HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Clément d'Alexandrie, Discours aux gentils

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ι  =  1537 formes différentes pour 4258 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[115]   τὸ φῶς, καὶ τῆς γνώσεως  αἱ   ἀκτῖνες ἀνατειλάτωσαν τὸν ἐγκεκρυμμένον ἔνδον
[119]   ἀλλ' αἱ τοῦ θεοῦ θυγατέρες,  αἱ   ἀμνάδες αἱ καλαί, τὰ σεμνὰ
[2]   ὑμῖν δὲ καὶ τῶν κακῶν  αἱ   ἀναγραφαὶ γεγόνασι δράματα καὶ τῶν
[102]   οὐδὲ Ἐνυώ. Ἔτι τε εἰ>  αἱ   ἀστραπαὶ καὶ οἱ κεραυνοὶ καὶ
[26]   Εἱμαρμένη, Αὐξώ (τε καὶ Θαλλώ,  αἱ   Ἀττικαί. Ἕκτος ἐστὶν εἰσηγητικὸς τρόπος
[122]   τῶν Χριστοῦ ὀπαδῶν· οἷαι μὲν  αἱ   βουλαί, τοῖοι καὶ οἱ λόγοι,
[17]   χοίρους ἐμβάλλουσιν; Ταύτην τὴν μυθολογίαν  αἱ   γυναῖκες ποικίλως κατὰ πόλιν ἑορτάζουσι,
[33]   δὲ Γανυμήδους ἐρῶντες. (Τούτους ὑμῶν  αἱ   γυναῖκες προσκυνούντων τοὺς θεούς, τοιούτους
[45]   Ἐλευσινίου τοῦ ὑπὸ τῇ ἀκροπόλει;  Αἱ   δὲ Κελεοῦ θυγατέρες οὐχὶ ἐν
[52]   ἐκείνῳ (πετάλοις κεχρυσωμένον ἀναθεῖναι πάλιν.  Αἱ   δὲ χελιδόνες καὶ τῶν ὀρνέων
[61]   αὗται τῶν συμπορνευόντων ὑμῖν θεῶν  αἱ   διδασκαλίαι· γὰρ βούλεται, τοῦθ'
[119]   τῆς κεραυνίας" ἀδελφαί, αἱ μαινάδες,  αἱ   δύσαγνον κρεανο μίαν μυούμεναι, ἀλλ'
[33]   νύκτας; οὐδὲ γὰρ αἱ νύκτες  αἱ   ἐννέα τῷ ἀκολάστῳ μακραί (ἅπας
[11]   συνέμποροι τῆσδε τῆς γοητείας αἶγες  αἱ   ἐπὶ μαντικὴν ἠσκημέναι καὶ κόρακες
[33]   βοώπιδι καὶ ἀποδυσάμεναι διὰ μῆλον  αἱ   θεαὶ γυμναὶ προσεῖχον τῷ ποιμένι,
[33]   οἴκοι ἑκάστη, φησὶν Ὅμηρος, αἰδούμεναι  αἱ   θεαὶ διὰ σεμνότητα Ἀφροδίτην (ἰδεῖν
[77]   θεμελιοῦσι τὴν ἀλήθειαν· γραφαὶ δὲ  αἱ   θεῖαι καὶ πολιτεῖαι σώφρονες σύντομοι
[61]   τὰ ἀρχέτυπα, αὗται τῆς ὕβρεως  αἱ   θεολογίαι, αὗται τῶν συμπορνευόντων ὑμῖν
[56]   ῥυσαί, παραβλῶπες ὀφθαλμῶν" αἱ Λιταὶ  αἱ   Θερσίτου μᾶλλον Διὸς θυγατέρες,
[19]   σέλινον ἐκπεφυκέναι· ὥσπερ ἀμέλει καὶ  αἱ   θεσμοφοριάζουσαι τῆς ῥοιᾶς τοὺς κόκκους
[119]   τοῦ θεοῦ θυγατέρες, αἱ ἀμνάδες  αἱ   καλαί, τὰ σεμνὰ τοῦ λόγου
[22]   νόθῳ προστρεπομένων. Οἷαι δὲ καὶ  αἱ   κίσται μυστικαί· δεῖ γὰρ ἀπογυμνῶσαι
[119]   ἐστὶ τοῦ πάντων βασιλέως· ψάλλουσιν  αἱ   κόραι, δοξάζουσιν ἄγγελοι, προφῆται λαλοῦσιν,
[56]   ἐκεῖναι καὶ ῥυσαί, παραβλῶπες ὀφθαλμῶν"  αἱ   Λιταὶ αἱ Θερσίτου μᾶλλον
[119]   αἱ Σεμέλης τῆς κεραυνίας" ἀδελφαί,  αἱ   μαινάδες, αἱ δύσαγνον κρεανο μίαν
[113]   θεοῦ πνεύματι ἁγίῳ μεταπεπλασμένος. ~Εἶθ'  αἱ   μὲν ἄλλαι συμβουλαί τε καὶ
[31]   ἐκέλευσε τιμᾶσθαι τὰ ἱερά. Καὶ  αἱ   μὲν Μοῦσαι τοιαίδε· δὲ
[33]   τοσαύτας ἡδυπαθήσας νύκτας; οὐδὲ γὰρ  αἱ   νύκτες αἱ ἐννέα τῷ ἀκολάστῳ
[27]   καὶ Ἀσκληπιὸν ἰατρόν. ~Αὗται μὲν  αἱ   ὀλισθηραί τε καὶ ἐπιβλαβεῖς παρεκβάσεις
[57]   ἀγάλματος, ἀλλ' ἦσαν τῶν θεατῶν  (αἱ   ὄψεις ἠπατημέναι ὑπὸ τῆς τέχνης.
[61]   τὸ καινότερον πρὸ τῆς (συμπλοκῆς  αἱ   ὄψεις ὑμῖν μεμοιχεύκασιν. βιασάμενοι
[55]   τῶνδε αὐτὰ ὑμῶν τὰ μυστήρια,  αἱ   πανηγύρεις, δεσμὰ καὶ τραύματα καὶ
[89]   ἐπανωρθώσαμεν; (Εἶτα ἐπὶ τῶν πάτων  αἱ   παρεκβάσεις καίτοι ἐπιζήμιοι καὶ ἐπισφαλεῖς
[122]   δὲ οἱ λόγοι, τοιαίδε καὶ  αἱ   πράξεις, καὶ ὁποῖα τὰ ἔργα,
[9]   εὐτεκνεῖ καὶ ἔρημος καρποφορεῖ·  αἱ   πρόδρομοι τοῦ κυρίου φωναὶ δύο,
[81]   ἐκτεινόμενοι καὶ συστελλόμενοι" (αὗται γὰρ  αἱ   προφητικαὶ φωναί) καὶ γῆ
[119]   βακχεύουσι δὲ ἐν αὐτῷ οὐχ  αἱ   Σεμέλης τῆς κεραυνίας" ἀδελφαί, αἱ
[56]   ὑμῶν οἱ θεοὶ τὰ εἴδωλα,  αἱ   σκιαὶ καὶ πρὸς τούτοις χωλαὶ"
[12]   τοὺς καλουμένους ὑμῶν θεούς, ὧν  αἱ   τελεταὶ μυστικαί, οἷον ἐπὶ σκηνῆς
[29]   αἵ γε πατρίδες αὐτοὺς καὶ  αἱ   τέχναι καὶ οἱ βίοι, πρὸς
[58]   ἐρώσης ἐπιβῆναι γυναικός. ~Τοσοῦτον οἶστρον  αἱ   τέχναι κακοτεχνοῦσαι τοῖς ἀνοή τοις
[89]   δήπουθεν συνείθισαν ἡμᾶς ἐκ γενετῆς  αἱ   τίτθαι; Τί δὲ αὐξάνομεν
[119]   δύσαγνον κρεανο μίαν μυούμεναι, ἀλλ'  αἱ   τοῦ θεοῦ θυγατέρες, αἱ ἀμνάδες
[10]   οὐρανῶν ἀναπετάσῃ πύλας· λογικαὶ γὰρ  αἱ   τοῦ λόγου πύλαι, πίστεως ἀνοιγνύμεναι
[79]   βροντὴν καὶ κτίζων πνεῦμα" οὗ  αἱ   χεῖρες τὴν στρατιὰν τοῦ οὐρανοῦ
[29]   πολλοῖς τούτοις ἐπικλύζων ὀνόμασιν; Ἀλλ'  αἵ   γε πατρίδες αὐτοὺς καὶ αἱ
[76]   τιθήνας σεῦε κατ' ἠγάθεον Νυσήιον·  αἳ   δ' ἅμα πᾶσαι θύσθλα χαμαὶ
[33]   διὰ σεμνότητα Ἀφροδίτην (ἰδεῖν μεμοιχευμένην.  Αἳ   δὲ ἀκολασταίνουσιν ἐμπαθέστερον ἐν τῇ
[31]   τὰς πράξεις τὰς παλαιὰς ἐμμελῶς.  Αἳ   δὲ συνεχῶς κιθαρίζουσαι καὶ καλῶς
[62]   τὰς χεῖρας τὰς Ἀπελλικάς,  αἳ   δὴ τῆς θεοδοξίας τὸ σχῆμα
[22]   δὲ ῥοιαὶ πρὸς τοῖσδε καὶ  κράδαι   νάρθηκές τε καὶ κιττοί, πρὸς
[44]   Εἰκότως ἄρα ἀρχήν ποθεν  δεισιδαι   μονία λαβοῦσα κακίας ἀνοήτου γέγονε
[108]   παρ' αὐτοῖς κολάκων γένη, οὐ  δεισιδαι   μονοῦσιν ἰχθύες, οὐκ εἰδωλολατρεῖ τὰ
[33]   καὶ ἀποδυσάμεναι διὰ μῆλον αἱ  θεαὶ   γυμναὶ προσεῖχον τῷ ποιμένι, ἥτις
[33]   ἑκάστη, φησὶν Ὅμηρος, αἰδούμεναι αἱ  θεαὶ   διὰ σεμνότητα Ἀφροδίτην (ἰδεῖν μεμοιχευμένην.
