HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Clément d'Alexandrie, Les Stromates, livre I

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ρ  =  38 formes différentes pour 378 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[1, 21]   Κομόδου τελευτῆς τὰ πάντα ἔτη  ρϟ   δʹ μὴν εἷς ἡμέραι ιγʹ
[1, 4]   πως γράφει· τὸν δ´ οὔτ´  ἂρ   σκαπτῆρα θεοὶ θέσαν οὔτ´ ἀροτῆρα,
[1, 15]   καὶ διδασκάλους θεοὺς προσειπόντες. ψυχὰς  γὰρ   ἀγαθὰς κατὰ Πλάτωνα καταλιπούσας τὸν
[1, 5]   ἐκλύου ὑπ´ αὐτοῦ ἐλεγχόμενος· ὃν  γὰρ   ἀγαπᾷ κύριος παιδεύει, μαστιγοῖ δὲ
[1, 1]   γεωργία δὲ διττή· μὲν  γὰρ   ἄγραφος. δ´ ἔγγραφος. ὁποτέρως
[1, 19]   φιλοσοφήσαντες διορῶσι τὸν θεόν· τοιαῦται  γὰρ   αἱ κατ´ ἀδυναμίαν φαντασίαι ἀληθείας,
[1, 11]   τὰς νεωτέρας ζητήσεις φεύγετε· μειρακιώδεις  γὰρ   αἱ τοιαῦται φιλονικίαι. ἀρετὴ δὲ
[1, 17]   τῆς κακίας ἀκουσίου οὔσης· οὐ  γὰρ   αἱρεῖταί τις κακὸν κακόν,
[1, 17]   κωλῦον αἴτιον εἶναι λέγοντας· φασὶ  γὰρ   αἴτιον εἶναι κλοπῆς τὸν μὴ
[1, 20]   πολλῶν αἴτιον ἕν (οὐκ ἔστι  γὰρ   αἴτιος ἕκαστος τοῦ καθέλκεσθαι τὴν
[1, 5]   ἐάν τε ἡμέτερα. πάντων μὲν  γὰρ   αἴτιος τῶν καλῶν θεός,
[1, 11]   κατὰ Χριστὸν» φερομένων ἡμῶν.  γὰρ   ἀκόλουθος Χριστῷ διδασκαλία καὶ τὸν
[1, 23]   ὡς οἱ κατήγοροί φασιν (οὐδὲ  γὰρ   ἀλλοτρίων αὐτοὺς ἀνέπειθεν ἐπιθυμεῖν
[1, 14]   γνῶσιν ἐγκελεύεσθαι μεταδιώκειν. οὐκ ἔστι  γὰρ   ἄνευ τῆς τῶν ὅλων οὐσίας
[1, 29]   ποιητῇ, ἀλλ´ οὐ καταληπτικῶς· τόνδε  γὰρ   ἀνθρώποισι νόμον διέταξε Κρονίων, ἰχθύσι
[1, 6]   πηλίκοις καὶ λεκτοῖς θεωρουμένη.  γὰρ   ἀπὸ τῶν ἀποδείξεων λόγος ἀκριβῆ
[1, 14]   ἐγείρονται, φάγωμεν καὶ πίωμεν· αὔριον  γὰρ   ἀποθνῄσκομεν. μὴ πλανᾶσθε· φθείρουσιν ἤθη
[1, 5]   μὴ πρόσεχε φαύλῃ γυναικί, μέλι  γὰρ   ἀποστάζει ἀπὸ χειλέων γυναικὸς πόρνης,
[1, 15]   οὔτε μὴν γραπτὸν ἐποιήσαντο. ἐπεδείκνυτο  γὰρ   αὐτοῖς Νουμᾶς δι´ ἐπικρύψεως
[1, 12]   τοῦ πνεύματος τοῦ θεοῦ, μωρία  γὰρ   αὐτῷ ἐστιν. σοφοὶ δὲ οὐκ
[1, 5]   τὴν ἐκπορνεύσασαν; ἐπιφέρει ῥητῶς· τῆς  γὰρ   ἀφροσύνης οἱ πόδες κατάγουσι τοὺς
[1, 15]   ὀγδώκοντα ἐπὶ ξείνης ἐγενήθην. ἐπῆλθε  γὰρ   Βαβυλῶνά τε καὶ Περσίδα καὶ
[1, 23]   προδιδασκόμενος εἰς ἡγεμονίαν ποιμενικῇ· προγυμνασία  γὰρ   βασιλείας τῷ μέλλοντι τῆς ἡμερωτάτης
[1, 29]   νόμος δὲ φῶς ὁδοῦ· ὁδοὺς  γὰρ   βιότητος ἐλέγχει παιδεία. νόμος
[1, 3]   Ἀβδηρίτης ἐκεῖνός φησιν· στρεπτὴ  γὰρ   γλῶσσα, φησί, βροτῶν· πολέες δ´
[1, 3]   ἀποτείνεται καὶ γράφει Σόλων· εἰς  γὰρ   γλῶσσαν ὁρᾶτε καὶ εἰς ἔπη
[1, 20]   γίνεται τὸ εὐδαιμόνως ζῆν (μὴ  γὰρ   δὴ εὐδαιμονῶμεν πρὸς τὰ ὀνόματα)
[1, 28]   διακρίνειν τε καὶ λέγειν· οὐ  γὰρ   δὴ μία Μύκονος« πᾶσα
[1, 19]   παρὰ Πλάτωνι λέγει Σωκράτης· εἰσὶ  γὰρ   δή, ὥς φασιν οἱ περὶ
[1, 19]   ὁμωνύμως προσεῖπεν. εἶτα ἐπιφωνεῖ· οὕτω  γὰρ   διαβήσῃ ὕδωρ ἀλλότριον» τὸ βάπτισμα
[1, 10]   ἔργῳ χρωμένων πονηρῷ διαφέρουσιν (εἰ  γὰρ   διαβολὴ ξίφους διάκονος καὶ λύπην
[1, 17]   γὰρ ῥήματα ἀληθῆ λαλεῖ·  γὰρ   διάβολος αὐτὸν πληροῖ τῷ ἑαυτοῦ
[1, 29]   ζητεῖν αὐτὴν ἐν γραφῇ. ἔστι  γὰρ   διαθήκη ἣν αἴτιος τοῦ
[1, 27]   ἀληθείας ἐν τῷ νόμῳ. ταῦτα  γὰρ   δύνασθαι τὸν νόμον ὁμολογεῖται, κἂν
[1, 21]   ἔτη ζʹ μῆνας ιαʹ τὰ  γὰρ   δύο ἔτη προσλαμβάνεται τοῖς Ὄθωνος
[1, 21]   συμπλεύσας Ἡρακλεῖ, Μουσαίου διδάσκαλος· Ἀμφίων  γὰρ   δυσὶ προάγει γενεαῖς τῶν Ἰλιακῶν,
[1, 21]   μηνὸς πανήμου ὀγδόῃ φθίνοντος, Ἑλλάνικος  γὰρ   δωδεκάτῃ θαργηλιῶνος μηνός, καί τινες
[1, 5]   ὡς ἐκείνη τῆς προπαιδείας. εἰ  γὰρ   ἐγκράτειαν φιλοσοφία ἐπαγγέλλεται γλώσσης τε
[1, 28]   ἀνθρωπίνην φύσιν χωρῆσαι {νοεῖν} οὐδεὶς  γὰρ   ἔγνω τὸν υἱὸν εἰ μὴ
[1, 9]   ἀπαιτεῖ πρὸς σαφήνειαν διδασκαλίας. ἀσφαλῶς  γὰρ   ἐγνώκεσαν τὸν νοῦν ἐκεῖνον οἱ
[1, 19]   ἐπιγνώσῃ ψυχὰς ποιμνίου σου. ὅταν  γὰρ   ἔθνη τὰ μὴ νόμον ἔχοντα
[1, 1]   καὶ ποιμήν· μὲν  γὰρ   εἰ πῖόν ἐστι πολυπραγμονεῖ,
[1, 5]   τὴν μὲν Ἄγαρ παροίκησιν (ἐνταῦθα  γὰρ   εἴρηται· μὴ πολὺς ἴσθι πρὸς
[1, 16]   πῶς γνωσθήσεται τὸ λαλούμενον; ἔσεσθε  γὰρ   εἰς ἀέρα λαλοῦντες. τοσαῦτα, εἰ
[1, 23]   μὲν θήλεα τρέφειν αὐτούς (ἀσθενὲς  γὰρ   εἰς πόλεμον γυνή) διαφθείρειν δὲ
[1, 21]   Οἰνώνη Κεβρῆνος ἐν Ἰλίῳ· Κρῆνος  γὰρ   εἷς τῶν Ἡρακλειδῶν ἐπιφανὴς φέρεται
[1, 3]   καὶ ἄλλων τινῶν λέγει· καὶ  γὰρ   εἰσελήλυθεν πολλῶν σοφιστῶν ὄχλος ἐξηρτυμένος.
