HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Basile de Césarée, Sur la colère

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ο  =  117 formes différentes pour 302 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Chapitre
[3]   Μᾶλλον δὲ μὲν ἦχος     αὐτὸς ἀπεδόθη· δὲ λοιδορία
[8]   καὶ ἀκινήτως τοῦ τύπτοντος ἀνεχόμενος.     γὰρ οὐρανοῦ καὶ γῆς ποιητὴς
[7]   παρὰ τοῦ θυμοειδοῦς συνεργία.     γὰρ τοιοῦτος ἀδιάλλακτος ἔσται τοῖς
[4]   καὶ εἰς γῆν πάλιν ἀναλυθήσῃ.     γὰρ τούτοις τοῖς λόγοις ἑαυτὸν
[4]   ἡτοίμασε τὴν βασιλείαν σιωπή.     γὰρ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος
[2]   χειρῶν ἀδίκων, δὲ ἠμύνατο·     δὲ ἀντεπήνεγκεν, δὲ οὐχ
[3]   εἶπεν ἀφανῆ, καὶ ἐξ ἀφανῶν     δὲ ἀπεκάλεσεν οἰκοτρίβων οἰκότριβα· οὗτος
[5]   μὲν ἀντιβαίνων εἰς ἑαυτὸν καταδέχεται·     δὲ ἐνδιδοὺς καὶ ὑπείκων ἐν
[7]   οὐ προσαπτόμενοι. ἐνεργούμενος ἐλεεινός·     δὲ ἐνεργῶν μισητός. Ἐκεῖ τὸν
[7]   μεταχειριζόμενος φρόνιμός ἐστι καὶ συνετός·     δὲ ἐπὶ βλάβῃ τῶν πλησίον
[7]   ἡδονῶν ἀποχρησάμενος βδελυκτὸς καὶ ἀκόλαστος,     δὲ ἐπὶ τὴν ἀγάπην τοῦ
[2]   μαχόμενοι ἀπηνέγκαντο. Ἦρξε χειρῶν ἀδίκων,     δὲ ἠμύνατο· δὲ ἀντεπήνεγκεν,
[2]   μὲν σῶμα ταῖς πληγαῖς διακόπτεται,     δὲ θυμὸς τοῦ ἀλγεινοῦ τὴν
[2]   δὲ ἠμύνατο· δὲ ἀντεπήνεγκεν,     δὲ οὐχ ὑφίεται. Καὶ τὸ
[6]   Κύριος. Ἐνεπτύσθης; καὶ γὰρ     Δεσπότης ἡμῶν. Οὐ γὰρ ἀπέστρεψε
[7]   δάκνουσι, τοῦ βάλλοντος οὐ προσαπτόμενοι.     ἐνεργούμενος ἐλεεινός· δὲ ἐνεργῶν
[7]   ἀγαθῶν πράξεων ὑπηρέτης. Ἠλίας δὲ     ζηλωτὴς, πεντήκοντα καὶ τετρακοσίους ἄνδρας
[8]   ἔργῳ ὑπέδειξε· νῦν μὲν λέγων·     θέλων ἐν ὑμῖν εἶναι πρῶτος
[7]   ἀγαγὼν κατεφόνευσεν; Οὕτω γίνεται πολλάκις     θυμὸς ἀγαθῶν πράξεων ὑπηρέτης. Ἠλίας
[1]   ἰὸς, τοῦτο τοῖς παροξυνθεῖσιν     θυμὸς γίνεται. Λυσσῶσιν ὥσπερ οἱ
[6]   ἀξίαν νομίσῃς. Οὕτω γὰρ οὐδέποτε     θυμὸς ἐν ταῖς ἐπαγομέναις ἡμῖν
[7]   ἁμαρτίας. Πρὸς ὅπερ μάλιστα χρήσιμος     θυμός· ἐπειδὰν οἷον κύων ποιμένι,
[2]   τιμίων. Μανία τίς ἐστιν ὀλιγοχρόνιος     θυμός. Οἵ γε καὶ εἰς
[7]   ἁμαρτίας ποιήσωμεν. Οὕτω δὴ καὶ     θυμὸς, ὅτε δεῖ, καὶ ὡς
[5]   κατακρίνεις. Εἰ μὲν γὰρ πονηρὸν     θυμὸς, τί οὐκ ἐξέκλινας τὸ
[7]   Νεῦρον γάρ ἐστι τῆς ψυχῆς     θυμὸς, τόνον αὐτῇ πρὸς τὴν
[7]   ἐπειδὰν οἷον κύων ποιμένι, οὕτως     θυμὸς τῷ λογισμῷ παρεπόμενος, πρᾶος
[1]   Ὅπερ γὰρ τοῖς ἰοβόλοις ἐστὶν     ἰὸς, τοῦτο τοῖς παροξυνθεῖσιν
[5]   Καὶ κατακρίνεται τοίνυν οὐχὶ μόνον     καθηγησάμενος τοῦ δεινοῦ, ἀλλ´
[5]   καθηγησάμενος τοῦ δεινοῦ, ἀλλ´     καὶ πονηρῷ ἡγεμόνι πρὸς τὴν
[5]   γὰρ ἐν τοῖς στεφανίταις ἀγῶσιν     κατάρξας τῶν παλαισμάτων, ἀλλ´
[6]   ἐμπτυσμάτων. Ἐσυκοφαντήθης; καὶ γὰρ καὶ     κριτής. Περιέῤῥηξάν σου τὸν χιτωνίσκον;
[6]   ἐπιδειξάμενος. Ἐῤῥαπίσθης; καὶ γὰρ καὶ     Κύριος. Ἐνεπτύσθης; καὶ γὰρ
[8]   Εἰ προπαιδευθείης τὴν ταπεινοφροσύνην, ἣν     Κύριος καὶ λόγῳ διετάξατο, καὶ
[7]   Ὀργίζεσθε, καὶ μὴ ἁμαρτάνετε. Καὶ     Κύριος τῷ μὲν ὀργιζομένῳ εἰκῆ
