HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Clément d'Alexandrie, Discours aux gentils

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ν  =  2320 formes différentes pour 5857 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[85]   εἰ ἐπιπράσκετο σωτηρία ἀίδιος, ὠνήσασθε  ἄν;   Οὐδὲ εἰ τὸν Πακτωλόν τις
[1]   φηγούς, μετεφύτευε τῇ (μουσικῇ. Ἔχοιμ'  ἄν   σοι καὶ ἄλλον τούτοις ἀδελφὸν
[13]   νησιώτης Κινύρας παραπείσαι ποτ'  ἄν,   τὰ περὶ τὴν Ἀφροδίτην μαχλῶντα
[98]   τίς δέρμα περιέτεινεν; Ποῦ δ'  ἄν   τις αὐτῶν ὀφθαλμοὺς ποιήσαι βλέποντας;
[87]   πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἐξηρτημένος. (Οὐκ  ἄν   τις οὕτως ἐκπλαγείη τῶν ἄλλων
[34]   ὕμνεον ᾆσμα αἰδοίοισιν, ἀναιδέστατα εἴργαστ'  ἄν"   φησὶν Ἡράκλειτος, ωὑτὸς δὲ Ἅιδης
[85]   ὀψέ ποτε ἔργῳ μαθεῖν, οὐκ  ἂν   ἄλλως (σωθῆναι, μὴ οὐχὶ ὡς
[45]   ἐμοὶ μὲν οὐδ' πᾶς  ἂν   ἀρκέσῃ χρόνος· ὑμᾶς δὲ εἰ
[13]   ἑορτάς, πένθος ὑμνούμενον. Τούτους ἔγωγ'  ἂν   ἀρχεκάκους φήσαιμι μύθων ἀθέων καὶ
[7]   αἰχμαλώτους συνδεῖν (λέγονται σώμασιν, ἔστ'  ἂν   αὐτοῖς καὶ συσσαπῶσιν. γοῦν
[36]   καὶ γέλωτες καὶ συνουσίαι, οὐκ  ἂν   ἀφροδισίοις χρωμένων ἀνθρωπίνοις οὐδὲ παιδοποιουμένων
[33]   αἰσυλοεργὸν" ἀπο καλοῦσιν. Μακρὸν δ'  ἂν   εἴη μοιχείας αὐτοῦ παντοδαπὰς καὶ
[102]   κάλλος καὶ συνουσία. Οὔκουν ἔτ'  ἂν   εἰκότως ὕπνος καὶ θάνατος θεὼ
[63]   γραφὰς δημιουργεῖ, θεὸς δὲ πῶς  ἂν   εἴποιμι ὅσα ποιεῖ; Ὅλον ἴδε
[89]   ἐμισήθη θεοσέβεια· οὐ γὰρ  ἂν   ἐμισήθη ποτὲ ἀπηγορεύθη ἀγαθὸν
[103]   τὸ δὲ οἰκεῖον αὐτοῦ πῶς  ἂν   ἐνδίκως ἀλλότριον γένοιτο; Τὸ γὰρ
[56]   χαριέντως φάναι τὸν Βίωνα, πῶς  ἂν   ἐνδίκως οἱ ἄνθρωποι παρὰ τοῦ
[123]   εἶχον ἐκ θεοῦ ἐκχέων, ὡς  ἂν   ἐπὶ τὸ μέγιστον τῶν ἀγαθῶν,
[62]   (γῇ κάτω. πού γ'  ἂν   ἔτι τὴν Πραξιτέλους Δήμητρα καὶ
[82]   ἀπὸ προσώπου κυρίου. ~(Καὶ μυρίας  ἂν   ἔχοιμί σοι γραφὰς παραφέρειν, ὧν
[84]   {αὐτοῦ} αὔξεται (τὴν ἡμέραν, ἔστ'  ἂν   σήμερον ὀνομάζηται. Μέχρι δὲ
[96]   ἀληθείας ἀπασχολεῖ ἔθη προκατηχημένους, ἀκούοιτ'  ἂν   ἤδη τὸ μετὰ τοῦτο ὅπως
[97]   αὐτῷ ὁμοιότερον οὐδὲν ὃς  ἂν   ἡμῶν γένηται ὅτι δικαιότατος. (Βᾶτ'
[113]   ἕνεκα τῶν ἄλλων ἄστρων νὺξ  ἂν   ἦν τὰ πάντα" οὕτως εἰ
[57]   ἂν νεκρᾷ τις συνετάφη, οὐδ'  ἂν   ἠράσθη δαίμονος καὶ λίθου ἄνθρωπος
[57]   ὑπὸ τῆς τέχνης. Οὐδὲ γὰρ  ἂν   θεᾷ τις συνεπλάκη, οὐδ' ἂν
[43]   ἐκτρέπεσθε οὐδὲ ἀποστρέφεσθε; Τί δ'  ἂν   καὶ ἀληθεύσαιεν οἱ κακοί,
[71]   Ξενοφῶν δὲ Ἀθηναῖος διαρρήδην  ἂν   καὶ αὐτὸς περὶ τῆς ἀληθείας
[7]   ζῶντας ἐπιφέρων (συνέθαψεν αὐτούς, ἔστ'  ἂν   καὶ συμφθαρῶσιν. Οὗ δὴ χάριν
[57]   ἂν θεᾷ τις συνεπλάκη, οὐδ'  ἂν   νεκρᾷ τις συνετάφη, οὐδ' ἂν
[10]   μὴ υἱὸς καὶ  ἂν   υἱὸς ἀποκαλύψῃ. Θύραν δὲ
[7]   οὑτοσὶ τύραννος καὶ δράκων, οὓς  ἂν   οἷός τε εἴη ἐκ γενετῆς
[97]   πολίτας ἄνδρες, εἶπεν, θαρρεῖτε ἄχρις  ἂν   ὁρᾶτε τοὺς θεοὺς πρότερον τῶν
[102]   ἕκαστον τῶν προειρημένων (διορίζεται. Τίς  ἂν   οὖν τὴν εὔθυναν καὶ τὴν
[110]   ἐνέπλησε τὸ πᾶν. Οὐ γὰρ  ἂν   οὕτως ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ τοσοῦτον
[113]   τῶν ἄλλων ἄστρων νὺξ ἂν  ἦν   τὰ πάντα" οὕτως εἰ μὴ
[47]   ποιητὴν Ἄργον ἀναγράφει. Πολλοὶ δ'  ἂν   τάχα που θαυμάσειαν, εἰ μάθοιεν
[68]   οὐδὲ γὰρ ἥλιος ἐπιδείξει ποτ'  ἂν   τὸν θεὸν τὸν ἀληθῆ,
[105]   γὰρ τοῦ δικαίου ζηλωτής, ὡς  ἂν   τοῦ ἀνενδεοῦς ἐραστής, ὀλιγοδεής, οὐκ
[42]   τὴν Ταυρικὴν χερρόνησον κατοικοῦντες, οὓς  ἂν   τῶν ξένων παρ' αὑτοῖς ἕλωσι,
[113]   ἔγνωμεν καὶ τούτῳ κατηυγάσθημεν, οὐδὲν  ἂν   τῶν σιτευομένων ὀρνίθων ἐλειπόμεθα, ἐν
[41]   γέρας ἡμεῖς, (λέγοντες. Τίνα δ'  ἂν   φωνὴν ἄλλην, εἰ φωνὴν λάβοιεν
[43]   ἀληθεύσαιεν οἱ κακοί, τίνα  ἂν   ὠφελήσαιεν; Αὐτίκα γοῦν ἔχω σοι
[33]   ἐπερρώσαντο ἄνακτος κρατὸς ἀπ' ἀθανάτοιο·  μέγαν   δ' ἐλέλιξεν Ὄλυμπον. (Σεμνὸν ἀναπλάττεις,
[114]   μιμνῄσκων βιότοιο" ἀληθινοῦ, καὶ τὸν  μέγαν   ὄντως καὶ θεῖον καὶ ἀναφαίρετον
[115]   γνώριμόν τε καὶ συγκληρονόμον, μάλιστα  ἐπειδὰν   τὸ τιμιώτατον καὶ σεβασμιώτατον εὐσεβεῖ
[78]   διον δὲ γῆ" ὃς  ἐὰν   ἀνοίξῃ τὸν οὐρανόν, τρόμος σε
[56]   ἐστίν, λίθος ἐστίν, γῆ ἐστιν,  ἐὰν   ἄνωθεν νοήσῃς, μορφὴν παρὰ τοῦ
[94]   γῆ, ἔστι δὲ καὶ σή,  ἐὰν   (ἀπολάβῃς τὸν θεόν. Ὅθεν
[95]   ὡς πατὴρ πείθεσθαι τῷ θεῷ.  Ἐὰν   γὰρ ἀκούσητέ μου" φησί, καὶ
[80]   Πότε δὲ ἐξ ὕπνου ἐγερθήσῃ;  Ἐὰν   δὲ ἄοκνος ᾖς, ἥξει σοι
[95]   γῆς φάγεσθε, ὑπακοῆς χάρις·  ἐὰν   δὲ μὴ ὑπακούσητέ μου μηδὲ
[118]   (Παράπλει τὴν ᾠδήν, θάνατον ἐργάζεται·  ἐὰν   ἐθέλῃς μόνον, νενίκηκας τὴν ἀπώλειαν
