HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Basile de Césarée, Sur la colère

Liste des contextes (ordre alphabétique)


μ  =  82 formes différentes pour 154 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Chapitre
[7]   πορνείαν τοῦ Ζαμβρὶ καὶ τῆς  Μαδιανίτιδος   ἀναφανδὸν καὶ ἀπηρυθριασμένως γινομένην, οὐδὲ
[7]   ὄφεως· καὶ τὸ, Ἐχθραίνετε τοῖς  Μαδιηναίοις,   διδάσκοντός ἐστι κεχρῆσθαι τῷ θυμῷ
[4]   προσηύχετο ὑπὲρ αὐτῶν. Τίνων βούλει  μαθητὴς   εἶναι μᾶλλον, τῶν θεοφιλῶν καὶ
[8]   χρηστοὶ καὶ εὔσπλαγχνοι, ἀναμένοντες τὴν  μακαρίαν   ἐλπίδα τὴν τοῖς πραέσιν ἐπηγγελμένην
[8]   ἐλπίδα τὴν τοῖς πραέσιν ἐπηγγελμένην  (Μακάριοι   γὰρ οἱ πραεῖς, ὅτι αὐτοὶ
[7]   τῶν (αἰωνίων ἀγαθῶν, ζηλωτὸς καὶ  μακάριος.   Καὶ πάλιν τὸ λογιστικὸν
[8]   Πεισθέντες δὲ τῇ παραινέσει τοῦ  μακαρίου   Παύλου, πᾶσαν ὀργὴν καὶ θυμὸν
[4]   εἶναι μᾶλλον, τῶν θεοφιλῶν καὶ  μακαρίων   ἀνδρῶν, τῶν ὑπὸ τοῦ
[6]   ψυχῆς καταστέλλειν τῇ μνήμῃ τῶν  μακαρίων   ἀνδρῶν ὑποδειγμάτων· πῶς μέγας
[4]   κρίνεσθαι σεαυτὸν, πότερον διὰ τῆς  μακροθυμίας   προσχωρεῖς τῷ Θεῷ, διὰ
[4]   ὀργίλος καὶ χαλεπὸς, σὺ δὲ  μακρόθυμος   καὶ πρᾶος· μὲν μεταγνώσεται
[7]   αὐστηρὰν αὐτὴν καὶ ἀνδρείαν ἐκ  μαλακῆς   ἄγαν καὶ ἀνειμένης ἐποίησεν. Οὐ
[1]   ἐπὶ τῶν πνευματικῶν παραινέσεων, ἐπειδὰν  μάλιστα   τὴν ἔκβασιν μαρτυροῦσαν λάβῃ τὰ
[1]   τέχνης γίγνηται, μετὰ τὴν πεῖραν  μάλιστα   τὸ ἀπ´ αὐτῶν ὠφέλιμον διαδείκνυται·
[1]   ὥσπερ καταιγίδος τινὸς ἀδοκήτου, τότε  μάλιστα   τὸ θαυμαστὸν τῶν θείων παραγγελμάτων
[7]   μῖσος τῆς ἁμαρτίας. Πρὸς ὅπερ  μάλιστα   χρήσιμος θυμός· ἐπειδὰν οἷον
[2]   ὀργῆς ἐκμανεῖσαν ψυχὴν ἐπισχεῖν· οὐ  μᾶλλόν   γε τοὺς ὑπὸ δαιμόνων
[3]   τὸν λοίδορον αἱ ὕβρεις ἐπαναστρέφουσι.  Μᾶλλον   δὲ μὲν ἦχος
[8]   φθέγγηται ῥήματα ἀτιμίας, ἐλεεινὸν ἡγῇ  μᾶλλον   μίσους ἄξιον. Οὐ τοίνυν
[4]   αὐτῶν. Τίνων βούλει μαθητὴς εἶναι  μᾶλλον,   τῶν θεοφιλῶν καὶ μακαρίων ἀνδρῶν,
[7]   δὲ τὸν ὀρθὸν λόγον ἐνεργῶν,  μανία   γίνεται. Διὰ τοῦτο καὶ ἡμᾶς
[2]   δὲ τὸ φανὲν ὅπλον τῇ  μανία   γινόμενον. Ἐὰν δὲ καὶ ἐκ
[2]   οὐκ ἄλλο τι τῶν τιμίων.  Μανία   τίς ἐστιν ὀλιγοχρόνιος θυμός.
