HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Diodore de Sicile, La Bibliothèque historique, livre XV

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


α  =  327 formes différentes pour 1290 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[15, 94]   τῶν πολισμάτων μὲν ἐκπορθήσας,     δὲ καταπληξάμενος, συνηνάγκασεν εἰς τὴν
[15, 34]   διέφθειρεν, ἃς δὲ φυγεῖν ἠνάγκασεν.     δὴ κατιδὼν Χαβρίας, καὶ
[15, 34]   ἀγορᾶς, διανοούμενος ἐπιθέσθαι ταῖς ὁλκάσιν.     δὴ πυθόμενος δῆμος τῶν
[15, 94]   Μεγάλην πόλιν, καὶ τῶν πολισμάτων     μὲν ἐκπορθήσας, δὲ καταπληξάμενος,
[15, 85]   ἀποχώρησιν οὐκ ἐτάραξαν τὴν ἰδίαν  φάλαγγα,   ἅμα δὲ περιπεσόντες Εὐβοεῦσι καὶ
[15, 85]   ἀποβαλόντες κατέφυγον πρὸς τὴν ἰδίαν  φάλαγγα.   ~Ἡ μὲν οὖν τῶν παρ'
[15, 55]   Διὸ καὶ λοξὴν ποιήσας τὴν  φάλαγγα,   τῷ τοὺς ἐπιλέκτους ἔχοντι κέρατι
[15, 85]   οὐκ ἐπεδίωξαν, ἐπὶ δὲ τὴν  φάλαγγα   τῶν ἀντιτεταγμένων ἐπελάσαντες ἐφιλοτιμοῦντο παραλλάξαι
[15, 32]   δὲ τῶν Θηβαίων, τὴν μὲν  φάλαγγα   τῶν πεζῶν ἀπήγαγε, τοὺς δ'
[15, 86]   οὓς δὲ καταπληξάμενος, διέκοψε τὴν  φάλαγγα   τῶν πολεμίων. Οἱ δὲ Λακεδαιμόνιοι
[15, 82]   στρατιωτῶν τὴν Σπάρτην, ἐπεβάλετο μὲν  μέγα   τι πρᾶξαι, τὴν δὲ τύχην
[15, 33]   Ἀγαθὴ γὰρ τύχη τοὺς  μέγα   φρονοῦντας παραδόξως σφῆλαι καὶ διδάξαι
[15, 82]   εἰς τοὺς ἰδίους βίους οὐκ  ὀλίγα   τῶν ἀναθημάτων ἔσπευδον οἱ παρανομήσαντες
[15, 54]   Λακεδαιμονίους ἀνοχὰς ποιήσασθαι καὶ τὰ  παράλογα   τῆς τύχης εὐλαβηθῆναι. (Γενομένων δὲ
[15, 93]   ὃς εἶχεν ἐξ ἑκατέρου μέρους  διώρυγα   ποταμοῦ χειροποίητον, ὑπέμενε τὴν τῶν
[15, 36]   Τίτον Κοΐνκτιον, Ηλεῖοι δ' ἤγαγον  Ολυμπιάδα   πρώτην πρὸς ταῖς ἑκατόν, καθ'
[15, 78]   ἔθηκαν τὸν ἀγῶνα, καὶ τὴν  ὀλυμπιάδα   ταύτην ὕστερον οὐκ ἀνέγραψαν Ηλεῖοι
[15, 36]   ἐνίκησε ναυμαχίᾳ τοὺς Λακεδαιμονίους περὶ  Λευκάδα.   (Ταῦτα δὲ πάντα ταχέως καὶ
[15, 75]   στάσεις ἐγένετο, κατὰ δὲ τὴν  Ελλάδα   Αλέξανδρος Φερῶν τύραννος ἐν
[15, 9]   συμπράξειν αὐτοῖς τὰ κατὰ τὴν  Ελλάδα   καὶ τὴν ἡγεμονίαν αὐτοῖς τὴν
[15, 12]   τούτοις ἦν. ~Κατὰ δὲ τὴν  Ελλάδα   Λακεδαιμονίων πορθούντων Μαντίνειαν, τὸ μὲν
[15, 77]   εἰρήνης οὔσης κατὰ πᾶσαν τὴν  Ελλάδα,   πάλιν ἀρχαὶ πολέμων συνέστησάν τισι
[15, 70]   βασιλέως ἀποσταλεὶς κατέπλευσεν ἐπὶ τὴν  Ελλάδα,   παρακαλῶν τοὺς Ελληνας διαλύσασθαι μὲν
[15, 19]   δὲ συσκευαζομένην τὰς κατὰ τὴν  Ελλάδα   πόλεις, ἐν ταῖς κοιναῖς συνθήκαις
[15, 38]   διέγνω συλλύσασθαι τοὺς κατὰ τὴν  Ελλάδα   πολέμους· οὕτως γὰρ μάλιστ' ἤλπιζε
[15, 50]   βασιλεὺς ὁρῶν πάλιν ταραττομένην τὴν  Ελλάδα   πρέσβεις ἀπέστειλε, παρακαλῶν συλλύσασθαι τοὺς
[15, 19]   ἀπέγνωσαν, τὰ δὲ κατὰ τὴν  Ελλάδα   συσκευαζόμενοι, καὶ τῶν πόλεων ἃς
[15, 45]   τὸ τέλος. ~Κατὰ δὲ τὴν  Ελλάδα   ταραττομένων τῶν πόλεων διὰ τὴν
[15, 38]   διόπερ πρέσβεις ἐξέπεμψεν εἰς τὴν  Ελλάδα   τοὺς παρακαλέσοντας τὰς πόλεις κοινὴν
[15, 5]   καὶ τὰ μὲν κατὰ τὴν  Ελλάδα   τοῦτον τὸν τρόπον καινῶν πολέμων
[15, 7]   ἐξηγόρασαν καὶ ἐξαπέστειλαν εἰς τὴν  Ελλάδα,   φιλικὴν νουθεσίαν ἐπιφθεγξάμενοι, διότι δεῖ
[15, 50]   ὡρισμέναις συντελουμένων. Τὴν δ' οὖν  λαμπάδα   τοσαύτην ἐσχηκέναι λαμπρότητα καὶ δύναμιν
[15, 20]   Εὐδαμίδαν δὲ τὸν ἀδελφὸν τοῦ  Φοιβίδα   κατέστησαν στρατηγόν. Δόντες δ' αὐτῷ
[15, 19]   μυρίους· παραδόντες δὲ τὴν δύναμιν  Φοιβίδᾳ   τῷ Σπαρτιάτῃ προσέταξαν συμμαχεῖν τῷ
[15, 46]   εἴκοσι καὶ δύο, τὴν ἡγεμονίαν  Αλκίδᾳ   παραδόντες. Τοῦτον δὲ τὸν στόλον
[15, 66]   καὶ ἀνοικοδομήσας ἀνέσωσε πόλιν ἐπίσημον  Ελληνίδα,   καὶ μεγάλης ἀποδοχῆς ἔτυχε παρὰ
[15, 74]   Διονύσιος νεώτερος διαδεξάμενος τὴν  τυραννίδα,   πρῶτον τὰ πλήθη συναγαγὼν εἰς
[15, 80]   δόντες εἰς ἑπτακισχιλίους στρατιώτας τῷ  Πελοπίδᾳ   συντόμως ἐκέλευον βοηθεῖν αὐτὸν τοῖς
[15, 87]   προσκαλεσάμενος ἐπηρώτησεν, εἰ διασέσωκε τὴν  ἀσπίδα.   Τοῦ δὲ φήσαντος καὶ θέντος
[15, 66]   ταύτης Κρεσφόντης ἔλαχε τὴν Μεσσηνίαν  μερίδα,   καὶ οἱ ἀπὸ τούτου μέχρι
[15, 31]   μέρη· τούτων δὲ πρώτην ἐπεῖχον  μερίδα   Λακεδαιμόνιοι, δευτέραν δὲ καὶ τρίτην
[15, 57]   μᾶλλον αὐξόμενος ἐστράτευσεν εἰς τὴν  Λοκρίδα,   καὶ τὴν μὲν Ηράκλειαν τὴν
[15, 93]   δωρεαῖς. Ἐπανιὼν δὲ εἰς τὴν  πατρίδα   διὰ Κυρήνης ἐτελεύτησε, καὶ τοῦ
[15, 27]   Αθηναῖοι μὲν ἐπανῆλθον εἰς τὴν  πατρίδα,   Θηβαῖοι δὲ Θεσπιὰς πολιορκήσαντες ἄπρακτον
[15, 12]   Διόπερ ἠναγκάσθησαν τὴν μὲν ἰδίαν  πατρίδα   κατασκάπτειν, εἰς δὲ τὰς κώμας
[15, 94]   ἑκάστους εἰς τὴν ἑαυτῶν ἀπιέναι  πατρίδα   μετὰ τὴν μάχην, εἰς δὲ