[99]   θεὸν τὴν προαίρεσιν ἐσχηκότων· ὑμῶν,  ἐὰν   ἐθελήσητε πιστεῦσαι μόνον καὶ τῇ
[33]   νεῦμα περιάπτεις αὐτῷ τετιμημένον. Ἀλλ'  ἐὰν   ἐπιδείξῃς μόνον, ἄνθρωπε, τὸν κεστόν,
[99]   βασιλεία τῶν οὐρανῶν" Ὑμῶν ἐστιν,  ἐὰν   θελήσητε, τῶν πρὸς τὸν θεὸν
[8]   φόβου· ἐὰν ὑπακούσῃς, τὸ φῶς,  ἐὰν   παρακούσῃς, τὸ πῦρ. Ἐπειδὴ δὲ
[84]   τῆς ἐπαγγελίας αὐτοῦ χάρις,  ἐὰν   σήμερον τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσωμεν·
[84]   γάρ που γραφή· σήμερον  ἐὰν   τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε, μὴ
[8]   δεῖγμα ὁμοῦ χάριτος καὶ φόβου·  ἐὰν   ὑπακούσῃς, τὸ φῶς, ἐὰν παρακούσῃς,
[36]   Ὅμηρος λέγει καὶ τὸν Ἥλιον  {Αὐγέαν}   Πανύασσις ἱστορεῖ. Ἤδη δὲ καὶ
[26]   γὰρ εὐθέως ἀμφὶ τὴν οὐρανοῦ  θέαν   ἀπατώ μενοι καὶ ὄψει μόνῃ
[63]   χορὸς πρὸς μὲν τὴν οὐρανοῦ  θέαν   παγκάλως γεγονέναι τὸν ἄνθρωπον ὁμολογούντων,
[100]   ἄνθρωπον ἐπὶ τὴν οὐρανοῦ γενόμενον  θέαν,   φυτὸν οὐράνιον" ὡς ἀληθῶς, ἐπὶ
[95]   κόλασιν; Τί οὐ καταδεχόμεθα τὴν  δωρεάν;   Τί δὲ οὐχ αἱρούμεθα τὰ
[94]   διαθήκη τοῦ θεοῦ τὴν ἀίδιον  δωρεὰν   χορηγοῦσα· δὲ φιλόστοργος οὗτος
[51]   περιξέεται, (γλύφεται. Κωφὴν μὲν δὴ  γαῖαν   ἀεικίζουσιν οἱ ἀγαλματο ποιοί, τῆς
[74]   ὃς οὐρανόν τ' ἔτευξε καὶ  γαῖαν   μακρὴν πόντου τε χαροπὸν οἶδμα
[28]   ὑποτίθενται, τὴν μὲν Ἡφαίστου, τὴν  Ἀθηναίαν·   τὴν δὲ Νείλου, τὴν Αἰγυπτίαν·
[72]   Στοᾶς φιλόσοφος, οὐ θεογονίαν ποιητικήν,  θεολογίαν   δὲ ἀληθινὴν ἐνδείκνυται. Οὐκ ἀπεκρύψατο
[74]   ἱεροφαντίαν καὶ τῶν εἰδώλων τὴν  θεολογίαν,   παλινῳδίαν ἀληθείας εἰσάγει, τὸν ἱερὸν
[17]   μεγαρίζοντες χοίρους ἐμβάλλουσιν; Ταύτην τὴν  μυθολογίαν   αἱ γυναῖκες ποικίλως κατὰ πόλιν
[41]   που ἐξομολογοῦνται οἱ δαίμονες τὴν  γαστριμαργίαν   τὴν αὑτῶν, λοιβῆς τε κνίσης
[48]   Βρυάξιδι· ὃς ὕλῃ κατακέχρηται εἰς  δημιουργίαν   μικτῇ καὶ ποικίλῃ. Ῥίνημα γὰρ
[48]   καὶ τὴν ἐκ τῆς ταφῆς  δημιουργίαν,   σύνθετον ἀπό τε Ὀσίριδος καὶ
[36]   δὲ καὶ τὴν Ἥραν τὴν  ζυγίαν   ἱστορεῖ ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ Ἡρακλέους
[25]   ἱεροφάντην τῆς ἀληθείας Μωσέα προστάττοντα  θλαδίαν   καὶ ἀποκεκομμένον (μὴ ἐκκλησιάζειν, καὶ
[106]   ἐκζητῶν τὸν θεὸν τὴν  ἰδίαν   πολυπραγμονεῖ σωτηρίαν· εὗρες τὸν θεόν,
[47]   ἐκ χρυσοῦ καὶ ἐλέφαντος κατασκευάσαι  Φειδίαν   παντί που σαφές· τὸ δὲ
[118]   οὔτε οὖς ἤκουσεν οὔτε ἐπὶ  καρδίαν   ἀνέβη" τινός. (Καὶ μὴν ὁρᾶν
[94]   οὐδὲ οὖς ἤκουσεν, οὐδὲ ἐπὶ  καρδίαν   ἀνθρώπου ἀνέβη· καὶ χαρή σονται
[114]   τὴν διάνοιαν αὐτῶν καὶ ἐπὶ  καρδίαν   (γράφων αὐτούς. Τίνας ὑπογράφει νόμους;
[85]   ἀπειθήσασι δὲ καὶ πλανωμένοις κατὰ  καρδίαν,   ὁδούς τε τὰς κυριακὰς μὴ
[18]   Παλλὰς ἐκ τοῦ πάλλειν τὴν  καρδίαν   προσηγορεύθη· οἱ δὲ Τιτᾶνες, οἱ
[18]   πόκος. Ἀθηνᾶ μὲν οὖν τὴν  καρδίαν   τοῦ Διονύσου ὑφελομένη Παλλὰς ἐκ
[98]   τοῦτο γεγενῆσθαι λεγόμενος, τῇ κατὰ  καρδίαν   φρονήσει τῷ θείῳ παρεικαζόμενος λόγῳ
[4]   ἀμαθίαν τὴν πολλὴν καὶ τὴν  σκληροκαρδίαν   τῶν εἰς τὴν ἀλήθειαν λελιθωμένων
[74]   καὶ τῶν εἰδώλων τὴν θεολογίαν,  παλινῳδίαν   ἀληθείας εἰσάγει, τὸν ἱερὸν ὄντως
[103]   ἄθεοι καὶ οἱ πρὸς τὴν  ἀσέβειαν   ἐπιστρεφόμενοι σκληροκάρδιοί τε καὶ ἠλίθιοι.
[7]   παιδεύουσα ἡμᾶς, ἵνα ἀρνησάμενοι τὴν  ἀσέβειαν   καὶ τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίας σωφρόνως
[58]   προσωπείοις δαιμονίων κεκωμῳδήκατε, τὴν ἀληθῆ  θεοσέβειαν   δεισιδαμονίᾳ σατυρίσαντες. ~Αὐτὰρ φορμίζων
[77]   οἱ χρησμοὶ τὰς εἰς τὴν  θεοσέβειαν   ἡμῖν ἀφορμὰς ἐναργέστατα προτείνοντες θεμελιοῦσι
[70]   τῶν λόγων ἄφθονος χορηγία τὴν  θεοσέβειαν   μαντεύεται; Σοφώ τερα, φησίν, τούτων
[108]   πρὸς δεισιδαιμονίαν, νέοι ἀφίκεσθε (πρὸς  θεοσέβειαν·   παῖδας ἀκάκους ἐγκρινεῖ θεός.
[100]   ζῷα κατειλημμένοι, αὔταρκες ἐφόδιον αἰώνων,  θεοσέβειαν,   παρασκευάζεσθαι συμβουλεύοντες. Γεώργει, φαμέν, εἰ
[121]   ὕβρεις περιφανεῖς καὶ τὴν ἐσχάτην  δυσσέβειαν   περὶ πλείονος αἱρούμεθα. ~Οὐ γὰρ
[60]   τοὺς θαλάμους κεκοσμήκασι, τὴν ἀκολασίαν  εὐσέβειαν   νομίζοντες· κἀπὶ τοῦ σκίμποδος κατακείμενοι
[47]   ἀγάλματα ἀνδρείκελα ἐποιήσαντο, οἷς ἐπιμορφάζετε  εὐσέβειαν   συκοφαντοῦντες τὴν ἀλήθειαν, ἤδη μὲν
[115]   εὐπείθειαν, οἷόν τι ἐνοίκιον {τὴν  εὐσέβειαν}   τῷ θεῷ τῆς ἐνταῦθα ἐνοικήσεως.
[56]   τόπον εἰς τοὔδαφος κατεσύρατε τὴν  εὐσέβειαν,   χθονίους ὑμῖν ἀναπλάττοντες θεοὺς καὶ
[44]   ἐπιθυμίας· καὶ τῆς νόσου τὴν  ἀσέλγειαν   Ἔρωτα κεκλήκασι, θεοποιοῦντες ἀκόλαστον ἐπιθυμίαν.
