HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Clément d'Alexandrie, Discours aux gentils

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


α  =  841 formes différentes pour 1878 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[65]   Μακεδόνες, ὥς φησι Διογένης ἐν  αʹ   Περσικῶν. Τί μοι Σαυρομάτας κατα
[45]   τοῦ Ἀγησάρχου ἐν τῷ  αʹ   τῶν περὶ τὸν Φιλοπάτορα ἐν
[45]   ὄντες νεκροῖς ὄντως πεπιστευκότες περιέρχεσθε·     δειλοί, τί κακὸν τόδε πάσχετε;
[78]   τοῦ ἡλίου καὶ τῆς σελήνης,     αὐτοὶ ἠγάπησαν καὶ οἷς αὐτοὶ
[46]   καὶ κίονας ἵστων ἐκ λίθων·     δὴ καὶ ξόανα (προσηγορεύετο διὰ
[55]   καὶ τὰ μνημεῖα καλινδούμενα" περὶ     δὴ καὶ ὑποφαίνονται ἀμυδρῶς σκιοειδῆ
[115]   θεοῦ πιστεύσαντες ἀπαλλαγῆναι μὲν παθῶν,     δὴ ψυχῆς νόσοι, ἀποσπασθῆναι δὲ
[4]   ἐξ ἔργων τῶν ἐν δικαιοσύνῃ,     ἐποιήσαμεν ἡμεῖς, ἀλλὰ κατὰ τὸ
[10]   ὕστερον ἀποκαλύπτει τἄνδον καὶ δείκνυσιν     μηδὲ γνῶναι οἷόν τε ἦν
[89]   ἐναποβλύζομεν, καὶ τὰ ἄλλα,     νηπιάζοντες ὑπὸ μητράσιν τε ἐκτρεφόμενοι
[118]   ἀπολαύσεις ἀποκεκρυμμένων, τῶν ἐμοὶ τετηρημένων,     οὔτε οὖς ἤκουσεν οὔτε ἐπὶ
[101]   ὑμῖν οἱ προσκυνούμενοι λίθοι καὶ     περὶ τὴν ὕλην κενοσπούδως δαπανᾶτε·
[14]   κεκρυμμένα, οὐκ αἰδού (μενος λέγειν     προσκυνεῖν οὐκ αἰσχύνεσθε. μὲν
[88]   ἐπ' αὐτὴν τὴν ἀλήθειαν ἀναπαυομένη,  Ἀββᾶ"   λέγουσα πατήρ" ταύτην
[65]   ἐν Βαβυλῶνι καὶ Σούσοις καὶ  Ἐκβα   τάνοις Πέρσαις καὶ Βάκτροις καὶ
[7]   νῦν τοὺς ἀνθρώπους, ἐμοὶ δοκεῖν,  βαρβα   ρικῶς τιμωρούμενον, οἳ νεκροῖς τοὺς
[88]   θέλων ζωήν, ἀγαπῶν ἡμέρας ἰδεῖν  ἀγα   θάς" Ἡμεῖς ἐσμεν, φήσομεν, οἱ
[69]   ἐν τῇ οἰκίᾳ σου μέτρον  μέγα   μικρόν, ἀλλ' στάθμιον
[69]   μαρσίππῳ σου στάθμιον καὶ στάθμιον  μέγα   μικρόν, οὐδὲ ἔσται ἐν
[73]   καὶ ὕστατον ἱλάσκονται· χαῖρε, πάτερ,  μέγα   θαῦμα, μέγ' ἀνθρώποισιν ὄνειαρ. (Ταύτῃ
[36]   ἐπὶ τῷτραύματι παρεισάγων ὀξὺ καὶ  μέγα   ἰάχουσαν αὐτόν τε τὸν πολεμικώτατον
[118]   δεῦρ' ἄγ' ἰών, πολύαιν' Ὀδυσεῦ,  μέγα   κῦδος Ἀχαιῶν, νῆα κατάστησον, ἵνα
[96]   ὀνόματος αἰσχύνη προκαταλαμβανέτω, ἥτ' ἄνδρας  μέγα   σίνεται, (παρατρέπουσα σωτηρίας. Ἀποδυσάμενοι δ'
[31]   δὲ ἀεὶ πρὸς τὴν γυναῖκα,  ἠγα   νάκτει δὲ Μεγακλὼ ὑπὲρ
[74]   λόγου τοῦ θείου λαβόντες Ἕλληνες  ὀλίγα   ἄττα τῆς ἀληθείας ἐφθέγξαντο, προσμαρτυροῦσι
[1]   ᾠδόν, Εὔνομον τὸν Λοκρὸν καὶ  τέττιγα   τὸν Πυθικόν· πανήγυρις Ἑλληνικὴ ἐπὶ
[39]   ὁποῖοί τινες καὶ περὶ τὰ  ἄλογα   ζῷα; Θεσσαλοὶ μὲν ὑμῶν τοὺς
[39]   κωμηδὸν καὶ κατὰ πόλεις τὰ  ἄλογα   τῶν ζῴων ἐκτετιμηκότες ἤπερ Ἕλληνες
[8]   ἀνθρώπους, ἀνάπτων ἐκ κίονος τὴν  φλόγα,   δεῖγμα ὁμοῦ χάριτος καὶ φόβου·
[30]   ἐμὸν αἴτιος Ἀσκληπιόν, στέρνοισιν ἐμβαλὼν  φλόγα.   Οὗτος μὲν οὖν κεῖται κεραυνωθεὶς
[51]   σελήνῃ συμπάσχει· τὰ δὲ ἀγάλματα  ἀργά,   ἄπρακτα, ἀναίσθητα, προσδεῖται καὶ προσκαθηλοῦται
[70]   (οἵτινες οὐκ ἀπάτῃσι κεναῖς, οὐδὲ  ἔργα   ἀνθρώπων χρύσεα καὶ χάλκεα καὶ
[80]   με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς  ἔργα   αὐτοῦ" καὶ Κύριος δίδωσι σοφίαν
[84]   πνεῦμα ἐξηγήσεται· καὶ εἶδον τὰ  ἔργα   μου, φησί, τεσσαράκοντα ἔτη· διὸ
[53]   τι τῆσδε τῆς κακουργίας, πλεονεξίας  ἔργα,   οὐχὶ δὲ ἀδρανείας τῶν εἰδώλων
[93]   συναπαίρει δὲ ἡμῖν ἐνθένδε τὰ  ἔργα   τὰ ἀστεῖα καὶ συνίπταται τῷ
[63]   γὰρ καὶ μὴ ἀνθρώπινα τὰ  ἔργα   τὰ ἐν οὐρανῷ, (ἀλλὰ γοῦν
[122]   αἱ πράξεις, καὶ ὁποῖα τὰ  ἔργα,   τοιοῦτος βίος· χρηστὸς
[67]   φωταγωγόν· θεὸν ἐπιζητῶ, οὐ τὰ  ἔργα   τοῦ θεοῦ. ~Τίνα δὴ λάβω
[63]   ἥλιος καὶ ἄγγελοι καὶ ἄνθρωποι  ἔργα   τῶν δακτύλων αὐτοῦ. (Ὅση γε
[46]   ἀληθῶς λῆρον εὑρήσετε τὴν συνήθειαν,  ἔργα   χειρῶν ἀνθρώπων" ἀναίσθητα προστρεπόμενοι. Πάλαι
[47]   Ὀλυμπίασι Δία καὶ τὴν Ἀθήνησι  Πολιάδα   ἐκ χρυσοῦ καὶ ἐλέφαντος κατασκευάσαι
[28]   τὸν Διὸς καὶ τέταρτον τὸν  Ἀρκάδα   τὸν Σιληνοῦ· Νόμιος οὗτος κέκληται
[29]   Θρᾷκα οἶδεν (αὐτόν· ἄλλοι δὲ  Ἀρκάδα.   Τοῦτον δὲ Ὅμηρος δεδέσθαι φησὶν
[112]   ἔτι, Ἀθήνας καὶ τὴν ἄλλην  Ἑλλάδα,   πρὸς δὲ καὶ Ἰωνίαν πολυπραγμονοῦντας.