[15, 25]   συνεπιλαβομένων Αθηναίων κατῆλθον εἰς τὴν  πατρίδα   νυκτός. (Καὶ πρῶτον μὲν τοὺς
[15, 28]   τὸν πόλεμον παρασκευῆς ἐποιοῦντο πολλὴν  φροντίδα,   προσδοκῶντες μέγαν καὶ πολυχρόνιον αὑτοῖς
[15, 95]   διετέλει. καταπλεύσας γὰρ εἰς Κόρκυραν  συμμαχίδα   πόλιν, στάσεις ἐν αὐτῇ μεγάλας
[15, 87]   τινος εἰπόντος ὅτι τελευτᾷς ἄτεκνος,  Επαμεινώνδα,   καὶ δακρύσαντος, μὰ Δία μέν,
[15, 54]   Θηβαίων ἡττηθῶσιν. (Προσῆλθον δὲ τῷ  Επαμεινώνδᾳ   καὶ χρησμολόγοι τινὲς ἐγχώριοι, λέγοντες
[15, 71]   Βοιωτίαν Πελοπίδας ἐφάμιλλος ὢν τῷ  Επαμεινώνδᾳ   τῇ κατὰ πόλεμον δόξῃ, καὶ
[15, 35]   μετὰ πολλῶν λαφύρων εἰς τὸν  Πειραιέα,   καὶ μεγάλης ἀποδοχῆς ἔτυχε παρὰ
[15, 34]   ὃς καὶ διέπεμψεν εἰς τὸν  Πειραιέα   τὴν κομιζομένην ἀγοράν. (Μετὰ δὲ
[15, 8]   ἀντέλεγεν, ἔφη δὲ αὑτὸν ὡς  βασιλέα   βασιλεῖ δεῖν ὑποτετάχθαι. οὐ συγχωροῦντος
[15, 10]   ὑπ' Ορόντου γεγενημένην. ὑπακούσειν ὡς  βασιλέα   βασιλεῖ προήνεγκεν· ἑαυτὸν δὲ τὴν
[15, 29]   ἀλλοτρίως διακείμενος πρὸς τὸν Περσῶν  βασιλέα,   δυνάμεις ξενικὰς ἀξιολόγους ἤθροισε· μεγάλους
[15, 10]   μὲν λέοντας ἀποκτεῖναι, τὸν δὲ  βασιλέα   ἐκ τῶν κινδύνων ἐξελέσθαι. (Ἔν
[15, 1]   εἰς Κύπρον ἐπ' Εὐαγόραν τὸν  βασιλέα·   ἐν ταύτῃ δὲ τὴν ἀρχὴν
[15, 10]   ὁρμὴν ἐπ' αὐτὸν ποιεῖσθαι τὸν  βασιλέα·   καθ' ὃν δὴ καιρὸν ἐπιφανέντα
[15, 22]   μὲν στρατηγὸν προχειρισάμενοι Αγησίπολιν τὸν  βασιλέα,   καὶ δύναμιν ἱκανὴν παραδόντες, ἐψηφίσαντο
[15, 8]   μὲν Τιρίβαζος ἀναχθεὶς ὡς τὸν  βασιλέα   καὶ κρίσεως τυχεῖν ἀξιώσας κατὰ
[15, 92]   εἰς Αἴγυπτον πρὸς Ταχὼ τὸν  βασιλέα,   καὶ λαβὼν ἀργυρίου μὲν τάλαντα
[15, 92]   τῆς Αραβίας ἀναβῆναι πρὸς τὸν  βασιλέα,   καὶ συγγνώμην ἠξίου δοῦναι περὶ
[15, 47]   εὐνοῦχος ἐδολοφόνησεν Εὐαγόραν τὸν  βασιλέα   καὶ τῆς τῶν Σαλαμινίων βασιλείας
[15, 23]   δυναστῶν, λέγω δὲ τὸν Περσῶν  βασιλέα   καὶ τὸν Σικελίας δυνάστην Διονύσιον,
[15, 92]   δωρεαῖς διελύσατο τὰ πρὸς τὸν  βασιλέα.   (Κατὰ δὲ τὴν Αἴγυπτον Ταχὼς
[15, 93]   μὲν οὖν Αγησίλαος ὁρῶν τὸν  βασιλέα   καταπεπληγμένον καὶ μὴ τολμῶντα διακινδυνεύειν,
[15, 20]   πρὸς Αμύνταν τὸν τῶν Μακεδόνων  βασιλέα,   Λακεδαιμόνιοι τὸν μὲν Φοιβίδαν ἀπέστησαν
[15, 16]   δὲ Καρχηδόνιοι Μάγωνα μὲν τὸν  βασιλέα   μεγαλοπρεπῶς ἔθαψαν, ἀντὶ δ' ἐκείνου
[15, 67]   πρὸς Αλέξανδρον τὸν τῶν Μακεδόνων  βασιλέα,   ὅμηρον ἔλαβε παρ' αὐτοῦ τὸν
[15, 18]   τε Λακεδαιμονίους καὶ τὸν Αἰγυπτίων  βασιλέα   παρακεκληκὼς εἰς τὸν πρὸς Πέρσας
[15, 90]   πρός τε τὸν τῶν Αἰγυπτίων  βασιλέα   πολεμεῖν καὶ (πρὸς) τὰς κατὰ
[15, 2]   μὲν τὸν Ακοριν τὸν Αἰγυπτίων  βασιλέα,   πολέμιον ὄντα Περσῶν, συμμαχίαν ἐποιήσατο
[15, 15]   Καταστήσαντες δὲ στρατηγὸν Μάγωνα τὸν  βασιλέα,   πολλὰς μυριάδας στρατιωτῶν ἐπεραίωσαν εἰς
[15, 2]   ἐστράτευσεν ἐπ' Εὐαγόραν τὸν Κύπρου  βασιλέα.   Πολὺν δὲ χρόνον ἀσχοληθεὶς περὶ
[15, 81]   γεγενημένων. (Πρὸς δὲ τὸν Περσῶν  βασιλέα   πρεσβεύσας ἐν ταῖς κοιναῖς ὁμολογίαις
[15, 10]   ὑπέμνησε τοὺς δικαστὰς ὧν τὸν  βασιλέα   πρότερον ἦν εὐεργετηκώς. (Λέγεται δὲ
[15, 61]   εἰς Μακεδονίαν ἔπεισαν Αλέξανδρον τὸν  βασιλέα   συγκαταλῦσαι τὸν τύραννον. (Τούτων δὲ
[15, 60]   πρὸς Αμύνταν τὸν τῶν Μακεδόνων  βασιλέα   συμμαχίαν ἐποιήσατο. (Ἴδιον δέ τι
[15, 9]   δοκεῖν ἐν τῇ πρὸς τὸν  βασιλέα   συνθέσει τοὺς κατὰ τὴν Ασίαν
[15, 4]   Κιλικίαν, κἀκεῖθεν πορευθεὶς πρὸς τὸν  βασιλέα,   τήν τε νίκην ἀπήγγειλε καὶ
[15, 9]   οὖν πρὸς μὲν Ακοριν τὸν  βασιλέα   τῶν Αἰγυπτίων διαπρεσβευσάμενος συμμαχίαν συνέθετο
[15, 29]   (Οἱ δ' Αθηναῖοι, σπεύδοντες τὸν  βασιλέα   τῶν Περσῶν εἰς εὔνοιαν προσαγαγέσθαι
[15, 39]   τῶν ἀνικήτων στρατιωτῶν, ὥστε τὸν  βασιλέα   τῶν Σπαρτιατῶν Κλεόμβροτον ἀνελεῖν, τὸ
[15, 36]   Αθηναίους. Αλκέταν τε τὸν Μολοττῶν  βασιλέα   φίλον κατασκευάσας, καὶ καθόλου τὰς
[15, 10]   συμβουλὰς οὕτως εὐστοχεῖν, ὥστε τὸν  βασιλέα   χρώμενον ταῖς ἐκείνου παραγγελίαις μηδέποτε
[15, 47]   δὲ τὸ παρὸν στρατηγὸν ἑλόμενοι  Κτησικλέα   μετὰ στρατιωτῶν πεντακοσίων ἐξέπεμψαν βοηθήσοντα
[15, 46]   εἰς μὲν τὴν Ζάκυνθον ἐξέπεμψαν  Κτησικλέα   στρατηγόν, ἡγούμενον τῶν φυγάδων, εἰς
[15, 23]   Κλεόμβροτος ἀδελφὸς ἐβασίλευσεν ἔτη  ἐννέα.   Λακεδαιμόνιοι δὲ Πολυβιάδαν στρατηγὸν καταστήσαντες
[15, 49]   μέρος ἱστορίᾳ. ~Κατὰ τὴν Ιωνίαν  ἐννέα   πόλεις εἰώθεισαν κοινὴν ποιεῖσθαι σύνοδον
[15, 47]   καὶ Κρίνιππος, αὐτάνδρους εἷλαν, οὔσας  ἐννέα·   τοὺς δ' ἁλόντας λαφυροπωλήσαντες, καὶ
[15, 48]   ὧν καὶ ἡμεῖς ἀκριβῶς ἀναγράψαι  πειρασόμεθα   τῇ κατὰ μέρος ἱστορίᾳ. ~Κατὰ
[15, 1]   ἐπὶ τὸ συνεχὲς τῆς ἱστορίας  μεταβησόμεθα   πρὸς τῇ γραφῇ χρόνους.