[87]   πρὸς ἔλεγχον, πρὸς ἐπανόρθωσιν, πρὸς  παιδείαν   τὴν ἐν δικαιοσύνῃ, ἵνα ἄρτιος
[52]   πολέμιοι ἐπιθέμενοι, οἳ δι'  αἰσχροκέρδειαν   ἐδῄωσαν τὰ ἱερὰ καὶ τὰ
[111]   εἰ βούλει, ἄνωθεν ἄθρει τὴν  θείαν   εὐεργε) σίαν. πρῶτος ὅτε
[63]   τινες ἐντεῦθεν οὐκ οἶδ' ὅπως  θείαν   μὲν τέχνην, πλὴν ἀλλ' οὐ
[87]   ~Ταύτην ἀπόστολος τὴν διδασκαλίαν  θείαν   ὄντως ἐπιστάμενος σὺ δέ,
[95]   ἀμήν. ~Ἔχετε, ἄνθρωποι, τὴν  θείαν   τῆς χάριτος ἐπαγγε λίαν, ἀκηκόατε
[70]   νόμου τιμωρός. ~Πόθεν, Πλάτων,  ἀλήθειαν   αἰνίττῃ; Πόθεν τῶν λόγων
[2]   κατάγωμεν δὲ ἄνωθεν ἐξ οὐρανῶν  ἀλήθειαν   ἅμα φανοτάτῃ φρονήσει εἰς ὄρος
[88]   λόγῳ ἑπομένη, ἐπ' αὐτὴν τὴν  ἀλήθειαν   ἀναπαυομένη, Ἀββᾶ" λέγουσα πατήρ"
[105]   ἐστέρηται. ~Ὑμεῖς δὲ πρὸς τὴν  ἀλήθειαν   ἀνάπηροι καὶ τυφλοὶ μὲν τὸν
[5]   πρόσθεν ἐμνήσθημεν, προὔτρεπεν ὡς τὴν  ἀλήθειαν,   ἀπέτρεπε δὲ εἰδώλων, πολλοῦ γε
[76]   διατριβῆς Εὐριπίδης εἰς τὴν  ἀλήθειαν   ἀπιδὼν καὶ τοὺς θεατὰς ὑπεριδών,
[24]   ἐπικεκλή κασιν, εἰ καὶ τὴν  ἀλήθειαν   αὐτὴν μὴ νενοηκότας, ἀλλὰ τὴν
[117]   ἀναγεννῶν τὸν ἄνθρωπον εἰς  ἀλήθειαν   αὐτὸν ἀναφέρων, τὸ κέντρον τῆς
[77]   ἀφορμὰς ἐναργέστατα προτείνοντες θεμελιοῦσι τὴν  ἀλήθειαν·   γραφαὶ δὲ αἱ θεῖαι καὶ
[72]   τῷ γε καὶ σμικρὸν διαθρεῖν  ἀλήθειαν   δυναμένῳ. ~(Ἴτω δὲ ἡμῖν (οὐ
[116]   ἁπλώσας δὲ λόγος τὴν  ἀλήθειαν   ἔδειξε τοῖς ἀνθρώποις τὸ ὕψος
[75]   ὑμῶν ἔλεγχοι, οὓς διὰ τὴν  ἀλήθειαν   ἐκβιαζόμενοι (κωμῳδοῦσι ποιηταί. Μένανδρος γοῦν
[89]   οἱ πατέρες χαλεπαίνωσιν, ἐπὶ τὴν  ἀλήθειαν   ἐκκλινοῦμεν καὶ τὸν ὄντως ὄντα
[47]   οἷς ἐπιμορφάζετε εὐσέβειαν συκοφαντοῦντες τὴν  ἀλήθειαν,   ἤδη μὲν αὐτόθεν δῆλον· οὐ
[80]   λόγος (αὐτοῦ, ἀνορθοῖ ἐπὶ τὴν  ἀλήθειαν.   Καὶ αὕτη πρώτη τοῦ παραπτώματος
[4]   τὴν σκληροκαρδίαν τῶν εἰς τὴν  ἀλήθειαν   λελιθωμένων ἤγειρεν θεοσεβείας σπέρμα ἀρετῆς
[73]   ἠσχο λημένη, μόλις ποτὲ ἤδη  ἀλήθειαν   μαρτυρήσουσα, μᾶλλον δὲ ἐξομολογουμένη τῷ
[74]   ἐπὶ τῆς σκηνῆς παραγυμνοῦσι τὴν  ἀλήθειαν·   μὲν καὶ εἰς τὸν
[108]   ὑμεῖς, οὐχ ὑποκρίνεται δὲ τὴν  ἀλήθειαν·   οὐκ ἔστι παρ' αὐτοῖς κολάκων
[25]   ἐπιγράφεται πατέρας ἀγνοίᾳ τοῦ πρὸς  ἀλήθειαν   πατρός. (Ἦν δέ τις ἔμφυτος
[64]   δρομὴν παραστῆσαι δυνηθῶμεν ὀνειρώττουσαν τὴν  ἀλήθειαν.   (Στοιχεῖα μὲν οὖν ἀρχὰς ἀπέλιπον
[43]   μέν, Σόλων, μάντευσαι τὴν  ἀλήθειαν,   σὺ δέ, Κῦρε, κέλευσον
[79]   λαλῶν δικαιοσύνην καὶ ἀναγγέλλων  ἀλήθειαν·   συνάχθητε καὶ ἥκετε· βουλεύσασθε ἅμα,
[27]   ἀπεσπασμένοι, ᾄσσοντες δὲ ἐπὶ τὴν  ἀλήθειαν.   Ταύτῃ τοι ἡμεῖς οἱ τῆς
[74]   παρακεκινδυνευμένως ἐπὶ τῆς σκηνῆς (τὴν  ἀλήθειαν   τοῖς θεαταῖς παρεισήγαγεν. δὲ
[24]   ὑπωπτευκότας, ὅπερ οὐ σμικρὸν εἰς  ἀλήθειαν   (φρονήσεως ζώπυρον ἀναφύεται σπέρμα· ὧν
[119]   τὴν βακχικὴν ἀπορ ρίψας πρὸς  ἀλήθειαν   χειραγωγοῦ· ἰδού σοι τὸ ξύλον
[89]   τήσομεν, οἷον δηλητήριον φάρμακον τὴν  συνήθειαν   ἀπωσάμενοι; Τοῦτ' αὐτὸ γάρ τοι
[75]   τῷ δράματι χαλεπαίνων πρὸς τὴν  συνήθειαν   διελέγχειν πειρᾶται τὸν ἄθεον τῆς
[46]   ὡς ἀληθῶς λῆρον εὑρήσετε τὴν  συνήθειαν,   ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων" ἀναίσθητα προστρεπόμενοι.
[39]   τοὺς πελαργοὺς τετιμήκασι διὰ τὴν  συνήθειαν,   Θηβαῖοι δὲ τὰς γαλᾶς διὰ
[62]   συντόμως προφητικὸς ἐλέγχει τὴν  συνήθειαν   λόγος ὅτι πάντες οἱ θεοὶ
[118]   βασιλείας κατηξιῶσθαι. ~Φύγωμεν οὖν τὴν  συνήθειαν,   φύγωμεν οἷον ἄκραν χαλε πὴν
[9]   εὐγενοῦς, ἄπαις δὲ ἦν διὰ  ἀπείθειαν   πολύπαις ἀνέκαθεν Ἑβραία γυνή,
[100]   παρὰ τῆς γνώμης φέρει τὴν  ἀπείθειαν,   καὶ ὅσῳ γε φρονιμώτερος εἶναι
[115]   καὶ μὴ δεομένῳ μισθὸν εὐχάριστον,  εὐπείθειαν,   οἷόν τι ἐνοίκιον {τὴν εὐσέβειαν}
[69]   μέσα τῶν ὄντων ἁπάντων ἔχων,  εὐθεῖαν   περαίνει κατὰ φύσιν περιπορευόμενος· τῷ
[27]   δὲ βαδίζετε καὶ τρίβον ὀρθὴν  εὐθεῖαν   προλιπόντες ἀπήλθετε τὴν δι' ἀκανθῶν
[54]   ὅλα ἔθνη καὶ πόλεις αὔτανδροι,  κολακείαν   ὑποδυόμεναι, ἐξευτελίζουσιν τοὺς μύθους τοὺς
[9]   ἀρετήν, ἡμᾶς δὲ ἀναδύεσθαι τὴν  ὠφέλειαν   καὶ ἀναβάλλεσθαι τὴν σωτηρίαν;
[6]   τῆς μαθήσεως ἐκ περιου σίας  βασιλείαν   οὐρανῶν ἐπαγγέλλεται, τοῦτο μόνον ἀπο
[116]   αἵματι καὶ λόγῳ, καὶ τὴν  βασιλείαν   τῶν οὐρανῶν αὐτοῖς ἐνεχείρισεν. (Σάλπιγξ
[82]   μὴ εἰσελεύσεσθέ ποτε εἰς τὴν  βασιλείαν   τῶν οὐρανῶν. (Πῶς γὰρ εἰσελθεῖν
[83]   Ἐλευθερίαν ἐπαγγέλλεται, ὑμεῖς δὲ εἰς  δουλείαν   ἀποδιδράσκετε. Σωτη ρίαν χαρίζεται, ὑμεῖς
[3]   εἰς μακρὰν καταλύσων ἀφῖκται τὴν  δουλείαν   τὴν πικρὰν τῶν τυραννούντων δαιμό
[118]   ἐὰν ἐθέλῃς μόνον, νενίκηκας τὴν  ἀπώλειαν   καὶ τῷ ξύλῳ προσδεδεμένος ἁπάσης
[101]   μέχρι τῆς ἐσχάτης (ἀναπνοῆς εἰς  ἀπώλειαν   ὑποφέρεσθε· ὅτι τὸ φῶς ἐλήλυθεν
[7]   προσδεχόμενοι τὴν μακαρίαν ἐλπίδα καὶ  ἐπιφάνειαν   τῆς δόξης τοῦ μεγάλου θεοῦ
[48]   τὸν Σάραπιν, μετῆχθαι δὲ εἰς  Ἀλεξάνδρειαν   μετὰ τιμῆς πανηγυρικῆς. Ἰσίδωρος μόνος
[47]   Πολλοὶ δ' ἂν τάχα που  θαυμάσειαν,   εἰ μάθοιεν τὸ Παλλάδιον τὸ
[93]   εἰς φρόνησιν, ἐξ ἀκρασίας εἰς  ἐγκράτειαν,   ἐξ ἀδικίας εἰς δικαιοσύνην, ἐξ
[12]   τὸν τῆς ἀληθείας λόγον τὴν  γοητείαν   τὴν ἐγκεκρυμμένην αὐτοῖς καὶ αὐτούς
[59]   τὴν ᾠδήν· οὐκ ἔστι καλή,  μοιχείαν   διδάσκει· πορνεύειν δὲ ἡμεῖς καὶ
[30]   μικρόν, φριξότριχα, ῥωστικόν· Δικαίαρχος δὲ  σχιζίαν,   νευρώδη, μέλανα, γρυπόν, ὑποχαροπόν, τετανότριχα.
