HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Barnabé (1e s. ? - 2e s. ? ap. J. Chr.), Épître (texte complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ο  =  141 formes différentes pour 631 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Chapitre
[8]   αἷς ἡμεῖς σωθησόμεθα· ὅτι καὶ     ἀλγῶν σάρκα διὰ τοῦ ῥύπου
[6]   δύσχρηστος ἡμῖν ἐστίν. τί λέγει     ἄλλος προφήτης Μωϋσῆς αὐτοῖς; Ἰδού,
[11]   ὡς χνοῦς, ὃν ἐκρίπτει     ἄνεμος ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς.
[7]   καὶ ὅταν γένηται οὕτως, ἄγει     βαστάζων τὸν τράγον εἰς τὴν
[13]   ἵνα εὐλογηθῇ, ὅτι πρεσβύτερος ἦν·     γὰρ Ἰωσὴφ προσήγαγεν εἰς τὴν
[16]   εἰσάγε εἰσ τὸν ἄφθαρτον ναόν.     γὰρ ποθῶν σωθῆναι βλέπει οὐκ
[21]   ὅσα γέγραπται, ἐν τούτοις περιπατεῖν.     γὰρ ταῦτα ποιῶν ἐν τῇ
[7]   θυσίαν, ἵνα καὶ τύπος     γενόμενος ἐπὶ Ἰσαὰκ τοῦ προσενεχθέντος
[18]   αἰώνων καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας,     δὲ ἄρχων καιροῦ τοῦ νῦν
[21]   ἄρατε ἐξ ὑμῶν πᾶσαν ὑπόκρισιν.     δὲ θεός, τοῦ παντὸς
[9]   πάντα τὰ ἔθνη ἀπερίτμητα ἀκροβυστίαν,     δὲ λαὸς οὗτος ἀπερίτμητος καρδίας.
[1]   δικαιοσύνης μαρτυρία. ἐγνώρισεν γὰρ ἡμῖν     δεσπότης διὰ τῶν προφητῶν τὰ
[4]   Ἐνὼχ λέγει. Εἰς τοῦτο γὰρ     δεσπότης συντέτμηκεν τοὺς καιροὺς καὶ
[10]   τί δὲ τὸ διχηλοῦν; ὅτι     δίκαιος καὶ ἐν τούτῳ τῷ
[6]   μοι; ἀντιστήτω μοι· τίς     δικαιούμενός μοι; ἐγγισάτω τῷ παιδὶ
[7]   ἕνα τί ποιήσωσιν; Ἐπικατάρατος, φησιν,     εἷς. προσέχετε, πῶς τύπος
[21]   τῇ βασιλείᾳ τοῦ θεοῦ δοξασθήσεται·     ἐκεῖνα ἐκλεγόμενος μετὰ τῶν ἔργων
[4]   καὶ τὰς ἡμέρας, ἵνα ταχύνῃ     ἠγαπημένος αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὴν
[9]   πνεῦμα κυρίου προφητεύει· Τίς ἐστιν     θέλων ζῆσαι εἰς τὸν αἰῶνα;
[5]   τοῦ κόσμου κύριος εἶπεν     θεὸς ἀπὸ καταβολῆς κόσμου· Ποιήσωμεν
[6]   αὐτοῖς; Ἰδού, τάδε λέγει κύριος     θεός· Ἐισέλθατε εἰς τὴν γῆν
[15]   ἀρχῇ τῆς κτίσεως· Καὶ ἐποίησεν     θεὸς ἐν ἓξ ἡμέραις τὰ
[3]   περιστελεῖ σε. τότε βοήσεις, καὶ     θεὸς επακούσεταί σου, ἔτι λαλοῦντός
[15]   καρδίᾳ καθαρᾷ. εἰ οὖν ἣν     θεὸς ἡμέραν ἡγίασεν νῦν τις
[11]   ἵνα γνῶσιν ὅτι ἐγὼ κύριος     θεος. καί· Κατοικήσεις ἐν ὑψηλῷ
[16]   ἐν τῷ κατοικητηρίῳ ἡμῶν ἀληθῶς     θεὸς κατοικεῖ ἐν ἡμῖν. πῶς;
[14]   οὖν προφήτης· Ἐγὼ κύριος,     θεός σου, ἐκάλεσά σε ἐν
[9]   Ἰσραήλ, ὅτι τάδε λέγε κύριος     θεός σου. καὶ πάλιν τὸ
[5]   εἰς τοῦτο ὑπέμεινεν, λέγει γὰρ     θεὸς τὴν πληγὴν τῆς σαρκὸς
[9]   πρὸς αὐτούς· Τάδε λέγει κύριος     θεὸς ὑμῶν (ὧδε εὑρίκω ἐντολήν)
[13]   ἐν ἄλλῃ προφητείᾳ λέγει φανερώτερον     Ἰακὼβ πρὸς Ἰωσὴφ τὸν υἱὸν
[7]   ὁμοίους καὶ προσενέγκατε, καὶ λαβέτω     ἱερεὺς τὸν ἕνα εἰς ὁλοκαύτωμα
[15]   εἰς εὐφροσύνην, ἐν καὶ     Ἰησοῦς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν καὶ
[8]   ἁπλότητι λέγει ὑμῖν. μόσχος     Ἰησοῦς ἐστίν, οἱ προσφέροντες ἄνδρες
[13]   τῷ ἐλάσσονι. αἰσθάνεσθαι ὀφείλετε, τίς     Ἰσαὰκ καὶ τίς Ρεβέκκα,
[12]   χεῖρας, καὶ οὕτως πάλιν ἐνίκα     Ἰσραήλ. εἶτα, ὁπόταν καθεῖλεν, ἐθανατοῦντο.
[7]   νοεῖτε τέκνα εὐφροσύνης, ὅτι πάντα     καλὸς κύριος προεφανέρωσεν ἡμῶν, ἵνα
[6]   τὴν ἐντολήν, τί λέγει; Τίς     κρινόμενός μοι; ἀντιστήτω μοι·
[6]   μεγάλη καὶ θαυματή, ἣν ἐποίησεν     κύριος. ἀπολούστερον ὑμῖν γράφω, ἵνα
[4]   ἐν τοῖς δικαιώμασιν αὐτοῦ εὐφρανθῶμεν.     κύριος ἀποσωπολήμπτως κρινεῖ τὸν κόσμον.
[10]   τὰς ἐντολὰς λαλοῦμεν, ὡς ἠθέλησεν     κύριος. διὰ τοῦτο περιέτεμεν τὰς
[6]   ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι; εὐλογητὸς     κύριος ἡμῶν, ἀδελφοί, σοφίαν
[21]   τὸ καλόν· μὴ ἐλλειπητε. ἐγγὺς     κύριος καὶ μισθὸς αὐτοῦ.
[5]   εὑρεθῶμεν. ~Εἰς τοῦτο γὰρ υπέμεινεν     κύριος παραδοῦναι τὴν σάρκα εἰς
[21]   σώζεσθε, ἀγάπης τέκνα καὶ εἰρήνης.     κύριος τῆς δόξης καὶ πάσης
[5]   καὶ τοῦτο, ἀδελφοί μου· εἰ     κύριος ὑπέμεινεν παθεῖν περὶ τῆς
[10]   οὐδὲ ὁμοιωθήσῃ τοῖς τοιούτοις, ὅτι     λαγωὸς κατ’ ἐνιαυτὸν πλεονεκτεῖ τὴν
[9]   ἀλλ’ ἐρεῖς· Καὶ μὴν περιτέτμηται     λαὸς εἰς σφραγῖδα. ἀλλὰ καὶ
[16]   τῶν ἐχθρῶν ὑπηρέται ἀνοικοδομήσουσιν καὶ     λαὸς Ἰσραὴλ παραδίδοσθαι, ἐφανερώθη. λέγει
[13]   λέγει. ~Ἴδωμεν δὲ εἰ οὗτος     λαὸς κληρονομεῖ πρῶτος,
[3]   προβλέψας, ὡς ἐν ἀκεραιοσύνῃ πιστεύσει     λαός, ὃν ἡτοίμασεν ἐν τῷ
[12]   προφήτῃ, ἵνα μόνον ἀκούσῃ πᾶς     λαός; ὅτι πάντα πατὴρ
[11]   ὅτι δύο καὶ πονηρὰ ἐποίησεν     λαὸς οὗτος· ἐμὲ ἐγκατέλιπον, πηγὴν
[13]   ἐπὶ τίνων δέδειχεν, ὅτι μείζων     λαὸς οὗτος ἐκεῖνος. καὶ
[14]   Μωϋσῆ, κατάβηθι τὸ τάχος, ὅτι     λαός σου, ὃν ἐξήγαγες ἐκ
[4]   κατάβηθι τὸ τάχος, ὅτι ἠνόμησεν     λαός σου, οὓς ἐξήγαγες ἐκ
[16]   θεὸς κατοικεῖ ἐν ἡμῖν. πῶς;     λόγος αὐτοῦ τῆς πίστεως,
[19]   οὐ παιδοφθορήσεις. οὐ μή σου     λόγος τοῦ θεοῦ ἐξέθῃ ἐν
[14]   τῆς γῆς, οὕτως λέγει κύριος     λυτρωσάμενός σε θεός. καὶ πάλιν
[3]   ἐλεήσῃς. εἰς τοῦτο οὖν, ἀδελφοί,     μακρόθυμος προβλέψας, ὡς ἐν ἀκεραιοσύνῃ
[13]   καὶ ὑπερέξει λαὸς λαοῦ καὶ     μείζων δουλεύσει τῷ ἐλάσσονι. αἰσθάνεσθαι
[13]   Ἰωσήφ· Οἶδα, τέκνον, οἶδα· ἀλλ’     μειζων δουλεύσει τῷ ἐλάσσονι, καὶ
[4]   ἀντιστῶμεν, ἵνα μὴ σχῇ παρείσδυσιν     μέλας. φύγωμεν ἀπὸґ πάσης ματαιότητος,
[18]   δὲ ἄγγελοι του σατανᾶ. καὶ     μέν ἐστιν κύριος ἀπὸ αἰώνων
[21]   ἐλλειπητε. ἐγγὺς κύριος καὶ     μισθὸς αὐτοῦ. ἔτι καὶ ἐρωτῶ
[4]   ἐὰν ἀγαθός, πονηρός,     μισθὸς τῆς πονηρίας ἔπροσθεν αὐτοῦ·
[8]   πῶς ἐν ἁπλότητι λέγει ὑμῖν.     μόσχος Ἰησοῦς ἐστίν, οἱ
[16]   ὀνόματι κυρίου. προσέχετε δέ, ἵνα     ναὸς τοῦ κυρίου ἐνδόξως οἰκοδομηθῇ.
