HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Clément d'Alexandrie, Discours aux gentils

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ω  =  356 formes différentes pour 813 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[55]   καὶ τραύματα καὶ δακρύοντες θεοί·     μοι ἐγώ, ὅτε μοι Σαρπηδόνα
[111]   δεδεμένον, χερσὶν (ἡπλωμέναις ἔδειξε λελυμένον.     θαύματος μυστικοῦ· κέκλιται μὲν
[108]   οἱ τῆς ἐσχάτης δουλείας λελυτρωμένοι.  ~Ὢ   μακαριώτερα τῆς ἐν ἀνθρώποις πλάνης
[68]   ἐξειπεῖν ἀδύνατον. Διὰ τί δῆτα,  (ὢ   πρὸς αὐτοῦ; Ῥητέον γὰρ οὐδαμῶς
[92]   ἀγαθοῦ τὸν πονηρόν. Τίς γάρ,     πρὸς τῆς ἀληθείας, σωφρονῶν γε
[67]   μᾶλλον τἀληθὲς εἰδότων. (Τί γάρ,     πρὸς τῆς ἀληθείας, τοὺς σοὶ
[117]   σου ἐρεῖ" φησίν, ἰδοὺ πάρειμι.  ~Ὢ   τῆς ἁγίας καὶ μακαρίας ταύτης
[83]   δὲ καὶ υἱοὶ γενέσθαι ὑπερηφανήκασιν.     τῆς (ἀπονοίας τῆς πολλῆς· τὸν
[22]   καὶ μυστικῶς εἰπεῖν μόριον γυναικεῖον.     τῆς ἐμφανοῦς ἀναισχυντίας. Πάλαι μὲν
[82]   μηδ' ἐκλύου ὑπ' αὐτοῦ ἐλεγχόμενος.  (Ὢ   τῆς ὑπερβαλλούσης φιλανθρωπίας· οὐδ' ὡς
[120]   γέρον, Θήβας μὴ βλέπων.  ~Ὢ   τῶν ἁγίων ὡς ἀληθῶς μυστηρίων,
[120]   τῶν ἁγίων ὡς ἀληθῶς μυστηρίων,     φωτὸς ἀκηράτου. Δᾳδουχοῦμαι τοὺς οὐρανοὺς
[37]   ἐν ὕμνοις· καὶ γὰρ τάφον,     ἄνα, σεῖο Κρῆτες ἐτεκτήναντο. Τέθνηκε
[116]   τοὺς ἑαυτοῦ; Συνήγαγε μὲν οὖν,     ἄνθρωπε, τὸ στρατιωτικὸν τὸ ἀναίμακτον
[95]   δυνατόν, ἐνδείξομαι. Ἐχρῆν μὲν ὑμᾶς,     ἄνθρωποι, αὐτοῦ πέρι ἐννοουμένους τοῦ
[85]   καὶ τῆς μελλούσης. Πόσου, ὁμολογήσατε,     ἄνθρωποι, εἰ ἐπιπράσκετο σωτηρία ἀίδιος,
[80]   λατρεύσεις" νῦν δὴ οὖν σύνετε,     ἄνθρωποι, κατὰ τὸν μακάριον ψαλμῳδὸν
[95]   εἰς τοὺς αἰῶνας, ἀμήν. ~Ἔχετε,     ἄνθρωποι, τὴν θείαν τῆς χάριτος
[102]   ἦτ' ἄρα; ~Τί γὰρ ἡγεῖσθε,     ἄνθρωποι, τὸν Τύχωνα Ἑρμῆν καὶ
[43]   Σόλων· τοῦτον εὑρήσεις ἀληθῆ μόνον,     βάρβαρε, τὸν χρησμόν· τοῦτον ἐπὶ
[61]   (συμπλοκῆς αἱ ὄψεις ὑμῖν μεμοιχεύκασιν.     βιασάμενοι τὸν ἄνθρωπον καὶ τὸ
[40]   ἀνθρώπων. (Τίνες εἰσὶν οἱ φύλακες,     Βοιώτιε, μὴ φθονέσῃς λέγειν.
[119]   θάνατος οἰχήσεται· ὄψει τοὺς οὐρανούς,     γέρον, Θήβας μὴ βλέπων.
[25]   ὑγραῖς ἐν ἀγκάλαις; Καὶ τὸ     γῆς ὄχημα κἀπὶ γῆς ἔχων
[39]   σὴν ἀπιστίαν καλῶ, ἀθέου χλεύης,     δείλαιοι, τὸν πάντα ὑμῶν ἀβίωτον
[24]   οἴκοι, οἷα εἰκός) Εἶα δή,     Ἡράκλεις" εἶπεν· νῦν σοι ἤδη
[121]   μου ἐλαφρόν ἐστιν. ~Σπεύσωμεν, δράμωμεν,     θεοφιλῆ καὶ θεοείκελα τοῦ λόγου
[22]   ἐλέγχει τὰ πάθη δᾳδουχούμενον. Ἀπόσβεσον,     ἱεροφάντα, τὸ πῦρ· αἰδέσθητι, δᾳδοῦχε,
[43]   τὴν πυράν. Σωφρόνησον ὕστατον γοῦν,     Κροῖσε, τῷ πάθει μεταμαθών· ἀχάριστός
[43]   μάντευσαι τὴν ἀλήθειαν, σὺ δέ,     Κῦρε, κέλευσον ἀποσβεσθῆναι τὴν πυράν.
[94]   καὶ τὴν δύναμιν αὐτοῦ. Ποίαν,     μακάριε, δόξαν, εἰπέ μοι· ἣν
[56]   ὅσα ὁρᾷς; Τί δὴ οὖν,     μάταιοι καὶ κενόφρονες (πάλιν γὰρ
[118]   θειοτέρην ὄπ' ἀκούσῃς. (Ἐπαινεῖ σε,     ναῦτα, καὶ πολυύμνητον λέγει, καὶ
[82]   ἐκκλίνῃς (τὴν κρίσιν; Ἥκετε ἥκετε,     νεολαία ἐμή· ἢν γὰρ
[33]   Θμουιτῶν τράγος. ~Καὶ σοῦ,     Ὅμηρε, τεθαύμακα τὰ ποιήματα· ἦ,
[94]   πάντα ζῷά σοι χαρίζομαι· μόνον,     παιδίον, δίψησον τοῦ πατρός, ἀμισθεί
[34]   Πῖσα δὲ ὑμῖν τάφος ἐστίν,     Πανέλληνες, ἡνιόχου Φρυγός, καὶ τοῦ
[119]   καὶ οὐχὶ θάνατον ἀσπάζεται. ~Ἧκε,     παραπλήξ, μὴ θύρσῳ σκηριπτόμενος, μὴ
[120]   ὅλων, τὸ θέλημα τοῦ πατρός.     πᾶσαι μὲν εἰκόνες, οὐ πᾶσαι
[70]   τοῦ θείου νόμου τιμωρός. ~Πόθεν,     Πλάτων, ἀλήθειαν αἰνίττῃ; Πόθεν
[68]   γὰρ οὐδαμῶς ἐστίν. Εὖ γε,     Πλάτων, ἐπαφᾶσαι τῆς ἀληθείας· ἀλλὰ
[68]   δὴ οὖν ἐξιχνευτέον τὸν θεόν,     Πλάτων; Τὸν γὰρ πατέρα καὶ
[119]   (πατέρα ποθοῦντες ἀπολαβεῖν. Ἧκέ μοι,     πρέσβυ, καὶ σύ, τὰς Θήβας
[43]   οἴκτειρον δεδεμένον, καὶ σὺ μέν,     Σόλων, μάντευσαι τὴν ἀλήθειαν, σὺ
[43]   τοιαύτη θυσία. ~Τί δὴ οὖν,     σοφώτατοι τῶν ἄλλων ζῴων ἄνθρωποι,
[118]   κύματος ἐκτὸς ἔεργε νῆα. (Φεύγωμεν,     συνναῦται, φεύγωμεν τὸ κῦμα τοῦτο,
[88]   διδάξει, γραφὴ παιδαγωγήσει δεῦτε,     τέκνα, λέγουσα, ἀκούσατέ μου, φόβον
[87]   θείαν ὄντως ἐπιστάμενος σὺ δέ,     Τιμόθεε, φησίν, ἀπὸ βρέφους ἱερὰ
[43]   ὁδηγοῦσιν εἰς τὸ πῦρ. Ἀλλ'     φιλανθρωπότερε καὶ ἀληθέστερε τοῦ Ἀπόλλωνος
[9]   γένηται θεός. ~Εἶτ' οὐκ ἄτοπον,     φίλοι, τὸν μὲν θεὸν ἀεὶ
[71]   ἀθάνατον. ~Καί μοι μὴ μόνον,     φιλοσοφία, ἕνα τοῦτον Πλάτωνα, πολλοὺς
[9]   ἐν ἐρήμῳ βοῶσα. Τί βοᾷς,     φωνή; Εἰπὲ καὶ ἡμῖν. (Εὐθείας
[10]   εἰ μὴ υἱὸς καὶ     ἂν υἱὸς ἀποκαλύψῃ. Θύραν
[51]   κνίσης, οὐχ αἵματος, οὐ καπνοῦ,     δὴ τιμώμενοι καὶ τυφόμενοι ἐκμελαίνονται·
[89]   πρώτῃ τροφῇ, τῷ γάλακτι, χρώμεθα,     δήπουθεν συνείθισαν ἡμᾶς ἐκ γενετῆς
[64]   καὶ αὐτὸς Μιλήσιος τὸν ἀέρα,     Διογένης ὕστερον Ἀπολλωνιάτης κατηκο
[37]   Κρής σοι διηγήσεται, παρ'     καὶ τέθαπται· Καλλίμαχος ἐν ὕμνοις·
[21]   δέξατο δ' αἰόλον ἄγγος, ἐν     κυκεὼν ἐνέκειτο. (Κἄστι τὸ σύνθημα
[94]   πατέρα, δι' ὃν ἔτι ἐργάζεται,     μόνῳ καὶ ὑπισχνεῖται λέγων· καὶ
[107]   ἀθάνατος ἄνθρωπος, δικαιοσύνῃ οἰκοδομούμενος, ἐν     τὰ λόγια τῆς ἀληθείας ἐγκεχάρακται.