[4]   προξενήσεις τὸν στέφανον, τὴν ἑτέρου  μανίαν   ἀφορμὴν οἰκείας φιλοσοφίας ποιούμενος. Ὥστε,
[2]   ἀντιστρατευόμενον εὕρωσιν, ὀργὴν ἄλλην καὶ  μανίαν   ὁμότιμον· οὕτω δὴ συμπεσόντες ἔδρασαν
[6]   οὐκ ἐταράχθην. Δεῖ τοίνυν τὸ  μανικὸν   καὶ ἔκπληκτον κίνημα τῆς ψυχῆς
[7]   διαθέσεις πλημμελοῦσιν οἱ ἄνθρωποι·  μανικῶς   καὶ ἐμπλήκτως κατὰ τῶν παροξυνόντων
[4]   καλόν. Ἐκεῖνος, ὑπὸ Ἀαρὼν καὶ  Μαρίας   λοιδορηθεὶς, οὐ κατενέτυχε τῷ Θεῷ,
[8]   καὶ διδάσκει· Εἰ κακῶς ἐλάλησα,  μαρτύρησον   περὶ τοῦ κακοῦ· εἰ δὲ
[1]   παραινέσεων, ἐπειδὰν μάλιστα τὴν ἔκβασιν  μαρτυροῦσαν   λάβῃ τὰ παραγγέλματα, τότε τὸ
[3]   Θυμὸς μὲν γὰρ ἐγείρει μάχην,  (μάχη   δὲ γεννᾷ λοιδορίας, αἱ δὲ
[3]   ἄμυναν. Θυμὸς μὲν γὰρ ἐγείρει  μάχην,   (μάχη δὲ γεννᾷ λοιδορίας, αἱ
[2]   πολλάκις ἆθλα τῆς ὀργῆς οἱ  μαχόμενοι   ἀπηνέγκαντο. Ἦρξε χειρῶν ἀδίκων,
[8]   κακοῦ· εἰ δὲ καλῶς, τί  με   δέρεις; Ἐὰν γὰρ ἐθισθῇς πάντων
[2]   πρότερον ἵστανται πρὶν διὰ  μεγάλου   καὶ ἀνηκέστου κακοῦ, οἷον πομφόλυγος,
[4]   μὲν λοίδορος, σὺ δὲ  μεγαλόψυχος·   μὲν ὀργίλος καὶ χαλεπὸς,
[6]   ταῦτα περίελε σεαυτοῦ, μήτε σεαυτὸν  μεγάλων   ἄξιον κρίνῃς, μήτε ἀνθρώπων τινὰ
[4]   ταῖς λοιδορίαις δεικνύς· καὶ σεαυτῷ  μέγαν   τῆς ὑπομονῆς προξενήσεις τὸν στέφανον,
[6]   μακαρίων ἀνδρῶν ὑποδειγμάτων· πῶς  μέγας   Δαβὶδ πράως ἠνείχετο τῆς παροινίας
[6]   μὲν τὸν εὐεργετηθέντα, καὶ ταῖς  μεγίσταις   ὑπόχρεων χάρισι, πρὸς τῷ ἀχαρίστῳ
[6]   Δεινὸν μὲν, ἀλλὰ τῷ ποιοῦντι  μεῖζόν   ἐστι κακὸν τῷ πάσχοντι.