[16]   δρακί; οὐκ ἐγώ; λέγει κύριος·     οὐρανός μοι θρόνος, δὲ
[4]   ἡμέραις· οὐδὲν γὰρ ὠφελήσει ἡμᾶς     πᾶς χρόνος τῆς πίστεως ἡμῶν,
[14]   λόγῳ. γέτραπται γάρ, πῶς αὐτῳ     πατὴρ ἐντέλλεται, λυτρωσάμενον ἡμᾶς ἐκ
[12]   πᾶς λαός; ὅτι πάντα     πατὴρ φανεροῖ περὶ τοῦ υἱοῦ
[4]   ἐπικαθυπνώσωμεν ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν, καὶ     πονηρὸς ἄρχων λαβὼν τὴν καθ’
[2]   τῆς σωτηρίας ἡμῶν, ἵνα μὴ     πονηρὸς παρείσδυσιν πλάνης ποιήσας ἐν
[5]   ἐπὶ ξύλου πάθῃ. λέγει γὰρ     προφητεύων ἐπ’ αὐτῷ. Φεῖσαί μου
[4]   ἥξῃ, λέγει δὲ οὕτως καὶ     προφήτης· Βασιλεῖαι δέκα ἐπὶ τῆς
[14]   ἑαυτῷ λαὸν ἅγιον. λέγει οὖν     προφήτης· Ἐγὼ κύριος, θεός
[11]   νοσσιᾶς ἀφῃρημενοι. καὶ πάλιν λέγει     προφήτης· Ἐγὼ πορεύσομαι ἔμπροσθέν σου
[6]   πρῶτα. εἰς τοῦτο οὖν ἐκήρυξεν     προφήτης· Εἰσέλθατε εἰς γῆν ῥέουσαν
[6]   καταφάγεται ὑμᾶς. καὶ παλιν λέγει     προφήτης, ἐπεὶ ὡς λίθος ἰσχυρὸς
[6]   προεφανερώθη τὸ πάθος. λέγει γὰρ     προφήτης ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ· Οὐαὶ
[11]   ἀλλ’ ἑαυτοῖς οἰκοδομήσουσιν. λέγει γὰρ     προφήτης· Ἔστηθι οὐρανέ, καὶ ἐπὶ
[14]   τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν. λέγει γὰρ     προφήτης· Καὶ ἦν Μωϋσῆς νηστεύων
[14]   γινώσκομεν οὖν, πόθεν ἐλυτρώθημεν. πάλιν     προφήτης λέγει· Ἰδού, τέθεικά σε
[14]   λυτρωσάμενός σε θεός. καὶ πάλιν     προφήτης λέγει· Πνεῦμα κυρίου ἐπ’
[6]   στερεὰν πέτραν. λέγει δὲ πάλιν     προφήτης· Λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ
[6]   τῶν κρυφίων αὐτοῦ· λέγει γὰρ     προφήτης παραβολὴν κυρίου· τίς νοήσει,
[6]   ὑμῶν. τί οὖν λέγει πάλιν     προφητης; Περιέσχεν με συναγωγὴ πονηρευομένων,
[13]   οὗτος λαὸς κληρονομεῖ     πρῶτος, καὶ εἰ διαθήκη
[6]   εὐλογητὸς κύριος ἡμῶν, ἀδελφοί,     σοφίαν καὶ νοῦν θέμενος ἐν
[9]   ὀκτώ· ἔχεις Ἰησοῦν. ὅτι δὲ     σταυρὸς ἐν τῷ ταῦ ἤμελλεν
[11]   ἀλλῳ προφήτῃ λέγει· Και ἔσται     ταῦτα ποιῶν ὡς τὸ ξύλον
[9]   τῷ ἑνὶ τὸν σταυρόν. οἶδεν     τὴν ἔμφυτον δωρεὰν τῆς διδαχῆς
[11]   παρὰ τὰς διεξόδους τῶν ὑδάτων,     τὸν καρπὸν αὐτοῦ οὐκ απορυήσεται,
[7]   καὶ ἐμπτύσαντες; ἀληθῶς οὗτος ἦν,     τότε λέγων ἑαυτὸν υἱον θεοῦ
[21]   πᾶσαν ὑπόκρισιν. δὲ θεός,     τοῦ παντὸς κόσμου κυριεύων, δῴη
[8]   ξύλον (ἴδε πάλιν τύπος     τοῦ σταυροῦ καὶ τὸ ἔριον
[7]   πνευματος προσφέρειν θυσίαν, ἵνα καὶ     τύπος γενόμενος ἐπὶ Ἰσαὰκ
[8]   κόκκινον ἐπὶ ξύλον (ἴδε πάλιν     τύπος τοῦ σταυροῦ καὶ
[7]   φησιν, εἷς. προσέχετε, πῶς     τύπος τοῦ Ἰησοῦ φανεροῦνται· Καὶ
[15]   ἑβδόμῃ. τοῦτο λέγει· ὅταν ἐλτὼν     υἱὸς αὐτοῦ καταργήσει τὸν καιρὸν
[5]   τὰς ἀκτῖνας αὐτοῦ ἀντοφθαλμῆσαι; οὐκοῦν     υἱὸς τοῦ θεοῦ εἰς τοῦτο
[12]   τὸν οἶκον πάντα τοῦ Ἀμαλὴκ     υἱὸς τοῦ θεοῦ ἐπ’ ἐσχάτων
[7]   αὐτοῦ ζωοποιήσῃ ἡμᾶς· πιστεύσωμεν, ὅτι     υἱὸς τοῦ θεοῦ οὐκ ἠδύνατο
[7]   εὐχαριστοῦντες ὀφείλομεν αἰνεῖν. εἰ οὖν     υἱὸς τοῦ θεοῦ, ὢν κύριος
[11]   οὐχ οὕτως, αλλ’ ὡς     χνοῦς, ὃν ἐκρίπτει ἄνεμος
[10]   φοβεῖσθαι τὸν κύριον ἁμαρτάνουσιν ὡς     χοῖρος, καὶ ἐπὶ καθέδραν λοιμῶν
[10]   ἐπιγινώσκουσιν τὸν κύριον, ὡς καὶ     χοῖρος ὅταν τρώγει τὸν κύριον
[15]   πάντα ἀρχὴν ἡμέρας ὀγδόης ποιήσω,     ἐστιν ἄλλου κόσμου ἀρχήν. διὸ
[5]   τῇ ἀφέσει τῶν ἁμαρτιῶν ἁγνισθῶμεν,     ἐστιν ἐν τῷ αἵματι τοῦ
[16]   ἡμῖν τὴν θύραν τοῦ ναοῦ,     ἐστιν στόμα, μετάνοιαν διδοὺς ημῖν,
[11]   τοῦτο λέγει· ὅτι πᾶν ῥῆμα,     ἐὰν ἐξελεύσεται ἐξ ὑμῶν διὰ
[10]   τὸν κύριον, μετὰ τῶν μελετώντων     ἔλαβον διάσταλμα ῥήματος ἐν τῇ
[11]   τότε, φησίν ἀποδώσω. νῦν δὲ     λέγει· τὰ φύλλα οὐκ ἀπορυήσεται,
[19]   ἐν ὁδῷ θανάτου, μισήσεις πᾶν,     οὐκ ἔστιν ἀρεστὸν τῷ θεῷ,
[15]   τὰ σάββατα ἐμοὶ δεκτά, ἀλλἃ     πεποίηκα, ἐν καταπαύσας τὰ
[15]   καταπαύσας τὰ πάντα ἀρχὴν ἡμέρας  ὀγδόης   ποιήσω, ἐστιν ἄλλου κόσμου
[15]   καὶ ἄγομεν τὴν ἡμέραν τὴν  ὀγόην   εἰς εὐφροσύνην, ἐν καὶ
[19]   αὕτη· ἐάν τις θέλων ὁδὸν  ὁδεύειν   ἐπὶ τὸν ὡρισμένον τόπον, σπεύσῃ
[18]   ἐπὶ ἑτέραν γνῶσιν καὶ διδαχήν.  Ὁδοὶ   δύο εἰσὶν διδαχῆς καὶ ἐξουσίας,
[11]   βουλῇ δικαίων, ὅτι γινώσκει κύριος  ὁδὸν   δικαίων, καὶ ὁδὸς ἀσεβῶν απολεῖται.