[4]   τῷ Ἀβραάμ" Ὃς κατελεήσας τὴν  ἀμαθίαν   τὴν πολλὴν καὶ τὴν σκληροκαρδίαν
[6]   ὑπολάβῃς ὡς σκεῦος ὡς  οἰκίαν·   πρὸ ἑωσφόρου" γὰρ ἦν, καὶ
[115]   κόσμον οἰκεῖν· ἐντεῦθεν εἰς οὐρανοὺς  ἀποικίαν   στείλασθαί σοι συγκεχώρηκεν· τὰ μεγάλα
[95]   τὴν θείαν τῆς χάριτος ἐπαγγε  λίαν,   ἀκηκόατε καὶ τὴν ἄλλην τῆς
[91]   νεοττὸν αὖθις ἀναλαμβάνει ἐπὶ τὴν  καλιὰν   ἀναπτῆναι παρορμῶν. ~Εἶτα κύνες μὲν
[19]   φυγάδε ὄντε, τὴν πολυτίμητον εὐσεβείας  διδασκαλίαν   αἰδοῖα καὶ κίστην θρῃσκεύειν παραθεμένω
[112]   ἐπ' ἀνθρωπίνην ἰέναι μὴ χρῆναι  διδασκαλίαν   ἔτι, Ἀθήνας καὶ τὴν ἄλλην
[87]   θεῷ. ~Ταύτην ἀπόστολος τὴν  διδασκαλίαν   θείαν ὄντως ἐπιστάμενος σὺ δέ,
[87]   θεοπνεύστους" καλεῖ, ὠφελίμους οὔσας πρὸς  διδασκαλίαν,   πρὸς ἔλεγχον, πρὸς ἐπανόρθωσιν, πρὸς
[115]   ἐντολήν, τὸ ἆθλον ἐπιζητεῖ, τὴν  ἐπαγγελίαν   ἀπαιτεῖ. ~Πρόκειται δὲ ἀεὶ τῷ
[6]   ἀγάλλεται (σωτηρίας. Ἔχεις οὖν τὴν  ἐπαγγελίαν,   ἔχεις τὴν φιλανθρω πίαν· τῆς
[85]   πάντα ὠφέλιμος" κατὰ τὸν Παῦλον,  ἐπαγγελίαν   ἔχουσα ζωῆς (τῆς νῦν καὶ
[30]   τιμᾶσθαι ἰατρόν, Κρόνῳ δὲ ἐπικεῖσθαι  Σικελίαν   καὶ ἐνταῦθα αὐτὸν (τεθάφθαι. Πατροκλῆς
[64]   τέτταρσι στοιχείοις τούτοις νεῖκος καὶ  φιλίαν   καταριθμεῖται. (Ἄθεοι μὲν δὴ καὶ
[88]   σωτηρίαν, ἐπὶ τὴν παλιγγενεσίαν· εἰς  μίαν   ἀγάπην συναχθῆναι οἱ πολλοὶ κατὰ
[51]   ὄντων κωφῶν· ἔχουσιν γὰρ αἴσθησιν  μίαν   γέ τινα, φέρε εἰπεῖν ἀκουστικὴν
[119]   αἱ μαινάδες, αἱ δύσαγνον κρεανο  μίαν   μυούμεναι, ἀλλ' αἱ τοῦ θεοῦ
[54]   ἄγαλμα γῆμαι μὴ δυνά μενος·  Λάμιαν   δὲ τὴν ἑταίραν ἔχων εἰς
[59]   τὸ πᾶν μεμαθηκότες, οἱ τὴν  οἰκονομίαν   τοῦ θεοῦ κατανενοηκότες, οἱ ἐν
[94]   ἀληθείας πτερῷ. ~Ταύτην ἡμῖν τὴν  κληρονομίαν   ἐγχειρίζει ἀίδιος διαθήκη τοῦ
[9]   εἰς σωτηρίαν, φωνὴ προτρέπουσα εἰς  κληρονομίαν   οὐρανῶν· δι' ἣν στεῖρα
[70]   ἐθέλῃς· γεωμετρίαν παρ' Αἰγυπτίων μανθάνεις,  ἀστρονομίαν   παρὰ Βαβυλωνίων, ἐπῳ δὰς τὰς
[44]   ἀσέλγειαν Ἔρωτα κεκλήκασι, θεοποιοῦντες ἀκόλαστον  ἐπιθυμίαν.   (Ἀθηναῖοι δὲ οὐδὲ τὸν Πᾶνα
[32]   ἐκπληροῦν δὲ εἰς πάσας τὴν  ἐπιθυμίαν.   Ἐνεπίμπλατο γοῦν γυναικῶν οὐχ ἧττον
[46]   ἤρξατο, βρέτη τὴν ἐκ βροτῶν  ἐπωνυμίαν   ἐκαρπώσατο. Ἐν Ῥώμῃ δὲ τὸ
[12]   μαινόλην ὀργιάζουσι Βάκχοι ὠμοφαγίᾳ τὴν  ἱερομανίαν   ἄγοντες καὶ τελίσκουσι τὰς κρεονομίας
[39]   ἐν Κτίσεσιν ἱερῶν περὶ τὴν  Ἀκαρνανίαν   φησίν, ἔνθα τὸ Ἄκτιόν ἐστιν
[19]   τοῦ Διονύσου αἰδοῖον ἀπέκειτο, εἰς  Τυρρηνίαν   κατήγαγον, εὐκλεοῦς ἔμποροι φορτίου· κἀνταῦθα
[56]   παρὰ τοῦ Διὸς αἰτήσονται τὴν  εὐτεκνίαν,   ἣν (οὐδ' αὑτῷ παρασχεῖν ἴσχυσεν;
[26]   θεοὺς τοὺς δώδεκα· ὧν καὶ  θεογονίαν   Ἡσίοδος ᾄδει τὴν αὑτοῦ, καὶ
[72]   ἀπὸ τῆς Στοᾶς φιλόσοφος, οὐ  θεογονίαν   ποιητικήν, θεολογίαν δὲ ἀληθινὴν ἐνδείκνυται.
[44]   φαντασίαις ἀπαχθέντες οἱ πρῶτοι πεπλανημένοι  δεισιδαιμονίαν   ἀνθρώ ποις κατήγγειλαν, δαίμονας ἀλιτηρίους
[108]   ἀρχὴν ἀναλάβοι σωτηρίας. Γηράσατε πρὸς  δεισιδαιμονίαν,   νέοι ἀφίκεσθε (πρὸς θεοσέβειαν· παῖδας
[5]   ναὸς ἐμοί· κιθάρα διὰ τὴν  ἁρμονίαν,   αὐλὸς διὰ τὸ πνεῦμα, ναὸς
[5]   ὁρμὴν ἐμάλαξεν ἀέρι, οἱονεὶ Δώριον  ἁρμονίαν   κεράσας Λυδίῳ· καὶ τὴν ἀέρος
[88]   ἕνωσις ἐκ πολυφωνίας καὶ διασπορᾶς  ἁρμονίαν   λαβοῦσα θεϊκὴν μία γίνεται συμφωνία,
[46]   τεχνιτῶν ἐπὶ τὴν εὐπρόσωπον ταύτην  κακοτεχνίαν   ὡρμη κότων. Ἐπειδὴ δὲ ἤνθησεν
[112]   ἄλλην Ἑλλάδα, πρὸς δὲ καὶ  Ἰωνίαν   πολυπραγμονοῦντας. Εἰ γὰρ ἡμῖν
[48]   οὗ καὶ τοὔνομα αἰνίττεται τὴν  κοινωνίαν   τῆς κηδείας καὶ τὴν ἐκ
[5]   ἐμμελῶς καὶ τῶν στοιχείων τὴν  διαφωνίαν   εἰς τάξιν ἐνέτεινε συμφωνίας, ἵνα
[86]   τὸν καὶ μόνον ἀπεικάσαι κατ'  ἀξίαν   δυνάμενον ἄνθρωπον θεῷ. ~Ταύτην
[2]   ἀνθρώπους ἀπαλλαττέτω, τὴν ὑπερτάτην ὀρέγουσα  δεξιάν,   τὴν σύνεσιν, εἰς σωτηρίαν· οἳ
[42]   Διί, καὶ Λεσβίους Διονύσῳ τὴν  (ὁμοίαν   προσάγειν θυσίαν Δωσίδας λέγει· Φωκαεῖς
[84]   μάρτυρος ἐλέγχοντος τὴν τῶν ἀνθρώπων  ἄνοιαν   καὶ θεὸν ἐπιβοωμένου, τί δὴ
[114]   ἄνθρωπον, διδοὺς νόμους εἰς τὴν  διάνοιαν   αὐτῶν καὶ ἐπὶ καρδίαν (γράφων
[118]   παρακαλέσαιμι σωφρονοῦσαν, ὅτι καὶ κύριος  μετάνοιαν   ἁμαρτωλοῦ καὶ οὐχὶ θάνατον ἀσπάζεται.
[92]   μνησικακεῖ, ἔτι ἐλεεῖ, ἔτι τὴν  μετάνοιαν   ἀπαιτεῖ. Ἐρέσθαι δὲ ὑμᾶς βούλομαι,
[90]   πονηρὸν μετὰ τὴν ἐνθένδε ἀπαλλαγὴν  μετάνοιαν   κενὴν ἅμα τιμωρίᾳ προστρίβεται, παθὼν
[65]   ἀπεκρυ ψάμην οὐδὲ τὴν τούτων  ἄγνοιαν.   Εἰ γὰρ καὶ τὰ μάλιστα
[101]   τὴν ὕλην κενοσπούδως δαπανᾶτε· εἰς  ἄγνοιαν   {καὶ} τὰ χρήματα καὶ τὸν
[114]   τὴν λήθην τῆς ἀληθείας· τὴν  ἄγνοιαν   καὶ τὸ σκότος τὸ ἐμποδὼν
[122]   καὶ αὐτήν γε ἔτι τὴν  ἄγνοιαν   μανίας εἶδος ὑπογράφοντες (οὐδὲν ἄλλο
[100]   συγγνώμην τῆς πλάνης ἔχει τὴν  ἄγνοιαν,   δὲ εἰς ὦτα βαλόμενος
[83]   ζωῆς τοῦ θεοῦ, διὰ τὴν  ἄγνοιαν   τὴν οὖσαν ἐν αὐτοῖς, διὰ
[108]   πλάνης τὰ θηρία· ἐπινέμεται τὴν  ἄγνοιαν,   ὡς ὑμεῖς, οὐχ ὑποκρίνεται δὲ
[66]   τῆς σελήνης αὐτῆς διορίζων τὴν  πρόνοιαν,   ἔπειτα τὸν κόσμον θεὸν ἡγούμενος
[71]   μόνον θεὸν ἀναφθεγγομένους θεὸν κατ'  ἐπίπνοιαν   (αὐτοῦ, εἴ που τῆς ἀληθείας
[94]   θεοῦ καὶ τὴν δύναμιν αὐτοῦ.  Ποίαν,   μακάριε, δόξαν, εἰπέ μοι·
[6]   τὴν ἐπαγγελίαν, ἔχεις τὴν φιλανθρω  πίαν·   τῆς χάριτος μεταλάμβανε. Καί μου
[27]   ἀνομίας υἱοί ποτε διὰ τὴν  φιλανθρωπίαν   τοῦ λόγου νῦν υἱοὶ γεγόναμεν
[83]   δὲ εἰς δουλείαν ἀποδιδράσκετε. Σωτη  ρίαν   χαρίζεται, ὑμεῖς δὲ εἰς ἄνθρωπον
[7]   τῷ νῦν αἰῶνι, προσδεχόμενοι τὴν  μακαρίαν   ἐλπίδα καὶ ἐπιφάνειαν τῆς δόξης
[83]   τῆς πολλῆς· τὸν κύριον ἐπαισχύνεσθε.  Ἐλευθερίαν   ἐπαγγέλλεται, ὑμεῖς δὲ εἰς δουλείαν
[3]   ἔθους, τὴν καλὴν ὄντως ἐκείνην  ἐλευθερίαν   τῶν ὑπ' οὐρανὸν πεπολιτευμένων ᾠδαῖς
[42]   μὲν σωτῆρες εὐφημούμενοι, οἳ δὲ  σωτηρίαν   αἰτούμενοι παρὰ τῶν ἐπιβούλων σωτηρίας.