[88]   (ἑνότητα διώκωμεν, τὴν ἀγαθὴν ἐκζητοῦντες  μονάδα.   δὲ ἐκ πολλῶν ἕνωσις
[39]   Πολέμων δὲ τοὺς ἀμφὶ τὴν  Τρωάδα   κατοικοῦντας ἱστορεῖ τοὺς ἐπιχωρίους μῦς
[73]   τοῦ θεοῦ διήκειν νοεῖ, ὄφρ'  ἔμπεδα   πάντα φύωνται, τῷ μιν ἀεὶ
[37]   ὑμῖν μῦθος· ἀπέθανεν  Λήδα,   ἀπέθανεν κύκνος, ἀπέθανεν
[60]   τῇ συμπλοκῇ δεδεμένην, καὶ τῇ  Λήδᾳ   περιποτώμενον τὸν ὄρνιν τὸν ἐρωτικὸν
[37]   Ζεὺς (μὴ δυσφόρει) ὡς  Λήδα,   ὡς κύκνος, ὡς ἀετός, ὡς
[36]   Ἀρκὰς ἑστιάτωρ αὐτοῦ τὸν  παῖδα   κατασφάξας τὸν αὑτοῦ (Νύκτιμος ὄνομα
[40]   παροιμιῶδες ἐπιφθέγξασθαι ἁρμόττει πατὴρ ἀνουθέτητος  παῖδα   νουθετεῖ. ~Εἰ δ' ἄρα καὶ
[17]   μυστήρια τέλεον ἀπάνθρωπα· ὃν εἰσέτι  παῖδα   ὄντα ἐνόπλῳ κινήσει περιχο ρευόντων
[16]   Διός. Κυεῖ καὶ Φερέφαττα  παῖδα   ταυρόμορφον· ἀμέλει, φησί τις ποιητὴς
[30]   (Καὶ Εὐριπίδης· Ζεὺς γὰρ κατακτὰς  παῖδα   τὸν ἐμὸν αἴτιος Ἀσκληπιόν, στέρνοισιν
[48]   χωρίον. Βλιστίχην δὲ τὴν παλλα  κίδα   τελευτήσασαν ἐν Κανώβῳ μεταγαγὼν
[99]   πολλὰς τῶν δαιμόνων ἐπινοήσασα μορφάς,  κηλῖδα   τοῖς ἑπομένοις αὐτῇ ἐναπεμάξατο θανάτου
[53]   τοῖς αἰγιαλοῖς (σεσωρευμένας τὰ κύματα.  Οἶδα   ἐγὼ πῦρ ἐλεγκτικὸν καὶ δεισιδαιμονίας
[70]   φησίν, τούτων βαρβάρων τὰ γένη.  Οἶδά   σου τοὺς διδασκάλους, κἂν ἀποκρύπτειν
[82]   ἀγαπήσας τὴν χάριν, ζηλώσας τὴν  ἐλπίδα,   ἵνα ἐκκλίνῃς (τὴν κρίσιν; Ἥκετε
[7]   νῦν αἰῶνι, προσδεχόμενοι τὴν μακαρίαν  ἐλπίδα   καὶ ἐπιφάνειαν τῆς δόξης τοῦ
[23]   λέγων τῶν διαθηκῶν τῆς ἐπαγγελίας,  ἐλπίδα   μὴ ἔχοντες καὶ ἄθεοι ἐν
[26]   καὶ τὴν Χαρὰν καὶ τὴν  Ἐλπίδα,   ὥσπερ ἀμέλει καὶ Ἐπιμενίδης
[116]   θώρακα τῆς δικαιοσύνης" καὶ τὴν  ἀσπίδα   τῆς πίστεως ἀναλαβόντες καὶ τὴν
[119]   ῥῖψον τὴν μίτραν, ῥῖψον τὴν  νεβρίδα,   σωφρό νησον· δείξω σοι τὸν
[121]   παλαιῷ· καὶ τῶν ἀνθρώπων τὴν  συνωρίδα   καταζεύξας, εἰς ἀθανασίαν κατιθύνει τὸ
[13]   παραδοῦναι τολμήσας, φιλοτιμούμενος θειάσαι πόρνην  (πολίτιδα.   Μελάμποδα δὲ τὸν Ἀμυθάονος ἄλλοι
[38]   θρῃσκεύουσιν Ἀργεῖοι {καὶ Λάκωνες} καὶ  Χελύτιδα   δὲ Ἄρτεμιν Σπαρτιᾶται σέβουσιν· ἐπεὶ
[11]   ἔμπλεα λέβητα Θεσπρώτιον  τρίποδα   Κιρραῖον Δωδωναῖον χαλκεῖον· γεράνδρυον
[13]   τολμήσας, φιλοτιμούμενος θειάσαι πόρνην (πολίτιδα.  Μελάμποδα   δὲ τὸν Ἀμυθάονος ἄλλοι φασὶν
[97]   δὴ τοὺς ὁρατοὺς καὶ τὸν  σύγκλυδα   τῶν γενητῶν τούτων ὄχλον
[77]   ἐπιπέμπων, ἀστεροπάς, λιμούς, λοιμοὺς καὶ  κήδεα   λυγρὰ καὶ νιφετούς, κρύσταλλα· τί
[14]   φίλη (τὴν Ἀφροδίτην λέγω, τὴν  φιλομηδέα,   ὅτι μηδέων ἐξεφαάνθη, μηδέων ἐκείνων
[21]   δ' ἐπεὶ οὖν μείδησε  θεά,   μείδησ' ἐνὶ θυμῷ, δέξατο δ'
[22]   ~Καλά γε τὰ θεάματα καὶ  θεᾷ   πρέποντα. Ἄξια μὲν οὖν νυκτὸς
[57]   τῆς τέχνης. Οὐδὲ γὰρ ἂν  θεᾷ   τις συνεπλάκη, οὐδ' ἂν νεκρᾷ
[50]   κατενεχθήσεσθαί φησι καὶ ἐμπρησθήσεσθαι· Ἶσι,  θεὰ   τριτάλαινα, μένεις ἐπὶ χεύματα Νείλου
[11]   μόνου θεὸς ἐποπτεύεται. ~(Ἄδυτα τοίνυν  ἄθεα   μὴ πολυπραγμονεῖτε μηδὲ βαρά θρων
[74]   ἔκγονε Μήνης, Μουσαῖε, ἐξερέω γὰρ  ἀληθέα,   μηδέ σε τὰ πρὶν ἐν
[50]   προσκυνοῦσιν ὡς θεὸν καὶ τὸν  Ἀγυιέα   θυρωρὸν ἱστάντες. Εἰ γὰρ ὡς
[70]   οὐδὲ ἔργα ἀνθρώπων χρύσεα καὶ  χάλκεα   καὶ ἀργύρου ἠδ' ἐλέφαντος καὶ
[30]   ἀραιαί. ~Ἔχεις καὶ ἰατρόν, οὐχὶ  χαλκέα   μόνον ἐν θεοῖς· δὲ
[55]   πρὸς πάντων ὁμολογούμενα γήινα καὶ  δεισαλέα,   κάτω βρίθοντα, περὶ τοὺς τάφους
[68]   θεὸν αἰνίττεται περὶ τὸν πάντων  βασιλέα   πάντ' ἐστί, κἀκεῖνο αἴτιον ἁπάντων
[48]   γενητόν· Σέσωστρίν φησι τὸν Αἰγύπτιον  βασιλέα,   τὰ πλεῖστα τῶν παρ' Ἕλλησι
[26]   ἀνέπλασάν τινας σωτῆρας Διοσκούρους καὶ  Ἡρακλέα   ἀλεξίκακον καὶ Ἀσκληπιὸν ἰατρόν. ~Αὗται
[57]   κύκνου τὸν Δία· τὸν δὲ  Ἡρακλέα   δείκνυσιν πυρά, κἂν γυμνὴν
[38]   αὐτοὺς μετὰ τῶν ἀμφὶ τὸν  Ἡρακλέα   ἐγγράφουσι. Ἐῶ δὲ Ἀργείους καὶ
[30]   Διοσκούροιν, πρὸς δὲ καὶ τὸν  Ἡρακλέα   εἴδωλον" ἐλέγξας· φῶτα" γὰρ Ἡρακλῆα
[24]   ἡγεῖσθε εἶναι θεούς" δ'  Ἡρακλέα   ἐκ ξύλου λαβὼν κατεσκευασμένον (ἔτυχε
[76]   δίκης, (τοτὲ δ' ἐμμανῆ εἰσάγων  Ἡρακλέα   καὶ μεθύοντα ἀλλαχόθι καὶ ἄπληστον·
[30]   γὰρ Ἡρακλῆα (μεγάλων ἐπιίστορα ἔργων"  Ἡρακλέα   οὖν καὶ αὐτὸς Ὅμηρος θνητὸν
[36]   ἠμαθόεντι" Σωσίβιος δὲ καὶ τὸν  Ἡρακλέα   πρὸς τῶν Ἱπποκοωντιδῶν κατὰ τῆς
[90]   ~Ἕπεται τοιγαροῦν ὑμῖν κατὰ τὸν  Σοφοκλέα   τὰ ἐπίχειρα τῆς ἐκλογῆς, νοῦς
[11]   μηδὲ βαρά θρων στόματα τερατείας  ἔμπλεα   λέβητα Θεσπρώτιον τρίποδα
[14]   ἐξε λέγξω ἀπάτης καὶ τερατείας  ἔμπλεα.   Καὶ εἰ μεμύησθε, ἐπιγελάσεσθε μᾶλλον
[34]   πανηγύρεις καταλύσωμεν, Ἴσθμιά τε καὶ  Νέμεα   καὶ Πύθια καὶ τὰ ἐπὶ
[34]   τοῦ παιδίου ἐπιτάφιος προσαγορεύεται  Νέμεα·   Πῖσα δὲ ὑμῖν τάφος ἐστίν,
[11]   τὸν Κλάριον, τὸν Πύθιον, τὸν  Διδυμέα,   τὸν Ἀμφιάρεω, τὸν Ἀπόλλω, τὸν
[84]   τεσσαράκοντα ἔτη· διὸ προσώχθισα τῇ  γενεᾷ   ταύτῃ καὶ εἶπον· ἀεὶ πλανῶνται
[33]   οὐδὲ γὰρ αἱ νύκτες αἱ  ἐννέα   τῷ ἀκολάστῳ μακραί (ἅπας δὲ
[108]   μονοῦσιν ἰχθύες, οὐκ εἰδωλολατρεῖ τὰ  ὄρνεα,   ἕνα μόνον ἐκπλήττεται τὸν οὐρανόν,
[104]   εἶναι ἱερὰ καὶ ξύλα καὶ  ὄρνεα   καὶ ὄφεις, ἀνθρώπους δὲ μή"
[36]   λέγει· ναὶ μὴν καὶ τὸν  Ἀιδωνέα   ὑπὸ Ἡρακλέους τοξευθῆναι Ὅμηρος λέγει
[70]   ἀπάτῃσι κεναῖς, οὐδὲ ἔργα ἀνθρώπων  χρύσεα   καὶ χάλκεα καὶ ἀργύρου ἠδ'
[17]   καὶ παίγνια καμπεσίγυια, μῆλά τε  χρύσεα   καλὰ παρ' Ἑσπερίδων λιγυφώνων. ~Καὶ
[115]   τῷ θεῷ τῆς ἐνταῦθα ἐνοικήσεως.  Χρύσεα   χαλκείων, ἑκατόμβοι' ἐννεαβοίων, ὀλίγης πίστεως
[25]   ὁρᾷς τὸν ἱεροφάντην τῆς ἀληθείας  Μωσέα   προστάττοντα θλαδίαν καὶ ἀποκεκομμένον (μὴ
[98]   ἔτηξε μυελὸν τίς ἔπηξεν  ὀστέα;   Τίς νεῦρα διέτεινεν, τίς φλέβας
[30]   Ἡρακλέα εἴδωλον" ἐλέγξας· φῶτα" γὰρ  Ἡρακλῆα   (μεγάλων ἐπιίστορα ἔργων" Ἡρακλέα οὖν
[118]   πολύαιν' Ὀδυσεῦ, μέγα κῦδος Ἀχαιῶν,  νῆα   κατάστησον, ἵνα θειοτέρην ὄπ' ἀκούσῃς.