[6]   γὰρ ὀργῆς ἀφρονέστερον; ἐὰν δὲ  μείνῃς   ἀόργητος, ᾔσχυνας τὸν ὑβρίσαντα, ἔργῳ
[2]   δαίμονι στρατηγουμένους παθεῖν. Πηρώσεις γὰρ  μελῶν   καὶ θανάτους πολλάκις ἆθλα
[5]   Ἐὰν πένητά σε προσείπῃ, εἰ  μὲν   ἀληθῆ λέγει, κατάδεξαι τὴν ἀλήθειαν·
[6]   ὕβρεως καὶ ἀτιμίας κατάρξαι. Δεινὸν  μὲν,   ἀλλὰ τῷ ποιοῦντι μεῖζόν ἐστι
[2]   ἀνθρωπείας τολμᾶται. Διὰ τοῦτον ἀδελφοὶ  μὲν   ἀλλήλους ἠγνόησαν, γονεῖς δὲ καὶ
[5]   ἔπαθες ἐγκαλεῖς. τὸ  μὲν   ἀλλότριον κακὸν ἐπιμελῶς καταβλέπεις; τὸ
[5]   καὶ τὸ τῆς λοιδορίας.  μὲν   ἀντιβαίνων εἰς ἑαυτὸν καταδέχεται·
[4]   δεῖ τὰ πολλὰ λέγειν; Τῷ  μὲν   ἀπέκλεισε τὴν τῶν οὐρανῶν βασιλείαν
[1]   τῶν θείων παραγγελμάτων ἐπέγνωμεν. Δόντες  μὲν   αὐτοὶ τῇ ὀργῇ τόπον, ὥσπερ
[2]   τέκνα τῆς φύσεως ἐπελάθοντο. Ἀγνοοῦσι  μὲν   γὰρ ἑαυτοὺς πρῶτον οἱ ὀργιζόμενοι,
[3]   τῶν ἔργων χωροῦσιν ἄμυναν. Θυμὸς  μὲν   γὰρ ἐγείρει μάχην, (μάχη δὲ
[2]   προσωπεῖον ἐπὶ σκηνῆς ὑπαλλάξαν. Ὀφθαλμοὶ  μὲν   γὰρ ἐκείνοις οἱ οἰκεῖοί τε
[5]   ἀφίης, καὶ σεαυτὸν κατακρίνεις. Εἰ  μὲν   γὰρ πονηρὸν θυμὸς, τί
[1]   τῶν πειθομένων τελείωσιν ἀναφαίνεται. Ἀκούοντες  μὲν   γὰρ τῶν Παροιμιῶν διαῤῥήδην ἀποφαινομένων,
[7]   ὑλακτῶν ἀεὶ καὶ σπαράσσων. Τοιοῦτον  μὲν   δὴ τὸ ἀπὸ θυμοῦ ὠφέλιμον
[2]   φορητὰ ἐπιδεῖν ἐστι θεάματα· χεῖρας  μὲν   διηρμένας κατὰ τῶν ὁμοφύλων, καὶ
[3]   γὰρ ἀλλήλους ἐφυβρίζοντες ἀντιφθέγγονται;  μὲν   εἶπεν ἀφανῆ, καὶ ἐξ ἀφανῶν
[7]   τῷ ἐπιθυμητικῷ τῆς ψυχῆς  μὲν   εἰς ἀπόλαυσιν σαρκὸς καὶ τῶν
[3]   ὕβρεις ἐπαναστρέφουσι. Μᾶλλον δὲ  μὲν   ἦχος αὐτὸς ἀπεδόθη·
[7]   Καὶ πάλιν τὸ λογιστικὸν  μὲν   καλῶς μεταχειριζόμενος φρόνιμός ἐστι καὶ
[8]   διετάξατο, καὶ ἔργῳ ὑπέδειξε· νῦν  μὲν   λέγων· θέλων ἐν ὑμῖν
[4]   οἷα ἑκάτερος ὑμῶν προσαγορεύεται;  μὲν   λοίδορος, σὺ δὲ μεγαλόψυχος·
[4]   δὲ μακρόθυμος καὶ πρᾶος·  μὲν   μεταγνώσεται ἐφ´ οἷς ἐφθέγξατο, σὺ
[7]   ἀλλήλων διαφέρει. Ἔστι γὰρ θυμὸς  μὲν   οἷον ἔξαψίς τις καὶ ἀναθυμίασις
[7]   ἁμαρτάνετε. Καὶ Κύριος τῷ  μὲν   ὀργιζομένῳ εἰκῆ τὴν κρίσιν ἐπανατείνεται·
[4]   λοίδορος, σὺ δὲ μεγαλόψυχος·  μὲν   ὀργίλος καὶ χαλεπὸς, σὺ δὲ
[5]   ἐπιτεῖναι τὴν ἀγανάκτησιν, διότι  μὲν   οὐκ εἶχε τὸ σωφρονίζον ὑπόδειγμα·
[4]   τοῦ πάθους οὐ δύναται. Τοὐναντίον  μὲν   οὖν, ὅπερ ἔφην, καὶ διαπρίεται.
