HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Basile de Césarée, Homélies sur l'Hexaëméron (V)

Liste des contextes (ordre alphabétique)


φ  =  60 formes différentes pour 100 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Homélie, Chap.
[5, 2]   πενθήρη ἀπορρίψασαν περιβολὴν, μεταμφιεννυμένην τὴν  φαιδροτέραν   καὶ τοῖς οἰκείοις κόσμοις ἀγαλλομένην,
[5, 2]   ἄλλα μυρία γένη φυτῶν σπερματίζοντα  φαίνεται;   Πρὸς δὴ τοῦτό φαμεν, ὅτι
[5, 2]   σπερματίζοντα φαίνεται; Πρὸς δὴ τοῦτό  φαμεν,   ὅτι πολλὰ τῶν φυομένων ἐκ
[5, 6]   ὅτι ἀκριβῶς θεωροῦντι καὶ πάντα  φανήσεται   σπέρματι κεχρημένα, τὰ
[5, 2]   διὰ τοῦ σπέρματος. Πῶς οὖν,  φασὶ,   πάντα εἶναι τὰ ἐκ τῆς
[5, 7]   ταῦτα καὶ περὶ τῶν συκῶν  φασιν.   Ὅθεν οἱ μὲν τὰς ἀγρίας
[5, 6]   τοιαῦτα, καρπὸν μὲν οὐδένα δοκεῖ  φέρειν   ἐκ τοῦ προδήλου, σπέρμα δὲ
[5, 3]   ῥᾳδίως τὸ βάρος τῶν ἀσταχύων  φέρωσιν,   ὅταν πλήρεις ὄντες καρπῶν πρὸς
[5, 2]   γῆ βοτάνην χόρτου, σπεῖρον σπέρμα,  φησὶ,   κατὰ γένος. Ὥστε κἄν τι
[5, 6]   κατεδικάσθη γῆ. Ἀλλὰ προσετάχθη,  φησὶ,   Ξύλον κάρπιμον, ποιοῦν καρπὸν ἐπὶ
[5, 6]   ἄρτον. ~Ἀλλὰ Καὶ ξύλον κάρπιμον,  φησὶ,   ποιοῦν καρπὸν, οὗ τὸ σπέρμα
[5, 6]   Ἀμπελὼν γὰρ ἐγενήθη τῷ ἠγαπημένῳ,  φησὶν,   ἐν κέρατι, ἐν τόπῳ πίονι.
[5, 5]   ἀκολουθίαν. Πῶς οὖν κατὰ γένος,  φησὶν,   γῆ προφέρει τὰ σπέρματα,
[5, 4]   τοὺς ἐπὶ τῆς καρδίας πόρους,  φθάνουσιν   ἐκπέψαι τὸ καταποθὲν, πρὶν τὴν
[5, 4]   ἐγκαλέσομεν τῷ δημιουργῷ ἐπὶ τοῖς  φθαρτικοῖς   ἡμῶν τῆς ζωῆς; ἐκεῖνο δὲ
[5, 6]   καὶ τὴν πρὸς τὰ χρήματα  φιλίαν,   τὴν περὶ τὸ δύστηνον
[5, 8]   βούλομαι περὶ τὴν ἐξέτασιν ταύτην  φιλοτεχνῆσαι,   πῶς τὸ αὐτὸ ὕδωρ νῦν
[5, 9]   τὰ ἥμερα, τὰ ἄγρια, τὰ  φίλυδρα,   τὰ χερσαῖα, τὰ ἀνθοφοροῦντα,
[5, 9]   ὥσπερ ἀμφίβιόν ἐστι, καὶ τοῖς  φιλύδροις   συναριθμούμενον, καὶ κατὰ τὰς ἐρήμους
[5, 2]   πλῆθος περὶ αὐτὸν κολάκων· δορυφορία  φίλων   προσποιητῶν τὴν ἀπ´ αὐτοῦ χάριν
[5, 3]   τοῦτο καταμερίζειν εἰς καλάμην καὶ  φλοιὸν   καὶ τὰς θήκας τοῦ σίτου,
[5, 8]   ῥίζαν αὐτὴν, ἄλλως δὲ τὸν  φλοιὸν   τοῦ στελέχους, καὶ ἄλλως τὸ
[5, 7]   γὰρ νέοις καὶ εὐθαλέσιν  φλοιὸς   περιτέταται· τοῖς δὲ γηράσκουσιν οἷον
[5, 9]   τοὺς ὀποὺς, τὰ κάρφη, τοὺς  φλοιοὺς,   τὸν καρπόν· καὶ ἁπαξαπλῶς ὅσα
[5, 7]   ὑποτιθείσης τῆς φύσεως. Πόσαι τῶν  φλοιῶν   αἱ διαφοραί; Τὰ μὲν γὰρ
[5, 2]   παρὰ τῶν ὑποχειρίων συναθροίζεται  φόβος.   Καὶ τί μετὰ τοῦτο; Μία
[5, 6]   γὰρ ἄγγελος Κυρίου κύκλῳ τῶν  φοβουμένων   αὐτόν. Ἔπειτα καὶ οἱονεὶ χάρακας
[5, 7]   διακέκριται, οἵ γε καὶ τοὺς  φοίνικας   εἰς ἄρρενας καὶ θηλείας διστῶσι.