[2]   Φωνὴ τραχεῖα, καὶ ὑπερτεινομένη, καὶ     λόγος ἄναρθρος καὶ εἰκῆ προεκπίπτων,
[6]   τῶν μακαρίων ἀνδρῶν ὑποδειγμάτων· πῶς     μέγας Δαβὶδ πράως ἠνείχετο τῆς
[5]   εἶναι καὶ τὸ τῆς λοιδορίας.     μὲν ἀντιβαίνων εἰς ἑαυτὸν καταδέχεται·
[3]   Οἷα γὰρ ἀλλήλους ἐφυβρίζοντες ἀντιφθέγγονται;     μὲν εἶπεν ἀφανῆ, καὶ ἐξ
[7]   Οἷον, τῷ ἐπιθυμητικῷ τῆς ψυχῆς     μὲν εἰς ἀπόλαυσιν σαρκὸς καὶ
[3]   αἱ ὕβρεις ἐπαναστρέφουσι. Μᾶλλον δὲ     μὲν ἦχος αὐτὸς ἀπεδόθη·
[7]   μακάριος. Καὶ πάλιν τὸ λογιστικὸν     μὲν καλῶς μεταχειριζόμενος φρόνιμός ἐστι
[4]   παρόντων οἷα ἑκάτερος ὑμῶν προσαγορεύεται;     μὲν λοίδορος, σὺ δὲ μεγαλόψυχος·
[4]   σὺ δὲ μακρόθυμος καὶ πρᾶος·     μὲν μεταγνώσεται ἐφ´ οἷς ἐφθέγξατο,
[4]   μὲν λοίδορος, σὺ δὲ μεγαλόψυχος·     μὲν ὀργίλος καὶ χαλεπὸς, σὺ
[5]   καὶ ἐπιτεῖναι τὴν ἀγανάκτησιν, διότι     μὲν οὐκ εἶχε τὸ σωφρονίζον
[3]   Ἐν γὰρ ἁμίλλαις πονηραῖς ἀθλιώτερος     νικήσας, διότι ἀπέρχεται τὸ πλεῖον
[7]   ὥσπερ ὅπλῳ. Διὰ τοῦτο Μωϋσῆς     πάντων ἀνθρώπων πραότατος, ἐκδικῶν τὴν
[8]   καὶ γῆς ποιητὴς καὶ δεσπότης,     παρὰ πάσης τῆς νοητῆς καὶ
[5]   τοῦτο συγγνώμης ἄξιον; Οὐδὲ γὰρ     πόρνος, ἐπὶ τὴν ἑταίραν τὴν
[4]   τὸν θυμὸν οὐκ ἀνέπαυσεν) οὕτως     τὸν ἀλοιδόρητον ὀνειδίζων παραμυθίαν εὑρεῖν
[4]   ἐφ´ ἑαυτῷ διαῤῥηγνύσθω. Ὥσπερ γὰρ     τύπτων τὸν μὴ ἀλγοῦντα ἑαυτὸν
[5]   κατάρξας τῶν παλαισμάτων, ἀλλ´     ὑπερβαλλόμενος στεφανοῦται. Καὶ κατακρίνεται τοίνυν
[8]   νοητῆς καὶ αἰσθητῆς κτίσεως προσκυνούμενος,     Φέρων τὰ σύμπαντα τῷ ῥήματι
[7]   γίνεται. Διὰ τοῦτο καὶ ἡμᾶς     Ψαλμὸς νουθετεῖ· Ὀργίζεσθε, καὶ μὴ
[3]   διδασκάλῳ χρήσῃ τῷ ἐχθρῷ, μηδὲ     μισεῖς, τοῦτο ζηλώσῃς. Μηδὲ γένῃ
[2]   χωροῦντας. Πρόσωπον πελιδνὸν καὶ ὕφαιμον·  ὄγκος   τοῦ σώματος ἐξοιδαίνων· φλέβες διαῤῥηγνύμεναι,
[2]   ἤδη βλέπει. Καὶ παραθήγει τὸν  ὀδόντα,   κατὰ τῶν συῶν τοὺς ὁμόσε
[4]   ὑπεροψίας. Τί γὰρ ἂν γένοιτο  ὀδυνηρότερον   τῷ ἐχθρῷ, τὸν ἐχθρὸν
[7]   κατ´ ἀμφοτέρας τὰς διαθέσεις πλημμελοῦσιν  οἱ   ἄνθρωποι· μανικῶς καὶ ἐμπλήκτως
[1]   ἐχιδνῶν, καὶ τὰ τοιαῦτα προσαγορεύει.  Οἱ   γὰρ ἕτοιμοι πρὸς τὴν κατ´
[3]   δὲ οὐκ ἐφοινίχθης; Ὀφθαλμοὶ ὕφαιμοι·  οἱ   δὲ σοὶ, εἰπέ μοι, γαλήνην
[1]   θυμὸς γίνεται. Λυσσῶσιν ὥσπερ  οἱ   κύνες, ᾄττουσιν ὥσπερ οἱ σκορπίοι,
[2]   θανάτους πολλάκις ἆθλα τῆς ὀργῆς  οἱ   μαχόμενοι ἀπηνέγκαντο. Ἦρξε χειρῶν ἀδίκων,
[2]   ὑπαλλάξαν. Ὀφθαλμοὶ μὲν γὰρ ἐκείνοις  οἱ   οἰκεῖοί τε καὶ συνήθεις ἠγνόηνται·
[2]   ἂν ἐφίκοιτο τοῦ κακοῦ; ὅπως  οἱ   ὀξύῤῥοποι πρὸς θυμὸν ὑπὸ τῆς
[2]   κατὰ τὴν τῆς ψυχῆς διάθεσιν,  οἱ   ὀργιζόμενοι διαφέρουσιν. Ὀρεγομένοις γὰρ τῆς
[2]   Ἀγνοοῦσι μὲν γὰρ ἑαυτοὺς πρῶτον  οἱ   ὀργιζόμενοι, ἔπειτα καὶ πάντας ὁμοῦ
[1]   ὥσπερ οἱ σκορπίοι, δάκνουσιν ὥσπερ  οἱ   ὄφεις. Οἶδε καὶ Γραφὴ
[8]   τοῖς πραέσιν ἐπηγγελμένην (Μακάριοι γὰρ  οἱ   πραεῖς, ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν
[1]   ὥσπερ οἱ κύνες, ᾄττουσιν ὥσπερ  οἱ   σκορπίοι, δάκνουσιν ὥσπερ οἱ ὄφεις.