[6]   εἶ, καὶ δαιμόνιον ἔχεις. Ἐὰν  μὲν   οὖν ὀργισθῇς, ἐβεβαίωσας τὰ ὀνείδη·
[5]   κατάρξαι ἱκανὸν εἰς παραίτησιν. Δικαιότερον  μὲν   οὖν, ὡς ἐμαυτὸν πείθω, καὶ
[5]   ὁρᾷς τὰ τοξεύματα, πῶς τῶν  μὲν   στεῤῥῶν καὶ ἀντιτύπων πέφυκε διεκπίπτειν,
[2]   δὲ οὐχ ὑφίεται. Καὶ τὸ  μὲν   σῶμα ταῖς πληγαῖς διακόπτεται,
[2]   Ὀρεγομένοις γὰρ τῆς ἀντιλυπήσεως περιζεῖ  μὲν   τῇ καρδίᾳ τὸ αἷμα, ὥσπερ
[7]   καὶ εὐανάκλητος τῷ λογισμῷ, πρὸς  μὲν   τὴν ἀλλοτρίαν καὶ φωνὴν καὶ
[6]   ἐπαγομέναις ἡμῖν ἀτιμίαις ἐπαναστήσεται. Δεινὸν  μὲν   τὸν εὐεργετηθέντα, καὶ ταῖς μεγίσταις
[5]   ἐξ ἀγαθῶν. Σὺ δὲ παροξύνῃ  μὲν   ὡς ἐπὶ φαύλῃ τῇ λοιδορίᾳ·
[7]   θυμὸς τῷ λογισμῷ παρεπόμενος, πρᾶος  μένῃ   καὶ χειροήθης τοῖς ὠφελοῦσι, καὶ
[7]   ἔμμετρος τῷ φρονίμῳ τῆς ψυχῆς  μέρει   παρὰ τοῦ θυμοειδοῦς συνεργία.
[2]   κατὰ τῶν ὁμοφύλων, καὶ πᾶσι  μέρεσι   τοῦ σώματος ἐπιφερομένας, πόδας δὲ
[4]   λογισμοῖς σεαυτοῦ τὴν ἀγαθὴν ἐκλέξασθαι  μερίδα.   γὰρ ὠφέλησάς τι κἀκεῖνον
[2]   καὶ εἰκῆ προεκπίπτων, οὐ κατὰ  μέρος,   οὐδὲ εὐτάκτως, οὐδὲ εὐσήμως προϊών.
[7]   οὐχ ὑπὸ δικαίας ὀργῆς εἰς  μέσον   ἀγαγὼν κατεφόνευσεν; Οὕτω γίνεται πολλάκις
[7]   Τὸ γὰρ, Ἔχθραν θήσω ἀνὰ  μέσον   σου καὶ τοῦ ὄφεως· καὶ
[7]   ἕκαστος τὸν ἔγγιστα αὐτοῦ. Καὶ  μετ´   ὀλίγα· Καὶ εἶπε, φησὶ, Μωϋσῆς·
[3]   αὐτὸς ἀπεδόθη· δὲ λοιδορία  μετὰ   προσθήκης ἐπάνεισιν. Οἷα γὰρ ἀλλήλους
[1]   τὸν λόγον τῆς τέχνης γίγνηται,  μετὰ   τὴν πεῖραν μάλιστα τὸ ἀπ´
[7]   ὅτι, ἐὰν ἐπιμείνῃ τῇ ἁμαρτίᾳ,  μετὰ   τοῦ διαβόλου παραδοθήσεται τῷ αἰωνίῳ
[4]   μακρόθυμος καὶ πρᾶος· μὲν  μεταγνώσεται   ἐφ´ οἷς ἐφθέγξατο, σὺ δὲ
[7]   ἐνεργῶν μισητός. Ἐκεῖ τὸν θυμὸν  μετάθες   ἐπὶ τὸν ἀνθρωποκτόνον, τὸν τοῦ
[4]   οἷς ἐφθέγξατο, σὺ δὲ οὐδέποτε  μεταμελήσῃ   τῆς ἀρετῆς. Τί δεῖ τὰ