[15, 49]   τῶν γενομένων σεισμῶν καὶ κατακλυσμῶν  ἀρκεσθησόμεθα   τοῖς ῥηθεῖσιν. ~Ἐπ' ἄρχοντος δ'
[15, 39]   ἐπὶ τὸ συνεχὲς τῆς ἱστορίας  τρεψόμεθα.   ~Μετὰ γὰρ τὴν συγχωρηθεῖσαν τοῖς
[15, 1]   ἀπέβαλον τὴν τῶν Ελλήνων ἡγεμονίαν,  ἡγούμεθα   δεῖν τὴν ὑπόστασιν τῆς γραφῆς
[15, 88]   τὸν ἴδιον ἔπαινον, οὐδαμῶς ἁρμόττον  ἡγούμεθα   παραδραμεῖν ἀνδρὸς τηλικούτου τὴν τελευτὴν
[15, 2]   δὲ παραλαβόντες τὰς δυνάμεις ἐν  Φωκαίᾳ   καὶ Κύμῃ κατήντησαν εἰς Κιλικίαν,
[15, 84]   ἐν τῇ Μαντινείᾳ. (Τῇ δ'  ὑστεραίᾳ   πολλὴν διανύσας ὁδὸν ἄφνω τοῖς
[15, 26]   καὶ πεντακοσίους ἱππεῖς καταλέξας, τῇ  ὑστεραίᾳ   τὴν δύναμιν ἅμ' ἡμέρᾳ προήγαγεν
[15, 6]   εἰς τὰς λατομίας. (Τῇ δ'  ὑστεραίᾳ   τῶν φίλων παρακαλούντων συγγνώμην δοῦναι
[15, 29]   μὲν τῆς νυκτὸς καταλαβέσθαι τὸν  Πειραιᾶ·   καταφανὴς δὲ γενόμενος Αθηναίοις καὶ
[15, 29]   γνώμης τῶν ἐφόρων καταλαβέσθαι τὸν  Πειραιᾶ.   (Ὁ δὲ Σφοδριάδης ἔχων στρατιώτας
[15, 56]   Λακεδαιμονίοις τὸ μὲν πρῶτον τῇ  βίᾳ   βραχὺ προέωσαν ἐκ τῆς τάξεως
[15, 78]   ἀνέγραψαν Ηλεῖοι διὰ τὸ δοκεῖν  βίᾳ   καὶ ἀδίκως διατεθῆναι. (Ἅμα δὲ
[15, 34]   σαλεύσας τὰ τείχη, σπουδὴν εἰσεφέρετο  βίᾳ   κρατῆσαι τῆς πόλεως. Ἅμα δὲ
[15, 69]   τοῖς συνεχέσι πολέμοις ἐμπειρίαις, τῇ  βίᾳ   τοὺς Αθηναίους ἤλπιζον χειρώσασθαι, οἱ
[15, 19]   διὰ τῆς τῶν φυγάδων καθόδου  βίᾳ   χειρούμενοι, φανερῶς ἤδη τὴν ἡγεμονίαν
[15, 67]   Λακωνικῆς, καὶ τὴν μὲν πόλιν  βίᾳ   χειρωσάμενοι τοὺς ἐγκαταλειφθέντας φρουροὺς τῶν
[15, 65]   σπουδὴν τὸ μὲν πρῶτον ἀπείκαζον  βίᾳ   χειρώσασθαι τὴν Σπάρτην· ἐπεὶ δὲ
[15, 91]   μὲν οὖν καὶ πρότερον ἐπὶ  στρατηγίᾳ   θαυμαζόμενος, πολλῷ τότε μᾶλλον ἔσχε
[15, 84]   τῆς ἐπιβολῆς, καίπερ ἅπαντα τῇ  στρατηγίᾳ   προνοησάμενος, ἀλλὰ τὴν τύχην λαβὼν
[15, 88]   τὰς τούτων ἀρετὰς τῇ Επαμεινώνδου  στρατηγίᾳ   τε καὶ δόξῃ, πολὺ ἂν
[15, 10]   παραγγελίαις μηδέποτε διαμαρτεῖν. Τοιαύτῃ δ'  ἀπολογίᾳ   χρησάμενος Τιρίβαζος ἀπελύθη τῶν
[15, 74]   (Οὐ μὴν ἠδυνήθη γε τῇ  πανουργίᾳ   κατασοφίσασθαι τὴν ἐκ τῆς πεπρωμένης
[15, 16]   ὑπάρχειν, οἱ Καρχηδόνιοι τῇ συνήθει  πανουργίᾳ   κατεστρατήγησαν τὸν Διονύσιον. Προσποιηθέντες οὖν
[15, 58]   αὐτῶν δῆμος οὐκ ἐφείσατο.  (Διὰ   γὰρ τὸ μέγεθος τῆς συμφορᾶς
[15, 94]   Μεγαλοπολῖται συνηνάγκαζον ἐκλιπεῖν τὰς πατρίδας.  (Διὰ   δὲ ταύτην τὴν αἰτίαν γενομένης
[15, 29]   Αθηναίων γεωργεῖν ἐκτὸς τῆς Αττικῆς.  διὰ   δὲ ταύτης τῆς φιλανθρωπίας ἀνακτησάμενοι
[15, 44]   τὴν κουφότητα παντελῶς εὐκινήτους ὑπάρχειν.  (Διὰ   δὲ τῆς πείρας τῆς εὐχρηστίας
[15, 16]   διατάσσων καὶ γυμνάζων τὴν δύναμιν,  διὰ   δὲ τῆς τῶν ἔργων ἀθλήσεως
[15, 52]   ἡσυχίαν εἶχον, ἵνα μὴ δόξωσι  διὰ   δειλίαν ἀποτρέπειν τὸν Επαμεινώνδαν τῆς
[15, 48]   αἰτίας ἀποδιδοῦσι τοῦ συμβάντος, ὡς  διὰ   θεῶν μῆνιν γεγενημένης τῆς συμφορᾶς
[15, 93]   Ἐπανιὼν δὲ εἰς τὴν πατρίδα  διὰ   Κυρήνης ἐτελεύτησε, καὶ τοῦ σώματος
[15, 71]   τὸ μὲν πρῶτον οἱ Βοιωτοὶ  διὰ   μάχης ἔκρινον λῦσαι τὸν πόλεμον,
[15, 87]   ἄτεκνος, Επαμεινώνδα, καὶ δακρύσαντος, μὰ  Δία   μέν, φησίν, ἀλλὰ καταλείπω δύο
[15, 38]   (Λακεδαιμόνιοι μὲν γὰρ καὶ Αθηναῖοι,  διὰ   πάντων περὶ τῆς ἡγεμονίας διαφιλοτιμούμενοι,
[15, 57]   μὲν Ηράκλειαν τὴν ἐν Τραχινίᾳ  διὰ   προδοσίας ἑλὼν ἀνάστατον ἐποίησε, καὶ
[15, 60]   ἀξίους μὴ εἶναι, Αργείους δὲ  διὰ   στάσεις καὶ φόνους ἐμφυλίους τεταπεινῶσθαι.
[15, 39]   Οὐ διεψεύσθησαν δὲ τῆς ἐλπίδος  διὰ   τὰς εἰρημένας αἰτίας καὶ διὰ
[15, 6]   διορθωτὰς εἶχεν. Ὑπὸ δὲ τούτων  διὰ   τὰς εὐεργεσίας τοῖς πρὸς χάριν
[15, 1]   οὐκ ἀλόγως ἀπέβαλον τὴν ἀρχὴν  διὰ   τὰς ἰδίας ἀβουλίας. (Έν γὰρ
[15, 63]   τῶν μὲν ἀφεστηκότων, τῶν δὲ  διὰ   τὰς ὁμοίας αἰτίας ὀλιγανδρούντων, εἰς
[15, 23]   πολέμους ὑπῆρχον τεταπεινωμένοι, Αθηναῖοι δὲ  διὰ   τὰς τῶν καταπολεμουμένων κληρουχίας ἠδόξουν
[15, 80]   τοῖς ἐναντίοις. (Τοῦ δὲ Αλεξάνδρου  διὰ   τὰς ὑπεροχὰς τῶν τόπων πλεονεκτοῦντος,
[15, 10]   λυσιτελεῖ πεποιῆσθαι τὴν φιλίαν· καὶ  διὰ   ταύτης παρεδείκνυε τῶν μὲν Λακεδαιμονίων
[15, 55]   ταῦτα τῶν περὶ τὸν Επαμεινώνδαν  διά   τε τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν
[15, 73]   εὖ διακειμένους πρὸς τὸν πόλεμον  διά   τε τὴν γεγενημένην παρ' αὐτοῖς
[15, 68]   ταχὺ δὲ τῶν ἔργων συντελουμένων  διά   τε τὴν πολυχειρίαν καὶ τὰς
[15, 62]   βοιωτάρχαι παρεκεχωρήκεισαν ἑκουσίως τῆς στρατηγίας  διά   τε τὴν σύνεσιν καὶ τὴν
[15, 85]   διέμεινεν ἰσόρροπος, μετὰ δὲ ταῦτα  διά   τε τὸ πλῆθος καὶ τὴν
[15, 48]   καταρριπτούμεναι συνεχέοντο, οἱ δὲ ἄνθρωποι  διά   τε τὸ σκότος καὶ τὸ
[15, 39]   (Καὶ τὰ τηλικαῦτα παραδόξως διεπράξατο  διὰ   τὴν ἀγχίνοιαν καὶ τὴν ἐκ
[15, 19]   δωρησαμένου πολλὴν τῆς ὁμόρου χώρας  διὰ   τὴν ἀπόγνωσιν τῆς ἑαυτοῦ δυναστείας,
[15, 1]   ἡγεμονίαν κάλλιστα τεθεμελιωμένην, καὶ ταύτην  διὰ   τὴν ἀρετὴν τῶν προγόνων διαφυλαχθεῖσαν
[15, 45]   τὴν Ελλάδα ταραττομένων τῶν πόλεων  διὰ   τὴν ἀσυνήθη πολιτείαν, καὶ πολλῶν
[15, 88]   ἀεὶ μεταβολῆς ἐπειράθη, καὶ πέρας  διὰ   τὴν ἀφροσύνην τῶν ἡγουμένων ἀνδραποδισμοῦ
[15, 80]   ὑποπτευσαμένων, τῶν μάντεών τινες ἀπεφήναντο  διὰ   τὴν γενομένην ἔξοδον τῶν στρατιωτῶν
[15, 23]   ἐπεποίηντο, καὶ φοβεροὶ πᾶσιν ὑπῆρχον  διὰ   τὴν δύναμιν τῆς ἡγεμονίας. (Διόπερ
[15, 1]   τῶν πεντακοσίων, οἱ τότε Λακεδαιμόνιοι  διὰ   τὴν ἑαυτῶν ἀβουλίαν καταλυθεῖσαν ἐπεῖδον,
[15, 30]   οὖν καὶ τῶν ἄλλων πόλεων  διὰ   τὴν εἰρημένην αἰτίαν προεκλήθησαν πρὸς
[15, 85]   ποιεῖν εἰώθεισαν ἐν ταῖς μάχαις  διὰ   τὴν ἐν τούτοις ἐμπειρίαν. διόπερ
[15, 41]   στρατηγίαν ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἐτάχθη  διὰ   τὴν ἐν τῷ στρατηγεῖν ἀρετήν.
[15, 69]   τειχῶν συνεδίωξε, τῶν δὲ Βοιωτῶν  διὰ   τὴν εὐημερίαν μετεωρισθέντων, καί τινων
[15, 6]   τὰς λατομίας. (Τότε μὲν οὖν  διὰ   τὴν εὐτραπελίαν τῶν λόγων μειδιάσας
[15, 7]   Οὗτοι δὲ τὸ μὲν πρῶτον  διὰ   τὴν εὐφωνίαν ἐξέπληττον τοὺς ἀκούοντας,
[15, 16]   μεγαλαυχοῦντες παραδόξως ἐσφάλησαν, οἱ δὲ  διὰ   τὴν ἧτταν πεπτωκότες ταῖς ἐλπίσιν,
[15, 81]   τῆς τιμῆς. Πελοπίδας μὲν οὖν,  διὰ   τὴν ἰδίαν ἀρετὴν ὑπὸ πάντων
[15, 45]   ἀσυνήθη πολιτείαν, καὶ πολλῶν ἐπανισταμένων  διὰ   τὴν κοινὴν ἀναρχίαν, τοῖς μὲν
[15, 44]   δύνασθαι τοὺς χρωμένους ταῖς πέλταις  διὰ   τὴν κουφότητα παντελῶς εὐκινήτους ὑπάρχειν.