[1, 18]   καὶ τῆς θείας σοφίας. βούλεται  γὰρ   ἐκδιδάσκεσθαι τὸν λόγον καὶ εἰς
[1, 8]   τοῖς πολλοῖς ἀρέσκειν. μὲν  γὰρ   ἐκείνους ἥδει, οὐκ ἀσκοῦμεν ἡμεῖς·
[1, 14]   πλεῖστοι τῶν ἀνθρώπων κακοὶ» (διχῶς  γὰρ   ἐκφέρεται τὸ αὐτὸ ἀπόφθεγμα) οἱ
[1, 7]   μὴ πίστιν ἔχοιεν. διὰ τοῦτο  γὰρ   Ἑλλήνων φωνῇ ἡρμηνεύθησαν αἱ γραφαί,
[1, 24]   ταῦτα στῦλος πυρὸς ἑπόμενος (ὡδήγει  γὰρ   ἔμπροσθεν αὐτῶν) ἦγε νύκτωρ τοὺς
[1, 19]   ἦν δ´ ἐγώ, φιλοθεάμονας. οὐ  γὰρ   ἐν γεωμετρίᾳ αἰτήματα καὶ ὑποθέσεις
[1, 1]   τὸ δὲ ἐνυπάρχον ἀνακινοῦσα. πολλοὶ  γὰρ   ἐν ἡμῖν» κατὰ τὸν θεῖον
[1, 6]   τιθεῖσι θέσπιον, αὐδήεντα· εὔπορον μὲν  γὰρ   ἐν λόγοις τὸν πολυφράδμονα λέγει,
[1, 11]   δὲ σοφοὺς ἐπιρραπίζων γράφει. οὐ  γὰρ   ἐν λόγῳ βασιλεία τοῦ
[1, 21]   νομοθέτου Λακεδαιμονίων ἡλικίαν γεγονέναι· Διευχίδας  γὰρ   ἐν τετάρτῳ Μεγαρικῶν περὶ τὸ
[1, 21]   ναός, τοῦτο φανερόν ἐστι· καὶ  γὰρ   ἐν τῷ Ἔσδρᾳ γέγραπται, καὶ
[1, 17]   οὐκ ἐνεργεῖ οὐδὲ κωλύει. τί  γὰρ   ἐνεργεῖ μὴ κωλύων; ἤδη
[1, 14]   ποιήμασι; πρὸς γοῦν Κορινθίους, οὐ  γὰρ   ἐνταῦθα μόνον, περὶ τῆς τῶν
[1, 1]   παρὰ τὰ γεγραμμένα ἀποκρίνεται δεῖται  γὰρ   ἐξ ἀνάγκης βοηθοῦ ἤτοι τοῦ
[1, 1]   ἄνυδρον εὕρωσι τὴν γῆν. ἀπορίᾳ  γὰρ   ἐπαρκεῖν {οὐ} δίκαιον, ἀργίαν δὲ
[1, 1]   κατὰ τὸν ἴδιον κόπον. θεοῦ  γάρ   ἐσμεν συνεργοί· θεοῦ γεώργιον, θεοῦ
[1, 22]   Πυθαγόρειος φιλόσοφος ἄντικρυς γράφει· τί  γάρ   ἐστι Πλάτων Μωυσῆς ἀττικίζων;
[1, 1]   οἱ παροιμιαζόμενοι, ὀρέγοντες εὑρεθῶμεν. οὐ  γὰρ   ἔστι τὰ γραφέντα μὴ οὐκ
[1, 18]   ὑπακοῦσαι βουληθέντες κλητοὶ» ὠνομάσθησαν. οὐ  γάρ   ἐστιν ἀδικία παρὰ τῷ θεῷ»
[1, 6]   μὴ μαθόντα ὁμολογοῦμεν. τὰ μὲν  γὰρ   εὖ λεγόμενα προσίεσθαι, τὰ δὲ
[1, 2]   μέρος ἄχρι συγγνώσεως ἐκκάλυψιν. πιστὸς  γὰρ   εὖ μάλα μετ´ ἐμπειρίας
[1, 10]   βούλομαι, οὐθέν μοι μέλει. σωθῆναι  γὰρ   εὖ οἶδ´ ὅτι καὶ συνάρασθαι
[1, 11]   μετ´ ἀγάπης δηλονότι ἔλεγχοι· καρδία  γὰρ   εὐθεῖα ἐκζητεῖ γνῶσιν, ὅτι
[1, 15]   γέρων δὲ Ἕλλην οὐδείς· οὐ  γὰρ   ἔχετε μάθημα χρόνῳ πολιόν. Δημόκριτος
[1, 8]   τοῦ ψεύδους πιστεύειν. τὸ μὲν  γὰρ   ἐψεῦσθαι τῆς ἀληθείας κακόν ἐστι,
[1, 19]   ἑκάστου ἡμῶν ὑπάρχοντος· ἐν αὐτῷ  γὰρ   ζῶμεν καὶ κινούμεθα καὶ ἐσμέν,
[1, 11]   ἐν δυνάμει δὲ» εἶπεν· μόνη  γὰρ   ἀλήθεια δυνατή. καὶ πάλιν·
[1, 24]   ἐρήμου καὶ τραχείας ὁδοῦ (τοιαύτη  γὰρ   ἀρετὴ τοῦ στρατηγικοῦ) ἐπιθέμενος
[1, 7]   δὲ δυνάμει καὶ πίστει. δωρεὰ  γὰρ   διδασκαλία τῆς θεοσεβείας, χάρις
[1, 27]   τε εἶναι καὶ ἀγαθήν. ἀμφοῖν  γὰρ   δύναμις οἰκονομεῖ σωτηρίαν,
[1, 5]   πρὸς σοφίας κτῆσιν συνεργεῖ. ἔστι  γὰρ   μὲν φιλοσοφία ἐπιτήδευσις σοφίας,
[1, 1]   τινα μηδὲ ἀπομνημονευθέντα ἡμῖν (πολλὴ  γὰρ   παρὰ τοῖς μακαρίοις δύναμις
[1, 18]   μὴ πιστεύσαντες τῷ κηρύγματι· ἑκούσιος  γὰρ   τε αἵρεσις τε
[1, 18]   ἐκβάσει, Ἕλλησι δὲ μωρίαν· μυθῶδες  γὰρ   ἡγοῦνται οἱ δοκησίσοφοι διά τε
[1, 21]   Λητὼ κατὰ Τιτυὸν γίνεται, Λητὼ  γὰρ   ἥλκησε, Διὸς κυδρὴν παράκοιτιν, Τιτυὸς
[1, 20]   δυνάμει καὶ τοῖς ὁμοίοις· θεοδίδακτοι»  γὰρ   ἡμεῖς, ἱερὰ ὄντως γράμματα παρὰ
[1, 1]   λεγόμενα, οὕτω κἀνταῦθα (πρὸς πολλοὺς  γὰρ   ἡμῖν λόγος πρὸ
[1, 23]   ὧδε ἐκ προσώπου Μωυσέως· ἰδὼν  γὰρ   ἡμῶν γένναν ἅλις ηὐξημένην δόλον
[1, 22]   διανοίας καὶ τὰς λέξεις· θεοῦ  γὰρ   ἦν βούλημα μεμελετημένον εἰς Ἑλληνικὰς
[1, 24]   πολλὰ τῇ πορείᾳ ἐκέχρητο. ἑτέρα  γὰρ   ἦν οἰκονομία, καθ´ ἣν ἐπαιδεύοντο
[1, 16]   ἐπενόησαν καὶ Φρύγες αὐλόν· Φρύγες  γὰρ   ἤστην Ὄλυμπός τε καὶ Μαρσύας.
[1, 17]   πάντα βλαβερὰν αὐτὴν γενέσθαι· τῆς  γὰρ   θείας σοφίας καὶ ἀρετῆς καὶ
[1, 1]   οὔ τί που φθονῶν (οὐ  γὰρ   θέμις) δεδιὼς δὲ ἄρα περὶ
[1, 1]   ἀγαθοῦ παρατυχόντος βοηθοῦ· δι´ ἀνθρώπων  γὰρ   θεόθεν αἱ πλεῖσται εὐεργεσίαι χορηγοῦνται.