[8]   σωτὴρ καὶ πολύτροπος εἰς ἀνθρώπων  σωτηρίαν·   ἀπειλῶν νουθετεῖ, λοιδορούμενος ἐπιστρέφει, θρηνῶν
[93]   ἐραστάς, οἳ τὴν ἀίδιον διώκομεν  σωτηρίαν,   ἀτὰρ δὴ καὶ ὧν αὐτὸς
[77]   προτρέπουσαι δὲ ἐμφανῶς εἰς προὖπτον  (σωτηρίαν.   Αὐτίκα γοῦν προφῆτις ἡμῖν
[87]   ἄνθρωπον. Βοᾷ γοῦν ἐπείγων εἰς  σωτηρίαν   αὐτὸς ἤγγικεν βασιλεία τῶν
[87]   τὰ δυνάμενά σε σοφίσαι εἰς  σωτηρίαν   διὰ πίστεως ἐν Χριστῷ. Ἱερὰ
[8]   νῦν καὶ ἀεὶ προὔτρεπεν εἰς  σωτηρίαν,   διὰ τεράτων καὶ σημείων ἐν
[106]   θεῷ· πιστεύσατε καὶ μισθὸν λάβετε  σωτηρίαν·   ἐκζητήσατε τὸν θεόν, καὶ ζήσεται
[88]   Κιμμέριος ἐν λόγῳ· σπεύσωμεν εἰς  σωτηρίαν,   ἐπὶ τὴν παλιγγενεσίαν· εἰς μίαν
[94]   (Ἐπὶ τὸ λουτρόν, ἐπὶ τὴν  σωτηρίαν,   ἐπὶ τὸν φωτισμὸν παρακαλεῖ μονονουχὶ
[63]   ἄνθρωπος γίνεται σπεύδων εἰς  σωτηρίαν.   ~(Ἐπιδράμωμεν δέ, εἰ βούλει, καὶ
[106]   τὸν θεὸν τὴν ἰδίαν πολυπραγμονεῖ  σωτηρίαν·   εὗρες τὸν θεόν, ἔχεις τὴν
[9]   τὴν ὠφέλειαν καὶ ἀναβάλλεσθαι τὴν  σωτηρίαν;   γὰρ οὐχὶ καὶ Ἰωάννης
[75]   μένοις. Δυσωπούντων δέ σε εἰς  σωτηρίαν   καὶ οἱ περὶ τοὺς θεοὺς
[80]   (φῶς, τὴν πίστιν πᾶσι καὶ  σωτηρίαν.   Κύριος" γὰρ ποιήσας τὴν
[2]   ὀρέγουσα δεξιάν, τὴν σύνεσιν, εἰς  σωτηρίαν·   οἳ δὲ ἀνανεύσαντες καὶ ἀνακύψαντες
[86]   ἐθέλητε, ἐξω νήσασθαι τὴν πολυτίμητον  σωτηρίαν   οἰκείῳ θησαυρῷ, ἀγάπῃ καὶ πίστει,
[7]   δὲ ἤδη καὶ ἐναργῶς εἰς  σωτηρίαν   παρα καλῶν. ~Φύγωμεν οὖν ἀποστολικῇ
[9]   γὰρ οὐχὶ καὶ Ἰωάννης ἐπὶ  σωτηρίαν   παρακαλεῖ καὶ τὸ πᾶν γίνεται
[118]   τὸν οὕτω παρα νοοῦντα ἐπὶ  σωτηρίαν   παρακαλέσαιμι σωφρονοῦσαν, ὅτι καὶ κύριος
[123]   τὸ μέγιστον τῶν ἀγαθῶν, τὴν  σωτηρίαν,   παρακαλῶν· περὶ γάρ τοι τῆς
[99]   μετανοίᾳ γνησίῳ τὴν καλὴν ἀντικατηλλάξαντο  σωτηρίαν.   ~Πῶς οὖν ἀνέλθω, φησίν, εἰς
[82]   σπεύδεις ἐκμαθεῖν, τουτέστι σπεύδεις εἰς  σωτηρίαν,   φοβούμενος τὴν ὀργήν, ἀγαπήσας τὴν
[9]   λόγου, φωνὴ παρακλητική, προετοιμάζουσα εἰς  σωτηρίαν,   φωνὴ προτρέπουσα εἰς κληρονομίαν οὐρανῶν·
[9]   Ἰωάννου, αἰνίσσονταί μοι τὴν ἐναποκειμένην  σωτηρίαν,   ὡς ἐπιφανέντος τοῦ λόγου τοῦδε
[9]   ἄγονος οὐκέτι. Ταύτην μοι τὴν  κυοφορίαν   προεθέσπισεν ἀγγέλου φωνή· πρόδρομος ἦν
[70]   τοὺς διδασκάλους, κἂν ἀποκρύπτειν ἐθέλῃς·  γεωμετρίαν   παρ' Αἰγυπτίων μανθάνεις, ἀστρονομίαν παρὰ
[15]   ἔρριψε τοῖς κόλποις τῆς Δηοῦς,  τιμωρίαν   ψευδῆ τῆς βιαίας συμπλοκῆς ἐκτιννύων,
[111]   ἄνωθεν ἄθρει τὴν θείαν εὐεργε)  σίαν.   πρῶτος ὅτε ἐν παραδείσῳ
[65]   πῦρ τετιμήκασι καὶ τῶν τὴν  Ἀσίαν   κατοικούντων πολλοί, πρὸς δὲ καὶ
[83]   παρέδωκαν ἀπηλγηκότες τῇ ἀσελγείᾳ εἰς  ἐργασίαν   ἀκαθαρσίας πάσης καὶ πλεονεξίας. ~Τοιούτου
[60]   ἀσελγείᾳ τοὺς θαλάμους κεκοσμήκασι, τὴν  ἀκολασίαν   εὐσέβειαν νομίζοντες· κἀπὶ τοῦ σκίμποδος
[121]   ἀνθρώπων τὴν συνωρίδα καταζεύξας, εἰς  ἀθανασίαν   κατιθύνει τὸ ἅρμα, σπεύδων πρὸς
[120]   δὲ τῶν θνητῶν ἁπάντων ὑμῖν  ἀθανασίαν   μόνοις καρπώσασθαι δίδωμι. Ἐθέλω γάρ,
[98]   ψυχήν; Τίς δικαιοσύνην ἐδωρήσατο; Τίς  ἀθανασίαν   ὑπέσχηται; Μόνος τῶν ὅλων
[61]   τοῖς εἰδώλοις ζηλοῦντες αὐτῶν τὴν  ἀκρασίαν,   ἀπιστεῖτε δὲ τῷ θεῷ σωφροσύνην
[28]   τετάρτην τὴν Διός, ἣν Μεσσήνιοι  Κορυφασίαν   ἀπὸ τῆς μητρὸς ἐπικεκλή κασιν·
[120]   τῆς χάριτος, ὁλόκληρον χορηγῶν τὴν  εὐεργεσίαν,   ἀφθαρσίαν· καὶ λόγον χαρίζομαι ὑμῖν,
[88]   σπεύσωμεν εἰς σωτηρίαν, ἐπὶ τὴν  παλιγγενεσίαν·   εἰς μίαν ἀγάπην συναχθῆναι οἱ
[65]   ἀπόστολος, τὰ εἰς τὴν ἀνθρώπων  ὑπηρεσίαν   πεποιημένα στοιχεῖα" προστρε πόμενοι. ~Τῶν
[103]   ἐκάλουν αὐτὴν οἱ παλαιοὶ) εἰς  ἀναισθησίαν   μετατρέπεσθε; Λελιθωμένην ταύτην παρειλήφαμεν τὴν
[50]   φιλοσόφου, τοῦ Ἐφεσίου Ἡρακλείτου, τὴν  ἀναισθησίαν   ὀνειδίζοντος τοῖς ἀγάλμασι· καὶ τοῖς
[62]   δὲ αὐτοὶ μὴ ὅμοιοι δι'  ἀναισθησίαν   τοῖς ἀνδριᾶσιν ἀποτελεσθῆτε, οὐ φροντίζετε·
[52]   παρ' ὧν οὐδὲ αὐτῶν τὴν  ἀναισθησίαν   (τῶν ἀγαλμάτων ἐκμανθάνετε. Ἀλλ' εἰσὶ
[114]   αἰθέρι, μεταφυτεύων τὴν φθορὰν εἰς  ἀφθαρσίαν   καὶ γῆν μεταβάλλων εἰς οὐρανούς,
[120]   χάριτος, ὁλόκληρον χορηγῶν τὴν εὐεργεσίαν,  ἀφθαρσίαν·   καὶ λόγον χαρίζομαι ὑμῖν, τὴν
[79]   ὅλην καταλήψεται τῇ χειρὶ ὡς  νοσσιάν.   ~Τί σοι σοφίας ἀναγγέλλω μυστήρια
[42]   Λεσβίους Διονύσῳ τὴν (ὁμοίαν προσάγειν  θυσίαν   Δωσίδας λέγει· Φωκαεῖς δέ (οὐδὲ
[89]   αὐξάνομεν μειοῦμεν τὴν πατρῴαν  οὐσίαν,   καὶ οὐχὶ τὴν ἴσην, ὡς
[56]   Οἴμοι τῆς ἀθεότητος· τὴν ἀκήρατον  οὐσίαν,   τὸ ὅσον ἐφ' ὑμῖν, κατορύττετε
[35]   κατὰ πρόσωπον, ὅπως αὐτὸν εἰς  (συνουσίαν   ὑπαγάγηται. Πανύασσις γὰρ πρὸς τούτοις
[10]   γίνεσθαι εἰς θεοῦ τοῦ Χριστοῦ  παρουσίαν,   καὶ τοῦτο ἦν ᾐνίσσετο
[79]   πνεῦμα" οὗ αἱ χεῖρες τὴν  στρατιὰν   τοῦ οὐρανοῦ (ἐθεμελίωσαν. Ἔτι δὲ