[15, 52]   συμμάχων ἀνέμενον. Οἱ δὲ Θηβαῖοι  διὰ   τὴν παρουσίαν τῶν πολεμίων ἐψηφίσαντο
[15, 81]   πρὸς ἅπαντας ἔφασαν ἑαυτοὺς ἡττᾶσθαι  διὰ   τὴν Πελοπίδου τελευτήν· ἀξιόλογον γὰρ
[15, 93]   Ταχὺ δὲ τῶν ἔργων συντελουμένων  διὰ   τὴν πολυχειρίαν, καὶ τῶν ἐπιτηδείων
[15, 20]   πράξεις ἀπηλλάγη. Οἱ δὲ Λακεδαιμόνιοι  διὰ   τὴν πρᾶξιν ταύτην ἀδοξοῦντες παρὰ
[15, 16]   διωρθώσατο· οἱ μὲν γὰρ προνενικηκότες  διὰ   τὴν προγεγενημένην εὐημερίαν μεγαλαυχοῦντες παραδόξως
[15, 89]   τοὺς Μεσσηνίους. (Οἱ δὲ Λακεδαιμόνιοι  διὰ   τὴν πρὸς τούτους ἀκατάλλακτον ἀλλοτριότητα
[15, 86]   τύπτοντες ἀλλήλους τοῖς δόρασι, καὶ  διὰ   τὴν πυκνότητα τῶν πληγῶν τὰ
[15, 43]   δυνάμεσι παραγενόμενοι, καὶ πολλὰ πλεονεκτοῦντες  διὰ   τὴν τῶν τόπων ὀχυρότητα, συμπλοκὰς
[15, 80]   δεισαν γὰρ τοῦτον τὸν ἄνδρα  διὰ   τὴν ὑπ' Αλεξάνδρου σύλληψιν ἀλλοτριώτατα
[15, 86]   δὲ χρόνον τοῖς δεινοῖς ἐγκαρτερούντων  διὰ   τὴν ὑπερβολὴν τῆς παρ' ἑκατέροις
[15, 33]   τὴν Πελοπόννησον, οἱ δὲ Θηβαῖοι  διὰ   τὴν Χαβρίου στρατηγίαν σωθέντες ἐθαύμασαν
[15, 65]   τεταραγμένην τὴν δύναμιν τῶν ἐναντίων  διὰ   τὴν χαλεπότητα τῆς διαβάσεως, καιρὸν
[15, 46]   γυναικῶν φυγόντες τῆς ἰσοπολιτείας ἔτυχον  διὰ   τὴν χρηστότητα τοῦ δήμου. καὶ
[15, 6]   φαίνεται τὰ ποιήματα; εἶπεν οἰκτρά,  διὰ   τῆς ἀμφιβολίας ἀμφότερα τηρήσας.
[15, 57]   Επαμεινώνδου δὲ συμβουλεύσαντος ὅτι τὰ  διὰ   τῆς ἀνδρείας κατεργασθέντα τῇ φιλανθρωπίᾳ
[15, 33]   οἱ Λακεδαιμόνιοι. (Τότε μὲν οὖν  διὰ   τῆς ἀποκρίσεως ταύτης ἔδοξε μετρίως
[15, 6]   παράδοξόν τινα ἐπαγγελίαν. ἔφη γὰρ  διὰ   τῆς ἀποκρίσεως τηρήσειν ἅμα καὶ
[15, 92]   μὲν Ταχὼς καταπλαγεὶς ἐτόλμησε  διὰ   τῆς Αραβίας ἀναβῆναι πρὸς τὸν
[15, 57]   λόγοις φιλανθρώποις προσηγάγετο, τὰς δὲ  διὰ   τῆς βίας ἐχειρώσατο. Ταχὺ δὲ
[15, 1]   εὖ πεφυκότας πρὸς ἀρετὴν τῷ  διὰ   τῆς δόξης ἀθανατισμῷ προτρέψεσθαι ταῖς
[15, 79]   ἐπίθεσιν, προδόντες τοὺς συνομόσαντας, καὶ  διὰ   τῆς εὐεργεσίας ταύτης ἑαυτοῖς ἐπορίσαντο
[15, 80]   τόπων πλεονεκτοῦντος, Πελοπίδας σπεύδων  διὰ   τῆς ἰδίας ἀνδρείας κρῖναι τὴν
[15, 56]   ἐπαίνων στρατηγὸς Επαμεινώνδας ἠξιώθη,  διὰ   τῆς ἰδίας ἀνδρείας μάλιστα καὶ
[15, 38]   κριθέντες ἔκσπονδοι, καὶ τοῦ Επαμεινώνδου  διὰ   τῆς ἰδίας ἀρετῆς ἐμποιοῦντος φρόνημα
[15, 53]   ἐπὶ τοῖς γεγονόσι σημείοις, ἐφιλοτιμεῖτο  διὰ   τῆς ἰδίας ἐπινοίας καὶ στρατηγίας
[15, 55]   τινὶ καὶ περιττῇ τάξει χρησάμενος  διὰ   τῆς ἰδίας στρατηγίας περιεποιήσατο τὴν
[15, 81]   ἐχέτω καὶ παρ' ἡμῶν τὸν  διὰ   τῆς ἱστορίας ἔπαινον. (Κατὰ δὲ
[15, 69]   μετεωρισθέντων, καί τινων προχείρως τολμησάντων  διὰ   τῆς πύλης εἰς τὴν πόλιν
[15, 36]   καὶ ῥᾳδίως ἐπετέλεσε, πείθων μὲν  διὰ   τῆς τοῦ λόγου δυνάμεως, νικῶν
[15, 50]   τε πόλις τῶν Θηβαίων  διὰ   τῆς τῶν προγόνων ἐπιφανείας ἐν
[15, 19]   μὲν πειθοῖ προσαγόμενοι, ἃς δὲ  διὰ   τῆς τῶν φυγάδων καθόδου βίᾳ
[15, 53]   τὴν διέξοδον ἀπέγνω, πορευθεὶς δὲ  διὰ   τῆς Φωκίδος, καὶ διεξελθὼν τὴν
[15, 75]   κατὰ μὲν τὴν Ρώμην ἀναρχία  διά   τινας πολιτικὰς στάσεις ἐγένετο, κατὰ
[15, 31]   μὴ μετεπέμψαντο αὐτὸν οἱ Σπαρτιᾶται  διά   τινας πολιτικὰς χρείας, σχεδὸν ἂν
[15, 20]   τὴν Καδμείαν ἐν ταῖς Θήβαις  διά   τινας τοιαύτας αἰτίας. Ὁρῶντες τὴν
[15, 78]   ταύτην ὕστερον οὐκ ἀνέγραψαν Ηλεῖοι  διὰ   τὸ δοκεῖν βίᾳ καὶ ἀδίκως
[15, 49]   ἔχειν διειλῆφθαι τὴν ἐξουσίαν, καὶ  διὰ   τὸ δοκεῖν τὸ παλαιὸν τὴν
[15, 59]   εἰς τὴν τῶν Τεγεατῶν χώραν  διὰ   τὸ δοκεῖν τούτους τῆς στάσεως
[15, 38]   Ελλήνων ἀσμένως προσδεξαμένων τοὺς λόγους  διὰ   τὸ κάμνειν τῇ συνεχείᾳ τῶν
[15, 42]   δὲ τὸ Πηλουσιακὸν στόμα κατεσκεύασε  διὰ   τὸ κεῖσθαι μὲν αὐτὸ πρῶτον
[15, 81]   πλεῖστον ἰσχύοντας τῶν Ελλήνων, ὅτε  διὰ   τὸ μέγεθος τῆς νίκης πρῶτον
[15, 28]   κοινῆς ἐλευθερίας. Οἱ γὰρ Λακεδαιμόνιοι  διὰ   τὸ μέγεθος τῆς περὶ αὐτοὺς
[15, 48]   πάθους συμβάντος αἱ μὲν οἰκίαι  διὰ   τὸ μέγεθος τοῦ σεισμοῦ καταρριπτούμεναι
[15, 5]   πικρῶν δὲ τῶν ἐλέγχων γινομένων  διὰ   τὸ μνησικακεῖν τοὺς δήμους, καὶ
[15, 33]   ὑπομένειν τὸ δεινόν, ἴσως ἂν  διὰ   τὸ παράλογον τῆς τύχης δύναιντο
[15, 51]   οὐδεμιᾷ γὰρ ἐξῆν πόλει συμμαχῆσαι  διὰ   τὸ πάσας συντεθεῖσθαι τὴν κοινὴν
[15, 50]   οὐ προσεδέχθησαν ὑπὸ τῶν Ελλήνων  διὰ   τὸ πᾶσιν ἀρέσκειν κατὰ πόλιν
[15, 74]   Εὐλόγως οὖν κατὰ τὸν χρησμὸν  διὰ   τὸ περιγενέσθαι τῶν κρειττόνων ἐπακολουθοῦσαν
[15, 39]   διὰ τὰς εἰρημένας αἰτίας καὶ  διὰ   τὸ πλείονας ἔχειν ἀγαθοὺς ἡγεμόνας
[15, 74]   ἑαυτόν, εἰς ἀρρωστίαν σφοδροτέραν ἐνέπεσε  διὰ   τὸ πλῆθος τῶν ἐμφορηθέντων ὑγρῶν.