[1, 4]   αἰνισσόμενος καὶ τάδε λέγων·  γὰρ   θεὸς δίδωσι σοφίαν ἐκ τοῦ
[1, 24]   τὴν Ἑλλάδα στρατεύσαντες συνεχρήσαντο. τοῦ  γὰρ   θυμοῦ τὸ μὲν φιλόνικον μόνον
[1, 24]   τηροῦντας αὐτὸν τῶν βαρβάρων·  γὰρ   Ἱππίας τῶν Ἀθηναίων ἀποστὰς
[1, 25]   δόγμα ἓν νεύουσαν αἰεί· καὶ  γὰρ   ἰσχύι καὶ σεμνότητι καὶ φρονήσει
[1, 21]   καὶ τριάκοντα. γυναικῶν δὲ (καὶ  γὰρ   καὶ αὗται προεφήτευον) Σάρρα τε
[1, 5]   καλέσαι καὶ τοὺς Ἕλληνας· ἐπαιδαγώγει  γὰρ   καὶ αὐτὴ τὸ Ἑλληνικὸν ὡς
[1, 19]   καθ´ ὑμᾶς ποιητῶν εἰρήκασιν· τοῦ  γὰρ   καὶ γένος ἐσμέν. ἐξ ὧν
[1, 4]   κατ´ αὐτοὺς θεωρίας ἀντιλαμβάνονται. εὑρετικὸν  γὰρ   καὶ ἐπινοητικὸν συναίσθησις ἐπιβάλλειν
[1, 11]   τὸν πιστεύσαντα λόγος· ζητεῖτε»  γὰρ   καὶ εὑρήσετε» λέγει, ἀλλὰ τὴν
[1, 6]   ποτε ἀλήθειαν διιδεῖν δυνηθῇ. τροφὴ  γὰρ   καὶ παίδευσις χρηστὴ
[1, 25]   ὅρασις) οὐδὲ δόξα πᾶσα (οὐ  γὰρ   καὶ πονηρά) ἀλλὰ νόμος
[1, 19]   Ἀρεοπαγίτας· δεισιδαιμονεστέρους ὑμᾶς θεωρῶ. διερχόμενος  γὰρ   καὶ ἱστορῶν τὰ σεβάσματα ὑμῶν
[1, 18]   φιλοσοφίαν δι´ υἱοῦ παραδιδομένην. ἀλλὰ  γὰρ   καὶ δοκησίσοφος παραινέσεις ἔχει
[1, 1]   γεωργικῶς εἰς καταφύτευσιν ἀμπελῶνος. ἀγὼν  γὰρ   καὶ προαγὼν καὶ μυστήρια
[1, 21]   Σίβυλλα Ὀρφέως παλαιοτέρα· λέγονται  γὰρ   καὶ περὶ τῆς ἐπωνυμίας αὐτῆς
[1, 17]   τὰ δὲ καὶ ἐξευρόντες· ἴσως  γὰρ   καὶ πνεῦμα αἰσθήσεως» ἐσχήκασιν. ὡμολόγησε
[1, 26]   ἐπιστήμης πρόσταγμα νόμος, δύναμις  γὰρ   καὶ σοφία λόγος τοῦ
[1, 24]   τοῦ στρατηγικοῦ) ἐπιθέμενος αὐτοῖς. ἐμπειρίας  γὰρ   καὶ στρατηγίας ἔργον ἦν τὸ
[1, 10]   εὐεργεσίαν ἄγων τοὺς ἀκούοντας. ἔστι  γὰρ   καὶ σωτήριος λόγος ὡς καὶ
[1, 26]   εἴη ἂν νομοθετική· κτᾶσθαί τε  γὰρ   καὶ χρῆσθαι ταύτης ἴδιον βασιλικωτάτης
[1, 1]   τῇ τοῦ ἄρτου διανομῇ. εἰσὶ  γὰρ   καὶ ψυχαὶ ἰδίας ἔχουσαι τροφάς,
[1, 18]   τοῦ μωράναντος τὴν σοφίαν; ἔμπαλιν  γὰρ   καίτοι σοφοὶ ὄντες ἐν μείζονι
[1, 11]   τὴν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων·  γὰρ   κατὰ τὴν θείαν παράδοσιν φιλοσοφία
[1, 21]   καιρὸν τῆς ἐπιθέσεως δηλώσαντος. σιγάσθω  γὰρ   Κομήτης Κρής, Κινύρας
[1, 27]   ἔλεον ἐπὶ γλώσσης φορεῖ. ἑνὸς  γὰρ   κυρίου ἐνέργεια, ὅς ἐστι δύναμις
[1, 17]   νόμου οἱ τούτων αἴτιοι.  γὰρ   κωλῦσαι δύναμις ἦν, τούτῳ καὶ
[1, 10]   ῥήμασι γίνου» λέγουσα· μὲν  γὰρ   λέξις οἷον ἐσθὴς ἐπὶ σώματος,
[1, 21]   δὲ πρεσβύτερος οὐ μακρῷ· τῶν  γὰρ   Μαγνήτων μὲν Ἀρχίλοχος ἀπολωλότων,
[1, 22]   τὴν ἑρμηνείαν ἀκριβῶς πραγματευσαμένου· ἔτι  γὰρ   Μακεδόνων τὴν Ἀσίαν κατεχόντων φιλοτιμούμενος
[1, 10]   ὅτε Καδμείαν νίκην ἀπηνέγκαντο. παντὸς  γὰρ   μᾶλλον ἀληθὴς ψαλμὸς ἐκεῖνος·
[1, 21]   Ἄνδρων ἐν τῷ Τρίποδι. Ἡράκλειτος  γὰρ   μεταγενέστερος ὢν Πυθαγόρου μέμνηται αὐτοῦ
[1, 9]   ἐκ τοῦ λόγου γίνεται; εἰ  γὰρ   μὴ λόγῳ πράττοιμεν, ἀλόγως ποιοῖμεν
[1, 21]   Σωκράτης Ἀθηναῖος μάλιστα· ἔστι  γάρ   μοι« φησὶν ἐν τῷ Θεάγει,
[1, 1]   καλλίστοις τὰ ὑπομνήματα ἡμῖν. οὐ  γὰρ   μόνον δι´ Ἑβραίους καὶ τοὺς
[1, 3]   ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτῶν· κύριος  γὰρ   μόνος γινώσκει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν
[1, 29]   βραχύ τι διαφέρειν μύθων· οὐ  γὰρ   μύθων παιδικῶν ἐξακουστέον οὐδὲ μὴν
[1, 27]   ἀδικίας ποτὲ δικαιοσύνην κτᾶσθαι;  γὰρ   νόμος κηδόμενος τῶν ὑπηκόων πρὸς
[1, 25]   ἄριστον δὲ τὸ φιλοσοφεῖν.  γὰρ   νοῦν ἔχων πάντα τὰ αὑτοῦ
[1, 19]   ἀπόστολος ἐφ´ ἡμῶν γράφει· βλέπομεν  γὰρ   νῦν ὡς δι´ ἐσόπτρου» κατ´
[1, 26]   τῶν προβάτων προνοεῖν φαμεν, {οὕτω  γὰρ}   ἀγαθὸς ποιμὴν τὴν ψυχὴν
[1, 14]   τὴν τεσσαρακοστὴν ἕκτην ὀλυμπιάδα. Ἡράκλειτος  γὰρ   Βλύσωνος Μελαγκόμαν τὸν τύραννον
[1, 1]   πολλάκις τοῖς ἐπακούουσιν αὐτοῦ· εἷς  γὰρ   διδάσκαλος» καὶ τοῦ λέγοντος
[1, 1]   θεοσόφως καὶ συμπεριφερόμενος ἐνεργήσει. οὔτε  γὰρ   ἔχων τὴν ἀρετὴν χρῄζει
[1, 21]   Χριστοῦ Ἄννα καὶ Συμεών· Ζαχαρίας  γὰρ   Ἰωάννου πατὴρ καὶ πρὸ
[1, 9]   κατὰ τὰς διαθήκας; παρ´ ἀμφιβολίαν  γὰρ   κύριος τὸν διάβολον κατὰ
[1, 1]   τῷ εἰς ἄνδρας ἐγγραφομένῳ. οὐ  γὰρ   μὲν καυχησάμενος εὐποιίαν τὴν
[1, 27]   ὡς οὐ καλοῦ κἀγαθοῦ· οὐ  γὰρ   μὲν τὴν τοῦ σώματος
[1, 11]   καλοῦ τε καὶ κακοῦ. πᾶς  γὰρ   μετέχων γάλακτος ἄπειρος λόγου
[1, 27]   εὐεργετοῖτ´ ἂν {ὁ} ἀποκτειννύμενος· εὐεργέτης  γὰρ   νόμος τοὺς μὲν δικαίους
[1, 27]   σὺν τῷ κόσμῳ κατακριθῶμεν. προεῖπεν  γὰρ   προφήτης· παιδεύων ἐπαίδευσέν με
[1, 8]   φαρμάκων δεῖται σοφῶν. ὑγιαίνων» μὲν  γὰρ   σωτήριος εἴρηται λόγος αὐτὸς
[1, 7]   ἣν κύριος ἡρμήνευσεν. εἷς  γὰρ   τῆς ἐν ἀνθρώποις γῆς
[1, 16]   ἦν) πρῶτον θυρεὸν κατασκευάσαι. Κάδμος  γὰρ   Φοῖνιξ λιθοτομίαν ἐξεῦρεν καὶ
[1, 19]   αἱρέσεις ἐπιρραπίζει. ἐπιφέρει γοῦν· ἀπέλιπεν  γὰρ   ὁδοὺς τοῦ ἑαυτοῦ ἀμπελῶνος, τὰς
[1, 24]   γέγονεν ὅπερ καὶ ὑπώπτευσεν· ἐπεδίωξαν  γὰρ   οἱ Αἰγύπτιοι ἐφ´ ἵππων καὶ
[1, 15]   Ὀρφεὺς Ὀδρύσης Θρᾷξ; Ὅμηρον  γὰρ   οἱ πλεῖστοι Αἰγύπτιον φαίνουσιν. Θαλῆς
[1, 19]   ἐμφανῶς ταττούσης τῆς γραφῆς. εἰσὶ  γὰρ   οἳ καὶ ὕδωρ ψιλὸν εὐχαριστοῦσιν.