[7]   πρὸς τὸν θεόν, διδάσκαλος, ἐπεφάνη     τὰ πάντα δεδημιούργηται λόγος· καὶ
[68]   ἔργα τοῦ θεοῦ. ~Τίνα δὴ  λάβω   παρὰ σοῦ συνεργὸν τῆς ζητήσεως;
[48]   Σικυῶνι. ~Καὶ τί περὶ ταῦτα  διατρίβω,   ἐξὸν αὐτὸν τὸν μεγαλο δαίμονα
[95]   δι' ὧν κύριος σῴζει,  φόβῳ   καὶ χάριτι παιδαγωγῶν τὸν ἄνθρωπον·
[87]   ἐπιστρέφει τοὺς ἀνθρώπους πλησιάζοντας (τῷ  φόβῳ.   Ταύτῃ καὶ ἀπόστολος τοῦ
[8]   νεφέλης. Τούτῳ μὲν δὴ τῷ  φόβῳ   τοὺς σκληροκαρδίους προὔτρεπεν· ἤδη δὲ
[20]   (πενθήρης γὰρ ἦν) περιαλγὴς  Βαυβὼ   γενομένη, ὡς ὑπεροραθεῖσα δῆθεν, ἀναστέλλεται
[20]   Ἐλευσῖνα οἱ γηγενεῖς· ὀνόματα αὐτοῖς  Βαυβὼ   καὶ Δυσαύλης καὶ Τριπτόλεμος, ἔτι
[20]   μὴ οὐχὶ εἰπεῖν) ξενίσασα  Βαυβὼ   τὴν Δηὼ ὀρέγει κυκεῶνα αὐτῇ·
[48]   τὴν παλλα κίδα τελευτήσασαν ἐν  Κανώβῳ   μεταγαγὼν Πτολεμαῖος (ἔθαψεν ὑπὸ
[120]   πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι,  κἀγὼ   ἀναπαύσω ὑμᾶς· ἄρατε τὸν ζυγόν
[79]   ἀποκτενῶ καὶ ζῆν ποιήσω· πατάξω  κἀγὼ   ἰάσομαι, καὶ οὐκ ἔστιν ὃς
[76]   καὶ κτείνετε· ἐκεῖνος ἥμαρτ' οὐκ  ἐγώ,   ἀμαθέστερος ὢν τοῦ καλοῦ καὶ
[103]   μὴ θίγῃς τοῦ ὕδατος  ἐγὼ   ἀναδίδωμι, τῶν καρπῶν ὧν ἐγὼ
[79]   ἔστι θεὸς ἕτερος πλὴν ἐμοῦ.  Ἐγὼ   ἀποκτενῶ καὶ ζῆν ποιήσω· πατάξω
[10]   τὰ πέταλα περιθέμενος πολυπραγμόνει Χριστόν·  ἐγὼ   γάρ εἰμι θύρα" φησί
[103]   ἐγὼ ἀναδίδωμι, τῶν καρπῶν ὧν  ἐγὼ   γεωργῶ, μὴ μεταλάμβανε· ἀπόδος, ἄνθρωπε,
[118]   τις εἰδώλοις, ἀγνοίᾳ μεθύων ἀκράτῳ  ἐγὼ   δ' αὐτὸν οἰκτείραιμι παροινοῦντα καὶ
[95]   (σύμβουλος; Ἀλλ' ὑμεῖς μὲν ἀκούσατε·  ἐγὼ   δέ, εἰ δυνατόν, ἐνδείξομαι. Ἐχρῆν
[120]   πᾶν ἀνθρώπων γένος καλῶ, ὧν  ἐγὼ   δημιουργὸς θελήματι (πατρός. Ἥκετε ὡς
[79]   ταύτην ἀπομνημονεύσω σοι τὴν φωνήν)  ἐγώ   εἰμι, ἐγώ εἰμι" φησίν,
[79]   διὰ Μωυσέως; Ἴδετε ἴδετε ὅτι  ἐγώ   εἰμι καὶ οὐκ ἔστι θεὸς
[79]   οἱ ἀπ' ἐσχάτου τῆς γῆς.  Ἐγώ   εἰμι (θεὸς καὶ οὐκ
[78]   ἐπιδείκνυσι τὸν θεόν. Θεὸς ἐγγίζων  ἐγώ   εἰμι" φησί, καὶ οὐχὶ θεὸς
[79]   σοι τὴν φωνήν) ἐγώ εἰμι,  ἐγώ   εἰμι" φησίν, κύριος
[122]   προφήτης τὴν χάριν λέγων,  ἐγὼ   εἶπον ὅτι θεοί ἐστε καὶ
[39]   σοὺς γνωρίζειν ἔοικας συγγραφεῖς, οὓς  ἐγὼ   μάρτυρας ἐπὶ τὴν σὴν ἀπιστίαν
[2]   τὰ μυστήρια, τεθείασται καὶ (καθύμνηται.  Ἐγὼ   μέν, εἰ καὶ μῦθός εἰσι,
[34]   τὴν μέθην τοῦ σώματος, ὡς  ἐγὼ   οἶμαι, τοσοῦτον ὅσον διὰ τὴν
[55]   καὶ δακρύοντες θεοί· μοι  ἐγώ,   ὅτε μοι Σαρπηδόνα φίλτατον ἀνδρῶν
[78]   τι ἄνθρωπος ἐν κρυφαίοις, καὶ  ἐγὼ   οὐκ ὄψομαι αὐτόν; Οὐχὶ τοὺς
[56]   τοῦ τεχνίτου προσλαβοῦσα. Γῆν δὲ  ἐγὼ   πατεῖν, οὐ προσκυνεῖν μεμελέτηκα· οὐ
[78]   τοὺς οὐρανοὺς καὶ τὴν γῆν  ἐγὼ   πληρῶ; Λέγει (κύριος. Πάλιν δὲ
[53]   αἰγιαλοῖς (σεσωρευμένας τὰ κύματα. Οἶδα  ἐγὼ   πῦρ ἐλεγκτικὸν καὶ δεισιδαιμονίας ἰατικόν·
[79]   Ὠσηέ; Οὐκ ὀκνήσω λέγειν ἰδού,  ἐγὼ   στερεῶν βροντὴν καὶ κτίζων πνεῦμα"
[120]   τέλειον ἐμαυτὸν χαρίζομαι. Τοῦτό εἰμι  ἐγώ,   τοῦτο βούλεται θεός, τοῦτο
[79]   οὐ σώσουσιν αὐτούς. (Εἶθ' ὑποβάς  ἐγώ"   φησίν, θεός, καὶ οὐκ
[14]   Κινύρᾳ φίλη (τὴν Ἀφροδίτην  λέγω,   τὴν φιλομηδέα, ὅτι μηδέων ἐξεφαάνθη,
[94]   τὰ σὰ ἐπιτρέπει, τῷ γνησίῳ  λέγω,   τῷ φιλοῦντι τὸν πατέρα, δι'
[45]   ἐν Ἐλευσῖνι τετάφαται; Τί σοι  καταλέγω   τὰς Ὑπερβορέων γυναῖκας; Ὑπερόχη καὶ
[88]   θεϊκὴν μία γίνεται συμφωνία, ἑνὶ  χορηγῷ   καὶ διδασκάλῳ τῷ λόγῳ ἑπομένη,
[110]   Οὐ γὰρ ἂν οὕτως ἐν  ὀλίγῳ   χρόνῳ τοσοῦτον ἔργον ἄνευ θείας
[4]   μετανοήσαι ἑκών, ἑπόμενος δὴ τῷ  λόγῳ   ἄνθρωπος" γίνεται θεοῦ" Λύκους" δὲ
[63]   ὄργανα τοῦ χρόνου. Τῷ γὰρ  λόγῳ   αὐτοῦ ἐστερεώθησαν καὶ τῷ πνεύματι
[76]   δ' οὐ γὰρ ἔσται, τῷ  λόγῳ   δὲ χρήσομαι, δίκας βιαίων δώσετ'
[120]   ἀλόγων ζῴων πλεο νεκτεῖτε τῷ  λόγῳ,   ἐκ δὲ τῶν θνητῶν ἁπάντων
[88]   ἑνὶ χορηγῷ καὶ διδασκάλῳ τῷ  λόγῳ   ἑπομένη, ἐπ' αὐτὴν τὴν ἀλήθειαν
[116]   τὸν θεὸν τῷ θείῳ γεραίροντες  λόγῳ.   Ἔτι γὰρ λαλοῦντός σου ἐρεῖ"
[117]   ἐπείγομαι. Τοῦτο Χριστὸς βούλεται· ἑνὶ  λόγῳ   ζωήν σοι (χαρίζεται. Καὶ τίς
[98]   καρδίαν φρονήσει τῷ θείῳ παρεικαζόμενος  λόγῳ   καὶ ταύτῃ λογικός. Ἀνθρώπου δὲ
[116]   στρατιωτικὸν τὸ ἀναίμακτον αἵματι καὶ  λόγῳ,   καὶ τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν
[109]   ἀληθείας, βουλῇ καὶ πράξει καὶ  λόγῳ   μηδὲ γὰρ τόδε δείμαινε, μή
[112]   Ἀθῆναι καὶ Ἑλλὰς γέγονεν τῷ  (λόγῳ.   Οὐ γὰρ δὴ μύθῳ μὲν
[88]   πᾶσιν ἀνθρώποις· οὐδεὶς Κιμμέριος ἐν  λόγῳ·   σπεύσωμεν εἰς σωτηρίαν, ἐπὶ τὴν
[91]   δὲ καὶ τῶν αἰδοίων ἀφῃρημένους,  ἔργῳ   δεικνύντας τῶν εἰδώλων τὰ τεμένη
[85]   τῷ Μωυσέως διαδόχῳ ὀψέ ποτε  ἔργῳ   μαθεῖν, οὐκ ἂν ἄλλως (σωθῆναι,
[52]   δεισιδαίμονες, οἱ τῶν λίθων προσκυνηταί,  ἔργῳ   μαθόντες ἀναίσθητον ὕλην μὴ σέβειν,
[110]   κύριος, ὄψει καταφρο νούμενος,  ἔργῳ   προσκυνούμενος, καθάρσιος καὶ σωτήριος
[103]   ἀναδίδωμι, τῶν καρπῶν ὧν ἐγὼ  γεωργῶ,   μὴ μεταλάμβανε· ἀπόδος, ἄνθρωπε, τὰ
[1]   Λοκρῷ· ἐφίπταται τέττιξ τῷ  ζυγῷ·   ἐτερέτιζεν ὡς ἐπὶ κλάδῳ τῷ
[39]   Ἀργεῖοι, ἑταίρᾳ δὲ Ἀθηναῖοι καὶ  καλλιπύγῳ   θύουσιν Συρακούσσιοι, ἣν Νίκανδρος
[34]   σκευάζεται τρόπον ἐφέζεταί τε τῷ  κλάδῳ,   τὴν ὑπόσχεσιν (ἐκτελῶν τῷ νεκρῷ.