[33]   περὶ τὰ ἀφροδίσια· θηλύτεραι δὲ  θεαὶ   μένον αἰδοῖ οἴκοι ἑκάστη, φησὶν
[36]   αὐτοῖς, ὧν εἰσιν ἐνδεεῖς. Διὸ  τράπεζαι   καὶ μέθαι καὶ γέλωτες καὶ
[36]   εἰσιν ἐνδεεῖς. Διὸ τράπεζαι καὶ  μέθαι   καὶ γέλωτες καὶ συνουσίαι, οὐκ
[9]   λόγου τοῦδε εὐτεκνίας ἡμᾶς καρπὸν  (ἀπενέγκασθαι,   ζωὴν ἀίδιον. Ἄμφω γοῦν ἐς
[115]   οἰκεῖν· ἐντεῦθεν εἰς οὐρανοὺς ἀποικίαν  στείλασθαί   σοι συγκεχώρηκεν· τὰ μεγάλα ταῦτα
[30]   δὲ ἐν Τήνῳ Ποσειδῶνά φησι  τιμᾶσθαι   ἰατρόν, Κρόνῳ δὲ ἐπικεῖσθαι Σικελίαν
[38]   γοῦν τινα Δία ἐν Σπάρτῃ  τιμᾶσθαι   Στάφυλος ἱστορεῖ· Φανοκλῆς δὲ ἐν
[31]   χαλκᾶς καὶ ἀνὰ πάντα ἐκέλευσε  τιμᾶσθαι   τὰ ἱερά. Καὶ αἱ μὲν
[101]   σκότος τὸ φῶς, ἐξὸν  ἀπομάξασθαι   τὰ ἐμποδὼν τῇ σωτηρίᾳ καὶ
[101]   ἀπορρί ψαντες τῇ συνηθείᾳ αὐτῇ  ἀποτάξασθαι,   κενοδοξίᾳ ἐπιλέγοντες· ψευδεῖς ὄνειροι χαίρετ'
[40]   πεπειραμένοι. Ἐνταῦθα δὴ τὸ παροιμιῶδες  ἐπιφθέγξασθαι   ἁρμόττει πατὴρ ἀνουθέτητος παῖδα νουθετεῖ.
[95]   ζωήν. Πειράζει σε κύριος  ἐκλέξασθαι   τὴν ζωήν, συμβουλεύει σοι ὡς
[67]   πολλοῦ γε δεῖ ἀνδράσιν ἐπιτρέπειν  ἀκροᾶσθαι   τοιούτων λόγων, οἷς μηδὲ τοὺς
[1]   καὶ ἄλλον τούτοις ἀδελφὸν διηγή  σασθαι   μῦθον καὶ ᾠδόν, Εὔνομον τὸν
[86]   ἔξεστιν ὑμῖν, ἢν ἐθέλητε, ἐξω  νήσασθαι   τὴν πολυτίμητον σωτηρίαν οἰκείῳ θησαυρῷ,
[89]   χαλινοὺς ἐνδακόντες, ἀποφεύγετε τοὺς λόγους,  ἀποσείσασθαι   μὲν τοὺς ἡνιόχους ὑμῶν τοῦ
[7]   οἷός τε εἴη ἐκ γενετῆς  σφετερίσασθαι,   λίθοις καὶ ξύλοις καὶ ἀγάλμασιν
[123]   οὐκ ἐθέλουσιν οὐδ' οἱ λόγοι  παύσασθαί   ποτε ἱεροφαντοῦντες. Ὑμῖν δὲ ἔτι
[53]   καὶ δεισιδαιμονίας ἰατικόν· εἰ βούλει  παύσασθαι   τῆς ἀνοίας, φωταγωγήσει σε τὸ
[106]   φθοράν, ὡς ἐκείνοις τὸ γῆρας,  ἀποδύσασθαι   δοθῇ. Ἀκούσατέ μου καὶ μὴ
[44]   μειράκιόν τι ἑλεῖν καὶ βωμὸν  ἱδρύσασθαι   ἐν Ἀκαδημίᾳ χαριστήριον ἐπιτελοῦς γενομένης
[120]   εἰκόνες, οὐ πᾶσαι δὲ ἐμφερεῖς·  διορθώσασθαι   ὑμᾶς πρὸς τὸ ἀρχέτυπον βούλομαι,
[120]   θνητῶν ἁπάντων ὑμῖν ἀθανασίαν μόνοις  καρπώσασθαι   δίδωμι. Ἐθέλω γάρ, ἐθέλω καὶ
[30]   ἐπικήρω ἐγενέσθην, εἴ τῳ ἱκανὸς  πιστώσασθαι   Ὅμηρος τὸ λελεγμένον· τοὺς δ'
[38]   τὸν Ἑλλήνων βασιλέαἈργύννου νεὼν Ἀφροδίτης  ἵστασθαι   ἐπ' Ἀργύννῳ τῷ (ἐρωμένῳ. Ἄρτεμιν
[47]   Δημοφῶντι, ἐκ τῶν Πέλοπος ὀστῶν  κατεσκευάσθαι,   καθάπερ τὸν Ὀλύμπιον ἐξ ἄλλων
[115]   οὐ βούλεσθε τὸν οὐράνιον αὐτὸν  περιάψασθαι,   τὸν σωτῆρα λόγον, καὶ τῇ
[95]   χρή· ὑμεῖς δὲ πρὶν  ἐπισκέψασθαι   μεθύετε· καὶ εἰ ὑβριστέον, οὐ
[40]   οὐ θεοί, οὓς θρῃσκεύετε, αὖθις  ἐπισκέψασθαί   μοι δοκεῖ εἰ ὄντως εἶεν
[48]   παραστησάμενον ἐθνῶν, ἐπανελθόντα εἰς Αἴγυπτον  ἐπαγαγέσθαι   (τεχνίτας ἱκανούς· τὸν οὖν Ὄσιριν
[95]   πέρι ἐννοουμένους τοῦ ἀγαθοῦ ἔμφυτον  ἐπάγεσθαι   πίστιν, μάρτυρα ἀξιόχρεων αὐτόθεν οἴκοθεν,
[104]   καὶ ἠλίθιοι. ~Ταύτας οἴου θεόθεν  ἐπιλέγεσθαί   σοι τὰς φωνάς· μὴ γὰρ
[93]   τῆς σωτηρίας, πρὸς ὅν γε  ἐπείγεσθαι   χρὴ φιλολόγους γενο μένους, συναπαίρει
[2]   δὴ οὖν μύθοις κενοῖς πεπιστεύκατε,  θέλγεσθαι   μουσικῇ τὰ ζῷα ὑπολαμβάνοντες; Ἀληθείας
[119]   ἰδού σοι τὸ ξύλον ἐπερεί  δεσθαι   δίδωμι· σπεῦσον, Τειρεσία, πίστευσον· ὄψει.
[29]   δὲ Ἀρκάδα. Τοῦτον δὲ Ὅμηρος  δεδέσθαι   φησὶν ἐπὶ μῆνας τρισκαίδεκα· τλῆ
[62]   καὶ ἀπηγόρευται ἡμῖν ἀναφανδὸν ἀπατηλὸν  ἐργάζεσθαι   τέχνην. Οὐ γὰρ ποιήσεις, φησὶν
[55]   (μὲν ἀπιστεῖσθαι, τὰ δὲ καὶ  θαυμάζεσθαι.   Αὐτίκα γοῦν οἱ παλαιοὶ νεκροὶ
[100]   κατειλημμένοι, αὔταρκες ἐφόδιον αἰώνων, θεοσέβειαν,  παρασκευάζεσθαι   συμβουλεύοντες. Γεώργει, φαμέν, εἰ γεωργὸς
[39]   ~Οἴει ποθὲν παρέγγραπτα ταῦτά σοι  κομίζεσθαι   τὰ ὑφ' ἡμῶν παρατιθέμενα; Οὐδὲ
[46]   ἀνδριαντοειδὲς ἐγένετο. Ἐπεὶ δὲ ἀνθρώποις  ἀπεικονίζεσθαι   τὰ ξόανα ἤρξατο, βρέτη τὴν
[87]   τοῦτο ἔργον μόνον ἐστὶν αὐτῷ  σῴζεσθαι   τὸν ἄνθρωπον. Βοᾷ γοῦν ἐπείγων
[18]   σύμβολα οὐκ ἀχρεῖον εἰς κατάγνωσιν  παραθέσθαι·   ἀστράγαλος, σφαῖρα, στρόβιλος, μῆλα, ῥόμβος,
[47]   ἱστοροῦνται μὲν ὑφελέσθαι ἀπὸ Ἰλίου,  παρακαταθέσθαι   δὲ Δημοφῶντι, ἐκ τῶν Πέλοπος
[96]   ἵνα ζήσητε. Εἰ δὲ καὶ  πείθεσθαι   βούλεσθε τὴν ἐναργῆ τῶν ἀρρήτων
[101]   κατελεῶσιν ὑμᾶς τῆς πλάνης ἐπιτήδειοι  πείθεσθαι   γίνεσθε, συνηθείᾳ κακῇ δεδου λωμένοι,
[95]   ζωήν, συμβουλεύει σοι ὡς πατὴρ  πείθεσθαι   τῷ θεῷ. Ἐὰν γὰρ ἀκούσητέ
[123]   τοῦτο περιλείπεται πέρας τὸ λυσιτελοῦν  ἑλέσθαι,   κρίσιν χάριν· ὡς
[47]   Διομήδης καὶ Ὀδυσσεὺς ἱστοροῦνται μὲν  ὑφελέσθαι   ἀπὸ Ἰλίου, παρακαταθέσθαι δὲ Δημοφῶντι,
[9]   δὲ ἀναδύεσθαι τὴν ὠφέλειαν καὶ  ἀναβάλλεσθαι   τὴν σωτηρίαν; γὰρ οὐχὶ
[103]   πάθος νόσον φόβον  ἰνδάλλεσθαι   ὡς θεόν. Τρὶς γὰρ μύριοί
[63]   ὄντως ἐστὶ θεός· ψιλῷ τῷ  βούλεσθαι   δημιουργεῖ καὶ τῷ (μόνον ἐθελῆσαι
[118]   πόρνη σφετερίζεται· ἔασον αὐτὴν  ἐπινέμεσθαι   τοὺς νεκρούς, πνεῦμά σοι οὐράνιον
[83]   γὰρ ἐκ δούλων υἱοὺς ἡμᾶς  γενέσθαι   βούλεται, οἳ δὲ καὶ υἱοὶ
[117]   οὐσίας μιμητὴν ὁμοῦ καὶ θεραπευτὴν  γενέσθαι·   οὐ γὰρ μιμεῖσθαί τις δυνήσεται
[83]   βούλεται, οἳ δὲ καὶ υἱοὶ  γενέσθαι   ὑπερηφανήκασιν. τῆς (ἀπονοίας τῆς
[52]   καταφρονοῦντες δ' ὅμως τῶν ἀγαλμάτων,  φαίνεσθαι   δὲ μὴ βουλόμενοι αὐτῶν ὅλως
[10]   λόγου, ταύτῃ πῃ παρεκάλει ἑτοίμους  γίνεσθαι   εἰς θεοῦ τοῦ Χριστοῦ παρουσίαν,
[123]   πότερον ἄμεινον αὐτοῖν· οὐδὲ μὴν  συγκρίνεσθαι   θέμις ζωὴν ἀπωλείᾳ.