[2]   τίς ἐστιν ὀλιγοχρόνιος θυμός.  Οἵ   γε καὶ εἰς προὖπτον κακὸν
[7]   Καὶ ποιεῖς τὸ (τῶν κυνῶν·  οἳ   τοὺς λίθους δάκνουσι, τοῦ βάλλοντος
[3]   δὲ λοιδορία μετὰ προσθήκης ἐπάνεισιν.  Οἷα   γὰρ ἀλλήλους ἐφυβρίζοντες ἀντιφθέγγονται;
[4]   Εὐθὺς γὰρ ἐκ τῶν παρόντων  οἷα   ἑκάτερος ὑμῶν προσαγορεύεται; μὲν
[1]   σκορπίοι, δάκνουσιν ὥσπερ οἱ ὄφεις.  Οἶδε   καὶ Γραφὴ τοὺς ὑπὸ
[6]   μηδαμοῦ τῆς τάξεως ἐκβαίνοντα τῆς  οἰκείας,   ἀγόμενον δὲ ὑπὸ τοῦ λόγου,
[4]   στέφανον, τὴν ἑτέρου μανίαν ἀφορμὴν  οἰκείας   φιλοσοφίας ποιούμενος. Ὥστε, ἂν ἐμοὶ
[2]   Ὀφθαλμοὶ μὲν γὰρ ἐκείνοις οἱ  οἰκεῖοί   τε καὶ συνήθεις ἠγνόηνται· παράφορον
[2]   αἰδέσιμος, οὐκ ἀρετὴ βίου, οὐκ  οἰκειότης   γένους, οὐ προλαβοῦσαι χάριτες, οὐκ
[8]   σκότωσιν λογισμῶν, ἀπὸ Θεοῦ ἀλλοτρίωσιν,  οἰκειότητος   ἄγνοιαν, ἀρχὴν πολέμου, συμφορῶν πλήρωμα,
[5]   ἤκουσας δεινὸν, ἐὰν μὴ σεαυτῷ  οἰκειώσῃς   (τὰ εἰρημένα. Τίς ποτε ἀπήχθη
[3]   ἀφανῶν δὲ ἀπεκάλεσεν οἰκοτρίβων  οἰκότριβα·   οὗτος πένητα, ἐκεῖνος ἀλήτην· οὗτος
[3]   ἐξ ἀφανῶν δὲ ἀπεκάλεσεν  οἰκοτρίβων   οἰκότριβα· οὗτος πένητα, ἐκεῖνος ἀλήτην·
[7]   αὐτὸν ὅσον ἄξιον. Δεῖ γὰρ,  οἶμαι,   τὴν ἴσην σπουδὴν ἔχειν περί
[7]   διαφέρει. Ἔστι γὰρ θυμὸς μὲν  οἷον   ἔξαψίς τις καὶ ἀναθυμίασις ὀξεῖα
[7]   μάλιστα χρήσιμος θυμός· ἐπειδὰν  οἷον   κύων ποιμένι, οὕτως θυμὸς
[6]   γὰρ τοιαῦται προπαρασκευαὶ καὶ διαθέσεις,  οἷον   πηδήματα τῆς καρδίας καὶ σφυγμοὺς
[2]   διὰ μεγάλου καὶ ἀνηκέστου κακοῦ,  οἷον   πομφόλυγος, αὐτοῖς τῆς ὀργῆς ἐκραγείσης,
[6]   τὸ ἔξω τὸ πάθος, ἀλλ´  οἷόν   τι κῦμα εἴσω τῶν αἰγιαλῶν
[7]   ἀγαθὸν τῷ κεκτημένῳ γίνεται.  Οἷον,   τῷ ἐπιθυμητικῷ τῆς ψυχῆς
[6]   ὥσπερ ἵππον ὑπεζευγμένον ἡμῖν, καὶ  οἷον   χαλινῷ τινι τῷ λόγῳ καταπειθῆ,
[7]   λάβοι αὐτὴν ὑφ´ ἡδονῆς ἐκλυθεῖσαν,  οἱονεὶ   βαφῇ σιδήρου στομώσας, αὐστηρὰν αὐτὴν
[2]   σπουδῇ τοῦ καθ´ ἑαυτοὺς ἀμελοῦντες.  Οἱονεὶ   γὰρ οἴστρῳ τῇ μνήμῃ τῶν
[1]   ἂν θηρίοις καὶ ἰοβόλοις συναριθμοῖντο,  οἷς   ἀδιάλλακτον ἐκ φύσεως ἐνυπάρχει πρὸς
[1]   ταῖς τῶν θηρίων προσηγορίαις ἀποκαλεῖν,  οἷς   ἑαυτοὺς διὰ τῆς πονηρίας ᾠκείωσαν.
[4]   πρᾶος· μὲν μεταγνώσεται ἐφ´  οἷς   ἐφθέγξατο, σὺ δὲ οὐδέποτε μεταμελήσῃ
[5]   ἀπολογία τοῦ προλαβόντος. Αὐτοῖς γὰρ  οἷς   ποιεῖς, κἀκεῖνον αἰτίας ἀφίης, καὶ
[2]   καθ´ ἑαυτοὺς ἀμελοῦντες. Οἱονεὶ γὰρ  οἴστρῳ   τῇ μνήμῃ τῶν λελυπηκότων περικεντούμενοι,
[2]   πρὸς τὴν ὧν πεπόνθασιν αἴσθησιν,  ὅλης   αὐτοῖς τῆς ψυχῆς πρὸς τὴν
[7]   τὸν ἔγγιστα αὐτοῦ. Καὶ μετ´  ὀλίγα·   Καὶ εἶπε, φησὶ, Μωϋσῆς· Ἐπληρώσατε
[2]   τῶν τιμίων. Μανία τίς ἐστιν  ὀλιγοχρόνιος   θυμός. Οἵ γε καὶ
[0]    ~ΟΜΙΛΙΑ   Ιʹ Κατὰ ὀργιζομένων. ~(Ὥσπερ ἐπὶ
[2]   συνήθεις ἠγνόηνται· παράφορον δὲ τὸ  ὄμμα,   καὶ πῦρ ἤδη βλέπει. Καὶ
[2]   βίαιοι καὶ ἀκάθεκτοι διὰ πάντων  ὁμοίως   χωροῦσιν. Οὐ πολιὰ τοῖς θυμουμένοις
[5]   ὀργιζόμενον, οὐκ ἐφυλάξω αὐτοῦ τὴν  ὁμοίωσιν,   ἀλλ´ ἀγανακτεῖς καὶ χαλεπαίνεις καὶ
[2]   ὀδόντα, κατὰ τῶν συῶν τοὺς  ὁμόσε   χωροῦντας. Πρόσωπον πελιδνὸν καὶ ὕφαιμον·
[2]   εὕρωσιν, ὀργὴν ἄλλην καὶ μανίαν  ὁμότιμον·   οὕτω δὴ συμπεσόντες ἔδρασαν ἀλλήλους