[1]   τῷ ζυγῷ· ἐτερέτιζεν ὡς ἐπὶ  κλάδῳ   τῷ ὀργάνῳ· καὶ τοῦ τέττιγος
[107]   ψυχῇ δικαιοσύνην ἐγγραπτέον; Ποῦ ἀγάπην;  (αἰδῶ   δὲ ποῦ; πραότητα δὲ ποῦ;
[102]   ζωγράφοι τυφλὸν (ἐπιδεικνύουσιν· εἰ δὲ  αἰδῶ   καὶ ἔρωτα καὶ ἀφροδίτην ἐκθειάζετε,
[60]   οἱ πολλοί· ἀπορρίψαντες δὲ τὴν  αἰδῶ   καὶ τὸν φόβον οἴκοι τοὺς
[121]   καὶ ἀμαθίας καὶ ῥᾳθυμίας καὶ  εἰδω   λολατρείας ὕβρεις περιφανεῖς καὶ τὴν
[57]   Ἰνώ, ἀπὸ τῆς τριαίνης τὸν  Ποσειδῶ,   ἀπὸ τοῦ κύκνου τὸν Δία·
[32]   (μαχλώσας ἡδονάς. Κάλει μοι τὸν  Ποσειδῶ   καὶ τὸν χορὸν τῶν διεφθαρμένων
[57]   ἱστορεῖ· Ἀφροδίτη δὲ ἄλλη ἐν  Κνίδῳ   λίθος ἦν καὶ καλὴ ἦν,
[38]   τῶν ἀμφὶ τὸν Ἡρακλέα ἐγγράφουσι.  Ἐῶ   δὲ Ἀργείους καὶ Λάκωνας> Ἀφροδίτην
[107]   μισθὸς τῆς εὑρέσεως ζωὴ παρὰ  θεῷ.   Ἀγαλλιάσθωσαν καὶ εὐφρανθή τωσαν ἐπὶ
[122]   αὐτοῦ, σφᾶς αὐτοὺς ἐπιτρέπειν τῷ  θεῷ,   ἀγαπῶντας κύριον τὸν θεὸν καὶ
[51]   νεὼν τὸν ἀφεδρῶνα νείμαντες τῇ  θεῷ.   (Ἀλλὰ γὰρ ἀναισθήτῳ λίθῳ καὶ
[121]   λόγου. Οὐδὲ γὰρ οὐδὲ τῷ  θεῷ   αὐτῷ ἀρεστόν, εἰ ἡμεῖς τὰ
[34]   ᾐτεῖτο Διόνυσος· βουλομένῳ δὲ τῷ  θεῷ   γέγονεν αἴτησις, καὶ δὴ
[66]   ὃς οὐδὲν μέλειν οἴεται τῷ  θεῷ,   διὰ πάντων ἀσεβῶν. Τί γὰρ
[5]   ἁγίῳ πνεύματι ἁρμοσάμενος, ψάλλει τῷ  θεῷ   διὰ τοῦ πολυφώνου ὀργάνου καὶ
[102]   ἂν εἰκότως ὕπνος καὶ θάνατος  θεὼ   διδυμάονε παρ' ὑμῖν νομίζοιντο, πάθη
[95]   σοι ὡς πατὴρ πείθεσθαι τῷ  θεῷ.   Ἐὰν γὰρ ἀκούσητέ μου" φησί,
[8]   ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα  θεῷ·   ἐκένωσεν δὲ ἑαυτόν" φιλοικτίρμων
[103]   ἀπόδος, ἄνθρωπε, τὰ τροφεῖα τῷ  θεῷ·   ἐπίγνωθί σου τὸν δεσπότην· ἴδιον
[86]   θεὸς λαμβάνει. Ἠλπίκαμεν γὰρ ἐπὶ  θεῷ   ζῶντι, ὅς ἐστι σωτὴρ πάντων
[106]   ἄνθρωπε, τῷ παθόντι καὶ (προσκυνουμένῳ,  θεῷ   ζῶντι πιστεύσατε οἱ δοῦλοι τῷ
[20]   τὰ αἰδοῖα καὶ ἐπιδεικνύει τῇ  θεῷ·   δὲ τέρπεται τῇ ὄψει
[7]   πάλαι ἡμᾶς (ἦν γὰρ ἐν  θεῷ)   καὶ τοῦ εὖ εἶναι (νῦν
[95]   τῷ σοφῷ τούτῳ {δὴ} τῷ  θεῷ   καὶ τῷ Χριστῷ κατακολουθητέον, τοῦτο
[86]   καπνοῦ. Θεοσέβεια δὲ ἐξομοιοῦσα τῷ  θεῷ   κατὰ τὸ δυνατὸν τὸν ἄνθρωπον
[115]   τῆς ζωῆς, πεισθῶμεν προτρε πομένῳ  θεῷ,   μάθωμεν αὐτόν, ἵνα ἵλεως ᾖ,
[122]   (καὶ γὰρ οὖν φίλος τῷ  θεῷ,   μεσιτεύοντος τοῦ λόγου) γίνεται δὴ
[95]   σκέψεως ἀξιοῦτε, οὐδ' πρέπει  θεῷ,   τι ποτέ ἐστι, νενοηκότες.
[27]   λόγος" καὶ συνταφεὶς Χριστῷ συνυψοῦται  θεῷ.   Οἱ δὲ ἔτι ἄπιστοι τέκνα
[117]   σεαυτὸν ἀκρο θίνιον ἀνάστησον τῷ  θεῷ,   ὅπως οὐκ ἔργον μόνον, ἀλλὰ
[104]   ἐκτρεπόμενοι. (Οὐ γὰρ πιστεύουσι τῷ  θεῷ   οὐδὲ ἐκμανθάνουσι τὴν δύναμιν αὐτοῦ.
[110]   (λόγος ἦν ἐν τῷ  θεῷ"   οὔθ' ὅτε τὸ πρῶτον προεκηρύχθη,
[122]   εἰς τοσοῦτον ὅμοιον ἤδη καὶ  θεῷ.   (Οὐκ ἀποκρύπτεται γοῦν προφήτης
[115]   πάντα δὴ πλεονεκτεῖ· ἕπεται τῷ  θεῷ,   πείθεται τῷ πατρί, ἔγνω πλανώμενος
[119]   διηγούμενος εἰκόνα. Ὄρος ἐστὶ τοῦτο  θεῷ   πεφιλημένον, οὐ τραγῳδίαις ὡς Κιθαιρὼν
[106]   πιστεύσατε μόνῳ τῷ πάντων ἀνθρώπων  θεῷ·   πιστεύσατε καὶ μισθὸν λάβετε σωτηρίαν·
[106]   πίστευσον, ἄνθρωπε, ἀνθ ρώπῳ καὶ  θεῷ·   πίστευσον, ἄνθρωπε, τῷ παθόντι καὶ
[122]   παντὶ σθένει ἕπεσθαι χρὴ τῷ  θεῷ   σωφρονοῦντας καὶ πάντα αὐτοῦ νομίζειν,
[61]   τὴν ἀκρασίαν, ἀπιστεῖτε δὲ τῷ  θεῷ   σωφροσύνην μὴ φέροντες· καὶ τὰ
[86]   ἀπεικάσαι κατ' ἀξίαν δυνάμενον ἄνθρωπον  θεῷ.   ~Ταύτην ἀπόστολος τὴν διδασκαλίαν
[116]   ἀπαιτεῖ. ~Πρόκειται δὲ ἀεὶ τῷ  θεῷ   τὴν ἀνθρώπων ἀγέλην σῴζειν. Ταύτῃ
[73]   μαρτυρήσουσα, μᾶλλον δὲ ἐξομολογουμένη τῷ  θεῷ   τὴν μυθώδη παρέκβασιν· παρίτω (δὴ
[115]   τι ἐνοίκιον {τὴν εὐσέβειαν} τῷ  θεῷ   τῆς ἐνταῦθα ἐνοικήσεως. Χρύσεα χαλκείων,
[105]   ἐν αὐτῷ {καὶ} τῷ  θεῷ   τὸ μακάριον θησαυρίσας, ἔνθα οὐ
[6]   ἐν αὐτῷ πρότερον γεγεννημένοι τῷ  θεῷ,   τοῦ θεοῦ λόγου τὰ λογικὰ
[1]   νεκρῷ, τῷ Πυθικῷ, ἀλλὰ τῷ  θεῷ   τῷ πανσόφῳ αὐτόνομον ᾠδήν, τῶν
[59]   συμπαθῆ, ὑπερπαθῆ· ἀνάθημα γεγόναμεν τῷ  θεῷ   ὑπὲρ Χριστοῦ· (ἡμεῖς τὸ γένος