[46]   καὶ ξόανα (προσηγορεύετο διὰ τὸ  ἀπεξέσθαι   τῆς ὕλης. Ἀμέλει ἐν Ἰκάρῳ
[99]   καὶ τῇ συντομίᾳ τοῦ κηρύγματος  ἕπεσθαι,   ἧς ὑπακούσαντες οἱ Νινευῖται τῆς
[122]   ἀπρὶξ τῆς ἀληθείας παντὶ σθένει  ἕπεσθαι   χρὴ τῷ θεῷ σωφρονοῦντας καὶ
[92]   ἐλεεῖ, ἔτι τὴν μετάνοιαν ἀπαιτεῖ.  Ἐρέσθαι   δὲ ὑμᾶς βούλομαι, εἰ οὐκ
[104]   φιλανθρωπία. Οἰκτρότατον δὲ (τὸ  στέρεσθαι   τῆς παρὰ τοῦ θεοῦ ἐπικουρίας.
[6]   καταβολῆς ἡμεῖς, οἱ τῷ δεῖν  ἔσεσθαι   ἐν αὐτῷ πρότερον γεγεννημένοι τῷ
[50]   Ἐφεσίας Ἀρτέμιδος χάσμασι καὶ σεισμοῖς"  καταποθήσεσθαι   προμηνύουσα οὕτως, ὕπτια δ' οἰμῴξει
[50]   ἐν Αἰγύπτῳ κατενεχθήσεσθαί φησι καὶ  ἐμπρησθήσεσθαι·   Ἶσι, θεὰ τριτάλαινα, μένεις ἐπὶ
[50]   Ἴσιδος καὶ Σαράπιδος ἐν Αἰγύπτῳ  κατενεχθήσεσθαί   φησι καὶ ἐμπρησθήσεσθαι· Ἶσι, θεὰ
[78]   καὶ ἐμπρησθήσεται πόλις αὐτῶν.  Φθαρήσεσθαι   δὲ καὶ τὰ στοιχεῖα καὶ
[54]   υἱὸς εἶναι δοκεῖν καὶ κερασφόρος  ἀναπλάττεσθαι   πρὸς τῶν ἀγαλματοποιῶν, τὸ καλὸν
[9]   ἡμᾶς ἐπ' ἀρετήν, ἡμᾶς δὲ  ἀναδύεσθαι   τὴν ὠφέλειαν καὶ ἀναβάλλεσθαι τὴν
[19]   ἀπεικότως τὸν Διόνυσόν τινες Ἄττιν  προσαγορεύεσθαι   θέλουσιν, αἰδοίων ἐστερημένον. ~Καὶ τί
[42]   Ἀχαιὸν ἄνθρωπον (Πηλεῖ καὶ Χείρωνι  καταθύεσθαι·   Λυκτίους γὰρ (Κρητῶν δὲ ἔθνος
[39]   Ἀκτίου τὸ ἱερόν, ταῖς μυίαις  προθύεσθαι   βοῦν. Οὐδὲ μὴν Σαμίων ἐκλήσομαι
[47]   Παλλάδια, ἄμφω δ' ὑπ' ἀνθρώπων  δεδημιουργῆσθαι.   Ἀλλ' ὅπως μηδεὶς ὑπολάβῃ καὶ
[47]   Ἥρας ξόανον Σμίλιδι τῷ Εὐκλείδου  πεποιῆσθαι   Ὀλύμπιχος (ἐν Σαμιακοῖς ἱστορεῖ. Μὴ
[122]   εἰσπεποίηται καὶ ἡμῶν ἐθέλει μόνων  κεκλῆσθαι   πατήρ, οὐ τῶν ἀπειθούντων. Καὶ
[55]   ἐλέγχου κεχω ρισμένα χρόνων ἀδηλίᾳ  τετιμῆσθαι   τῷ πλάσματι, καὶ τὰ (μὲν
[68]   καὐτὸν οὐχ ὁρώμενον, (Εὐριπίδης λέγει.  Πεπλανῆσθαι   γοῦν Μένανδρός μοι δοκεῖ,
[63]   (μόνον ἐθελῆσαι αὐτὸν ἕπεται τὸ  γεγενῆσθαι.   Ἐνταῦθα φιλοσόφων παρατρέπεται χορὸς πρὸς
[98]   καὶ καθ' ὁμοίωσιν" διὰ τοῦτο  γεγενῆσθαι   λεγόμενος, τῇ κατὰ καρδίαν φρονήσει
[27]   ὑμῖν· τὰ δὲ καὶ ὅσα  γεγενῆσθαι   ὑπείληπται, ταῦτα δὲ περὶ ἀνθρώπων
[54]   Ἥλιον) Τί δεῖ καὶ Νικαγόρου  μεμνῆσθαι   (Ζελείτης τὸ γένος ἦν κατὰ
[107]   τῇ ψυχῇ καλὸν ἀφετήριον σοφίαν  ἡγεῖσθαι   τοῖς ἐφ' ὁτιοῦν τοῦ βίου
[33]   μοιχείας αὐτοῦ παντοδαπὰς καὶ (παίδων  διηγεῖσθαι   φθοράς. Οὐδὲ γὰρ οὐδὲ παίδων
[68]   καλέομεν οἱ Ἕλληνες, πάντα Δία  μυθεῖσθαι,   καὶ πάντα οὗτος οἶδεν καὶ
[30]   φησι τιμᾶσθαι ἰατρόν, Κρόνῳ δὲ  ἐπικεῖσθαι   Σικελίαν καὶ ἐνταῦθα αὐτὸν (τεθάφθαι.
[20]   ἵνα μὴ δοκοῖεν οἱ τετελεσμένοι  μιμεῖσθαι   τὴν (ὀδυρομένην. Ωἴκουν δὲ τηνικάδε
[117]   καὶ θεραπευτὴν γενέσθαι· οὐ γὰρ  μιμεῖσθαί   τις δυνήσεται τὸν θεὸν
[55]   τὰ μὲν παρόντα συνηθείᾳ καταφρο  νεῖσθαι,   τὰ δὲ παρῳχηκότα τοῦ παραυτίκα
[49]   τί δὲ καὶ ὡς υἱὸν  θρηνεῖσθαι   προσέταξας; τί δὲ καὶ τὸ
[63]   τῷ μέλλοντι ἐπὶ τὰς σωτηρίους  ἀφικνεῖσθαι   θύρας ὑπολείπεται σοφία θεϊκή· ἐντεῦθεν
[67]   δὴ τὸ λεγόμενον, κλαυθμυριζομένους ἐθίζομεν  παρηγορεῖσθαι   μυθίζοντες, ὀρρωδοῦντες συνανατρέφειν αὐτοῖς ἀθεότητα
[76]   διελέγχουσιν ὑμῶν τοὺς θεοὺς καὶ  λοιδορεῖσθαι   οὐ δεδίασιν οὐδὲ καθ' ὁπόσον
[42]   ὅτι μάλιστα ἔχοιεν ἀνθρωπείων ἀνέδην  ἐμφορεῖσθαι   φόνων· ἤδη δὲ κατὰ πόλεις
[55]   τῷ πλάσματι, καὶ τὰ (μὲν  ἀπιστεῖσθαι,   τὰ δὲ καὶ θαυμάζεσθαι. Αὐτίκα
[65]   τῆς πλάνης, ἀλλ' εἰς ἑτέραν  κατολισθαί   νουσιν ἀπάτην· ἀγάλματα μὲν θεῶν
[54]   ταύτῃ κἀκείνους διὰ τὴν δόξαν  ἀπηθανατίσθαι   διδάσκοντες· Κῆυξ μὲν Αἰόλου
[45]   τε καὶ τοὺς Κινύρου ἀπογόνους  (κεκηδεῦσθαι.   Ἀλλὰ γὰρ ἐπιόντι μοι τοὺς
[117]   βασιλείας ἄξιον φανῆναι καὶ βασιλείας  κατηξιῶσθαι.   ~Φύγωμεν οὖν τὴν συνήθειαν, φύγωμεν