[19]   ἐστιν αὕτη· ἐάν τις θέλων  ὁδὸν   ὁδεύειν ἐπὶ τὸν ὡρισμένον τόπον,
[5]   ὁδοῦ δικαιοσύνης γνῶσιν ἑαυτὸν εἰς  ὁδὸν   σκότους ἀποσυνέχει. ἔτι δὲ καὶ
[11]   γινώσκει κύριος ὁδὸν δικαίων, καὶ  ὁδὸς   ἀσεβῶν απολεῖται. αἰσθάνεσθε, πῶς τὸ
[20]   ἐστιν σκολιὰ καὶ κατάρας μεστή.  ὁδὸς   ἐστιν θανάτου αἰωνίου μετὰ τιμωρίας,
[20]   φωτός. ~Ἧ δὲ τοῦ μέλαος  ὁδός   ἐστιν σκολιὰ καὶ κατάρας μεστή.
[19]   νῦν τῆς ἀνομίας. ~Ἡ οὖν  ὁδὸς   τοῦ φωτός ἐστιν αὕτη· ἐάν
[19]   ἐν συνειδήσει πονηρᾷ. αὑτη ἐστὶν  ὁδὸς   τοῦ φωτός. ~Ἧ δὲ τοῦ
[5]   δικαιως ἀπολεῖται ἄνθρωπος, ὃς ἔχων  ὁδοῦ   δικαιοσύνης γνῶσιν ἑαυτὸν εἰς ὁδὸν
[4]   τελείως τὰ ἔργα τῆς πονηρᾶς  ὁδοῦ.   μὴ καθ’ ἑαυτοὺς ἐνδύνοντες μονάζετε
[10]   εἰς τὰ βάθη· καὶ ἐν  ὁδῷ   ἁμαρτωλῶν οὐκ ἔστη, καθὼς οἱ
[12]   πρὸς λαὸν ἀπειθῆ καὶ ἀντιλέγοντα  ὁδῷ   δικαίᾳ μου. πάλιν Μωϋσῆς ποιεῖ
[1]   ἐπίσταμαι, ὅτι ἐμοὶ συνώδευσεν ἐν  ὁδῷ   δικαιοσύνης κύριος, καὶ πάντως ἀναγκάζομαι
[19]   κολληθήσῃ μετὰ τῶν πορευομένων ἐν  ὁδῷ   θανάτου, μισήσεις πᾶν, οὐκ
[18]   διαφορὰ δὲ πολλὴ τῶν δύο  ὁδῶν.   ἐφ’ ἧς μὲν γάρ εἰσιν
[9]   διαθήκης αὐτῶν εἰσίν; ἀλλὰ καὶ  οἱ   Αἰγύπτιοι ἐν περιτομῇ εἰσίν. μάθετε
[5]   ἐν σαρκί, οὐδ’ ἂν πως  οἱ   ἄνθρωποι ἐσώθησαν βλέποντες αὐτόν, ὅτε
[11]   ἂν ποιῇ, κατευοδωθήσεται. οὐχ οὕτως  οἱ   ἀσεβεῖς, οὐχ οὕτως, αλλ’
[10]   δόγματα οὕτως ἐν πνεύματι ἐλάλησεν·  οἱ   δὲ κατ’ ἐπιθυμίαν τῆς σαρκὸς
[10]   ὁδῷ ἁμαρτωλῶν οὐκ ἔστη, καθὼς  οἱ   δοκοῦντες φοβεῖσθαι τὸν κύριον ἁμαρτάνουσιν
[8]   Ἰησοῦ ἐπὶ ξύλου, καὶ ὅτι  οἱ   ἐλπίζοντες ἐπ’ αὐτὸν ζήσονται εἰς
[8]   δόξα. οἱ ῥαντίζοντες παῖδες  οἱ   εὐαγγελισάμενοι ἡμῖν τὴν ἄφεσιν τῶν
[7]   θλιβέντα κυριεῦσαι αὐτοῦ. οὕτω, φησίν,  οἱ   θέλοντές με ἰδεῖν καὶ ἅψασθαί
[7]   ἁμαρτιῶν. προσέχετε ἀκριβῶς· Καὶ φαγέτωσαν  οἱ   ἱερεῖς μόνοι πάντες τὸ ἔντερον
[7]   ἀκούσατε, πῶς περὶ τούτου πεφανέρωκαν  οἱ   ἱερεῖς τοῦ ναοῦ. γεγραμμένης ἐντολῆς·
[9]   Σύρος καὶ Ἄραψ καὶ πάντες  οἱ   ἱερεῖς τῶν εἰδώλων. ἄρα οὖν
[10]   ἐν βουλῇ ἀσεβῶν, καθὼς καὶ  οἱ   ἰχθύες πορεύονται ἐν σκότει εἰς
[16]   γέ τοι πάλιν λέγει· Ἰδού,  οἱ   καθελόντες τὸν ναὸν τοῦτον αὐτοὶ
[7]   εὑρίσκοντες· οὕτω μόνης τῆς ῥαχοῦς  οἱ   καρποὶ γλυκεῖς εἰσιν. τί οὖν
[6]   προφήτης· Λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν  οἱ   οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν
[9]   καὶ πάλιν λέγει· Ἀκοῇ ἀκούσονται  οἱ   πόρρωθεν, ἐποίησα γνώσονται. καί·
[8]   ἐστίν, οἱ προσφέροντες ἄνδρες ἁμαρτωλοὶ  οἱ   προσενέγκαντες αὐτὸν ἐπὶ τὴν σφαγήν.
[8]   μόσχος Ἰησοῦς ἐστίν,  οἱ   προσφέροντες ἄνδρες ἁμαρτωλοὶ οἱ προσενέγκαντες
[5]   ὑπὸ χειρὸς ἀνθρώπων παθεῖν; μάθετε.  οἱ   προφῆται, ἀπ’ αὐτοῦ ἔχοντες τὴν
[8]   διὰ τί δὲ τρεῖς παῖδες  οἱ   ῥαντίζοντες; εἰς μαρτυριον Ἀβραάμ, Ἰσαάκ,
[8]   ἄνδρες, οὐκέτι ἁμαρτωλῶν δόξα.  οἱ   ῥαντίζοντες παῖδες οἱ εὐαγγελισάμενοι ἡμῖν
[4]   λέγει γὰρ γραφή· Οὐαὶ  οἱ   συνετοὶ ἑαυτοῖς καὶ ἐνώπιον ἑαυτῶν
[16]   ναοῦ ἐρῶ ὑμῖν, ὡς πλανώμενος  οἱ   ταλαίπωροι εἰς τὴν οἰκοδομὴν ἤλπισαν,
[16]   τῶν ἐχτρῶν· νῦν καὶ αὐτοι  οἱ   τῶν ἐχθρῶν ὑπηρέται ἀνοικοδομήσουσιν καὶ
[15]   ἐν ἑτέρῳ λέγει· Ἐὰν φυλάξωσιν  οἱ   υἱοί μου τὸ σάββατον, τότε
[11]   ὥρισεν. τοῦτο γὰρ λέγει· μακάριοι,  οἳ   ἐπὶ τὸν σταυρὸν ἐλπίσαντες κατέβησαν
[13]   Ἰακὼβ πρὸς Ἰωσήφ· Οἶδα, τέκνον,  οἶδα·   ἀλλ’ μειζων δουλεύσει τῷ
[9]   ἔμαθεν ἀπ’ ἐμοῦ λόγον· ἀλλὰ  οἶδα,   ὅτι ἄξιοί ἐστε ὑμεῖς. ~Ὅτι
[13]   καὶ εἶπεν Ἰακὼβ πρὸς Ἰωσήφ·  Οἶδα,   τέκνον, οἶδα· ἀλλ’ μειζων
[10]   ὁμοιωθήσῃ ἀνθρώποις τοιούτοις, οἵτινες οὐκ  οἴδασιν   διὰ κόπου καὶ ἰδρῶτος προίζειν
[9]   ἐν τῷ ἑνὶ τὸν σταυρόν.  οἶδεν   τὴν ἔμφυτον δωρεὰν τῆς
[10]   ὅταν τρώγει τὸν κύριον οὐκ  οἶδεν,   ὅταν δὲ πεινᾷ κραυγάζει, καὶ
[10]   λέγει; ὅτι τὴν τροφὴν λαμβάνων  οἶδεν   τὸν τρέφοντα αὐτὸν καὶ ἐπ’
[3]   ὑπερόψῃ αὐτόν, οὐδὲ ἀπὸ τῶν  οικείων   τοῦ σπέρματός σου. τότε ῥαγήσεται
[16]   ναὸς τοῦ κυρίου ἐνδόξως  οἰκοδομηθῇ.   πῶς, μάθετε. λαβόντες τὴν ἄφεσιν
[16]   ὅσα ἦν ἐναντία τῷ θεῷ.  Οἰκοδομηθήσετα   δὲ ἐπὶ τῷ ὀνόματι κυρίου.
[16]   ὅτι ἔτιν ναός. πῶς οὖν  οἰκοδομηθήσεται   ἐπὶ τῷ ὀνόματι κυρίου, μάθετε.
[16]   Καὶ ἔσται, τῆς ἑβδομάδος συντελουμένης  οἰκοδομηθήσεται   ναὸς θεοῦ ἐνδόξως ἐπὶ τῷ
[16]   πλανώμενος οἱ ταλαίπωροι εἰς τὴν  οἰκοδομὴν   ἤλπισαν, καὶ οὐκ ἐπὶ τὸν
[16]   τῶν ποδῶν μου· ποῖον οἶκον  οἰκοδομήσετέ   μοι, τίς τόπος τῆς
[16]   τὸν ναὸν τοῦτον αὐτοὶ αὐτὸν  οἰκοδομήσουσιν.   γίνεται. διὰ γὰρ τὸ πολεμεῖν
[11]   οὐ μὴ προσδέξονται, ἀλλ’ ἑαυτοῖς  οἰκοδομήσουσιν.   λέγει γὰρ προφήτης· Ἔστηθι
[16]   φθαρτὸν καὶ ἀσθενές, ὡς ἀληθῶς  οἰκοδομητὸς   ναὸς διὰ χειρός, ὅτι ἦν
[16]   ἀκούειν. τοῦτό ἐστιν πνευματικὸς ναὸς  οἰκοδομούμενος   τῷ κυρίῳ. ~Ἐφ’ ὅσον ἦν
[6]   προφήτης· Λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ  οἰκοδομοῦντες,   οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας.