[29]   Ἀλωῆος, δῆσαν κρατηρῷ ἐνὶ δεσμῷ·  χαλκέῳ   δ' ἐν κεράμῳ δέδετο τρισκαίδεκα
[49]   κάλλους μηδὲ ἐνυβρίσῃς ἀνθοῦντι τῷ  νέῳ·   τήρησον αὐτὸ καθαρόν, ἵνα
[45]   τάφους τιμᾶν αἰσχυνόμενοι. ~Ἐν τῷ  νεῲ   τῆς Ἀθηνᾶς ἐν Λαρίσῃ ἐν
[45]   δὲ Ἐριχθόνιος; Οὐχὶ ἐν τῷ  νεῲ   τῆς Πολιάδος κεκήδευται; Ἰμμάραδος δὲ
[11]   τὸν Πύθιον, τὸν Διδυμέα, τὸν  Ἀμφιάρεω,   τὸν Ἀπόλλω, τὸν Ἀμφίλοχον, εἰ
[74]   ἄκουε, φαεσφόρου ἔκγονε Μήνης, Μουσαῖε,  ἐξερέω   γὰρ ἀληθέα, μηδέ σε τὰ
[34]   ωὑτὸς δὲ Ἅιδης καὶ Διόνυσος,  ὅτεῳ   μαίνονται καὶ ληναΐζουσιν" οὐ διὰ
[57]   Ἥφαιστον ἀπὸ τῆς τέχνης, τὴν  Δηὼ   ἀπὸ τῆς συμφορᾶς, ἀπὸ τοῦ
[12]   δασυνόμενον ἑρμηνεύεται ὄφις θήλεια·  Δηὼ   δὲ καὶ Κόρη δρᾶμα ἤδη
[16]   θυγατρί, μετὰ τὴν μητέρα τὴν  Δηώ,   ἐκλαθόμενος τοῦ προτέρου μύσους, πατὴρ
[20]   δὲ τέρπεται τῇ ὄψει  Δηὼ   καὶ μόλις ποτὲ δέχεται τὸ
[20]   Δηὼ μυθολογία; Ἀλωμένη γὰρ  Δηὼ   κατὰ ζήτησιν τῆς θυγατρὸς τῆς
[20]   αἰσχύνης ἔμπλεως περὶ τὴν  Δηὼ   μυθολογία; Ἀλωμένη γὰρ Δηὼ
[20]   εἰπεῖν) ξενίσασα Βαυβὼ τὴν  Δηὼ   ὀρέγει κυκεῶνα αὐτῇ· τῆς δὲ
[26]   φυομένων τοὺς ἡμέρους δρεπόμενοι καρποὺς  Δηὼ   τὸν σῖτον, ὡς Ἀθηναῖοι, καὶ
[115]   καὶ σεβασμιώτατον εὐσεβεῖ τε καὶ  ἀγαθῷ   παιδὶ ἀγαθοῦ πατρὸς ὄνομα εἰς
[96]   τὴν περὶ τοῦ λόγου παραθήσομαι  (πειθώ.   Ὑμεῖς δέ, οὐ γὰρ τὰ
[51]   τῇ θεῷ. (Ἀλλὰ γὰρ ἀναισθήτῳ  λίθῳ   καὶ ξύλῳ καὶ χρυσίῳ πλουσίῳ
[57]   ἠράσθη ταύτης καὶ μίγνυται τῇ  λίθῳ·   Ποσίδιππος ἱστορεῖ, μὲν πρότερος
[100]   καλὴν ἀντικατηλλάξαντο σωτηρίαν. ~Πῶς οὖν  ἀνέλθω,   φησίν, εἰς οὐρανούς; Ὁδός" ἐστιν
[22]   τὰς ἀνορ (γιάστους τελετὰς εὐσεβείᾳ  νόθῳ   προστρεπομένων. Οἷαι δὲ καὶ αἱ
[67]   ἀδολεσχοῦσα; Τὸν κύριον τῶν πνευμάτων  ποθῶ,   τὸν κύριον τοῦ πυρός, τὸν
[108]   μὲν οὖν Ἀθηναῖος τοῖς Σόλωνος  ἑπέσθω   νόμοις καὶ Ἀργεῖος τοῖς
[22]   νυκτὶ τὰ μυστήρια· σκότει τετι  μήσθω   τὰ ὄργια· τὸ πῦρ οὐχ
[114]   τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν οὐ μὴ  μνησθῶ.   ~Δεξώμεθα τοὺς νόμους τῆς ζωῆς,
[57]   (γραφάς. Ὁμοία γε γραφή·  ἐπαινείσθω   μὲν τέχνη, μὴ ἀπατάτω
[30]   Βοιώτιον Πίνδαρον· ἔτραπε κἀκεῖνον ἀγάνορι  μισθῷ   χρυσὸς ἐν χερσὶ φανείς· χερσὶ
[112]   τῷ (λόγῳ. Οὐ γὰρ δὴ  μύθῳ   μὲν ἐπιστεύετε ποιητικῷ τὸν Μίνω
[26]   σωματικῶς ἀναπλάττονται, Δίκη τις καὶ  Κλωθὼ   καὶ Λάχεσις καὶ Ἄτροπος καὶ
[121]   πῶλον ὑποζύγιον ἤγαγε σὺν τῷ  παλαιῷ·   καὶ τῶν ἀνθρώπων τὴν συνωρίδα
[40]   Ἀνδρο κράτει καὶ Δημοκράτει καὶ  Κυκλαίῳ   καὶ Λεύκωνι τῶν (Μηδικῶν ἀκμαζόντων
[48]   αὐτὸν ἱστοροῦσιν χαριστήριον ὑπὸ Σινωπέων  Πτολεμαίῳ   τῷ Φιλαδέλφῳ τῷ Αἰγυπτίων πεμφθῆναι
[75]   κωμικὸς ἐν Ἡνιόχῳ {ἐν  Ὑποβολιμαίῳ}   τῷ δράματι οὐδείς μ' ἀρέσκει
[45]   (ἐν Μιλήτῳ τεθάφθαι ἐν τῷ  Διδυμαίῳ   φησίν. Ἐνταῦθα τῆς Λευκοφρύνης τὸ
[41]   ἐχόμενοι, κολάκων δίκην ἐγχρίμπτονται τῷ  βίῳ,   δελεαζόμενοι καπνῷ. Αὐτοί που ἐξομολογοῦνται
[13]   κακίας καὶ φθορᾶς ἐγκαταφυτεύσαντας τῷ  βίῳ   τὰ μυστήρια. ~Ἤδη δέ, καὶ
[24]   καί τινας ἄλλους συχνούς, σωφρόνως  βεβιω   κότας καὶ καθεωρακότας ὀξύτερόν που
[13]   φθόνος· (ὑμῶν δεδόξασται τὰ μυστήρια  ἐπιτυμβίῳ   τιμῇ. Πάρεστι δὲ καὶ ἄλλως
[31]   δὲ ἱστορία παρὰ Μυρσίλῳ τῷ  Λεσβίῳ.   ~Ἀκούετε δὴ οὖν τῶν παρ'
[112]   καινὸς δὲ ἄνθρωπος θεοῦ πνεύματι  ἁγίῳ   μεταπεπλασμένος. ~Εἶθ' αἱ μὲν ἄλλαι
[5]   ψυχήν τε καὶ σῶμα αὐτοῦ,  ἁγίῳ   πνεύματι ἁρμοσάμενος, ψάλλει τῷ θεῷ
[96]   περιφανῶς ἐν τῷ τῆς ἀληθείας  σταδίῳ   γνησίως ἀγωνιζώμεθα, βραβεύοντος μὲν τοῦ
[45]   ἄξιον παρελθεῖν ἑπομένους Ζήνωνι τῷ  Μυνδίῳ,   ἐν τῷ ἱερῷ τῆς
[5]   ἀέρι, οἱονεὶ Δώριον ἁρμονίαν κεράσας  Λυδίῳ·   καὶ τὴν ἀέρος ἀπηνῆ ψυχρότητα
[28]   τῷ πατρῴῳ κεκόσμηται (δέρματι ὥσπερ  κῳδίῳ.   Ναὶ μὴν Ἀπόλλωνα μὲν
[116]   εὐλογίαις καὶ τὸν θεὸν τῷ  θείῳ   γεραίροντες λόγῳ. Ἔτι γὰρ λαλοῦντός
[98]   τῇ κατὰ καρδίαν φρονήσει τῷ  θείῳ   παρεικαζόμενος λόγῳ καὶ ταύτῃ λογικός.