[1, 1]   τὸ ἐδώδιμον τοῦ καρύου· ἁρμόζει  γάρ,   οἶμαι, τῆς ἀληθείας τὰ σπέρματα
[1, 25]   τῇ Πολιτείᾳ συνάπτει. ἔπειτα τέλος  γὰρ   οἶμαι τοῦ τε πολιτικοῦ τοῦ
[1, 3]   ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίνῃ· μόνῳ  γάρ,   οἶμαι, τῷ πιστεύοντι, διακεκριμένῳ τέλεον
[1, 1]   νουθέτησιν τῷ υἱῷ σου. ψυχὴ  γάρ,   οἶμαι, ψυχῇ καὶ πνεῦμα πνεύματι
[1, 1]   κατὰ τὴν ὑποσημείωσιν τηρήσει. ποθούσης  γὰρ   οἶμαι ψυχῆς τὴν μακαρίαν παράδοσιν
[1, 19]   ᾤμην καὶ ὄνειδος εἶναι. ᾔδει  γάρ,   οἶμαι, ὡς ἄρα ἤδη πολυμαθίη
[1, 2]   τῆς τῶν ὑπονοουμένων ἐπιστήμης. σιωπῶ  γὰρ   ὅτι οἱ Στρωματεῖς τῇ πολυμαθίᾳ
[1, 1]   μὴ παρέχοντος τοῦ κυρίου (μὴ  γὰρ   οὐ θεμιτὸν οὕτω φρονεῖν) ἀλλὰ
[1, 11]   ὑπὸ τοῦ Χριστοῦ ἀπανδρωθῶσιν. εἰ  γὰρ   οὐ κληρονομήσει υἱὸς τῆς
[1, 10]   τοῦ σώματος σωτηρίας κήδεσθαι. εὐτελῆ  γὰρ   οὐ μόνον δίαιταν, ἀλλὰ καὶ
[1, 15]   Ἰουδαῖον, ὃς Ἀριστοτέλει συνεγένετο. Ἡράκλειτος  γὰρ   οὐκ ἀνθρωπίνως φησίν, ἀλλὰ σὺν
[1, 12]   ὑώδεσί τε καὶ ἀπαιδεύτοις· σχεδὸν  γὰρ   οὐκ ἔστι τούτων πρὸς τοὺς
[1, 6]   δὲ καιροῦ μέτρα εἰδέναι· σοφίης  γὰρ   οὗτος ὅρος. ὅσοι δὲ ἔξω
[1, 1]   ἑστιάσεως τῆς αὐτῆς κατηξιωμένοις. τί  γὰρ   ὄφελος σοφίας μὴ σοφιζούσης τὸν
[1, 6]   ὡς ἐργάτις ἐστί· καὶ αὐτὴ  γὰρ   πάντα τὸν λειμῶνα ἐπινεμομένη ἓν
[1, 21]   τὴν Ἰλίου ἅλωσιν μὲν  γὰρ   παρὰ τοῖς Φαίαξιν, δὲ
[1, 24]   δι´ αὐτοῦ πιστεύοντας προσιέμενος. πάντα  γὰρ   παρέδωκεν θεὸς καὶ πάντα
[1, 18]   τῆς οἰήσεως ἀναπείθει ἀπιστεῖν·  γὰρ   παρουσία τοῦ σωτῆρος οὐ μωροὺς
[1, 7]   διαβιοῦσι καλῶς εὖ ποιεῖν· εὐποιίᾳ  γὰρ   περιπεπτώκασιν, ἔνιοι δὲ καὶ εὐστοχοῦσι
[1, 9]   οἱ τοῦ πνεύματος μαθηταί· ἐκ  γὰρ   πίστεως καὶ ὡς οὐχ οἷόν
[1, 26]   ἐπὶ τὴν εὐδαιμονίαν ἄγων·  γὰρ   πνεύματι ἁγίῳ γενόμενος πνευματικός. οὗτος
[1, 11]   ἀλλ´ ἐν δυνάμει θεοῦ.  γὰρ   πνευματικὸς ἀνακρίνει πάντα, αὐτὸς δὲ
[1, 7]   πολυτρόπως σῴζοντος τοῦ θεοῦ (ἀγαθὸς  γάρ)   πολλαί τε καὶ ποικίλαι καὶ
[1, 22]   προειρημένον φιλόσοφον εἰληφέναι πολλά (γέγονε  γὰρ   πολυμαθής) καθὼς καὶ Πυθαγόρας πολλὰ
[1, 1]   δι´ ὑπομνημάτων λαλῶν· οὔτε  γάρ   ποτε ἐν λόγῳ κολακείας ἐγενήθημεν,
[1, 11]   ἔγνω καθὸ δεῖ γνῶναι· οὐ  γάρ   ποτε ἀλήθεια οἴησις, ἀλλ´
[1, 19]   νοῦ διανομὴν» δικαιοσύνης σκοπήσωμεν. ἂν  γὰρ   προαναφώνησίν τις εἴπῃ καὶ συνεκφώνησιν
[1, 17]   τῷ τοῦ αἰτίου ἐγκλήματι.  γὰρ   προασπίζων αἴτιός ἐστι τῷ προασπιζομένῳ
[1, 10]   βεβήλους κενοφωνίας περιίστασθαι. ἐπὶ πλεῖον  γὰρ   προκόπτουσιν ἀσεβείας, καὶ λόγος
[1, 8]   ἐμποιητικὴ ψευδῶν ὡς ἀληθῶν· παρέχει  γὰρ   πρὸς μὲν πειθὼ τὴν ῥητορικήν,
[1, 1]   λαβεῖν τὴν μοῖραν ἐπιτρέπουσιν. ἀρίστη  γὰρ   πρὸς τὴν ἀκριβῆ αἵρεσίν τε
[1, 16]   καὶ τὸ δίχορδον Ἀσσύριοι. Καρχηδόνιοι  γὰρ   πρῶτοι τετρήρη κατεσκεύασαν, ἐναυπήγησε δὲ
[1, 17]   Ἑρμᾷ περὶ τοῦ ψευδοπροφήτου· τινὰ  γὰρ   ῥήματα ἀληθῆ λαλεῖ· γὰρ
[1, 2]   ἐχομένους αὐτῶν γοητεύοντες. Ἑβραῖοι μὲν  γὰρ   σημεῖα αἰτοῦσιν, φησιν
[1, 13]   καὶ αἴσθησιν χρυσίου καθαροῦ· κρείσσων  γὰρ   σοφία λίθων πολυτελῶν, πᾶν δὲ
[1, 5]   γένωνται πολλαὶ ὁδοὶ βίου· ὁδοὺς  γὰρ   σοφίας διδάσκω σε, ὅπως μὴ
[1, 27]   ἀπαλλάττων τῶν παρόντων κακῶν. τοὺς  γὰρ   σωφρόνως καὶ δικαίως βιοῦν ἑλομένους
[1, 1]   εἰ πάντων δικαιοσύνη; ἀλλὰ  γὰρ   τὰ μυστήρια μυστικῶς παραδίδοται, ἵνα
[1, 25]   ἐστιν οὐ τὰ νομιζόμενα (οὐδὲ  γὰρ   τὰ ὁρώμενα ὅρασις) οὐδὲ δόξα
[1, 21]   τε τοῦ Σολομῶνος τεσσαράκοντα· συνάξει  γὰρ   τὰ πάντα ἐπὶ τὴν Σολομῶνος
[1, 8]   εὐγλωσσίᾳ νικᾷ, σοφὸς μέν, ἀλλὰ  γὰρ   τὰ πράγματα κρείσσω νομίζω τῶν
[1, 4]   σφᾶς αὐτοὺς παραστήσαντες. οἱ μὲν  γὰρ   τὰς βαναύσους μετιόντες τέχνας τοῦ
[1, 19]   θείας οἰκονομίας περίπτωσις (οὐ  γὰρ   ταὐτόματον ἐκθειάσει τις διὰ τὴν
[1, 5]   κατατριβῶσί σου σάρκες σώματος. τοῦτο  γὰρ   τέλος τῆς ἄφρονος ἡδονῆς. καὶ
[1, 24]   εἰς εὐσέβειαν ἀναφέρων θεοῦ. οὕτω  γὰρ   τῇ ἀρετῇ χρωμένη φρόνησις
[1, 18]   προσεκπονεῖν ζητοῦντα τὴν ἀλήθειαν, σὺν  γὰρ   τῇ λογικῇ εὐποιίᾳ, ἵνα ἔχητε
[1, 15]   προσλαβὼν τοὺς ἠθικοὺς πεποίηται· λέγεται  γὰρ   τὴν Ἀκικάρου στήλην ἑρμηνευθεῖσαν τοῖς
[1, 4]   τοῦ Ἰησοῦ σοφία. ἐὰν  γὰρ   τὴν φρόνησιν τήν τε αἴσθησιν
[1, 1]   καρπὸς προχωρείτω. οὐκ οἶμαι  γάρ   τινα οὕτως εὐτυχῆ γραφὴν ἡγεῖσθαι
[1, 17]   ἐγνωκότος, ἀλλὰ μὴ κωλύσαντος· εἶχεν  γάρ   τινα ὠφέλειαν τότε εἰς
[1, 5]   ἑκάστῃ γενεᾷ συμφερόντως δεδομένα. ἤδη  γάρ   τινες τοῖς φίλτροις τῶν θεραπαινίδων
[1, 8]   οἱ ἅλες τῆς γῆς. εἰσὶ  γάρ   τινες τῶν καὶ τοῦ λόγου
[1, 7]   χάρις δὲ πίστις. ποιοῦντες  γὰρ   τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ τὸ
[1, 17]   ἀποστῆναι, εἰκότως ἂν κολάσειε (καὶ  γὰρ   τὸ πυρέττειν ἀκούσιον· ἀλλ´ ὅταν
[1, 21]   μέχρι τῆς καταστροφῆς αὐτῆς. οὕτω  γὰρ   τὸ ῥητὸν τὸ ὑποτεταγμένον δείκνυσιν·
[1, 20]   υἱέ, μὴ γίνου ψεύστης· ὁδηγεῖ  γὰρ   τὸ ψεῦσμα πρὸς τὴν κλοπήν.
