HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Clément d'Alexandrie, Discours aux gentils

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ρ  =  41 formes différentes pour 358 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[69]   ὑπολαμβάνων τὸν θεόν· τὰ μὲν  γὰρ   ἄδικα καὶ ἄνισα εἴδωλα οἴκοι
[33]   Ἀλκμήνης τοσαύτας ἡδυπαθήσας νύκτας; οὐδὲ  γὰρ   αἱ νύκτες αἱ ἐννέα τῷ
[81]   δέρρις ἐκτεινόμενοι καὶ συστελλόμενοι" (αὗται  γὰρ   αἱ προφητικαὶ φωναί) καὶ
[10]   τῶν οὐρανῶν ἀναπετάσῃ πύλας· λογικαὶ  γὰρ   αἱ τοῦ λόγου πύλαι, πίστεως
[84]   τοῦ θείου λόγου· σήμερον  γὰρ   ἀίδιος· αἰώνων ἐστὶν εἰκών, σύμβολον
[115]   νόσοι, ἀποσπασθῆναι δὲ ἁμαρτίας; (Θάνατος  γὰρ   ἀίδιος ἁμαρτία. τέλεον νωδοὶ
[36]   εἰδεχθέστεροι καὶ τῶν αἱμάτων, σῆψις  γὰρ   αἵματος ἰχὼρ νοεῖται. Ἀνάγκη τοίνυν
[70]   τε βροτοὶ κενεόφρονι βουλῇ· ἀλλὰ  γὰρ   αἴρουσι πρὸς οὐρανὸν ὠλένας ἁγνάς,
[103]   ἀθάνατοι" οὐδὲ μὴν θνητοί (οὐδὲ  γὰρ   αἰσθήσεως, ἵνα καὶ θανάτου, μετειλήφασιν)
[51]   ἀγαλμάτων τέλεον ὄντων κωφῶν· ἔχουσιν  γὰρ   αἴσθησιν μίαν γέ τινα, φέρε
[95]   πατὴρ πείθεσθαι τῷ θεῷ. Ἐὰν  γὰρ   ἀκούσητέ μου" φησί, καὶ θελήσητε,
[74]   φαεσφόρου ἔκγονε Μήνης, Μουσαῖε, ἐξερέω  γὰρ   ἀληθέα, μηδέ σε τὰ πρὶν
[87]   τὸν κύριον τὸν φιλάνθρωπον· οὐδὲν  γὰρ   ἀλλ' τοῦτο ἔργον μόνον
[107]   λόγια τῆς ἀληθείας ἐγκεχάρακται. Ποῦ  γὰρ   ἀλλαχόθι ἐν σώφρονι ψυχῇ
[89]   ἔθους ἐμισήθη θεοσέβεια· οὐ  γὰρ   ἂν ἐμισήθη ποτὲ ἀπηγορεύθη
[57]   ἠπατημέναι ὑπὸ τῆς τέχνης. Οὐδὲ  γὰρ   ἂν θεᾷ τις συνεπλάκη, οὐδ'
[110]   σπέρματος ἐνέπλησε τὸ πᾶν. Οὐ  γὰρ   ἂν οὕτως ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ
[51]   ἀφεδρῶνα νείμαντες τῇ θεῷ. (Ἀλλὰ  γὰρ   ἀναισθήτῳ λίθῳ καὶ ξύλῳ καὶ
[98]   (πιστεύσωσιν. Ἡκόντων οὖν αὖθις, οὐ  γὰρ   ἀνήσω καλῶν, οἱ μικροτέχναι. Οὐδείς
[20]   γένος ἤνθησεν. Καὶ δὴ (οὐ  γὰρ   ἀνήσω μὴ οὐχὶ εἰπεῖν) ξενίσασα
[96]   ποιηταὶ καὶ λίθων προσκυνηταί· οἵδε  γὰρ   ἀνθρώ πους ἀποθεοῦν τετολμήκασι, τρισκαιδέκατον
[68]   τῆς ζητήσεως τἀγαθοῦ πέρι· πᾶσιν  γὰρ   ἁπαξαπλῶς ἀνθρώποις, μάλιστα δὲ τοῖς
[103]   ἂν ἐνδίκως ἀλλότριον γένοιτο; Τὸ  γὰρ   ἀπηλλοτριωμένον (στερόμενον τῆς οἰκειότητος στέρεται
[38]   τὴν περὶ τοὺς θεούς· οὐ  γὰρ   ἀπὸ δρυός εἰσι παλαιφάτου οὐδ'
[122]   δυσσέβειαν περὶ πλείονος αἱρούμεθα. ~Οὐ  γὰρ   ἀπὸ τρόπου φιλοσόφων παῖδες πάντα
[22]   καὶ αἱ κίσται μυστικαί· δεῖ  γὰρ   ἀπογυμνῶσαι τὰ ἅγια αὐτῶν καὶ
[19]   τοὺς κόκκους παραφυλάττουσιν ἐσθίειν· τοὺς  γὰρ>   ἀποπεπτωκότας χαμαὶ ἐκ τῶν τοῦ
[73]   δυναμένῳ. ~(Ἴτω δὲ ἡμῖν (οὐ  γὰρ   αὐταρκεῖ μόνον φιλοσοφία) ἀλλὰ
[105]   πρὸς τοὺς κατεπᾴδοντας ἀποκέκλεισται. Θυμὸς  γὰρ   αὐτοῖς, φησὶν γραφή, κατὰ
[48]   τὸν Αἰγύπτιον Σάραπιν; Οἳ μὲν  γὰρ   αὐτὸν ἱστοροῦσιν χαριστήριον ὑπὸ Σινωπέων
[42]   Δωσίδας λέγει· Φωκαεῖς δέ (οὐδὲ  γὰρ   αὐτοὺς παραπέμψομαι) τούτους Πυθοκλῆς ἐν
[104]   τοῦ πονηροῦ πλεονεξίας· μὲν  γὰρ   αὐτῶν ἀφῄρηται τῆς οὐρανίου προσόψεως,
[34]   κατα λαμβάνει τὸν Πρόσυμνον (ἐτεθνήκει  γάρ)   ἀφοσιούμενος τῷ ἐραστῇ Διόνυσος
[61]   ὑμῖν θεῶν αἱ διδασκαλίαι·  γὰρ   βούλεται, τοῦθ' ἕκαστος καὶ οἴεται"
[68]   δοκεῖ, ἔνθα φησίν ἥλιε, σὲ  γὰρ   δεῖ προσκυνεῖν πρῶτον θεῶν, δι'
[19]   σέλινον ἐπὶ τραπέζης τιθέναι· οἴονται  γὰρ   δὴ ἐκ τοῦ αἵματος τοῦ
[56]   μάταιοι καὶ κενόφρονες (πάλιν  γὰρ   δὴ ἐπαναλήψομαι) τὸν ὑπερουράνιον βλασφημήσαντες
[62]   πτηνῶν θηρῶν τε φόνοισιν. (Καὶ  γὰρ   δὴ καὶ ἀπηγόρευται ἡμῖν ἀναφανδὸν
[44]   θυσίας (παραστῆσαι πρῶτοι μεμύθευνται. Καὶ  γὰρ   δὴ καὶ κατὰ χρόνους ὕστερον
[112]   Ἑλλὰς γέγονεν τῷ (λόγῳ. Οὐ  γὰρ   δὴ μύθῳ μὲν ἐπιστεύετε ποιητικῷ
[19]   καὶ τελετὴν Καβειρικὴν καταγγέλλουσιν· αὐτὼ  γὰρ   δὴ τούτω τὼ ἀδελφοκτόνω τὴν
[37]   Γεγήρακε μετὰ τοῦ πτεροῦ· οὐ  γὰρ   δήπου μετανοεῖ τοῖς ἐρωτικοῖς οὐδὲ