[86]   ἐξω νήσασθαι τὴν πολυτίμητον σωτηρίαν  οἰκείῳ   θησαυρῷ, ἀγάπῃ καὶ πίστει, ζωῆς
[117]   καὶ παραπομπὸς ἀγαθὴ ὅλῳ καὶ  τελείῳ   τῷ τῆς ψυχῆς πνεύματι τοῖς
[1]   ᾖδον ἀνὰ τὰ ὄρη θερόμενοι  ἡλίῳ.   Ἦιδον δὲ ἄρα οὐ τῷ
[77]   τὴν δὲ τοῦ θεοῦ γνῶσιν  ἡλίῳ   καὶ φωτί, ἄμφω δὲ παραθεμένη
[24]   καὶ Διαγόραν καὶ Ἵππωνα τὼ  Μηλίω   τόν τε Κυρηναῖον ἐπὶ τούτοις
[7]   τισὶν εἰδώλοις προσσφίγξας τῷ δεισιδαιμονίας  ἀθλίῳ   δεσμῷ, τοῦτο δὴ τὸ λεγόμενον,
[114]   πατρὸς κλῆρον χαρι ζόμενος ἡμῖν,  οὐρανίῳ   διδασκαλίᾳ θεοποιῶν τὸν ἄνθρωπον, διδοὺς
[123]   χάριν· ὡς ἔγωγε οὐδ' ἀμφιβάλλειν  ἀξιῶ,   πότερον ἄμεινον αὐτοῖν· οὐδὲ μὴν
[47]   ἄλλω τινὲ δύο Κρητικὼ οἶμαι  ἀνδριαντοποιὼ   (Σκύλλις καὶ Δίποινος ὠνομαζέσθην) τούτω
[10]   δάφνης πετάλων καὶ ταινιῶν τινων  ἐρίῳ   καὶ πορφύρᾳ πεποικιλμένων, δικαιοσύνην δὲ
[94]   εὐχαρίστοις τρυφαῖς δεδημιούργηκεν (πατήρ.  Ἀργυρίῳ   μὲν ὠνήσεται νόθος, ἀπωλείας
[87]   ἄπιστοι, μήτε αὐτῷ πειθόμενοι τῷ  κυρίῳ   μήτε τῷ Παύλῳ, καὶ ταῦτα
[8]   ἀπειθείας" καὶ τῷ σωτῆρι τῷ  κυρίῳ   προσδράμωμεν, ὃς καὶ νῦν καὶ
[113]   τὸ φῶς καὶ μαθητεύσωμεν τῷ  κυρίῳ.   Τοῦτό τοι καὶ ἐπήγγελται τῷ
[83]   μακάριος ἀπόστολος μαρτύρομαι ἐν  κυρίῳ,   φησίν, μηκέτι ὑμᾶς περιπατεῖν, καθὼς
[42]   καὶ Διὶ ἐν ἱερῷ δῆθεν  χωρίῳ   μᾶλλον ὀργῇ καὶ φιλαργυρίᾳ,
[94]   δὲ τὰ σὰ ἐπιτρέπει, τῷ  γνησίῳ   λέγω, τῷ φιλοῦντι τὸν πατέρα,
[99]   Νινευῖται τῆς προσδοκηθείσης ἁλώσεως μετανοίᾳ  γνησίῳ   τὴν καλὴν ἀντικατηλλάξαντο σωτηρίαν. ~Πῶς
[82]   βασιλείας τῆς πατρῴας κοινωνήσει τῷ  γνησίῳ,   τῷ ἠγαπημένῳ" Αὕτη γὰρ
[45]   καὶ Λαοδίκη κέκλησθον, ἐν τῷ  Ἀρτεμισίῳ   ἐν Δήλῳ κεκήδευσθον, τὸ δὲ
[51]   λίθῳ καὶ ξύλῳ καὶ χρυσίῳ  πλουσίῳ   οὐθ' ὁτιοῦν μέλει, οὐ κνίσης,
[51]   ἀναισθήτῳ λίθῳ καὶ ξύλῳ καὶ  χρυσίῳ   πλουσίῳ οὐθ' ὁτιοῦν μέλει, οὐ
[38]   ἄλλο ἐν Ἤλιδι τιμώμενον. Ἐνταῦθα  Ἀπομυίῳ   Διὶ θύουσιν ἨλεῖοιῬωμαῖοι δὲ Ἀπομυίῳ
[38]   Ἀπομυίῳ Διὶ θύουσιν ἨλεῖοιῬωμαῖοι δὲ  Ἀπομυίῳ   Ἡρακλεῖ καὶ Πυρετῷ δὲ καὶ
[33]   δ' ἐπὶ> Ἐνδυμίωνι, Νηρηῒς ἐπὶ  Αἰακῷ   καὶ ἐπὶ Πηλεῖ Θέτις, ἐπὶ
[48]   καὶ τοῦ Ἄπιος κηδείας ὑπολελειμμένῳ  φαρμάκῳ   φυράσας τὰ πάντα διέπλασεν τὸν
[67]   ξένων ἄτοπον σκιαγραφίαν, μυθολογῶν ὕθλῳ  γραϊκῷ·   πολλοῦ γε δεῖ ἀνδράσιν ἐπιτρέπειν
[1]   Μηθυμναῖος ἄμφω μὲν ἤστην  ᾠδικώ,   μῦθος δὲ ἄμφω" (καὶ τὸ
[1]   τῷ δράκοντι τῷ νεκρῷ, τῷ  Πυθικῷ,   ἀλλὰ τῷ θεῷ τῷ πανσόφῳ
[112]   γὰρ δὴ μύθῳ μὲν ἐπιστεύετε  ποιητικῷ   τὸν Μίνω τὸν Κρῆτα τοῦ
[47]   δὲ καὶ ἄλλω τινὲ δύο  Κρητικὼ   οἶμαι ἀνδριαντοποιὼ (Σκύλλις καὶ Δίποινος
[105]   τις τὴν ὄντως ἀληθῆ σοφίαν  χαλκῷ   δῃώσας" μεταλλάξαι εὔχεται οὐδὲ σιδήρῳ·
[118]   ὁρᾶν μοι δύο μὲν ἡλίους  δοκῶ,   δισσὰς δὲ Θήβας βακχεύων ἔλεγέν
[43]   ἀνήμερα, κἄν που περιτύ χωμεν  ἄρκῳ   λέοντι, ἐκτρεπόμεθα, ὡς δ'
[34]   ὑπισχνεῖται παρέξειν αὐτῷ, εἰ ἀναζεύξοι,  ὅρκῳ   πιστωσάμενος τὴν (ὑπόσχεσιν. Μαθὼν ἀπῆρεν·
[65]   τάνοις Πέρσαις καὶ Βάκτροις καὶ  Δαμασκῷ   καὶ Σάρδεσιν (ὑπέδειξε σέβειν. Ὁμολογούντων
[113]   φωταγωγεῖς, κύριε, καὶ τὸν θεὸν  εὑρίσκω   διὰ σοῦ καὶ τὸν πατέρα
[90]   θανάτου ἑκουσίου; Τί δὲ τῷ  δαλῷ   τῷ θανατηφόρῳ τούτῳ προσπεφεύγασιν, μεθ'
[39]   μάρτυρας ἐπὶ τὴν σὴν ἀπιστίαν  καλῶ,   ἀθέου χλεύης, δείλαιοι, τὸν
[120]   Ἕλληνες· τὸ πᾶν ἀνθρώπων γένος  καλῶ,   ὧν ἐγὼ δημιουργὸς θελήματι (πατρός.
[23]   τὰ μυστήρια· ἀθέους δὲ εἰκότως  ἀποκαλῶ   τούτους, οἳ τὸν μὲν ὄντως
[88]   γίνεται συμφωνία, ἑνὶ χορηγῷ καὶ  διδασκάλῳ   τῷ λόγῳ ἑπομένη, ἐπ' αὐτὴν
[52]   τὸν Αἰγύπτιόν τις ἀπέκτεινεν Ἆπιν,  γελῶ   μὲν ὅτι τὸν θεὸν ἀπέκτεινεν
[58]   δή με ἀνακραγεῖν, κἂν σιωπῆσαι  θέλω·   οἴμοι (τῆς ἀθεότητος. Σκηνὴν πεποιήκατε
[120]   ὑμῖν ἀθανασίαν μόνοις καρπώσασθαι δίδωμι.  Ἐθέλω   γάρ, ἐθέλω καὶ ταύτης ὑμῖν
[27]   ἄνθρωπον καὶ εἰς βάραθρον περιτρέπουσαι.  Ἐθέλω   δὲ ὑμῖν ἐν χρῷ τοὺς
[120]   μόνοις καρπώσασθαι δίδωμι. Ἐθέλω γάρ,  ἐθέλω   καὶ ταύτης ὑμῖν μεταδοῦναι τῆς
[45]   κέκλησθον, ἐν τῷ Ἀρτεμισίῳ ἐν  Δήλῳ   κεκήδευσθον, τὸ δὲ ἐν τῷ
[33]   ὅμοιοι τοῖς θεοῖς τὰ ἴσα  ἐζηλω   κότες· τούτους ἐθιζόντων οἱ παῖδες
[60]   ἀποτυποῦσι ταῖς σφενδόναις, σφραγῖδι χρώμενοι  καταλλήλῳ   τῇ Διὸς ἀκολασίᾳ. ~Ταῦτα ὑμῶν
[67]   παρεισάγων ξένων ἄτοπον σκιαγραφίαν, μυθολογῶν  ὕθλῳ   γραϊκῷ· πολλοῦ γε δεῖ ἀνδράσιν
[31]   τοιαίδε· δὲ ἱστορία παρὰ  Μυρσίλῳ   τῷ Λεσβίῳ. ~Ἀκούετε δὴ οὖν
[63]   καὶ μόνος ὄντως ἐστὶ θεός·  ψιλῷ   τῷ βούλεσθαι δημιουργεῖ καὶ τῷ
[31]   Μυσὰς οὔσας θεραπαινίδας ταύτας ἐώνηται  (Μεγακλὼ   θυγάτηρ Μάκαρος.