[5, 8]   ἐν μηλέᾳ, καὶ σύκῳ, καὶ  φοίνικι.   Ἔτι σε βούλομαι περὶ τὴν
[5, 9]   κομῆς ἀπογυμνοῦσθαι. Ἀείφυλλον δὲ  φοίνιξ,   τῷ αὐτῷ φύλλῳ ἐκ τῆς
[5, 6]   δηλονότι λέγει τὸν ἀμπελῶνα, αἷς  φραγμὸν   περιέθηκε τὴν ἐκ τῶν προσταγμάτων
[5, 6]   Καὶ, Ἀμπελῶνα ἐφύτευσα, καὶ περιέθηκα  φραγμόν.   Τὰς ἀνθρωπίνας ψυχὰς δηλονότι λέγει
[5, 5]   τῶν δὲ πεδίων τὰ εὔκαρπα  φρίσσοντα   τοῖς ληΐοις, εἰκόνα πελάγους κυμαίνοντος
[5, 6]   εἰς ὕψος ἡμῶν ἀνάγων τὰ  φρονήματα,   οὐκ ἀφῆκεν ἐρριμμένα χαμαὶ, καὶ
[5, 6]   τὸ μάταιον βάρος τοῦ γηΐνου  φρονήματος.   Δεῖ δὲ, κατὰ τὸν λόγον
[5, 3]   χεδροπῶν, εἴτε τῶν λαχανωδῶν  φρυγανικῶν   τυγχάνοι. Εἷς χόρτος καὶ μία
[5, 5]   γένος, καὶ εἴ τι ἐν  φρυγάνοις,   καὶ εἴ τι ἐν ὀσπρίοις,
[5, 4]   προλαβόντων πεῖρα τῶν βλαπτόντων τὴν  φυγὴν   ὑποβάλλουσα, χαλεπόν ἐστιν, εἰπέ μοι,
[5, 6]   τῶν προσταγμάτων ἀσφάλειαν, καὶ τὴν  φυλακὴν   τῶν ἀγγέλων. Παρεμβαλεῖ γὰρ ἄγγελος
[5, 4]   σύνοικος λόγος πρὸς τὴν  φυλακὴν   τῶν ὀλεθρίων. Οὐ δήπου γὰρ
[5, 5]   βλαστήσεως ἀρξαμένη γῆ, ἵνα  φυλάξῃ   τοὺς νόμους τοῦ κτίσαντος, πᾶσαν
[5, 2]   διασώζεται, τῇ ἀκολουθίᾳ τῆς διαδοχῆς  φυλασσομένου   τοῦ γένους. Βλαστησάτω γῆ.