[57]   κατὰ λόγον βεβιωκότας· ζωγραφίας μὲν  γὰρ,   δι' ὁμοιότητα σκιαγραφίας περιστερᾶς, προσέπτησαν
[17]   τὴν Φερεφάττης (ἐκτραγῳδοῦσαι ἁρπαγήν. Τὰ  γὰρ   Διονύσου μυστήρια τέλεον ἀπάνθρωπα· ὃν
[34]   πόλεις ἀνίστανται Διονύσῳ· εἰ μὴ  γὰρ   Διονύσῳ πομπὴν ἐποιοῦντο καὶ ὕμνεον
[120]   ἀθανασίαν μόνοις καρπώσασθαι δίδωμι. Ἐθέλω  γάρ,   ἐθέλω καὶ ταύτης ὑμῖν μεταδοῦναι
[13]   τῶν γραμμάτων τὰ μυστήρια· θηρεύουσι  γὰρ   εἰ καὶ ἄλλοι τινές, ἀτὰρ
[39]   τοιούτους προσκυνοῦντες θεούς; Τὰ μὲν  γὰρ   εἰ καὶ θηρία, ἀλλ' οὐ
[95]   τὸ δ' ἀγαθὸν> (ἐκπονεῖν. Καὶ  γὰρ   εἴ τῳ μεθυστέον, φέρε εἰπεῖν,
[5]   τῷ ὀργάνῳ τῷ ἀνθρώπῳ. Σὺ  γὰρ   εἶ κιθάρα καὶ αὐλὸς καὶ
[10]   πέταλα περιθέμενος πολυπραγμόνει Χριστόν· ἐγὼ  γάρ   εἰμι θύρα" φησί που·
[85]   παλαιοὶ τῶν Ἑβραίων πλανῆται· οὐ  γὰρ   εἰσελθεῖν εἰς τὴν κατάπαυσιν λέγονται
[82]   τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. (Πῶς  γὰρ   εἰσελθεῖν ἐπιτέτραπται τῷ ξένῳ; Ἀλλ'
[83]   θρωπότερος θεός· μὲν  γὰρ   ἐκ δούλων υἱοὺς ἡμᾶς γενέσθαι
[75]   πλάνης τῦφον, ἐπιφθεγγόμενος ἐμφρόνως εἰ  γὰρ   ἕλκει τὸν θεὸν τοῖς κυμβάλοις
[47]   Ἀμφιτρίτης ἐν Τήνῳ προσκυνούμενα. Δημήτριος  γὰρ   ἐν δευτέρῳ τῶν Ἀργολικῶν τοῦ
[7]   τοῦ εἶναι πάλαι ἡμᾶς (ἦν  γὰρ   ἐν θεῷ) καὶ τοῦ εὖ
[32]   Μάρπησσα οὐδὲ Ὑψιπύλη· Δάφνη  γὰρ   ἐξέφυγε μόνη καὶ τὸν μάντιν
[86]   τιμὴν θεὸς λαμβάνει. Ἠλπίκαμεν  γὰρ   ἐπὶ θεῷ ζῶντι, ὅς ἐστι
[45]   τοὺς Κινύρου ἀπογόνους (κεκηδεῦσθαι. Ἀλλὰ  γὰρ   ἐπιόντι μοι τοὺς προσκυνουμένους ὑμῖν
[76]   ἀδικίας ὀφλισκάνειν; Εἰ δ' οὐ  γὰρ   ἔσται, τῷ λόγῳ δὲ χρήσομαι,
[64]   ὕδωρ δὲ αὐτὸ προστρεπόμενοι. Τί  γάρ   ἐστί ποτε ἕτερον Ποσειδῶν
[94]   γὰρ κυροῦται τῇ φθορᾷ· ἐμὴ  γάρ   ἐστιν πᾶσα γῆ, ἔστι
[26]   τοὺς ἀνθρώπους καταγινομένης ὁρμώμενος. Τὸν  γὰρ   εὐεργετοῦντα μὴ συνιέντες θεὸν ἀνέπλασάν
[26]   νέχειν ἀναπείσασαι πλάσμασιν. ~Οἳ μὲν  γὰρ   εὐθέως ἀμφὶ τὴν οὐρανοῦ θέαν
[106]   τοὺς ὁλκοὺς τοὺς ἑρπηστικούς. Οἱ  γὰρ   ἐχθροὶ κυρίου χοῦν λείξουσι" φησίν
[120]   σιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν·  γὰρ   ζυγός μου χρηστὸς καὶ τὸ
[90]   (κατὰ τὸ ἔθος; Θεὸς μὲν  γὰρ   ζωὴν χαρίζεται, ἔθος δὲ πονηρὸν
[20]   περὶ τὴν Δηὼ μυθολογία; Ἀλωμένη  γὰρ   Δηὼ κατὰ ζήτησιν τῆς
[82]   τῷ γνησίῳ, τῷ ἠγαπημένῳ" Αὕτη  γὰρ   πρωτό τοκος ἐκκλησία
[79]   ἐπ' αὐτοῖς πεποι θότες, ἀναίσθητος  γὰρ   ὕλη. Ἔτι φησίν·
[102]   χαίρετ' οὐδὲν ἦτ' ἄρα; ~Τί  γὰρ   ἡγεῖσθε, ἄνθρωποι, τὸν Τύχωνα
[68]   ἔστι τοὺς ἄλλους θεούς· οὐδὲ  γὰρ   ἥλιος ἐπιδείξει ποτ' ἂν τὸν
[122]   καὶ υἱοὶ ὑψίστου πάντες. Ἡμᾶς  γάρ,   ἡμᾶς εἰσπεποίηται καὶ ἡμῶν ἐθέλει
[80]   ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτοῦ. Ἀποπεσόντας  γὰρ   ἡμᾶς ἐπὶ τὰ εἴδωλα
[59]   καὶ τὰ ὦτα παρῃτήμεθα· ἡμεῖς  γάρ,   ἡμεῖς ἐσμεν οἱ τὴν εἰκόνα
[4]   μετεμόρφωσεν εἰς ἀνθρώπους ἡμέρους. (Ἦμεν  γάρ,   ἦμέν ποτε καὶ ἡμεῖς ἀνόητοι,
[112]   δὲ καὶ Ἰωνίαν πολυπραγμονοῦντας. Εἰ  γὰρ   ἡμῖν διδάσκαλος πληρώσας
[110]   τῆς ἀνθρωπότητος ὑπεκρίνετο, ἀγνοηθείς· γνήσιος  γὰρ   ἦν ἀγωνιστὴς καὶ τοῦ πλάσματος
[6]   ὡς οἰκίαν· πρὸ ἑωσφόρου"  γὰρ   ἦν, καὶ ἐν ἀρχῇ ἦν
[20]   καὶ πιεῖν οὐκ ἐθελούσης (πενθήρης  γὰρ   ἦν) περιαλγὴς Βαυβὼ γενομένη,
[18]   κατα θάψαι. δέ, οὐ  γὰρ   ἠπείθησε Διί, εἰς τὸν Παρνασσὸν
[66]   θεῷ, διὰ πάντων ἀσεβῶν. Τί  γὰρ   Ἡρακλείδης Ποντικός; Ἔσθ' ὅπῃ
[30]   τὸν Ἡρακλέα εἴδωλον" ἐλέγξας· φῶτα"  γὰρ   Ἡρακλῆα (μεγάλων ἐπιίστορα ἔργων" Ἡρακλέα
[91]   ἔλεον τὸν ἐξ οὐρανῶν; (Ὁ  γὰρ   θεὸς ἐκ πολλῆς τῆς φιλανθρωπίας
[36]   ἐκ παντὸς εἰσάγειν τρόπου. Καὶ  γάρ   θην κείνοις θνητὸς χρώς" Τεκμηριοῖ
[105]   προαίρεσιν τῇ (σωτηρίᾳ συνάψαντες· ἐμποδὼν  γὰρ   ἵσταται οὐδὲν τῷ σπεύδοντι πρὸς
[36]   δὴ τραύματα, καὶ αἵματα· οἱ  γὰρ   ἰχῶρες οἱ ποιητικοὶ εἰδεχθέστεροι καὶ
[55]   ἡμῖν τὴν ἀνθρωπίνην πλάνην. Εἰ  γὰρ   καὶ λαλοῦντί σοι μὴ πεπιστεύκασι,
[63]   ὄψει καταλαμβανόμενα προσκυ νούντων. Εἰ  γὰρ   καὶ μὴ ἀνθρώπινα τὰ ἔργα