[118]   καπνοῦ καὶ κύματος ἐκτὸς ἔεργε  νῆα.   (Φεύγωμεν, συνναῦται, φεύγωμεν τὸ
[95]   μου" φησί, καὶ θελήσητε, τὰ  ἀγαθὰ   τῆς γῆς φάγεσθε, ὑπακοῆς
[24]   ἄθεοι ἐν τῷ κόσμῳ" ~Πολλὰ  κἀγαθὰ   γένοιτο τῷ τῶν Σκυθῶν βασιλεῖ,
[29]   κεράμῳ δέδετο τρισκαίδεκα μῆνας. (Πολλὰ  κἀγαθὰ   Κᾶρες σχοῖεν, οἳ καταθύουσιν αὐτῷ
[59]   δὲ ἡμεῖς καὶ τὰ ὦτα  παρῃτήμεθα·   ἡμεῖς γάρ, ἡμεῖς ἐσμεν οἱ
[109]   δὲ τῶν σιτίων τοῖς γλυκέσιν  ἡδόμεθα   διὰ τὴν λειότητα τῆς ἡδονῆς
[84]   λόγος ἀνθρώποις, δι' οὗ  καταυγαζόμεθα   τὸν θεόν. ~Εἰκότως ἄρα πιστεύσασι
[100]   οὖν τὸν ἵππον ἀροῦν οὐ  βιαζόμεθα   οὐδὲ τὸν ταῦρον κυνηγετεῖν, πρὸς
[6]   μόνον ἀπο λαύων ἡμῶν,  σῳζόμεθα.   Κακία μὲν γὰρ τὴν ἀνθρώπων
[43]   περιτύ χωμεν ἄρκῳ λέοντι,  ἐκτρεπόμεθα,   ὡς δ' ὅτε τίς τε
[113]   οὐδὲν ἂν τῶν σιτευομένων ὀρνίθων  ἐλειπόμεθα,   ἐν σκότει πιαινόμενοι καὶ θανάτῳ
[7]   ζῆν ἐκδιδασκόμενοι εἰς ἀίδιον ζωὴν  παραπεμπόμεθα.   (Κατὰ γὰρ τὸν θεσπέσιον ἐκεῖνον
[95]   ἐκκλίνομεν τὴν κόλασιν; Τί οὐ  καταδεχόμεθα   τὴν δωρεάν; Τί δὲ οὐχ
[121]   μὲν πλείστου ἄξια περὶ ἐλαχίστου  ποιούμεθα,   ἀνοίας δὲ καὶ ἀμαθίας καὶ
[121]   τὴν ἐσχάτην δυσσέβειαν περὶ πλείονος  αἱρούμεθα.   ~Οὐ γὰρ ἀπὸ τρόπου φιλοσόφων
[95]   τὴν δωρεάν; Τί δὲ οὐχ  αἱρούμεθα   τὰ βελτίονα, θεὸν ἀντὶ τοῦ
[96]   τῷ τῆς ἀληθείας σταδίῳ γνησίως  ἀγωνιζώμεθα,   βραβεύοντος μὲν τοῦ λόγου τοῦ
[9]   τὸ πᾶν γίνεται φωνὴ προτρεπτική;  Πυθώμεθα   τοίνυν αὐτοῦ· τίς πόθεν εἶς
[92]   μὴ δῆτα ἐξανδραποδισθῶμεν μηδὲ ὑώδεις  γενώμεθα,   ἀλλ' ὡς τέκνα φωτὸς" γνήσια
[121]   τὰ καλὰ καὶ θεοφιλεῖς ἄνθρωποι  γενώμεθα,   καὶ τῶν ἀγαθῶν τὰ μέγιστα,
[116]   ὅπλα τὰ ἄτρωτα· τούτοις ἐξοπλισάμενοι  παραταξώμεθα   τῷ πονηρῷ· τὰ πεπυρακτωμένα τοῦ
[115]   ἁμαρτιῶν αὐτῶν οὐ μὴ μνησθῶ.  ~Δεξώμεθα   τοὺς νόμους τῆς ζωῆς, πεισθῶμεν
[89]   τῇ πρώτῃ τροφῇ, τῷ γάλακτι,  χρώμεθα,   δήπουθεν συνείθισαν ἡμᾶς ἐκ
[121]   τὰ μέγιστα, θεὸν καὶ ζωήν,  κτησώμεθα.   Ἀρωγὸς δὲ λόγος· θαρρῶμεν
[116]   μὲν ἐσάλπισεν, ἡμεῖς δὲ ἠκούσαμεν.  Ἐξοπλισώμεθα   εἰρηνικῶς, ἐνδυσά μενοι τὸν θώρακα
[48]   ἄκρας, ἣν νῦν Ῥακῶτιν καλοῦσιν,  ἔνθα   καὶ τὸ ἱερὸν τετίμηται τοῦ
[54]   καὶ αὐτὸν ἀναγο ρεύοντες· καὶ  ἔνθα   μὲν ἀπέβη τοῦ ἵππου Ἀθήναζε
[105]   τῷ θεῷ τὸ μακάριον θησαυρίσας,  ἔνθα   οὐ σής, οὐ λῃστής, οὐ
[93]   οὐκ ἐσθής, τὰ τῆς γῆς,  ἔνθα   που σὴς καὶ λῃστής που
[39]   ἱερῶν περὶ τὴν Ἀκαρνανίαν φησίν,  ἔνθα   τὸ Ἄκτιόν ἐστιν ἀκρωτήριον καὶ
[68]   γοῦν Μένανδρός μοι δοκεῖ,  ἔνθα   φησίν ἥλιε, σὲ γὰρ δεῖ
[74]   θνητοὶ δὲ πολλοὶ καρδίᾳ πλανώμενοι  ἱδρυσάμεσθα   πημάτων παραψυχὴν θεῶν ἀγάλματ' ἐκ
[19]   Τυρρηνίαν κατήγαγον, εὐκλεοῦς ἔμποροι φορτίου·  κἀνταῦθα   διετριβέτην, φυγάδε ὄντε, τὴν πολυτίμητον
[38]   Ἀπόλλωνος ἄλλο ἐν Ἤλιδι τιμώμενον.  Ἐνταῦθα   Ἀπομυίῳ Διὶ θύουσιν ἨλεῖοιῬωμαῖοι δὲ
[30]   Κρόνῳ δὲ ἐπικεῖσθαι Σικελίαν καὶ  ἐνταῦθα   αὐτὸν (τεθάφθαι. Πατροκλῆς τε
[66]   φιλοσοφίαν. Οὐδὲν δὲ οἶμαι χαλεπὸν  ἐνταῦθα   γενόμενος καὶ τῶν ἐκ τοῦ
[114]   ἐξέλαμψεν ἡλίου καθαρώτερον, ζωῆς τῆς  ἐνταῦθα   γλυκύτερον. Τὸ φῶς ἐκεῖνο ζωή
[91]   Οὐχὶ δὲ καταφεύξεσθε, ἐκ τῶν  ἐνταῦθα   δεσμωτηρίων ἐκφεύγοντες, ἐπὶ τὸν ἔλεον
[28]   Ἀριστοτέλης πρῶτον Ἡφαίστου καὶ Ἀθηνᾶς  (ἐνταῦθα   δὴ οὐκέτι παρθένος Ἀθηνᾶ)
[72]   παρ' ἐκείνης τευξόμενος καλοῦ τινος.  (Ἐνταῦθα   δὴ σαφῶς, οἶμαι, διδάσκει ὁποῖός
[40]   οἱ ἁμαρτιῶν δῆτα οὐ πεπειραμένοι.  Ἐνταῦθα   δὴ τὸ παροιμιῶδες ἐπιφθέγξασθαι ἁρμόττει
[115]   {τὴν εὐσέβειαν} τῷ θεῷ τῆς  ἐνταῦθα   ἐνοικήσεως. Χρύσεα χαλκείων, ἑκατόμβοι' ἐννεαβοίων,
[68]   ὀλίγους" φησίν ἀνατείναντας τὰς χεῖρας  ἐνταῦθα   ὃν νῦν ἠέρα καλέομεν οἱ
[45]   τεθάφθαι ἐν τῷ Διδυμαίῳ φησίν.  Ἐνταῦθα   τῆς Λευκοφρύνης τὸ μνημεῖον οὐκ
[63]   ἐθελῆσαι αὐτὸν ἕπεται τὸ γεγενῆσθαι.  Ἐνταῦθα   φιλοσόφων παρατρέπεται χορὸς πρὸς μὲν
[30]   τοὺς δ' ἤδη κάτεχεν φυσίζοος  αἶα   ἐν Λακεδαίμονι αὖθι, φίλῃ ἐν
[100]   σε κατείληφεν γνῶσις· τοῦ  δίκαια   σημαίνοντος ἄκουε στρατηγοῦ. ~Καθάπερ οὖν
[62]   πάντας ἀπαρνήσονται ἰδόντες καὶ βωμούς,  εἰκαῖα   λίθων ἱδρύματα κωφῶν, καὶ λίθινα
[6]   καὶ θεὸς ἦν λόγος"  (Παλαιὰ   δὲ πλάνη, καινὸν δὲ
[54]   τῆς Ἀθηνᾶς ἐνεφυρᾶτο παστῷ, τῇ  παλαιᾷ   παρθένῳ τὰ τῆς νέας ἐπιδεικνὺς
[82]   (τὴν κρίσιν; Ἥκετε ἥκετε,  νεολαία   ἐμή· ἢν γὰρ μὴ
[78]   τοῦ ἡλίου" καὶ ἔσται τὰ  θνησιμαῖα   αὐτῶν βρώματα τοῖς πετεινοῖς τοῦ
[9]   διὰ ἀπείθειαν πολύπαις ἀνέκαθεν  Ἑβραία   γυνή, στεῖρα τὸν ἄνδρα
[82]   σοι γραφὰς παραφέρειν, ὧν οὐδὲ  κεραία   παρελεύσεται μία" μὴ οὐχὶ ἐπιτελὴς
[8]   τοῦ πανσόφου καὶ τοῦ φιλαλήθους  Ἡσαΐα   καὶ παντὸς τοῦ προφητικοῦ χοροῦ
[8]   μετ' ἐκεῖνα φθέγγονται, αὐτὸς ἐν  Ἡσαΐᾳ   κύριος λαλῶν, (αὐτὸς ἐν
[25]   πατρός. (Ἦν δέ τις ἔμφυτος  ἀρχαία   πρὸς οὐρανὸν ἀνθρώποις κοινωνία, ἀγνοίᾳ
[22]   μυστικαί· δεῖ γὰρ ἀπογυμνῶσαι τὰ  ἅγια   αὐτῶν καὶ τὰ ἄρρητα ἐξειπεῖν.