[89]   συνείθισαν ἡμᾶς ἐκ γενετῆς αἱ  τίτθαι;   Τί δὲ αὐξάνομεν μειοῦμεν
[29]   οἳ καταθύουσιν αὐτῷ τοὺς κύνας.  Σκύθαι   δὲ τοὺς ὄνους ἱερεύοντες μὴ
[46]   προστρεπόμενοι. Πάλαι μὲν οὖν οἱ  Σκύθαι   τὸν ἀκινάκην, οἱ Ἄραβες τὸν
[45]   Λεάνδριος δὲ Κλέοχον (ἐν Μιλήτῳ  τεθάφθαι   ἐν τῷ Διδυμαίῳ φησίν. Ἐνταῦθα
[30]   ἐπικεῖσθαι Σικελίαν καὶ ἐνταῦθα αὐτὸν  (τεθάφθαι.   Πατροκλῆς τε Θούριος καὶ
[48]   Ποντικὸν εἶναι βρέτας τὸν Σάραπιν,  μετῆχθαι   δὲ εἰς Ἀλεξάνδρειαν μετὰ τιμῆς
[29]   πόδε, ὑπὸ δὲ κνῆμαι ῥώοντο  ἀραιαί.   ~Ἔχεις καὶ ἰατρόν, οὐχὶ χαλκέα
[29]   δὲ ἀλλαχοῦ τέρπουσιν λιπαραὶ Φοῖβον  ὀνοσφαγίαι.   Ἥφαιστος δέ, ὃν ἔρριψεν ἐξ
[61]   ἀρχέτυπα, αὗται τῆς ὕβρεως αἱ  θεολογίαι,   αὗται τῶν συμπορνευόντων ὑμῖν θεῶν
[15]   πόμα χολῆς καὶ καρδιουλκίαι καὶ  ἀρρητουργίαι·   ταὐτὰ οἱ Φρύγες τελίσκουσιν Ἄττιδι
[77]   τὴν ἀλήθειαν· γραφαὶ δὲ αἱ  θεῖαι   καὶ πολιτεῖαι σώφρονες σύντομοι σωτηρίας
[89]   ἐπιζήμιοι καὶ ἐπισφαλεῖς οὖσαι, ὅμως  γλυκεῖαί   πως προσπίπτουσιν, ἐπὶ δὲ τοῦ
[77]   γραφαὶ δὲ αἱ θεῖαι καὶ  πολιτεῖαι   σώφρονες σύντομοι σωτηρίας ὁδοί· γυμναὶ
[11]   μὴν ἄδυτα Αἰγυπτίων καὶ (Τυρρηνῶν  νεκυομαντεῖαι   σκότῳ παραδιδόσθων. Μανικὰ ταῦτα ὡς
[58]   καὶ λοχεῖαι θεῶν μνημονευόμεναι καὶ  μοιχεῖαι   ᾀδόμεναι καὶ εὐωχίαι κωμῳδούμεναι καὶ
[58]   οὖν ἔτι καὶ παιδοποιίαι καὶ  λοχεῖαι   θεῶν μνημονευόμεναι καὶ μοιχεῖαι ᾀδόμεναι
[58]   Γάμοι τε οὖν ἔτι καὶ  παιδοποιίαι   καὶ λοχεῖαι θεῶν μνημονευόμεναι καὶ
[15]   Διὸς καὶ πόμα χολῆς καὶ  καρδιουλκίαι   καὶ ἀρρητουργίαι· ταὐτὰ οἱ Φρύγες
[56]   οἱ θεοὶ τὰ εἴδωλα, αἱ  σκιαὶ   καὶ πρὸς τούτοις χωλαὶ" ἐκεῖναι
[61]   τῶν συμπορνευόντων ὑμῖν θεῶν αἱ  διδασκαλίαι·   γὰρ βούλεται, τοῦθ' ἕκαστος
[61]   οἴεται" κατὰ τὸν Ἀθηναῖον ῥήτορα.  Οἷαι   δὲ αὖ καὶ ἄλλαι ὑμῶν
[22]   (γιάστους τελετὰς εὐσεβείᾳ νόθῳ προστρεπομένων.  Οἷαι   δὲ καὶ αἱ κίσται μυστικαί·
[122]   τὰ ἡμέτερα τῶν Χριστοῦ ὀπαδῶν·  οἷαι   μὲν αἱ βουλαί, τοῖοι καὶ
[25]   ἄλλα τοιαῦτα ποιητῶν ᾄδουσι παῖδες.  Ἔννοιαι   δὲ ἡμαρτημέναι καὶ παρηγμέναι τῆς
[22]   ὄργιον Διονύσου Βασσάρου; Οὐχὶ δὲ  ῥοιαὶ   πρὸς τοῖσδε καὶ κράδαι νάρθηκές
[15]   χάριν Βριμὼ προσα γορευθῆναι λέγεται,  ἱκετηρίαι   Διὸς καὶ πόμα χολῆς καὶ
[25]   ἡμαρτημέναι καὶ παρηγμέναι τῆς εὐθείας,  ὀλέθριαι   ὡς ἀληθῶς, τὸ οὐράνιον φυτόν"
[33]   κυανέῃσιν ἐπ' ὀφρύσι νεῦσε Κρονίων·  ἀμβρόσιαι   δ' ἄρα χαῖται ἐπερρώσαντο ἄνακτος
[36]   καὶ μέθαι καὶ γέλωτες καὶ  συνουσίαι,   οὐκ ἂν ἀφροδισίοις χρωμένων ἀνθρωπίνοις
[58]   μνημονευόμεναι καὶ μοιχεῖαι ᾀδόμεναι καὶ  εὐωχίαι   κωμῳδούμεναι καὶ γέλωτες παρὰ πότον
[101]   θέλουσιν ὑμῖν οἱ προσκυνούμενοι λίθοι  καὶ   περὶ τὴν ὕλην κενοσπούδως
[106]   τῆς ἀληθείας" ἐμποδίζοντες· (φρόνιμοι γένεσθε  καὶ   ἀβλαβεῖς· τάχα που κύριος
[115]   τιμιώτατον καὶ σεβασμιώτατον εὐσεβεῖ τε  καὶ   ἀγαθῷ παιδὶ ἀγαθοῦ πατρὸς ὄνομα
[7]   γενετῆς σφετερίσασθαι, λίθοις καὶ ξύλοις  καὶ   ἀγάλμασιν καὶ τοιούτοις τισὶν εἰδώλοις
[44]   ἑκατόμβας θύουσα καὶ πανηγύρεις ἐπιτελοῦσα  καὶ   ἀγάλματα ἀνιστᾶσα καὶ (νεὼς ἀνοικοδομοῦσα,
[62]   ἱδρύματα κωφῶν, καὶ λίθινα ξόανα  καὶ   ἀγάλματα χειροποίητα, αἵματι ἐμψύχῳ μεμιασμένα
[63]   ἐστίν· καὶ οὐρανὸς καὶ ἥλιος  καὶ   ἄγγελοι καὶ ἄνθρωποι ἔργα τῶν
[68]   ἕνα τε εἶναι θεόν, ἀνώλεθρον  καὶ   ἀγένητον τοῦτον, ἄνω που περὶ
[36]   ὑπνωσσόντων, εἰ ἀθάνατοι καὶ ἀνενδεεῖς  καὶ   ἀγήρῳ ὑπῆρχον. (Μετέλαβεν δὲ καὶ
[108]   τούτων τὰ παραπληρώματα, λόγιοι νόμοι  καὶ   ἅγιοι λόγοι ἐν αὐταῖς ἐγγραφόμενοι
[5]   ἐστι τοῦ θεοῦ παναρμόνιον, ἐμμελὲς  καὶ   ἅγιον, σοφία ὑπερκόσμιος, οὐράνιος λόγος.
[94]   ὅσοι μὴ ἔχετε ἀργύριον, βαδίσατε  καὶ   ἀγοράσατε καὶ πίετε ἄνευ ἀργυρίου.