[9]   γεωργόν, ζητῆσαι τὸν ἄνδρα. Εἷς  γὰρ   καὶ αὐτὸς οὗτος,
[65]   οὐδὲ τὴν τούτων ἄγνοιαν. Εἰ  γὰρ   καὶ τὰ μάλιστα ἀποφεύγειν οἴονται
[74]   παλίμπλαγκτος στρέψας θεὸν ἱλάσκοιο. (Εἰ  γὰρ   καὶ τὰ μάλιστα ἐναύσματά τινα
[51]   τῆς ἀνοίας ὡς δειλαίους· εἰ  γὰρ   καί τινα τῶν ζῴων οὐχὶ
[14]   τὰ μυστήρια. ~Ἤδη δέ, καὶ  γὰρ   καιρός, αὐτὰ ὑμῶν τὰ ὄργια
[53]   Ὀλυμπίου ἐπιγράψας Παντάρκης καλός" οὐ  γὰρ   καλὸς αὐτῷ Ζεύς, ἀλλ'
[30]   ἔσκηψε μόρον. (Καὶ Εὐριπίδης· Ζεὺς  γὰρ   κατακτὰς παῖδα τὸν ἐμὸν αἴτιος
[34]   κακῶς ἐπινενεμημένοι τὸν βίον. (Διόνυσος  γὰρ   κατελθεῖν εἰς Ἅιδου γλιχόμενος ἠγνόει
[42]   (Πηλεῖ καὶ Χείρωνι καταθύεσθαι· Λυκτίους  γὰρ   (Κρητῶν δὲ ἔθνος εἰσὶν οὗτοι)
[94]   οὐ πραθήσεται εἰς βεβαίωσιν· οὐ  γὰρ   κυροῦται τῇ φθορᾷ· ἐμὴ γάρ
[49]   ὡς Γανυμήδην Ζεύς· οὐ  γὰρ   κωλύεται ῥᾳδίως ἐπιθυμία φόβον οὐκ
[116]   τῷ θείῳ γεραίροντες λόγῳ. Ἔτι  γὰρ   λαλοῦντός σου ἐρεῖ" φησίν, ἰδοὺ
[41]   λοιβῆς τε κνίσης τε· τὸ  γὰρ   λάχομεν γέρας ἡμεῖς, (λέγοντες. Τίνα
[63]   τὰ ὄργανα τοῦ χρόνου. Τῷ  γὰρ   λόγῳ αὐτοῦ ἐστερεώθησαν καὶ τῷ
[103]   μόνος ὄντως ὑπάρχων θεός. Ἀλλὰ  γὰρ   μανδραγόραν τι ἄλλο φάρμακον
[13]   τοῖς ὑποτεταγμένοις ἔντεχνον ἀπάτην. (Οὐ  γάρ   με Κύπριος νησιώτης
[82]   νεολαία ἐμή· ἢν  γὰρ   μὴ αὖθις ὡς τὰ παιδία
[117]   ὁμοῦ καὶ θεραπευτὴν γενέσθαι· οὐ  γὰρ   μιμεῖσθαί τις δυνήσεται τὸν θεὸν
[56]   πατεῖν, οὐ προσκυνεῖν μεμελέτηκα· οὐ  γάρ   μοι θέμις ἐμπιστεῦσαί ποτε τοῖς
[108]   ἄλλην" καὶ οὐκ ἐπιθυμήσεις, ἐπιθυμίᾳ  γὰρ   μόνῃ μεμοίχευκας. ~Πόσῳ γοῦν ἄμεινον
[66]   τὸν θεὸν ὑπονοεῖ. Ἐπικούρου μὲν  γὰρ   μόνου καὶ ἑκὼν ἐκλήσομαι, ὃς
[40]   σμικρὸν διαθρεῖν δυνα μένῳ· τρὶς  γὰρ   μύριοί εἰσιν ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ
[103]   φόβον ἰνδάλλεσθαι ὡς θεόν. Τρὶς  γὰρ   μύριοί εἰσιν" ὡς ἀληθῶς ἐπὶ
[22]   τούτοις μαντεύεται τὸ πῦρ· τὰ  γὰρ   νομιζόμενα κατὰ ἀνθρώπους (μυστήρια ἀνιερωστὶ
[64]   καὶ Ἐφέσιος Ἡράκλειτος· Ἐμπεδοκλῆς  γὰρ   Ἀκραγαντῖνος εἰς πλῆθος ἐμπεσὼν
[7]   συμφθαρῶσιν. Οὗ δὴ χάριν (εἷς  γὰρ   ἀπατεὼν ἄνωθεν μὲν τὴν
[37]   ἄνα, σεῖο Κρῆτες ἐτεκτήναντο. Τέθνηκε  γὰρ   Ζεὺς (μὴ δυσφόρει) ὡς
[4]   καὶ ἀνοίᾳ κατατετριμμένους οἰκτείρουσα· Δυνατὸς  γὰρ   θεὸς ἐκ τῶν λίθων
[63]   αὐτοῦ τὸ βούλημα κοσμοποιία· μόνος  γὰρ   θεὸς ἐποίησεν, ἐπεὶ καὶ
[36]   ἐνεφορεῖτο σαρκῶν οὐχ ἑκών. Ἠγνόει  γὰρ   θεὸς ὡς ἄρα Λυκάων
[27]   παραπτώμασιν συνεζωοποίησεν τῷ Χριστῷ. Ζῶν  γὰρ   λόγος" καὶ συνταφεὶς Χριστῷ
[80]   πίστιν πᾶσι καὶ σωτηρίαν. Κύριος"  γὰρ   ποιήσας τὴν γῆν ἐν
[52]   (τὰ ἀγάλματα ἐπιπεφήμισται. Διονύσιος μὲν  γὰρ   τύραννος νεώτερος θοἰμάτιον
[26]   Ὅμηρος. Τελευταῖος δὲ ὑπολείπεται (ἑπτὰ  γὰρ   οἱ ἅπαντες οὗτοι τρόποι)
[75]   ἐπὶ τοῦ σανιδίου (μητραγύρτης· τοιοῦτοι  γὰρ   οἱ μητραγύρται. Ὅθεν εἰκότως
[77]   τὰς προφητικὰς ἰέναι γραφάς· καὶ  γὰρ   οἱ χρησμοὶ τὰς εἰς τὴν
[75]   οὐκ ἐφικόμενοι τοῦ τέλους. ~Ἤδη  γὰρ   οἶμαι παντί τῳ δῆλον γεγονέναι
[104]   ἐπιλέγεσθαί σοι τὰς φωνάς· μὴ  γὰρ   οἴου λίθους μὲν εἶναι ἱερὰ
[71]   τῆς ἀληθείας ἐπιδράξαιντο. Ἀντισθένης μὲν  γὰρ   οὐ Κυνικὸν δὴ τοῦτο ἐνενόησεν,
[113]   ὑπὲρ μέλι καὶ κηρίον. Πῶς  γὰρ   οὐ ποθεινὸς τὸν ἐν
[102]   εὖ φρονῶν ὑπολάβοι θεούς; Οὐδὲ  γὰρ   οὐδ' ἐρινῦς οὐδὲ μοῖραι οὐδὲ
[97]   τῶν δαιμόνων ἀθλιώτερος μακρῷ. Θεὸς"  γὰρ   οὐδαμῇ οὐδαμῶς ἄδικος" ὥσπερ οἱ
[24]   (νόσου. Ὧν δὴ χάριν (οὐ  γὰρ   οὐδαμῶς ἀποκρυπτέον) θαυμά ζειν ἔπεισί
[68]   δῆτα, (ὢ πρὸς αὐτοῦ; Ῥητέον  γὰρ   οὐδαμῶς ἐστίν. Εὖ γε,
[41]   ἡμίθεοι ὥσπερ ἡμίονοι κέκληνται· οὐδὲ  γὰρ   οὐδὲ ὀνομάτων ὑμῖν πενία πρὸς
[33]   καὶ (παίδων διηγεῖσθαι φθοράς. Οὐδὲ  γὰρ   οὐδὲ παίδων ἀπέσχοντο οἱ παρ'
[44]   (νεὼς ἀνοικοδομοῦσα, τοὺς δή– οὐ  γὰρ   οὐδὲ τούτους σιωπή σομαι, πρὸς
[121]   (τοῦ τῆς ἀληθείας λόγου. Οὐδὲ  γὰρ   οὐδὲ τῷ θεῷ αὐτῷ ἀρεστόν,
