστοκράτει. ~Ἅμα
[15, 13]   περιπεσόντων, Λακεδαιμόνιοι πυθόμενοι τὰ συμβεβηκότα  συμμαχίαν   ἐξέπεμψαν τοῖς Μολοττοῖς, δι' ἧς
[15, 78]   εὔθετον ἔχειν ἀμφισβητῆσαι τοῦ ἀγῶνος,  συμμαχίαν   ἐποιήσαντο πρὸς Αρκάδας ὄντας πολεμίους
[15, 60]   Αμύνταν τὸν τῶν Μακεδόνων βασιλέα  συμμαχίαν   ἐποιήσατο. (Ἴδιον δέ τι συνέβη
[15, 2]   Αἰγυπτίων βασιλέα, πολέμιον ὄντα Περσῶν,  συμμαχίαν   ἐποιήσατο καὶ δύναμιν ἀξιόλογον παρ'
[15, 23]   ἐθεράπευον τὴν Σπαρτιατῶν ἡγεμονίαν καὶ  συμμαχίαν   ἔσπευδον συντίθεσθαι πρὸς αὐτούς. ~Ἐπ'
[15, 46]   φθάσαι τὴν παρὰ τῶν Αθηναίων  συμμαχίαν,   εὐθὺς ἐπ' αὐτοὺς δύναμιν ἀξιόλογον
[15, 8]   δὲ καὶ πρὸς Λακεδαιμονίους συντίθεται  συμμαχίαν   ἰδίᾳ, φίλος ὢν αὐτῶν· ὡς
[15, 77]   αὐτοῖς προσεῖχε, μετεπέμψαντο παρ' Αθηναίων  συμμαχίαν   καὶ μετὰ ταύτης ἐστράτευσαν ἐπὶ
[15, 89]   Συνθέμενοι δὲ κοινὴν εἰρήνην καὶ  συμμαχίαν,   κατέταττον ἐν τῇ συμμαχίᾳ καὶ
[15, 92]   ἀπεσταλμένῳ μὲν ὑπὸ Λακεδαιμονίων ἐπὶ  συμμαχίαν   μεθ' ὁπλιτῶν χιλίων, δυναμένῳ δ'
[15, 84]   τῶν Αθηναίων στρατιῶται πρὸς τὴν  συμμαχίαν,   ὄντες ἑξακισχίλιοι, στρατηγὸν δ' ἔχοντες
[15, 28]   Βοιωτοὶ θαρρήσαντες συνεστράφησαν, καὶ κοινὴν  συμμαχίαν   ποιησάμενοι, δύναμιν ἀξιόλογον συνεστήσαντο, προσδοκῶντες
[15, 15]   μὲν οὖν πρὸς τοὺς Ιταλιώτας  συμμαχίαν   ποιησάμενοι κοινῇ τὸν πόλεμον ἐπανείλαντο
[15, 67]   δὲ τὴν Μακεδονίαν παρελθὼν καὶ  συμμαχίαν   ποιησάμενος πρὸς Αλέξανδρον τὸν τῶν
[15, 62]   ἀπέστειλαν εἰς τὰς Αθήνας, ἀξιοῦντες  συμμαχίαν   ποιήσασθαι κατὰ τῶν Σπαρτιατῶν, ὡς
[15, 23]   Ολυνθίων εἰς τὴν τῶν Σπαρτι