[22]   μήκωνες; Ταῦτ' ἔστιν αὐτῶν τὰ  ἅγια.   (Καὶ προσέτι τῆς Θέμιδος τὰ
[12]   θεαταῖς. (Διόνυσον μαινόλην ὀργιάζουσι Βάκχοι  ὠμοφαγίᾳ   τὴν ἱερομανίαν ἄγοντες καὶ τελίσκουσι
[13]   Μυοῦντός τινος Ἀττικοῦ, ὃν ἐν  κυνηγίᾳ   διαφθαρῆναι Ἀπολλόδωρος λέγει, οὐ φθόνος·
[70]   Πόθεν τῶν λόγων ἄφθονος  χορηγία   τὴν θεοσέβειαν μαντεύεται; Σοφώ τερα,
[34]   νεκροῖς διαθλούμενοι, ὥσπερ καὶ τὰ  λόγια,   καὶ (δεδήμευνται ἄμφω. Ἀλλὰ τὰ
[107]   δικαιοσύνῃ οἰκοδομούμενος, ἐν τὰ  λόγια   τῆς ἀληθείας ἐγκεχάρακται. Ποῦ γὰρ
[17]   βάκχοι. ~Βούλει καὶ τὰ Φερεφάττης  ἀνθολόγια   διηγήσωμαί σοι καὶ τὸν κάλαθον
[20]   ἔμπλεως περὶ τὴν Δηὼ  μυθολογία;   Ἀλωμένη γὰρ Δηὼ κατὰ
[13]   τὰ περὶ τὴν Ἀφροδίτην μαχλῶντα  ὄργια   ἐκ νυκτὸς ἡμέρᾳ παραδοῦναι τολμήσας,
[14]   γὰρ καιρός, αὐτὰ ὑμῶν τὰ  ὄργια   ἐξε λέγξω ἀπάτης καὶ τερατείας
[13]   δᾳδουχεῖ. ~Καί μοι δοκεῖ τὰ  ὄργια   καὶ τὰ μυστήρια δεῖν ἐτυμο
[13]   εἴτε Ἠετίων, τὰ Σαμοθρᾴκων  ὄργια   καὶ τελετὰς ὑποστησά μενος, εἴτε
[22]   μυστήρια· σκότει τετι μήσθω τὰ  ὄργια·   τὸ πῦρ οὐχ ὑποκρίνεται, ἐλέγχειν
[19]   θέλεις δ' ἐποπτεῦσαι καὶ Κορυβάντων  ὄργια,   τὸν τρίτον ἀδελφὸν ἀποκτείναντες οὗτοι
[119]   τὰ σεμνὰ τοῦ λόγου θεσπίζουσαι  ὄργια,   χορὸν ἀγείρουσαι σώφρονα. χορὸς
[112]   πληρώσας τὰ πάντα δυνάμεσιν ἁγίαις,  δημιουργίᾳ   σωτηρίᾳ εὐεργεσίᾳ, νομοθεσίᾳ προφητείᾳ διδασκαλίᾳ,
[9]   τῆς εὐγενοῦς, ἄπαις δὲ ἦν  διὰ   ἀπείθειαν πολύπαις ἀνέκαθεν Ἑβραία
[8]   ἐπιστρέφει, θρηνῶν ἐλεεῖ, ψάλλων παρακαλεῖ,  διὰ   βάτου λαλεῖ (σημείων ἐκεῖνοι καὶ
[13]   ὀργῆς τῆς Δηοῦς τῆς πρὸς  Δία   γεγενημένης, τὰ δὲ ἀπὸ τοῦ
[104]   κολοιοῦ νομίζουσι τὸν θεὸν ἐμβοᾶν,  διὰ   δὲ ἀνθρώπου σιωπᾶν, καὶ τὸν
[25]   θείας καὶ γονίμου δυνάμεως ἐστερημένον,  διὰ   δὲ τοῦ λοιποῦ τοῦ τρίτου
[39]   σέβουσι περιττῶς ὡς Ἠλεῖοι τὸν  Δία.   ~Εἶεν δή· ἐπειδὴ οὐ θεοί,
[38]   καὶ πέτραι. Ἀγαμέμνονα γοῦν τινα  Δία   ἐν Σπάρτῃ τιμᾶσθαι Στάφυλος ἱστορεῖ·
[79]   οὐρανοῦ (ἐθεμελίωσαν. Ἔτι δὲ καὶ  διὰ   Ἡσαΐου (καὶ ταύτην ἀπομνημονεύσω σοι
[93]   ὧν αὐτὸς αἰνίττεται θεὸς  διὰ   Ἡσαΐου λαλῶν ἔστι κληρονομία τοῖς
[78]   Λέγει (κύριος. Πάλιν δὲ αὖ  διὰ   Ἡσαΐου Τίς μετρήσει" φησί, τὸν
[33]   Ὄλυμπον. (Σεμνὸν ἀναπλάττεις, Ὅμηρε, τὸν  Δία   καὶ νεῦμα περιάπτεις αὐτῷ τετιμημένον.
[47]   παραιτητέον. Τὸν μὲν οὖν Ὀλυμπίασι  Δία   καὶ τὴν Ἀθήνησι Πολιάδα ἐκ
[16]   μυστηρίων σύμβολον τοῖς μυουμένοις  διὰ   κόλπου θεός· δράκων δέ ἐστιν
[39]   Μύρμηκας ἱστοροῦνται σέβειν, ἐπεὶ τὸν  Δία   μεμαθήκασιν ὁμοιωθέντα μύρμηκι τῇ Κλήτορος
[104]   δείλαιοι τῶν ἀνθρώπων καὶ ἄθλιοι  διὰ   μὲν κόρακος καὶ κολοιοῦ νομίζουσι
[25]   τὸν ἐκ πόρνης; Αἰνίττεται δὲ  διὰ   μὲν τῶν προτέρων τὸν ἄθεον
[37]   ἀετός. Ζητεῖς σου τὸν  Δία;   μὴ τὸν οὐρανόν, ἀλλὰ τὴν
[33]   δὲ τῇ βοώπιδι καὶ ἀποδυσάμεναι  διὰ   μῆλον αἱ θεαὶ γυμναὶ προσεῖχον
[68]   ἠέρα καλέομεν οἱ Ἕλληνες, πάντα  Δία   μυθεῖσθαι, καὶ πάντα οὗτος οἶδεν
[8]   σκληροκαρδίους προὔτρεπεν· ἤδη δὲ καὶ  διὰ   Μωσέως τοῦ πανσόφου καὶ τοῦ
[79]   ἑαυτὸν δεικνύναι θεὸς βουληθῇ  διὰ   Μωυσέως; Ἴδετε ἴδετε ὅτι ἐγώ
[102]   οἱ διᾴσσοντες καὶ οἱ κομῆται  διὰ   πάθος ἀέρος γεγενημένοι; δὲ
[107]   οἱ ζητοῦντές σε καὶ λεγέτωσαν  διὰ   παντός, μεγαλυνθήτω θεός. Καλὸς
[66]   οὐδὲν μέλειν οἴεται τῷ θεῷ,  διὰ   πάντων ἀσεβῶν. Τί γὰρ Ἡρακλείδης
[73]   ποιητὴς πρῶτος. Ἄρατος μὲν οὖν  διὰ   πάντων τὴν δύναμιν τοῦ θεοῦ
[66]   ἀπὸ τῆς Στοᾶς παρελεύ σομαι  διὰ   πάσης ὕλης καὶ διὰ τῆς
[87]   δυνάμενά σε σοφίσαι εἰς σωτηρίαν  διὰ   πίστεως ἐν Χριστῷ. Ἱερὰ γὰρ
[55]   Διὸς καὶ Ζεὺς ὑμῖν  διὰ   Σαρπηδόνα οἰμῴζει νενικημένος. Εἴδωλα γοῦν
[33]   φησὶν Ὅμηρος, αἰδούμεναι αἱ θεαὶ  διὰ   σεμνότητα Ἀφροδίτην (ἰδεῖν μεμοιχευμένην. Αἳ
[113]   κύριε, καὶ τὸν θεὸν εὑρίσκω  διὰ   σοῦ καὶ τὸν πατέρα ἀπολαμβάνω
[9]   γυναῖκα, ὡς Ἰωάννης τὴν ἔρημον.  Διὰ   ταύτην τοίνυν τοῦ λόγου τὴν
[8]   σημείων ἐν Αἰγύπτῳ, ἐν ἐρήμῳ  διά   τε τῆς βάτου καὶ τῆς
[8]   καὶ ἀεὶ προὔτρεπεν εἰς σωτηρίαν,  διὰ   τεράτων καὶ σημείων ἐν Αἰγύπτῳ,
[83]   ἀπηλλοτριωμένοι τῆς ζωῆς τοῦ θεοῦ,  διὰ   τὴν ἄγνοιαν τὴν οὖσαν ἐν
[75]   τοὺς θεοὺς ὑμῶν ἔλεγχοι, οὓς  διὰ   τὴν ἀλήθειαν ἐκβιαζόμενοι (κωμῳδοῦσι ποιηταί.