[40]   ὑμεῖς φατέ, ἐγκαταλεγόμενοι τάξει. Εἰ  γὰρ   οὖν (δαίμονες, λίχνοι τε καὶ
[42]   αὐτοὺς λελήθασιν ἀποσφάττοντες ἀνθρώπους. (Οὐ  γὰρ   οὖν παρὰ τὸν τόπον ἱερεῖον
[122]   θεοφιλὴς δὲ ἄνθρωπος (καὶ  γὰρ   οὖν φίλος τῷ θεῷ, μεσιτεύοντος
[122]   πατήρ, οὐ τῶν ἀπειθούντων. Καὶ  γὰρ   οὖν ὧδέ πως ἔχει τὰ
[103]   οἰκειότητος στέρεται τῆς ἀληθείας.  γὰρ   οὐχ Νιόβη τρόπον τινά,
[9]   καὶ ἀναβάλλεσθαι τὴν σωτηρίαν;  γὰρ   οὐχὶ καὶ Ἰωάννης ἐπὶ σωτηρίαν
[76]   μεθύοντα ἀλλαχόθι καὶ ἄπληστον· πῶς  γὰρ   οὐχί; Ὃς ἑστιώμενος τοῖς κρέασι
[50]   εἴ τις δόμοις λεσχηνεύοιτο"  γὰρ   οὐχὶ τερατώδεις οἱ λίθους προστρεπόμενοι,
[68]   σοῦ συνεργὸν τῆς ζητήσεως; οὐ  γὰρ   παντάπασιν ἀπεγνώκαμέν σε. Εἰ βούλει,
[73]   αἰνίττεται Ἡσίοδος τὸν θεόν· αὐτὸς  γὰρ   πάντων βασιλεὺς καὶ κοίρανός ἐστιν·
[57]   τῆς προσόψεως ἐλέγχηται· ἐναπο μέμακται  γὰρ   πάνυ δὴ σαφῶς τὰ εἴδη
[68]   τὸν θεόν, Πλάτων; Τὸν  γὰρ   πατέρα καὶ ποιητὴν τοῦδε τοῦ
[104]   οὔτε τὴν κόλασιν ἐκτρεπόμενοι. (Οὐ  γὰρ   πιστεύουσι τῷ θεῷ οὐδὲ ἐκμανθάνουσι
[62]   ἀναφανδὸν ἀπατηλὸν ἐργάζεσθαι τέχνην. Οὐ  γὰρ   ποιήσεις, φησὶν προφήτης, παντὸς
[9]   στεῖραν καὶ τὴν ἔρημον. Ἐπεὶ  γὰρ   πολλὰ τὰ τέκνα τῆς εὐγενοῦς,
[7]   ἤδη ἀπολλυμένους ἐπιφανεὶς περισέσωκεν. Τὸ  γὰρ   πονηρὸν καὶ ἑρπηστικὸν θηρίον γοητεῦον
[84]   μὴ λάθῃ καταφρονῶν ἑαυτοῦ. Λέγει  γάρ   που γραφή· σήμερον ἐὰν
[27]   δὲ παλινδρομήσητε εἰς (οὐρανόν. Ἦμεν  γάρ   που καὶ ἡμεῖς τέκνα ὀργῆς,
[35]   αὐτὸν εἰς (συνουσίαν ὑπαγάγηται. Πανύασσις  γὰρ   πρὸς τούτοις καὶ ἄλλους παμπόλλους
[64]   ὡς ἀρχέγονον σέβοντες πεπόνθασιν· τὸ  γὰρ   πῦρ τοῦτο ἕτεροι Ἥφαιστον ὠνόμασαν.
[55]   μῦθος καὶ χρόνος. Φιλεῖ  γάρ   πως τὰ μὲν παρόντα συνηθείᾳ
[71]   Ἑβραίων θεσπιζούσης ὧδέ πως; Τίς  γὰρ   σὰρξ δύναται τὸν ἐπουράνιον καὶ
[2]   καταλειπόντων, οἰκούντων δὲ Σιών· Ἐκ  γὰρ   Σιὼν ἐξελεύσεται νόμος, καὶ λόγος
[96]   τοῦ δεσπότου τῶν ὅλων. Οὐ  γὰρ   σμικρὸν ἡμῖν τὸ ἆθλον ἀθανασία
[95]   κατέδεται, παρακοῆς κρίσις. Τὸ  γὰρ   στόμα κυρίου ἐλάλησεν ταῦτα" νόμος
[82]   μὴ οὐχὶ ἐπιτελὴς γενομένη· τὸ  γὰρ   στόμα κυρίου" τὸ ἅγιον πνεῦμα,
[94]   προτρέπων, νουθετῶν, παιδεύων, φιλῶν· οὐδὲ  γὰρ   σῴζων παύεται, συμβουλεύει δὲ τὰ
[79]   νῦν φυλάξασθε τὰς ἀπειλάς· ὀλολύξει  γὰρ   τὰ γλυπτὰ καὶ τὰ χειροποίητα,
[2]   οἱ ὑποκριταὶ θυμηδίας θεάματα. Ἀλλὰ  γὰρ   τὰ μὲν δράματα καὶ τοὺς
[114]   κτίσις καινὴ βεβούληται·  γὰρ   τὰ πάντα καθιππεύων δικαιοσύνης ἥλιος"
[96]   παραθήσομαι (πειθώ. Ὑμεῖς δέ, οὐ  γὰρ   τὰ πάτρια ὑμᾶς ἔτι τῆς
[37]   τέθαπται· Καλλίμαχος ἐν ὕμνοις· καὶ  γὰρ   τάφον, ἄνα, σεῖο Κρῆτες
[6]   ἡμῶν, σῳζόμεθα. Κακία μὲν  γὰρ   τὴν ἀνθρώπων ἐπιβόσκεται φθοράν,
[84]   ταῖς ψυχαῖς τὸν θεόν; Μεγάλη  γὰρ   τῆς ἐπαγγελίας αὐτοῦ χάρις,
[109]   καὶ πράξει καὶ λόγῳ μηδὲ  γὰρ   τόδε δείμαινε, μή σε τὰ
[104]   τοὺς (λίθους ὅπερ εἰσίν. Οἱ  γάρ   τοι δείλαιοι τῶν ἀνθρώπων καὶ
[66]   εἴδωλα Ἀβδηρίτης Δημόκριτος.  γάρ   τοι Κροτωνιάτης Ἀλκμαίων θεοὺς ᾤετο
[66]   ὑπολαμβάνων αὐτὸς αὑτῷ περιπείρεται.  γάρ   τοι μέχρι τῆς σελήνης αὐτῆς
[105]   μεταλλάξαι εὔχεται οὐδὲ σιδήρῳ· εὖ  γάρ   τοι παντὸς μᾶλλον τοῦτο εἴρηται·
[123]   ἀγαθῶν, τὴν σωτηρίαν, παρακαλῶν· περὶ  γάρ   τοι τῆς παῦλαν οὐδαμῇ οὐδαμῶς
[89]   τὴν συνήθειαν ἀπωσάμενοι; Τοῦτ' αὐτὸ  γάρ   τοι τὸ κάλλιστον τῶν ἐγχειρουμένων
[7]   εἰς ἀίδιον ζωὴν παραπεμπόμεθα. (Κατὰ  γὰρ   τὸν θεσπέσιον ἐκεῖνον τοῦ κυρίου
[105]   χρηστός ἐστι πανταχοῦ σωτήριος· (ὁ  γὰρ   τοῦ δικαίου ζηλωτής, ὡς ἂν
[53]   Ἀλεξανδρέων πόλει Σαράπιδος ἱεροῦ. Ἀθήνησι  γὰρ   τοῦ Διονύσου τοῦ Ἐλευθερέως κατήρειψε
[98]   κωφὸν (χειρῶν Ἀττικῶν. Εἰκὼν" μὲν  γὰρ   τοῦ θεοῦ" λόγος αὐτοῦ
[98]   γήινοι γῆς ὄντες ἐργάται. Τότε  γάρ,   φησί τις προφητεία, δυστυχήσειν τὰ
[92]   τρυφάς, ὑώδεις τινὲς ἄνθρωποι. Ὕες  γάρ,   φησίν, ἥδονται βορβόρῳ" μᾶλλον