[33]   Ἄρει κατῃσχυμμένη μετῆλθεν ἐπὶ Κινύραν  καὶ   Ἀγχίσην ἔγημεν καὶ Φαέθοντα ἐλόχα
[1]   Λοκροῦ· δὲ ἑκὼν ἐφίπταται  καὶ   ᾄδει ἑκών. Ἕλλησι δ' ἐδόκει
[67]   ἀστρολογίας, οὐκ ἀστρονομίας, μετεωρολο γοῦσα  καὶ   ἀδολεσχοῦσα; Τὸν κύριον τῶν πνευμάτων
[8]   κυρίῳ προσδράμωμεν, ὃς καὶ νῦν  καὶ   ἀεὶ προὔτρεπεν εἰς σωτηρίαν, διὰ
[23]   τῆς ἐπαγγελίας, ἐλπίδα μὴ ἔχοντες  καὶ   ἄθεοι ἐν τῷ κόσμῳ" ~Πολλὰ
[89]   καταλιπόντες τὸ πονηρὸν καὶ ἐμπαθὲς  καὶ   ἄθεον, κἂν οἱ πατέρες χαλεπαίνωσιν,
[36]   παρὰ τοῖς Αἰθίοψιν, ἀπανθρώπου δὲ  καὶ   ἀθέσμου αὐτὸς Ζεὺς παρὰ
[28]   μὲν Ἀριστοτέλης πρῶτον Ἡφαίστου  καὶ   Ἀθηνᾶς (ἐνταῦθα δὴ οὐκέτι παρθένος
[104]   γάρ τοι δείλαιοι τῶν ἀνθρώπων  καὶ   ἄθλιοι διὰ μὲν κόρακος καὶ
[19]   τὸ σέλινον ἐκπεφυκέναι· ὥσπερ ἀμέλει  καὶ   αἱ θεσμοφοριάζουσαι τῆς ῥοιᾶς τοὺς
[22]   εὐσεβείᾳ νόθῳ προστρεπομένων. Οἷαι δὲ  καὶ   αἱ κίσται μυστικαί· δεῖ γὰρ
[31]   πάντα ἐκέλευσε τιμᾶσθαι τὰ ἱερά.  Καὶ   αἱ μὲν Μοῦσαι τοιαίδε·
[122]   ὁποῖοι δὲ οἱ λόγοι, τοιαίδε  καὶ   αἱ πράξεις, καὶ ὁποῖα τὰ
[29]   Ἀλλ' αἵ γε πατρίδες αὐτοὺς  καὶ   αἱ τέχναι καὶ οἱ βίοι,
[7]   καὶ ἑρπηστικὸν θηρίον γοητεῦον καταδουλοῦται  καὶ   αἰκίζεται εἰσέτι νῦν τοὺς ἀνθρώπους,
[36]   (οὐτασθῆναι λέγει. Εἰ δὴ τραύματα,  καὶ   αἵματα· οἱ γὰρ ἰχῶρες οἱ
[48]   Αἰγυπτίων ἐνέδει οὐδὲ εἷς, σαπφείρου  καὶ   αἱματίτου θραύσματα σμαράγδου τε, (ἀλλὰ
[33]   ἀπεικότως οἱ ποιηταὶ σχέτλιον" τοῦτον  καὶ   αἰσυλοεργὸν" ἀπο καλοῦσιν. Μακρὸν δ'
[92]   οὐρανὸν περιπολεῖν καὶ τῆς ζωτικῆς  καὶ   ἀκηράτου μεταλαμβάνειν πηγῆς, κατ' ἴχνος
[68]   ἀπόρροια θεϊκή. Οὗ δὴ χάριν  καὶ   ἄκοντες μὲν ὁμολογοῦσιν ἕνα τε
[54]   Διόνυσος καὶ αὐτός· ἐβούλετο δὲ  καὶ   Ἀλέξανδρος Ἄμμωνος υἱὸς εἶναι δοκεῖν
[43]   τὸ πῦρ. Ἀλλ' φιλανθρωπότερε  καὶ   ἀληθέστερε τοῦ Ἀπόλλωνος ἄνθρωπε, τὸν
[43]   οὐδὲ ἀποστρέφεσθε; Τί δ' ἂν  καὶ   ἀληθεύσαιεν οἱ κακοί, τίνα
[71]   γὰρ σὰρξ δύναται τὸν ἐπουράνιον  καὶ   ἀληθῆ ὀφθαλμοῖς ἰδεῖν θεὸν ἄμβροτον,
[2]   κακῶν ἐπίληθες ἁπάντων" γλυκύ τι  καὶ   ἀληθινὸν φάρμα κον πειθοῦς ἐγκέκραται
[43]   τ' ἀνεχώρησεν· δαίμονας δὲ ὀλεθρίους  καὶ   ἀλιτηρίους ἐπιβούλους τε καὶ μισανθρώπους
[61]   Ἀθηναῖον ῥήτορα. Οἷαι δὲ αὖ  καὶ   ἄλλαι ὑμῶν εἰκόνες, πανίσκοι τινὲς
[115]   τὴν τοσαύτην γεωργεῖν, ὕδωρ πίνειν  καὶ   ἄλλο πλεῖν, ἀέρα ἀναπνεῖν, πῦρ
[76]   ἀλλὰ καὶ Ὅμηρος καὶ Εὐριπίδης  καὶ   ἄλλοι συχνοὶ ποιηταὶ διελέγχουσιν ὑμῶν
[13]   τὰ μυστήρια· θηρεύουσι γὰρ εἰ  καὶ   ἄλλοι τινές, ἀτὰρ δὴ καὶ
[1]   τῇ (μουσικῇ. Ἔχοιμ' ἄν σοι  καὶ   ἄλλον τούτοις ἀδελφὸν διηγή σασθαι
[40]   τῶν (Μηδικῶν ἀκμαζόντων ἀγώνων. Ἔστι  καὶ   ἄλλους παμπόλ λους συνιδεῖν δαίμονας
[35]   ὑπαγάγηται. Πανύασσις γὰρ πρὸς τούτοις  καὶ   ἄλλους παμπόλλους ἀνθρώποις λατρεῦσαι θεοὺς
[71]   ἕνα τοῦτον Πλάτωνα, πολλοὺς δὲ  καὶ   ἄλλους παραστῆσαι σπούδασον, τὸν ἕνα
[47]   ἔν τινι (ἐπιστολῇ. Ἐγενέσθην δὲ  καὶ   ἄλλω τινὲ δύο Κρητικὼ οἶμαι
[93]   αὐτομολεῖν πρὸς θεόν. Πολλῶν δὲ  καὶ   ἄλλων ἔστιν ἀπολαῦσαι ἀγαθῶν τοὺς
[13]   μυστήρια ἐπιτυμβίῳ τιμῇ. Πάρεστι δὲ  καὶ   ἄλλως μυθήριά σοι νοεῖν ἀντιστοιχούντων
[99]   συνήθεια δουλείας μὲν (γεύσασα ὑμᾶς  καὶ   ἀλόγου περιεργασίας· νομίμων δὲ ἀνόμων
[121]   περὶ ἐλαχίστου ποιούμεθα, ἀνοίας δὲ  καὶ   ἀμαθίας καὶ ῥᾳθυμίας καὶ εἰδω
[117]   ἀνθρώποις συμπολιτεύεται θεός. Λῷον οὖν  καὶ   ἄμεινον τῆς ἀρίστης τῶν ὄντων
[47]   ἔργον εἰσὶν ἀγάλματα ἐννεαπήχη Ποσειδῶνος  καὶ   Ἀμφιτρίτης ἐν Τήνῳ προσκυνούμενα. Δημήτριος
[31]   ὑπὲρ τῆς μητρὸς ἀνέθηκε χαλκᾶς  καὶ   ἀνὰ πάντα ἐκέλευσε τιμᾶσθαι τὰ
[9]   ἡμᾶς δὲ ἀναδύεσθαι τὴν ὠφέλειαν  καὶ   ἀναβάλλεσθαι τὴν σωτηρίαν; γὰρ
[92]   ὡς τέκνα φωτὸς" γνήσια ἀναθρήσωμεν  καὶ   ἀναβλέψωμεν εἰς τὸ φῶς, μὴ
[79]   κύριος λαλῶν δικαιοσύνην  καὶ   ἀναγγέλλων ἀλήθειαν· συνάχθητε καὶ ἥκετε·
[82]   αὖθις ὡς τὰ παιδία γένησθε  καὶ   ἀναγεννηθῆτε, ὥς φησιν γραφή,
[26]   καὶ Ἐπιμενίδης παλαιὸς (Ὕβρεως  καὶ   Ἀναιδείας Ἀθήνησιν ἀναστήσας βωμούς· οἳδὲ
[64]   πολέμιος Ἄρης ἀπὸ (τῆς ἄρσεως  καὶ   ἀναιρέσεως κεκλημένος. Ἧι καὶ δοκοῦσί
[103]   οὐδὲ μὴν ἐκείνων τῶν χειροκμήτων  καὶ   ἀναισθήτων πλασμάτων, πρόνοια δέ τις
[2]   εἰς σωτηρίαν· οἳ δὲ ἀνανεύσαντες  καὶ   ἀνακύψαντες Ἑλικῶνα μὲν καὶ Κιθαιρῶνα
[25]   δέ που διεκθρῴσκουσα τοῦ σκότους  καὶ   ἀναλάμπουσα, οἷον δὴ ἐκεῖνο λέλεκταί
[48]   τοπαζίου. Λεάνας οὖν τὰ πάντα  καὶ   ἀναμίξας ἔχρωσε κυάνῳ, οὗ δὴ
[66]   καθύμνησαν, ὡς Ἀναξίμανδρος (Μιλήσιος ἦν)  καὶ   Ἀναξαγόρας Κλαζομένιος καὶ
[64]   Θαλῆς Μιλήσιος τὸ ὕδωρ  καὶ   Ἀναξιμένης καὶ αὐτὸς Μιλήσιος
[29]   μιαιφόνε, τειχεσιπλῆτα, ἀλλοπρόσαλλος" οὗτος  καὶ   ἀνάρσιος" ὡς μὲν Ἐπί χαρμός
[84]   (διανίστησιν· ἔγειρε, φησίν, καθεύδων  καὶ   ἀνάστα ἐκ τῶν νεκρῶν, καὶ
[114]   τὸν μέγαν ὄντως καὶ θεῖον  καὶ   ἀναφαίρετον τοῦ πατρὸς κλῆρον χαρι
[40]   καὶ μιαροί. Ἔστι μὲν ἐφευρεῖν  καὶ   ἀναφανδὸν οὕτω κατὰ πόλεις δαίμονας
[113]   εὖ γινώσκοις ἠμὲν θεὸν ἠδὲ  καὶ   ἄνδρα. Γλυκὺς" λόγος
[33]   οἱ παῖδες ὑμῶν σέβειν, ἵνα  καὶ   ἄνδρες γενήσονται εἰκόνα πορνείας ἐναργῆ
[42]   ἐπιφη μίσας, ἀλλὰ φόνος ἐστὶ  καὶ   ἀνδροκτασία τοιαύτη θυσία. ~Τί
[112]   (τοῦ Χριστοῦ μαθηταὶ καὶ κατειλήφασι  καὶ   ἀνεκήρυξαν. Καὶ δὴ καὶ πᾶς,
[74]   μακρὴν πόντου τε χαροπὸν οἶδμα  καὶ   ἀνέμων βίας· θνητοὶ δὲ πολλοὶ
[36]   οὐδὲ μὴν ὑπνωσσόντων, εἰ ἀθάνατοι  καὶ   ἀνενδεεῖς καὶ ἀγήρῳ ὑπῆρχον. (Μετέλαβεν
[69]   τὴν τῶν ὅλων ἀρρεπῶς περιλαμβάνων  καὶ   ἀνέχων (φύσιν. μὲν δὴ
[63]   οὐρανὸς καὶ ἥλιος καὶ ἄγγελοι  καὶ   ἄνθρωποι ἔργα τῶν δακτύλων αὐτοῦ.