[5]   ἐπὶ τὴν ἑταίραν τὴν αἰτίαν  μετατιθεὶς   ὡς πρὸς τὴν ἁμαρτίαν διερεθίσασαν,
[6]   ὀργῇ κινηθῆναι, πρὸς τὸν Θεὸν  μεταφέρων   τὴν ἔννοιαν· ὅτι Κύριος εἶπε,
[7]   ἀπὸ θυμοῦ ὠφέλιμον τοῖς εἰδόσι  μεταχειρίζεσθαι.   Ἐπεὶ καὶ τῶν ἄλλων δυνάμεων
[7]   τὸ λογιστικὸν μὲν καλῶς  μεταχειριζόμενος   φρόνιμός ἐστι καὶ συνετός·
[4]   Ὥσπερ γὰρ τύπτων τὸν  μὴ   ἀλγοῦντα ἑαυτὸν τιμωρεῖται (οὔτε γὰρ
[7]   Ψαλμὸς νουθετεῖ· Ὀργίζεσθε, καὶ  μὴ   ἁμαρτάνετε. Καὶ Κύριος τῷ
[8]   οὖν μὴ κινοῖτο πρὸς  μὴ   δεῖ τὸ πάθος; Πῶς; Εἰ
[3]   τὴν ἄμυναν τοῦ λελυπηκότος κεκινημένης.  ~Μὴ   δὴ κακῷ τὸ κακὸν ἰᾶσθε,
[8]   ταύτης τῆς κακίας ἐστὶν ἀποβλαστήματα.  Μὴ   δὴ οὖν ἐπεισάγωμεν ἑαυτοῖς κακὸν
[7]   νοῦν, κακεντρεχής ἐστι καὶ κακοῦργος.  Μὴ   δὴ οὖν τὰ πρὸς σωτηρίαν
[6]   φιλοσοφίαν ἔστω τὰ (ῥήματα. Ἐὰν  μὴ   δηχθῇς, ἄτρωτος εἶ. Ἐὰν δὲ
[3]   τῆς ἀντιπνοίας ἀντιδιδόντας τὸ ἐνεχθέν.  Μὴ   διδασκάλῳ χρήσῃ τῷ ἐχθρῷ, μηδὲ
[7]   ἀνειμένης ἐποίησεν. Οὐ γὰρ, εἰ  μὴ   θυμωθείης κατὰ τοῦ πονηροῦ, δυνατόν
[4]   ἐχθρὸν ἑαυτοῦ ὁρᾷν ὕβρεων ὑψηλότερον;  Μὴ   καταβάλῃς σεαυτοῦ τὴν γνώμην, μηδὲ
[8]   φυλακτέον ἡμῖν. ~Πῶς ἂν οὖν  μὴ   κινοῖτο πρὸς μὴ δεῖ
[6]   βλάβην; Ἐὰν πείσωμεν τὸν θυμὸν  μὴ   προλαμβάνειν τοὺς λογισμοὺς, ἀλλὰ τούτου
[5]   πενιχρότερον; Οὐδὲν ἤκουσας δεινὸν, ἐὰν  μὴ   σεαυτῷ οἰκειώσῃς (τὰ εἰρημένα. Τίς
[3]   τὸ πλεῖον ἔχων τῆς ἁμαρτίας.  Μὴ   τοίνυν γένῃ κακοῦ πληρωτὴς ἐράνου,
[6]   πάσχοντι. Ἐκεῖνος ὑβριζέτω· σὺ δὲ  μὴ   ὑβρίζου. Γυμνάσιόν σοι πρὸς φιλοσοφίαν
[5]   τὸ πένεσθαι ἐπονείδιστον, ἀλλὰ τὸ  μὴ   φέρειν εὐγενῶς τὴν πενίαν. ~Μνήσθητι
[4]   εἶπε, καὶ ἄδοξον, καὶ μηδένα  μηδαμόθεν;   σὺ δὲ γῆν εἰπὲ καὶ
[6]   χαλινῷ τινι τῷ λόγῳ καταπειθῆ,  μηδαμοῦ   τῆς τάξεως ἐκβαίνοντα τῆς οἰκείας,
[4]   Μὴ καταβάλῃς σεαυτοῦ τὴν γνώμην,  μηδὲ   ἀνάσχῃ γενέσθαι ἐφικτὸς τοῖς ὑβρίζουσιν.