[48]   δημιουργίαν μικτῇ καὶ ποικίλῃ. Ῥίνημα  γὰρ   χρυσοῦ ἦν αὐτῷ καὶ ἀργύρου
[77]   συγκρίσει τὴν ἐκλογὴν διδάσκει· τὸ  γὰρ   ψεῦδος οὐ ψιλῇ τῇ παραθέσει
[92]   τοῦ ἀγαθοῦ τὸν πονηρόν. Τίς  γάρ,   πρὸς τῆς ἀληθείας, σωφρονῶν
[67]   νηπίων μᾶλλον τἀληθὲς εἰδότων. (Τί  γάρ,   πρὸς τῆς ἀληθείας, τοὺς
[87]   διὰ πίστεως ἐν Χριστῷ. Ἱερὰ  γὰρ   ὡς ἀληθῶς τὰ ἱεροποιοῦντα καὶ
[51]   τὰ ἀγάλματα ὅπερ ἐστίν. Ἔστιν  γὰρ   ὡς ἀληθῶς τὸ ἄγαλμα ὕλη
[50]   τὸν Ἀγυιέα θυρωρὸν ἱστάντες. Εἰ  γὰρ   ὡς ἀναισθήτους ὑβρίζουσιν, τί προσκυνοῦσιν
[100]   τὸ βέλτιστον οὐχ ἑλόμενος· πέφυκε  (γὰρ   ὡς ἄνθρωπος οἰκείως ἔχειν πρὸς
[113]   τῆς ψυχῆς ἀποξύνας (ὄμματα" Καὶ  γὰρ   ὥσπερ ἡλίου μὴ ὄντος ἕνεκα
[73]   πάτερ, μέγα θαῦμα, μέγ' ἀνθρώποισιν  ὄνειαρ.   (Ταύτῃ τοι καὶ Ἀσκραῖος
[31]   θυγάτηρ Μάκαρος. δὲ  Μάκαρ   Λεσβίων μὲν ἐβασίλευεν, διεφέρετο δὲ
[70]   διδασκάλους, κἂν ἀποκρύπτειν ἐθέλῃς· γεωμετρίαν  παρ'   Αἰγυπτίων μανθάνεις, ἀστρονομίαν παρὰ Βαβυλωνίων,
[60]   νομίζοντες· κἀπὶ τοῦ σκίμποδος κατακείμενοι  παρ'   αὐτὰς ἔτι τὰς περιπλοκὰς ἀφορῶσιν
[108]   δὲ τὴν ἀλήθειαν· οὐκ ἔστι  παρ'   αὐτοῖς κολάκων γένη, οὐ δεισιδαι
[42]   κατοικοῦντες, οὓς ἂν τῶν ξένων  παρ'   αὑτοῖς ἕλωσι, τούτων δὴ τῶν
[92]   ἀνθρώπους ἐπιγεγονότας τοῦ θεοῦ καὶ  παρ'   αὐτοῦ τὴν ψυχὴν εἰληφότας καὶ
[70]   καὶ δόξαν τὴν τοῦ θεοῦ  παρ'   αὐτῶν ὠφέλησαι τῶν Ἑβραίων, (οἵτινες
[72]   εἰς δόξαν βλέπει, ὡς δὴ  παρ'   ἐκείνης τευξόμενος καλοῦ τινος. (Ἐνταῦθα
[24]   κατετόξευσεν, ὡς ἄνανδρον αὐτόν τε  παρ'   Ἕλλησι γεγενη μένον καὶ τῆς
[48]   Αἰγύπτιον βασιλέα, τὰ πλεῖστα τῶν  παρ'   Ἕλλησι παραστησάμενον ἐθνῶν, ἐπανελθόντα εἰς
[49]   ἐν Αἰγύπτῳ, ὀλίγου δεῖν καὶ  παρ'   Ἕλλησι, σεβασμίως τεθείακεν θεὸν
[17]   καμπεσίγυια, μῆλά τε χρύσεα καλὰ  παρ'   Ἑσπερίδων λιγυφώνων. ~Καὶ τῆσδε ὑμῖν
[122]   κύριον τὸν θεὸν καὶ τοῦτο  (παρ'   ὅλον τὸν βίον ἔργον ἡγουμένους.
[7]   ἄνθρωπος, ἁπάντων ἡμῖν αἴτιος ἀγαθῶν·  παρ'   οὗ τὸ εὖ ζῆν ἐκδιδασκόμενοι
[50]   ὕπτια δ' οἰμῴξει Ἔφεσος κλαίουσα  παρ'   ὄχθαις καὶ νηὸν ζητοῦσα τὸν
[55]   Ἵππωνος· νοήσωμεν αὐτόν. (Οἱ προσκυνούμενοι  παρ'   ὑμῖν, ἄνθρωποι γενόμενοί ποτε, εἶτα
[33]   γὰρ οὐδὲ παίδων ἀπέσχοντο οἱ  παρ'   ὑμῖν θεοί, μέν τις
[32]   Λεσβίῳ. ~Ἀκούετε δὴ οὖν τῶν  παρ'   ὑμῖν θεῶν τοὺς ἔρωτας καὶ
[102]   ὕπνος καὶ θάνατος θεὼ διδυμάονε  παρ'   ὑμῖν νομίζοιντο, πάθη ταῦτα περὶ
[41]   καὶ ὀψαρτυτικῆς φίλην; τοιοίδε μέντοι  παρ'   ὑμῖν οἵ τε δαίμονες καὶ
[37]   πολυπραγμόνει. Κρής σοι διηγήσεται,  παρ'   καὶ τέθαπται· Καλλίμαχος ἐν
[52]   Ἀθηνᾶς Πολιάδος Σαράπιδος Αἰγυπτίου·  παρ'   ὧν οὐδὲ αὐτῶν τὴν ἀναισθησίαν
[65]   Πέρσας Σαυρομάτας Μάγους,  παρ'   ὧν τὴν ἀθεότητα τῶν σεβασμίων
[24]   σοι ἤδη καιρός, ὥσπερ Εὐρυσθεῖ,  ἀτὰρ   δὴ καὶ ἡμῖν ὑπουργῆσαι τὸν
[13]   γὰρ εἰ καὶ ἄλλοι τινές,  ἀτὰρ   δὴ καὶ οἱ μῦθοι οἱ
[93]   οἳ τὴν ἀίδιον διώκομεν σωτηρίαν,  ἀτὰρ   δὴ καὶ ὧν αὐτὸς αἰνίττεται
[30]   θανάτου δέ οἱ αἶσα πέπρωται·  αὐτὰρ   γ' ἀθάνατος Πολυδεύκης, ὄζος
[59]   τὴν ἀληθῆ θεοσέβειαν δεισιδαμονίᾳ σατυρίσαντες.  ~Αὐτὰρ   φορμίζων ἀνεβάλλετο καλὸν ἀείδειν
[72]   τοῦ θεοῦ πέρι τί  περ   εἶχεν φρονῶν· (τἀγαθὸν ἐρωτᾷς μ'
[123]   προῆλθον ὑπὸ φιλανθρωπίας τι  περ   εἶχον ἐκ θεοῦ ἐκχέων, ὡς
[70]   βροτῶν εἴδωλα θανόντων τιμῶσιν, ὅσα  πέρ   τε βροτοὶ κενεόφρονι βουλῇ· ἀλλὰ
[65]   οὐδὲ μὴν ἴβιδας καὶ ἰχνεύμονας  καθάπερ   Αἰγύπτιοι, ἀλλὰ πῦρ τε καὶ
[35]   δ' ἐθήτευε Ποσειδῶν καὶ Ἀπόλλων,  καθάπερ   ἀχρεῖος οἰκέτης, μηδὲ ἐλευθερίας δήπουθεν
[49]   νεώς ἐστιν Ἀντινόου καὶ πόλις·  καθάπερ   δέ, οἶμαι, οἱ ναοί, οὕτω
[109]   τῆς σωτηρίας ὑπομένειν οὐ καρτερεῖτε,  καθάπερ   δὲ τῶν σιτίων τοῖς γλυκέσιν
[64]   ἔστι δὲ Σκυθῶν τὸ τοιοῦτον,  καθάπερ   Εὔδοξος ἐν δευτέρᾳ Γῆς περιόδου
[8]   τῶν ἀνθρώπων· ᾄδει δὲ ἄλλοις,  καθάπερ   ἰατρὸς ἀγαθὸς τῶν νοσούντων σωμάτων
