HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Basile de Césarée, Homélies sur l'Hexaëméron (V)

Liste des contextes (ordre alphabétique)


η  =  37 formes différentes pour 144 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Homélie, Chap.
[5, 7]   ἴδῃς τὸν ἐν βίῳ ἐθνικῷ,     ἀπό τινος αἱρέσεως ἐνδιαστρόφου τῆς
[5, 4]   οὐδὲν ἀργῶς, οὐδὲν ἀχρήστως γεγενημένον.     γὰρ τροφὴν παρέχει τινὶ τῶν
[5, 2]   τῶν φυομένων σπέρμα εἶναι,     δύναμίν τινα σπερματικὴν ἐνυπάρχειν. Καὶ
[5, 2]   καὶ τὰς ἐκ βασιλέων τιμάς·     ἐθνῶν ἐπιμέλειαν· στρατοπέδων ἡγεμονίαν·
[5, 7]   Ἤδη δέ τινες τετηρήκασιν ἐκτεμνομένας     καὶ ἐπικαιομένας τὰς πίτυς εἰς
[5, 4]   τροφὴν παρέχει τινὶ τῶν ἀλόγων·     καὶ ἡμῖν αὐτοῖς παρὰ τῆς
[5, 2]   πλούτῳ καὶ πολιτικήν τινα δυναστείαν,     καὶ τὰς ἐκ βασιλέων τιμάς·
[5, 4]   ταύριον αἷμα, τούτου ἕνεκεν ἔδει     μὴ παραχθῆναι τὸ ζῷον,
[5, 2]   ἐλεεινὸς, τῷ χρόνῳ μαρανθεὶς,     νόσῳ διαλυθείς. δεῖνα περίβλεπτος
[5, 4]   μὴ παραχθῆναι τὸ ζῷον,     παραχθὲν ἄναιμον εἶναι, οὗ τῆς
[5, 2]   πυρετὸς εἷς, πλευρῖτις,     περιπνευμονία, ἀνάρπαστον ἐξ ἀνθρώπων ἀπάγουσα
[5, 2]   Μία νὺξ, πυρετὸς εἷς,     πλευρῖτις, περιπνευμονία, ἀνάρπαστον ἐξ
[5, 2]   τί μετὰ τοῦτο; Μία νὺξ,     πυρετὸς εἷς, πλευρῖτις,
[5, 8]   τὴν αἴσθησιν, ὅταν ἐν ἀψίνθῳ     σκαμμωνίᾳ γένηται. Καὶ ἐν μὲν
[5, 2]   ἀληθέστερον τὸ, ἑκάστῳ τῶν φυομένων     σπέρμα εἶναι, δύναμίν τινα
[5, 6]   ἀκριβῶς θεωροῦντι καὶ πάντα φανήσεται     σπέρματι κεχρημένα, τὰ ἰσοδυναμοῦντα
[5, 2]   βασιλέων τιμάς· ἐθνῶν ἐπιμέλειαν·     στρατοπέδων ἡγεμονίαν· τὸν κήρυκα μέγα
[5, 9]   φίλυδρα, τὰ χερσαῖα, τὰ ἀνθοφοροῦντα,     τὰ ἀνάνθη, ἐν μικρῷ τὸν
[5, 6]   πάντα φανήσεται σπέρματι κεχρημένα,     τὰ ἰσοδυναμοῦντα τοῖς σπέρμασιν ἔχοντα.