[1, 11]   ἐν ἀνθρωπίνῃ προανέχων διανοίᾳ. εὖ  γάρ   τοι ἐν τῷ Ἱερεμίᾳ γέγραπται·
[1, 11]   δὲ τὸ αἴνιγμα γνῶναι.  γάρ   τοι λόγος καθάπερ τὸ κήρυγμα»
[1, 23]   εἰς ἐκτέθειται τεθνηξόμενος. καὶ  γάρ   τοι Μωυσῆν τὸν ἀποπνεύσαντα τῷ
[1, 1]   δὴ συνελόντι φάναι (ἐν πολλοῖς  γὰρ   τοῖς μαργαρίταις τοῖς μικροῖς
[1, 4]   πάσης δ´ ἡμάρτανε τέχνης. Ἡσίοδος  γὰρ   τὸν κιθαριστὴν Λίνον παντοίας σοφίας
[1, 17]   τὸ βέλος διελθεῖν αἰτιάσονται· οὐδὲ  γὰρ   τὸν κλέπτην, ἀλλὰ τὸν μὴ
[1, 21]   τέκνα τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῆς· ἐκ  γὰρ   τοῦ γένους ἦν Ἀχαάβ.
[1, 27]   θανάτῳ οὐ παρέδωκέν με· ἕνεκα  γὰρ   τοῦ διδάξαι σε τὴν δικαιοσύνην
[1, 15]   ἔχετε μάθημα χρόνῳ πολιόν. Δημόκριτος  γὰρ   τοὺς Βαβυλωνίους λόγους προσλαβὼν τοὺς
[1, 12]   καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς. χαλεπὸν  γὰρ   τοὺς περὶ τοῦ ἀληθινοῦ φωτὸς
[1, 16]   ἑκατὸν {πεντήκοντα} νομοθετεῖ Λακεδαιμονίοις· Σόλωνος  γὰρ   τοὺς χρόνους προειρήκαμεν. Δράκων δὲ
[1, 21]   φθάσας εἰς ἡμέρας ατλεʹ μέχρι  γὰρ   τούτων τῶν ἡμερῶν πόλεμος
[1, 8]   τέλος νίκη. τὸν αὐτὸν  γὰρ   τρόπον καὶ τῆς σοφιστικῆς ἀρχὴ
[1, 5]   τῇ κοσμικῇ παιδείᾳ παραινεῖ· προπαιδεύει  γὰρ   τῷ κυριακῷ λόγῳ τὰ κατὰ
[1, 28]   τὸ δὲ καλὸν κατέχοντες· αὕτη  γὰρ   τῷ ὄντι διαλεκτικὴ φρόνησίς
[1, 13]   τὴν ἀλλοδαπὴν ἐκπέσῃ γῆν. πάμπολλα  γὰρ   τῶν παρὰ ταῖς αἱρέσεσι δοξαζομένων
[1, 17]   ἐν διδακτοῖς πνεύματος. ἐπὶ μὲν  γὰρ   τῶν προφητῶν πάντες» φησὶν ἐκ
[1, 23]   ἐξ ὕδατος ἀνελέσθαι αὐτό (τὸ  γὰρ   ὕδωρ μῶυ ὀνομάζουσιν Αἰγύπτιοι) εἰς
[1, 4]   καὶ θησαυρίζει δικαίοις βοήθειαν· τοῖς  γὰρ   ὑπὸ φιλοσοφίας δεδικαιωμένοις βοήθεια θησαυρίζεται
[1, 1]   ἀχρηστία ἰοῦ τούτῳ γεννητική. συνελόντι  γὰρ   φάναι συγγυμνασία ἕξιν ἐμποιεῖ
[1, 1]   ἀρχετύπου τὸν θύρσῳ πεπληγότα· σοφῷ  γάρ»   φησί, λάλει, καὶ σοφώτερος ἔσται,
[1, 8]   μεθοδείαν τῆς πλάνης» ἐπιτήδειον. εἰσὶ  γάρ»   φησί, πολλοὶ ἀνυπότακτοι, ματαιολόγοι, φρεναπατοῦντες.