[85]   εἰσελθεῖν εἰς τὴν κατάπαυσιν λέγονται  διὰ   τὴν ἀπιστίαν, πρὶν σφᾶς
[5]   αὐλὸς καὶ ναὸς ἐμοί· κιθάρα  διὰ   τὴν ἁρμονίαν, αὐλὸς διὰ τὸ
[54]   αὐτοὺς θεοὺς ἀνηγόρευον, ταύτῃ κἀκείνους  διὰ   τὴν δόξαν ἀπηθανατίσθαι διδάσκοντες· Κῆυξ
[34]   ὡς ἐγὼ οἶμαι, τοσοῦτον ὅσον  διὰ   τὴν ἐπονείδιστον τῆς ἀσελγείας ἱεροφαντίαν.
[39]   συνήθειαν, Θηβαῖοι δὲ τὰς γαλᾶς  διὰ   τὴν Ἡρακλέους γένεσιν. Τί δὲ
[109]   τῶν σιτίων τοῖς γλυκέσιν ἡδόμεθα  διὰ   τὴν λειότητα τῆς ἡδονῆς προτιμῶντες,
[34]   ὅτεῳ μαίνονται καὶ ληναΐζουσιν" οὐ  διὰ   τὴν μέθην τοῦ σώματος, ὡς
[27]   θεὸς πλούσιος ὢν ἐν ἐλέει,  διὰ   τὴν πολλὴν ἀγάπην αὐτοῦ, ἣν
[83]   ἄγνοιαν τὴν οὖσαν ἐν αὐτοῖς,  διὰ   τὴν πώρωσιν τῆς καρδίας αὐτῶν·
[39]   μὲν ὑμῶν τοὺς πελαργοὺς τετιμήκασι  διὰ   τὴν συνήθειαν, Θηβαῖοι δὲ τὰς
[27]   οἱ τῆς ἀνομίας υἱοί ποτε  διὰ   τὴν φιλανθρωπίαν τοῦ λόγου νῦν
[66]   σομαι διὰ πάσης ὕλης καὶ  διὰ   τῆς ἀτιμοτάτης τὸ θεῖον διήκειν
[30]   ἔτη βεβιωκὼς κατέστρεψε τὸν βίον  διὰ   τῆς ἐν Οἴτῃ πυρᾶς κεκηδευμένος.
[67]   τοῖς ὄντως πεπλανημένοις τῶν ἀνθρώπων  διὰ   τῆς πολυθρυ λήτου ταύτης ἀστρολογίας,
[51]   εὐλαὶ καὶ κάμπαι καὶ ὅσα  διὰ   τῆς πρώτης γενέσεως εὐθὺς ἀνάπηρα
[103]   καὶ παρασπον (δοῦντες τὸν βίον  διὰ   τῆς συνηθείας. γῆ δὲ
[68]   εὑρόντα εἰς ἅπαντας ἐξειπεῖν ἀδύνατον.  Διὰ   τί δῆτα, (ὢ πρὸς αὐτοῦ;
[46]   δὴ καὶ ξόανα (προσηγορεύετο  διὰ   τὸ ἀπεξέσθαι τῆς ὕλης. Ἀμέλει
[54]   καταφρονοῦντες τῶν μύθων τούτων, ἀνέδην  διὰ   τὸ ἐξ ἀνθρώπων ἀκίνδυνον σφᾶς
[5]   κιθάρα διὰ τὴν ἁρμονίαν, αὐλὸς  διὰ   τὸ πνεῦμα, ναὸς διὰ τὸν
[103]   Λελιθωμένην ταύτην παρειλήφαμεν τὴν γυναῖκα  διὰ   τὸ Σοδόμων ἐρᾶν· Σοδομῖται δὲ
[57]   Ποσειδῶ, ἀπὸ τοῦ κύκνου τὸν  Δία·   τὸν δὲ Ἡρακλέα δείκνυσιν
[9]   δὲ πιστῶν, ἄμφω δὲ μητέρες  διὰ   τὸν λόγον· ἀπίστοις δὲ εἰσέτι
[5]   αὐλὸς διὰ τὸ πνεῦμα, ναὸς  διὰ   τὸν λόγον, ἵν' μὲν
[114]   βεῖται τὸ φῶς καὶ δύνουσα  διὰ   τὸν φόβον παραχωρεῖ τῇ ἡμέρᾳ
[108]   σφᾶς αὐτοὺς ἀλογωτέρους πεποιηκότες, οἳ  διὰ   τοσούτων ἡλικιῶν ἐν ἀθεότητι κατατέτριφθε;
[43]   φιλόλοξος ἦν) ἀνήγαγε τὸν Κροῖσον  διὰ   τοῦ Ἅλυος ἐπὶ τὴν πυράν.
[5]   πνεύματι ἁρμοσάμενος, ψάλλει τῷ θεῷ  διὰ   τοῦ πολυφώνου ὀργάνου καὶ προσᾴδει
[15]   γέλωτα καὶ μὴ γελασείουσιν ὑμῖν  διὰ   τοὺς ἐλέγχους· Ἐκ τυμπάνου ἔφαγον·
[98]   τοῦ θεοῦ καὶ καθ' ὁμοίωσιν"  διὰ   τοῦτο γεγενῆσθαι λεγόμενος, τῇ κατὰ
[83]   διαβόλῳ (καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ.  Διὰ   τοῦτο μακάριος ἀπόστολος μαρτύρομαι
[23]   μόνου δὲ τοῦ ὀνόματος τετυχηκότας.  Διὰ   τοῦτό τοι καὶ ἀπόστολος
[10]   τε ἦν πρότερον, εἰ μὴ  διὰ   Χριστοῦ πεπορευμένοις, δι' οὗ μόνου
[79]   αὐτοῖς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον  διὰ   Ὠσηέ; Οὐκ ὀκνήσω λέγειν ἰδού,
[28]   ἐν Κρήτῃ, θάτερον δὲ ἐν  Ἀρκαδίᾳ   (πάλιν. Εἰσὶ δὲ οἳ πέντε
[28]   ἀναγράφουσιν, τὸν μὲν Αἰθέρος ἐν  Ἀρκαδίᾳ,   τὼ δὲ λοιπὼ τοῦ Κρόνου
[47]   Δελφικοῖς δύο φησὶ γεγονέναι τὰ  Παλλάδια,   ἄμφω δ' ὑπ' ἀνθρώπων δεδημιουργῆσθαι.
[16]   οὑτοσὶ Ζεὺς τῇ Φερεφάττῃ, τῇ  ἰδίᾳ   θυγατρί, μετὰ τὴν μητέρα τὴν
[68]   νῶτα τοῦ οὐρανοῦ ἐν τῇ  ἰδίᾳ   καὶ οἰκείᾳ περιωπῇ ὄντως ὄντα
[82]   γὰρ μὴ αὖθις ὡς τὰ  παιδία   γένησθε καὶ ἀναγεννηθῆτε, ὥς φησιν
[68]   μάλιστα δὲ τοῖς περὶ λόγους  ἐνδια   (τρίβουσιν ἐνέστακταί τις ἀπόρροια θεϊκή.