[15, 64]   μνήμης ἀξίαν. (Όρῶν γὰρ ὅτι  διὰ   τὸ πλῆθος τῶν πολεμίων πάντες
[15, 11]   εὐεργεσίας οὐ τίθεται πρὸς λόγον  διὰ   τὸ τὰς περὶ αὐτῶν χάριτας
[15, 18]   μὲν Κυμαῖοι ὑπελάμβανον ἑαυτοὺς πλεονεκτεῖν  διὰ   τὸ τὴν αὑτῶν πόλιν ἐγγυτέρω
[15, 90]   Σπαρτιᾶται πρὸς Αρταξέρξην ἀλλοτρίως εἶχον  διὰ   τὸ τοὺς Μεσσηνίους ὁμοίως τοῖς
[15, 49]   πόλεσί φασιν ἐμφανεῖς ἀποδείξεις ὑπάρχειν  διὰ   τὸ τῶν σεισμῶν καὶ τῶν
[15, 69]   δὲ πόλεων οὐκ ἐδυνήθη κρατῆσαι  διὰ   τὸ φρουρὰς ἔχειν ἀξιολόγους, Σικυῶνα
[15, 54]   μεγάλῃ συμφορᾷ δεῖ περιπεσεῖν Λακεδαιμονίους  διὰ   τοιαύτας αἰτίας. (Λεῦκτρος ἦν, ἀφ'
[15, 34]   ναυμαχία μεταξὺ Νάξου καὶ Πάρου  διὰ   τοιαύτας αἰτίας. Πόλλις τῶν
[15, 5]   οὐδὲν φροντίσαντες τῶν γεγενημένων σπονδῶν,  διὰ   τοιαύτας αἰτίας. Προϋπαρχούσης τοῖς Ελλησι
[15, 25]   πόλεμος ἐνέστη Λακεδαιμονίοις πρὸς Βοιωτοὺς  διὰ   τοιαύτας αἰτίας. τὴν Καδμείαν φρουρούντων
[15, 58]   ~Ἡ δ' οὖν στάσις ἐγένετο  διὰ   τοιαύτας αἰτίας. Τῆς πόλεως τῶν
[15, 79]   ἔδοξε στρατεύειν ἐπὶ τὸν Ορχομενὸν  διὰ   τοιαύτας τινὰς αἰτίας. τῶν φυγάδων
[15, 57]   οὗτος παρὰ τοῖς Ελλησι σκυταλισμός,  διὰ   τὸν τρόπον τοῦ θανάτου ταύτης
[15, 49]   ὧν φασι μηνίσαντα τὸν Ποσειδῶνα  διὰ   τοῦ σεισμοῦ καὶ τοῦ κατακλυσμοῦ
[15, 65]   (Τῶν δὲ περὶ τὸν Επαμεινώνδαν  διὰ   τοῦ Ταϋγέτου καταβαινόντων ἐπὶ τὸν
[15, 1]   ὅταν ἐξαμαρτάνωσιν, ἀξιοῦν δικαίας ἐπιτιμήσεως,  διὰ   τοῦ τοιούτου τρόπου νομίζομεν τοὺς
[15, 12]   ἀνδρείᾳ διαφέρειν τῶν Αρκάδων, καὶ  διὰ   τοῦθ' οἱ Λακεδαιμόνιοι πρότερον εἰώθεισαν
[15, 89]   τῶν σπονδῶν οὐ προείλοντο κοινωνεῖν  (διὰ   τοὺς Μεσσηνίους) καὶ μόνοι τῶν
[15, 23]   ἔμφρουροι, Κορίνθιοι δὲ καὶ Αργεῖοι  διὰ   τοὺς προγεγονότας πολέμους ὑπῆρχον τεταπεινωμένοι,
[15, 61]   ἐπιεικῶς προσφερομένων τοῖς πλήθεσι, καὶ  διὰ   τοῦτ' ἀγαπωμένων, οὗτος βιαίως καὶ
[15, 9]   τὴν σύλληψιν τοῦ Τιριβάζου, καὶ  διὰ   τοῦτο ἀπειθούντων καὶ τὴν πολιορκίαν
[15, 44]   Ελλήνων μεγάλαις ἀσπίσι χρωμένων καὶ  διὰ   τοῦτο δυσκινήτων ὄντων, συνεῖλε τὰς
[15, 58]   δόξαντες ὑπ' αὐτῶν ἐγκαταλελεῖφθαι, καὶ  διὰ   τοῦτο παροξυνθέντες, ἅπαντας τοὺς δημαγωγοὺς
[15, 42]   στρατιωτῶν πλήθει φυλαττόμενον, τὸ μὲν  διὰ   τούτου βιάζεσθαι παντελῶς ἀπεδοκίμασαν, δι'
[15, 42]   ἀπὸ Συρίας πορευομένους καὶ δοκεῖν  διὰ   τούτου μάλιστα ποιεῖσθαι τὴν ἔφοδον
[15, 71]   καὶ ταχθεὶς ἐπὶ τῆς οὐραγίας  διὰ   τούτων ἀνέστελλε τοὺς ἐπακολουθοῦντας πολεμίους
[15, 34]   δὲ τοῖς τείχεσι μηχανάς, καὶ  διὰ   τούτων σαλεύσας τὰ τείχη, σπουδὴν
[15, 80]   τὸν τῆς πόλεως ἥλιον. Καὶ  διὰ   τούτων τῶν λόγων προλεγόντων τὸν
[15, 33]   τὸ δυνάμενον ἀποβῆναι, ὕστερον δὲ  διὰ   τῶν ἀποτελεσμάτων ἔδοξεν οὐκ ἀνθρωπίνην
[15, 5]   τὰς μὲν πόλεις συνετάραττον καὶ  διὰ   τῶν ἰδίων φίλων στάσεις ἐγκατεσκεύαζον
[15, 71]   τὸ στρατόπεδον. (Αἰεὶ δὲ μᾶλλον  διὰ   τῶν κατορθωμάτων αὔξων τὴν ἰδίαν
[15, 52]   πολλῶν μέμψεως ἔτυχεν, ὕστερον δὲ  διὰ   τῶν κατορθωμάτων δόξας στρατηγικῇ συνέσει
[15, 59]   μεγάλης παρὰ τοῖς Αρκάσι, καὶ  διὰ   τῶν ὅπλων διακριθέντων τῶν διαφερομένων,
[15, 82]   τῆς διαφορᾶς αὐξηθείσης εἰς τὴν  διὰ   τῶν ὅπλων κρίσιν κατήντησαν, καὶ
[15, 92]   μένειν ἐπὶ τῆς Αἰγύπτου καὶ  διὰ   τῶν στρατηγῶν τὸν πόλεμον διοικεῖν
[15, 6]   τοῖς ῥηθεῖσι, καὶ καταμεμψάμενος ὅτι  διὰ   φθόνον ἐβλασφήμησε, προσέταξε τοῖς ὑπηρέταις
[15, 71]   αὐτῶν, καὶ τῆς πορείας οὔσης  διὰ   χώρας πεδιάδος, Αλέξανδρος ἐπηκολούθει πολλοῖς
[15, 92]   ὑπὸ τῆς πατρίδος οὐκ ἀπεσταλμένῳ,  ἰδίᾳ   δὲ ὑπὸ τοῦ βασιλέως συστρατεύειν
[15, 35]   τὴν γὰρ περὶ Κνίδον οὐκ  ἰδίᾳ   διηγωνίσαντο, τῷ δὲ βασιλικῷ στόλῳ
[15, 78]   πρὸς Ξέρξην πολέμῳ διακοσίας ναῦς  ἰδίᾳ   πληροῦντας Λακεδαιμονίοις δέκα ναῦς παρεχομένοις
[15, 55]   παρὰ δὲ τοῖς Βοιωτοῖς Επαμεινώνδας  ἰδίᾳ   τινὶ καὶ περιττῇ τάξει χρησάμενος
[15, 8]   καὶ πρὸς Λακεδαιμονίους συντίθεται συμμαχίαν  ἰδίᾳ,   φίλος ὢν αὐτῶν· ὡς καὶ
[15, 53]   ταύτην ποιοῦσι τὴν πανήγυριν ἐν  Λεβαδείᾳ.   ~Συνήργησε δὲ πρὸς ταύτην τὴν
[15, 52]   Επαμεινώνδας πεφιλοσοφηκὼς καὶ τοῖς ἐν  παιδείᾳ   λογισμοῖς ἐμφρόνως χρησάμενος παραυτίκα μὲν
[15, 3]   ἠθροισμένων εἰς τὴν νῆσον, ταχὺ  σιτοδεία   κατέσχε τὸ τῶν Περσῶν στρατόπεδον.
[15, 36]   τούτων ἐν τῇ Θρᾴκῃ Τριβαλλοὶ  σιτοδείᾳ   πιεζόμενοι πανδημεὶ στρατείαν ἐποιήσαντο πρὸς
[15, 14]   τῶν λῃστῶν κατάλυσιν, τῇ δ'  ἀληθείᾳ   συλήσων ἱερὸν ἅγιον, γέμον μὲν
[15, 88]   ψυχῆς λαμπρότητι καὶ μισαργυρίᾳ καὶ  ἐπιεικείᾳ,   καὶ τὸ μέγιστον, ἀνδρείᾳ καὶ
[15, 88]   καὶ ἐμπειρίᾳ, πρὸς δὲ τούτοις  ἐπιεικείᾳ   τε καὶ μεγαλοψυχίᾳ. (Κατὰ μὲν
[15, 27]   τούτοις πραττομένοις Ρωμαῖοι μὲν ἐπὶ  ἀτελείᾳ   πεντακοσίους ἀποίκους εἰς Σαρδονίαν ἀπέστειλαν.