[3]   μηδὲ μισεῖς, τοῦτο ζηλώσῃς.  Μηδὲ   γένῃ ὥσπερ κάτοπτρον τοῦ ὀργίλου,
[3]   δὴ κακῷ τὸ κακὸν ἰᾶσθε,  μηδὲ   ἐπιχειρεῖτε ἀλλήλους ὑπερβαίνειν ταῖς συμφοραῖς.
[3]   Μὴ διδασκάλῳ χρήσῃ τῷ ἐχθρῷ,  μηδὲ   μισεῖς, τοῦτο ζηλώσῃς. Μηδὲ
[3]   τοίνυν γένῃ κακοῦ πληρωτὴς ἐράνου,  μηδὲ   πονηροῦ δανείου πονηρότερος ἐκτιστής. Ὕβρισεν
[4]   δὲ ὑπόμεινον. Διαπτύει καὶ τὸ  μηδὲν   ἡγεῖταί σε; σὺ δὲ ἔννοιαν
[4]   σε εἶπε, καὶ ἄδοξον, καὶ  μηδένα   μηδαμόθεν; σὺ δὲ γῆν εἰπὲ
[4]   Ἀμαθῆ καὶ πτωχὸν καὶ τοῦ  μηδενὸς   ἄξιον; σὺ δὲ σκώληκα σεαυτὸν
[6]   ἀλλὰ τούτου πρῶτον ἐπιμελώμεθα, ὡς  μηδέποτε   αὐτὸν προεκτρέχειν τῆς διανοίας· ἔχωμεν
[7]   ἔσται τοῖς ἐπιβούλοις καὶ ἄσπονδος·  μηδέποτε   τὴν πρὸς τὸ βλάπτον φιλίαν
[7]   τὴν ῥομφαίαν ἕκαστος ἐπὶ τὸν  μηρὸν   αὐτοῦ, καὶ διέλθετε ἀπὸ πύλης
[6]   μήτε σεαυτὸν μεγάλων ἄξιον κρίνῃς,  μήτε   ἀνθρώπων τινὰ παρὰ πολὺ ἐλαττοῦσθαί
[5]   τί πρὸς σὲ τὸ λεγόμενον;  Μήτε   πρὸς ἐπαίνους χαυνωθῇς τοὺς ὑπὲρ
[5]   χαυνωθῇς τοὺς ὑπὲρ τὴν ἀλήθειαν·  μήτε   πρὸς ὕβρεις ἀγριανῇς τὰς οὐχ
[6]   Δύο δὴ ταῦτα περίελε σεαυτοῦ,  μήτε   σεαυτὸν μεγάλων ἄξιον κρίνῃς, μήτε
[4]   κακὸν ἐπίσχωμεν, τὴν ὀργὴν πάσῃ  μηχανῇ   τῶν ψυχῶν ἐξελόντες. Οὕτω γὰρ
[5]   ὡς ἐπὶ φαύλῃ τῇ λοιδορίᾳ·  μιμῇ   δὲ πάλιν ὡς ἀγαθόν. Ἰδοὺ
[3]   ἰδίαν καρδίαν ὑποδεξάμενος, τοὺς ἀνέμους  μιμῇ,   διὰ τῆς ἀντιπνοίας ἀντιδιδόντας τὸ
[5]   Πονηρὸν ὕβρις; φεῦγε τὴν  μίμησιν.   Οὐ γὰρ δὴ τὸ ἕτερον
[6]   ἵνα φθάσῃς αὐτοῦ πρὸς τὴν  μίμησιν.   Τούτων ἕκαστον ὑποτρεχέτω σου τὴν
[3]   χρήσῃ τῷ ἐχθρῷ, μηδὲ  μισεῖς,   τοῦτο ζηλώσῃς. Μηδὲ γένῃ ὥσπερ
[7]   κατὰ τοῦ πονηροῦ, δυνατόν σοι  μισῆσαι   αὐτὸν ὅσον ἄξιον. Δεῖ γὰρ,