[84]   καὶ εἶπον· ἀεὶ πλανῶνται τῇ  καρδίᾳ·   αὐτοὶ δὲ οὐκ ἔγνωσαν τὰς
[106]   ὅλης καρδίας μετανοήσωμεν, ὡς ὅλῃ  καρδίᾳ   (δυνηθῆναι χωρῆσαι τὸν θεόν. Ἐλπίσατε
[120]   πραΰς εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ  καρδίᾳ,   καὶ εὑρήσετε ἀνάπαυ σιν ταῖς
[74]   ἀνέμων βίας· θνητοὶ δὲ πολλοὶ  καρδίᾳ   πλανώμενοι ἱδρυσάμεσθα πημάτων παραψυχὴν θεῶν
[109]   (μέρεσι, χερσὶ καὶ στόματι καὶ  καρδίᾳ.   Σύμβολον τοῦτο γνήσιον τρισὶ τοῖς
[115]   ἀποκεκρυμμένῳ τοῦ ἀνθρώπου, ἐν τῇ  καρδίᾳ,   τὸ φῶς, καὶ τῆς γνώσεως
[24]   ἕψων τι οἴκοι, οἷα εἰκός)  Εἶα   δή, Ἡράκλεις" εἶπεν· νῦν
[42]   καὶ οὐχὶ μόνον ἐπιχαίροντες τῇ  φρενοβλαβείᾳ   τῶν ἀνθρώπων, πρὸς δὲ καὶ
[86]   ἱμειρόμενοι φωτός, ἀλλὰ τοῦ καπνοῦ.  Θεοσέβεια   δὲ ἐξομοιοῦσα τῷ θεῷ κατὰ
[85]   Τίς οὖν ἐπίγνωσις; Θεοσέβεια·  θεοσέβεια   δὲ πρὸς πάντα ὠφέλιμος" κατὰ
[85]   ἀποστέλλων. Τίς οὖν ἐπίγνωσις;  Θεοσέβεια·   θεοσέβεια δὲ πρὸς πάντα ὠφέλιμος"
[90]   ὡς ἀπολλύει δεισιδαιμονία καὶ σῴζει  θεοσέβεια.   ~Ἰδέτω τις ὑμῶν τοὺς παρὰ
[113]   τέλος, τὴν ζωήν, συντείνουσα  θεοσέβεια·   καθ' καὶ μόνον ἐπάναγκές
[89]   τρισαθλίου τούτου ἔθους ἐμισήθη  θεοσέβεια·   οὐ γὰρ ἂν ἐμισήθη ποτὲ
[22]   καὶ τὰς ἀνορ (γιάστους τελετὰς  εὐσεβείᾳ   νόθῳ προστρεπομένων. Οἷαι δὲ καὶ
[83]   οἵτινες ἑαυτοὺς παρέδωκαν ἀπηλγηκότες τῇ  ἀσελγείᾳ   εἰς ἐργασίαν ἀκαθαρσίας πάσης καὶ
[60]   τισὶ καταγράφοις μετεωρότερον ἀνακειμένοις προσεσχηκότες  ἀσελγείᾳ   τοὺς θαλάμους κεκοσμήκασι, τὴν ἀκολασίαν
[48]   τὸ ἄγαλμα μεταχθῆναι λέγει, ἐν  σιτοδείᾳ   καὶ αὐτῶν γενομένων καὶ ὑπὸ
[6]   ἦν λόγος ἄνωθεν, ἀρχὴ  θεία   τῶν πάντων ἦν τε καὶ
[27]   Σίβυλλα· παρεγγυᾷ δὲ καὶ  ἀλήθεια,   γυμνοῦσα τῶν καταπληκτικῶν τουτωνὶ καὶ
[94]   θεός· οὐ καπηλεύεται  ἀλήθεια,   δίδωσί σοι καὶ τὰ πτηνὰ
[57]   ἀπατάτω δὲ τὸν ἄνθρωπον ὡς  ἀλήθεια.   Ἕστηκεν ἵππος ἡσυχῇ,
[115]   φθορᾷ. Ἀλλ' ἔστιν, ἔστιν (ἡ  ἀλήθεια   κεκραγυῖα ἐκ σκότους φῶς
[69]   θεὸν μετρεῖται (καὶ καταλαμβάνεται  ἀλήθεια.   δὲ ἱερὸς ὄντως Μωυσῆς
[109]   δὲ εἰς οὐρανὸν ἀνάγει,  ἀλήθεια,   τραχεῖα" μὲν τὸ πρῶτον, ἀλλ'
[6]   πλάνη, καινὸν δὲ  ἀλήθεια   φαίνεται. Εἴτ' οὖν ἀρχαίους τοὺς
[6]   ἀνθρώπων ἐπιβόσκεται φθοράν, δὲ  ἀλήθεια,   ὥσπερ μέλιττα λυμαι νομένη
[109]   ἥδει μὲν καὶ γαργαλίζει  συνήθεια,   ἀλλ' μὲν εἰς τὸ
[101]   ταύτας κενὰς ἀπορρί ψαντες τῇ  συνηθείᾳ   αὐτῇ ἀποτάξασθαι, κενοδοξίᾳ ἐπιλέγοντες· ψευδεῖς
[99]   δὲ ὑπὸ κενῆς δόξης  συνήθεια   δουλείας μὲν (γεύσασα ὑμᾶς καὶ
[109]   εἰς τὸ βάραθρον ὠθεῖ,  συνήθεια,   δὲ εἰς οὐρανὸν ἀνάγει,
[101]   τῆς πλάνης ἐπιτήδειοι πείθεσθαι γίνεσθε,  συνηθείᾳ   κακῇ δεδου λωμένοι, ἧς ἀπηρτημένοι
[55]   γάρ πως τὰ μὲν παρόντα  συνηθείᾳ   καταφρο νεῖσθαι, τὰ δὲ παρῳχηκότα
[118]   ἐστί, λίχνον ἐστὶν κακὸν  συνήθεια·   κείνου μὲν καπνοῦ καὶ κύματος
[72]   δόξα κοινὴ καὶ  συνήθεια   τοὺς ἑπομένους αὐταῖν, (ἀλλὰ μὴ
[111]   παρήγετο ἐπιθυμίαις, παῖς ἀνδριζόμενος  ἀπειθείᾳ   καὶ παρακούσας τοῦ πατρὸς ᾐσχύνετο
[31]   οἱ λοιποὶ ποιηταὶ καὶ συγγραφεῖς  ἐκθειά   ζουσιν καὶ σέβουσιν, ἤδη δὲ
[57]   μάλιστα ἐγγυτάτω τῶν ἀγαλμάτων, ὡς  οἰκεία   πλάνη κἀκ τῆς προσόψεως
[68]   οὐρανοῦ ἐν τῇ ἰδίᾳ καὶ  οἰκείᾳ   περιωπῇ ὄντως ὄντα ἀεί· θεὸν
[12]   Ἕυια δασυνόμενον ἑρμηνεύεται ὄφις  θήλεια·   Δηὼ δὲ καὶ Κόρη δρᾶμα
[94]   καὶ χαρή σονται ἐπὶ τῇ  βασιλείᾳ   τοῦ κυρίου αὐτῶν εἰς τοὺς
[87]   εἰς σωτηρίαν αὐτὸς ἤγγικεν  βασιλεία   τῶν οὐρανῶν· ἐπιστρέφει τοὺς ἀνθρώπους
[99]   λαλήσει κύριος ὑμῶν ἐστιν  βασιλεία   τῶν οὐρανῶν" Ὑμῶν ἐστιν, ἐὰν
[3]   πεπολιτευμένων ᾠδαῖς καὶ ἐπῳδαῖς ἐσχάτῃ  δουλείᾳ   καταζεύξαντες. (Ἀλλ' οὐ τοιόσδε
[123]   οὐδὲ μὴν συγκρίνεσθαι θέμις ζωὴν  ἀπωλείᾳ.  
[49]   τάφοι θαυμά ζονται, πυραμίδες καὶ  μαυσώλεια   καὶ λαβύρινθοι, ἄλλοι ναοὶ τῶν
[55]   περὶ τοὺς τάφους καὶ τὰ  μνημεῖα   καλινδούμενα" περὶ δὴ καὶ
[7]   τὸ ᾆσμα τὸ καινόν,  ἐπιφάνεια   νῦν ἐκλάμψασα ἐν ἡμῖν
[49]   Τί μοι θεὸν καταλέγεις τὸν  πορνείᾳ   τετιμημένον; τί δὲ καὶ ὡς
[46]   καὶ τῆς Κιθαιρωνίας Ἥρας ἐν  Θεσπείᾳ   πρέμνον ἐκκεκομ μένον· καὶ τὸ
[63]   δύναμις αὐτῶν. Ἀλλ' μὲν  ἀνθρωπεία   τέχνη οἰκίας τε καὶ ναῦς
[53]   Ἄργει νεὼν σὺν καὶ τῇ  ἱερείᾳ   κατέφλεξεν Χρυσίδι, καὶ τὸν ἐν
[75]   δὲ αὐτὸς κωμῳδιοποιὸς ἐν  Ἱερείᾳ   τῷ δράματι χαλεπαίνων πρὸς τὴν
[18]   τῆσδε ὑμῖν τῆς τελετῆς τὰ  ἀχρεῖα   σύμβολα οὐκ ἀχρεῖον εἰς κατάγνωσιν
[90]   τῆς ἐκλογῆς, νοῦς φροῦδος, ὦτα  ἀχρεῖα,   φροντίδες κεναί, καὶ οὐκ ἴστε
[31]   ἤδη δὲ καὶ ὅλαι πόλεις  μουσεῖα   τεμε νίζουσιν αὐταῖς, Μυσὰς οὔσας
[100]   ἀναπέμπουσα· στενὴ ἐπὶ γῆς ὑπερορωμένη,  (πλατεῖα   ἐν οὐρανοῖς προσκυνουμένη. Εἶθ'
[57]   ἄνθρωπος σωφρονῶν. Ὑμᾶς δὲ ἄλλῃ  γοητείᾳ   ἀπατᾷ τέχνη, εἰ καὶ
[3]   λυμηνάμενοι τὸν βίον, ἐντέχνῳ τινὶ  γοητείᾳ   δαιμονῶντες εἰς διαφθοράς, ὕβρεις ὀργιάζοντες,
[112]   ἁγίαις, δημιουργίᾳ σωτηρίᾳ εὐεργεσίᾳ, νομοθεσίᾳ  προφητείᾳ   διδασκαλίᾳ, πάντα νῦν διδάσκαλος
[98]   ἐργάται. Τότε γάρ, φησί τις  προφητεία,   δυστυχήσειν τὰ τῇδε πράγματα, ὅταν
[102]   μοῖραι οὐδὲ εἱμαρμένη, ἐπεὶ μηδὲ  πολιτεία   μηδὲ δόξα μηδὲ πλοῦτος θεοί,
[93]   ἡμῖν ἐνθένδε τὰ ἔργα τὰ  ἀστεῖα   καὶ συνίπταται τῷ τῆς ἀληθείας
[103]   μὴ μεταλάμβανε· ἀπόδος, ἄνθρωπε, τὰ  τροφεῖα   τῷ θεῷ· ἐπίγνωθί σου τὸν
[109]   εἰς οὐρανὸν ἀνάγει, ἀλήθεια,  τραχεῖα"   μὲν τὸ πρῶτον, ἀλλ' ἀγαθὴ
[33]   δὲ ἀκολασταίνουσιν ἐμπαθέστερον ἐν τῇ  μοιχείᾳ   δεδεμέναι, Ἠὼς ἐπὶ Τιθωνῷ, Σελήνη
[78]   αὐτῶν. Φθαρήσεσθαι δὲ καὶ τὰ  στοιχεῖα   καὶ τὸν κόσμον σὺν καὶ
[64]   παραστῆσαι δυνηθῶμεν ὀνειρώττουσαν τὴν ἀλήθειαν.  (Στοιχεῖα   μὲν οὖν ἀρχὰς ἀπέλιπον ἐξυμνήσαντες
[65]   εἰς τὴν ἀνθρώπων ὑπηρεσίαν πεποιημένα  στοιχεῖα"   προστρε πόμενοι. ~Τῶν δὲ ἄλλων
[66]   δὲ ἄλλων φιλοσόφων ὅσοι τὰ  στοιχεῖα   ὑπερ βάντες ἐπολυπραγμόνησάν τι ὑψηλότερον
[48]   μόνος παρὰ Σελευκέων τῶν πρὸς  Ἀντιοχείᾳ   τὸ ἄγαλμα μεταχθῆναι λέγει, ἐν
[34]   τοῦ ὄφεως πανήγυρις καταγγέλλεται  Πύθια·   Ἰσθμοῖ δὲ σκύβαλον προσέπτυσεν ἐλεεινὸν
[34]   Ἴσθμιά τε καὶ Νέμεα καὶ  Πύθια   καὶ τὰ ἐπὶ τούτοις Ὀλύμπια.