[5, 6]   τὴν πρὸς τὰ χρήματα φιλίαν,     τὴν περὶ τὸ δύστηνον δοξάριον
[5, 8]   Καὶ ἐν μὲν ταῖς βαλάνοις,     τῷ καρπῷ τῆς κρανείας, πρὸς
[5, 2]   αὔριον αὐτὸς οὗτος ἐλεεινὸς,     τῷ χρόνῳ μαρανθεὶς, νόσῳ
[5, 3]   τῶν χεδροπῶν, εἴτε τῶν λαχανωδῶν     φρυγανικῶν τυγχάνοι. Εἷς χόρτος καὶ
[5, 6]   δὲ τῷ κάλλει τοῦ ἄνθους     ἄκανθα παρεζεύχθη, ἵνα τῷ τερπνῷ
[5, 1]   ἐν τῇ γενέσει τῶν φυομένων     βλάστησις· ἔπειτα, ὅταν προκύψῃ μικρὸν
[5, 3]   φυομένων μαρτυρεῖ τῇ πρώτῃ διακοσμήσει.     γὰρ βλάστησις καθηγεῖται πάσης βοτάνης
[5, 1]   ἔτι καὶ νῦν ὁρῶμεν γινόμενον.     γὰρ τότε φωνὴ, καὶ τὸ
[5, 6]   καὶ τριβόλους ἡμῖν ἀνατέλλειν κατεδικάσθη     γῆ. Ἀλλὰ προσετάχθη, φησὶ, Ξύλον
[5, 5]   σῖτον ἐν τῷ στάχυϊ. Βλαστησάτω     γῆ βοτάνην. Καὶ ἐν ἀκαριαίᾳ
[5, 1]   ποάζον παραπλήσιόν ἐστιν ἁπάντων. Βλαστησάτω     γῆ βοτάνην χόρτου. Καθ´ ἑαυτὴν
[5, 4]   ζημία τοῦ παρεθέντος. Βλαστησάτω     γῆ βοτάνην χόρτου. Καὶ εὐθέως
[5, 2]   νοῦν τῶν εἰρημένων τοιοῦτον, Βλαστησάτω     γῆ βοτάνην χόρτου, καὶ σπέρμα
[5, 3]   παχείας τῆς καλάμης ἁδρυνόμενον. Βλαστησάτω     γῆ βοτάνην χόρτου. Ὅταν εἰς
[5, 5]   εἰς προσθήκην εὐχαριστίας περιελήλυθε. ~Βλαστησάτω     γῆ βοτάνην χόρτου. Πόσην αὐτόματον
[5, 3]   ὁμοίωσις τῆς ἀνθρωπίνης δόξης. ~Βλαστησάτω     γῆ βοτάνην χόρτου, σπεῖρον σπέρμα
[5, 2]   ὄντων, τροφὴν ἀνθρώπων ὑπάρχειν. ~Βλαστησάτω     γῆ βοτάνην χόρτου, σπεῖρον σπέρμα,
[5, 1]   ~Καὶ εἶπεν Θεός· βλαστησάτω     γῆ βοτάνην χόρτου, σπεῖρον σπέρμα
[5, 5]   ῥοπῇ ἀπὸ τῆς βλαστήσεως ἀρξαμένη     γῆ, ἵνα φυλάξῃ τοὺς νόμους
[5, 5]   οὐκ οἶδεν αὐτός. Αὐτομάτη γὰρ     γῆ καρποφορεῖ πρῶτον χόρτον, εἶτα
[5, 2]   διαδοχῆς φυλασσομένου τοῦ γένους. Βλαστησάτω     γῆ. Νόησόν μοι ἐκ μικρᾶς
[5, 9]   τῶν μικροτάτων ὑμῖν παριστῶντα. Βλαστησάτω     γῆ ξύλον κάρπιμον, ποιοῦν καρπὸν
[5, 6]   σπέρμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ, ἐκδοῦναι     γῆ· πολλὰ δὲ τῶν δένδρων
[5, 5]   Πῶς οὖν κατὰ γένος, φησὶν,     γῆ προφέρει τὰ σπέρματα, ὁπότε
[5, 1]   γῆ βοτάνην χόρτου. Καθ´ ἑαυτὴν     γῆ προφερέτω τὴν βλάστησιν, οὐδεμιᾶς
[5, 1]   εἰς τὸ ἑξῆς παρεχόμενος. Βλαστησάτω     γῆ. Πρῶτόν ἐστιν ἐν τῇ
[5, 10]   τῷ τοιούτῳ φυτῷ παρεικάζει. ~Βλαστησάτω     γῆ. Τὸ μικρὸν τοῦτο πρόσταγμα
[5, 7]   τὰς τῶν φυτῶν ποιότητας μεταβάλλει,     δὲ κατ´ ἀρετὴν τῆς ψυχῆς
[5, 5]   ἂν ἐν τοῖς φυομένοις ἐπιτελούμενον.     δὲ λεγομένη αἶρα, καὶ ὅσα
[5, 7]   δυνατή ἐστι παντοδαπῶν ἀρρωστημάτων ἐπικρατῆσαι.     δὲ περὶ τὰς καρπογονίας διαφορὰ
[5, 8]   οἷς πόση πρὸς ἄλληλά ἐστιν     διαφορὰ, οὐδεὶς ἂν λόγος ἐξίκοιτο.