[109]   ὑπερβήσῃ τὸν λῆρον τῆς συνηθείας,  καθάπερ   καὶ οἱ παῖδες τὰ ἀθύρματα
[86]   τινὰ ἐνάλοις πέτραις, ἀθανασίας ὀλιγωροῦσιν,  καθάπερ   Ἰθακήσιος γέρων οὐ τῆς
[51]   πρώτης γενέσεως εὐθὺς ἀνάπηρα φαίνεται,  καθάπερ   οἱ σπάλακες καὶ μυγαλῆ,
[115]   τέλεον νωδοὶ καὶ τυφλοὶ  καθάπερ   οἱ σπάλακες οὐδὲν ἄλλο
[101]   τοῦ δίκαια σημαίνοντος ἄκουε στρατηγοῦ.  ~Καθάπερ   οὖν κάρῳ καὶ μέθῃ βεβαρημένοι
[47]   ἐκ τῶν Πέλοπος ὀστῶν κατεσκευάσθαι,  καθάπερ   τὸν Ὀλύμπιον ἐξ ἄλλων ὀστῶν
[47]   Φειδίας πάλιν ἐκεῖνα τὰ ἀγάλματα  καθάπερ   τοὺς λέοντας τοὺς σὺν αὐτοῖς
[39]   τὰ ἄλογα τῶν ζῴων ἐκτετιμηκότες  ἤπερ   Ἕλληνες τοιούτους προσκυνοῦντες θεούς; Τὰ
[104]   δὲ θηρία καὶ τοὺς (λίθους  ὅπερ   εἰσίν. Οἱ γάρ τοι δείλαιοι
[51]   δὲ καὶ τέχνην, τὰ ἀγάλματα  ὅπερ   ἐστίν. Ἔστιν γὰρ ὡς ἀληθῶς
[24]   ἀλλὰ τὴν πλάνην γε ὑπωπτευκότας,  ὅπερ   οὐ σμικρὸν εἰς ἀλήθειαν (φρονήσεως
[71]   γνώριμος θεὸν οὐδενὶ ἐοικέναι" φησίν·  διόπερ   αὐτὸν (οὐδεὶς ἐκμαθεῖν ἐξ εἰκόνος
[12]   τὰ μυστήρια; οὐκ ἐξορχήσομαι μέν,  ὥσπερ   Ἀλκιβιάδην λέγουσιν, ἀπογυμνώσω δὲ εὖ
[19]   τοῦ Κορυβαντικοῦ τὸ σέλινον ἐκπεφυκέναι·  ὥσπερ   ἀμέλει καὶ αἱ θεσμοφοριάζουσαι τῆς
[26]   τὴν Χαρὰν καὶ τὴν Ἐλπίδα,  ὥσπερ   ἀμέλει καὶ Ἐπιμενίδης παλαιὸς
[64]   οὐσία ἐκ τῆς πόσεως ὀνοματοποιουμένη;  ὥσπερ   ἀμέλει πολέμιος Ἄρης ἀπὸ
[61]   φυλάττετε δὲ ἔτι μᾶλλον ἀνακείμενα,  ὥσπερ   ἀμέλει τῶν θεῶν ὑμῶν τὰς
[117]   τὰς ἡδονὰς καὶ τὰς ῥᾳθυμίας  ὥσπερ   ἄνθος ἐφήμερον καταλίμπανε ἀνέμῳ καὶ
[53]   πρὸς τὸ κάλλος ἀπεμιμοῦντο Φρύνης,  ὥσπερ   αὖ καὶ οἱ λιθοξόοι τοὺς
[91]   τῆς φιλανθρωπίας ἀντέχεται τοῦ ἀνθρώπου,  ὥσπερ   ἐκ καλιᾶς ἐκπίπτοντος νεοττοῦ
[65]   οὐ ξύλα καὶ λίθους ὑπειλήφασιν  ὥσπερ   Ἕλληνες οὐδὲ μὴν ἴβιδας καὶ
[63]   θύρας ὑπολείπεται σοφία θεϊκή· ἐντεῦθεν  ὥσπερ   ἐξ ἱεροῦ τινος ἀσύλου οὐδενὶ
[122]   σωφρονοῦντας καὶ πάντα αὐτοῦ νομίζειν,  ὥσπερ   ἔστι, πρὸς δὲ καὶ ἡμᾶς
[51]   οὐχὶ πάσας ἔχει τὰς αἰσθήσεις,  ὥσπερ   εὐλαὶ καὶ κάμπαι καὶ ὅσα
[24]   εἶπεν· νῦν σοι ἤδη καιρός,  ὥσπερ   Εὐρυσθεῖ, ἀτὰρ δὴ καὶ ἡμῖν
[6]   ἐπιβόσκεται φθοράν, δὲ ἀλήθεια,  ὥσπερ   μέλιττα λυμαι νομένη τῶν
[113]   ψυχῆς ἀποξύνας (ὄμματα" Καὶ γὰρ  ὥσπερ   ἡλίου μὴ ὄντος ἕνεκα τῶν
[41]   θεοὶ καὶ εἴ τινες ἡμίθεοι  ὥσπερ   ἡμίονοι κέκληνται· οὐδὲ γὰρ οὐδὲ
[69]   (φύσιν. μὲν δὴ θεός,  ὥσπερ   καὶ παλαιὸς λόγος, ἀρχὴν
[34]   οἱ ἀγῶνες ἐπὶ νεκροῖς διαθλούμενοι,  ὥσπερ   καὶ τὰ λόγια, καὶ (δεδήμευνται
[102]   παντί τῳ δῆλονὅτι λίθους,  ὥσπερ   καὶ τὸν Ἑρμῆν. Ὡς δὲ
[28]   καταθύσασα τῷ πατρῴῳ κεκόσμηται (δέρματι  ὥσπερ   κῳδίῳ. Ναὶ μὴν Ἀπόλλωνα
[25]   ἀντὶ τοῦ μόνου ὄντος θεοῦ,  ὥσπερ   ἐκ τῆς πόρνης τοὺς
[92]   ἐκείνης τῆς φωτεινῆς ἀεροβατοῦντα νεφέλης,  ὥσπερ   (ὁ Ἠλίας, θεωροῦντα τὸν ὑετὸν
[92]   νόθους ἡμᾶς ἐξελέγξῃ κύριος  ὥσπερ   ἥλιος τοὺς ἀετούς. ~Μετανοήσωμεν
[97]   Θεὸς" γὰρ οὐδαμῇ οὐδαμῶς ἄδικος"  ὥσπερ   οἱ δαίμονες, ἀλλ' ὡς οἷόν
[100]   ἄνθρωπος οἰκείως ἔχειν πρὸς θεόν.  Ὥσπερ   οὖν τὸν ἵππον ἀροῦν οὐ
[69]   τῶν ὄντων ἀληθείας τὸ μέτρον.  Ὥσπερ   οὖν τῷ μέτρῳ καταληπτὰ τὰ
[80]   δὲ ἄοκνος ᾖς, ἥξει σοι  ὥσπερ   πηγὴ ἄμητός σου"
[120]   ἑνὸς τοῦ αὐτοῦ καὶ πατρός,  ὑπὲρ   ἀνθρώπων εὔχεται καὶ ἀνθρώποις ἐγκελεύεται
[66]   ἄλλων φιλοσόφων ὅσοι τὰ στοιχεῖα  ὑπερ   βάντες ἐπολυπραγμόνησάν τι ὑψηλότερον καὶ
[113]   καὶ λίθον τίμιον· ποθεινός ἐστιν  ὑπὲρ   μέλι καὶ κηρίον. Πῶς γὰρ
[31]   χάριν Μεγακλὼ χαριστήριον αὐτὰς  ὑπὲρ   τῆς μητρὸς ἀνέθηκε χαλκᾶς καὶ
[31]   ἠγα νάκτει δὲ Μεγακλὼ  ὑπὲρ   τῆς μητρός· τί δ' οὐκ
[87]   μήτε τῷ Παύλῳ, καὶ ταῦτα  ὑπὲρ   Χριστοῦ δεομένῳ. ~Γεύσασθε καὶ ἴδετε
[59]   ὑπερπαθῆ· ἀνάθημα γεγόναμεν τῷ θεῷ  ὑπὲρ   Χριστοῦ· (ἡμεῖς τὸ γένος τὸ
[113]   λόγος φωτίσας ἡμᾶς  ὑπὲρ   χρυσίον καὶ λίθον τίμιον· ποθεινός
[73]   τε καὶ ὕστατον ἱλάσκονται· χαῖρε,  πάτερ,   μέγα θαῦμα, μέγ' ἀνθρώποισιν ὄνειαρ.