[40]   κατὰ πρύμναν ἥρως· καὶ  Πυθία   συνέταξε θύειν Πλαταιεῦσιν Ἀνδρο κράτει
[63]   θεοῦ. Μόνον αὐτοῦ τὸ βούλημα  κοσμοποιία·   μόνος γὰρ θεὸς ἐποίησεν,
[111]   ἀλληγορεῖται ἡδονὴ ἐπὶ γαστέρα ἕρπουσα,  κακία   γηΐνη, εἰς ὕλας στρεφομένη) παρήγετο
[4]   ἡδοναῖς καὶ ἐπιθυμίαις ποικίλαις, ἐν  κακίᾳ   καὶ φθόνῳ διάγοντες, στυγητοί, μισοῦντες
[6]   ἀπο λαύων ἡμῶν, σῳζόμεθα.  Κακία   μὲν γὰρ τὴν ἀνθρώπων ἐπιβόσκεται
[92]   ἀληθείας, σωφρονῶν γε τἀγαθὸν καταλείπων  κακίᾳ   σύνεστιν; Τίς δὲ ὅστις τὸν
[55]   αὐτὴν καὶ τοὺς ἄλλους θεοὺς  κακίᾳ   τιμήσας Ὅμηρος δαίμονας προσηγόρευσεν·
[37]   εὐπρε πέστεραι καὶ Σεμέλης ἀκμαιότεραι,  μειράκια   δὲ ὡραιότερα (καὶ πολιτικώτερα τοῦ
[108]   ἀθεότητι κατατέτριφθε; Παῖδες γεγόνατε, εἶτα  μειράκια,   εἶτα ἔφηβοι, εἶτα ἄνδρες, χρηστοὶ
[69]   μικρόν, οὐδὲ ἔσται ἐν τῇ  οἰκίᾳ   σου μέτρον μέγα μικρόν,
[114]   ἐν σκότει κατορωρυγμένοις καὶ ἐν  σκιᾷ   θανάτου κατακεκλεισμένοις ἐξέλαμψεν ἡλίου καθαρώτερον,
[86]   ἄλλοι περιπεφυκότες τῷ κόσμῳ, οἷα  φυκία   τινὰ ἐνάλοις πέτραις, ἀθανασίας ὀλιγωροῦσιν,
[114]   κλῆρον χαρι ζόμενος ἡμῖν, οὐρανίῳ  διδασκαλίᾳ   θεοποιῶν τὸν ἄνθρωπον, διδοὺς νόμους
[112]   δημιουργίᾳ σωτηρίᾳ εὐεργεσίᾳ, νομοθεσίᾳ προφητείᾳ  διδασκαλίᾳ,   πάντα νῦν διδάσκαλος κατηχεῖ,
[8]   καλῶν. ~Φύγωμεν οὖν ἀποστολικῇ πειθόμενοι  παραγγελίᾳ   τὸν ἄρχοντα τῆς ἐξουσίας τοῦ
[52]   χρύσεον περιελόμενος τοῦ Διὸς ἐν  Σικελίᾳ   προσέταξεν αὐτῷ ἐρεοῦν περιτεθῆναι, χαριέντως
[8]   κύριος λαλῶν, (αὐτὸς ἐν  Ἠλίᾳ,   ἐν στόματι προφητῶν αὐτός· σὺ
[55]   παραυτίκα ἐλέγχου κεχω ρισμένα χρόνων  ἀδηλίᾳ   τετιμῆσθαι τῷ πλάσματι, καὶ τὰ
[88]   καὶ διασπορᾶς ἁρμονίαν λαβοῦσα θεϊκὴν  μία   γίνεται συμφωνία, ἑνὶ χορηγῷ καὶ
[77]   ὑπερείδουσαι τὸν ὄλισθον τὸν βιωτικόν,  μιᾷ   καὶ τῇ αὐτῇ φωνῇ πολλὰ
[82]   παραφέρειν, ὧν οὐδὲ κεραία παρελεύσεται  μία"   μὴ οὐχὶ ἐπιτελὴς γενομένη· τὸ
[33]   πεντήκοντα Θεστίου θυγατέρας νυκτὶ διαφθείρας  μιᾷ,   μοιχὸς ὁμοῦ καὶ νυμφίος τοσούτων
[78]   πάνσοφος, μᾶλλον δὲ ἐν  Ἱερεμίᾳ   τὸ ἅγιον πνεῦμα ἐπιδείκνυσι τὸν
[44]   ἑλεῖν καὶ βωμὸν ἱδρύσασθαι ἐν  Ἀκαδημίᾳ   χαριστήριον ἐπιτελοῦς γενομένης ἐπιθυμίας· καὶ
[34]   θάλαττα καὶ Μελικέρτην ὀδύρεται τὰ  Ἴσθμια·   Νεμέασι δὲ ἄλλο παιδίον Ἀρχέμορος
[34]   τὰς ἐπιτυμβίους ταυτασὶ πανηγύρεις καταλύσωμεν,  Ἴσθμιά   τε καὶ Νέμεα καὶ Πύθια
[93]   καλή γε καὶ ἐράσμιος  κληρονομία,   οὐ χρυσίον, οὐκ ἄργυρος, οὐκ
[93]   θεὸς διὰ Ἡσαΐου λαλῶν ἔστι  κληρονομία   τοῖς θεραπεύουσι κύριον" καλή γε
[99]   ἐθελήσητε πιστεῦσαι μόνον καὶ τῇ  συντομίᾳ   τοῦ κηρύγματος ἕπεσθαι, ἧς ὑπακούσαντες
[108]   τὴν ἄλλην" καὶ οὐκ ἐπιθυμήσεις,  ἐπιθυμίᾳ   γὰρ μόνῃ μεμοίχευκας. ~Πόσῳ γοῦν
[49]   Ζεύς· οὐ γὰρ κωλύεται ῥᾳδίως  ἐπιθυμία   φόβον οὐκ ἔχουσα· καὶ νύκτας
[17]   Θρᾴκιος· κῶνος καὶ ῥόμβος καὶ  παίγνια   καμπεσίγυια, μῆλά τε χρύσεα καλὰ
[105]   γνῶσιν θεοῦ, οὐκ ἀπαιδευσία, οὐ  πενία,   οὐκ ἀδοξία, οὐκ ἀκτημοσύνη· οὐδέ
[41]   οὐδὲ γὰρ οὐδὲ ὀνομάτων ὑμῖν  πενία   πρὸς τὰς τῆς ἀσεβείας συνθέσεις.
[44]   ἄρα ἀρχήν ποθεν δεισιδαι  μονία   λαβοῦσα κακίας ἀνοήτου γέγονε πηγή·
[58]   δαιμονίων κεκωμῳδήκατε, τὴν ἀληθῆ θεοσέβειαν  δεισιδαμονίᾳ   σατυρίσαντες. ~Αὐτὰρ φορμίζων ἀνεβάλλετο
[64]   τὴν ὕλην ἐφεύρωμεν, εἰ καὶ  δαιμόνια   ἄττα ἐκθειάζουσαν κατὰ παρα δρομὴν
[90]   τε νήπιος ἔγνω" ὡς ἀπολλύει  δεισιδαιμονία   καὶ σῴζει θεοσέβεια. ~Ἰδέτω τις
[25]   ~Ἀκρότητες ἄρα ἀμαθίας ἀθεότης καὶ  δεισιδαιμονία,   ὧν ἐκτὸς μένειν σπουδαστέον. Οὐχ
[5]   δὴ ὅλος κόσμος αὐτῷ  ἁρμονία   γένηται. Καὶ θάλατταν μὲν ἀνῆκεν
[120]   θεός, τοῦτο συμφωνία ἐστί, τοῦτο  ἁρμονία   πατρός, τοῦτο υἱός, τοῦτο Χριστός,
[5]   ἀκήρατον, ἔρεισμα τῶν ὅλων καὶ  ἁρμονία   τῶν πάντων, ἀπὸ τῶν μέσων
[48]   τὸ ἱερὸν τετίμηται τοῦ Σαράπιδος,  γειτνιᾷ   δὲ τοῖς τόποις τὸ χωρίον.
[25]   ἔμφυτος ἀρχαία πρὸς οὐρανὸν ἀνθρώποις  κοινωνία,   ἀγνοίᾳ μὲν ἐσκοτισμένη, ἄφνω δέ
[88]   ἁρμονίαν λαβοῦσα θεϊκὴν μία γίνεται  συμφωνία,   ἑνὶ χορηγῷ καὶ διδασκάλῳ τῷ
[120]   τοῦτο βούλεται θεός, τοῦτο  συμφωνία   ἐστί, τοῦτο ἁρμονία πατρός, τοῦτο
[22]   τὰ θεάματα καὶ θεᾷ πρέποντα.  Ἄξια   μὲν οὖν νυκτὸς τὰ τελέσματα
[91]   θεούς, ἐλέου μᾶλλον θεοσεβείας  ἄξια   πεπονθότες. Καὶ ταῦτα ὁρῶντες ἔτι
[121]   εἰ ἡμεῖς τὰ μὲν πλείστου  ἄξια   περὶ ἐλαχίστου ποιούμεθα, ἀνοίας δὲ
[114]   οὐρανούς, τοῦ θεοῦ γεωργός,  δεξιὰ   σημαίνων, λαοὺς δ' ἐπὶ ἔργον"
[105]   οὐκ ἀπαιδευσία, οὐ πενία, οὐκ  ἀδοξία,   οὐκ ἀκτημοσύνη· οὐδέ τις τὴν
[101]   ψαντες τῇ συνηθείᾳ αὐτῇ ἀποτάξασθαι,  κενοδοξίᾳ   ἐπιλέγοντες· ψευδεῖς ὄνειροι χαίρετ' οὐδὲν
[57]   μὲν δημιουργική, ἀλλ' οὐχ  οἵα   τε ἀπατῆσαι λογικὸν οὐδὲ μὴν
[41]   φωνὴν λάβοιεν Αἰγυπ τίων θεοί,  οἷα   αἴλουροι καὶ γαλαῖ, προήσονται
[24]   (ἔτυχε δὲ ἕψων τι οἴκοι,  οἷα   εἰκός) Εἶα δή, Ἡράκλεις"
[86]   δὲ ἄλλοι περιπεφυκότες τῷ κόσμῳ,  οἷα   φυκία τινὰ ἐνάλοις πέτραις, ἀθανασίας
[20]   ὡς ὑπεροραθεῖσα δῆθεν, ἀναστέλλεται τὰ  αἰδοῖα   καὶ ἐπιδεικνύει τῇ θεῷ·
[19]   ὄντε, τὴν πολυτίμητον εὐσεβείας διδασκαλίαν  αἰδοῖα   καὶ κίστην θρῃσκεύειν παραθεμένω Τυρρηνοῖς.