[5, 2]   αὐτὸν σκηνὴν ἐξαπίνης ἀπογυμνώσασα, καὶ     δόξα ἐκείνη ὥσπερ ἐνύπνιον ἀπηλέγχθη.
[5, 10]   Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν,     δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς
[5, 7]   αὐτοῦ διακόσμησις, δυσέφικτος δὲ καὶ     ἐξεύρεσις τῆς ἑκάστου ἰδιότητος, καὶ
[5, 4]   τῆς κτίσεως θησαυροῖς ἄπορος μὲν     εὕρεσις τοῦ τιμιωτέρου, δυσφορωτάτη δὲ
[5, 4]   εὕρεσις τοῦ τιμιωτέρου, δυσφορωτάτη δὲ     ζημία τοῦ παρεθέντος. Βλαστησάτω
[5, 9]   ἀπαγάγω τῆς κτίσεως, ἐπιλείψει με     ἡμέρα τὴν μεγάλην σοφίαν ἐκ
[5, 7]   ἐξεύρεσις τῆς ἑκάστου ἰδιότητος, καὶ     θεωρία τῆς πρὸς ἕκαστον τῶν
[5, 3]   τέχνης ἀπασχολῆσαι· πῶς γόνασι διαζώννυται     καλάμη τοῦ σίτου, ἵνα ὥσπερ
[5, 5]   γινομένοις λυμαινομένης. Οὐ μὴν οὐδὲ     καταδίκη ἐνεπόδιζε τῇ εὐθηνίᾳ τῆς
[5, 2]   οὔτε κάλαμος, οὔτε ἄγρωστις, οὔτε     μίνθη, οὐ κρόκος, οὐ σκόροδον,
[5, 9]   συμπαραμένων. Ἔπειτα κἀκεῖνο σκόπει, πῶς     μυρίκη ὥσπερ ἀμφίβιόν ἐστι, καὶ
[5, 9]   περιπτώσεων συλλεγομένη τὸ χρήσιμον, ταῦτα     ὀξεῖα τοῦ κτίσαντος πρόνοια, ἐξ
[5, 8]   ἐν τοῖς γλυκέσι καρποῖς ἀμύθητος     παραλλαγὴ τῆς ποιότητος. Ἄλλο γὰρ
[5, 8]   τούτοις δ´ ἂν προσβλαβὴς ἐγένετο     παχυτέρα περιβολὴ ἐκ τῆς ἀπ´
[5, 1]   διὰ τοῦτο πρεσβυτέρα τοῦ ἡλίου     περὶ γῆν διακόσμησις· ἵνα καὶ
[5, 2]   τὸ, Κατὰ γένος. Οὐ γὰρ     προβολὴ τοῦ καλάμου ἐλαίας ἐστὶ
[5, 8]   καρποὶ στεγανώτεροι, ἐλαφρὰ τῶν φύλλων     προβολὴ, ὡς ἐπὶ τῆς καρύας;
[5, 2]   ἀπηλέγχθη. Ὥστε ἐπιτέτευκται τῷ προφήτῃ     πρὸς τὸ ἀδρανέστατον ἄνθος ὁμοίωσις
[5, 6]   ἠπειγμένως ὑπὸ τῆς φύσεως παραγόμενα;     ῥίζα τῆς ἀμπέλου· τὰ κλήματα
[5, 3]   καθ´ ὁμοιότητα. Ἔτι καὶ νῦν     τάξις τῶν φυομένων μαρτυρεῖ τῇ
[5, 10]   ἐν ἑαυτοῖς περιφέρωνται· οὕτω καὶ     τῆς φύσεως ἀκολουθία ἐκ τοῦ
[5, 1]   Ἆρα οὖν τοῖς μὲν βοσκήμασιν     τροφὴ προαπετέθη, τὸ δὲ ἡμέτερον
[5, 7]   ποικίλη μὲν ἐν ἑκάστῳ δένδρῳ     τῶν μερῶν αὐτοῦ διακόσμησις, δυσέφικτος
[5, 4]   τέχνη τὸ χρήσιμον ἐκπορίζουσα, καὶ     τῶν προλαβόντων πεῖρα τῶν βλαπτόντων