[9]   αὐτὸς οὗτος, τῆς στείρας  ἀνήρ,   τῆς ἐρήμου γεωργός,
[31]   θεραπαινίδας ταύτας ἐώνηται (Μεγακλὼ  θυγάτηρ   Μάκαρος. δὲ Μάκαρ
[40]   δὴ τὸ παροιμιῶδες ἐπιφθέγξασθαι ἁρμόττει  πατὴρ   ἀνουθέτητος παῖδα νουθετεῖ. ~Εἰ δ'
[94]   ταῖς εὐχαρίστοις τρυφαῖς δεδημιούργηκεν  (πατήρ.   Ἀργυρίῳ μὲν ὠνήσεται νόθος,
[82]   κύριος οὐδ' ὡς θεὸς ἀνθρώποις,  (πατὴρ   δὲ ὣς ἤπιος" νουθετεῖ υἱούς.
[16]   φησί τις ποιητὴς εἰδωλικός, ταῦρος  πατὴρ   δράκοντος καὶ πατὴρ ταύρου δράκων,
[32]   Ζεὺς ἐπὶ πᾶσιν ἡκέτω,  πατὴρ"   καθ' ὑμᾶς ἀνδρῶν τε θεῶν
[91]   φίλα τέκνα· δὲ θεὸς  πατὴρ   καὶ ζητεῖ τὸ πλάσμα καὶ
[16]   Δηώ, ἐκλαθόμενος τοῦ προτέρου μύσους,  πατὴρ   καὶ φθορεὺς κόρης Ζεύς,
[72]   ἐν οὐρανῷ φωστὴρ καὶ πάντων  πατήρ,   νοῦς καὶ ψύχωσις τῷ ὅλῳ
[94]   δὲ φιλόστοργος οὗτος ἡμῶν  πατήρ,   ὄντως πατήρ, οὐ παύεται
[94]   οὗτος ἡμῶν πατήρ, ὄντως  πατήρ,   οὐ παύεται προτρέπων, νουθετῶν, παιδεύων,
[122]   καὶ ἡμῶν ἐθέλει μόνων κεκλῆσθαι  πατήρ,   οὐ τῶν ἀπειθούντων. Καὶ γὰρ
[95]   τὴν ζωήν, συμβουλεύει σοι ὡς  πατὴρ   πείθεσθαι τῷ θεῷ. Ἐὰν γὰρ
[16]   εἰδωλικός, ταῦρος πατὴρ δράκοντος καὶ  πατὴρ   ταύρου δράκων, ἐν ὄρει τὸ
[88]   ἀλήθειαν ἀναπαυομένη, Ἀββᾶ" λέγουσα  πατήρ"   ταύτην θεὸς τὴν φωνὴν
[98]   τῶν ὅλων δημιουργός, ἀριστοτέχνας  πατήρ,   τοιοῦτον ἄγαλμα ἔμψυχον ἡμᾶς τὸν
[66]   καὶ γε τῆς αἱρέσεως  πατήρ,   τῶν ὅλων οὐ νοήσας τὸν
[91]   θηρίον ἑρπηστικὸν περιχάνοι τῷ νεοττῷ,  μήτηρ   δ' ἀμφιποτᾶται ὀδυρομένη φίλα τέκνα·
[91]   ἐκ καλιᾶς ἐκπίπτοντος νεοττοῦ  μήτηρ   ὄρνις ἐφίπταται· εἰ δέ που
[16]   ἐπίλοιπα προσθείην; Κυεῖ μὲν  Δημήτηρ,   ἀνατρέφεται δὲ Κόρη, μίγνυται
[40]   Ἄρτεμις, Λητώ,  Δημήτηρ,   Κόρη, Πλούτων,
[33]   Πηλεῖ Θέτις, ἐπὶ δὲ Ἰασίωνι  Δημήτηρ   καὶ ἐπὶ Ἀδώνιδι Φερέφαττα. Ἀφροδίτη
[35]   ὧδέ πως γράφων· τλῆ μὲν  Δημήτηρ,   τλῆ δὲ κλυτὸς Ἀμφιγυήεις, τλῆ
[105]   (ἀλλ' τῶν ἀγαθῶν ἀίδιος  δοτήρ.   Ἄρα οὖν εἰκότως ὡμοίωσθε τοῖς
[72]   καὶ ἔργων, ἁπάντων ἐν οὐρανῷ  φωστὴρ   καὶ πάντων πατήρ, νοῦς καὶ
[7]   ἐπεφάνη δὲ ἔναγχος προὼν  σωτήρ,   ἐπεφάνη ἐν τῷ ὄντι
[110]   σπονδοφόρος καὶ διαλλακτὴς καὶ  σωτὴρ   ἡμῶν λόγος, πηγὴ ζωοποιός, εἰρηνική,
[8]   ἄνθρωπον ὑγιᾶναι. Πολύφωνός γε  σωτὴρ   καὶ πολύτροπος εἰς ἀνθρώπων σωτηρίαν·
[79]   ἔστι πλὴν ἐμοῦ δίκαιος, καὶ  σωτὴρ   οὐκ ἔστι πάρεξ ἐμοῦ· ἐπιστράφητε
[86]   ἐπὶ θεῷ ζῶντι, ὅς ἐστι  σωτὴρ   πάντων ἀνθρώπων, μάλιστα (πιστῶν. Οἱ
[55]   ὅτε μοι Σαρπηδόνα φίλτατον ἀνδρῶν  μοῖρ'   ὑπὸ Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο δαμῆναι. (Κεκράτηται
[22]   ἀμυήτους ὄντως μυήσεις καὶ τὰς  ἀνορ   (γιάστους τελετὰς εὐσεβείᾳ νόθῳ προστρεπομένων.