[1, 24]   τελεία εὐδαιμονία χορηγεῖται· αἰτεῖσθε  γάρ«   φησί, τὰ μεγάλα, καὶ τὰ
[1, 19]   ὡς οἷόν τε συνθεωροῦντες· εἶδες  γάρ»   φησί, τὸν ἀδελφόν σου, εἶδες
[1, 21]   μητρὸς τοῦ κυρίου περαιοῦται· γίνονται  γάρ,   φησίν, ἀπὸ Ἀβραὰμ ἕως Δαβὶδ
[1, 6]   τὰ αἰσθητήρια συγγεγυμνασμένοις» μῖσος μὲν  γάρ»   φησὶν Σολομών, ἐγείρει νεῖκος,
[1, 21]   Κρητὸς ἐν Κρήτῃ. Ἀκουσίλαος  γὰρ   Φορωνέα πρῶτον ἄνθρωπον γενέσθαι λέγει·
[1, 6]   προκομιστέον, καὶ πρὸς οὕστινας. οὐ  γὰρ   φύσει, μαθήσει δὲ οἱ καλοὶ
[1, 13]   τοίνυν οὔσης τῆς ἀληθείας (τὸ  γὰρ   ψεῦδος μυρίας ἐκτροπὰς ἔχει) καθάπερ
[1, 17]   οὐ μόνον τὸ ἀγαθοποιεῖν (φύσις  γὰρ   ὡς εἰπεῖν αὕτη τοῦ θεοῦ
[1, 13]   ὅλῃ τῇ ἀληθείᾳ ὁμολογοῦντα·  γὰρ   ὡς μέλος ὡς μέρος
[1, 5]   Ἀβραάμ, παραζηλούσης τῆς Σάρρας τὴν  Ἄγαρ   παρευδοκιμοῦσαν αὐτήν, ὡς ἂν τὸ
[1, 5]   δὲ Φίλων τὴν μὲν  Ἄγαρ   παροίκησιν (ἐνταῦθα γὰρ εἴρηται· μὴ
[1, 5]   Σάρρα τὴν ἑαυτῆς παιδίσκην ὀνόματι  Ἄγαρ   τὴν Αἰγυπτίαν εἰς παιδοποιίαν ἐπιτρέπει
[1, 21]   τῶν Βασιλειῶν, καὶ ἦν ἀρχιερεὺς  Ἀβιάθαρ   τοῦ Ἀβιμέλεχ ἐκ συγγενείας
[1, 5]   ἄλλην εἰκόνα τῶν εἰρημένων τὴν  Θάμαρ   ἐπὶ τριόδου καθεσθεῖσαν καὶ πόρνης
[1, 21]   Ἰσραὴλ εἰς Βαβυλῶνα ἀπήχθη  Σαλμανασάρ   τε βασιλεὺς τῶν Ἀσσυρίων
[1, 21]   βασιλέων οὕτως ἀναγράφουσι· Γάιος Ἰούλιος  Καῖσαρ   ἔτη γʹ μῆνας δʹ ἡμέρας
[1, 21]   ἡμέρας ιθʹ ὃν διαδέχεται Γάιος  Καῖσαρ   ἔτη τρία μῆνας ιʹ ἡμέρας
[1, 13]   τὸ μέλλον καὶ τὸ ἐνεστός,  ἀτὰρ   δὴ καὶ τὸ παρῳχηκὸς ἀκαριαίως
[1, 13]   ὅσα τῶν σχημάτων ἀλλήλων διενήνοχεν.  ἀτὰρ   καὶ ἐν τῷ κόσμῳ παντὶ
[1, 21]   ἔπειτα ἁμαρτόντες οἱ Ἑβραῖοι παραδίδονται  Χουσαχὰρ   βασιλεῖ Μεσοποταμίας ἔτεσιν ὀκτώ, ὡς
[1, 21]   τοῦ Ἀμαθὶ ἐκ Γὲθ  Χοβὲρ   κηρύξας Νινευίταις, ἐκ
[1, 28]   καὶ τὸ κυρίως λεγόμενον νομοθετικόν,  ἅπερ   ἂν εἴη τῆς ἠθικῆς πραγματείας
[1, 13]   γὰρ ψεῦδος μυρίας ἐκτροπὰς ἔχει)  καθάπερ   αἱ βάκχαι τὰ τοῦ Πενθέως
[1, 1]   ὁδοῦ οὔθ´ ἐρρωμένος ἀναλήψεως.  καθάπερ   δ´ οἱ γεωργοὶ προαρδεύσαντες τὴν
[1, 9]   ἡμῖν τὸν ἐδώδιμον καρπὸν ἐκφήνῃ.  καθάπερ   δὲ ἐν γεωργίᾳ {οὕτω} καὶ
[1, 1]   ὑπέρτονον τῆς σεμνότητος ἐμμελῶς ἀνίεμεν.  καθάπερ   δὲ οἱ βουλόμενοι δήμῳ προσομιλῆσαι
[1, 10]   γραφὰς ἐπιγνόντες πολιτευσώμεθα καθ´ ὑπακοήν.  καθάπερ   δὲ οἱ λόγῳ χρώμενοι πονηρῷ
[1, 5]   ἀληθείας ὁδός, ἀλλ´ εἰς αὐτὴν  καθάπερ   εἰς ἀέναον ποταμὸν ἐκρέουσι τὰ
[1, 23]   Αἰγυπτίους τῇ τῆς λείας ἐκφορήσει,  καθάπερ   ἐκεῖνοι τοὺς Ἑβραίους τῇ καταδουλώσει.
[1, 1]   σπειρόμενον τὸν λόγον κρύπτεσθαι μηνύει  καθάπερ   ἐν γῇ τῇ τοῦ μανθάνοντος
[1, 12]   ἐξόχως ἑρμηνευομένας ἐκδέχεσθαι κελεύων, καὶ  καθάπερ   ἠκούσαμεν εἰς τὸ οὖς, οὕτω
[1, 6]   δὲ οἱ καλοὶ κἀγαθοὶ γίνονται,  καθάπερ   ἰατροὶ καὶ κυβερνῆται. ὁρῶμεν γοῦν
[1, 17]   γίνονται μὲν ἐκ φαύλης διαθέσεως,  καθάπερ   καὶ αἱ νόσοι αἱ σωματικαί·
[1, 6]   ἐθέλειν αἱρεῖσθαι τὸ κάλλιστον. ἀλλὰ  καθάπερ   καὶ ἄνευ γραμμάτων πιστὸν εἶναι
[1, 20]   δικαιοσύνην (εἰς ἣν εὑρίσκεται συνεργός,  καθάπερ   καὶ πρῶτος καὶ
[1, 15]   τοῖς Αἰγυπτίων προφήταις συμβεβληκέναι εἴρηται,  καθάπερ   καὶ Πυθαγόρας αὐτοῖς γε
[1, 24]   μέρος ἂν εἴη τοῦ βασιλικοῦ,  καθάπερ   καὶ τὸ δικαστικόν. τοῦ δὲ
[1, 23]   ἀνθρώπων ἐπιστατεῖν ἀγέλης ποιμενικὴ  καθάπερ   καὶ τοῖς πολεμικοῖς τῇ φύσει
[1, 17]   ὠφελίμως τοῖς δοκοῦσι φαύλοις χρῆσθαι  καθάπερ   καὶ τῷ ἐκ πειρασμοῦ μαρτυρίῳ.
[1, 1]   τὴν Ἑλληνικὴν νεμόμεναι φιλοσοφίαν, ἧς  καθάπερ   καὶ τῶν καρύων οὐ τὸ
[1, 1]   πρὸς αὐτά· τὰ δὲ ἀπόρρητα,  καθάπερ   θεός, λόγῳ πιστεύεται, οὐ
[1, 17]   αἴτιον πρὸς τῇ ἐνεργείᾳ ἐστί,  καθάπερ   μὲν ναυπηγὸς πρὸς τῷ
[1, 21]   Τίμαιος Ὀρθαγόραν τινὰ μάντιν ἀναγράφουσι,  καθάπερ   Σάμιος Πυθοκλῆς ἐν τετάρτῳ
[1, 21]   παρατηρήσεως καὶ ἐξ εἰκότων προειρηκότες,  καθάπερ   οἱ φυσιογνωμονοῦντες ἰατροί τε καὶ
[1, 2]   τὰ τῆς γνώσεως βούλονται σπέρματα.  καθάπερ   οὖν τῆς ἄγρας ἐρωτικὸς
[1, 26]   σοφὸν τῷ ὄντι τὸν Μωυσέα.  καθάπερ   οὖν τὴν ποιμενικὴν τὸ τῶν
[1, 10]   ἐστιν, οὐχὶ συνθεῖναι τὰ λεξείδια  καθάπερ   τὰ κόσμια. κἂν φυλάξῃς» φησὶν
[1, 8]   ἐμελέτησεν. ἐν βραχεῖ δὲ εἰπεῖν,  καθάπερ   τῆς ῥητορικῆς ἀρχὴ μὲν τὸ
[1, 11]   γνῶναι. γάρ τοι λόγος  καθάπερ   τὸ κήρυγμα» τὸ Ὀλυμπίασι καλεῖ
[1, 10]   δολεράν τε καὶ ἄσωτον παραιτοίμεθα,  καθάπερ   τὸ μύρον καὶ τὴν πορφύραν
[1, 13]   μηδὲ ἐξετμήθησαν τὴν φυσικὴν ἀκολουθίαν,  καθάπερ   τὸν ἄνδρα αἱ γυναικωνίτιδες ἀποκοψάμεναι
[1, 1]   μᾶλλον δὲ ἐγκεκαλυμμένην καὶ ἐπικεκρυμμένην,  καθάπερ   τῷ λεπύρῳ τὸ ἐδώδιμον τοῦ
[1, 17]   λέγεται ψευδοπροφήτας ἐγκαταμίξας τοῖς προφήταις,  καθάπερ   τῷ πυρῷ τὰ ζιζάνια. πάντες»
[1, 3]   νοῦ δὲ σταλαγμός. ἀμέλει καὶ  καθάπερ   τῶν παλαιῶν ὑποδημάτων τὰ μὲν
[1, 17]   οὖν κἀν φιλοσοφίᾳ, τῇ κλαπείσῃ  καθάπερ   ὑπὸ Προμηθέως, πῦρ ὀλίγον εἰς
[1, 16]   δὲ Ὄλυμπον ὁμοίως τὸν Φρύγα,  καθάπερ   Φρύγιον ἁρμονίαν καὶ μιξοφρύγιον καὶ
[1, 13]   ὀλίγα, οἳ δὲ μέρος τι,  εἴπερ   ἄρα, τοῦ τῆς ἀληθείας λόγου
[1, 26]   ἐν τοῖς ἔργοις εἶναι βεβουλημένοι,  εἴπερ   τινὲς ἄλλοι καὶ οὗτοι ἀγνοεῖν
[1, 21]   μικρὸν ὕστερον διαληψόμεθα, πρότερον δέ,  ὅπερ   ἀκόλουθον ἦν, περὶ τῶν κατὰ
[1, 24]   καταστήματος γεγονότος πῦρ ἑωρᾶτο προηγούμενον,  ὅπερ   αὐτοὺς ἀπταίστως προπέμψαν κατὰ τὴν
[1, 1]   εἰς τὸ ἐκδανεῖσαι καὶ αὐτὸ  ὅπερ   ἔλαβεν ἀποδιδόντι ἀργόν, πονηρὲ δοῦλε»
[1, 13]   τῆς τε Ἑλληνικῆς αἱρέσεις, ἑκάστη  ὅπερ   ἔλαχεν ὡς πᾶσαν αὐχεῖ τὴν
[1, 25]   οἱ ἀρχόμενοι τοῖς ἄρχουσι γίγνωνται,  ὅπερ   κατὰ Μωυσέα πραγματεία διὰ
[1, 18]   θεοῦ σοφία. μή τι οὖν,  ὅπερ   καὶ ἄμεινον, ἀποφατικὸν ἡγητέον τὸ
[1, 24]   καὶ οὕτως ἐπιβαλεῖν. ἀμέλει γέγονεν  ὅπερ   καὶ ὑπώπτευσεν· ἐπεδίωξαν γὰρ οἱ
[1, 27]   καὶ εὐπραγίαν μετάγειν δύνηταί τις,  ὅπερ   νόμος ἐργάζεται. ὥστε καὶ
[1, 10]   ὁποίῳ δὲ ὀνόματι δηλοῦται τοῦτο  ὅπερ   παραστῆσαι βούλομαι, οὐθέν μοι μέλει.