[5, 1]   συναύξει τοῦ βίου κατασκευήν. Ἔπειτα,     τῶν σπερμάτων γένεσις τί ἄλλο
[5, 3]   δὲ σῖτον τοῖς συνδέσμοις τούτοις     φύσις κατησφαλίσατο. Ἐν θήκῃ δὲ
[5, 2]   πρὸς ἡμᾶς ἐπανέρχεται, καὶ ἡμῖν     χρῆσις τῶν σπερμάτων ἀφώρισται· ὥστε
[5, 9]   καρπόν· καὶ ἁπαξαπλῶς ὅσα ἡμῖν     χρονία πεῖρα ἐξεῦρεν, ἐκ τῶν
[5, 9]   ἐξ ἀρχῆς προβλεψαμένη, εἰς γένεσιν  ἤγαγε.   Σὺ δὲ ὅταν ἴδῃς τὰ
[5, 5]   διεξελθοῦσα, εὐθὺς πρὸς τὸ τέλειον  ἤγαγε   τὰ βλαστήματα. Καὶ λειμῶνες μὲν
[5, 6]   ἐξομοιῶν. Ἀμπελὼν γὰρ ἐγενήθη τῷ  ἠγαπημένῳ,   φησὶν, ἐν κέρατι, ἐν τόπῳ
[5, 2]   ἐθνῶν ἐπιμέλειαν· στρατοπέδων  ἡγεμονίαν·   τὸν κήρυκα μέγα βοῶντα πρὸ
[5, 6]   τοῦτο πτόησιν ἀπόπτυστον καὶ εὐκαταφρόνητον  ἡγησάμενος,   ὥσπερ ἐσκάφη καὶ ἀνέπνευσεν ἀποσκευασάμενος
[5, 5]   ἑαυτῶν βλάβας τοῖς ἀκεραιοτέροις ἐμβάλωσιν.  Ἤδη   δὲ Κύριος καὶ τὴν
[5, 7]   τινὰ θάνατον τὴν τομὴν ὑπομείναντα.  Ἤδη   δέ τινες τετηρήκασιν ἐκτεμνομένας
[5, 4]   σφοδρὰς ὀδύνας τῶν σωμάτων κατακοιμίζουσιν.  Ἤδη   δέ τινες τῷ κωνείῳ καὶ
[5, 7]   αἱ διαφοραὶ τῶν καρπῶν, ἀλλ´  ἤδη   καὶ ἐν αὐτῷ τῷ εἴδει
[5, 3]   εἶτα τὸν καρπὸν ἐπὶ ξηρᾶς  ἤδη   καὶ παχείας τῆς καλάμης ἁδρυνόμενον.
[5, 7]   συκῶν τὴν ἀτονίαν ἰῶνται, ῥέοντα  ἤδη   καὶ σκεδαννύμενον τὸν καρπὸν τοῖς
[5, 5]   βοτάνῃ, καὶ τὴν ἐν καρποῖς  ἤδη;   πόσην δὲ τὴν ἐξ ἐπιμελείας
[5, 9]   στυπτικώτατον μὲν ἐπὶ τῶν ἀκρεμόνων,  ἥδιστον   δὲ ἐν τοῖς βότρυσιν. Αἱ
[5, 7]   καὶ τῆς λοιπῆς κατὰ τὸ  ἦθος   εὐταξίας ἐπιμελούμενον, πλεῖον σεαυτοῦ τὸ
[5, 9]   τὰ πονηρότερα καὶ ἐπαμφοτερίζοντα τῶν  ἠθῶν   τῷ τοιούτῳ φυτῷ παρεικάζει. ~Βλαστησάτω
[5, 8]   δέ τίς ἐστι, καὶ τὸ  ἤλεκτρον   ὀπὸν εἶναι φυτῶν εἰς λίθου
[5, 2]   εὔχροιαν ὑπὸ τῆς κατὰ τὴν  ἡλικίαν   ἀκμῆς, σφριγῶν καὶ σύντονος, καὶ
[5, 1]   δεομένη. Ἐπειδή τινες οἴονται τὸν  ἥλιον   αἴτιον εἶναι τῶν ἀπὸ τῆς
[5, 1]   ἵνα καὶ τοῦ προσκυνεῖν τὸν  ἥλιον,   ὡς αὐτὸν τὴν αἰτίαν τῆς
[5, 8]   ἀντέχῃ, καὶ τὴν ἀκτῖνα τοῦ  ἡλίου   διὰ τῆς ἀραιότητος δαψιλῶς ὑποδέχηται;