[16]   τὸν ποιήσαντα αὐτούς, ὡς ὄντα  οἶκον   θεοῦ. σχεδὸν γὰρ ὡς τὰ
[16]   ὑποπόδιον τῶν ποδῶν μου· ποῖον  οἶκον   οἰκοδομήσετέ μοι, τίς τόπος
[12]   ὅτι ἐκκόψει ἐκ ῥιζῶν τὸν  οἶκον   πάντα τοῦ Ἀμαλὴκ υἱὸς
[3]   περίβαλε· ἀστέγους εἴσαγε εἰς τὸν  οἶκον   σου, καὶ ἐὰν ἴδῃς ταπεινόν,
[16]   πλήρης μὲν εἰδωλολοτρείας καὶ ἦν  οἶκος   δαιμονίων διὰ τὸ ποιεῖν, ὅσα
[9]   Καὶ περιέτεμεν Ἀβραὰμ ἐκ τοῦ  οἴκου   αὐτοῦ ἄνδρας δεκαοκτὼ καὶ τριακοσίους.
[14]   ἐκ δεσμῶν πεπεδημένους καὶ ἐξ  οἴκου   φυλακῆς καθημένους ἐν σκότει. γινώσκομεν
[10]   οὐ μή, φησίν, γενηθῃς τοιοῦτος,  οἵους   ἀκούομεν ἀνομίαν ποιούσαις ἐν τῷ
[8]   καὶ τὸν ἁνισμὸν τῆς καρδίας,  οἷς   ἔδωκεν τοῦ εὐαγγελίου τὴν ἐξουσίαν
[8]   προσφέρειν δάμαλιν τοὺς ἄνδρας, ἐν  οἷς   εἰσὶν ἁμαρίαι τέλειαι, καὶ σφάξαντας
[15]   ἐν τοῖς δέκα λόγοις, ἐν  οἷς   ἐλάλησεν ἐν τῷ ὄρει Σινᾶ
[10]   φησίν, ὁμοιωθήσῃ κολλώμενος ἀντρώποις τοιούτοις,  οἵτινες   εἰς τέλος εἰσὶν ἀσεβεῖς καὶ
[10]   οὐ κολληθήσῃ, φησίν, ἄθρώποις τοιούτοις,  οἵτινές   εἰσιν ὅμοιοι χοίρων· τουτέστιν ὅταν
[10]   κολληθήσῃ οὐδὲ ὁμοιωθήσῃ ἀνθρώποις τοιούτοις,  οἵτινες   οὐκ οἴδασιν διὰ κόπου καὶ
[9]   τὸ δεκαοκτὼ ι’ δέκα, η’  ὀκτώ·   ἔχεις Ἰησοῦν. ὅτι δὲ
[12]   πάλιν ἐν ἑτέρῳ προφήτῃ λέγει·  Ὅλην   τὴν ἡμέραν ἐξεπέτασα τὰς χεῖρας
[1]   ὡς εἷς ἐξ ὑμῶν ὑποδείξω  ὀλίγα,   δι’ ὧν ἐν τοῖς παροῦσιν
[4]   μήποτε, ὡς γέγραπται, πολλοὶ κλητοί,  ολίγοι   δὲ ἐκλεκτοὶ εὑρεθῶμεν. ~Εἰς τοῦτο
[7]   ἱερεὺς τὸν ἕνα εἰς  ὁλοκαύτωμα   ὑπὲρ ἁμαρτιῶν. τὸν δὲ ἕνα
[2]   ἐκ γῆς Αἰγύπτου, προσενέγκαι μοι  ὁλοκαυτώματα   καὶ θυσίας; ἀλλ’ τοῦτο
[2]   ὑμῶν; λέγει κύριος. πλήρης εἰμὶ  ὁλοκαυτωμάτων,   καὶ στέαρ ἀρνῶν καὶ αἷμα
[2]   προφητῶν, ὅτι οὔτε θυσιῶν οὔτε  ὁλοκαυτωμάτων   οὔτε προσφορῶν ψρῄζει, λέγων ὅτε
[11]   πορεύσομαι ἔμπροσθέν σου καὶ ὄρη  ὁμαλιῶ   καὶ πύλας χαλκᾶς συντρίψω καὶ
[10]   φησίν, ἄθρώποις τοιούτοις, οἵτινές εἰσιν  ὅμοιοι   χοίρων· τουτέστιν ὅταν σπαταλῶσιν, ἐπιλανθάνονται
[7]   υἱον θεοῦ εἶναι. πῶς γὰρ  ὅμοιος   ἐκείνῳ; εἰς τοῦτο ὁμοίους τοὺς
[7]   Λάβετε δύο τράγους καλοὺς καὶ  ὁμοίους   καὶ προσενέγκατε, καὶ λαβέτω
[7]   γὰρ ὅμοιος ἐκείνῳ; εἰς τοῦτο  ὁμοίους   τοὺς τράγους, καλούς, ἴσους, ἵινα,
[4]   προσέχειν νῦν ἑαυτοῖς καὶ μὴ  ὁμοιοῦσθαί   τισιν ἐπισωρεύοντας ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν
[6]   Ποιήσωμεν κατ’ εἰκόνα καὶ καθ’  ὁμοίσιν   ἡμῶν τὸν ἄνθρωπον, καὶ ἀρχέτωσαν
[10]   οὐ μή, φησίν, κολληθήσῃ οὐδὲ  ὁμοιωθήσῃ   ἀνθρώποις τοιούτοις, οἵτινες οὐκ οἴδασιν
[10]   οὐδὲ σηπίαν· οὐ μή, φησίν,  ὁμοιωθήσῃ   κολλώμενος ἀντρώποις τοιούτοις, οἵτινες εἰς
[10]   μὴ γένῃ, φησίν, παιδοφθόρος οὐδὲ  ὁμοιωθήσῃ   τοῖς τοιούτοις, ὅτι λαγωὸς
[10]   γένῃ μοιχὸς οὐδὲ φθορεὺς οὐδὲ  ὁμοιωθήσῃ   τοῖς τοιούτοις. πρὸς τί; ὅτι
[4]   ἁμαρτωλῶν καὶ πονηρῶν συντρέχειν, μήποτε  ὁμοιωθῶμεν   αὐτοῖς. τὸ τέλειον σκάνδαλον ἤγγικεν,
[12]   πιστεύσῃ, ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα.  ~Ὁμοίως   πάλιν περὶ τοῦ σταυροῦ ὁρίζει
[4]   τρεῖς ὑφ’ ἓν τῶν βασιλέων.  ὁμοίως   περὶ τοῦ αὐτοῦ λέγει Δανιήλ·
[2]   ἡμῖν λέγει, θέλων ἡμᾶς μὴ  ὁμοίως   πλανωμένους ἐκείνοις ζητειν, πῶς προσάγωμεν
[5]   ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα καὶ καθ’  ὁμοίωσιν   ἡμετέραν· πῶς οὖν ὑπέμεινεν ὑπὸ
[7]   καὶ ἐροῦσιν· Οὐχ οὗτός ἐστιν,  ὅν   ποτε ἡμεῖς ἐσταυρώσαμεν ἐξουθενήσαντες καὶ
[6]   δὲ πάλιν προφήτης· Λίθον  ὃν   ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη
[12]   αὐτὸν παθεῖν, καὶ αὐτὸς ζωοποιήσει,  ὃν   δόξουσιν ἀπολωλεκέναι, ἐν σημείῳ πίπτοντος
[11]   αλλ’ ὡς χνοῦς,  ὃν   ἐκρίπτει ἄνεμος ἀπὸ προσώπου
[14]   τάχος, ὅτι λαός σου,  ὃν   ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύτου, ἠνόμησεν.
