HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Basile de Césarée, Homélies sur l'Hexaëméron (V)

Liste des contextes (ordre alphabétique)


λ  =  38 formes différentes pour 54 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Homélie, Chap.
[5, 5]   γῆς ἐπιτηδείας καὶ ἀέρων εὐκράτων  λάβηται,   πρὸς τὸ ἀρχαῖον εἶδος ἐπανιέναι.
[5, 2]   γένει τῶν φυομένων παραστῇς, ἐναργῆ  λαμβάνῃς   τοῦ ποιήσαντος τὴν ὑπόμνησιν. Πρῶτον
[5, 5]   Πᾶσα δὲ βοτάνη καὶ πᾶν  λαχανηρὸν   γένος, καὶ εἴ τι ἐν
[5, 1]   τῶν ἐν πόαις ἔτι καὶ  λαχάνοις   ὄντων, τροφὴν ἀνθρώπων ὑπάρχειν. ~Βλαστησάτω
[5, 3]   εἴτε τῶν χεδροπῶν, εἴτε τῶν  λαχανωδῶν   φρυγανικῶν τυγχάνοι. Εἷς χόρτος
[5, 6]   Κυρίου εἰκόνος, ὅτι ἄμπελον ἑαυτὸν  λέγει,   καὶ τὸν Πατέρα τὸν γεωργὸν,
[5, 6]   φραγμόν. Τὰς ἀνθρωπίνας ψυχὰς δηλονότι  λέγει   τὸν ἀμπελῶνα, αἷς φραγμὸν περιέθηκε
[5, 5]   γῆ βοτάνην χόρτου. Πόσην αὐτόματον  λέγει   τροφὴν ἐν τούτοις, τήν τε
[5, 9]   ~Καὶ τί δεῖ τὰ πόρρω  λέγειν,   ὅπου γε ἐπὶ τῆς αὐτῆς
[5, 5]   μετέπεσεν. Καὶ μέντοι καὶ πάλιν  λέγεται,   ἐπειδὰν γῆς ἐπιτηδείας καὶ ἀέρων
[5, 6]   καὶ δασεῖς· καὶ τὰ στεφανωματικὰ  λεγόμενα   τῶν φυτῶν, αἵ τε ῥωδωνιαὶ
[5, 5]   τοῖς φυομένοις ἐπιτελούμενον. δὲ  λεγομένη   αἶρα, καὶ ὅσα λοιπὰ νόθα
[5, 7]   τινα σπέρματα τῶν ἀρρένων, τοὺς  λεγομένους   ψῆνας, καὶ οὕτως οἷον ἐν
[5, 5]   τῇ τῶν σπερμάτων αὐξήσει παρεικάζει,  λέγων·   Ὡς ὅταν ἄνθρωπος βάλῃ τὸν
[5, 5]   τέλειον ἤγαγε τὰ βλαστήματα. Καὶ  λειμῶνες   μὲν ἦσαν βαθεῖς τῇ ἀφθονίᾳ
[5, 9]   διαφοραὶ, πόσαι; Ἴδοις ἂν ἐν  λειμῶνι   τὸ αὐτὸ ὕδωρ ἐρυθραινόμενον μὲν
[5, 8]   τὸ αὐτὸ ὕδωρ νῦν μὲν  λεῖόν   ἐστι τῇ αἰσθήσει, ὅταν ἐν
[5, 7]   αἱ διαφοραί; Τὰ μὲν γὰρ  λειόφλοια   τῶν φυτῶν, τὰ δὲ ῥηξίφλοια·
[5, 9]   ἐλαία καὶ πίτυς, εἰ καὶ  λεληθότως   ὑπαλλάσσει τὰ φύλλα, ὥστε μηδέποτε
[5, 2]   Οὕτω γὰρ καὶ τὸ τῆς  λέξεως   ἀκόλουθον ἀποκαταστῆναι δυνήσεται, ἀκαταλλήλως νῦν
[5, 3]   καὶ περιολισθαίνοντα τῆς γῆς τὰ  λεπτότατα   μόρια, ἐπὶ πλέον ἀνευρύνει τοὺς
[5, 8]   τὰ ἐμφαινόμενα κάρφη καὶ τὰ  λεπτότατα   τῶν ζῴων, ἅπερ, ἁπαλοῦ ὄντος
[5, 4]   ἐκ τοῦ δηλητηρίου βλάβην ἀποδιδράσκοντες.  Λεπτοὺς   γὰρ ἔχοντες τοὺς ἐπὶ τῆς
[5, 6]   καὶ ἰτέαι, καὶ πτελέαι, καὶ  λεῦκαι,   καὶ ὅσα τοιαῦτα, καρπὸν μὲν
[5, 9]   ἐν τῷδε, καὶ ἐν ἑτέρῳ  λευκόν·   καὶ πλείονα πάλιν τῆς ἐν
[5, 5]   πεδίων τὰ εὔκαρπα φρίσσοντα τοῖς  ληΐοις,   εἰκόνα πελάγους κυμαίνοντος ἐν τῇ