[2]   οἱ ὀργιζόμενοι, ἔπειτα καὶ πάντας  ὁμοῦ   τοὺς ἐπιτηδείους. Ὥσπερ γὰρ αἱ
[1]   φθορὰν, καὶ τὴν κατὰ τῶν  (ὁμοφύλων   βλάβην, εἰκότως ἂν θηρίοις καὶ
[2]   χεῖρας μὲν διηρμένας κατὰ τῶν  ὁμοφύλων,   καὶ πᾶσι μέρεσι τοῦ σώματος
[2]   ἀπύλωτα στόματα· χεῖρες ἀκρατεῖς, ὕβρεις,  ὀνείδη,   κακηγορίαι, πληγαὶ, τὰ ἄλλα ὅσα
[6]   μὲν οὖν ὀργισθῇς, ἐβεβαίωσας τὰ  ὀνείδη·   τί γὰρ ὀργῆς ἀφρονέστερον; ἐὰν
[4]   ἀνέπαυσεν) οὕτως τὸν ἀλοιδόρητον  ὀνειδίζων   παραμυθίαν εὑρεῖν τοῦ πάθους οὐ
[5]   τὴν ἀντίδοσιν, οὐδέν σε τοῦτο  ὀνήσει.   Οὐδὲ γὰρ ἐν τοῖς στεφανίταις
[7]   αἰωνίῳ πυρί. Ὥσπερ δὲ τὰ  ὀνόματα   διάφορα θυμοῦ καὶ ὀργῆς, οὕτω
[7]   οἷον ἔξαψίς τις καὶ ἀναθυμίασις  ὀξεῖα   τοῦ πάθους· ὀργὴ δὲ ἔμμονος
[2]   ἐφίκοιτο τοῦ κακοῦ; ὅπως οἱ  ὀξύῤῥοποι   πρὸς θυμὸν ὑπὸ τῆς τυχούσης
[6]   δὲ ὑπὸ τοῦ λόγου, ἐφ´  ὅπερ   ἂν καθηγῆται. ~Ἔτι γὰρ πρὸς
[1]   τὴν ἐκ τοῦ λόγου βοήθειαν.  Ὅπερ   γὰρ τοῖς ἰοβόλοις ἐστὶν
[4]   οὐ δύναται. Τοὐναντίον μὲν οὖν,  ὅπερ   ἔφην, καὶ διαπρίεται. Εὐθὺς γὰρ
[7]   τὸ μῖσος τῆς ἁμαρτίας. Πρὸς  ὅπερ   μάλιστα χρήσιμος θυμός· ἐπειδὰν
[7]   στρατιώτης, παρὰ τῷ στρατηγῷ τὰ  ὅπλα   θέμενος, ἑτοίμως ἐπὶ τὰ παραγγελλόμενα
[2]   ἐναλλομένους, πᾶν δὲ τὸ φανὲν  ὅπλον   τῇ μανία γινόμενον. Ἐὰν δὲ
[7]   ἐστι κεχρῆσθαι τῷ θυμῷ ὥσπερ  ὅπλῳ.   Διὰ τοῦτο Μωϋσῆς πάντων
[8]   ἁγίῳ Πνεύματι τὴν πάροδον ἀποκλείοντα.  Ὅπου   γὰρ ἔχθραι, ἔρεις, θυμοὶ, ἐριθεῖαι,
[2]   Τίς ἂν ἐφίκοιτο τοῦ κακοῦ;  ὅπως   οἱ ὀξύῤῥοποι πρὸς θυμὸν ὑπὸ
[4]   ἐχθρῷ, τὸν ἐχθρὸν ἑαυτοῦ  ὁρᾷν   ὕβρεων ὑψηλότερον; Μὴ καταβάλῃς σεαυτοῦ
[5]   τὰς οὐχ ἁπτομένας σου. Οὐχ  ὁρᾷς   τὰ τοξεύματα, πῶς τῶν μὲν
[1]   τῶν Παροιμιῶν διαῤῥήδην ἀποφαινομένων, ὅτι  Ὀργὴ   ἀπόλλυσι καὶ φρονίμους· ἀκούοντες δὲ
[7]   καὶ ἀναθυμίασις ὀξεῖα τοῦ πάθους·  ὀργὴ   δὲ ἔμμονος λύπη καὶ ὁρμὴ
[1]   δὲ καὶ ἀποστολικῶν παραινέσεων· Πᾶσα  ὀργὴ   καὶ θυμὸς καὶ κραυγὴ ἀρθήτω
[7]   Φινεὲς ἐδικαίωσεν; Οὐχ δικαία  ὀργὴ   κατὰ τῶν πορνευσάντων; ὃς, τὰ
[6]   Οὐ γὰρ ἐδίδου καιρὸν τῇ  ὀργῇ   κινηθῆναι, πρὸς τὸν Θεὸν μεταφέρων
[1]   ἐπέγνωμεν. Δόντες μὲν αὐτοὶ τῇ  ὀργῇ   τόπον, ὥσπερ ῥεύματι βιαίῳ διέξοδον,
[7]   ἐφ´ δεῖ κεχρῆσθαι τῇ  ὀργῇ,   ὡς ἐν φαρμάκου εἴδει οὐ
[2]   τὸ ἴσον κακὸν ἀντιστρατευόμενον εὕρωσιν,  ὀργὴν   ἄλλην καὶ μανίαν ὁμότιμον· οὕτω
[3]   δὲ ὥσπερ ῥεῦμα τὴν ἐκείνου  ὀργὴν   εἰς τὴν ἰδίαν καρδίαν ὑποδεξάμενος,
[8]   παραινέσει τοῦ μακαρίου Παύλου, πᾶσαν  ὀργὴν   καὶ θυμὸν καὶ κραυγὴν ἄρωμεν
[4]   ἀρχῆς τὸ κακὸν ἐπίσχωμεν, τὴν  ὀργὴν   πάσῃ μηχανῇ τῶν ψυχῶν ἐξελόντες.
[4]   τῷ Θεῷ, διὰ τῆς  ὀργῆς   ἀποτρέχεις πρὸς τὸν ἀντίδικον. Δὸς
[6]   ἐβεβαίωσας τὰ ὀνείδη· τί γὰρ  ὀργῆς   ἀφρονέστερον; ἐὰν δὲ μείνῃς ἀόργητος,
[7]   Θεοῦ περισωθέντα οὐχ ὑπὸ δικαίας  ὀργῆς   εἰς μέσον ἀγαγὼν κατεφόνευσεν; Οὕτω
[2]   φοβερῶν, ἱκανὸν τὴν ὑπὸ τῆς  ὀργῆς   ἐκμανεῖσαν ψυχὴν ἐπισχεῖν· οὐ μᾶλλόν
[2]   κακοῦ, οἷον πομφόλυγος, αὐτοῖς τῆς  ὀργῆς   ἐκραγείσης, διαπνευσθῇ τὸ φλεγμαῖνον. Οὔτε
[8]   τὰ φερόμενα. Παῦσαι οὖν ἀπὸ  ὀργῆς,   καὶ ἐγκατάλιπε θυμὸν, ἵνα φύγῃς
[2]   ὅσα οὐδ´ ἂν ἐξαριθμήσαιτό τις,  ὀργῆς   καὶ θυμοῦ ἔκγονά ἐστι πάθη.