[3]   ἐν ἀκεραιοσύνῃ πιστεύσει λαός,  ὃν   ἡτοίμασεν ἐν τῷ ἠγαπημένῳ αὐτοῦ,
[16]   ἁμαρτιῶν καὶ ἐλπίσαντες ἐπὶ τὸ  ὄνομα   ἐγενόμεθα καινοί, ´πάλιν ἐξ ἀρχῆς
[19]   μὴ λάβῃς ἐπὶ ματάῳ τὸ  ὄνομα   κυρίου. ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου
[12]   Ναυή, ἐπιθεὶς αὐτῳ τοῦτο τὸ  ὄνομα,   ὄντι προφήτῃ, ἵνα μόνον ἀκούσῃ
[12]   υἱῷ Ναυή, ἐπιθεὶς τοῦτο τὸ  ὄνομα,   ὁπότε ἔπεμψεν αὐτὸν κατάσκοπον τῆς
[16]   ναὸς θεοῦ ἐνδόξως ἐπὶ τῷ  ὀνόματι   κυρίου. εὑρίσκω οὖν, ὅτι ἔτιν
[16]   πῶς οὖν οἰκοδομηθήσεται ἐπὶ τῷ  ὀνόματι   κυρίου, μάθετε. πρὸ τοῦ ἡμας
[16]   θεῷ. Οἰκοδομηθήσετα δὲ ἐπὶ τῷ  ὀνόματι   κυρίου. προσέχετε δέ, ἵνα
[1]   ~Χαίρετε υἱοὶ καὶ θυγατέρες, ἐν  ὀνόματι   κυρίου τοῦ ἀγαπήσαντος ἡμᾶς, ἐν
[10]   ἐκζητεῖ, πῶς ἀλλοτρίας σάρκας καταφάγῃ,  ὄντα   λοιμὰ τῇ πονηρίᾳ αὐτῶν. Καὶ
[16]   αὐτῶν τὸν ποιήσαντα αὐτούς, ὡς  ὄντα   οἶκον θεοῦ. σχεδὸν γὰρ ὡς
[5]   κηρύσσειν τὸ εὐαγγέλιον αὐτοῦ ἐξελέξατο,  ὄντας   ὑπὲρ πᾶσαν ἁμαρτίαν ἀνομωτέρους, ἵνα
[2]   ἀγαπᾶτε. αἰσθάνεσθαι οὖν ὀφείλομεν, μὴ  ὄντες   ἀσύνετοι, τὴν γνώμην τῆς ἀγαθωσύνης
[12]   ἐπιθεὶς αὐτῳ τοῦτο τὸ ὄνομα,  ὄντι   προφήτῃ, ἵνα μόνον ἀκούσῃ πᾶς
[1]   ἡμᾶς, ἐν εἰρήνῃ. Μεγάλων μὲν  ὄντων   καὶ πλουσίων τῶν τοῦ θεοῦ
[7]   ἡμᾶς. ἀλλὰ καὶ σταρωθεὶς ἐποτιζετο  ὄξει   καὶ χολῇ. ἀκούσατε, πῶς περὶ
[7]   πάντες τὸ ἔντερον ἄπλυτον μετὰ  ὄξους.   πρὸς τί; ἐπειδὴ ἐμὲ ὑπὲρ
[7]   μου μέλλετε ποτίζειν χολὴν μετὰ  ὄξους,   φάγετε ὑμεῖς μόνοι, τοῦ λαοῦ
[10]   φάγῃ τὸν ἀετὸν οὐδὲ τὸν  ὀξύπτερον   οὐδὲ τὸν ἰκτῖνα οὐδὲ τὸν
[10]   φάγεσθε χοῖρον οὔτε ἀετὸν οὔτε  ὀξύπτερον   οὔτε κόρακα οὔτε πάντα ἰχθύν,
[4]   τῆς γῆς βασιλεύσουσιν, καὶ ἐξαναστήσεται  ὄπισθεν   μικρὸς βασιλεύς, ὃς ταπεινώσει τρεῖς
[12]   τίθησιν οὖν Μωϋσῆς ἓν ἐφ’  ὅπλον   ἐν μέσῳ τῆς πυγμῆς, καὶ
[12]   πάλιν ἐνίκα Ἰσραήλ. εἶτα,  ὁπόταν   καθεῖλεν, ἐθανατοῦντο. πρὸς τί; ἱνα
[12]   Ναυή, ἐπιθεὶς τοῦτο τὸ ὄνομα,  ὁπότε   ἔπεμψεν αὐτὸν κατάσκοπον τῆς γῆς·
[16]   εἰ ἔστιν ναὸς θεοῦ. ἔστιν,  ὅπου   αὐτὸς λέγει ποιεῖν καὶ καταρτίζειν.
[15]   καὶ τὰ σάββατα οὐκ ἀνέχομαι.  ὁρᾶτε,   πῶς λέγει; οὐ τὰ σάββατα
[4]   Καὶ ἦν Μωϋσῆς ἐν τῷ  ὄρει   νηστεύων ἡμέρας τεσσαράκοντα καὶ νύκτας
[15]   ἐν οἷς ἐλάλησεν ἐν τῷ  ὄρει   Σινᾶ πρὸς Μωϋσῆν κατὰ πρόσωπον·
[14]   Καὶ ἦν Μωϋσῆς νηστεύων ἐν  ὄρει   Σινᾶ, τοῦ λαβεῖν τὴν διαθήκην
[11]   Ἐγὼ πορεύσομαι ἔμπροσθέν σου καὶ  ὄρη   ὁμαλιῶ καὶ πύλας χαλκᾶς συντρίψω
[12]   ~Ὁμοίως πάλιν περὶ τοῦ σταυροῦ  ὁρίζει   ἐν ἄλλῳ προφήτῃ λέγοντι· Καὶ
[2]   ἑαυτοῦ κακίαν μὴ μνησικακέτω, καὶ  ὅρκον   ψευδῆ μὴ ἀγαπᾶτε. αἰσθάνεσθαι οὖν
[10]   τὴν πλεονεξίαν, ὡς καὶ τὰ  ὄρνεα   ταῦτα μόνα ἑαυτοῖς οὐ προίζει
[11]   Μὴ πέτρα ἔρημός ἐστιν τὸ  ὄρος   το ἅγιόν μου Σινᾶ; ἔσεσθε
[20]   οὐ κρίσει δικαίᾳ, χήρᾳ καὶ  ὀρφανῷ   οὐ προσέχοντες, ἀγρυπνοῦντες μάταια, διώκοντες
[7]   ἱερεῖς τοῦ ναοῦ. γεγραμμένης ἐντολῆς·  Ὃς   ἂν μὴ νηστεύσῃ τὴν νηστείαν,
[11]   ἐν τῇ πνεύματι ἔχοντες. Καὶ  ὃς   ἂν φάγῃ ἀπὸ τούτων, ζήσεται
[11]   ἐξ αὐτοῦ δένδρα ὡραῖα· καὶ  ὃς   ἂν φάγῃ ἐξ αὐτῶν, ζήσεται
[11]   εἰς τὸν αἰῶνα, τοῦτο λέγει·  ὃς   ἂν, φησίν, ἀκούσῃ τούτων λαλουμένων
[7]   Ἰησοῦ τῇ ἐκκλησίᾳ θέμενος, ὅτι  ὃς   ἐὰν θέλῃ τὸ ἔριον ἆραι
[14]   κληρονομοῦντος διαθήκην κυρίου Ἰησοῦ λάβωμεν,  ὃς   εἰς τοῦτο ἡτοιμάσθη, ἵνα ἀυτὸς
[6]   ἔντιμον. εἶτα τί λέγει; Καὶ  ὃς   ἐλπίσει ἐπ’ αὐτὸν ζήσετα εἰς
[5]   λέγει, ὅτι δικαιως ἀπολεῖται ἄνθρωπος,  ὃς   ἔχων ὁδοῦ δικαιοσύνης γνῶσιν ἑαυτὸν
[10]   Δαυείδ καὶ λέγει· Μακάριος ἀνήρ,  ὃς   οὐκ ἐπορεύθη ἐν βουλῇ ἀσεβῶν,
[10]   οὔτε κόρακα οὔτε πάντα ἰχθύν,  ὃς   οὐκ ἔχει λεπίδα ἐν ἑαυτῷ,
[4]   καὶ ἐξαναστήσεται ὄπισθεν μικρὸς βασιλεύς,  ὃς   ταπεινώσει τρεῖς ὑφ’ ἓν τῶν
[11]   αὐτοῦ οὐκ απορυήσεται, καὶ πάντα,  ὅσα   ἂν ποιῇ, κατευοδωθήσεται. οὐχ οὕτως
[10]   κατ’ ἐνιαυτὸν πλεονεκτεῖ τὴν ἀφόδευσιν·  ὅσα   γὰρ ἔτη ζῇ, τοσαύτας ἔχει
[21]   μαθόντα τὰ δικαιώματα τοῦ κυρίου,  ὅσα   γέγραπται, ἐν τούτοις περιπατεῖν.
