HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Barnabé (1e s. ? - 2e s. ? ap. J. Chr.), Épître (texte complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique)


κ  =  155 formes différentes pour 675 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Chapitre
[1]   δικαιοσύνης κύριος, καὶ πάντως ἀναγκάζομαι  κἀγὼ   εἰς τοῦτο, ἀγαπᾶν ὑμᾶς ὑπὲρ
[16]   αὐτῶν εἰς καταφθοράν. καὶ ἐγενετο  καθ’   ἐλάλησεν κύριος. ζητήσωμεν δέ,
[4]   ἔργα τῆς πονηρᾶς ὁδοῦ. μὴ  καθ’   ἑαυτοὺς ἐνδύνοντες μονάζετε ὡς ἤδη
[6]   αὐτῶν, ὅτι βεβούλευνται βουλὴν πονηρὰν  καθ’   ἑαυτῶν, εἰπόντες· Δήσωμεν τὸν δίκαιον,
[1]   ἀπαρχὰς ἡμῖν γεύσεως, ὧν τὰ  καθ’   ἕκαστα βλέποντες ἐνεργούμενα, καθὼ ἐλάλησεν,
[19]   νυκτὸς και ἡμέρας, καὶ ἐκζητήσεις  καθ’   ἑκάστην ἡμέραν τὰ πρόσωπα τῶν
[8]   καὶ οὓτως ῥαντίζειν τὰ παιδία  καθ’   ἕνα τὸν λαόν, ἵνα ἁγνίζωνται
[4]   πονηρὸς ἄρχων λαβὼν τὴν  καθ’   ἡμῶν ἐξουσίαν ἀπώσηται ἡμᾶς ἀπὸ
[6]   υἱῷ· Ποιήσωμεν κατ’ εἰκόνα καὶ  καθ’   ὁμοίσιν ἡμῶν τὸν ἄνθρωπον, καὶ
[5]   Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα καὶ  καθ’   ὁμοίωσιν ἡμετέραν· πῶς οὖν ὑπέμεινεν
[1]   εἰς ὑμᾶς, ὑπέρ τι καὶ  καθ’   ὑπερβολὴν ὑπερευφραίνομαι ἐπὶ τοῖς μακαρίοις
[15]   αὐτὴν χερσὶν καθαραῖς καὶ καρδίᾳ  καθαρᾷ.   εἰ οὖν ἣν θεὸς
[15]   κυρίου χερσὶν καθαραῖς καὶ καρδίᾳ  καθαρᾷ.   καὶ ἐν ἑτέρῳ λέγει· Ἐὰν
[15]   τοι λέγει· Ἁγιάσεις αὐτὴν χερσὶν  καθαραῖς   καὶ καρδίᾳ καθαρᾷ. εἰ οὖν
[15]   ἁγιασατε τὸ σάββατον κυρίου χερσὶν  καθαραῖς   καὶ καρδίᾳ καθαρᾷ. καὶ ἐν
[15]   ἡγίασεν νῦν τις δύναται ἁγιάσαι  καθαρὸς   ὢν τῇ καρδίᾳ, ἐν πᾶσιν
[10]   ὡς χοῖρος, καὶ ἐπὶ  καθέδραν   λοιμῶν οὐκ ἐκάθισεν, καθὼς τὰ
[12]   ἐνίκα Ἰσραήλ. εἶτα, ὁπόταν  καθεῖλεν,   ἐθανατοῦντο. πρὸς τί; ἱνα γνῶσιν
[16]   τοι πάλιν λέγει· Ἰδού, οἱ  καθελόντες   τὸν ναὸν τοῦτον αὐτοὶ αὐτὸν
[5]   τῆς ψυχῆς ἀπὸ ῥομφαίας, καί·  Καθήλωσόν   μου τὰς σάρκας, ὅτι πονηρευομένων
[10]   οὐκ ἐκάθισεν, καθὼς τὰ πετεινα  καθήμενα   εἰς ἁρπαγήν. ἔχετε τελείως καὶ
[10]   προίζει τὴν τροφήν, ἀλλὰ ἀργὰ  καθήμενα   ἐκζητεῖ, πῶς ἀλλοτρίας σάρκας καταφάγῃ,
[14]   πεπεδημένους καὶ ἐξ οἴκου φυλακῆς  καθημένους   ἐν σκότει. γινώσκομεν οὖν, πόθεν
[16]   διὰ γὰρ τὸ πολεμεῖν αὐτοὺς  καθῃρέθη   ὑπὸ τῶν ἐχτρῶν· νῦν καὶ
[12]   Εἶπεν κύριος τῷ κυρίῳ μου·  Κάθου   ἐκ δεξιῶν μου, ἕως ἂν
[1]   τὰ καθ’ ἕκαστα βλέποντες ἐνεργούμενα,  καθὼ   ἐλάλησεν, ὀφείλομεν πλουσιώτερον καὶ ὑψηλότερον
[4]   ἀποσωπολήμπτως κρινεῖ τὸν κόσμον. ἕκαστος  καθὼς   ἐποίησεν κομιεῖται. ἐὰν ἀγαθός,
[10]   οὐκ ἐπορεύθη ἐν βουλῇ ἀσεβῶν,  καθὼς   καὶ οἱ ἰχθύες πορεύονται ἐν
[10]   ἐν ὁδῷ ἁμαρτωλῶν οὐκ ἔστη,  καθὼς   οἱ δοκοῦντες φοβεῖσθαι τὸν κύριον
[6]   αὐτῆς. ἴδε οὖν, ἡμεῖς ἀναπεπλάσμεθα,  καθὼς   πάλιν ἐν ἑτέρῳ προφήτῃ λέγει·
[10]   ἐπὶ καθέδραν λοιμῶν οὐκ ἐκάθισεν,  καθὼς   τὰ πετεινα καθήμενα εἰς ἁρπαγήν.