[31]   γυναῖκα, ἠγα νάκτει δὲ  Μεγακλὼ   ὑπὲρ τῆς μητρός· τί δ'
[31]   (ὀργῆς. Οὗ δὴ χάριν  Μεγακλὼ   χαριστήριον αὐτὰς ὑπὲρ τῆς μητρὸς
[72]   αὐτᾷ, ὅλος ἐν ὅλῳ τῷ  κύκλῳ   ἐπίσκοπος πάσας γενέσιος, κρᾶσις τῶν
[72]   νοῦς καὶ ψύχωσις τῷ ὅλῳ  κύκλῳ,   (πάντων κίνασις. Ἀπόχρη καὶ τάδε
[2]   θιάσῳ μαινόλῃ, σὺν καὶ τῷ  ἄλλῳ   δαιμόνων χορῷ, Ἑλικῶνι καὶ Κιθαιρῶνι
[47]   τινι (ἐπιστολῇ. Ἐγενέσθην δὲ καὶ  ἄλλω   τινὲ δύο Κρητικὼ οἶμαι ἀνδριαντοποιὼ
[105]   ἀνενδεοῦς ἐραστής, ὀλιγοδεής, οὐκ ἐν  ἄλλῳ   τινὶ ἐν αὐτῷ {καὶ}
[26]   καὶ Εἱμαρμένη, Αὐξώ (τε καὶ  Θαλλώ,   αἱ Ἀττικαί. Ἕκτος ἐστὶν εἰσηγητικὸς
[80]   ὡς νοσσιάν. ~Τί σοι σοφίας  ἀναγγέλλω   μυστήρια καὶ ῥήσεις ἐκ παιδὸς
[33]   τοὺς μὲν ἄθλους τοὺς δώδεκα  πολλῷ   ταλαιπωρησάμενος χρόνῳ, τὰς δὲ πεντήκοντα
[55]   γοῦν οἱ παλαιοὶ νεκροὶ τῷ  πολλῷ   τῆς πλάνης χρόνῳ σεμνυνόμενοι τοῖς
[11]   τὸν Διδυμέα, τὸν Ἀμφιάρεω, τὸν  Ἀπόλλω,   τὸν Ἀμφίλοχον, εἰ δὲ βούλει,
[32]   πάθη. Κάλει μοι καὶ τὸν  Ἀπόλλω·   Φοῖβός ἐστιν οὗτος καὶ μάντις
[117]   ἀναπνοῆς παραμένουσα καὶ παραπομπὸς ἀγαθὴ  ὅλῳ   καὶ τελείῳ τῷ τῆς ψυχῆς
[72]   πατήρ, νοῦς καὶ ψύχωσις τῷ  ὅλῳ   κύκλῳ, (πάντων κίνασις. Ἀπόχρη καὶ
[72]   ἀλλ' ἐν αὐτᾷ, ὅλος ἐν  ὅλῳ   τῷ κύκλῳ ἐπίσκοπος πάσας γενέσιος,
[83]   ἡτοίμασεν κύριος τῷ  διαβόλῳ   (καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ. Διὰ
[45]   καὶ Δαείρας οὐχὶ ἐν τῷ  περιβόλῳ   τοῦ Ἐλευσινίου τοῦ ὑπὸ τῇ
[17]   ἐνόπλῳ κινήσει περιχο ρευόντων Κουρήτων,  δόλῳ   δὲ ὑποδύντων Τιτάνων, ἀπατή σαντες
[42]   ἐν τρίτῳ Περὶ ὁμονοίας τῇ  Ταυροπόλῳ   Ἀρτέμιδι ἄνθρωπον ὁλοκαυτεῖν (ἱστορεῖ. Ἐρεχθεὺς
[17]   ἀπάνθρωπα· ὃν εἰσέτι παῖδα ὄντα  ἐνόπλῳ   κινήσει περιχο ρευόντων Κουρήτων, δόλῳ
[87]   πειθόμενοι τῷ κυρίῳ μήτε τῷ  Παύλῳ,   καὶ ταῦτα ὑπὲρ Χριστοῦ δεομένῳ.
[51]   (Ἀλλὰ γὰρ ἀναισθήτῳ λίθῳ καὶ  ξύλῳ   καὶ χρυσίῳ πλουσίῳ οὐθ' ὁτιοῦν
[118]   νενίκηκας τὴν ἀπώλειαν καὶ τῷ  ξύλῳ   προσδεδεμένος ἁπάσης ἔσῃ τῆς φθορᾶς
[36]   αὐτὸς οὗτος Πανύασσις ἐν  Πύλῳ   ἠμαθόεντι" Σωσίβιος δὲ καὶ τὸν
[53]   μὲν Ἀθηναῖος Φειδίας ἐπὶ τῷ  δακτύλῳ   τοῦ Διὸς τοῦ Ὀλυμπίου ἐπιγράψας
[29]   ἐνὶ δεσμῷ· χαλκέῳ δ' ἐν  κεράμῳ   δέδετο τρισκαίδεκα μῆνας. (Πολλὰ κἀγαθὰ
[47]   που σαφές· τὸ δὲ ἐν  Σάμῳ   τῆς Ἥρας ξόανον Σμίλιδι τῷ
[117]   ῥᾳθυμίας ὥσπερ ἄνθος ἐφήμερον καταλίμπανε  ἀνέμῳ   καὶ πυρί, σωφροσύνης δὲ τοὺς
[118]   ἐν αὐτῇ πορνίδιον ὡραῖον, ἡδονή,  πανδήμῳ   τερπόμενον μουσικῇ. δεῦρ' ἄγ' ἰών,
[9]   φωνὴ τοῦ λόγου προτρεπτικὴ ἐν  ἐρήμῳ   βοῶσα. Τί βοᾷς, φωνή;
[9]   φωνὴ δὲ ὁμολο γήσει ἐν  ἐρήμῳ   βοῶσα. Τίς οὖν ἔστιν Ἰωάννης;
[8]   καὶ σημείων ἐν Αἰγύπτῳ, ἐν  ἐρήμῳ   διά τε τῆς βάτου καὶ
[84]   ἡμέραν τοῦ πειρασμοῦ ἐν τῇ  ἐρήμῳ,   οὗ ἐπείρασαν οἱ (πατέρες ὑμῶν
[48]   τῷ Αἰγυπτίων πεμφθῆναι βασιλεῖ, ὃς  λιμῷ   τρυχομένους αὐτοὺς ἀπ' Αἰγύπτου μετα
[15]   τῆς Δηοῦς, ἧς δὴ χάριν  Βριμὼ   προσα γορευθῆναι λέγεται, ἱκετηρίαι Διὸς
[117]   πρέπει δὲ ἄμφω τῷ Χριστοῦ  γνωρίμῳ,   καὶ βασιλείας ἄξιον φανῆναι καὶ
[14]   τοῖς μύθοις ὑμῶν τούτοις τοῖς  τιμω   μένοις. Ἀγορεύω δὲ ἀναφανδὸν τὰ
[119]   προφῆται λαλοῦσιν, ἦχος στέλλεται μουσικῆς,  δρόμῳ   τὸν θίασον διώκουσιν, σπεύδουσιν οἱ
[67]   μοι ἐπιρρεῖ τοιοῦτος ὄχλος, οἱονεὶ  μορμώ   τινα δαιμονίων παρεισάγων ξένων ἄτοπον
[84]   καρδίας ὑμῶν ὡς ἐν τῷ  παραπικρασμῷ   κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ πειρασμοῦ
[7]   εἰδώλοις προσσφίγξας τῷ δεισιδαιμονίας ἀθλίῳ  δεσμῷ,   τοῦτο δὴ τὸ λεγόμενον, ζῶντας
[29]   παῖδες Ἀλωῆος, δῆσαν κρατηρῷ ἐνὶ  δεσμῷ·   χαλκέῳ δ' ἐν κεράμῳ δέδετο
[86]   Οἱ δὲ ἄλλοι περιπεφυκότες τῷ  κόσμῳ,   οἷα φυκία τινὰ ἐνάλοις πέτραις,
[23]   ἔχοντες καὶ ἄθεοι ἐν τῷ  κόσμῳ"   ~Πολλὰ κἀγαθὰ γένοιτο τῷ τῶν
[21]   οὖν μείδησε θεά, μείδησ' ἐνὶ  θυμῷ,   δέξατο δ' αἰόλον ἄγγος, ἐν
[120]   ἀγγέλων ἀμφὶ τὸν ἀγέννητον καὶ  ἀνώ   λεθρον καὶ μόνον ὄντως θεόν,
[62]   ὁμοίωμα, ὅσα ἐν τῷ οὐρανῷ  ἄνω   καὶ ὅσα ἐν τῇ (γῇ
[68]   θεόν, ἀνώλεθρον καὶ ἀγένητον τοῦτον,  ἄνω   που περὶ τὰ νῶτα τοῦ
[113]   διὰ σοῦ καὶ τὸν πατέρα  ἀπολαμβάνω   παρὰ σοῦ, γίνομαί σου συγκληρονόμος,
[1]   ἐτερέτιζεν ὡς ἐπὶ κλάδῳ τῷ  ὀργάνῳ·   καὶ τοῦ τέττιγος τῷ ᾄσματι
[5]   πολυφώνου ὀργάνου καὶ προσᾴδει τῷ  ὀργάνῳ   τῷ ἀνθρώπῳ. Σὺ γὰρ εἶ
[63]   ἀνθρώπινα τὰ ἔργα τὰ ἐν  οὐρανῷ,   (ἀλλὰ γοῦν ἀνθρώποις δεδημιούργηται. Καὶ
[62]   παντὸς ὁμοίωμα, ὅσα ἐν τῷ  οὐρανῷ   ἄνω καὶ ὅσα ἐν τῇ
[86]   τῆς ἀληθείας καὶ τῆς ἐν  οὐρανῷ   πατρί δος, πρὸς δὲ καὶ
[62]   ἐποίησεν" καὶ τὰ ἐν τῷ  οὐρανῷ.   ~Πλανώμενοι γοῦν τινες ἐντεῦθεν οὐκ
[63]   ἄνθρωπον ὁμολογούντων, τὰ δὲ ἐν  οὐρανῷ   φαινόμενα καὶ ὄψει καταλαμβανόμενα προσκυ
[72]   δυνάμιων καὶ ἔργων, ἁπάντων ἐν  οὐρανῷ   φωστὴρ καὶ πάντων πατήρ, νοῦς
[48]   τὰ πάντα καὶ ἀναμίξας ἔχρωσε  κυάνῳ,   οὗ δὴ χάριν μελάντερον τὸ
[92]   που συρίγματι ὑπήκουσαν τῷ δεσπότῃ·  ἔγνω   δέ" φησί, βοῦς τὸν κτησάμενον