[17]   ποθείσας ταῖν θεαῖν, δι' ἣν  αἰτίαν   ἐν τοῖς Θεσμοφορίοις μεγαρίζοντες χοίρους
[19]   θρῃσκεύειν παραθεμένω Τυρρηνοῖς. Δι' ἣν  αἰτίαν   οὐκ ἀπεικότως τὸν Διόνυσόν τινες
[34]   διὰ τὴν ἐπονείδιστον τῆς ἀσελγείας  ἱεροφαντίαν.   ~Εἰκότως ἄρα οἱ τοιοίδε ὑμῶν
[74]   Ὀρφεύς, μετὰ τὴν τῶν ὀργίων  ἱεροφαντίαν   καὶ τῶν εἰδώλων τὴν θεολογίαν,
[66]   ὄντας. Οὐ σιωπήσομαι τὴν τούτων  ἀναισχυντίαν·   Ξενοκράτης (Καλχηδόνιος οὗτος) ἑπτὰ μὲν
[28]   Ἀθηναίαν· τὴν δὲ Νείλου, τὴν  Αἰγυπτίαν·   τρίτην τοῦ Κρόνου, τὴν πολέμου
[61]   ὄψεως καὶ τῆς ἀκοῆς αὐτῆς  ἀμνηστίαν   καταγγέλλομεν. Ἡταίρηκεν ὑμῖν τὰ ὦτα,
[39]   ἐγὼ μάρτυρας ἐπὶ τὴν σὴν  ἀπιστίαν   καλῶ, ἀθέου χλεύης, δείλαιοι,
[8]   λόγος λαλεῖ, δυσωπῶν τὴν  ἀπιστίαν,   ναί φημι, λόγος
[85]   τὴν κατάπαυσιν λέγονται διὰ τὴν  ἀπιστίαν,   πρὶν σφᾶς αὐτοὺς κατακολουθήσαντας
[76]   ὁπόσον αὐτοῖς. Αὐτίκα τὴν Ἀθηνᾶν  κυνάμυιαν"   καὶ τὸν Ἥφαιστον ἀμφιγύην" καλοῦσιν,
[64]   θεῶν, εἴ πως καὶ φιλοσο  φίαν   αὐτὴν κενοδοξίας ἕνεκεν ἀνειδωλοποιοῦσαν τὴν
[67]   τινα δαιμονίων παρεισάγων ξένων ἄτοπον  σκιαγραφίαν,   μυθολογῶν ὕθλῳ γραϊκῷ· πολλοῦ γε
[95]   θεὸν ἀντὶ τοῦ πονηροῦ, καὶ  σοφίαν   εἰδωλολατρείας προκρίνομεν, καὶ ζωὴν ἀντικαταλλασσόμενοι
[112]   θεοῦ γεγονότας, τὴν ὄντως ἀληθῆ  σοφίαν   ἐπανῃρημένους, ἣν φιλοσοφίας ἄκροι μόνον
[107]   χρὴ τῇ ψυχῇ καλὸν ἀφετήριον  σοφίαν   ἡγεῖσθαι τοῖς ἐφ' ὁτιοῦν τοῦ
[80]   ἔργα αὐτοῦ" καὶ Κύριος δίδωσι  σοφίαν   (καὶ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ γνῶσις
[107]   τε τὴν αὐτὴν ἀκύμονα σωτηρίας  σοφίαν   νομίζειν· (δι' ἣν ἀγαθοὶ μὲν
[105]   οὐδέ τις τὴν ὄντως ἀληθῆ  σοφίαν   χαλκῷ δῃώσας" μεταλλάξαι εὔχεται οὐδὲ
[66]   λέγοντας, οἳ καταισχύνουσιν ἀτεχνῶς τὴν  φιλοσοφίαν.   Οὐδὲν δὲ οἶμαι χαλεπὸν ἐνταῦθα
[43]   μὲν θηρία περιφεύγομεν τὰ ἀνήμερα,  κἄν   που περιτύ χωμεν ἄρκῳ
[70]   γένη. Οἶδά σου τοὺς διδασκάλους,  κἂν   ἀποκρύπτειν ἐθέλῃς· γεωμετρίαν παρ' Αἰγυπτίων
[57]   δὲ Ἡρακλέα δείκνυσιν πυρά,  κἂν   γυμνὴν ἴδῃ τις ἀνάγραπτον γυναῖκα,
[108]   δυσμαῖς τοῦ βίου γενόμενοι σωφρονήσατε,  κἂν   ἐπὶ τέλει τοῦ βίου τὸν
[44]   νεὼς ἐπικεκλημένους} Ὑμεῖς δὲ ἀλλὰ  κἂν   νῦν δεισιδαιμονίας ἐκλάθεσθε, τοὺς τάφους
[79]   οὖν ἔτι ὑμεῖς εἰδωλολάτραι; Ἀλλὰ  κἂν   νῦν φυλάξασθε τὰς ἀπειλάς· ὀλολύξει
[89]   πονηρὸν καὶ ἐμπαθὲς καὶ ἄθεον,  κἂν   οἱ πατέρες χαλεπαίνωσιν, ἐπὶ τὴν
[8]   ἀποπρίων, εἴ πως οἷόν τε  (κἂν   παρὰ μέρος μέλος τὸν
[58]   εἰσαγόμενοι προτρέπουσι δή με ἀνακραγεῖν,  κἂν   σιωπῆσαι θέλω· οἴμοι (τῆς ἀθεότητος.
[108]   εἶτα ἄνδρες, χρηστοὶ (δὲ οὐδέποτε.  Κἂν   τὸ γῆρας αἰδέσθητε, ἐπὶ δυσμαῖς
[96]   ποτέ ἐστι, νενοηκότες. ~Πιστεύσατε ἡμῖν  κἂν   ὡς μέθῃ, ἵνα σωφρονήσητε· πιστεύσατε
[96]   ὡς μέθῃ, ἵνα σωφρονήσητε· πιστεύσατε  κἂν   ὡς ὕβρει, ἵνα ζήσητε. Εἰ
[51]   θεόν, φέροντες εἰς τὸν κοπρῶνα  ἀνέθηκαν   αὐτήν, ἄξιον νεὼν τὸν ἀφεδρῶνα
[83]   τῆς καρδίας αὐτῶν· οἵτινες ἑαυτοὺς  παρέδωκαν   ἀπηλγηκότες τῇ ἀσελγείᾳ εἰς ἐργασίαν
[39]   Διόνυσον δὲ ἤδη σιωπῶ τὸν  χοιροψάλαν·   Σικυώνιοι τοῦτον προσκυνοῦσιν ἐπὶ τῶν
[44]   πρῶτοι πεπλανημένοι δεισιδαιμονίαν ἀνθρώ ποις  κατήγγειλαν,   δαίμονας ἀλιτηρίους νομοθετοῦντες σέβειν, εἴτε
[83]   τοσούτῳ τινές εἰσιν ἀθεώτεροι, ὅσῳ  φιλαν   θρωπότερος θεός· μὲν
[62]   ὁμοθυμαδὸν ἐκεῖνοι πάντες κατὰ τὴν  Σίβυλλαν   οἳ ναοὺς πάντας ἀπαρνήσονται ἰδόντες
[50]   δὲ ὑμῖν παραθήσομαι τὴν προφῆτιν  Σίβυλλαν   οὐ ψευδοῦς Φοίβου χρησμηγόρον, ὅν
[123]   παρακαλῶν· περὶ γάρ τοι τῆς  παῦλαν   οὐδαμῇ οὐδαμῶς ἐχούσης ζωῆς οὐκ
[43]   ἄνθρωπός σοι λέγει. Οὐ λοξὰ  μαν   τεύεται Σόλων· τοῦτον εὑρήσεις ἀληθῆ
[44]   νῦν δεισιδαιμονίας ἐκλάθεσθε, τοὺς τάφους  τιμᾶν   αἰσχυνόμενοι. ~Ἐν τῷ νεῲ τῆς
[57]   ἐρᾶν προσάγουσα, ἀλλ' ἐπὶ τὸ  τιμᾶν   καὶ προσκυνεῖν τά τε ἀγάλματα
[31]   κεκηδευμένος. ~Τὰς δὲ Μούσας, ἃς  Ἀλκμὰν   Διὸς καὶ Μνημοσύνης γενεαλογεῖ καὶ
[55]   αὐτοὶ κεκλήκατε, ἐπεὶ καὶ τὴν  Ἀθηνᾶν   αὐτὴν καὶ τοὺς ἄλλους θεοὺς
[76]   καθ' ὁπόσον αὐτοῖς. Αὐτίκα τὴν  Ἀθηνᾶν   κυνάμυιαν" καὶ τὸν Ἥφαιστον ἀμφιγύην"
[35]   τῷ Φρυγί. Ὅμηρος δὲ τὴν  Ἀθηνᾶν   οὐκ αἰσχύνεται παραφαίνειν λέγων τῷ
[36]   διηγούμενος. Πολέμων δὲ καὶ τὴν  Ἀθηνᾶν   ὑπὸ Ὀρνύτου τρωθῆναι λέγει· ναὶ
[40]   δέ τις καὶ Φαληροῖ κατὰ  πρύμναν   ἥρως· καὶ Πυθία συνέταξε
[106]   παύσασθε καραδοκοῦντες τῶν δικαίων τὴν  πτέρναν   καὶ τὴν ὁδὸν τῆς ἀληθείας"
[102]   (διορίζεται. Τίς ἂν οὖν τὴν  εὔθυναν   καὶ τὴν κόλασιν καὶ τὴν
[81]   ἐν τοῖς διαλογισμοῖς αὐτῶν, καὶ  ἤλλαξαν   τὴν δόξαν τοῦ θεοῦ ἐν
[54]   ἀνηγόρευον, ταύτῃ κἀκείνους διὰ τὴν  δόξαν   ἀπηθανατίσθαι διδάσκοντες· Κῆυξ μὲν
[72]   διαμένον. Ἀνελεύθερος πᾶς ὅστις εἰς  δόξαν   βλέπει, ὡς δὴ παρ' ἐκείνης