[1]   τέλος πίστεως ἡμῶν· καὶ δικαιοσύνη,  καὶ   ἀγαλλιάσεως ἔργων δικαιοσύνης μαρτυρία. ἐγνώρισεν
[1]   ψυχήν μου, ὅτι μεγάλη πίστις  καὶ   ἀγάπη ἐγκατοικεῖ ἐν ὑμῖν ἐπ’
[11]   τοῦ στόματος ὑμῶν ἐν πίστει  καὶ   ἀγάπῃ, ἔσται εἰς ἐπιστροφὴν καὶ
[6]   εἰ μὴ σοφὸς καὶ ἐπιστήμων  καὶ   ἀγαπῶν τὸν κύριον αὐτοῦ; ἐπεὶ
[15]   Σινᾶ πρὸς Μωϋσῆν κατὰ πρόσωπον·  Καὶ   ἁγιασατε τὸ σάββατον κυρίου χερσὶν
[15]   ἐστιν ἄλλου κόσμου ἀρχήν. διὸ  καὶ   ἄγομεν τὴν ἡμέραν τὴν ὀγόην
[2]   εἰμὶ ὁλοκαυτωμάτων, καὶ στέαρ ἀρνῶν  καὶ   αἷμα ταύρων καὶ τράγων οὐ
[8]   ἁμαρίαι τέλειαι, καὶ σφάξαντας κατακαίεν,  καὶ   αἴρειν τότε τὴν σποδὸν παιδία
[15]   ἀνόμου καὶ κρινεῖ τοὺς ἀσεβεῖς  καὶ   ἀλλάξει τὸν ἥλιον καὶ τὴν
[11]   ὕδωρ γέμοντες ἁμαρτιῶν καὶ ῥύπου,  καὶ   ἀνα βαίνομεν καρποφοροῦντες ἐν τῇ
[10]   μελέτη ἐστὶν ἔργον εὐφροσύνης,  καὶ   ἀναμαρυκωμένων τὸν λόγον κυρίου. τί
[21]   ἑαυτῶν, ἀλλὰ συνεχῶς ἐκζητεῖτε ταῦτα  καὶ   ἀναπληρουτε πᾶσαν ἐντολήν· ἔστιν γὰρ
[11]   ἦν ποταμὸς ἕλκων ἐκ δεξιῶν,  καὶ   ἀνέβαινεν ἐξ αὐτοῦ δένδρα ὡραῖα·
[12]   χεῖρας μου πρὸς λαὸν ἀπειθῆ  καὶ   ἀντιλέγοντα ὁδῷ δικαίᾳ μου. πάλιν
[12]   κύριος πάντα ὄφιν δάκνειν αὐτούς,  καὶ   ἀπέθνησκον ἐπειδὴ παράβασις διὰ
[17]   ~Ἐφ’ ὅσον ἦν ἐν δυνατῷ  καὶ   ἁπλότητι δηλῶσαι ὑμῖν, ἐλπίζει μου
[15]   αὐτήν, ὅτε δυνησόμεθα αὐτοὶ δικαιωθέντες  καὶ   ἀπολαβόντες τὴν ἐπαγγελίαν, μηκέτι οὔσης
[9]   σφραγῖδα. ἀλλὰ καὶ πᾶς Σύρος  καὶ   Ἄραψ καὶ πάντες οἱ ἱερεῖς
[6]   καθ’ ὁμοίσιν ἡμῶν τὸν ἄνθρωπον,  καὶ   ἀρχέτωσαν τῶν θηρίων τῆς γῆς
[6]   ἐπάνω. Καὶ αὐξανέσθωσαν καὶ πληθυνέσθωσαν  καὶ   ἀρχέτωσαν τῶν ἰχθύων πετεινῶν
[16]   τὸ κατοικητήριον τῆς καρδίας φθαρτὸν  καὶ   ἀσθενές, ὡς ἀληθῶς οἰκοδομητὸς ναὸς
[6]   τῆς γῆς. προειρήκαμεν δὲ ἐπάνω.  Καὶ   αὐξανέσθωσαν καὶ πληθυνέσθωσαν καὶ ἀρχέτωσαν