[57]   τε ἀγάλματα καὶ τὰς (γραφάς.  Ὁμοία   γε γραφή· ἐπαινείσθω μὲν
[96]   τινες ἀγοραῖοι, δεισιδαιμονίας ἄθεοι χορευταί,  ἀνοίᾳ   καὶ παρανοίᾳ ἐς αὐτὸ ὠθούμενοι
[4]   ἀληθείας, τοὺς ἐν ἀγνοίᾳ καὶ  ἀνοίᾳ   κατατετριμμένους οἰκτείρουσα· Δυνατὸς γὰρ
[83]   τοῦ νοὸς αὐτῶν, ἐσκοτισμένοι τῇ  διανοίᾳ   ὄντες καὶ ἀπηλλοτριωμένοι τῆς ζωῆς
[96]   δεισιδαιμονίας ἄθεοι χορευταί, ἀνοίᾳ καὶ  παρανοίᾳ   ἐς αὐτὸ ὠθούμενοι τὸ βάραθρον,
[99]   οἱ Νινευῖται τῆς προσδοκηθείσης ἁλώσεως  μετανοίᾳ   γνησίῳ τὴν καλὴν ἀντικατηλλάξαντο σωτηρίαν.
[104]   ἁμαρτίᾳ, εὖ ποιεῖ δὲ ἐπὶ  μετανοίᾳ   φιλανθρωπία. Οἰκτρότατον δὲ (τὸ
[4]   δὲ καὶ λίθων ἀναισθητότερος ἄνθρωπος  ἀγνοίᾳ   βεβαπτισμένος. Μάρτυς ἡμῖν προφητικὴ παρίτω
[4]   φωνή, συνῳδὸς ἀληθείας, τοὺς ἐν  ἀγνοίᾳ   καὶ ἀνοίᾳ κατατετριμμένους οἰκτείρουσα· Δυνατὸς
[118]   Θήβας βακχεύων ἔλεγέν τις εἰδώλοις,  ἀγνοίᾳ   μεθύων ἀκράτῳ ἐγὼ δ' αὐτὸν
[25]   ἀρχαία πρὸς οὐρανὸν ἀνθρώποις κοινωνία,  ἀγνοίᾳ   μὲν ἐσκοτισμένη, ἄφνω δέ που
[47]   μηδεὶς ὑπολάβῃ καὶ ταῦτά με  ἀγνοίᾳ   παρεικέναι, παραθήσομαι τοῦ Μορύχου Διονύσου
[25]   πόρνης τοὺς πολλοὺς ἐπιγράφεται πατέρας  ἀγνοίᾳ   τοῦ πρὸς ἀλήθειαν πατρός. (Ἦν
[99]   δὲ ἀνόμων καὶ ἀπατηλῶν ὑποκρίσεων  ἄγνοια   αἰτία, δὴ κατασκευασθεῖσα τὸ
[103]   τῶν χειροκμήτων καὶ ἀναισθήτων πλασμάτων,  πρόνοια   δέ τις περὶ ἡμᾶς καταφαίνεται
[72]   καὶ τάδε εἰς ἐπίγνωσιν θεοῦ  ἐπιπνοίᾳ   θεοῦ πρὸς αὐτῶν μὲν ἀναγεγραμμένα,
[110]   ἀπέρριψαν. ~Τάχει μὲν δὴ ἀνυπερβλήτῳ  εὐνοίᾳ   τε εὐπροσίτῳ δύναμις
[41]   καὶ εἰσὶ φύλακες οὗτοι, οὐκ  εὐνοίᾳ   τῇ πρὸς ὑμᾶς περιπαθεῖς, τῆς
[122]   τοιαίδε καὶ αἱ πράξεις, καὶ  ὁποῖα   τὰ ἔργα, τοιοῦτος βίος·
[68]   λόγους ἐνδια (τρίβουσιν ἐνέστακταί τις  ἀπόρροια   θεϊκή. Οὗ δὴ χάριν καὶ
[115]   ὄνομα εἰς γνῶσιν ἀφίκηται, προστάττοντος  ἤπια   καὶ τῷ παιδὶ (ἐγκελευομένου τὰ
[50]   ἀλάλοις λιθοξέστοισιν ὅμοιον. (Αὕτη μέντοι  ἐρείπια   τοὺς νεὼς προσαγορεύει, τὸν μὲν
[34]   τοῦ Πέλοπος τὰς χοάς, τὰ  Ὀλύμπια,   Φειδίου σφετερίζεται Ζεύς. Μυστήρια
[34]   Πύθια καὶ τὰ ἐπὶ τούτοις  Ὀλύμπια.   Πυθοῖ μὲν οὖν δράκων
[4]   δὲ χρηστότης καὶ  φιλανθρωπία   ἐπεφάνη τοῦ σωτῆρος ἡμῶν θεοῦ,
[104]   ποιεῖ δὲ ἐπὶ μετανοίᾳ  φιλανθρωπία.   Οἰκτρότατον δὲ (τὸ στέρεσθαι τῆς
[104]   αὐτοῦ. Οὗ δὲ ἄρρητος  φιλανθρωπία,   τούτου ἀχώρητος μισοπονηρία. Τρέφει
[39]   Τὰ μὲν γὰρ εἰ καὶ  θηρία,   ἀλλ' οὐ μοιχικά, ἀλλ' οὐ
[1]   οὗτος μῦθος Ἑλληνικός) ἐτιθάσευε τὰ  θηρία   γυμνῇ τῇ ᾠδῇ καὶ δὴ
[108]   τῆς ἐν ἀνθρώποις πλάνης τὰ  θηρία·   ἐπινέμεται τὴν ἄγνοιαν, ὡς ὑμεῖς,
[104]   τοὺς ἀνθρώπους ὑπολαμβάνετε, τὰ δὲ  θηρία   καὶ τοὺς (λίθους ὅπερ εἰσίν.
[4]   Καὶ πάντα ἄρα ταῦτα ἀγριώτατα  θηρία   καὶ τοὺς τοιούτους λίθους
[43]   ἄλλων ζῴων ἄνθρωποι, τὰ μὲν  θηρία   περιφεύγομεν τὰ ἀνήμερα, κἄν που
[4]   γοῦν τῶν πώποτε τὰ ἀργαλεώτατα  θηρία,   τοὺς ἀνθρώπους, ἐτιθάσευεν, πτηνὰ μὲν
[13]   τιμῇ. Πάρεστι δὲ καὶ ἄλλως  μυθήριά   σοι νοεῖν ἀντιστοιχούντων τῶν γραμμάτων
[104]   φιλανθρωπία, τούτου ἀχώρητος  μισοπονηρία.   Τρέφει δὲ μὲν θυμὸς
[2]   τὰ Ὀδρυσῶν ὄρη καὶ Θρᾳκῶν  τελεστήρια,   τῆς πλάνης τὰ μυστήρια, τεθείασται
[11]   μᾶλλον δὲ μανικῆς, τὰ ἄχρηστα  χρηστήρια,   τὸν Κλάριον, τὸν Πύθιον, τὸν
[11]   ταῦτα ὡς ἀληθῶς ἀνθρώπων ἀπίστων  σοφιστήρια   καὶ πλάνης ἀκράτου κυβευτήρια· συνέμποροι
[109]   στόμαχον ῥώννυσιν τῶν φαρμάκων  αὐστηρία,   οὕτως ἥδει μὲν καὶ γαργαλίζει
[23]   κελεύεται. ~Ταῦτα τῶν ἀθέων τὰ  μυστήρια·   ἀθέους δὲ εἰκότως ἀποκαλῶ τούτους,
[55]   ὑμῖν τῶνδε αὐτὰ ὑμῶν τὰ  μυστήρια,   αἱ πανηγύρεις, δεσμὰ καὶ τραύματα
[22]   τὰ γὰρ νομιζόμενα κατὰ ἀνθρώπους  (μυστήρια   ἀνιερωστὶ μυοῦνται. Νόμος οὖν καὶ
[22]   κενὴ καὶ τοῦ δράκοντος τὰ  μυστήρια   ἀπάτη τίς ἐστιν θρῃσκευομένη, τὰς
[13]   δοκεῖ τὰ ὄργια καὶ τὰ  μυστήρια   δεῖν ἐτυμο λογεῖν, τὰ μὲν
[13]   Μητρὸς θεῶν καταδείξας τὰ  μυστήρια,   εἴτε Ἠετίων, τὰ Σαμοθρᾴκων
[13]   οὐ φθόνος· (ὑμῶν δεδόξασται τὰ  μυστήρια   ἐπιτυμβίῳ τιμῇ. Πάρεστι δὲ καὶ
[13]   φθορᾶς ἐγκαταφυτεύσαντας τῷ βίῳ τὰ  μυστήρια.   ~Ἤδη δέ, καὶ γὰρ καιρός,
[34]   Ὀλύμπια, Φειδίου σφετερίζεται Ζεύς.  Μυστήρια   ἦσαν ἄρα, ὡς ἔοικεν, οἱ
[13]   νοεῖν ἀντιστοιχούντων τῶν γραμμάτων τὰ  μυστήρια·   θηρεύουσι γὰρ εἰ