[10]   πίστεως ἀνοιγνύμεναι κλειδί· θεὸν οὐδεὶς  ἔγνω,   εἰ μὴ υἱὸς καὶ
[115]   τῷ θεῷ, πείθεται τῷ πατρί,  ἔγνω   πλανώμενος αὐτόν, ἠγάπησε τὸν θεόν,
[92]   αὐτοῦ, Ἰσραὴλ δέ με οὐκ  ἔγνω.   Τί οὖν κύριος; (Οὐ
[90]   προστρίβεται, παθὼν δέ τε νήπιος  ἔγνω"   ὡς ἀπολλύει δεισιδαιμονία καὶ σῴζει
[54]   Ἀθηνᾶς ἐνεφυρᾶτο παστῷ, τῇ παλαιᾷ  παρθένῳ   τὰ τῆς νέας ἐπιδεικνὺς ἑταίρας
[40]   γε καὶ σμικρὸν διαθρεῖν δυνα  μένῳ·   τρὶς γὰρ μύριοί εἰσιν ἐπὶ
[72]   γε καὶ σμικρὸν διαθρεῖν ἀλήθειαν  δυναμένῳ.   ~(Ἴτω δὲ ἡμῖν (οὐ γὰρ
[19]   διδασκαλίαν αἰδοῖα καὶ κίστην θρῃσκεύειν  παραθεμένω   Τυρρηνοῖς. Δι' ἣν αἰτίαν οὐκ
[82]   πατρῴας κοινωνήσει τῷ γνησίῳ, τῷ  ἠγαπημένῳ"   Αὕτη γὰρ πρωτό τοκος
[48]   Ὀσίριδος καὶ τοῦ Ἄπιος κηδείας  ὑπολελειμμένῳ   φαρμάκῳ φυράσας τὰ πάντα διέπλασεν
[115]   λάμψει" Λαμψάτω οὖν ἐν τῷ  ἀποκεκρυμμένῳ   τοῦ ἀνθρώπου, ἐν τῇ καρδίᾳ,
[87]   Παύλῳ, καὶ ταῦτα ὑπὲρ Χριστοῦ  δεομένῳ.   ~Γεύσασθε καὶ ἴδετε ὅτι χρηστὸς
[115]   ἵλεως ᾖ, ἀποδῶμεν καὶ μὴ  δεομένῳ   μισθὸν εὐχάριστον, εὐπείθειαν, οἷόν τι
[19]   τούτω τὼ ἀδελφοκτόνω τὴν κίστην  ἀνελομένω,   ἐν τὸ τοῦ Διονύσου
[34]   μισθός, ὃν ᾐτεῖτο Διόνυσος·  βουλομένῳ   δὲ τῷ θεῷ γέγονεν
[115]   νόμους τῆς ζωῆς, πεισθῶμεν προτρε  πομένῳ   θεῷ, μάθωμεν αὐτόν, ἵνα ἵλεως
[59]   περιφέροντες ἐν τῷ ζῶντι καὶ  κινουμένῳ   τούτῳ ἀγάλματι, τῷ ἀνθρώπῳ, σύνοικον
[106]   πίστευσον, ἄνθρωπε, τῷ παθόντι καὶ  (προσκυνουμένῳ,   θεῷ ζῶντι πιστεύσατε οἱ δοῦλοι
[38]   Ἀφροδίτης ἵστασθαι ἐπ' Ἀργύννῳ τῷ  (ἐρωμένῳ.   Ἄρτεμιν δὲ Ἀρκάδες Ἀπαγχομένην καλουμένηνπροστρέπονται,
[82]   (Πῶς γὰρ εἰσελθεῖν ἐπιτέτραπται τῷ  ξένῳ;   Ἀλλ' ὅταν, οἶμαι, ἐγγραφῇ καὶ
[79]   θεὸς ἕτερος πλὴν ἐμοῦ. Ἐγὼ  ἀποκτενῶ   καὶ ζῆν ποιήσω· πατάξω κἀγὼ
[30]   Κυνοσουρίδος (ὁρίοις. Φιλόχορος δὲ ἐν  Τήνῳ   Ποσειδῶνά φησι τιμᾶσθαι ἰατρόν, Κρόνῳ
[47]   ἐννεαπήχη Ποσειδῶνος καὶ Ἀμφιτρίτης ἐν  Τήνῳ   προσκυνούμενα. Δημήτριος γὰρ ἐν δευτέρῳ
[57]   συμφορᾶς, ἀπὸ τοῦ κρηδέμνου τὴν  Ἰνώ,   ἀπὸ τῆς τριαίνης τὸν Ποσειδῶ,
[76]   βροτοῖσι στόμα νέμων σαφέστατα, διελέγχων,  (κείνῳ   πειθόμενος τὴν τεκοῦσαν ἔκτανον, ἐκεῖνον
[52]   τῆς ἀτιμοτέρας ὕλης ἄγαλμα παραπλήσιον  ἐκείνῳ   (πετάλοις κεχρυσωμένον ἀναθεῖναι πάλιν. Αἱ
[48]   Ἀθηναῖος, ἄλλος δέ τις ὁμώνυμος  ἐκείνῳ   τῷ Βρυάξιδι· ὃς ὕλῃ κατακέχρηται
[112]   μύθῳ μὲν ἐπιστεύετε ποιητικῷ τὸν  Μίνω   τὸν Κρῆτα τοῦ Διὸς ὀαριστὴν
[39]   δὲ οἱ πάντ' ἀμείνους Αἰγυπτίων  (ὀκνῶ   δὲ εἰπεῖν χείρους) οἳ τοὺς
[29]   Ζεὺς βηλοῦ ἀπὸ θεσπεσίοιο" ἐν  Λήμνῳ   καταπεσὼν ἐχάλκευε, πηρωθεὶς τὼ πόδε,
[38]   βασιλέαἈργύννου νεὼν Ἀφροδίτης ἵστασθαι ἐπ'  Ἀργύννῳ   τῷ (ἐρωμένῳ. Ἄρτεμιν δὲ Ἀρκάδες
[4]   ἐπιθυμίαις ποικίλαις, ἐν κακίᾳ καὶ  φθόνῳ   διάγοντες, στυγητοί, μισοῦντες ἀλλήλους"
[56]   πρὸς μὲν τὸ κέρδος ἀγώγιμον,  μόνῳ   δὲ τῷ σχήματι γίνεται σεβάσμιον.
[94]   δι' ὃν ἔτι ἐργάζεται,  μόνῳ   καὶ ὑπισχνεῖται λέγων· καὶ
[80]   θεόν σου προσκυνήσεις καὶ αὐτῷ  μόνῳ   λατρεύσεις" νῦν δὴ οὖν σύνετε,
[106]   τῷ νεκρῷ· πάντες ἄνθρωποι πιστεύσατε  μόνῳ   τῷ πάντων ἀνθρώπων θεῷ· πιστεύσατε
[30]   Τήνῳ Ποσειδῶνά φησι τιμᾶσθαι ἰατρόν,  Κρόνῳ   δὲ ἐπικεῖσθαι Σικελίαν καὶ ἐνταῦθα
[55]   νεκροὶ τῷ πολλῷ τῆς πλάνης  χρόνῳ   σεμνυνόμενοι τοῖς ἔπειτα νομίζονται θεοί.
[33]   ἄθλους τοὺς δώδεκα πολλῷ ταλαιπωρησάμενος  χρόνῳ,   τὰς δὲ πεντήκοντα Θεστίου θυγατέρας
[74]   ὁρᾶται. Οὕτως μὲν δὴ Ὀρφεὺς  χρόνῳ   τέ ποτε συνῆκεν πεπλανημένος. (Ἀλλὰ
[110]   γὰρ ἂν οὕτως ἐν ὀλίγῳ  χρόνῳ   τοσοῦτον ἔργον ἄνευ θείας κομιδῆς
[19]   αὐτὼ γὰρ δὴ τούτω τὼ  ἀδελφοκτόνω   τὴν κίστην ἀνελομένω, ἐν
[41]   δίκην ἐγχρίμπτονται τῷ βίῳ, δελεαζόμενοι  καπνῷ.   Αὐτοί που ἐξομολογοῦνται οἱ δαίμονες
[18]   λαχεῖν" ὁμολογοῦσιν ὑμῶν οἱ θεοί)  κεραυνῷ   τοὺς Τιτᾶνας αἰκίζεται καὶ τὰ
[25]   ἀνθρώποις κοινωνία, ἀγνοίᾳ μὲν ἐσκοτισμένη,  ἄφνω   δέ που διεκθρῴσκουσα τοῦ σκότους
[3]   προσχήματι μουσικῆς λυμηνάμενοι τὸν βίον,  ἐντέχνῳ   τινὶ γοητείᾳ δαιμονῶντες εἰς διαφθοράς,
[33]   τῇ μοιχείᾳ δεδεμέναι, Ἠὼς ἐπὶ  Τιθωνῷ,   Σελήνη δ' ἐπὶ> Ἐνδυμίωνι, Νηρηῒς
[88]   λέγουσα, ἀκούσατέ μου, φόβον κυρίου  διδάξω   ὑμᾶς. Εἶτα ὡς ἤδη πεπιστευκόσι
[79]   Ἐγὼ ἀποκτενῶ καὶ ζῆν ποιήσω·  πατάξω   κἀγὼ ἰάσομαι, καὶ οὐκ ἔστιν
[14]   αὐτὰ ὑμῶν τὰ ὄργια ἐξε  λέγξω   ἀπάτης καὶ τερατείας ἔμπλεα. Καὶ
[44]   σομαι, πρὸς δὲ καὶ αὐτοὺς  ἐξελέγξω–   νεὼς μὲν εὐφήμως ὀνομαζομένους, τάφους
[86]   ἀποκάμητε· ἔξεστιν ὑμῖν, ἢν ἐθέλητε,  ἐξω   νήσασθαι τὴν πολυτίμητον σωτηρίαν οἰκείῳ
[75]   οὐδείς μ' ἀρέσκει (φησὶ) περιπατῶν  ἔξω   θεὸς μετὰ γραός, οὐδ' εἰς
[119]   ῥῖψον τὴν νεβρίδα, σωφρό νησον·  δείξω   σοι τὸν λόγον καὶ τοῦ
[120]   φθορὰν ἀποβάλλετε, καὶ γυμνὸν δικαιοσύνης  ἐπιδείξω   τὸ σχῆμα, δι' οὗ πρὸς
[29]   μυθολογουμένους; Μὴ καὶ περιττὸς εἶναι  δόξω   τὰς ἀκοὰς ὑμῶν τοῖς πολλοῖς
[26]   Λάχεσις καὶ Ἄτροπος καὶ Εἱμαρμένη,  Αὐξώ   (τε καὶ Θαλλώ, αἱ Ἀττικαί.