[2]   καὶ θανάτους πολλάκις ἆθλα τῆς  ὀργῆς   οἱ μαχόμενοι ἀπηνέγκαντο. Ἦρξε χειρῶν
[7]   τὰ ὀνόματα διάφορα θυμοῦ καὶ  ὀργῆς,   οὕτω καὶ τὰ ὑπ´ αὐτῶν
[8]   ἐγκατάλιπε θυμὸν, ἵνα φύγῃς τῆς  ὀργῆς   τὴν πεῖραν, τῆς Ἀποκαλυπτομένης ἀπ´
[6]   οὖν ἐκφύγοιμεν τὴν ἐκ τοῦ  ὀργίζεσθαι   βλάβην; Ἐὰν πείσωμεν τὸν θυμὸν
[7]   καὶ ἡμᾶς Ψαλμὸς νουθετεῖ·  Ὀργίζεσθε,   καὶ μὴ ἁμαρτάνετε. Καὶ
[7]   τοῦ Ἰσραὴλ ἐθανάτωσε. Σὺ δὲ  ὀργίζῃ   τῷ ἀδελφῷ σου εἰκῆ. Πῶς
[2]   τὴν τῆς ψυχῆς διάθεσιν, οἱ  ὀργιζόμενοι   διαφέρουσιν. Ὀρεγομένοις γὰρ τῆς ἀντιλυπήσεως
[2]   μὲν γὰρ ἑαυτοὺς πρῶτον οἱ  ὀργιζόμενοι,   ἔπειτα καὶ πάντας ὁμοῦ τοὺς
[2]   ἐξανθῆσαν, ἐν ἄλλῃ μορφῇ τὸν  ὀργιζόμενον   ἔδειξε, τὴν συνήθη πᾶσι καὶ
[1]   καὶ τοῦ Κυρίου λέγοντος τὸν  ὀργιζόμενον   εἰκῆ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ἔνοχον
[5]   σὺ δὲ, βλέπων ἀσχημονοῦντα τὸν  ὀργιζόμενον,   οὐκ ἐφυλάξω αὐτοῦ τὴν ὁμοίωσιν,
[7]   Καὶ Κύριος τῷ μὲν  ὀργιζομένῳ   εἰκῆ τὴν κρίσιν ἐπανατείνεται· τὸ
[2]   προστυχὸν παρασύρουσιν· οὕτως αἱ τῶν  ὀργιζομένων   ὁρμαὶ βίαιοι καὶ ἀκάθεκτοι διὰ
[0]   ~ΟΜΙΛΙΑ Ιʹ Κατὰ  ὀργιζομένων.   ~(Ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἰατρικῶν παραγγελμάτων,
[4]   σὺ δὲ μεγαλόψυχος· μὲν  ὀργίλος   καὶ χαλεπὸς, σὺ δὲ μακρόθυμος
[3]   Μηδὲ γένῃ ὥσπερ κάτοπτρον τοῦ  ὀργίλου,   τὴν ἐκείνου μορφὴν ἐν σεαυτῷ
[3]   πονηροῦ δανείου πονηρότερος ἐκτιστής. Ὕβρισεν  ὀργισθείς;   στῆσον τῇ σιωπῇ τὸ κακόν.
[6]   δαιμόνιον ἔχεις. Ἐὰν μὲν οὖν  ὀργισθῇς,   ἐβεβαίωσας τὰ ὀνείδη· τί γὰρ
[7]   τὴν τῶν ἠδικηκότων ἀντίδοσιν, ὥσπερ  ὀργώσης   τῆς ψυχῆς πρὸς τὴν ἄμυναν.
[2]   ψυχῆς διάθεσιν, οἱ ὀργιζόμενοι διαφέρουσιν.  Ὀρεγομένοις   γὰρ τῆς ἀντιλυπήσεως περιζεῖ μὲν
[7]   τοῦ Θεοῦ τρέψας, καὶ τὴν  ὄρεξιν   τῶν (αἰωνίων ἀγαθῶν, ζηλωτὸς καὶ
[7]   καὶ ἐγκράτειαν· παρὰ δὲ τὸν  ὀρθὸν   λόγον ἐνεργῶν, μανία γίνεται. Διὰ
[2]   παρασύρουσιν· οὕτως αἱ τῶν ὀργιζομένων  ὁρμαὶ   βίαιοι καὶ ἀκάθεκτοι διὰ πάντων
[7]   ὀργὴ δὲ ἔμμονος λύπη καὶ  ὁρμὴ   διαρκὴς πρὸς τὴν τῶν ἠδικηκότων
[5]   τοῖς ἁπαλοῖς καὶ ὑπείκουσι τὴν  ὁρμὴν   ὑπεκλύειν; Τοιοῦτον δή τι νόμιζε
[4]   σεμνότερος τοῦ πατρὸς ἡμῶν Ἀβραὰμ,  ὃς   ἑαυτὸν ταῦτα ἀπεκάλει. Ἀμαθῆ καὶ
[7]   δικαία ὀργὴ κατὰ τῶν πορνευσάντων;  ὃς,   τὰ πολλὰ ἐπιεικὴς ὢν καὶ
[2]   συμπεσόντες ἔδρασαν ἀλλήλους καὶ ἔπαθον,  ὅσα   εἰκὸς τοὺς ὑπὸ τοιούτῳ δαίμονι
[2]   ὀνείδη, κακηγορίαι, πληγαὶ, τὰ ἄλλα  ὅσα   οὐδ´ ἂν ἐξαριθμήσαιτό τις, ὀργῆς
[7]   πονηροῦ, δυνατόν σοι μισῆσαι αὐτὸν  ὅσον   ἄξιον. Δεῖ γὰρ, οἶμαι, τὴν
[1]   ~(Ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἰατρικῶν παραγγελμάτων,  ὅταν   εὐστόχως καὶ κατὰ τὸν λόγον
[8]   ὡς παρὰ τὴν ἀξίαν καθυβρισμένος;  Ὅταν   σε παιδίον νήπιον λοιδορήσῃ, γέλωτος
[4]   τοῦ πνεύματος τῆς πονηρίας πεπληρωμένων;  Ὅταν   σοι κινηθῇ τῆς λοιδορίας πειρασμὸς,
[8]   ἀφορμὴν ποιῇ τὰ λοιδορήματα· καὶ  ὅταν   ὑπὸ φρενίτιδος ἐξεστηκὼς τὴν διάνοιαν
[7]   ἡμῶν τῆς ψυχῆς τὸ θυμοειδὲς,  ὅταν,   ὥσπερ τις στρατιώτης, παρὰ τῷ
[7]   Οὕτω δὴ καὶ θυμὸς,  ὅτε   δεῖ, καὶ ὡς δεῖ κινούμενος,
[1]   ἔνοχον εἶναι τῇ κρίσει· νῦν  ὅτε   εἰς πεῖραν ἤλθομεν τοῦ πάθους,
[1]   ἔργων τὴν εὐστοχίαν τοῦ ῥήματος·  ὅτι   Ἀνὴρ θυμώδης οὐκ εὐσχήμων. Ἐπειδὰν
[8]   ἐπηγγελμένην (Μακάριοι γὰρ οἱ πραεῖς,  ὅτι   αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν γῆν) ἐν
[5]   πένητος; Μνήσθητι τῆς φύσεως σεαυτοῦ·  ὅτι   γυμνὸς εἰς τὸν κόσμον εἰσῆλθες,
[7]   τῷ δὲ ἀδελφῷ καὶ συμπάθησον,  ὅτι,   ἐὰν ἐπιμείνῃ τῇ ἁμαρτίᾳ, μετὰ
[4]   σὺ δὲ ἔννοιαν λάβε σεαυτοῦ,  ὅτι   ἐκ γῆς ὑφέστηκας, καὶ εἰς
[6]   τὸ ὑπὸ τοῦ Δαβὶδ εἰρημένον·  ὅτι   Ἡτοιμάσθην, καὶ οὐκ ἐταράχθην. Δεῖ
[7]   τὴν ἄμυναν. Εἰδέναι οὖν χρὴ,  ὅτι   κατ´ ἀμφοτέρας τὰς διαθέσεις πλημμελοῦσιν
[6]   τὸν Θεὸν μεταφέρων τὴν ἔννοιαν·  ὅτι   Κύριος εἶπε, φησὶ, τῷ Σεμεεὶ
[1]   γὰρ τῶν Παροιμιῶν διαῤῥήδην ἀποφαινομένων,  ὅτι   Ὀργὴ ἀπόλλυσι καὶ φρονίμους· ἀκούοντες
[5]   τῷ λοιδόρῳ, τί καὶ ἀπολογήσῃ;  ~Ὅτι   παρώξυνε κατάρξας; Καὶ ποίας τοῦτο
[6]   τὴν πενίαν. ~Μνήσθητι τοῦ Δεσπότου·  ὅτι   Πλούσιος ὢν, ἐπτώχευσε δι´ ἡμᾶς.