[5, 9]   εἰ καὶ λεληθότως ὑπαλλάσσει τὰ  φύλλα,   ὥστε μηδέποτε δοκεῖν τῆς κομῆς
[5, 9]   καὶ τῶν ἀειθαλῶν τὰ μὲν  φυλλοβόλα,   τὰ δὲ ἀείφυλλα. Φυλλοβολεῖ γὰρ
[5, 9]   μὲν φυλλοβόλα, τὰ δὲ ἀείφυλλα.  Φυλλοβολεῖ   γὰρ καὶ ἐλαία καὶ πίτυς,
[5, 8]   ἐντεριώνην ἑτέρως. Τὸ αὐτὸ καὶ  φῦλλον   γίνεται, καὶ εἰς ἀκρέμονας καὶ
[5, 8]   Πῶς κατέσχισται τῆς ἀμπέλου τὸ  φῦλλον,   ἵνα καὶ πρὸς τὰς ἐκ
[5, 8]   ἁπαλὸς καρπὸς, παχὺ τοῦ  φύλλου   τὸ σκεπαστήριον, ὡς ἐπὶ τῆς
[5, 9]   δὲ φοίνιξ, τῷ αὐτῷ  φύλλῳ   ἐκ τῆς πρώτης βλαστήσεως εἰς
[5, 6]   ἐξεύροι. γὰρ ὑποκείμενος τῷ  φύλλῳ   κόκκος, ὃν μισχόν τινες τῶν
[5, 9]   βοσκήμασι τροφὴν παρεσκεύαζεν, ἐκ τῶν  φύλλων,   ἐκ τῶν καρπῶν. Ἄλλα τὰς
[5, 8]   οἱ καρποὶ στεγανώτεροι, ἐλαφρὰ τῶν  φύλλων   προβολὴ, ὡς ἐπὶ τῆς
[5, 2]   εἶναι τὰ ἐκ τῆς γῆς  φυόμενα   σπερματικὰ λόγος ἐνδείκνυται, ὅπου
[5, 5]   πρόσταγμα εὕροις ἂν ἐν τοῖς  φυομένοις   ἐπιτελούμενον. δὲ λεγομένη αἶρα,
[5, 3]   τὸ οἰκεῖον μέτρον ἕκαστον τῶν  φυομένων   ἀποκαθίστασθαι, εἴτε τι τῶν σιτηρῶν,
[5, 2]   τοῦτό φαμεν, ὅτι πολλὰ τῶν  φυομένων   ἐκ τῆς γῆς ἐπὶ τοῦ
[5, 2]   ἐστιν ἀληθέστερον τὸ, ἑκάστῳ τῶν  φυομένων   σπέρμα εἶναι, δύναμίν
[5, 1]   ἐστιν ἐν τῇ γενέσει τῶν  φυομένων   βλάστησις· ἔπειτα, ὅταν προκύψῃ
[5, 10]   ἡμετέρου νοήματος τὰς μυρίας τῶν  φυομένων   ἰδιότητας ἐκτελῶν. Ἐκεῖνο ἔτι καὶ
[5, 1]   ἐστὶ, κατὰ μικρὸν διαρθρουμένων τῶν  φυομένων,   καὶ μέχρι τῆς ἐπὶ τὸ
[5, 3]   καὶ νῦν τάξις τῶν  φυομένων   μαρτυρεῖ τῇ πρώτῃ διακοσμήσει.
[5, 2]   καὶ ὁποίῳ δήποτε γένει τῶν  φυομένων   παραστῇς, ἐναργῆ λαμβάνῃς τοῦ ποιήσαντος
[5, 2]   καὶ τὰ μυρία γένη τῶν  φυομένων   προβάλλουσαν. Βούλομαί σοι σφοδρότερον τῆς
[5, 1]   εἶναι τῶν ἀπὸ τῆς γῆς  φυομένων,   τῇ ὁλκῇ τοῦ θερμοῦ πρὸς
[5, 5]   πρῶτον ἐκεῖνο πρόσταγμα διδασκάλιον τῇ  φύσει   γένηται πρὸς τὴν ἑξῆς ἀκολουθίαν.
[5, 6]   ἐροῦμεν; Ὅτι τὰ τιμιώτερα τῇ  φύσει   προηγουμένης τῆς μνήμης τετύχηκεν· ἔπειτα,
[5, 7]   Τί σοι τὸ παρὰ τῆς  φύσεως   αἴνιγμα βούλεται; Ὅτι χρὴ πολλάκις
[5, 10]   περιφέρωνται· οὕτω καὶ τῆς  φύσεως   ἀκολουθία ἐκ τοῦ πρώτου προστάγματος
[5, 6]   συνετῶς ὁραθεῖσα ὑπόμνησίν σοι τῆς  φύσεως   ἐμποιῆσαι. Μέμνησαι γὰρ δηλονότι τῆς
[5, 1]   πρόσταγμα, οἷον νόμος τις ἐγένετο  φύσεως,   καὶ ἐναπέμεινε τῇ γῇ, τὴν
[5, 7]   Τινὰ δὲ καὶ τὴν ἐκ  φύσεως   κακίαν ἐπιμελείαις γεωργῶν θεραπευόμενα ἔγνωμεν·
[5, 2]   εἰς ἔννοιαν ἔρχου τῆς ἀνθρωπίνης  φύσεως,   μεμνημένος τῆς εἰκόνος τοῦ σοφοῦ