[120]   καὶ πατρός, ὑπὲρ ἀνθρώπων εὔχεται  καὶ   ἀνθρώποις ἐγκελεύεται κέκλυτε, μυρία φῦλα"
[42]   φρενοβλαβείᾳ τῶν ἀνθρώπων, πρὸς δὲ  καὶ   ἀνθρωποκτονίας ἀπολαύοντες· νυνὶ μὲν τὰς
[7]   μόνος ἄμφω, θεός τε  καὶ   ἄνθρωπος, ἁπάντων ἡμῖν αἴτιος ἀγαθῶν·
[122]   φίλοιν τὰ (πάντα, τοῦ θεοῦ  καὶ   ἀνθρώπου. Ὥρα οὖν ἡμῖν μόνον
[4]   ὅσον ἴσχυσεν· ἀνθρώπους ἐκ λίθων  καὶ   ἀνθρώπους ἐκ θηρίων πεποίηκεν. Οἱ
[6]   ἀναφῆναι τὴν γῆν θεούς τε  καὶ   ἀνθρώπους ὀνειρώσσοντες· ἀλλ' οὐ πρό
[69]   θεόν· τὰ μὲν γὰρ ἄδικα  καὶ   ἄνισα εἴδωλα οἴκοι ἐν τῷ
[92]   τὰ ἡδονῆς ῥεύματα, καλινδούμενοι ἀνονήτους  καὶ   ἀνοήτους ἐκβόσκονται τρυφάς, ὑώδεις τινὲς
[4]   συνῳδὸς ἀληθείας, τοὺς ἐν ἀγνοίᾳ  καὶ   ἀνοίᾳ κατατετριμμένους οἰκτείρουσα· Δυνατὸς γὰρ
[120]   μετ' ἀγγέλων ἀμφὶ τὸν ἀγέννητον  καὶ   ἀνώ λεθρον καὶ μόνον ὄντως
[99]   ἀλόγου περιεργασίας· νομίμων δὲ ἀνόμων  καὶ   ἀπατηλῶν ὑποκρίσεων ἄγνοια αἰτία,
[85]   τούτοις δὴ (προσώχθισεν θεὸς  καὶ   ἀπειλεῖ· καὶ δὴ καὶ τὸ
[8]   μὲν λοιδορεῖται, ἔστιν δ' οὗ  καὶ   ἀπειλεῖ· τοὺς δὲ καὶ θρηνεῖ
[98]   Πολύκλειτος ἡκόντων Πραξιτέλης τε αὖ  καὶ   Ἀπελλῆς καὶ ὅσοι τὰς βαναύσους
[62]   τε φόνοισιν. (Καὶ γὰρ δὴ  καὶ   ἀπηγόρευται ἡμῖν ἀναφανδὸν ἀπατηλὸν ἐργάζεσθαι
[83]   αὐτῶν, ἐσκοτισμένοι τῇ διανοίᾳ ὄντες  καὶ   ἀπηλλοτριωμένοι τῆς ζωῆς τοῦ θεοῦ,
[48]   δημιουργίαν, σύνθετον ἀπό τε Ὀσίριδος  καὶ   Ἄπιος γενόμενον Ὀσίραπις. ~Καινὸν δὲ
[76]   εἰσάγων Ἡρακλέα καὶ μεθύοντα ἀλλαχόθι  καὶ   ἄπληστον· πῶς γὰρ οὐχί; Ὃς
[13]   περὶ τὸν Διόνυσον· εἰ δὲ  καὶ   ἀπὸ Μυοῦντός τινος Ἀττικοῦ, ὃν
[80]   αὐτοῦ" καὶ Κύριος δίδωσι σοφίαν  (καὶ   ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ γνῶσις καὶ
[5]   τῶν μέσων ἐπὶ τὰ πέρατα  καὶ   ἀπὸ τῶν ἄκρων ἐπὶ τὰ
[47]   αὐτόθεν δῆλον· οὐ μὴν ἀλλὰ  καὶ   ἀποδείξεως ποσῆς (ἐπιδεομένου τοῦ τόπου
[33]   Ἀδώνιδος, ἐφιλονείκει δὲ τῇ βοώπιδι  καὶ   ἀποδυσάμεναι διὰ μῆλον αἱ θεαὶ
[25]   τῆς ἀληθείας Μωσέα προστάττοντα θλαδίαν  καὶ   ἀποκεκομμένον (μὴ ἐκκλησιάζειν, καὶ προσέτι
[80]   παιδείας, μή ποτε ὀργισθῇ κύριος,  καὶ   ἀπολεῖσθε ἐξ ὁδοῦ δικαίας, ὅταν
[35]   Ὀμφάλῃ, Λαομέδοντι δ' ἐθήτευε Ποσειδῶν  καὶ   Ἀπόλλων, καθάπερ ἀχρεῖος οἰκέτης, μηδὲ
[47]   Πατάροις τῆς Λυκίας ἀγάλματα Διὸς  καὶ   Ἀπόλλωνος εἰ> Φειδίας πάλιν ἐκεῖνα
[8]   δὲ ἄλλα, ἔστι δ' οὗ  καὶ   ἀποπρίων, εἴ πως οἷόν τε
[115]   ἀνατειλάτωσαν τὸν ἐγκεκρυμμένον ἔνδον ἐκφαίνουσαι  καὶ   ἀποστίλβουσαι ἄνθρω πον, τὸν μαθητὴν
[70]   ἔργα ἀνθρώπων χρύσεα καὶ χάλκεα  καὶ   ἀργύρου ἠδ' ἐλέφαντος καὶ ξυλίνων
[48]   Ῥίνημα γὰρ χρυσοῦ ἦν αὐτῷ  καὶ   ἀργύρου χαλκοῦ τε καὶ σιδήρου
[69]   ἔσται σοι" στάθμιον καὶ μέτρον  καὶ   ἀριθμὸν τῶν ὅλων ὑπολαμβάνων τὸν
[1]   ΠΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ. ~Ἀμφίων Θηβαῖος  καὶ   Ἀρίων Μηθυμναῖος ἄμφω μὲν
[5]   τὸ ἀκήρατον, ἔρεισμα τῶν ὅλων  καὶ   ἁρμονία τῶν πάντων, ἀπὸ τῶν
[15]   καὶ πόμα χολῆς καὶ καρδιουλκίαι  καὶ   ἀρρητουργίαι· ταὐτὰ οἱ Φρύγες τελίσκουσιν
[122]   ὅσα πράττουσιν οἱ ἀνόητοι, ἀνοσιουργεῖν  καὶ   ἀσεβεῖν νομίζουσιν, καὶ αὐτήν γε
[27]   ταῦτα δὲ περὶ ἀνθρώπων αἰσχρῶν  καὶ   ἀσελγῶς βεβιωκότων ἀναγέγραπται· τύφῳ καὶ
[65]   θεόν, τὰ δὲ πτωχὰ" ταῦτα  καὶ   ἀσθενῆ" φησιν ἀπόστολος,
[26]   σωτῆρας Διοσκούρους καὶ Ἡρακλέα ἀλεξίκακον  καὶ   Ἀσκληπιὸν ἰατρόν. ~Αὗται μὲν αἱ
[70]   παρὰ Θρᾳκῶν λαμβάνεις, πολλά σε  καὶ   Ἀσσύριοι πεπαιδεύκασι, νόμους δὲ τοὺς
[71]   γοῦν τὰ πάντα" φησί, σείων  καὶ   ἀτρεμίζων ὡς μὲν μέγας τις
[26]   τις καὶ Κλωθὼ καὶ Λάχεσις  καὶ   Ἄτροπος καὶ Εἱμαρμένη, Αὐξώ (τε
[5]   ἀνθρώπῳ. Σὺ γὰρ εἶ κιθάρα  καὶ   αὐλὸς καὶ ναὸς ἐμοί· κιθάρα
[51]   ὀστρέων γένος, ἀλλὰ ζῇ γε  καὶ   αὔξεται, πρὸς δὲ καὶ τῇ
[52]   καὶ τὰ ἀναθήματα ἐσύλησαν  καὶ   αὐτὰ ἐχώνευσαν (τὰ ἀγάλματα. Καὶ
[73]   αὐταρκεῖ μόνον φιλοσοφία) ἀλλὰ  καὶ   αὐτὴ ποιητικὴ περὶ τὸ
[80]   (αὐτοῦ, ἀνορθοῖ ἐπὶ τὴν ἀλήθειαν.  Καὶ   αὕτη πρώτη τοῦ παραπτώματος ἀνάστασις·
[122]   ἀνόητοι, ἀνοσιουργεῖν καὶ ἀσεβεῖν νομίζουσιν,  καὶ   αὐτήν γε ἔτι τὴν ἄγνοιαν
[26]   ποιηταί. Φιλοσόφων δὲ ἤδη τινὲς  καὶ   αὐτοὶ μετὰ τοὺς ποιητικοὺς τῶν
[39]   αὐτοῖς οἱ θεοί, τοιοίδε δὲ>  καὶ   αὐτοί, παίζοντες ἐν θεοῖς, μᾶλλον
[38]   ἐρωτικός, ὡς δράκων. ~Ἤδη δὲ  καὶ   αὐτοὶ φαίνονται οἱ δεισιδαίμονες ἄκοντες
[78]   στοιχεῖα καὶ τὸν κόσμον σὺν  καὶ   αὐτοῖς λέγει· γῆ" φησί,
[54]   αὖθις δὲ τὸν Δημήτριον θεὸν  καὶ   αὐτὸν ἀναγο ρεύοντες· καὶ ἔνθα
[54]   Μιθριδάτης Ποντι κὸς Διόνυσος  καὶ   αὐτός· ἐβούλετο δὲ καὶ Ἀλέξανδρος
[7]   ἀνθρώπους εἰς θάνατον ὑποφέρων) εἷς  καὶ   αὐτὸς ἐπίκουρος καὶ βοηθὸς ἡμῖν
[8]   θεός, σῶσαι τὸν ἄνθρωπον γλιχόμενος·  καὶ   αὐτὸς ἤδη σοὶ ἐναργῶς
[66]   ὅπῃ οὐκ ἐπὶ τὰ Δημοκρίτου  καὶ   αὐτὸς κατασύρεται εἴδωλα. ~(Καὶ πολύς
[64]   τὸ ὕδωρ καὶ Ἀναξιμένης  καὶ   αὐτὸς Μιλήσιος τὸν ἀέρα,
[30]   (μεγάλων ἐπιίστορα ἔργων" Ἡρακλέα οὖν  καὶ   αὐτὸς Ὅμηρος θνητὸν οἶδεν ἄνθρωπον,
[5]   κατ' εἰκόνα τὴν ἑαυτοῦ· ἀμέλει  καὶ   αὐτὸς ὄργανόν ἐστι τοῦ θεοῦ
[71]   δὲ Ἀθηναῖος διαρρήδην ἂν  καὶ   αὐτὸς περὶ τῆς ἀληθείας ἐγεγράφει
[101]   πολλὰ φέρω τάδε; Πῇ δὲ  καὶ   αὐτὸς πλάζομαι; (Οὐ βούλεσθε οὖν
[12]   τὴν γοητείαν τὴν ἐγκεκρυμμένην αὐτοῖς  καὶ   αὐτούς γε τοὺς καλουμένους ὑμῶν
[44]   τούτους σιωπή σομαι, πρὸς δὲ  καὶ   αὐτοὺς ἐξελέγξω– νεὼς μὲν εὐφήμως
[38]   Πυρετῷ δὲ καὶ Φόβῳθύουσιν, οὓς  καὶ   αὐτοὺς μετὰ τῶν ἀμφὶ τὸν
[66]   Μητρό δωρος διττάς, ὡς ἔοικεν,  καὶ   αὐτὼ ἀρχὰς ἀπελιπέτην τὸ (πλῆρες
[80]   κύριον τὸν θεόν σου προσκυνήσεις  καὶ   αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις" νῦν δὴ
[48]   ἄγαλμα μεταχθῆναι λέγει, ἐν σιτοδείᾳ  καὶ   αὐτῶν γενομένων καὶ ὑπὸ Πτολεμαίου
[68]   πάντα οὗτος οἶδεν καὶ διδοῖ  καὶ   ἀφαιρεῖται, καὶ βασιλεὺς οὗτος τῶν
[34]   οὐ καλός, ἀλλὰ Διονύσῳ καλός·  καὶ   ἀφροδίσιος ἦν χάρις,
[102]   εἰ δὲ αἰδῶ καὶ ἔρωτα  καὶ   ἀφροδίτην ἐκθειάζετε, ἀκολουθούντων αὐτοῖς αἰσχύνη
[65]   Σούσοις καὶ Ἐκβα τάνοις Πέρσαις  καὶ   Βάκτροις καὶ Δαμασκῷ καὶ Σάρδεσιν
[120]   δὲ ὅσοι τῶν ἀνθρώπων λογικοί,  καὶ   βάρβαροι καὶ Ἕλληνες· τὸ πᾶν
[117]   δὲ ἄμφω τῷ Χριστοῦ γνωρίμῳ,  καὶ   βασιλείας ἄξιον φανῆναι καὶ βασιλείας
[117]   γνωρίμῳ, καὶ βασιλείας ἄξιον φανῆναι  καὶ   βασιλείας κατηξιῶσθαι. ~Φύγωμεν οὖν τὴν
[68]   οἶδεν καὶ διδοῖ καὶ ἀφαιρεῖται,  καὶ   βασιλεὺς οὗτος τῶν πάντων" Ταύτῃ
[8]   πῦρ. Ἐπειδὴ δὲ καὶ κίονος  καὶ   βάτου σὰρξ τιμιωτέρα, προφῆται
[75]   τοῦ θεοῦ· ἀλλ' ἔστι τόλμης  καὶ   βίας ταῦτ' ὄργανα εὑρημέν' ἀνθρώποισιν.