[15, 50]   ἐν τῇ καθ' αὑτοὺς μιᾷ  συντελείᾳ.   (Ἐπὶ δὲ τούτοις οἱ Λακεδαιμόνιοι
[15, 90]   ἀξιόλογον καὶ τὰ τῆς Καρίας  βασίλεια,   πρὸς δὲ τούτοις Ορόντης μὲν
[15, 27]   νυκτός. ~Οἱ δ' ἐν τῇ  Καδμείᾳ   φρουροῦντες παρακληθέντες ὑπὸ τῶν ἡγεμόνων
[15, 52]   τῶν στρατιωτῶν πολλοῖς ἔδοξε δυσχερῆ  σημεῖα   φανῆναι τῷ στρατοπέδῳ. Περὶ γὰρ
[15, 87]   Λεύκτροις νίκην καὶ τὴν ἐν  Μαντινείᾳ.   Καὶ τοῦ δόρατος ἐξαιρεθέντος ἄνευ
[15, 94]   εἰρήνης κοινῆς μετὰ τὴν ἐν  Μαντινείᾳ   μάχην, ἐνιαυτὸν μόνον ἐμμείναντες τοῖς
[15, 89]   κατέστροφε δ' εἰς τὴν ἐν  Μαντινείᾳ   μάχην καὶ τὴν Επαμεινώνδου τελευτήν·
[15, 84]   προσπεσεῖν τοῖς ἀπολελειμμένοις ἐν τῇ  Μαντινείᾳ.   (Τῇ δ' ὑστεραίᾳ πολλὴν διανύσας
[15, 70]   ἀνῃροῦντο. διόπερ δόξαντες εὐχειρίᾳ καὶ  ἀνδρείᾳ   διαφέρειν καὶ πολλὰς χρείας παρασχόμενοι,
[15, 12]   πρὸς τοὺς πολεμίους· ἐδόκουν γὰρ  ἀνδρείᾳ   διαφέρειν τῶν Αρκάδων, καὶ διὰ
[15, 80]   τὸν δυνάστην, ἅμα δὲ καὶ  ἀνδρείᾳ   διάφορον καὶ ἐπὶ στρατηγικῇ συνέσει
[15, 20]   τοὺς κατοικοῦντας αὐτὴν ἄνδρας ὑπάρχοντας  ἀνδρείᾳ   διαφόρους, ἔτι δὲ τὰς Θήβας
[15, 10]   ἐξελέσθαι. (Ἔν τε τοῖς πολέμοις  ἀνδρείᾳ   διενεγκεῖν φασὶν αὐτὸν καὶ κατὰ
[15, 7]   Λεπτίνης ἀδελφός, ἄνδρες διαφέροντες  ἀνδρείᾳ   καὶ πολλὰς καὶ μεγάλας χρείας
[15, 69]   ἐποιήσαντο. Χαβρίας μὲν οὖν ἐπὶ  ἀνδρείᾳ   καὶ στρατηγικῇ συνέσει θαυμασθεὶς τοῦτον
[15, 31]   βασιλεύς· περιβόητος δ' ἦν ἐπ'  ἀνδρείᾳ   καὶ στρατηγικῇ συνέσει καὶ σχεδὸν
[15, 88]   καὶ ἐπιεικείᾳ, καὶ τὸ μέγιστον,  ἀνδρείᾳ   καὶ στρατηγικῇ συνέσει πολὺ διήνεγκε
[15, 64]   χώραν, ἣν παρεφύλαττεν Ισχόλας, ἀνὴρ  ἀνδρείᾳ   καὶ συνέσει διαφέρων, μετὰ πολλῶν
[15, 26]   καὶ πλήθει τῶν ἀνδρῶν καὶ  ἀνδρείᾳ   κατὰ πόλεμον οὐδενὸς τῶν Ελληνικῶν
[15, 56]   παραδόξως περιγενόμενοι, μεγάλην δόξαν ἐπ'  ἀνδρείᾳ   κατεκτήσαντο. Μεγίστων δ' ἐπαίνων
[15, 17]   θατέρου κέρως τεταγμένος καὶ διαφέρων  ἀνδρείᾳ,   μαχόμενος ἡρωικῶς καὶ πολλοὺς ἀνελὼν
[15, 16]   φρονήματος δὲ γέμοντα καὶ διάφορον  ἀνδρείᾳ.   Οὗτος δὲ πάντα τὸν τῶν
[15, 39]   καὶ πάντων Ελλήνων πολὺ προέσχεν  ἀνδρείᾳ   τε καὶ στρατηγικῇ συνέσει. Μετέσχε
[15, 44]   κατεσκεύασεν. Τὴν δὲ δοκιμασίαν  χρεία   διαβεβαιοῦσα τὴν ἐπίνοιαν τοῦ στρατηγοῦ
[15, 26]   εἰς τὴν Βοιωτίαν, ἐὰν  χρεία.   (Ὁ δὲ Δημοφῶν συντόμοις ταῖς
[15, 44]   μὲν οὖν ἐπ' Αἴγυπτον  στρατεία   τῶν Περσῶν, μεγάλης τυχοῦσα παρασκευῆς,
[15, 89]   ἐφάμιλλοι καθεστῶτες, ἔτι δὲ τῇ  συνεχείᾳ   τῶν κινδύνων καταπονούμενοι, διελύσαντο πρὸς
[15, 38]   λόγους διὰ τὸ κάμνειν τῇ  συνεχείᾳ   τῶν πολέμων, συνέθεντο πάντες τὴν
[15, 18]   δεῖν τῆς Λεύκης, ἔκρινεν  Πυθία   ταύτην ὑπάρχειν, ἥτις ἂν πρώτη
[15, 52]   πανδημεὶ τοὺς Θηβαίους τοὺς ἐν  ἡλικίᾳ   στρατιᾶς ὄντας καταλέξας εἰς τὴν
[15, 75]   Φερῶν τύραννος ἐν τῇ  Θετταλίᾳ   περί τινων ἐγκαλέσας τῇ πόλει
[15, 74]   περιχαρὴς ἐγένετο καὶ τοῖς θεοῖς  εὐαγγέλια   θύσας πότους καὶ μεγάλας εὐωχίας
[15, 66]   Κεφαλληνίαν ἐξέπεσον, τινὲς δ' ἐν  Σικελίᾳ   Μεσσήνην τὴν ἀπ' ἐκείνων ὀνομασθεῖσαν
[15, 17]   δὲ Διονύσιος τοῖς Καρχηδονίοις τάλαντα  χίλια.   Καὶ τὰ μὲν κατὰ Σικελίαν
[15, 4]   τήν τε νίκην ἀπήγγειλε καὶ  δισχίλια   τάλαντα πρὸς τὸν πόλεμον ἀπεκόμισεν·
[15, 94]   ἀπὸ τῆς Φιλίστου συντάξεως ἐν  μιᾷ   βύβλῳ, καὶ διελθὼν τὰς πράξεις
[15, 50]   Βοιωτίαν ἐν τῇ καθ' αὑτοὺς  μιᾷ   συντελείᾳ. (Ἐπὶ δὲ τούτοις οἱ
[15, 51]   μόνοι τὸν πρὸς Λακεδαιμονίους πόλεμον·  οὐδεμιᾷ   γὰρ ἐξῆν πόλει συμμαχῆσαι διὰ
[15, 77]   τῶν πόλεων καὶ νεωτέρων πραγμάτων  καινοτομία   παράλογος. Οἱ γὰρ τῶν Αρκάδων
[15, 57]   τὴν μὲν Ηράκλειαν τὴν ἐν  Τραχινίᾳ   διὰ προδοσίας ἑλὼν ἀνάστατον ἐποίησε,
[15, 61]   στρατείαν εὐθέτους, διανοούμενος ἐν τῇ  Μακεδονίᾳ   συστήσασθαι τὴν μάχην. δὲ
[15, 79]   οἱ Θηβαῖοι τῇ κατὰ γῆν  ἡγεμονίᾳ   καὶ τὴν τῆς θαλάττης ἀρχὴν
[15, 49]   τόπους οὐ δυνάμενοι ποιεῖν τὰ  Πανιώνια,   μετέθεσαν τὴν πανήγυριν εἰς ἀσφαλῆ
[15, 70]   Σικυώνιος, διαφέρων θράσει καὶ  ἀπονοίᾳ,   συνεργοὺς λαβὼν Αργείους ἐπέθετο τυραννίδι.
[15, 28]   μετεωρισθεὶς ἐπὶ τῇ τῶν πόλεων  εὐνοίᾳ   κοινὸν συνέδριον ἁπάντων τῶν συμμάχων
[15, 6]   δοκούντων ἐπιτετεῦχθαι προενεγκαμένου, καὶ ἐπερωτῶντος  ποῖά   τινά σοι φαίνεται τὰ ποιήματα
[15, 6]   ἔχοντας ἐλεεινὰ πάθη, καὶ ἐρωτήσαντος  ποῖά   τινα φαίνεται τὰ ποιήματα; εἶπεν
[15, 57]   διὰ τῆς ἀνδρείας κατεργασθέντα τῇ  φιλανθρωπίᾳ   δεῖ διαφυλάττειν τοὺς τῆς τῶν
[15, 92]   δὲ ναυτικοῦ τὴν στρατηγίαν ἐνεχείρισε  Χαβρίᾳ   τῷ Αθηναίῳ, δημοσίᾳ μὲν ὑπὸ
[15, 95]   ἐπιθεμένων τῶν τοῦ δυνάστου, παράδοξος  εὐημερία   περὶ τὸν Αλέξανδρον ἐγένετο. Οὐ
[15, 88]   (ἐν) τῇ στρατηγικῇ συνέσει καὶ  ἐμπειρίᾳ,   πρὸς δὲ τούτοις ἐπιεικείᾳ τε
[15, 54]   τοὺς ὑβριστὰς καταρασάμεναι τὸν βίον  αὐτοχειρίᾳ   κατέστρεψαν. (Πολλῶν δὲ καὶ ἄλλων
[15, 70]   ὑπ' αὐτῶν ἀνῃροῦντο. διόπερ δόξαντες  εὐχειρίᾳ   καὶ ἀνδρείᾳ διαφέρειν καὶ πολλὰς
[15, 91]   δὲ ὡς παλιμπροδότην τιμωρουμένων, ἐν  ἀπορίᾳ   καθειστήκει· τῆς δ' ἀπορίας οὐκ
[15, 48]   ἀναγράψαι πειρασόμεθα τῇ κατὰ μέρος  ἱστορίᾳ.   ~Κατὰ τὴν Ιωνίαν ἐννέα πόλεις
[15, 71]   καὶ ἐβασίλευσε τῆς Μακεδονίας ἔτη  τρία.   (Κατὰ δὲ τὴν Βοιωτίαν Πελοπίδας
[15, 93]   μετονομασθεὶς Αρταξέρξης, καὶ ἐβασίλευσεν ἔτη  τρία   πρὸς τοῖς εἴκοσι· τοῦ γὰρ
[15, 93]   τῶν Περσῶν ἐτελεύτησεν ἄρξας ἔτη  τρία   πρὸς τοῖς τετταράκοντα, τὴν δὲ