[7]   ἐνεργούμενος ἐλεεινός· δὲ ἐνεργῶν  μισητός.   Ἐκεῖ τὸν θυμὸν μετάθες ἐπὶ
[1]   φύσεως ἐνυπάρχει πρὸς ἀνθρώπους τὸ  μῖσος.   ~Διὰ θυμὸν ἀχάλινοι γλῶσσαι, καὶ
[7]   τῆς ἀρετῆς καὶ περὶ τὸ  μῖσος   τῆς ἁμαρτίας. Πρὸς ὅπερ μάλιστα
[8]   ἀτιμίας, ἐλεεινὸν ἡγῇ μᾶλλον  μίσους   ἄξιον. Οὐ τοίνυν τὰ ῥήματα
[2]   ἀμελοῦντες. Οἱονεὶ γὰρ οἴστρῳ τῇ  μνήμῃ   τῶν λελυπηκότων περικεντούμενοι, σφαδάζοντος αὐτοῖς
[6]   κίνημα τῆς ψυχῆς καταστέλλειν τῇ  μνήμῃ   τῶν μακαρίων ἀνδρῶν ὑποδειγμάτων· πῶς
[5]   ταράσσει προσηγορία τοῦ πένητος;  Μνήσθητι   τῆς φύσεως σεαυτοῦ· ὅτι γυμνὸς
[6]   μὴ φέρειν εὐγενῶς τὴν πενίαν.  ~Μνήσθητι   τοῦ Δεσπότου· ὅτι Πλούσιος ὢν,
[3]   ὕφαιμοι· οἱ δὲ σοὶ, εἰπέ  μοι,   γαλήνην βλέπουσι; Φωνὴ τραχεῖα·
[6]   τῶν αἰγιαλῶν κατακλασθὲν ἐστορέσθη. Καθησύχασόν  μοι   τὴν καρδίαν ὑλακτοῦσαν καὶ ἀγριαίνουσαν.
[5]   στεφανοῦται. Καὶ κατακρίνεται τοίνυν οὐχὶ  μόνον   καθηγησάμενος τοῦ δεινοῦ, ἀλλ´
[2]   τὴν ἐπιφάνειαν ἐξανθῆσαν, ἐν ἄλλῃ  μορφῇ   τὸν ὀργιζόμενον ἔδειξε, τὴν συνήθη
[3]   κάτοπτρον τοῦ ὀργίλου, τὴν ἐκείνου  μορφὴν   ἐν σεαυτῷ δεικνύς. Ἐρυθρὸς ἐκεῖνος·
[6]   Περιέῤῥηξάν σου τὸν χιτωνίσκον; Ἀπέδυσάν  μου   καὶ τὸν Κύριον, καὶ διεμερίσαντο
[5]   τῷ συστῆναι τὸν ἁμαρτωλὸν ἐναντίον  μου,   οὐχὶ παρωξύνθην, οὐδὲ ἠμυνάμην, ἀλλ´
[6]   γὰρ, φησὶν, ἐταράχθη καρδία  μου·   τουτέστιν, οὐ διεδόθη πρὸς τὸ
[4]   Τούτοις πρόσθες καὶ τὸ τοῦ  Μωϋσέως   καλόν. Ἐκεῖνος, ὑπὸ Ἀαρὼν καὶ
[7]   μετ´ ὀλίγα· Καὶ εἶπε, φησὶ,  Μωϋσῆς·   Ἐπληρώσατε τὰς χεῖρας ὑμῶν σήμερον
[7]   θυμῷ ὥσπερ ὅπλῳ. Διὰ τοῦτο  Μωϋσῆς   πάντων ἀνθρώπων πραότατος, ἐκδικῶν




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 3/04/2009