[1, 20]   κλοπήν. ἤδη δὲ κλέπτης  ὅπερ   ὑφελόμενος ἔχει ἀληθῶς ἔχει, κἂν
[1, 17]   ἴστωσαν τὸ μὲν μὴ κωλυτικόν,  ὅπερ   φαμὲν ἐπὶ τῆς κλοπῆς γεγονέναι,
[1, 14]   Δίδυμος δὲ Σόλωνι αὐτὸ ἀνατίθησιν,  ὥσπερ   ἀμέλει Κλεοβούλῳ τὸ μέτρον ἄριστον»
[1, 16]   καὶ Ἄραβες ἐξεπόνησαν τὴν οἰωνιστικήν,  ὥσπερ   ἀμέλει Τελμισεῖς τὴν δι´ ὀνείρων
[1, 23]   λόγῳ μόνῳ ἀνελεῖν τὸν Αἰγύπτιον,  ὥσπερ   ἀμέλει ὕστερον Πέτρος ἐν ταῖς
[1, 4]   τῇ φωνῇ καὶ ζητήσῃς αὐτὴν  ὥσπερ   ἀργορίου θησαυροὺς καὶ προθύμως ἐξιχνιάσῃς,
[1, 19]   ἑτέρων μὲν ὄντων τἀγαθοῦ, ὁδῶν  ὥσπερ   δὲ ἐπὶ τἀγαθόν. ὥστ´ οὐδ´
[1, 9]   καὶ ψιλὴν τὴν πίστιν ἀπαιτοῦσιν,  ὥσπερ   εἰ μηδεμίαν ἠξίουν ἐπιμέλειαν ποιησάμενοι
[1, 6]   ἄλλα καὶ εἰς τὸ γεννᾶν,  ὥσπερ   καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ζῴοις.
[1, 27]   ἂν μὴ διαφθείρωνται πρὸς αὐτοῦ,  ὥσπερ   μέρος τι τοῦ παντὸς σώματος
[1, 28]   τι τῶν πρὸς τοὺς ἀνθρώπους,  ὥσπερ   οἱ νῦν διαλεκτικοὶ περὶ τὰ
[1, 15]   οὐ γάμον, οὐ παιδοποιίαν ἴσασιν,  ὥσπερ   οἱ νῦν Ἐγκρατηταὶ καλούμενοι. εἰσὶ
[1, 14]   διδάσκαλος δὲ αὐτοῦ οὐδεὶς ἀναγράφεται,  ὥσπερ   οὐδὲ Φερεκύδου τοῦ Συρίου,
[1, 23]   ἐνταῦθα; μὴ κτενεῖς δέ με  ὥσπερ   τὸν ἐχθὲς ἄνδρα; καὶ δείσας
[1, 1]   εἰ μὴ περιεργίας ἕνεκεν ἱστορήσοντες,  ὥσπερ   τῶν πόλεων τὰ οἰκοδομήματα, εἰς
[1, 2]   θείας ἔργον προνοίας καὶ φιλοσοφίαν.  ~(ὑπὲρ   δὲ τῶν ὑπομνημάτων τῶν περιειληφότων
[1, 15]   φιλοσόφων. τοὺς δὲ Ὑπερβορέους Ἑλλάνικος  ὑπὲρ   τὰ Ῥίπαια ὄρη οἰκεῖν ἱστορεῖ,
[1, 26]   ἀγαθὸς ποιμὴν τὴν ψυχὴν τίθησιν  ὑπὲρ   τῶν προβάτων, οὕτω γε καὶ
[1, 1]   καὶ καθαρισθήσομαι, πλυνεῖς με καὶ  ὑπὲρ   χιόνα λευκανθήσομαι. ἀκουτιεῖς με εὐφροσύνην
[1, 13]   καὶ μὴ ἀργύριον, καὶ γνῶσιν  ὑπὲρ   χρυσίον δεδοκιμασμένον, ἀνθαιρεῖσθε δὲ καὶ
[1, 27]   οὐ μᾶλλον ἂν εἴη κηδεμών,  ὅσῳπερ   ψυχὴ σώματος ἐντιμότερον. ἀλλ´ ἄρα
[1, 21]   ἐν τῇ αἰχμαλωσίᾳ ταύτῃ γίνεται  Ἐσθὴρ   καὶ Μαρδοχαῖος, οὗ φέρεται βιβλίον
[1, 21]   ἡγήσατο αὐτῶν Ἀὼδ ἔτεσιν ὀγδοήκοντα,  ἀνὴρ   ἀμφοτεροδέξιος ἐκ φυλῆς Ἐφραΐμ· οὗτός
[1, 8]   ἀδυνατωτέρους. ἀγλωσσίᾳ δὲ πολλάκις ληφθεὶς  ἀνὴρ   δίκαια λέξας ἧσσον εὐγλώσσου φέρει.
[1, 21]   διεδέξατο τὸν Μωυσέα προειρημένος  ἀνὴρ   ἔτη κζʹ ἔπειτα ἁμαρτόντες οἱ
[1, 27]   νόμῳ ἀλαζονεύωνται βιοῦντες· μακάριος δὲ  ἀνὴρ   ὃς εὗρεν σοφίαν, καὶ θνητὸς
[1, 5]   τύπος εὑρίσκεται. οὗτος μιᾶς γυναικὸς  ἀνὴρ   τῆς Ῥεβέκκας, ἣν ὑπομονὴν μεταφράζουσιν.