[15, 77]   ὑπὸ (τἀδελφοῦ) Περδίκκα, βασιλεύσας ἔτη  τρία·   τὴν δὲ ἀρχὴν διαδεξάμενος
[15, 88]   δὲ τούτοις ψυχῆς λαμπρότητι καὶ  μισαργυρίᾳ   καὶ ἐπιεικείᾳ, καὶ τὸ μέγιστον,
[15, 92]   Φοινίκης πολιορκεῖν τὰς ἐν τῇ  Συρίᾳ   πόλεις, συγκάταινος γενόμενος ταῖς τοῦ
[15, 79]   ἐψηφίσατο τριήρεις μὲν ἑκατὸν ναυπηγεῖσθαι,  νεώρια   δὲ ταύταις ἴσα τὸν ἀριθμόν,
[15, 13]   ὁρμώμενος Διονύσιος σχολὴν ἄγων κατεσκεύασε  νεώρια   διακοσίαις τριήρεσι, καὶ τεῖχος περιέβαλε
[15, 73]   πολιορκίαν ἔλυσεν. (Ἀκούσας δὲ τὰ  νεώρια   τῶν Καρχηδονίων ἐμπεπρῆσθαι, καὶ δόξας
[15, 44]   μεγέθει, τὰ δὲ ξίφη σχεδὸν  διπλάσια   κατεσκεύασεν. Τὴν δὲ δοκιμασίαν
[15, 13]   Ελληνίδων πόλεων. Κατεσκεύασε δὲ καὶ  γυμνάσια   μεγάλα παρὰ τὸν Αναπον ποταμόν,
[15, 54]   συστρατεύων Θηβαίοις. Οὗτος γὰρ ἐν  ἐκκλησίᾳ   προαχθεὶς ἀπεφήνατο παλαιὸν εἶναι λόγιον
[15, 35]   περιστάσεως ὁμοίας γενομένης κινδυνεύσῃ παθεῖν  παραπλήσια.   Διόπερ ἀποστὰς τοῦ διώκειν ἀνελέγετο
[15, 1]   χρῆσθαι τῇ συνήθει τῆς ἱστορίας  παρρησίᾳ,   καὶ τοῖς μὲν ἀγαθοῖς ἀνδράσιν
[15, 52]   περὶ πάτρης. (Ταύτῃ δὲ τῇ  παρρησίᾳ   καταπληξαμένου τοῦ Επαμεινώνδου τοὺς εὐλαβῶς
[15, 41]   ἐν δὲ τοῖς πραττομένοις νωχελῆ,  παρρησίᾳ   πρὸς αὐτὸν ἐχρήσατο, φήσας θαυμάζειν
[15, 91]   καὶ κατὰ τὴν Καππαδοκίαν ἐγένετο  προδοσία,   καθ' ἣν ἴδιόν τι καὶ
[15, 81]   παρέλαβεν, ἣν ἀνάστατον οὖσαν ἔτη  τριακόσια   Θηβαῖοι πάλιν ἀποκατέστησαν. Ἐπὶ τελευτῆς
[15, 65]   τὴν χώραν. ~Οἱ δὲ Λακεδαιμόνιοι,  πεντακόσια   ἔτη τὴν Λακωνικὴν τετηρηκότες ἀπόρθητον,
[15, 92]   καὶ λαβὼν ἀργυρίου μὲν τάλαντα  πεντακόσια,   ναῦς δὲ μακρὰς πεντήκοντα, κατέπλευσε
[15, 50]   δὲ τούτων, Λακεδαιμονίων ἔτη σχεδὸν  πεντακόσια   τῆς Ελλάδος ἐχόντων τὴν ἡγεμονίαν,
[15, 92]   στρατηγίαν ἐνεχείρισε Χαβρίᾳ τῷ Αθηναίῳ,  δημοσίᾳ   μὲν ὑπὸ τῆς πατρίδος οὐκ
[15, 14]   νήσῳ βαρβάρων δυσχεραινόντων ἐπὶ τῇ  παρουσίᾳ   τῶν Ελλήνων, καὶ μεταπεμπομένων τοὺς
[15, 51]   προστάττοντες ἁπάσας τὰς ἐν τῇ  Βοιωτίᾳ   πόλεις ἐᾶν αὐτονόμους, Πλαταιὰς δὲ
[15, 64]   τρίτη μερίς, ἐκ τῶν Αρκάδων  συνεστηκυῖα   καὶ στρατιώτας ἔχουσα πλείστους, εἰσέβαλεν
[15, 89]   καὶ συμμαχίαν, κατέταττον ἐν τῇ  συμμαχίᾳ   καὶ τοὺς Μεσσηνίους. (Οἱ δὲ
[15, 54]   ψυχαῖς κατέστησαν. (Ἦλθε δὲ καὶ  συμμαχία   κατὰ τοῦτον τὸν καιρὸν τοῖς
[15, 3]   ἄλλων ἡγεμόνων γενναίως ὑποστάντων, ἐγένετο  ναυμαχία   καρτερά, καθ' ἣν Εὐαγόρας
[15, 34]   τοὺς αὐτοὺς καιροὺς ἐγένετο μεγάλη  ναυμαχία   μεταξὺ Νάξου καὶ Πάρου διὰ
[15, 4]   ἀποβαλεῖν. ~Οἱ δὲ Πέρσαι τῇ  ναυμαχίᾳ   νικήσαντες εἰς Κίτιον πόλιν ἀμφοτέρας
[15, 4]   μέλλον εὐθαρσὴς καθειστήκει, τῇ δὲ  ναυμαχίᾳ   πταίσας καὶ συγκλεισθεὶς εἰς πολιορκίαν
[15, 36]   τόπους ἐκείνους πόλεων ἐξιδιοποιησάμενος, ἐνίκησε  ναυμαχίᾳ   τοὺς Λακεδαιμονίους περὶ Λευκάδα. (Ταῦτα
[15, 75]   Πολυζήλου κατὰ μὲν τὴν Ρώμην  ἀναρχία   διά τινας πολιτικὰς στάσεις ἐγένετο,
[15, 61]   Ἐπὶ μὲν οὖν τινα χρόνον  ἀναρχία   τὴν στάσιν ὑπέλαβε, μετὰ δὲ
[15, 24]   τὸν αὐτὸν καιρὸν θεόπεμπτός τις  ἀτυχία   κατὰ τὴν Καρχηδόνα. ταραχαὶ γὰρ
[15, 88]   δὲ τούτοις ἐπιεικείᾳ τε καὶ  μεγαλοψυχίᾳ.   (Κατὰ μὲν γὰρ τὴν ἡλικίαν
[15, 66]   ἀποστῆναι τῶν Σπαρτιατῶν, καὶ πολλὰ  κακὰ   διειργάσατο τοὺς Σπαρτιάτας, ὅτε καὶ
[15, 87]   καιρίαν ἔλαβε πληγὴν εἰς τὸν  θώρακα.   κλασθέντος δὲ τοῦ δόρατος, καὶ
[15, 31]   εἰς τὸν πόλεμον διεῖλαν εἰς  δέκα   μέρη· τούτων δὲ πρώτην ἐπεῖχον
[15, 93]   Νεκτανεβὼς ἠθροικὼς στρατιώτας πλείους τῶν  δέκα   μυριάδων ἧκεν ἐπὶ τὸν Ταχώ,
[15, 78]   διακοσίας ναῦς ἰδίᾳ πληροῦντας Λακεδαιμονίοις  δέκα   ναῦς παρεχομένοις ὑποτετάχθαι. πολλὰ δὲ
[15, 4]   τῇ Κύπρῳ, αὐτὸς δ' ἀναλαβὼν  δέκα   τριήρεις νυκτὸς ἔλαθε τοὺς πολεμίους
[15, 53]   δέ τινα τῶν πολισματίων χειρωσάμενος  δέκα   τριήρων ἐγκρατὴς ἐγένετο. (Μετὰ δὲ
[15, 37]   τὸν ἐνιαυτὸν κατέστροφε, γράψας βύβλους  δέκα,   ὡς δέ τινες διαιροῦσι, δώδεκα.
[15, 94]   ἐντεῦθεν ἀρξάμενος ἔγραψε μὲν βύβλους  τρισκαίδεκα,   προανέλαβε δὲ τὸν ἄγραφον χρόνον
[15, 35]   τῶν μὲν Αθηναίων διεφθάρησαν τριήρεις  ὀκτωκαίδεκα,   τῶν δὲ Λακεδαιμονίων διεφθάρησαν μὲν
[15, 61]   Αλέξανδρος ἀδελφιδοῦς ἦρξεν ἔτη  ἕνδεκα.   Οὗτος δὲ παρανόμως καὶ βιαίως
[15, 81]   τῶν Ηρακλεωτῶν ἐπιφανῶς ἦρξεν ἔτη  δώδεκα.   (Ἅμα δὲ τούτοις πραττομένοις Τιμόθεος
[15, 37]   δέκα, ὡς δέ τινες διαιροῦσι,  δώδεκα.   ~Ἐπ' ἄρχοντος δ' Αθήνησιν Ιπποδάμου
[15, 73]   υἱὸς Διονύσιος ἐτυράννευσεν ἔτη  δώδεκα.   ~Οὐκ ἀνοίκειον δ' ἐστὶ τῆς
[15, 89]   καὶ βαρβάρων πράξεις ἐν βύβλοις  δώδεκα.   Φίλιστος δὲ τὰ περὶ Διονύσιον
[15, 72]   ὡς πεφεισμένου τῶν Λακεδαιμονίων ἰδίας  ἕνεκα   χάριτος, οἱ φθονοῦντες αὐτοῦ τῇ
[15, 60]   τινων ἑπτὰ νεανίσκων συνομοσαμένων δόξης  ἕνεκα,   ὡς δ' ἔνιοι γράφουσιν, ὑπὸ
[15, 32]   τοὺς δ' ἱππεῖς καὶ τὰ  ψιλικὰ   τῶν ταγμάτων ἐξαποστείλας ἐπόρθησε τὴν
[15, 50]   πρὸς ταῖς ἑκατόν, καθ' ἣν  ἐνίκα   στάδιον Δάμων Θούριος. (Ἐπὶ δὲ
[15, 36]   πρὸς ταῖς ἑκατόν, καθ' ἣν  ἐνίκα   στάδιον Δάμων Θούριος. ἐπὶ δὲ
[15, 14]   ἤχθη ἐνενηκοστὴ ἐνάτη, καθ' ἣν  ἐνίκα   στάδιον Δίκων Συρακόσιος. Ἐπὶ δὲ
[15, 23]   Ολυμπιὰς ἤχθη ἑκατοστή, καθ' ἣν  ἐνίκα   στάδιον Διονυσόδωρος Ταραντῖνος. (Ἐπὶ δὲ
[15, 71]   πρὸς ταῖς ἑκατόν, καθ' ἣν  ἐνίκα   στάδιον Πυθόστρατος Αθηναῖος. ἐπὶ δὲ
[15, 78]   πρὸς ταῖς ἑκατόν, καθ' ἣν  ἐνίκα   στάδιον Φωκίδης Αθηναῖος. (Ἐπὶ δὲ
[15, 16]   μὲν Διονύσιος περιχαρὴς ἦν, ὡς  αὐτίκα   μάλα τὴν Σικελίαν πᾶσαν παραληψόμενος,