[2]   τοῦ ἀλγεινοῦ τὴν αἴσθησιν παραιρεῖται.  Οὐ   γὰρ ἄγουσι σχολὴν πρὸς τὴν
[6]   καὶ γὰρ Δεσπότης ἡμῶν.  Οὐ   γὰρ ἀπέστρεψε τὸ πρόσωπον ἀπὸ
[5]   ὕβρις; φεῦγε τὴν μίμησιν.  Οὐ   γὰρ δὴ τὸ ἕτερον κατάρξαι
[6]   ἠνείχετο τῆς παροινίας τοῦ Σεμεεί.  Οὐ   γὰρ ἐδίδου καιρὸν τῇ ὀργῇ
[7]   μαλακῆς ἄγαν καὶ ἀνειμένης ἐποίησεν.  Οὐ   γὰρ, εἰ μὴ θυμωθείης κατὰ
[6]   ἐταράχθη καρδία μου· τουτέστιν,  οὐ   διεδόθη πρὸς τὸ ἔξω τὸ
[4]   ὀνειδίζων παραμυθίαν εὑρεῖν τοῦ πάθους  οὐ   δύναται. Τοὐναντίον μὲν οὖν, ὅπερ
[2]   λόγος ἄναρθρος καὶ εἰκῆ προεκπίπτων,  οὐ   κατὰ μέρος, οὐδὲ εὐτάκτως, οὐδὲ
[4]   ὑπὸ Ἀαρὼν καὶ Μαρίας λοιδορηθεὶς,  οὐ   κατενέτυχε τῷ Θεῷ, ἀλλὰ προσηύχετο
[4]   λοιδορία· Λοίδοροι γὰρ (βασιλείαν Θεοῦ  οὐ   κληρονομήσουσι· σοὶ δὲ ἡτοίμασε τὴν
[2]   τῆς ὀργῆς ἐκμανεῖσαν ψυχὴν ἐπισχεῖν·  οὐ   μᾶλλόν γε τοὺς ὑπὸ
[7]   ὀργῇ, ὡς ἐν φαρμάκου εἴδει  οὐ   παραιτεῖται. Τὸ γὰρ, Ἔχθραν θήσω
[2]   ἀκάθεκτοι διὰ πάντων ὁμοίως χωροῦσιν.  Οὐ   πολιὰ τοῖς θυμουμένοις αἰδέσιμος, οὐκ
[2]   ἀρετὴ βίου, οὐκ οἰκειότης γένους,  οὐ   προλαβοῦσαι χάριτες, οὐκ ἄλλο τι
[7]   τοὺς λίθους δάκνουσι, τοῦ βάλλοντος  οὐ   προσαπτόμενοι. ἐνεργούμενος ἐλεεινός·
[2]   αὐτοῖς τοῦ θυμοῦ καὶ πηδῶντος,  οὐ   πρότερον ἀπολήγουσι, πρὶν κακόν
[2]   τίνος οὐχὶ ἰοβόλων ἀναιδέστερον ἐφορμῶντες,  οὐ   πρότερον ἵστανται πρὶν διὰ
[5]   ἀπήχθη διὰ πενίαν εἰς δεσμωτήριον;  Οὐ   τὸ πένεσθαι ἐπονείδιστον, ἀλλὰ τὸ
[8]   ἡγῇ μᾶλλον μίσους ἄξιον.  Οὐ   τοίνυν τὰ ῥήματα πέφυκε τὰς
[2]   κακηγορίαι, πληγαὶ, τὰ ἄλλα ὅσα  οὐδ´   ἂν ἐξαριθμήσαιτό τις, ὀργῆς καὶ
[5]   καταβλέπεις; τὸ δὲ σεαυτοῦ αἰσχρὸν  οὐδαμοῦ   τιθεῖς; Πονηρὸν ὕβρις; φεῦγε
[1]   ἀποθηριοῖ παντελῶς τὸν ἄνθρωπον, καὶ  οὐδὲ   ἄνθρωπον εἶναι συγχωρεῖ, οὐκέτι ἔχοντα
[5]   ἀντίδοσιν, οὐδέν σε τοῦτο ὀνήσει.  Οὐδὲ   γὰρ ἐν τοῖς στεφανίταις ἀγῶσιν
[5]   Καὶ ποίας τοῦτο συγγνώμης ἄξιον;  Οὐδὲ   γὰρ πόρνος, ἐπὶ τὴν
[2]   οὐ κατὰ μέρος, οὐδὲ εὐτάκτως,  οὐδὲ   εὐσήμως προϊών. Ἐπειδὰν δὲ εἰς
[2]   εἰκῆ προεκπίπτων, οὐ κατὰ μέρος,  οὐδὲ   εὐτάκτως, οὐδὲ εὐσήμως προϊών. Ἐπειδὰν
[3]   τραχεῖα· δὲ σὴ ἠπία;  Οὐδὲ   ἐν ταῖς ἐρημίαις ἠχὼ
[5]   ἁμαρτωλὸν ἐναντίον μου, οὐχὶ παρωξύνθην,  οὐδὲ   ἠμυνάμην, ἀλλ´ Ἐκωφώθην καὶ ἐταπεινώθην,
[7]   Μαδιανίτιδος ἀναφανδὸν καὶ ἀπηρυθριασμένως γινομένην,  οὐδὲ   συγκαλυπτόντων αὐτῶν τῆς αἰσχύνης τὴν
[5]   ἀπελεύσῃ. Τί δὲ γυμνοῦ πενιχρότερον;  Οὐδὲν   ἤκουσας δεινὸν, ἐὰν μὴ σεαυτῷ
[2]   τοὺς ὑπὸ δαιμόνων κατασχεθέντας, ὧν  οὐδὲν,   οὔτε κατὰ τὸ σχῆμα, οὔτε
[5]   δεύτερος ἦλθες πρὸς τὴν ἀντίδοσιν,  οὐδέν   σε τοῦτο ὀνήσει. Οὐδὲ γὰρ
[4]   ἐφ´ οἷς ἐφθέγξατο, σὺ δὲ  οὐδέποτε   μεταμελήσῃ τῆς ἀρετῆς. Τί δεῖ
[6]   τὴν ἀξίαν νομίσῃς. Οὕτω γὰρ  οὐδέποτε   θυμὸς ἐν ταῖς ἐπαγομέναις
[2]   οἰκειότης γένους, οὐ προλαβοῦσαι χάριτες,  οὐκ   ἄλλο τι τῶν τιμίων. Μανία
[8]   ἐκεῖ τὸ πνεῦμα τῆς πραΰτητος  οὐκ   ἀναπαύεται. Πεισθέντες δὲ τῇ παραινέσει