[1, 21]   τῆς στρατιᾶς Βαρὰκ τοῦ  Βεννὴρ   ἐκ φυλῆς Νεφθαλὶμ παραταξάμενος Σισάρᾳ
[1, 23]   ἀδελφή μου κατώπτευεν πέλας· κἄπειτα  θυγάτηρ   βασιλέως ἅβραις ὁμοῦ κατῆλθε λουτροῖς
[1, 23]   μ´ εἰς ἀγκάλας. εἶπεν δὲ  θυγάτηρ   βασιλέως· τοῦτον, γύναι, τρόφευε, κἀγὼ
[1, 23]   παιδὸς ἀδελφή. ἐνταῦθα  θυγάτηρ   τοῦ βασιλέως, συχνῷ χρόνῳ μὴ
[1, 15]   Ἴλιον στρατεύσας, Ἱππὼ δὲ  θυγάτηρ   τοῦ Κενταύρου συνοικήσασα Αἰόλῳ ἐδιδάξατο
[1, 17]   ὅτι ψεύστης ἐστὶ καὶ  πατὴρ   αὐτοῦ. ἐν δὲ τοῖς ψεύδεσι
[1, 21]   μετὰ τὸν γάμον Τωβίου  πατὴρ   αὐτοῦ Τωβὶτ ἀναβλέπει. ἐνταῦθα Ζοροβάβελ
[1, 21]   πολυγηθῆ. Κάδμος μὲν Σεμέλης  πατὴρ   ἐπὶ Λυγκέως εἰς Θήβας ἔρχεται
[1, 21]   Συμεών· Ζαχαρίας γὰρ Ἰωάννου  πατὴρ   καὶ πρὸ τοῦ παιδὸς προφητεύειν
[1, 19]   ἐσχηκέναι νοῦν, τίς τούτου  πατὴρ   καὶ τῆς κατὰ τὴν τοῦ
[1, 28]   τὸν υἱὸν εἰ μὴ  πατήρ,   οὐδὲ τὸν πατέρα εἰ μὴ
[1, 21]   ἱερεὺς τοῦ προφήτου Ἱερεμίου  πατὴρ   περιτυχὼν τῷ τοῦ νόμου βιβλίῳ
[1, 1]   ἀνδρὸς δὲ φιλοῦντος σοφίαν εὐφρανθήσεται  πατήρ.   τὰ φρέατα ἐξαντλούμενα διειδέστερον ὕδωρ
[1, 23]   νηπίων παρῆλθέ μοι, ἦγέν με  μήτηρ   βασιλίδος πρὸς δώματα. ἅπαντα μυθεύσασα
[1, 23]   ῥίπτειν ποταμὸν ἐς βαθύρροον. ἐνταῦθα  μήτηρ   τεκοῦς´ ἔκρυπτέ με τρεῖς
[1, 23]   καὶ παρῆν ταχὺ αὐτή τε  μήτηρ   κἄλαβέν μ´ εἰς ἀγκάλας. εἶπεν
[1, 21]   αὐτῷ Ἀβδαδωναῖος. μετὰ τοῦτον  μήτηρ   Ὀζίου Γοθολία βασιλεύει ἔτη ὀκτώ,
[1, 29]   αὐτῶν ὡς νέων φρένες ἠερέθονται«  λαμπτὴρ   ἄρα ἐντολὴ ἀγαθή, κατὰ τὴν
[1, 10]   ποιοῦσιν; ~(Διὰ τοῦτο οὖν  σωτὴρ   ἄρτον λαβὼν πρῶτον ἐλάλησεν καὶ
[1, 1]   δὲ καταφαίνεται ἐκ περιουσίας  σωτὴρ   αὐτός, κατὰ τὴν τοῦ λαμβάνοντος
[1, 1]   ἐπαΐειν; ἔτι τε καὶ  σωτὴρ   σῴζει αἰεὶ καὶ αἰεὶ ἐργάζεται,
[1, 27]   ὑφιστάμεθα καὶ ταῦτα προσάγων  σωτήρ   τε καὶ ἰατρὸς {τε} καλεῖται,
[1, 22]   ἐνεργεῖσθαι, ἐπεὶ κἀν τῇ ἐπὶ  Ναβουχοδονόσορ   αἰχμαλωσίᾳ διαφθαρεισῶν τῶν γραφῶν κατὰ
[1, 21]   εἰς τὴν ἐσχάτην, ἣν ἐποιήσατο  Ναβουχοδονόσορ   ἐξ Ἱεροσολύμων, ἔτη ἑκατὸν εἴκοσι
[1, 21]   δωδεκάτῳ ἔτει τῆς Σεδεκίου βασιλείας  Ναβουχοδονόσορ   πρὸ τῆς Περσῶν ἡγεμονίας ἔτεσιν
[1, 21]   τὴν ἀλήθειαν τἀνδρί. τοίνυν  Ναβουχοδονόσορ   τυφλώσας τὸν Σεδεκίαν εἰς Βαβυλῶνα
[1, 21]   εἰς Βαβυλῶνα γίνεται ὑπὸ βασιλέως  Ναβουχοδονόσορ   τῷ ἑβδόμῳ ἔτει βασιλεύοντος αὐτοῦ
[1, 20]   τε ἥλιος τό τε  πῦρ   βαλανεῖόν τε καὶ ἐσθής, οὕτω
[1, 24]   ἐστι θεός. ἀλλ´ οὖν τὸ  πῦρ   ἐκεῖνο τὸ ἐοικὸς στύλῳ καὶ
[1, 21]   Πλάτων δὲ ἐν Κρατύλῳ τὸ  πῦρ   ἑρμηνεῦσαι βουλόμενος βαρβαρικόν φησιν εἶναι
[1, 24]   καὶ δυσχειμέρου τοῦ καταστήματος γεγονότος  πῦρ   ἑωρᾶτο προηγούμενον, ὅπερ αὐτοὺς ἀπταίστως
[1, 17]   {καὶ μὴν} οὐκ ἀπεῖρξε τὸ  πῦρ,   καὶ ἴσως συναίτιος· δὲ
[1, 11]   τὸ ὕδωρ, Ἵππασος δὲ τὸ  πῦρ,   καὶ οἱ τὰς ἀτόμους ἀρχὰς
[1, 17]   τῇ κλαπείσῃ καθάπερ ὑπὸ Προμηθέως,  πῦρ   ὀλίγον εἰς φῶς ἐπιτήδειον χρησίμως
[1, 24]   ἐκεῖνο τὸ ἐοικὸς στύλῳ καὶ  πῦρ   τὸ διὰ βάτου σύμβολόν ἐστι
[1, 4]   Βεσελεὴλ τὸν τοῦ Οὐρί, τὸν  Ὤρ,   τῆς φυλῆς Ἰούδα, καὶ ἐνέπλησᾳ
[1, 19]   εἶτα ἐπιφωνεῖ· οὕτω γὰρ διαβήσῃ  ὕδωρ   ἀλλότριον» τὸ βάπτισμα τὸ αἱρετικὸν
[1, 1]   πατήρ. τὰ φρέατα ἐξαντλούμενα διειδέστερον  ὕδωρ   ἀναδίδωσι, τρέπεται δὲ εἰς φθορὰν
[1, 19]   ὄντα θεὸν καταλιπών, ἔρημος θεοῦ,  ὕδωρ   ἄνυδρον ζητῶν, τὴν ἀοίκητον καὶ
[1, 1]   Ἡσαΐας λέγει, καὶ πῖνε τὸ  ὕδωρ   ἀπὸ σῶν ἀγγείων» Σολομὼν
[1, 1]   δηλοῦσαν· οἱ διψῶντες, πορεύεσθε ἐφ´  ὕδωρ»   Ἡσαΐας λέγει, καὶ πῖνε τὸ
[1, 11]   τὸν ἀέρα, Θαλῆς δὲ τὸ  ὕδωρ,   Ἵππασος δὲ τὸ πῦρ, καὶ
[1, 19]   αἱρετικὸν οὐκ οἰκεῖον καὶ γνήσιον  ὕδωρ   λογιζομένη, καὶ ὑπερβήσῃ ποταμὸν ἀλλότριον»
[1, 23]   ὕδατος ἀνελέσθαι αὐτό (τὸ γὰρ  ὕδωρ   μῶυ ὀνομάζουσιν Αἰγύπτιοι) εἰς
[1, 19]   ὕδατος κλοπῆς γλυκεροῦ, ἄρτον καὶ  ὕδωρ   οὐκ ἐπ´ ἄλλων τινῶν, ἀλλ´
[1, 1]   γεωργοὺς μὴ ἐπαρδεῦσαι μηδὲ λαμβάνειν  ὕδωρ   παρ´ ἑτέρων. ἐὰν μὴ πρότερον
[1, 15]   φλοιοῖς καὶ ἀκρόδρυα σιτοῦνται καὶ  ὕδωρ   ταῖς χερσὶ πίνουσιν, οὐ γάμον,
[1, 19]   γραφῆς. εἰσὶ γὰρ οἳ καὶ  ὕδωρ   ψιλὸν εὐχαριστοῦσιν. ἀλλὰ ἀποπήδησον, μὴ
[1, 21]   πέντε καὶ εἴκοσι, εἶτα  Φιλοπάτωρ   ἔτη ἑπτακαίδεκα, μεθ´ ὃν
[1, 21]   καὶ εἴκοσι· τοῦτον διαδέχεται  Φιλομήτωρ   καὶ βασιλεύει ἔτη πέντε καὶ
[1, 23]   τὸν λαὸν ἐξ Αἰγύπτου ἀπολυθῆναι,  νύκτωρ   ἀνοιχθέντος τοῦ δεσμωτηρίου κατὰ βούλησιν
[1, 24]   τῶν ἀτριβῶν ἰόντι. τῷ Θρασυβούλῳ  νύκτωρ   ἀσελήνου καὶ δυσχειμέρου τοῦ καταστήματος
[1, 24]   τὸν τρόπον· ἤγαγε τοὺς Ἀθηναίους  νύκτωρ   δι´ ἀνοδίας βαδίσας καὶ πλανήσας
[1, 24]   θεῷ προηγεῖσθαι ποιῆσαι τοῖς Ἑβραίοις  νύκτωρ   στῦλον πυρὸς τὸν καὶ καθηγησάμενον
[1, 24]   ἐπὶ τὴν ἔρημον ἐτρέπετο καὶ  νύκτωρ   τὰ πολλὰ τῇ πορείᾳ ἐκέχρητο.
[1, 24]   (ὡδήγει γὰρ ἔμπροσθεν αὐτῶν) ἦγε  νύκτωρ   τοὺς Ἑβραίους δι´ ἀβάτου, ἐν
[1, 14]   δὲ ἀκουσταὶ Κράτης τε καὶ  Κράντωρ,   εἰς οὓς ἀπὸ Πλάτωνος
[1, 21]   ἡμῖν δεδήλωται. Ἀλέξανδρος δὲ  Πολυΐστωρ   ἐπικληθεὶς ἐν τῷ περὶ Ἰουδαίων




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 7/01/2010