[16]   οἶκος δαιμονίων διὰ τὸ ποιεῖν,  ὅσα   ἦν ἐναντία τῷ θεῷ. Οἰκοδομηθήσετα
[2]   Θυσία τῷ κυρίῳ καρδία συντετριμμένη,  ὀσμὴ   εὐωδίας τῷ κυρίῳ κυρίῳ καρδία
[19]   παγὶς γὰρ τὸ στόμα θανάτου.  ὅσον   δύνασαι, ὑπὲρ τῆς ψυχῆς σου
[4]   ναὸς τέλειος τῷ θεῷ. ἐφ’  ὅσον   ἐστὶν ἐν ἡμῖν, μελετῶμεν τὸν
[17]   ναὸς οἰκοδομούμενος τῷ κυρίῳ. ~Ἐφ’  ὅσον   ἦν ἐν δυνατῷ καὶ ἁπλότητι
[2]   τῆς ἀγαθωσύνης τοῦ πατρὸς ἡμῶν,  ὅτ’   ἡμῖν λέγει, θέλων ἡμᾶς μὴ
[12]   πότε ταῦτα συντελεσθήται; λέγει κύριος·  ὁταν   ξύλου αἷμα στάξῃ. ἔχεις πάλιν
[4]   δὲ κἀκεῖνο, ἀδελφοί μου, νοεῖτε·  ὅταν   βλέπετε ματὰ τηλικαῦτα σημεῖα καὶ
[7]   οὕτως εἰς ἔρημον βληθήτω. καὶ  ὅταν   γένηται οὕτως, ἄγει βαστάζων
[10]   τρώγει τὸν κύριον οὐκ οἶδεν,  ὅταν   δὲ πεινᾷ κραυγάζει, καὶ λαβὼν
[10]   ὅταν σπαταλῶσιν, ἐπιλανθάνονται τοῦ κυρίου,  ὅταν   δὲ ὑστεροῦνται, ἐπιγινώσκουσιν τὸν κύριον,
[15]   ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ. τοῦτο λέγει·  ὅταν   ἐλτὼν υἱὸς αὐτοῦ καταργήσει
[7]   τοὺς τράγους, καλούς, ἴσους, ἵινα,  ὅταν   ἴδωσιν αὐτὸν τότε τράγου. οὐκοῦν
[6]   νῦν, ἄρα ἡμῖν εἴρηκεν, πότε·  ὅταν   καὶ αὐτοὶ τελειωθῶμεν κληρονόμοι τῆς
[5]   σαρκὸς αὐτοῦ ὅτι ἐξ αὐτῶν·  Ὅταν   πατάξωσιν τὸν ποιμένα ἑαυτῶν, τότε
[10]   οἵτινές εἰσιν ὅμοιοι χοίρων· τουτέστιν  ὅταν   σπαταλῶσιν, ἐπιλανθάνονται τοῦ κυρίου, ὅταν
[10]   κύριον, ὡς καὶ χοῖρος  ὅταν   τρώγει τὸν κύριον οὐκ οἶδεν,
[12]   εἶπεν δὲ πρὸς αὐτοὺς Μωϋσῆς·  Ὅταν,   φησίν δηχθῇ τις ὑμῶν, ἐλθέτω
[5]   ποιῶν ἐκήρυσσεν, καὶ ὑπερηγάπησεν αὐτόν.  ὅτε   δὲ τοὺς ἰδίους ἀποστόλους τοὺς
[15]   τότε καλῶς καταπαυόμενοι ἁγιάσομεν αὐτήν,  ὅτε   δυνησόμεθα αὐτοὶ δικαιωθέντες καὶ ἀπολαβόντες
[2]   ὁλοκαυτωμάτων οὔτε προσφορῶν ψρῄζει, λέγων  ὅτε   μέν· Τί μοι πλῆθος τῶν
[13]   τί οὖν λέγει τῷ Ἀβραάμ,  ὅτε   μόνος πιστεύσας ἐτέθη εἰς δικαιοσύνην;
[6]   μου ἔθηκα ὡς στερεὰν πετραν.  ~Ὅτε   οὖν ἐποίησεν τὴν ἐντολήν, τί
[5]   οἱ ἄνθρωποι ἐσώθησαν βλέποντες αὐτόν,  ὅτε   τόν μέλλοντα μὴ εἶναι ἥλιον,
[9]   τέκνα ἀγάπης, περὶ πάντων πλουσίως,  ὅτι   Ἀβραάμ, πρῶτος περιτομὴν δούς, ἐν
[9]   οὐ σαρκὸς γενηθῆναι· ἀλλὰ παρέβησαν,  ὅτι   ἄγγελος πονηρὸς ἐσόφιζεν αὐτούς. λέγει
[1]   μᾶλλον συγχαίρω ἐμαυτῷ ἐλπίζων σωθῆναι,  ὅτι   ἀληθῶς βλέπω ἐν ὑμῖν ἐκκεχυμένον
[19]   ἐνεργήματα ὡς ἀγαθὰ προσδέξῃ, εἰδώς  ὅτι   ἄνευ θεοῦ οὐδὲν γίνεται. οὐκ
[9]   ἀπ’ ἐμοῦ λόγον· ἀλλὰ οἶδα,  ὅτι   ἄξιοί ἐστε ὑμεῖς. ~Ὅτι δὲ
[15]   καρδίᾳ, ἐν πᾶσιν πεπλανήμεθα. ἴδε  ὅτι   ἄρα τότε καλῶς καταπαυόμενοι ἁγιάσομεν
[6]   λιθίνας καρδίας καὶ ἐμβαλῶ σαρκίνας·  ὅτι   αὐτὸς ἐν σαρκὶ ἔμελλεν φανεροῦσθαι
[12]   ξύλου ἐπικείμενον καὶ ἐλπισάτω πιστεύσας,  ὅτι   αὐτὸς ὢν νεκρὸς δύναται ζωοποιῆσαι,
[6]   Ἰσραήλ· Οὐαὶ τῇ ψυχῇ αὐτῶν,  ὅτι   βεβούλευνται βουλὴν πονηρὰν καθ’ ἑαυτῶν,
[11]   οὐδὲ ἁμαρτωλοὶ ἐν βουλῇ δικαίων,  ὅτι   γινώσκει κύριος ὁδὸν δικαίων, καὶ
[10]   οἶδα, ὅτι ἄξιοί ἐστε ὑμεῖς.  ~Ὅτι   δὲ Μωϋσῆς εἶπεν· Οὐ φάγεσθε
[9]   δέκα, η’ ὀκτώ· ἔχεις Ἰησοῦν.  ὅτι   δὲ σταυρὸς ἐν τῷ
[8]   ὅτι οὗτοι μεγάλοι τῷ θεῷ.  ὅτι   δὲ τὸ ἔριον ἐπὶ τὸ
[12]   Μωϋσῆς ποιεῖ τύον τοῦ Ἰησοῦ,  ὅτι   δεῖ αὐτὸν παθεῖν, καὶ αὐτὸς
[7]   σάκκου καὶ σποδοῦ. ἵνα δείξῃ,  ὅτι   δεῖ αὐτὸν παθεῖν ὑπ’ αὐτῶν.
[8]   δεκάδυο εἰς μαρτύριον τῶν φυλῶν  ὅτι   δεκάδυο φυλαὶ τοῦ Ἰσραεήλ) εἰς
[12]   καὶ ἵνα ὑπομνήσῃ αὐτοὺς πολεμουμένους,  ὅτι   διὰ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν παρεδόθησαν
[5]   ἐκτείνεται δίκτυα πτερωτοῖς. τοῦτο λέγει,  ὅτι   δικαιως ἀπολεῖται ἄνθρωπος, ὃς ἔχων
[11]   τούτῳ πλεῖον φριξάτω γῆ,  ὅτι   δύο καὶ πονηρὰ ἐποίησεν
[6]   ἑαυτῶν, εἰπόντες· Δήσωμεν τὸν δίκαιον,  ὅτι   δύσχρηστος ἡμῖν ἐστίν. τί λέγει
[1]   ζωῆς αὐτοῦ. λογισάμενος οὖν τοῦτο,  ὅτι   ἐὰν μελήσῃ μοι περὶ ὑμῶν
[12]   σταυροῦ καὶ τοῦ μέλλοντος πάσχειν,  ὅτι,   ἐὰν μή, φησίν, ἐλπίσωσιν ἐπ’
[11]   σκοτεινούς, ἀποκρύους, ἀοράτους, ἵνα γνῶσιν  ὅτι   ἐγὼ κύριος θεος. καί·
[12]   καὶ γράψον, λέγει κύριος,  ὅτι   ἐκκόψει ἐκ ῥιζῶν τὸν οἶκον
[1]   ἐν ὑμῖν λαλήσας πολλὰ ἐπίσταμαι,  ὅτι   ἐμοὶ συνώδευσεν ἐν ὁδῷ δικαιοσύνης
[12]   τούτοις τὴν δόξαν τοῦ Ἰησοῦ,  ὅτι   ἐν αὑτῷ πάντα καὶ εἰς
[15]   ἐν ἓξ ἡμέραις. τοῦτο λέγει,  ὅτι   ἐν ἑξακισχιλίοις ἔτεσιν συντελέσει κύριος
[5]   τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν δείξῃ,  ὅτι   ἐν σαρκὶ ἔδει αὐτὸν φανερωθῆναι,
[8]   τὸ ἔριον καὶ τὸ ὕσσωπον;  ὅτι   ἐν τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ ἡμέραι
[1]   οὖν τοῦτο καὶ συνειδὼς ἐμαυτῷ,  ὅτι   ἐν ὑμῖν λαλήσας πολλὰ ἐπίσταμαι,
[8]   ~Τίνα δὲ δοκεῖτε τύπον εἶναι,  ὅτι   ἐντέταλται τῷ Ἰσραὴλ προσφέρειν δάμαλιν
[5]   τὴν πληγὴν τῆς σαρκὸς αὐτοῦ  ὅτι   ἐξ αὐτῶν· Ὅταν πατάξωσιν τὸν
[14]   Αἰγύτου, ἠνόμησεν. καὶ συνῆκεν Μωϋσῆς,  ὅτι   ἐποίησαν ἑαυτοῖς πάλιν χωνέματα, καὶ
[1]   τι μεταδοῦναι ἀφ’ οὗ ἔλαβον,  ὅτι   ἔσται μοι τοιούτοις πνεύμασιν ὑπηρετήσαντι
[16]   τῷ ὀνόματι κυρίου. εὑρίσκω οὖν,  ὅτι   ἔτιν ναός. πῶς οὖν οἰκοδομηθήσεται
[8]   τὸ ἔριον ἐπὶ τὸ ξύλον;  ὅτι   βασιλεία Ἰησοῦ ἐπὶ ξύλου,
[4]   ἐπισωρεύοντας ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν λέγοντας,  ὅτι   διαθήκη ἐκείνων καὶ ἡμῶν.
[10]   καὶ τηρούντων, μετὰ τῶν εἰδότων,  ὅτι   μελέτη ἐστὶν ἔργον εὐφροσύνης,
[11]   εἰς τὸν αἰῶνα. τοῦτο λέγει  ὅτι   ἡμεῖς μὲν καταβαίνομεν εἰς τὸ
[16]   ἀληθῶς οἰκοδομητὸς ναὸς διὰ χειρός,  ὅτι   ἦν πλήρης μὲν εἰδωλολοτρείας καὶ
[4]   Μωϋσῆ Μωϋσῆ, κατάβηθι τὸ τάχος,  ὅτι   ἠνόμησεν λαός σου, οὓς
[8]   ῥυπαραί, ἐν αἷς ἡμεῖς σωθησόμεθα·  ὅτι   καὶ ἀλγῶν σάρκα διὰ
[5]   οὐκοῦν ὑπερευχαρστεῖν οφείλομεν τῷ κυρίῶ,  ὅτι   καὶ τὰ παρεληλυθότα ἡμῖν ἐγνώρισεν
[9]   Ἀκουε οὐρανέ, καὶ ἐνωτίζου γῆ,  ὅτι   κύριος ἐλάλησεν ταῦτα εἰς μαρτύριον.