[7]   ὑποφέρων) εἷς καὶ αὐτὸς ἐπίκουρος  καὶ   βοηθὸς ἡμῖν κύριος, προμηνύων
[92]   δὲ σκωλήκων δίκην περὶ τέλματα  καὶ   βορβόρους, τὰ ἡδονῆς ῥεύματα, καλινδούμενοι
[73]   μυθώδη παρέκβασιν· παρίτω (δὴ ὅστις  καὶ   βούλεται ποιητὴς πρῶτος. Ἄρατος μὲν
[105]   τοῦ ὄφεως, ὡσεὶ ἀσπίδος κωφῆς  καὶ   βυούσης τὰ ὦτα αὐτῆς, ἥτις
[44]   Χάρμον μειράκιόν τι ἑλεῖν  καὶ   βωμὸν ἱδρύσασθαι ἐν Ἀκαδημίᾳ χαριστήριον
[44]   εἴτε ἄλλος τις, οἳ νεὼς  καὶ   βωμοὺς ἀνέστησαν αὐτοῖς, πρὸς δὲ
[62]   οἳ ναοὺς πάντας ἀπαρνήσονται ἰδόντες  καὶ   βωμούς, εἰκαῖα λίθων ἱδρύματα κωφῶν,
[74]   θεός, ὃς οὐρανόν τ' ἔτευξε  καὶ   γαῖαν μακρὴν πόντου τε χαροπὸν
[41]   Αἰγυπ τίων θεοί, οἷα αἴλουροι  καὶ   γαλαῖ, προήσονται τὴν Ὁμηρι
[54]   ἐστι Δημητρίου, βωμοὶ δὲ πανταχοῦ·  καὶ   γάμος ὑπὸ Ἀθηναίων αὐτῷ
[62]   διπόδων, πτηνῶν θηρῶν τε φόνοισιν.  (Καὶ   γὰρ δὴ καὶ ἀπηγόρευται ἡμῖν
[44]   καὶ θυσίας (παραστῆσαι πρῶτοι μεμύθευνται.  Καὶ   γὰρ δὴ καὶ κατὰ χρόνους
[95]   μεταδιωκτέον, τὸ δ' ἀγαθὸν> (ἐκπονεῖν.  Καὶ   γὰρ εἴ τῳ μεθυστέον, φέρε
[36]   ἀνθρωποπαθεῖς ἐκ παντὸς εἰσάγειν τρόπου.  Καὶ   γάρ θην κείνοις θνητὸς χρώς"
[14]   βίῳ τὰ μυστήρια. ~Ἤδη δέ,  καὶ   γὰρ καιρός, αὐτὰ ὑμῶν τὰ
[77]   ἐπὶ τὰς προφητικὰς ἰέναι γραφάς·  καὶ   γὰρ οἱ χρησμοὶ τὰς εἰς
[122]   φίλων" θεοφιλὴς δὲ ἄνθρωπος  (καὶ   γὰρ οὖν φίλος τῷ θεῷ,
[122]   κεκλῆσθαι πατήρ, οὐ τῶν ἀπειθούντων.  Καὶ   γὰρ οὖν ὧδέ πως ἔχει
[37]   καὶ τέθαπται· Καλλίμαχος ἐν ὕμνοις·  καὶ   γὰρ τάφον, ἄνα, σεῖο
[113]   φωσφόρα" τῆς ψυχῆς ἀποξύνας (ὄμματα"  Καὶ   γὰρ ὥσπερ ἡλίου μὴ ὄντος
[109]   φαρμάκων αὐστηρία, οὕτως ἥδει μὲν  καὶ   γαργαλίζει συνήθεια, ἀλλ'
[32]   καὶ τραύματα αὐτῶν καὶ δεσμὰ  καὶ   γέλωτας καὶ μάχας δουλείας τε
[36]   ἐνδεεῖς. Διὸ τράπεζαι καὶ μέθαι  καὶ   γέλωτες καὶ συνουσίαι, οὐκ ἂν
[58]   μοιχεῖαι ᾀδόμεναι καὶ εὐωχίαι κωμῳδούμεναι  καὶ   γέλωτες παρὰ πότον εἰσαγόμενοι προτρέπουσι
[64]   Ἐλεάτης θεοὺς εἰσηγήσατο πῦρ  καὶ   γῆν, θάτερον δὲ αὐτοῖν μόνον,
[114]   μεταφυτεύων τὴν φθορὰν εἰς ἀφθαρσίαν  καὶ   γῆν μεταβάλλων εἰς οὐρανούς,
[25]   τὸν ὑψοῦ τόνδ' ἄπειρον αἰθέρα  καὶ   γῆν πέριξ ἔχονθ' ὑγραῖς ἐν
[25]   ἄθεον τρόπον τὸν τῆς θείας  καὶ   γονίμου δυνάμεως ἐστερημένον, διὰ δὲ
[58]   καὶ χρυσέοις καὶ ἐλεφαντίνοις ἀγαλματίοις  καὶ   (γραφαῖς προσανέχοντες. Τοσούτων ὑμῖν οἱ
[63]   τε καὶ ναῦς καὶ πόλεις  καὶ   γραφὰς δημιουργεῖ, θεὸς δὲ πῶς
[61]   ἄλλαι ὑμῶν εἰκόνες, πανίσκοι τινὲς  καὶ   γυμναὶ κόραι καὶ σάτυροι μεθύον
[57]   ἀγάλματος· τὸ ἄγαλμα Ἀφροδίτης ἦν  καὶ   γυμνὴ ἦν· νικᾶται Κύπριος
[120]   δι' οὗ τὴν φθορὰν ἀποβάλλετε,  καὶ   γυμνὸν δικαιοσύνης ἐπιδείξω τὸ σχῆμα,
[23]   παιδίον δὲ ὑπὸ Τιτάνων διασπώμενον  καὶ   γύναιον πενθοῦν καὶ μόρια ἄρρητα
[45]   κεκήδευται; Ἰμμάραδος δὲ Εὐμόλπου  καὶ   Δαείρας οὐχὶ ἐν τῷ περιβόλῳ
[51]   δὲ οἱ θεοποιοὶ οὐ θεοὺς  καὶ   δαίμονας κατά γε αἴσθησιν τὴν
[55]   νενικημένος. Εἴδωλα γοῦν εἰκότως αὐτοὺς  καὶ   δαίμονας ὑμεῖς αὐτοὶ κεκλήκατε, ἐπεὶ
[64]   ἀνειδωλοποιοῦσαν τὴν ὕλην ἐφεύρωμεν, εἰ  καὶ   δαιμόνια ἄττα ἐκθειάζουσαν κατὰ παρα
[32]   καὶ συμπόσια συμπλοκάς τ' αὖ  καὶ   δάκρυα καὶ πάθη καὶ (μαχλώσας
[55]   αἱ πανηγύρεις, δεσμὰ καὶ τραύματα  καὶ   δακρύοντες θεοί· μοι ἐγώ,
[65]   Ἐκβα τάνοις Πέρσαις καὶ Βάκτροις  καὶ   Δαμασκῷ καὶ Σάρδεσιν (ὑπέδειξε σέβειν.