[5, 1]   ἐπισπώμενον, διὰ τοῦτο πρεσβυτέρα τοῦ  ἡλίου   περὶ γῆν διακόσμησις· ἵνα
[5, 8]   τινὰ μὲν γυμνὰ πέπτεται τῷ  ἡλίῳ,   τινὰ δὲ ἐν ἐλύτροις κεκαλυμμένα
[5, 6]   Ἐκκλησίᾳ κλήματα προσηγόρευσε· καὶ προσκαλεῖται  ἡμᾶς   εἰς πολυκαρπίαν, ἵνα μὴ ἀχρηστίαν
[5, 2]   διαφέρῃ, κἀκείνων τὸ κέρδος πρὸς  ἡμᾶς   ἐπανέρχεται, καὶ ἡμῖν χρῆσις
[5, 6]   τοῦ πατεῖσθαι ἄξια. Βούλεται δὲ  ἡμᾶς   καὶ οἱονεὶ ἕλιξί τισι ταῖς
[5, 7]   αἴνιγμα βούλεται; Ὅτι χρὴ πολλάκις  ἡμᾶς   καὶ παρὰ τῶν ἀλλοτρίων τῆς
[5, 6]   ὑψηλοτάτων ἑαυτοὺς παρισάζωμεν. Ἀπαιτεῖ δὲ  ἡμᾶς   καὶ τὸ καταδέχεσθαι σκαπτομένους. Ἀποσκάπτεται
[5, 10]   παντὸς καταντήσῃ. Ἐφ´ ἣν καὶ  ἡμεῖς   πάντες ἔγκαρποι καὶ πλήρεις ἔργων
[5, 9]   τῆς κτίσεως, ἐπιλείψει με  ἡμέρα   τὴν μεγάλην σοφίαν ἐκ τῶν
[5, 9]   Σὺ δὲ ὅταν ἴδῃς τὰ  ἥμερα,   τὰ ἄγρια, τὰ φίλυδρα, τὰ
[5, 5]   καθεύδῃ, καὶ ἐγείρηται νύκτα καὶ  ἡμέραν,   καὶ σπόρος ἐγείρηται, καὶ
[5, 7]   τὰς ἀγρίας συκᾶς παραφυτεύουσι ταῖς  ἡμέροις·   οἱ δὲ τοὺς ὀλύνθους ἐκδήσαντες,
[5, 7]   ὀλύνθους ἐκδήσαντες, τῶν εὐκάρπων καὶ  ἡμέρων   συκῶν τὴν ἀτονίαν ἰῶνται, ῥέοντα
[5, 4]   πάντα τῆς γαστρὸς ἕνεκεν τῆς  ἡμετέρας   δεδημιούργηται; Ἀλλ´ ἡμῖν μὲν αἱ
[5, 1]   τροφὴ προαπετέθη, τὸ δὲ  ἡμέτερον   οὐδεμιᾶς ἐφάνη προνοίας ἄξιον; Ἀλλὰ
[5, 10]   λόγος ἔντεχνος ἦν, θᾶττον τοῦ  ἡμετέρου   νοήματος τὰς μυρίας τῶν φυομένων
[5, 6]   δι´ ἣν ἀκάνθας καὶ τριβόλους  ἡμῖν   ἀνατέλλειν κατεδικάσθη γῆ. Ἀλλὰ
[5, 4]   τινὶ τῶν ἀλόγων· καὶ  ἡμῖν   αὐτοῖς παρὰ τῆς ἰατρικῆς τέχνης
[5, 2]   κέρδος πρὸς ἡμᾶς ἐπανέρχεται, καὶ  ἡμῖν   χρῆσις τῶν σπερμάτων ἀφώρισται·
[5, 9]   τὸν καρπόν· καὶ ἁπαξαπλῶς ὅσα  ἡμῖν   χρονία πεῖρα ἐξεῦρεν, ἐκ
[5, 4]   ἕνεκεν τῆς ἡμετέρας δεδημιούργηται; Ἀλλ´  ἡμῖν   μὲν αἱ ἀποτεταγμέναι τροφαὶ πρόχειροι
[5, 6]   αὐτόν. Ἔπειτα καὶ οἱονεὶ χάρακας  ἡμῖν   παρακατέπηξε θέμενος ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ
[5, 9]   τὰς ἐκ τῆς ἰατρικῆς ὠφελείας  ἡμῖν   προεξένει· τοὺς χυλοὺς, τοὺς ὀποὺς,