[16]   τόπος τῆς καταπαύσεώς μου; ἐγνώκατε,  ὅτι   ματαία ἐλπὶς αὐτῶν. πέρας
[1]   ὑμᾶς ὑπὲρ τὴν ψυχήν μου,  ὅτι   μεγάλη πίστις καὶ ἀγάπη ἐγκατοικεῖ
[13]   Ρεβέκκα, καὶ ἐπὶ τίνων δέδειχεν,  ὅτι   μείζων λαὸς οὗτος
[10]   κυρίου. τί δὲ τὸ διχηλοῦν;  ὅτι   δίκαιος καὶ ἐν τούτῳ
[10]   παιδοφθόρος οὐδὲ ὁμοιωθήσῃ τοῖς τοιούτοις,  ὅτι   λαγωὸς κατ’ ἐνιαυτὸν πλεονεκτεῖ
[14]   Μωϋσῆ Μωϋσῆ, κατάβηθι τὸ τάχος,  ὅτι   λαός σου, ὃν ἐξήγαγες
[7]   πληγὴ αὐτοῦ ζωοποιήσῃ ἡμᾶς· πιστεύσωμεν,  ὅτι   υἱὸς τοῦ θεοῦ οὐκ
[8]   βασιλεία Ἰησοῦ ἐπὶ ξύλου, καὶ  ὅτι   οἱ ἐλπίζοντες ἐπ’ αὐτὸν ζήσονται
[7]   τοῦ Ἰησοῦ τῇ ἐκκλησίᾳ θέμενος,  ὅτι   ὃς ἐὰν θέλῃ τὸ ἔριον
[12]   ἐθανατοῦντο. πρὸς τί; ἱνα γνῶσιν  ὅτι   οὐ δύναται σωθῆναι, ἐὰν μὴ
[8]   ἐστιν φανερά, ἐκείνοις δὲ σκοτεινά,  ὅτι   οὐκ ἤκουσαν φωνῆς κυρίου. ~Λέγει
[5]   πᾶσαν ἁμαρτίαν ἀνομωτέρους, ἵνα δείξῃ,  ὅτι   οὐκ ἦλθεν καλέσαι δικαίους, ἀλλὰ
[19]   φοβηθήσονται τὸν ἐπ’ ἀμφοτέροις θεόν·  ὅτι   οὐκ ἦλθεν κατὰ πρόσωπον καλέσαι,
[2]   ἡμῖν διὰ πάντων τῶν προφητῶν,  ὅτι   οὔτε θυσιῶν οὔτε ὁλοκαυτωμάτων οὔτε
[8]   εἰς μαρτυριον Ἀβραάμ, Ἰσαάκ, Ἰακώβ,  ὅτι   οὗτοι μεγάλοι τῷ θεῷ. ὅτι
[11]   φύλλα οὐκ ἀπορυήσεται, τοῦτο λέγει·  ὅτι   πᾶν ῥῆμα, ἐὰν ἐξελεύσεται
[7]   γενέσθαι. ~Οὐκοῦν νοεῖτε τέκνα εὐφροσύνης,  ὅτι   πάντα καλὸς κύριος προεφανέρωσεν
[12]   μόνον ἀκούσῃ πᾶς λαός;  ὅτι   πάντα πατὴρ φανεροῖ περὶ
[5]   καί· Καθήλωσόν μου τὰς σάρκας,  ὅτι   πονηρευομένων συναγωγαὶ ἐπανεστησάν μοι. καὶ
[13]   τὸν Μανασσῆ θέλων ἵνα εὐλογηθῇ,  ὅτι   πρεσβύτερος ἦν· γὰρ Ἰωσὴφ
[6]   τὸ γάλα καὶ τὸ μέλι;  ὅτι   πρῶτον τὸ παιδίον μέλιτι, εἶτα
[13]   δεξιὰν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν Μανασσῆ,  ὅτι   πρωτότοκός μου υἱός ἐστιν. καὶ
[13]   περὶ Ρεβέκκας τῆς γυναικὸς αὐτοῦ,  ὅτι   στεῖρα ἦν· καὶ συνέλαβεν. εἶτα
[9]   καὶ πάλιν λέγει· Ἄκουε Ἰσραήλ,  ὅτι   τάδε λέγε κύριος θεός
[5]   ἐπιδείξῃ ἐπὶ τῆς γῆς ὤν,  ὅτι   τὴν ἀνάστασιν αὐτὸς ποιήσας κρινεῖ.
[10]   διχηλοῦν καὶ μαρυκώμενον. τί λέγει;  ὅτι   τὴν τροφὴν λαμβάνων οἶδεν τὸν
[6]   τοῦ οὐρανοῦ; αἰσθάνεσθαι γὰρ ὀφείλομεν,  ὅτι   τὸ ἄρχειν ἐξουσίας ἐστίν, ἵνα
[7]   μέλλοντος πάσχειν Ἰησοῦ. τί δέ,  ὅτι   τὸ ἔριον μέσον τῶν ἀκανθῶν
[10]   ὁμοιωθήσῃ τοῖς τοιούτοις. πρὸς τί;  ὅτι   τὸ ζῷον τοῦτο παρ’ ἐνιαυτὸν
[7]   τὸν δὲ ἕνα ἐπικατάρατον, καὶ  ὅτι   τὸν ἐπικατάρατον ἐστεφανωμένον; ἐπειδὴ ὄψονται
[11]   ἐλπίσαντες κατέβησαν εἰς τὸ ὕδωρ,  ὅτι   τὸν μὲν μισθὸν λέγει ἐν
[9]   δοθεῖσα αὐτῷ γνῶσις; μάθετε,  ὅτι   τοὺς δεκαοκτὼ πρώτους, καὶ διάστημα
[6]   τῷ παιδὶ κυρίου. οὐαὶ ὑμῖν,  ὅτι   ὑμεῖς πάντες ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσεθε,
[12]   φανερωθείς. ἐπεὶ οὖν μέλλουσιν λέγειν,  ὅτι   Χριστὸς υἱὸς Δαυείδ ἐστιν, αὐτὸς
[2]   καὶ αἷμα ταύρων καὶ τράγων  οὐ   βούλομαι, οὐδ’ ἂν ἔρχησθε ὀφθῆναί
[6]   τις ἐπιτάξας κυριεύσῃ. εἰ οὖν  οὐ   γίνεται τοῦτο νῦν, ἄρα ἡμῖν
[20]   ἀγαθῶν, μισοῦντες ἀλήθειαν, ἀγαπῶντες ψεῦδος,  οὐ   γινώσκοντες μισθὸν δικαιοσύνης, οὐ κολλώμενοι
[19]   πορευόμενος εἰς λύτρωσιν ἁμαρτιῶν σου.  οὐ   διστάσεις μισθοῦ καλὸς ἀνταποδότης. φυλάξεις
[12]   πρὸς τί; ἱνα γνῶσιν ὅτι  οὐ   δύναται σωθῆναι, ἐὰν μὴ ἐπ’
[19]   πονηρὰν κατὰ τοῦ πλησίον σου,  οὐ   δώσεις τῇ ψυχῇ σου θράσος.
[19]   καρδίᾳ καὶ πλούσιος τῷ πνεύματι·  οὐ   κολληθήσῃ μετὰ τῶν πορευομένων ἐν
[10]   οὖν χοιρίον πρὸς τοῦτο εἶπεν·  οὐ   κολληθήσῃ, φησίν, ἄθρώποις τοιούτοις, οἵτινές
[20]   ψεῦδος, οὐ γινώσκοντες μισθὸν δικαιοσύνης,  οὐ   κολλώμενοι ἀγαθῷ, οὐ κρίσει δικαίᾳ,
[20]   μισθὸν δικαιοσύνης, οὐ κολλώμενοι ἀγαθῷ,  οὐ   κρίσει δικαίᾳ, χήρᾳ καὶ ὀρφανῷ
[12]   λέγει αὐτὸν κύριον, καὶ υἱὸν  οὐ   λέγει. ~Ἴδωμεν δὲ εἰ οὗτος
[19]   οὐκ ἀρεῖς ἐπὶ σεαυτὸν δόξαν.  οὐ   λήμψῃ βουλὴν πονηρὰν κατὰ τοῦ
[19]   θεοῦ ἐξέθῃ ἐν ἀκαθαρσίᾳ τινῶν.  οὐ   λήμωψῃ πρόσωπον ἐλέγξαι τινὰ ἐπὶ
[19]   φθορᾷ, οὐδὲ πάλιν γεννηθὲν ἀποκτενεῖς.  οὐ   μὴ ἄρῃς τὴν χεῖρά σου
[19]   ἀπὸ νεότητος διδάξεις φόβον θεοῦ.  οὐ   μὴ γένῃ ἐπιθυμῶν τὰ τοῦ
[19]   ἐπιθυμῶν τὰ τοῦ πλησίον σου,  οὐ   μὴ γένῃ πλεονέκτης. οὐδὲ κολληθήσῃ
[10]   δασύποδα οὐ φάγῃ. πρὸς τί;  οὐ   μὴ γένῃ, φησίν, παιδοφθόρος οὐδὲ
[19]   οὐ μνησικακήσεις τῷ ἀδελφῷ σου.  οὐ   μὴ διψυχήσῃς, πότερον ἔσται
[19]   τῷ θεῷ, μισήσεις πᾶσαν ὑπόκρισιν·  οὐ   μὴ ἐγκαταλιπῃς ἐντολὰς κυρίου. οὐχ
[19]   θεοῦ ἐν αἰσχύνῃ καὶ φόβῳ·  οὐ   μὴ ἐπιτάξῃς δούλῳ σου
[19]   διψυχήσῃς, πότερον ἔσται οὔ.  οὐ   μὴ λάβῃς ἐπὶ ματάῳ τὸ
[17]   ἐνεστώτων μελλόντων γράφω ὑμῖν,  οὐ   μὴ νοήσητε διὰ τὸ ἐν
[11]   βάπτισμα τὸ φέρον ἄφεσιν ἁμαρτιῶν  οὐ   μὴ προσδέξονται, ἀλλ’ ἑαυτοῖς οἰκοδομήσουσιν.