[34]   διαθλούμενοι, ὥσπερ καὶ τὰ λόγια,  καὶ   (δεδήμευνται ἄμφω. Ἀλλὰ τὰ μὲν
[10]   ἀνοιγνὺς ὕστερον ἀποκαλύπτει τἄνδον  καὶ   δείκνυσιν μηδὲ γνῶναι οἷόν
[55]   ἀκάθαρτα, πρὸς πάντων ὁμολογούμενα γήινα  καὶ   δεισαλέα, κάτω βρίθοντα, περὶ τοὺς
[25]   ξύλον" ~Ἀκρότητες ἄρα ἀμαθίας ἀθεότης  καὶ   δεισιδαιμονία, ὧν ἐκτὸς μένειν σπουδαστέον.
[53]   κύματα. Οἶδα ἐγὼ πῦρ ἐλεγκτικὸν  καὶ   δεισιδαιμονίας ἰατικόν· εἰ βούλει παύσασθαι
[13]   ἂν ἀρχεκάκους φήσαιμι μύθων ἀθέων  καὶ   δεισιδαιμονίας ὀλεθρίου πατέρας, σπέρμα κακίας
[32]   ἀκρασίας μυθολογίας καὶ τραύματα αὐτῶν  καὶ   δεσμὰ καὶ γέλωτας καὶ μάχας
[23]   μὴ γνωρίζοντες θεόν, ἑτέρᾳ δὲ  καὶ   δευτέρᾳ ταύτῃ πλάνῃ τοὺς οὐκ
[52]   θεός, μόνος ὄντως θεός.  ~Καὶ   δὴ ἔμπαλιν ἐν αὐταῖς που
[112]   μαθηταὶ καὶ κατειλήφασι καὶ ἀνεκήρυξαν.  Καὶ   δὴ καὶ πᾶς, ὡς ἔπος
[85]   (προσώχθισεν θεὸς καὶ ἀπειλεῖ·  καὶ   δὴ καὶ τὸ τέλος τῆς
[5]   ὄργανα, ὑπεριδών, κόσμον δὲ τόνδε  καὶ   δὴ καὶ τὸν σμικρὸν κόσμον,
[96]   τὸ μετὰ τοῦτο ὅπως ἔχει·  καὶ   δὴ μή τις ὑμᾶς τοῦδε
[20]   δὴ (τοῦτο Ἀθήνησι γένος ἤνθησεν.  Καὶ   δὴ (οὐ γὰρ ἀνήσω μὴ
[1]   τὰ θηρία γυμνῇ τῇ ᾠδῇ  καὶ   δὴ τὰ δένδρα, τὰς φηγούς,
[5]   ὅλων φθόγγους τούτους κιρνὰς ἐμμελῶς.  Καὶ   δὴ τὸ ᾆσμα τὸ ἀκήρατον,
[47]   ἐξ ἄλλων ὀστῶν Ἰνδικοῦ θηρίου.  Καὶ   δὴ τὸν ἱστοροῦντα Διονύσιον ἐν
[11]   ἄλλα ὁμοίως τέθνηκε νάματα μαντικὰ  καὶ   δὴ τοῦ τύφου κενὰ ὀψὲ
[34]   τῷ θεῷ γέγονεν αἴτησις,  καὶ   δὴ ὑπισχνεῖται παρέξειν αὐτῷ, εἰ
[40]   συνέταξε θύειν Πλαταιεῦσιν Ἀνδρο κράτει  καὶ   Δημοκράτει καὶ Κυκλαίῳ καὶ Λεύκωνι
[79]   τοῦ οὐρανοῦ (ἐθεμελίωσαν. Ἔτι δὲ  καὶ   διὰ Ἡσαΐου (καὶ ταύτην ἀπομνημονεύσω
[8]   τοὺς σκληροκαρδίους προὔτρεπεν· ἤδη δὲ  καὶ   διὰ Μωσέως τοῦ πανσόφου καὶ
[66]   παρελεύ σομαι διὰ πάσης ὕλης  καὶ   διὰ τῆς ἀτιμοτάτης τὸ θεῖον
[101]   κάρῳ καὶ μέθῃ βεβαρημένοι ἀνανήψατε  καὶ   διαβλέψαντες ὀλίγον ἐννοήθητε, τί θέλουσιν
[24]   ὑπουργῆσαι τὸν τρισκαιδέκατον τοῦτον ἆθλον  καὶ   Διαγόρᾳ τοὔψον παρα σκευάσαι" κᾆτ'
[24]   Ἀκραγαντῖνον καὶ Νικάνορα τὸν Κύπριον  καὶ   Διαγόραν καὶ Ἵππωνα τὼ Μηλίω
[110]   καὶ ἐνεδείξατο, παραστησάμενος, σπονδοφόρος  καὶ   διαλλακτὴς καὶ σωτὴρ ἡμῶν λόγος,
[18]   προσηγορεύθη· οἱ δὲ Τιτᾶνες, οἱ  καὶ   διασπά σαντες αὐτόν, λέβητά τινα
[88]   ἐκ πολλῶν ἕνωσις ἐκ πολυφωνίας  καὶ   διασπορᾶς ἁρμονίαν λαβοῦσα θεϊκὴν μία
[88]   μία γίνεται συμφωνία, ἑνὶ χορηγῷ  καὶ   διδασκάλῳ τῷ λόγῳ ἑπομένη, ἐπ'
[68]   μυθεῖσθαι, καὶ πάντα οὗτος οἶδεν  καὶ   διδοῖ καὶ ἀφαιρεῖται, καὶ βασιλεὺς
[113]   μέσῳ ἐκκλησίας ὑμνήσω σε" Ὕμνησον  καὶ   διήγησαί μοι τὸν πατέρα σου
[42]   φόνος, οὐδ' εἰ Ἀρτέμιδί τις  καὶ   Διὶ ἐν ἱερῷ δῆθεν χωρίῳ
[69]   μικρόν, ἀλλ' στάθμιον ἀληθινὸν  καὶ   δίκαιον ἔσται σοι" στάθμιον καὶ
[106]   κενοὺς τῆς πονηρίας λέγει· ἐλεεῖ  καὶ   δικαιοσύνης πληροῖ· πίστευσον, ἄνθρωπε, ἀνθ
[7]   καὶ τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίας σωφρόνως  καὶ   δικαίως καὶ εὐσεβῶς ζήσωμεν ἐν
[26]   Δηὼ τὸν σῖτον, ὡς Ἀθηναῖοι,  καὶ   Διόνυσον τὴν ἄμπελον, ὡς Θηβαῖοι,
[34]   φησὶν Ἡράκλειτος, ωὑτὸς δὲ Ἅιδης  καὶ   Διόνυσος, ὅτεῳ μαίνονται καὶ ληναΐζουσιν"
[15]   ἑταίρᾳ ἐρασταί. ~Δηοῦς δὲ μυστήρια  καὶ   Διὸς πρὸς μητέρα Δήμητρα ἀφροδίσιοι
[47]   δύο Κρητικὼ οἶμαι ἀνδριαντοποιὼ (Σκύλλις  καὶ   Δίποινος ὠνομαζέσθην) τούτω δὲ τὰ
[91]   πλάσμα καὶ ἰᾶται τὸ παράπτωμα  καὶ   διώκει τὸ θηρίον καὶ τὸν
[64]   ἄρσεως καὶ ἀναιρέσεως κεκλημένος. Ἧι  καὶ   δοκοῦσί μοι πολλοὶ μάλιστα τὸ
[70]   νόμους δὲ τοὺς ὅσοι ἀληθεῖς  καὶ   δόξαν τὴν τοῦ θεοῦ παρ'
[22]   πόπανα πολυόμφαλα χόνδροι τε ἁλῶν  καὶ   δράκων, ὄργιον Διονύσου Βασσάρου; Οὐχὶ
[7]   γοῦν πονηρὸς οὑτοσὶ τύραννος  καὶ   δράκων, οὓς ἂν οἷός τε
[38]   γένος εἰσί" μικρὸν δὲ ὕστερον  καὶ   δρύες (ὄντες εὑρεθήσονται καὶ πέτραι.
[81]   παντοκράτωρ εἰς τὸν αἰῶνα,  καὶ   δυνάμεις τῶν οὐρανῶν σαλευθήσονται καὶ
[71]   ἀτρεμίζων ὡς μὲν μέγας τις  καὶ   δυνατός, φανερός· ὁποῖος δέ τις
[114]   δὲ εὐλα βεῖται τὸ φῶς  καὶ   δύνουσα διὰ τὸν φόβον παραχωρεῖ
[20]   οἱ γηγενεῖς· ὀνόματα αὐτοῖς Βαυβὼ  καὶ   Δυσαύλης καὶ Τριπτόλεμος, ἔτι δὲ
[78]   ποιήσει τι ἄνθρωπος ἐν κρυφαίοις,  καὶ   ἐγὼ οὐκ ὄψομαι αὐτόν; Οὐχὶ
[42]   φόνων· ἤδη δὲ κατὰ πόλεις  καὶ   ἔθνη, οἱονεὶ λοιμοὶ ἐπισκήψαντες, (σπονδὰς
[52]   καὶ αὐτὰ ἐχώνευσαν (τὰ ἀγάλματα.  Καὶ   εἰ Καμβύσης τις Δαρεῖος
[14]   λέγξω ἀπάτης καὶ τερατείας ἔμπλεα.  Καὶ   εἰ μεμύησθε, ἐπιγελάσεσθε μᾶλλον τοῖς
[89]   ἐπιτελοῦμεν ἔτι, ἀλλὰ σφᾶς αὐτούς,  καὶ   εἰ μὴ παιδαγωγῶν ἐτύχομεν ἀγαθῶν,
[52]   ἄλλος μαινόμενος τοιαῦτα ἄττα ἐπεχείρησεν  καὶ   εἰ τὸν Αἰγύπτιόν τις ἀπέκτεινεν
[95]   δ' ἄρα εἰ θεοσεβητέον, ζητεῖτε,  καὶ   εἰ τῷ σοφῷ τούτῳ {δὴ}
[95]   δὲ πρὶν ἐπισκέψασθαι μεθύετε·  καὶ   εἰ ὑβριστέον, οὐ πολυπραγμονεῖτε, ἀλλ'
[41]   τε δαίμονες καὶ οἱ θεοὶ  καὶ   εἴ τινες