[5, 5]   τὴν ἐξ ἐπιμελείας καὶ γεωργίας  ἡμῖν   προσγινομένην; Οὐκ εὐθὺς ἐκέλευσε σπέρμα
[5, 4]   ταῦτα ἐν καιρῷ ποτε καὶ  ἡμῖν   χρήσιμα. Διὰ μὲν γὰρ τοῦ
[5, 6]   μακαρίων ἀνδρῶν ὑποδείγμασιν εἰς ὕψος  ἡμῶν   ἀνάγων τὰ φρονήματα, οὐκ ἀφῆκεν
[5, 6]   γεωργὸν, καὶ τοὺς καθ´ ἕνα  ἡμῶν   διὰ τῆς πίστεως ἐμπεφυτευμένους τῇ
[5, 10]   ἐν ταῖς αὐλαῖς τοῦ Θεοῦ  ἡμῶν   ἐξανθήσωμεν, ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ
[5, 4]   οὗ τῆς ἰσχύος πρὸς τοσαῦτα  ἡμῶν   ἐπιδεῖται βίος; Ἀλλά σοι
[5, 5]   κατεκρίθημεν, ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου  ἡμῶν   ἐσθίειν τὸν ἄρτον. ~Ἀλλὰ Καὶ
[5, 6]   ἠξιώθη τὰ συνεκτικώτερα τῆς ζωῆς  ἡμῶν,   ὅσα ἔμελλε τοῖς οἰκείοις καρποῖς
[5, 4]   τῷ δημιουργῷ ἐπὶ τοῖς φθαρτικοῖς  ἡμῶν   τῆς ζωῆς; ἐκεῖνο δὲ οὐ
[5, 10]   ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ  ἡμῶν,   δόξα καὶ τὸ
[5, 6]   αἳ βάρος εἰσὶ ταῖς καρδίαις  ἡμῶν.   Ὥστε τὴν σαρκίνην ἀγάπην
[5, 5]   ὑπερεῖχεν. Οὐδὲ γὰρ ἀπότευγμά τι  ἦν   ἐν τοῖς τότε προβληθεῖσιν, οὔτε
[5, 10]   φύσις μεγάλη καὶ λόγος ἔντεχνος  ἦν,   θᾶττον τοῦ ἡμετέρου νοήματος τὰς
[5, 6]   τὸ ῥόδον τότε ἄνευ ἀκάνθης  ἦν,   ὕστερον δὲ τῷ κάλλει τοῦ
[5, 6]   λύπην, μεμνημένοι τῆς ἁμαρτίας, δι´  ἣν   ἀκάνθας καὶ τριβόλους ἡμῖν ἀνατέλλειν
[5, 10]   συντέλειαν τοῦ παντὸς καταντήσῃ. Ἐφ´  ἣν   καὶ ἡμεῖς πάντες ἔγκαρποι καὶ
[5, 5]   γὰρ ταῦτα τῆς ἁμαρτίας δι´  ἣν   κατεκρίθημεν, ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου
[5, 6]   Πρότερον μέντοι, ὥσπερ ἔφαμεν, μνήμης  ἠξιώθη   τὰ συνεκτικώτερα τῆς ζωῆς ἡμῶν,
[5, 6]   ἐλαίῳ. Πόσα συνέτρεχε κατὰ ταὐτὸν  ἠπειγμένως   ὑπὸ τῆς φύσεως παραγόμενα;
[5, 2]   μεμνημένος τῆς εἰκόνος τοῦ σοφοῦ  Ἡσαΐου,   ὅτι Πᾶσα σὰρξ ὡς χόρτος,
[5, 6]   πεῦκαι· πάντες δὲ θάμνοι εὐθὺς  ἦσαν   ἀμφίκομοι καὶ δασεῖς· καὶ τὰ
[5, 5]   τὰ βλαστήματα. Καὶ λειμῶνες μὲν  ἦσαν   βαθεῖς τῇ ἀφθονίᾳ τοῦ χόρτου,
[5, 9]   Καὶ τὰ μὲν τὴν ἀνθρωπίνην  ηὐτρέπιστο   κατακοσμῆσαι τράπεζαν· τὰ δὲ βοσκήμασι




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 4/06/2009