[94]   δύναμιν αὐτοῦ. Ποίαν, μακάριε,  δόξαν,   εἰπέ μοι· ἣν ὀφθαλμὸς οὐκ
[70]   δὲ τοὺς ὅσοι ἀληθεῖς καὶ  δόξαν   τὴν τοῦ θεοῦ παρ' αὐτῶν
[81]   διαλογισμοῖς αὐτῶν, καὶ ἤλλαξαν τὴν  δόξαν   τοῦ θεοῦ ἐν ὁμοιώματι εἰκόνος
[94]   δὲ ἅγιοι κυρίου κληρονομήσουσι τὴν  δόξαν   τοῦ θεοῦ καὶ τὴν δύναμιν
[112]   Χριστοῦ μαθηταὶ καὶ κατειλήφασι καὶ  ἀνεκήρυξαν.   Καὶ δὴ καὶ πᾶς, ὡς
[104]   καὶ κολοιοῦ νομίζουσι τὸν θεὸν  ἐμβοᾶν,   διὰ δὲ ἀνθρώπου σιωπᾶν, καὶ
[9]   φωνὰ γραφὴ σαφηνίζει τὸ  πᾶν·   Ἀκουσάτω οὐ τίκτουσα· ῥηξάτω
[120]   καὶ βάρβαροι καὶ Ἕλληνες· τὸ  πᾶν   ἀνθρώπων γένος καλῶ, ὧν ἐγὼ
[9]   ἐπὶ σωτηρίαν παρακαλεῖ καὶ τὸ  πᾶν   γίνεται φωνὴ προτρεπτική; Πυθώμεθα τοίνυν
[5]   ἀνεβίωσαν. ~Τοῦτό τοι καὶ τὸ  πᾶν   ἐκόσμησεν ἐμμελῶς καὶ τῶν στοιχείων
[87]   τοῦ θεοῦ ἄνθρωπος πρὸς  πᾶν   ἔργον ἀγαθὸν ἐξηρτημένος. (Οὐκ ἄν
[112]   διδάσκαλος κατηχεῖ, καὶ τὸ  πᾶν   ἤδη Ἀθῆναι καὶ Ἑλλὰς γέγονεν
[59]   δὲ τοῦ ἄνωθεν ἐλθόντος τὸ  πᾶν   μεμαθηκότες, οἱ τὴν οἰκονομίαν τοῦ
[110]   γῆν σωτηρίου σπέρματος ἐνέπλησε τὸ  πᾶν.   Οὐ γὰρ ἂν οὕτως ἐν
[5]   μέσα διαταθέν, ἡρμόσατο τόδε τὸ  πᾶν,   οὐ κατὰ τὴν Θρᾴκιον μουσικήν,
[110]   λόγος, πηγὴ ζωοποιός, εἰρηνική, ἐπὶ  πᾶν   τὸ πρόσωπον τῆς γῆς χεόμενος,
[104]   θεὸν ἐμβοᾶν, διὰ δὲ ἀνθρώπου  σιωπᾶν,   καὶ τὸν μὲν κόρακα τετιμήκασιν
[49]   σου γνωρίσω τὸ κάλλος, ὅτε  καθαρὰν   τετήρηκας τὴν εἰκόνα· τότε προσκυνήσω
[5]   θεοῦ λόγος, λύραν μὲν καὶ  κιθάραν,   τὰ ἄψυχα ὄργανα, ὑπεριδών, κόσμον
[26]   καὶ τὸν Ἔρωτα καὶ τὴν  Χαρὰν   καὶ τὴν Ἐλπίδα, ὥσπερ ἀμέλει
[25]   γῆς ὄχημα κἀπὶ γῆς ἔχων  ἕδραν,   ὅστις ποτ' εἶ σύ, δυστόπαστος
[57]   εἰ καὶ μὴ ἐπὶ τὸ  ἐρᾶν   προσάγουσα, ἀλλ' ἐπὶ τὸ τιμᾶν
[103]   τὴν γυναῖκα διὰ τὸ Σοδόμων  ἐρᾶν·   Σοδομῖται δὲ οἱ ἄθεοι καὶ
[84]   καθ' ἑκάστην {αὐτοῦ} αὔξεται (τὴν  ἡμέραν,   ἔστ' ἂν σήμερον ὀνομάζηται.
[84]   ἐν τῷ παραπικρασμῷ κατὰ τὴν  ἡμέραν   τοῦ πειρασμοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ,
[65]   οἴονται τῆς πλάνης, ἀλλ' εἰς  ἑτέραν   κατολισθαί νουσιν ἀπάτην· ἀγάλματα μὲν
[36]   ἱστορεῖ. Ἤδη δὲ καὶ τὴν  Ἥραν   τὴν ζυγίαν ἱστορεῖ ὑπὸ τοῦ
[54]   δυνά μενος· Λάμιαν δὲ τὴν  ἑταίραν   ἔχων εἰς ἀκρόπολιν ἀνῄει καὶ
[116]   τοῦ σωτηρίου περιθέμενοι καὶ τὴν  μάχαιραν   τοῦ πνεύματος, ἐστι ῥῆμα
[9]   πρόδρομος ἦν κἀκείνη τοῦ κυρίου,  στεῖραν   εὐαγγελιζομένη γυναῖκα, ὡς Ἰωάννης τὴν
[9]   θείας ἐμπλήσας δυνάμεως καὶ τὴν  στεῖραν   καὶ τὴν ἔρημον. Ἐπεὶ γὰρ
[118]   οὖν τὴν συνήθειαν, φύγωμεν οἷον  ἄκραν   χαλε πὴν Χαρύβδεως ἀπειλὴν
[88]   ἀγαθῶν ζηλωταί. Ἀκούσατε οὖν οἱ  μακράν,   ἀκούσατε οἱ ἐγγύς" οὐκ ἀπεκρύβη
[3]   ᾠδὸς ἐμὸς οὐδ' εἰς  μακρὰν   καταλύσων ἀφῖκται τὴν δουλείαν τὴν
[3]   καταλύσων ἀφῖκται τὴν δουλείαν τὴν  πικρὰν   τῶν τυραννούντων δαιμό νων, ὡς
[71]   εἶναι ἥλιος οὐδ' αὐτὸς ἔοικεν  ὁρᾶν   αὑτὸν ἐπιτρέπειν, ἀλλ' ἤν τις
[118]   καρδίαν ἀνέβη" τινός. (Καὶ μὴν  ὁρᾶν   μοι δύο μὲν ἡλίους δοκῶ,
[72]   ἀποκρυπτέον οὐδὲ τοὺς ἀμφὶ τὸν  Πυθαγόραν,   οἵ φασιν μὲν θεὸς
[24]   καὶ Νικάνορα τὸν Κύπριον καὶ  Διαγόραν   καὶ Ἵππωνα τὼ Μηλίω τόν
[103]   ὄντως ὑπάρχων θεός. Ἀλλὰ γὰρ  μανδραγόραν   τι ἄλλο φάρμακον πεπωκόσιν
[40]   παρὰ Κυθνίοις Μενέδημον, παρὰ Τηνίοις  Καλλισταγόραν,   παρὰ Δηλίοις Ἄνιον, παρὰ Λάκωσιν
[120]   πίστεως ἀλείμματι, δι' οὗ τὴν  φθορὰν   ἀποβάλλετε, καὶ γυμνὸν δικαιοσύνης ἐπιδείξω
[32]   καὶ τὸν μάντιν καὶ (τὴν  φθοράν.   Αὐτός τε Ζεὺς ἐπὶ
[114]   ἄνθρωπον προσεκρέμασεν αἰθέρι, μεταφυτεύων τὴν  φθορὰν   εἰς ἀφθαρσίαν καὶ γῆν μεταβάλλων
[6]   μὲν γὰρ τὴν ἀνθρώπων ἐπιβόσκεται  φθοράν,   δὲ ἀλήθεια, ὥσπερ
[6]   θεὸν ἀνθρώποις ἀφραίνουσιν ἐπιδεῖξαι, παῦσαι  φθοράν,   νικῆσαι θάνατον, (υἱοὺς ἀπειθεῖς διαλλάξαι
[117]   τῆς σωτηρίας, ἐξελαύνων τὴν  φθοράν,   ἐκδιώκων τὸν θάνατον,
[106]   ὅπως ὅτι μάλιστα ὑμῖν τὴν  φθοράν,   ὡς ἐκείνοις τὸ γῆρας, ἀποδύσασθαι
[119]   μὴ κιττῷ ἀναδούμενος, ῥῖψον τὴν  μίτραν,   ῥῖψον τὴν νεβρίδα, σωφρό νησον·
[10]   ἂν υἱὸς ἀποκαλύψῃ.  Θύραν   δὲ εὖ οἶδ' ὅτι τὴν
[5]   αὐτοῦ, τοῦ θεοῦ λόγος,  λύραν   μὲν καὶ κιθάραν, τὰ ἄψυχα
[33]   ἐπ' Ἄρει κατῃσχυμμένη μετῆλθεν ἐπὶ  Κινύραν   καὶ Ἀγχίσην ἔγημεν καὶ Φαέθοντα
[45]   ἐν τῷ τῆς Ἀφροδίτης ἱερῷ  Κινύραν   τε καὶ τοὺς Κινύρου ἀπογόνους
[43]   διὰ τοῦ Ἅλυος ἐπὶ τὴν  πυράν.   Οὕτω φιλοῦντες (οἱ δαίμονες ὁδηγοῦσιν
[43]   Κῦρε, κέλευσον ἀποσβεσθῆναι τὴν  πυράν.   Σωφρόνησον ὕστατον γοῦν, Κροῖσε,
[11]   μαντικὴν ἠσκημέναι καὶ κόρακες ἀνθρώποις  χρᾶν   ὑπὸ ἀνθρώπων διδασκόμενοι. ~Τί δ'
[26]   κινήσεις ἐπιθεώμενοι ἐθαύμασάν τε καὶ  ἐξεθείασαν,   θεοὺς ἐκ τοῦ θεῖν ὀνομάσαντες
[50]   θεοῦ μεγάλοιο, τὸν οὐ χέρες  ἔπλασαν   ἀνδρῶν εἰδώλοις ἀλάλοις λιθοξέστοισιν ὅμοιον.