[89]   μεῖζον οὐδὲν ἐκ θεοῦ δεδώρηταί  πω   τῇ τῶν ἀνθρώπων γενέσει, εἰ
[70]   Αἰγυπτίων μανθάνεις, ἀστρονομίαν παρὰ Βαβυλωνίων,  ἐπῳ   δὰς τὰς ὑγιεῖς παρὰ Θρᾳκῶν
[56]   Ποσειδῶν· καλὸς ἐλέφας, ἀλλ'  οὐδέπω   Ὀλύμπιος· ἐνδεὴς ἀεί ποτε
[56]   Καλὸς Πάριος λίθος, ἀλλ'  οὐδέπω   Ποσειδῶν· καλὸς ἐλέφας, ἀλλ'
[46]   τὸ ξόανον Οὐάρρων συγγραφεύς,  οὐδέπω   τῶν τεχνιτῶν ἐπὶ τὴν εὐπρόσωπον
[117]   ἀπαίρουσι γινομένη. Τί δή σε  προτρέπω;   Σωθῆναί σε ἐπείγομαι. Τοῦτο Χριστὸς
[28]   Αἰθέρος ἐν Ἀρκαδίᾳ, τὼ δὲ  λοιπὼ   τοῦ Κρόνου παῖδε, τούτοιν τὸν
[24]   θαυμά ζειν ἔπεισί μοι ὅτῳ  τρόπῳ   Εὐήμερον τὸν Ἀκραγαντῖνον καὶ Νικάνορα
[69]   ἄνισα εἴδωλα οἴκοι ἐν τῷ  μαρσίππῳ   καὶ ἐν τῇ ὡς ἔπος
[69]   οὐκ ἔσται" φησίν, ἐν τῷ  μαρσίππῳ   σου στάθμιον καὶ στάθμιον μέγα
[9]   Τίς οὖν ἔστιν Ἰωάννης; Ὡς  τύπῳ   λαβεῖν, ἐξέστω εἰπεῖν, φωνὴ τοῦ
[39]   που κέκληκεν; Διόνυσον δὲ ἤδη  σιωπῶ   τὸν χοιροψάλαν· Σικυώνιοι τοῦτον προσκυνοῦσιν
[106]   δικαιοσύνης πληροῖ· πίστευσον, ἄνθρωπε, ἀνθ  ρώπῳ   καὶ θεῷ· πίστευσον, ἄνθρωπε, τῷ
[98]   ἀληθινός, νοῦς ἐν  ἀνθρώπῳ,   κατ' εἰκόνα" τοῦ θεοῦ
[5]   καὶ προσᾴδει τῷ ὀργάνῳ τῷ  ἀνθρώπῳ.   Σὺ γὰρ εἶ κιθάρα καὶ
[59]   καὶ κινουμένῳ τούτῳ ἀγάλματι, τῷ  ἀνθρώπῳ,   σύνοικον εἰκόνα, σύμβουλον, συνόμιλον, συνέστιον,
[30]   τραγῳδίαις ἱστορεῖτον τοῖν Διοσκούροιν πέρι·  ἀνθρώπω   τινὲ τούτω τὼ Διοσκούρω ἐπικήρω
[76]   σῦκ' ἐπήσθιεν ἄμουσ' ὑλακτῶν ὥστε  βαρβάρῳ   μαθεῖν. (Ἥδη δὲ ἐν Ἴωνι
[92]   φησίν, ἥδονται βορβόρῳ" μᾶλλον  καθαρῷ   ὕδατι καὶ ἐπὶ φορυτῷ μαργαίνουσιν"
[101]   σημαίνοντος ἄκουε στρατηγοῦ. ~Καθάπερ οὖν  κάρῳ   καὶ μέθῃ βεβαρημένοι ἀνανήψατε καὶ
[46]   ἀπεξέσθαι τῆς ὕλης. Ἀμέλει ἐν  Ἰκάρῳ   τῆς Ἀρτέμιδος τὸ ἄγαλμα ξύλον
[42]   Ἀρτέμιδί τις καὶ Διὶ ἐν  ἱερῷ   δῆθεν χωρίῳ μᾶλλον ὀργῇ
[45]   λέγει ἐν τῷ τῆς Ἀφροδίτης  ἱερῷ   Κινύραν τε καὶ τοὺς Κινύρου
[45]   τῷ Ἀπόλλωνος τοῦ Δηλίου ἐστὶν  ἱερῷ.   Λεάνδριος δὲ Κλέοχον (ἐν Μιλήτῳ
[45]   τῷ Μυνδίῳ, ἐν τῷ  ἱερῷ   τῆς Ἀρτέμιδος ἐν Μαγνησίᾳ κεκήδευται,
[92]   καὶ ὄντας ὅλως τοῦ θεοῦ  ἑτέρῳ   δουλεύειν δεσπότῃ, πρὸς δὲ καὶ
[123]   οἶμαι τῶν λόγων, εἰ καὶ  μακροτέρω   προῆλθον ὑπὸ φιλανθρωπίας τι
[93]   καὶ συνίπταται τῷ τῆς ἀληθείας  πτερῷ.   ~Ταύτην ἡμῖν τὴν κληρονομίαν ἐγχειρίζει
[47]   Τήνῳ προσκυνούμενα. Δημήτριος γὰρ ἐν  δευτέρῳ   τῶν Ἀργολικῶν τοῦ ἐν Τίρυνθι
[56]   πρὸ τοῦ ἀγενήτου μετιόντες (θεοῦ  βαθυτέρῳ   περιπεπτώκατε ζόφῳ; Καλὸς Πάριος
[101]   τοῦτο· πῇ δὴ χρήματα πολλὰ  φέρω   τάδε; Πῇ δὲ καὶ αὐτὸς
[36]   εἰ ἀθάνατοι καὶ ἀνενδεεῖς καὶ  ἀγήρῳ   ὑπῆρχον. (Μετέλαβεν δὲ καὶ τραπέζης
[8]   δὲ καταντλῶν, τὰ δὲ καὶ  σιδήρῳ   διαιρῶν, ἐπικαίων δὲ ἄλλα, ἔστι
[105]   χαλκῷ δῃώσας" μεταλλάξαι εὔχεται οὐδὲ  σιδήρῳ·   εὖ γάρ τοι παντὸς μᾶλλον
[30]   ἀνθρώπω τινὲ τούτω τὼ Διοσκούρω  ἐπικήρω   ἐγενέσθην, εἴ τῳ ἱκανὸς πιστώσασθαι
[78]   οὐρανοὺς καὶ τὴν γῆν ἐγὼ  πληρῶ;   Λέγει (κύριος. Πάλιν δὲ αὖ
[116]   ἄτρωτα· τούτοις ἐξοπλισάμενοι παραταξώμεθα τῷ  πονηρῷ·   τὰ πεπυρακτωμένα τοῦ πονηροῦ ἀποσβέσωμεν
[29]   τ' Ἐπιάλτης, παῖδες Ἀλωῆος, δῆσαν  κρατηρῷ   ἐνὶ δεσμῷ· χαλκέῳ δ' ἐν
[65]   καὶ τοὺς Μάγους; Θύειν ἐν  ὑπαίθρῳ   τούτους Δίνων λέγει, θεῶν
[44]   ἀπαχθέντες οἱ πρῶτοι πεπλανημένοι δεισιδαιμονίαν  ἀνθρώ   ποις κατήγγειλαν, δαίμονας ἀλιτηρίους νομοθετοῦντες
[117]   ἐκδιώκων τὸν θάνατον, ἐν  ἀνθρώ   ποις οἰκοδομήσας νεών, ἵνα ἐν
[96]   καὶ λίθων προσκυνηταί· οἵδε γὰρ  ἀνθρώ   πους ἀποθεοῦν τετολμήκασι, τρισκαιδέκατον Ἀλέξανδρον
[24]   καθεωρακότας ὀξύτερόν που τῶν λοιπῶν  ἀνθρώ   πων τὴν ἀμφὶ τοὺς θεοὺς
[115]   ἐγκεκρυμμένον ἔνδον ἐκφαίνουσαι καὶ ἀποστίλβουσαι  ἄνθρω   πον, τὸν μαθητὴν τοῦ φωτός,
[6]   οὖν τὴν ἐπαγγελίαν, ἔχεις τὴν  φιλανθρω   πίαν· τῆς χάριτος μεταλάμβανε. Καί
[113]   δηλαδὴ τὸν βίον, ἐν παντὶ  καιρῷ,   ἐν πάσῃ περιστάσει πρὸς τὸ
[97]   αὐτῶν ἐκείνων τῶν δαιμόνων ἀθλιώτερος  μακρῷ.   Θεὸς" γὰρ οὐδαμῇ οὐδαμῶς ἄδικος"
[1]   τὸν Πυθικόν· πανήγυρις Ἑλληνικὴ ἐπὶ  νεκρῷ   δράκοντι συνεκροτεῖτο Πυθοῖ, ἐπιτάφιον ἑρπετοῦ
[106]   ζῶντι πιστεύσατε οἱ δοῦλοι τῷ  νεκρῷ·   πάντες ἄνθρωποι πιστεύσατε μόνῳ τῷ
[1]   ἄρα οὐ τῷ δράκοντι τῷ  νεκρῷ,   τῷ Πυθικῷ, ἀλλὰ τῷ θεῷ
[34]   κλάδῳ, τὴν ὑπόσχεσιν (ἐκτελῶν τῷ  νεκρῷ.   Ὑπόμνημα τοῦ πάθους τούτου μυστικὸν
[5]   βασιλεύς, κιθαριστής, οὗ  μικρῷ   πρόσθεν ἐμνήσθημεν, προὔτρεπεν ὡς τὴν
[1]   βελτίονα νόμων. Ῥήγνυται χορδὴ τῷ  Λοκρῷ·   ἐφίπταται τέττιξ τῷ ζυγῷ·
[92]   ἄνθρωποι. Ὕες γάρ, φησίν, ἥδονται  βορβόρῳ"   μᾶλλον καθαρῷ ὕδατι καὶ
[100]   αὐτῷ, ὅτι τῇ φρονήσει κέχρηται  κατηγόρῳ   τὸ βέλτιστον οὐχ ἑλόμενος· πέφυκε
[90]   Τί δὲ τῷ δαλῷ τῷ  θανατηφόρῳ   τούτῳ προσπεφεύγασιν, μεθ' οὗ καταφλεχθήσονται,
[2]   σὺν καὶ τῷ ἄλλῳ δαιμόνων  χορῷ,   Ἑλικῶνι καὶ Κιθαιρῶνι κατακλείσωμεν γεγηρακόσιν,
[1]   ᾆσμα εἰσέτι τοῦτο Ἑλλήνων ᾄδεται  χορῷ)   τέχνῃ τῇ μουσικῇ