[15, 51]   ἀλλοτρίως ἔχοντες περιχαρεῖς ἦσαν, ὡς  αὐτίκα   μάλα τῶν Θηβαίων ἐξανδραποδισθησομένων. Τέλος
[15, 52]   ἐν παιδείᾳ λογισμοῖς ἐμφρόνως χρησάμενος  παραυτίκα   μὲν ὑπὸ πολλῶν μέμψεως ἔτυχεν,
[15, 77]   Αλωρίτης ἐδολοφονήθη ὑπὸ (τἀδελφοῦ)  Περδίκκα,   βασιλεύσας ἔτη τρία· τὴν δὲ
[15, 15]   θαυμαστῶς ἀγωνισάμενος περὶ τὰ καλούμενα  Κάβαλα   προετέρησε, καὶ πλείους μὲν τῶν
[15, 49]   τὴν Πελοπόννησον κατὰ βάθους ἔχειν  μεγάλα   κοιλώματα καὶ συστάσεις ὑδάτων ναματιαίων
[15, 13]   πόλεων. Κατεσκεύασε δὲ καὶ γυμνάσια  μεγάλα   παρὰ τὸν Αναπον ποταμόν, θεῶν
[15, 30]   γὰρ εὐηργετημένη μὲν ὑπὸ Λακεδαιμονίων  μεγάλα,   πεπολεμημένη δὲ δεινῶς ὑπὸ Αθηναίων,
[15, 16]   Διονύσιος περιχαρὴς ἦν, ὡς αὐτίκα  μάλα   τὴν Σικελίαν πᾶσαν παραληψόμενος, οἱ
[15, 51]   ἔχοντες περιχαρεῖς ἦσαν, ὡς αὐτίκα  μάλα   τῶν Θηβαίων ἐξανδραποδισθησομένων. Τέλος δ'
[15, 63]   ἀναιροῦντες τὴν Αττικὴν ποιῆσαι μηλόβοτον.  (Ἀλλὰ   γὰρ οὐδὲν ἰσχυρότερόν ἐστιν ἀνάγκης
[15, 33]   ἀποτελεσμάτων ἔδοξεν οὐκ ἀνθρωπίνην ἀπόφασιν,  ἀλλὰ   θεῖόν τινα χρησμὸν εἰρηκέναι. Οἱ
[15, 39]   γὰρ οὐ μόνον τῶν ὁμοεθνούντων,  ἀλλὰ   καὶ πάντων Ελλήνων πολὺ προέσχεν
[15, 36]   οὐ μόνον παρὰ τοῖς πολίταις,  ἀλλὰ   καὶ παρὰ τοῖς ἄλλοις Ελλησι
[15, 92]   μόνον αὐτὸν ἀπέλυσε τῶν ἐγκλημάτων,  ἀλλὰ   καὶ στρατηγὸν ἀπέδειξε τοῦ πρὸς
[15, 81]   δύναμιν οὐ μόνον ἐπιφανῶς ἐνίκησεν,  ἀλλὰ   καὶ τὸν θάνατον ἔσχεν ἐπ'
[15, 95]   διέσωσεν ἐκ τῶν μεγίστων κινδύνων,  ἀλλὰ   καὶ τριήρεις μὲν Αττικὰς πέντε,
[15, 87]   δακρύσαντος, μὰ Δία μέν, φησίν,  ἀλλὰ   καταλείπω δύο θυγατέρας, τήν τε
[15, 48]   ἦν τοὺς κινδυνεύοντας βοηθεῖν ἑαυτοῖς,  ἀλλὰ   νυκτὸς τοῦ πάθους συμβάντος αἱ
[15, 39]   ἐκ παιδείας αὐτῷ περιγεγενημένην ἀρετήν.  ἀλλὰ   περὶ μὲν τούτων μικρὸν ὕστερον
[15, 79]   πράγματα τῇ τούτου τελευτῇ συναπέθανεν.  ἀλλὰ   περὶ μὲν τούτων τὰ κατὰ
[15, 74]   τὴν ἐκ τῆς πεπρωμένης ἀνάγκην,  ἀλλὰ   ποιητὴς ὢν κακὸς καὶ διακριθεὶς
[15, 38]   κατὰ πόλιν γίνεσθαι τὰς σπονδάς,  ἀλλὰ   τὴν Βοιωτίαν ἅπασαν ὑπὸ τὴν
[15, 84]   καίπερ ἅπαντα τῇ στρατηγίᾳ προνοησάμενος,  ἀλλὰ   τὴν τύχην λαβὼν ἀντιπράττουσαν παραδόξως
[15, 30]   τὴν πίστιν διεφύλαττεν. (Οὐ μὴν  ἀλλὰ   τοῖς Αθηναίοις εἰς συμμαχίαν συνέβησαν
[15, 65]   ὑπὸ τῶν πολεμίων οὐκ ἐκαρτέρουν,  ἀλλὰ   τοῖς θυμοῖς προπίπτοντες ἐξεπήδων ἐκ
[15, 93]   τοὺς κατὰ τὸ πλῆθος προέχοντας,  ἀλλὰ   τοὺς κατὰ τὰς ἀνδραγαθίας πρωτεύοντας·
[15, 7]   ὡς ἀνδράποδον ἀπέδοτο μνῶν εἴκοσι.  Ἀλλὰ   τοῦτον μὲν οἱ φιλόσοφοι συνελθόντες
[15, 55]   βάρος τῆς τῶν ἐπιλέκτων ἀνδραγαθίας,  ἀλλὰ   τῶν ἀντιστάντων οἱ μὲν ἔπιπτον,
[15, 8]   οὔσης τῆς αἱρέσεως, τὰ μὲν  ἄλλα   πάντα συνεχώρει, τὸ δ' ὡς
[15, 78]   παρεχομένοις ὑποτετάχθαι. πολλὰ δὲ καὶ  ἄλλα   πρὸς ταύτην τὴν ὑπόθεσιν οἰκείως
[15, 78]   τε καὶ δυνατήν, τά τε  ἄλλα   προφερόμενος καὶ διότι τοῖς πεζῇ
[15, 44]   ἐκείνου καλουμένας. Πολλὰ δὲ καὶ  ἄλλα   τῶν χρησίμων εἰς τὰς στρατείας
[15, 71]   δὲ σῖτα καὶ ποτὰ καὶ  τἄλλα   πάντα ἐπέλειπε τοῖς Βοιωτοῖς, ἔγνωσαν
[15, 13]   θεῶν τε ναοὺς κατεσκεύασε καὶ  τἄλλα   τὰ συντείνοντα πρὸς αὔξησιν πόλεως
[15, 78]   Λακεδαιμονίοις δέκα ναῦς παρεχομένοις ὑποτετάχθαι.  πολλὰ   δὲ καὶ ἄλλα πρὸς ταύτην
[15, 44]   νῦν ἰφικρατίδας ἀπ' ἐκείνου καλουμένας.  Πολλὰ   δὲ καὶ ἄλλα τῶν χρησίμων
[15, 83]   δυσχωρίαις ἐλαττούμενος συνῆπτεν εἰς χεῖρας.  (Πολλὰ   δὲ παθὼν καὶ δράσας οὐκ
[15, 66]   Μεσσηνίους ἀποστῆναι τῶν Σπαρτιατῶν, καὶ  πολλὰ   κακὰ διειργάσατο τοὺς Σπαρτιάτας, ὅτε
[15, 66]   ἄλλοις συμμάχοις οἰκίσαι τὴν Μεσσήνην,  πολλὰ   μὲν ἔτη γεγενημένην ἀνάστατον ὑπὸ
[15, 69]   δὲ κατετίτρωσκον. (Οἱ δὲ Βοιωτοί,  πολλὰ   μὲν κακοπαθήσαντες, οὐδὲν δὲ πρᾶξαι
[15, 43]   πάσαις ταῖς δυνάμεσι παραγενόμενοι, καὶ  πολλὰ   πλεονεκτοῦντες διὰ τὴν τῶν τόπων
[15, 23]   ἅμα καὶ στρατηγικῶς διοικῶν, ἐποίει  πολλὰ   προτερήματα. Αἰεὶ δὲ μᾶλλον εὐημερῶν
[15, 56]   τῆς ἀρετῆς καὶ παρακλήσεως Επαμεινώνδου  πολλὰ   συμβαλλομένης, μόγις ἐβιάσθησαν οἱ Λακεδαιμόνιοι·
[15, 44]   ἐμπειρίαν τῶν στρατιωτικῶν ἔργων, ἐπινοήσασθαι  πολλὰ   τῶν εἰς τὸν πόλεμον χρησίμων,
[15, 3]   ἀπροσδοκήτως ἐπιπλεύσας ταῖς ναυσὶ (συντεταγμέναις)  πολλὰ   τῶν Περσῶν ἐπλεονέκτει. (Ἐπέβαλε γὰρ
[15, 46]   εὐαρέστους· ἔδει γὰρ αὐτοὺς τὰ  ἔπιπλα   λαβόντας ἀπελθεῖν ἐκ τῆς πόλεως
[15, 53]   κατὰ τὸν νεὼν τοῦ Ηρακλέους  ὅπλα   παραδόξως ἀφανῆ γέγονε καὶ λόγος
[15, 87]   τελευτᾷς ἄτεκνος, Επαμεινώνδα, καὶ δακρύσαντος,  μὰ   Δία μέν, φησίν, ἀλλὰ καταλείπω
[15, 26]   τῆς εὐεργεσίας ἀποδιδοὺς τὰς χάριτας,  ἅμα   δὲ βουλόμενος τοὺς Βοιωτοὺς ἐξιδιώσασθαι
[15, 80]   ἀλλοτριώτατα διακείμενον πρὸς τὸν δυνάστην,  ἅμα   δὲ καὶ ἀνδρείᾳ διάφορον καὶ
[15, 85]   οὐκ ἐτάραξαν τὴν ἰδίαν φάλαγγα,  ἅμα   δὲ περιπεσόντες Εὐβοεῦσι καὶ μισθοφόροις
[15, 29]   Ελλήνων τῶν κοινωνούντων τοῦ συνεδρίου.  ~Ἅμα   δὲ τούτοις πραττομένοις Ακορις
[15, 57]   αὔξησιν αὐτοῦ καὶ τὴν πλεονεξίαν.  (Ἅμα   δὲ τούτοις πραττομένοις ἐν τῇ
[15, 78]   δοκεῖν βίᾳ καὶ ἀδίκως διατεθῆναι.  (Ἅμα   δὲ τούτοις πραττομένοις Επαμεινώνδας
[15, 70]   μισθούς, ἀπῆλθεν εἰς τὴν Ασίαν.  (Ἅμα   δὲ τούτοις πραττομένοις Εὔφρων
[15, 37]   περὶ Τιμόθεον ἐν τούτοις ἦν.  ~Ἅμα   δὲ τούτοις πραττομένοις Θηβαῖοι μὲν
[15, 60]   κατεπλήξατο τῶν Αρκάδων τοὺς ἐναντιοπραγοῦντας.  ~Ἅμα