[26]   γὰρ εὐεργετοῦντα μὴ συνιέντες θεὸν  ἀνέπλασάν   τινας σωτῆρας Διοσκούρους καὶ Ἡρακλέα
[64]   γὰρ πῦρ τοῦτο ἕτεροι Ἥφαιστον  ὠνόμασαν.   ~Περσῶν δὲ οἱ Μάγοι τὸ
[26]   τῶν ἀστέρων τὰς κινήσεις ἐπιθεώμενοι  ἐθαύμασάν   τε καὶ ἐξεθείασαν, θεοὺς ἐκ
[81]   τὸν θεὸν οὐχ ὡς θεὸν  ἐδόξασαν   ηὐχαρίστησαν, ἀλλ' ἐματαιώθησαν ἐν
[78]   φησί, τὸν οὐρανὸν σπιθαμῇ καὶ  πᾶσαν   τὴν γῆν δρακί; Ὅρα τὸ
[17]   ἀθύρμασιν, οὗτοι δὴ οἱ Τιτᾶνες  διέσπασαν,   ἔτι νηπίαχον ὄντα, ὡς
[84]   πειρασμοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὗ  ἐπείρασαν   οἱ (πατέρες ὑμῶν ἐν δοκιμασίᾳ.
[48]   Βλιστίχην δὲ τὴν παλλα κίδα  τελευτήσασαν   ἐν Κανώβῳ μεταγαγὼν Πτολεμαῖος
[44]   (Ἀθηναῖοι δὲ οὐδὲ τὸν Πᾶνα  ᾔδεσαν   ὅστις ἦν, πρὶν Φιλιπ
[34]   Φειδίου σφετερίζεται Ζεύς. Μυστήρια  ἦσαν   ἄρα, ὡς ἔοικεν, οἱ ἀγῶνες
[57]   νέον καλὸν Κνιδίου ἀγάλματος, ἀλλ'  ἦσαν   τῶν θεατῶν (αἱ ὄψεις ἠπατημέναι
[59]   τ' Ἀφροδίτης ὡς τὰ πρῶτα  μίγησαν   ἐν Ἡφαίστοιο δόμοισι λάθρῃ· πολλὰ
[29]   κρατερός τ' Ἐπιάλτης, παῖδες Ἀλωῆος,  δῆσαν   κρατηρῷ ἐνὶ δεσμῷ· χαλκέῳ δ'
[63]   χρόνου. Τῷ γὰρ λόγῳ αὐτοῦ  ἐστερεώθησαν   καὶ τῷ πνεύματι τοῦ (στόματος
[81]   θεὸν ἐδόξασαν ηὐχαρίστησαν, ἀλλ'  ἐματαιώθησαν   ἐν τοῖς διαλογισμοῖς αὐτῶν, καὶ
[58]   τέχναι κακοτεχνοῦσαι τοῖς ἀνοή τοις  ἐνεποίησαν.   Ἀλλὰ τοὺς μὲν πιθήκους οἱ
[52]   τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ἀναθήματα  ἐσύλησαν   καὶ αὐτὰ ἐχώνευσαν (τὰ
[66]   οἳ μὲν αὐτῶν τὸ ἄπειρον  καθύμνησαν,   ὡς Ἀναξίμανδρος (Μιλήσιος ἦν) καὶ
[66]   ὅσοι τὰ στοιχεῖα ὑπερ βάντες  ἐπολυπραγμόνησάν   τι ὑψηλότερον καὶ περιττότερον, οἳ
[26]   θεῖν ὀνομάσαντες τοὺς ἀστέρας, καὶ  προσεκύνησαν   ἥλιον, ὡς (Ἰνδοί, καὶ σελήνην,
[78]   καὶ τῆς σελήνης, αὐτοὶ  ἠγάπησαν   καὶ οἷς αὐτοὶ (ἐδούλευσαν, καὶ
[101]   ἐλήλυθεν εἰς τὸν κόσμον καὶ  ἠγάπησαν   οἱ ἄνθρωποι μᾶλλον τὸ σκότος
[42]   ἔθνη, οἱονεὶ λοιμοὶ ἐπισκήψαντες, (σπονδὰς  ἀπῄτησαν   ἀνημέρους. Ἀριστομένης γοῦν Μεσσήνιος
[57]   γὰρ, δι' ὁμοιότητα σκιαγραφίας περιστερᾶς,  προσέπτησαν   πελειάδες καὶ ἵπποις καλῶς γεγραμμέναις
[44]   τις, οἳ νεὼς καὶ βωμοὺς  ἀνέστησαν   αὐτοῖς, πρὸς δὲ καὶ θυσίας
[81]   οὐχ ὡς θεὸν ἐδόξασαν  ηὐχαρίστησαν,   ἀλλ' ἐματαιώθησαν ἐν τοῖς διαλογισμοῖς
[89]   τῷ γάλακτι, χρώμεθα, δήπουθεν  συνείθισαν   ἡμᾶς ἐκ γενετῆς αἱ τίτθαι;
[39]   Ἀπόλλωνα ἀπὸ τῶν μυῶν (ἐκείνων  ἐπεφήμισαν.   Ἡρακλείδης δὲ ἐν Κτίσεσιν ἱερῶν
[57]   πελειάδες καὶ ἵπποις καλῶς γεγραμμέναις  προσεχρεμέτισαν   ἵπποι. Ἐρασθῆναι κόρην εἰκόνος λέγουσιν
[78]   αὐτοὶ ἠγάπησαν καὶ οἷς αὐτοὶ  (ἐδούλευσαν,   καὶ ἐμπρησθήσεται πόλις αὐτῶν.
[92]   ἤδη πεπλανημένοι ὀδμαῖς ῥινηλα τοῦντες  ἐξίχνευσαν   τὸν δεσπότην καὶ ἵπποι τὸν
[52]   ἀναθήματα ἐσύλησαν καὶ αὐτὰ  ἐχώνευσαν   (τὰ ἀγάλματα. Καὶ εἰ Καμβύσης
[26]   Διόνυσον τὴν ἄμπελον, ὡς Θηβαῖοι,  προσηγόρευσαν.   Ἄλλοι τὰς ἀμοιβὰς τῆς κακίας
[81]   ὁμοιώματι εἰκόνος φθαρτοῦ ἀνθρώπου, καὶ  ἐλάτρευσαν   τῇ κτίσει παρὰ τὸν (κτίσαντα.
[25]   ἄνθρωπον, οὐρανίου ἐξέτρεψαν διαίτης καὶ  ἐξετάνυσαν   ἐπὶ γῆς, γηΐνοις προσα νέχειν
[83]   θεοῦ, διὰ τὴν ἄγνοιαν τὴν  οὖσαν   ἐν αὐτοῖς, διὰ τὴν πώρωσιν
[51]   ἀκουστικὴν ἁπτικὴν τὴν  ἀναλογοῦσαν   τῇ ὀσφρήσει τῇ γεύσει·
[64]   ἐφεύρωμεν, εἰ καὶ δαιμόνια ἄττα  ἐκθειάζουσαν   κατὰ παρα δρομὴν παραστῆσαι δυνηθῶμεν
[64]   φιλοσο φίαν αὐτὴν κενοδοξίας ἕνεκεν  ἀνειδωλοποιοῦσαν   τὴν ὕλην ἐφεύρωμεν, εἰ καὶ
[76]   σαφέστατα, διελέγχων, (κείνῳ πειθόμενος τὴν  τεκοῦσαν   ἔκτανον, ἐκεῖνον ἡγεῖσθ' ἀνόσιον καὶ
[92]   ἀναβάτην ἀποσεισάμενοι ἑνί που συρίγματι  ὑπήκουσαν   τῷ δεσπότῃ· ἔγνω δέ" φησί,
[118]   παρα νοοῦντα ἐπὶ σωτηρίαν παρακαλέσαιμι  σωφρονοῦσαν,   ὅτι καὶ κύριος μετάνοιαν ἁμαρτωλοῦ
[1]   ᾄσματι ἁρμοσάμενος ᾠδὸς τὴν  (λείπουσαν   ἀνεπλήρωσε χορδήν. Οὔκουν ᾠδῇ τῇ
[35]   οἷον ἀκόλαστόν τι θεραπαινίδιον, παραθεῖναι  φέρουσαν   τῇ Ἑλένῃ τὸν δίφρον τοῦ
[64]   κατὰ παρα δρομὴν παραστῆσαι δυνηθῶμεν  ὀνειρώττουσαν   τὴν ἀλήθειαν. (Στοιχεῖα μὲν οὖν
[36]   τῷτραύματι παρεισάγων ὀξὺ καὶ μέγα  ἰάχουσαν   αὐτόν τε τὸν πολεμικώτατον Ἄρη
[35]   λέγων τῷ Ὀδυσσεῖ χρύσεον λύχνον  ἔχουσαν"   ἐν χεροῖν· τὴν δὲ Ἀφροδίτην
[52]   πολέμιοι ἐπιθέμενοι, οἳ δι' αἰσχροκέρδειαν  ἐδῄωσαν   τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ἀναθήματα
[107]   τῆς εὑρέσεως ζωὴ παρὰ θεῷ.  Ἀγαλλιάσθωσαν   καὶ εὐφρανθή τωσαν ἐπὶ σοὶ
[55]   λαλοῦντί σοι μὴ πεπιστεύκασι, νεκροῦ  γενέσθωσαν   μαθηταί. Χρησμὸς οὗτός ἐστιν Ἵππωνος·
[4]   ἀκροαταὶ μόνον γενόμενοι τοῦ ᾄσματος  ἀνεβίωσαν.