Livre, Chap.
[1, 7]	ὁ τὸν κύριον καθ´ ἕκαστον	καιρὸν	ἐπομβρίσας λόγον, οἱ καιροὶ δὲ
[1, 1]	μὴ συνῆτε. ἄρ´ οὖν ὡς	καιρὸν	ἔχομεν, ἐργαζώμεθα τὸ ἀγαθὸν πρὸς
[1, 5]	ἠξίου δὲ εἰκότως τὸν ἤδη	καιρὸν	ἔχοντα προκοπῆς τῇ κοσμικῇ παιδείᾳ
[1, 5]	ἐπακουσάτω τῶν ἑξῆς· ἣ πρὸς	καιρὸν	λιπαίνει σὸν φάρυγγα, φησί, φιλοσοφία
[1, 14]	βούλονται, ὁμοίως δὲ τὴν γνῶθι	καιρὸν»	παραίνεσιν Πιττακοῦ καθεστάναι. ὁ μὲν
[1, 21]	Πεισίστρατος ἐκράτυνε τὴν τυραννίδα τὸν	καιρὸν	τῆς ἐπιθέσεως δηλώσαντος. σιγάσθω γὰρ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 7/01/2010