[5, 8]   τινες ἐπὶ τῆς Αἰγύπτου καὶ  Λιβύης   ἕτερον ὀπῶν γένος ἀποδακρύουσι. Λόγος
[5, 8]   ἤλεκτρον ὀπὸν εἶναι φυτῶν εἰς  λίθου   φύσιν ἀποπηγνύμενον. Μαρτυρεῖ δὲ τῷ
[5, 8]   τὸ ὑγρὸν ἀπεγλυκάνθη, ἐκεῖ δὲ  λιπαρὸν   γέγονεν, ἀλλ´ ὅτι καὶ ἐν
[5, 7]   τῇ ῥίζῃ στέλεχος σφῆνα πεύκης  λιπαρὸν   τῆς ἐντεριώνης μέσης διελαθέντα δέξωνται,
[5, 4]   τῆς ζωῆς; ἐκεῖνο δὲ οὐ  λογισόμεθα,   ὅτι οὐ πάντα τῆς γαστρὸς
[5, 4]   δὲ τῶν γενομένων ἴδιόν τινα  λόγον   ἐν τῇ κτίσει πληροῖ. Μὴ
[5, 8]   μὴ τῇ πείρᾳ διδαχθεὶς, οὐδένα  λόγον   εὑρήσει τὴν ἐνέργειαν παριστῶντα. Πῶς
[5, 2]   ῥίζης ἀφίησί τινα προβολὴν, σπέρματος  λόγον   ἔχουσαν, πρὸς τὸ μέλλον. Τοῦτο
[5, 6]   ῥίζας. Τάχα δὲ σπέρματος ἐπέχουσι  λόγον   καὶ αἱ τῶν ῥιζῶν ἀποφύσεις,
[5, 9]   Ἀλλὰ γὰρ ὁρῶ μοι τὸν  λόγον   τῇ ἀπληστίᾳ τῆς θεωρίας εἰς
[5, 6]   φρονήματος. Δεῖ δὲ, κατὰ τὸν  λόγον   τῆς παροιμίας, μηδὲ ὑλομανεῖν, τουτέστι,
[5, 8]   Λιβύης ἕτερον ὀπῶν γένος ἀποδακρύουσι.  Λόγος   δέ τίς ἐστι, καὶ τὸ
[5, 2]   τῆς γῆς φυόμενα σπερματικὰ  λόγος   ἐνδείκνυται, ὅπου γε οὔτε κάλαμος,
[5, 10]   πρόσταγμα εὐθὺς φύσις μεγάλη καὶ  λόγος   ἔντεχνος ἦν, θᾶττον τοῦ ἡμετέρου
[5, 8]   ἐστιν διαφορὰ, οὐδεὶς ἂν  λόγος   ἐξίκοιτο. Ἄλλο γὰρ τοῦ σχίνου
[5, 4]   διακρίνοντα· σοὶ δὲ καὶ  λόγος   πάρεστι, καὶ ἰατρικὴ τέχνη τὸ
[5, 4]   σοι μὲν αὐτάρκης σύνοικος  λόγος   πρὸς τὴν φυλακὴν τῶν ὀλεθρίων.
[5, 8]   σοφίαν ἀπόρρητον. Τίς ἂν ἐφίκοιτο  λόγος;   Πῶς ἀνθρώπινος νοῦς πάντα μετ´
[5, 5]   καὶ μὴ γνησίως μαθητευομένων τῷ  λόγῳ,   ἀλλ´ ἐκ τῆς τοῦ πονηροῦ
[5, 7]   ἂν ἐπελθεῖν τις δυνηθείη τῷ  λόγῳ.   Οὐ γὰρ μόνον ἐν τοῖς
[5, 8]   φύσιν ἀποπηγνύμενον. Μαρτυρεῖ δὲ τῷ  λόγῳ   τὰ ἐμφαινόμενα κάρφη καὶ τὰ
[5, 5]   δὲ λεγομένη αἶρα, καὶ ὅσα  λοιπὰ   νόθα σπέρματα τοῖς τροφίμοις ἐγκαταμέμικται,
[5, 7]   ἀπεσχισμένον, βίου σώφρονος καὶ τῆς  λοιπῆς   κατὰ τὸ ἦθος εὐταξίας ἐπιμελούμενον,
[5, 4]   σίτου τὸ κώνειον· μετὰ τῶν  λοιπῶν   τροφίμων ἑλλέβορος, καὶ ἀκόνιτον, καὶ
[5, 6]   τούτῳ τῷ ῥήματι πᾶσαι μὲν  λόχμαι   κατεπυκνοῦντο· πάντα δὲ ἀνέτρεχε δένδρα,
[5, 5]   τινὸς ἄλλης αἰτίας τοῖς γινομένοις  λυμαινομένης.   Οὐ μὴν οὐδὲ καταδίκη
[5, 6]   ἀπολαύσεως ἐγγύθεν ἔχωμεν παρακειμένην τὴν  λύπην,   μεμνημένοι τῆς ἁμαρτίας, δι´ ἣν
[5, 4]   τινες τῷ κωνείῳ καὶ τὸ  λυσσῶδες   τῶν ὀρέξεων κατεμάραναν· καὶ τῷ




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 4/06/2009