[7]   τῆς αἰσχύνης τὴν ἀσχήμονα θέαν,  οὐκ   ἀνασχόμενος, εἰς δέον ἐχρήσατο τῷ
[4]   ἐχθρὸν ἠμύνατο, καὶ τὸν θυμὸν  οὐκ   ἀνέπαυσεν) οὕτως τὸν ἀλοιδόρητον
[2]   Οὐ πολιὰ τοῖς θυμουμένοις αἰδέσιμος,  οὐκ   ἀρετὴ βίου, οὐκ οἰκειότης γένους,
[4]   γῆν εἰπὲ καὶ σποδὸν σεαυτόν.  Οὐκ   εἶ σεμνότερος τοῦ πατρὸς ἡμῶν
[7]   ἀδελφῷ σου εἰκῆ. Πῶς γὰρ  οὐκ   εἰκῆ, ἄλλου ἐνεργοῦντος, ἄλλῳ χαλεπαίνων
[5]   τὴν ἀγανάκτησιν, διότι μὲν  οὐκ   εἶχε τὸ σωφρονίζον ὑπόδειγμα· σὺ
[6]   αἱμάτων ἀνὴρ, καὶ ἀνὴρ παράνομος,  οὐκ   ἐκείνῳ ἐχαλέπαινεν, ἀλλ´ ἑαυτὸν ἐταπείνου,
[1]   εἰς πεῖραν ἤλθομεν τοῦ πάθους,  οὐκ   ἐν ἡμῖν γενομένου, ἀλλ´ ἔξωθεν
[5]   γὰρ πονηρὸν θυμὸς, τί  οὐκ   ἐξέκλινας τὸ κακόν; εἰ δὲ
[6]   Δαβὶδ εἰρημένον· ὅτι Ἡτοιμάσθην, καὶ  οὐκ   ἐταράχθην. Δεῖ τοίνυν τὸ μανικὸν
[1]   τοῦ ῥήματος· ὅτι Ἀνὴρ θυμώδης  οὐκ   εὐσχήμων. Ἐπειδὰν γὰρ ἅπαξ παρωσάμενον
[3]   δεικνύς. Ἐρυθρὸς ἐκεῖνος· σὺ δὲ  οὐκ   ἐφοινίχθης; Ὀφθαλμοὶ ὕφαιμοι· οἱ δὲ
[5]   δὲ, βλέπων ἀσχημονοῦντα τὸν ὀργιζόμενον,  οὐκ   ἐφυλάξω αὐτοῦ τὴν ὁμοίωσιν, ἀλλ´
[2]   θυμουμένοις αἰδέσιμος, οὐκ ἀρετὴ βίου,  οὐκ   οἰκειότης γένους, οὐ προλαβοῦσαι χάριτες,
[1]   καὶ οὐδὲ ἄνθρωπον εἶναι συγχωρεῖ,  οὐκέτι   ἔχοντα τὴν ἐκ τοῦ λόγου
[8]   διακενῆς ἠχῶν τὰ φερόμενα. Παῦσαι  οὖν   ἀπὸ ὀργῆς, καὶ ἐγκατάλιπε θυμὸν,
[6]   ἀνδρὸς αἰδεσίμου παρουσίαν. Πῶς ἂν  οὖν   ἐκφύγοιμεν τὴν ἐκ τοῦ ὀργίζεσθαι
[8]   κακίας ἐστὶν ἀποβλαστήματα. Μὴ δὴ  οὖν   ἐπεισάγωμεν ἑαυτοῖς κακὸν τοσοῦτον· ἀῤῥωστίαν
[8]   ἀμφότερα φυλακτέον ἡμῖν. ~Πῶς ἂν  οὖν   μὴ κινοῖτο πρὸς μὴ
[4]   πάθους οὐ δύναται. Τοὐναντίον μὲν  οὖν,   ὅπερ ἔφην, καὶ διαπρίεται. Εὐθὺς
[6]   καὶ δαιμόνιον ἔχεις. Ἐὰν μὲν  οὖν   ὀργισθῇς, ἐβεβαίωσας τὰ ὀνείδη· τί
[7]   ἐστι καὶ κακοῦργος. Μὴ δὴ  οὖν   τὰ πρὸς σωτηρίαν ἡμῖν δεδομένα
[7]   ψυχῆς πρὸς τὴν ἄμυναν. Εἰδέναι  οὖν   χρὴ, ὅτι κατ´ ἀμφοτέρας τὰς
[5]   ἱκανὸν εἰς παραίτησιν. Δικαιότερον μὲν  οὖν,   ὡς ἐμαυτὸν πείθω, καὶ ἐπιτεῖναι
[6]   ἱμάτια αὐτοῦ ἑαυτοῖς. Οὔπω κατεκρίθης,  οὔπω   ἐσταυρώθης. Πολλά σοι λείπει, ἵνα
[6]   διεμερίσαντο τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἑαυτοῖς.  Οὔπω   κατεκρίθης, οὔπω ἐσταυρώθης. Πολλά σοι
[8]   τὴν πεῖραν, τῆς Ἀποκαλυπτομένης ἀπ´  οὐρανοῦ   ἐπὶ πᾶσαν ἀσέβειαν καὶ ἀδικίαν
[8]   τοῦ τύπτοντος ἀνεχόμενος. γὰρ  οὐρανοῦ   καὶ γῆς ποιητὴς καὶ δεσπότης,
[4]   Τῷ μὲν ἀπέκλεισε τὴν τῶν  οὐρανῶν   βασιλείαν λοιδορία· Λοίδοροι γὰρ
[2]   γὰρ ξίφους ἀκμὴ, οὔτε πῦρ,  οὔτε   ἄλλο τι τῶν φοβερῶν, ἱκανὸν
[2]   ὀργῆς ἐκραγείσης, διαπνευσθῇ τὸ φλεγμαῖνον.  Οὔτε   γὰρ ξίφους ἀκμὴ, οὔτε πῦρ,
[4]   τὸν μὴ ἀλγοῦντα ἑαυτὸν τιμωρεῖται  (οὔτε   γὰρ τὸν ἐχθρὸν ἠμύνατο, καὶ
[2]   τότε τὰ οὔτε λόγῳ ῥητὰ  οὔτε   ἔργῳ φορητὰ ἐπιδεῖν ἐστι θεάματα·
[2]   οὐδὲν, οὔτε κατὰ τὸ σχῆμα,  οὔτε   κατὰ τὴν τῆς ψυχῆς διάθεσιν,
[2]   ὑπὸ δαιμόνων κατασχεθέντας, ὧν οὐδὲν,  οὔτε   κατὰ τὸ σχῆμα, οὔτε κατὰ
[2]   ἐξαφθῇ, τότε δὴ τότε τὰ  οὔτε   λόγῳ ῥητὰ οὔτε ἔργῳ φορητὰ