[119]   τὴν μαντικὴν καὶ τὴν βακχικὴν  ἀπορ   ρίψας πρὸς ἀλήθειαν χειραγωγοῦ· ἰδού
[118]   ὡραῖον, ἡδονή, πανδήμῳ τερπόμενον μουσικῇ.  δεῦρ'   ἄγ' ἰών, πολύαιν' Ὀδυσεῦ, μέγα
[22]   δᾳδουχούμενον. Ἀπόσβεσον, ἱεροφάντα, τὸ  πῦρ·   αἰδέσθητι, δᾳδοῦχε, τὰς λαμπάδας· ἐλέγχει
[43]   (οἱ δαίμονες ὁδηγοῦσιν εἰς τὸ  πῦρ.   Ἀλλ' φιλανθρωπότερε καὶ ἀληθέστερε
[8]   καὶ τοὺς ἄνδρας καὶ τὸ  πῦρ,   αὐτός σοι λαλήσει κύριος,
[83]   τὴν κόλασιν ἀναμένετε, καὶ τὸ  πῦρ"   δὲ προσκοπεῖτε, ἡτοίμασεν
[53]   (σεσωρευμένας τὰ κύματα. Οἶδα ἐγὼ  πῦρ   ἐλεγκτικὸν καὶ δεισιδαιμονίας ἰατικόν· εἰ
[22]   νύξ ἐστι λαλουμένη, καὶ τὸ  πῦρ   ἐλέγχει τὰ πάθη δᾳδουχούμενον. Ἀπόσβεσον,
[24]   σκευάσαι" κᾆτ' αὐτὸν εἰς τὸ  πῦρ   ἐνέθηκεν ὡς ξύλον" ~Ἀκρότητες ἄρα
[8]   τὸ φῶς, ἐὰν παρακούσῃς, τὸ  πῦρ.   Ἐπειδὴ δὲ καὶ κίονος καὶ
[118]   συνναῦται, φεύγωμεν τὸ κῦμα τοῦτο,  πῦρ   ἐρεύγεται, νῆσός ἐστι πονηρὰ ὀστοῖς
[67]   ἀνέμους τε ἀέρα  πῦρ   γῆν λίθους
[64]   θάτερον δὲ αὐτοῖν μόνον, τὸ  πῦρ,   θεὸν ὑπειλή φατον Ἵππασός τε
[64]   δὲ Ἐλεάτης θεοὺς εἰσηγήσατο  πῦρ   καὶ γῆν, θάτερον δὲ αὐτοῖν
[53]   νομίζων. Ἀλλ' οὔτι γε τὸ  πῦρ   καὶ οἱ σεισμοὶ κερδαλέοι, οὐδὲ
[102]   ὄμβροι οὐ θεοί, πῶς τὸ  πῦρ   καὶ τὸ ὕδωρ θεοί; Πῶς
[53]   σε τὸ πῦρ. Τοῦτο τὸ  πῦρ   καὶ τὸν ἐν Ἄργει νεὼν
[65]   λέγει, θεῶν (ἀγάλματα μόνα τὸ  πῦρ   καὶ ὕδωρ νομίζοντας. Οὐκ ἀπεκρυ
[95]   μηδὲ θελήσητε, μάχαιρα ὑμᾶς καὶ  πῦρ   κατέδεται, παρακοῆς κρίσις. Τὸ
[53]   προοίμιον ἐπιδείκνυται ὧν ὑπισχνεῖται τὸ  πῦρ.   (Οἱ δὲ τῶν ἀγαλμάτων δημιουργοὶ
[22]   τετι μήσθω τὰ ὄργια· τὸ  πῦρ   οὐχ ὑποκρίνεται, ἐλέγχειν καὶ κολάζειν
[65]   Νυμφόδωρος ἐν Νομίμοις βαρβαρικοῖς τὸ  πῦρ   σέβειν ἱστορεῖ, τοὺς Πέρσας
[53]   πρότερον ἥρπασεν θύελλα, ἔπειτα ἠφάνισε  πῦρ   σωφρονοῦν. Τοῦτό σοι προοίμιον ἐπιδείκνυται
[22]   μετὰ θάνατον, τούτοις μαντεύεται τὸ  πῦρ·   τὰ γὰρ νομιζόμενα κατὰ ἀνθρώπους
[65]   καὶ ἰχνεύμονας καθάπερ Αἰγύπτιοι, ἀλλὰ  πῦρ   τε καὶ ὕδωρ ὡς φιλόσοφοι.
[65]   ~Περσῶν δὲ οἱ Μάγοι τὸ  πῦρ   τετιμήκασι καὶ τῶν τὴν Ἀσίαν
[64]   ἀρχέγονον σέβοντες πεπόνθασιν· τὸ γὰρ  πῦρ   τοῦτο ἕτεροι Ἥφαιστον ὠνόμασαν. ~Περσῶν
[53]   τῆς ἀνοίας, φωταγωγήσει σε τὸ  πῦρ.   Τοῦτο τὸ πῦρ καὶ τὸν
[115]   καὶ ἄλλο πλεῖν, ἀέρα ἀναπνεῖν,  πῦρ   ὑπουργεῖν, κόσμον οἰκεῖν· ἐντεῦθεν εἰς
[119]   τυφλῶν ἀναβλέπουσιν· νύξ σε φεύξεται,  πῦρ   φοβηθήσεται, θάνατος οἰχήσεται· ὄψει τοὺς
[64]   οἱ ἀμφὶ τὸν Ἡράκλειτον τὸ  πῦρ   ὡς ἀρχέγονον σέβοντες πεπόνθασιν· τὸ
[73]   δύναμιν τοῦ θεοῦ διήκειν νοεῖ,  ὄφρ'   ἔμπεδα πάντα φύωνται, τῷ μιν
[113]   βλέπειν, ἀπόλαβέ σου τὸ φῶς,  ὄφρ'   εὖ γινώσκοις ἠμὲν θεὸν ἠδὲ
[64]   καὶ Ποσειδῶνα μὲν (οὐκ ἀναπλάττοντες,  ὕδωρ   δὲ αὐτὸ προστρεπόμενοι. Τί γάρ
[102]   πῶς τὸ πῦρ καὶ τὸ  ὕδωρ   θεοί; Πῶς δὲ καὶ οἱ
[64]   ἐξυμνήσαντες Θαλῆς Μιλήσιος τὸ  ὕδωρ   καὶ Ἀναξιμένης καὶ αὐτὸς
[94]   κύριος· οἱ διψῶντες πορεύεσθε ἐφ'  ὕδωρ,   καὶ ὅσοι μὴ ἔχετε ἀργύριον,
[99]   ἐναπεμάξατο θανάτου μακροῦ. (Λάβετε οὖν  ὕδωρ   λογικόν, λούσασθε οἱ μεμολυσμένοι, περιρράνατε
[65]   (ἀγάλματα μόνα τὸ πῦρ καὶ  ὕδωρ   νομίζοντας. Οὐκ ἀπεκρυ ψάμην οὐδὲ
[115]   σοι δίδωσι τὴν τοσαύτην γεωργεῖν,  ὕδωρ   πίνειν καὶ ἄλλο πλεῖν, ἀέρα
[65]   Αἰγύπτιοι, ἀλλὰ πῦρ τε καὶ  ὕδωρ   ὡς φιλόσοφοι. (Μετὰ πολλὰς μέντοι
[36]   ἄρα Λυκάων Ἀρκὰς  ἑστιάτωρ   αὐτοῦ τὸν παῖδα κατασφάξας τὸν
[81]   οὐρανὸς σκοτισθήσεται, λάμψει δὲ  παντοκράτωρ   εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ δυνάμεις
[30]   τὰ Κυπριακὰ ποιήματα γράψας·  Κάστωρ   μὲν θνητός, θανάτου δέ οἱ
[36]   τῶν αἱμάτων, σῆψις γὰρ αἵματος  ἰχὼρ   νοεῖται. Ἀνάγκη τοίνυν θεραπείας καὶ




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 26/02/2009