[19]   πορνεύσεις, οὐ μοιχεύσεις, οὐ παιδοφθορήσεις.  οὐ   μή σου λόγος τοῦ
[10]   ἀλλὰ οὐδὲ τὴν ὕαιναν φάγῃ·  οὐ   μή, φησίν, γένῃ μοιχὸς οὐδὲ
[10]   καὶ τὴν γαλῆν ἐμίσησεν καλῶς.  οὐ   μή, φησίν, γενηθῃς τοιοῦτος, οἵους
[10]   τὸν ἰκτῖνα οὐδὲ τὸν κόρακα·  οὐ   μή, φησίν, κολληθήσῃ οὐδὲ ὁμοιωθήσῃ
[10]   σμύραιναν οὐδὲ πολύποδα οὐδὲ σηπίαν·  οὐ   μή, φησίν, ὁμοιωθήσῃ κολλώμενος ἀντρώποις
[19]   αὐτὸν θεὸν ἐλπίζουσιν, μή ποτε  οὐ   μὴ φοβηθήσονται τὸν ἐπ’ ἀμφοτέροις
[19]   τρέμων τοὺς λόγους οὓς ἤκουσας,  οὐ   μνησικακήσεις τῷ ἀδελφῷ σου. οὐ
[19]   ψυχῇ σου θράσος. οὐ πορνεύσεις,  οὐ   μοιχεύσεις, οὐ παιδοφθορήσεις. οὐ μή
[19]   θράσος. οὐ πορνεύσεις, οὐ μοιχεύσεις,  οὐ   παιδοφθορήσεις. οὐ μή σου
[19]   μισήσεις τὸ πονηρόν. κρινεῖς δικαίως.  οὐ   ποιήσεις σχίσμα, εἰρηνεύσεις δὲ μαχομένους
[20]   διώκοντες ἀνταπόδομα, οὐκ ἐλεῶντες πτωχόν,  οὐ   πονοῦντες ἐπὶ καταπονουμένῳ, εὐχερεῖς ἐν
[19]   δώσεις τῇ ψυχῇ σου θράσος.  οὐ   πορνεύσεις, οὐ μοιχεύσεις, οὐ παιδοφθορήσεις.
[10]   τὰ ὄρνεα ταῦτα μόνα ἑαυτοῖς  οὐ   προίζει τὴν τροφήν, ἀλλὰ ἀργὰ
[20]   κρίσει δικαίᾳ, χήρᾳ καὶ ὀρφανῷ  οὐ   προσέχοντες, ἀγρυπνοῦντες μάταια, διώκοντες ἀνταπόδομα,
[19]   συαγαγών. ἐξομολογήσῃ ἐπὶ ἁμαρτίαις σου.  οὐ   προσήξεις ἐπὶ προσευχὴν ἐν συνειδήσει
[2]   ὑμῶν; πατεῖν μου τὴν αὐλὴν  οὐ   προσθήσεσθε. ἐὰν φέρητε σεμίδαλιν, μάταιον·
[9]   πεποίθασιν, κατήργηται. περιτομὴν γὰρ εἰρηκεν  οὐ   σαρκὸς γενηθῆναι· ἀλλὰ παρέβησαν, ὅτι
[9]   ὑμῶν, καὶ τον τράχηλον ὑμῶν  οὐ   σκληρυνεῖτε. λάβε πάλιν· Ἰδού, λέγει
[15]   οὐκ ἀνέχομαι. ὁρᾶτε, πῶς λέγει;  οὐ   τὰ σάββατα ἐμοὶ δεκτά, ἀλλἃ
[3]   ἐν κραυγῇ τὴν φωνὴν ὑμῶν;  οὐ   ταύτην τὴν μηστείαν ἐγὼ ἐξελεξάμην,
[10]   ὑμεῖς. ~Ὅτι δὲ Μωϋσῆς εἶπεν·  Οὐ   φάγεσθε χοῖρον οὔτε ἀετὸν οὔτε
[10]   κατοικεῖ. ἀλλὰ καὶ τὸν δασύποδα  οὐ   φάγῃ. πρὸς τί; οὐ μὴ
[10]   λοιμὰ τῇ πονηρίᾳ αὐτῶν. Καὶ  οὐ   φάγῃ, φησίν, σμύραιναν οὐδὲ πολύποδα
[19]   σου ὑπὲρ τὴν ψυχήν σου.  οὐ   φονεύσεῖς τέκνον ἐν φθορᾷ, οὐδὲ
[19]   μὴ διψυχήσῃς, πότερον ἔσται  οὔ.   οὐ μὴ λάβῃς ἐπὶ ματάῳ
[4]   τὸ τέλειον σκάνδαλον ἤγγικεν, περὶ  οὗ   γέγραπται, ὡς Ἐνὼχ λέγει. Εἰς
[14]   λέγει· Πνεῦμα κυρίου ἐπ’ ἐμέ,  οὗ   εἵνεκεν ἔχρισέν με εὐαγγελίσασθαι ταπεινοῖς
[12]   κύριος τῷ Χριστῷ μου κυρίῳ,  οὗ   εκράτησα τῆς δεξιᾶς αὐτοῦ, ἐπακοῦσαι
[1]   τοῦ μέρος τι μεταδοῦναι ἀφ’  οὗ   ἔλαβον, ὅτι ἔσται μοι τοιούτοις
[7]   ἐπὶ φρύγανον τὸ λεγόμενον ῥαχήλ,  οὗ   καὶ τοὺς βλαστοὺς εἰώθαμεν τρώγειν
[4]   συμφέροντος. λέγει γὰρ γραφή·  Οὐαὶ   οἱ συνετοὶ ἑαυτοῖς καὶ ἐνώπιον
[6]   προφήτης ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ·  Οὐαὶ   τῇ ψυχῇ αὐτῶν, ὅτι βεβούλευνται
[6]   μοι; ἐγγισάτω τῷ παιδὶ κυρίου.  οὐαὶ   ὑμῖν, ὅτι ὑμεῖς πάντες ὡς
[2]   ταύρων καὶ τράγων οὐ βούλομαι,  οὐδ’   ἂν ἔρχησθε ὀφθῆναί μοι. τίς
[3]   ἄνθρωπον ταπεινοῦντα τὴν ψυχὴν αὐτοῦ,  οὐδ’   ἂν κάμψητε ὡς κρίκον τὸν
[5]   ἁμαρτωλούς, τότε ἐφανέρωσεν ἐν σαρκί,  οὐδ’   ἂν πως οἱ ἄνθρωποι ἐσώθησαν
[3]   σάκκον ἐνδύσησθε καὶ σποδὸν ὑποστρώσητε,  οὐδ’   οὕτως καλέσετε νηστείαν δεκτήν. πρὸς
[11]   οὐκ ἀναστήσονται ἀσεβεῖς ἐν κρίσει  οὐδὲ   ἁμαρτωλοὶ ἐν βουλῇ δικαίων, ὅτι
[3]   ἴδῃς ταπεινόν, οὐχ ὑπερόψῃ αὐτόν,  οὐδὲ   ἀπὸ τῶν οικείων τοῦ σπέρματός
[19]   οὐδὲν γίνεται. οὐκ ἔσῃ διγνώμων  οὐδὲ   γλωσσώδης, ὑποταγήσῃ κυρίοις ὡς τύπῳ
[19]   σου, οὐ μὴ γένῃ πλεονέκτης.  οὐδὲ   κολληθήσῃ ἐκ ψυχῆς σου μετὰ
[10]   κόρακα· οὐ μή, φησίν, κολληθήσῃ  οὐδὲ   ὁμοιωθήσῃ ἀνθρώποις τοιούτοις, οἵτινες οὐκ
[10]   οὐ μὴ γένῃ, φησίν, παιδοφθόρος  οὐδὲ   ὁμοιωθήσῃ τοῖς τοιούτοις, ὅτι
[10]   φησίν, γένῃ μοιχὸς οὐδὲ φθορεὺς  οὐδὲ   ὁμοιωθήσῃ τοῖς τοιούτοις. πρὸς τί;
[19]   οὐ φονεύσεῖς τέκνον ἐν φθορᾷ,  οὐδὲ   πάλιν γεννηθὲν ἀποκτενεῖς. οὐ μὴ
[10]   Καὶ οὐ φάγῃ, φησίν, σμύραιναν  οὐδὲ   πολύποδα οὐδὲ σηπίαν· οὐ μή,
[10]   φάγῃ, φησίν, σμύραιναν οὐδὲ πολύποδα  οὐδὲ   σηπίαν· οὐ μή, φησίν, ὁμοιωθήσῃ
[10]   ζῇ, τοσαύτας ἔχει τρύπας. ἀλλὰ  οὐδὲ   τὴν ὕαιναν φάγῃ· οὐ μή,
[10]   τὸν ἀετὸν οὐδὲ τὸν ὀξύπτερον  οὐδὲ   τὸν ἰκτῖνα οὐδὲ τὸν κόρακα·
[10]   τὸν ὀξύπτερον οὐδὲ τὸν ἰκτῖνα  οὐδὲ   τὸν κόρακα· οὐ μή, φησίν,
[10]   σιωπᾷ. Οὐδὲ φάγῃ τὸν ἀετὸν  οὐδὲ   τὸν ὀξύπτερον ο&