[5]   ἀξιοῦται. Οὔτε στέφανοι χωρὶς ἀνταγωνιστῶν,  οὔτε   πτώματα χωρὶς ἀντιπάλων. Ἄκουε τοῦ
[2]   φλεγμαῖνον. Οὔτε γὰρ ξίφους ἀκμὴ,  οὔτε   πῦρ, οὔτε ἄλλο τι τῶν
[5]   διερεθίσασαν, ἧττον τῆς κατακρίσεως ἀξιοῦται.  Οὔτε   στέφανοι χωρὶς ἀνταγωνιστῶν, οὔτε πτώματα
[3]   οἰκότριβα· οὗτος πένητα, ἐκεῖνος ἀλήτην·  οὗτος   ἀμαθῆ, ἐκεῖνος παραπλῆγα· ἕως ἂν
[3]   δὲ ἀπεκάλεσεν οἰκοτρίβων οἰκότριβα·  οὗτος   πένητα, ἐκεῖνος ἀλήτην· οὗτος ἀμαθῆ,
[4]   γὰρ ὑπομείνας εἰς τέλος,  οὗτος   σωθήσεται. Ἀμυνόμενος δὲ καὶ εἰς
[4]   πάσῃ μηχανῇ τῶν ψυχῶν ἐξελόντες.  Οὕτω   γὰρ ἂν δυνηθείημεν τὰ πλεῖστα
[4]   ἀτιμίαν ἐλάττονα εὑρήσει τῆς ἀληθείας.  Οὕτω   γὰρ καὶ τῷ ἐχθρῷ ἀμήχανον
[6]   σου κατὰ τὴν ἀξίαν νομίσῃς.  Οὕτω   γὰρ οὐδέποτε θυμὸς ἐν
[7]   ὀργῆς εἰς μέσον ἀγαγὼν κατεφόνευσεν;  Οὕτω   γίνεται πολλάκις θυμὸς ἀγαθῶν
[7]   κτίσαντος ἀφορμὴν ἑαυτοῖς ἁμαρτίας ποιήσωμεν.  Οὕτω   δὴ καὶ θυμὸς, ὅτε
[2]   ὀργὴν ἄλλην καὶ μανίαν ὁμότιμον·  οὕτω   δὴ συμπεσόντες ἔδρασαν ἀλλήλους καὶ
[7]   ὀνόματα διάφορα θυμοῦ καὶ ὀργῆς,  οὕτω   καὶ τὰ ὑπ´ αὐτῶν σημαινόμενα
[3]   λοιδορίαν διὰ τῆς γλώττης ἐκσφενδονήσωσιν,  οὕτω   λοιπὸν πρὸς τὴν διὰ τῶν
[2]   κοῖλα συῤῥέουσαι, τὸ προστυχὸν παρασύρουσιν·  οὕτως   αἱ τῶν ὀργιζομένων ὁρμαὶ βίαιοι
[3]   ἐν ταῖς ἐρημίαις ἠχὼ  οὕτως   ἀνεκλάσθη ἀκεραία πρὸς τὸν φθεγξάμενον,
[1]   τὸ ἀπ´ αὐτῶν ὠφέλιμον διαδείκνυται·  οὕτως   ἐπὶ τῶν πνευματικῶν παραινέσεων, ἐπειδὰν
[7]   θυμός· ἐπειδὰν οἷον κύων ποιμένι,  οὕτως   θυμὸς τῷ λογισμῷ παρεπόμενος,
[4]   καὶ τὸν θυμὸν οὐκ ἀνέπαυσεν)  οὕτως   τὸν ἀλοιδόρητον ὀνειδίζων παραμυθίαν
[5]   μήτε πρὸς ὕβρεις ἀγριανῇς τὰς  οὐχ   ἁπτομένας σου. Οὐχ ὁρᾷς τὰ
[7]   Τί δὲ τὸν Φινεὲς ἐδικαίωσεν;  Οὐχ   δικαία ὀργὴ κατὰ τῶν
[5]   ἀγριανῇς τὰς οὐχ ἁπτομένας σου.  Οὐχ   ὁρᾷς τὰ τοξεύματα, πῶς τῶν
[7]   τὸ πρόσταγμα τοῦ Θεοῦ περισωθέντα  οὐχ   ὑπὸ δικαίας ὀργῆς εἰς μέσον
[2]   δὲ ἀντεπήνεγκεν, δὲ  οὐχ   ὑφίεται. Καὶ τὸ μὲν σῶμα
[8]   τῷ ῥήματι τῆς δυνάμεως αὐτοῦ,  οὐχὶ   ζῶντα ἔπεμψεν αὐτὸν εἰς τὸν
[2]   βοῶντες καὶ ἀγριαίνοντες, καὶ τίνος  οὐχὶ   ἰοβόλων ἀναιδέστερον ἐφορμῶντες, οὐ πρότερον
[5]   ὑπερβαλλόμενος στεφανοῦται. Καὶ κατακρίνεται τοίνυν  οὐχὶ   μόνον καθηγησάμενος τοῦ δεινοῦ,
[5]   συστῆναι τὸν ἁμαρτωλὸν ἐναντίον μου,  οὐχὶ   παρωξύνθην, οὐδὲ ἠμυνάμην, ἀλλ´ Ἐκωφώθην
[1]   ᾠκείωσαν. Κύνας γὰρ ἐννεοὺς, καὶ  ὄφεις,   γεννήματα ἐχιδνῶν, καὶ τὰ τοιαῦτα
[1]   οἱ σκορπίοι, δάκνουσιν ὥσπερ οἱ  ὄφεις.   Οἶδε καὶ Γραφὴ τοὺς
[7]   λελογισμένῳ θυμῷ καὶ σώφρονι εἰς  ὄφελος   παντὸς τοῦ Ἰσραὴλ ἐθανάτωσε. Σὺ
[7]   ἀνὰ μέσον σου καὶ τοῦ  ὄφεως·   καὶ τὸ, Ἐχθραίνετε τοῖς Μαδιηναίοις,
[2]   τι προσωπεῖον ἐπὶ σκηνῆς ὑπαλλάξαν.  Ὀφθαλμοὶ   μὲν γὰρ ἐκείνοις οἱ οἰκεῖοί
[3]   ἐκεῖνος· σὺ δὲ οὐκ ἐφοινίχθης;  Ὀφθαλμοὶ   ὕφαιμοι· οἱ δὲ σοὶ, εἰπέ
[7]   τὴν ἀλλοτρίαν καὶ φωνὴν καὶ  ὄψιν   ἐξαγριούμενος, κἂν θεραπείαν ἔχειν δοκῇ,




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 3/04/2009