[5, 2]   τὸ ἀναγκαῖον τῶν ὑπὸ τῆς  φύσεως   οἰκονομουμένων διασωθήσεται. Πρῶτον μὲν γὰρ
[5, 6]   κατὰ ταὐτὸν ἠπειγμένως ὑπὸ τῆς  φύσεως   παραγόμενα; ῥίζα τῆς ἀμπέλου·
[5, 7]   βάρει τῶν ἄνωθεν ὑποτιθείσης τῆς  φύσεως.   Πόσαι τῶν φλοιῶν αἱ διαφοραί;
[5, 8]   ὀπὸν εἶναι φυτῶν εἰς λίθου  φύσιν   ἀποπηγνύμενον. Μαρτυρεῖ δὲ τῷ λόγῳ
[5, 8]   καρύαις, πρὸς ἁπαλὴν καὶ ἐλαιώδη  φύσιν   μεθίσταται. ~Καὶ τί δεῖ τὰ
[5, 3]   σῖτον τοῖς συνδέσμοις τούτοις  φύσις   κατησφαλίσατο. Ἐν θήκῃ δὲ τὸν
[5, 10]   Τὸ μικρὸν τοῦτο πρόσταγμα εὐθὺς  φύσις   μεγάλη καὶ λόγος ἔντεχνος ἦν,
[5, 10]   πλήρεις ἔργων ἀγαθῶν ἐπειγώμεθα, ἵνα  φυτευθέντες   ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου, ἐν
[5, 8]   ὅταν ἐν τοῖσδέ τισι τοῖς  φυτοῖς   γενόμενον ἀπογλυκανθῇ· νῦν δὲ πληκτικόν
[5, 7]   εὕροις ἂν καὶ ἐν τοῖς  φυτοῖς   παραπλήσια τὰ συμπτώματα. Τοῖς μὲν
[5, 6]   ῥιζῶν ἀποφύσεις, ἃς παρασπῶντες οἱ  φυτοκόμοι   τὸ γένος αὔξουσι. Πρότερον μέντοι,
[5, 8]   τὴν αὔξησιν, καὶ δάκρυον τοῦ  φυτοῦ   καὶ ὀπὸς ἐκ τῆς αὐτῆς
[5, 6]   Οὕτω γὰρ τὸ ἀειθαλὲς τοῦ  φυτοῦ   μιμήσῃ, καὶ τὸ πολύκαρπον δὲ
[5, 7]   πρὸς τὸ οἰκεῖον σχῆμα τοῦ  φυτοῦ   τὴν κόμην ἀποκαθίστασθαι. Τὰ αὐτὰ
[5, 7]   δὲ τῶν θηλειῶν, παρὰ τῶν  φυτουργῶν   διακέκριται, οἵ γε καὶ τοὺς
[5, 9]   ἐπαμφοτερίζοντα τῶν ἠθῶν τῷ τοιούτῳ  φυτῷ   παρεικάζει. ~Βλαστησάτω γῆ. Τὸ
[5, 6]   καὶ τὰ στεφανωματικὰ λεγόμενα τῶν  φυτῶν,   αἵ τε ῥωδωνιαὶ καὶ μυρσίναι
[5, 8]   καὶ τὸ ἤλεκτρον ὀπὸν εἶναι  φυτῶν   εἰς λίθου φύσιν ἀποπηγνύμενον. Μαρτυρεῖ
[5, 7]   ἄρρενος, τοὺς δὲ θεραπευτὰς τῶν  φυτῶν   ἐμβάλλοντας τοῖς κλάδοις, οἷόν τινα
[5, 8]   τῆς γεύσεως, ὅταν δι´ ἄλλων  φυτῶν   ἐνεχθὲν ἀποξύνηται. Καὶ πάλιν εἰς
[5, 7]   τεχνικῶν διατάξεων. Πόσα τότε γένη  φυτῶν   ἐπανέδραμε, τὰ μὲν ἔγκαρπα, τὰ
[5, 7]   ὅτι γεωργία μὲν τὰς τῶν  φυτῶν   ποιότητας μεταβάλλει, δὲ κατ´
[5, 2]   βούτομον, οὐδ´ ἄλλα μυρία γένη  φυτῶν   σπερματίζοντα φαίνεται; Πρὸς δὴ τοῦτό
[5, 7]   Τὰ μὲν γὰρ λειόφλοια τῶν  φυτῶν,   τὰ δὲ ῥηξίφλοια· καὶ τὰ
[5, 7]   τὰς καρπογονίας διαφορὰ τῶν καρπίμων  φυτῶν   τοσαύτη, ὅσην οὐδ´ ἂν ἐπελθεῖν
[5, 9]   καὶ ποταμῶν ὄχθαι μυρίοις γένεσι  φυτῶν   ὡραΐζοντο. Καὶ τὰ μὲν τὴν
[5, 1]   ὁρῶμεν γινόμενον. γὰρ τότε  φωνὴ,   καὶ τὸ πρῶτον ἐκεῖνο πρόσταγμα,
[5, 2]   γῆ. Νόησόν μοι ἐκ μικρᾶς  φωνῆς,   καὶ προστάγματος οὕτω βραχέος, τὴν




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 4/06/2009