[16]   καθῃρέθη ὑπὸ τῶν ἐχτρῶν· νῦν  καὶ   αὐτοι οἱ τῶν ἐχθρῶν ὑπηρέται
[6]   ἄρα ἡμῖν εἴρηκεν, πότε· ὅταν  καὶ   αὐτοὶ τελειωθῶμεν κληρονόμοι τῆς διαθήκης
[5]   τοῖς πατράσιν τὴν ἐπανγγελίαν ἀποδῷ,  καὶ   αὐτὸς ἑαυτῷ τὸν λαὸν τὸν
[12]   Ἰησοῦ, ὅτι δεῖ αὐτὸν παθεῖν,  καὶ   αὐτὸς ζωοποιήσει, ὃν δόξουσιν ἀπολωλεκέναι,
[7]   θανάτω ἐξολεθρευθύσεται, ἐνετείλατο κύριος, ἐπεὶ  καὶ   αὐτὸς ὑπὲρ τῶν ἡμετέρων ἁμαρτιῶν
[2]   εὐφρανθήσεσθε. ~Ἡμερῶν οὖν οὐσῶν πονηρῶν  καὶ   αὐτοῦ τοῦ ἐνεργοῦντος ἔχοντος τὴν
[7]   τὸν τράγον εἰς τὴν ἔρημον  καὶ   ἀφαιρεῖ τὸ ἔριον καὶ ἐπιτίθησιν
[7]   φησίν, οἱ θέλοντές με ἰδεῖν  καὶ   ἅψασθαί μου τῆς βασιλείας ὀφείλουσιν
[8]   αἴρειν τότε τὴν σποδὸν παιδία  καὶ   βάλλειν εἰς ἄγγη καὶ περιτιθέναι
[12]   βιβλίον εἰς τὰς χεῖράς σου  καὶ   γράψον, λέγει κύριος, ὅτι
[3]   διάθρυπτε πεινῶσιν τὸν ἄρτον σου,  καὶ   γυμνὸν ἐὰν ἴδῃς περίβαλε· ἀστέγους
[13]   διαθήκης κληρονόμον. εἰ οὖν ἔτι  καὶ   διὰ τοῦ Ἀβραὰμ ἐμνήσθη, ἀπέχομεν
[8]   τοῦ ῥύπου τοῦ ὑσσύπου ἰᾶται  καὶ   διὰ τοῦτο οὕτως γενόμενα ἡμῖν
[10]   λέγει αὐτοῖς ἐν τῷ Δευτερονομίῳ·  Καὶ   διαθήσομαι πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον
[9]   μάθετε, ὅτι τοὺς δεκαοκτὼ πρώτους,  καὶ   διάστημα ποιήσας λέγει τριακοσίους. τὸ
[18]   δὲ καὶ ἐπὶ ἑτέραν γνῶσιν  καὶ   διδαχήν. Ὁδοὶ δύο εἰσὶν διδαχῆς
[1]   ἀρχὴ καὶ τέλος πίστεως ἡμῶν·  καὶ   δικαιοσύνη, καὶ ἀγαλλιάσεως ἔργων δικαιοσύνης
[19]   μετὰ ὑψηλῶν, ἀλλὰ μετὰ ταπεινῶν  καὶ   δικαίων ἀναστραφήσῃ, τὰ συμβαίνοντά σοι
[6]   τῷ κυρίῳ τῷ θεῷ μου  καὶ   δοξασθήσομαι; λέγει· Ἐξομολογήσομαί σοι ἐν
[13]   ἔθνη ἐν τῇ γαστρί σου  καὶ   δύο λαοὶ ἐν τῇ κοιλίᾳ
[3]   καὶ χειροτονίαν καὶ ῥῆμα γογγυσμου,  καὶ   δῷς πεινῶντι τὸν ἄρτον σου
[11]   συντρίψω καὶ μοχλοὺς σιδηροῦς συγκλάσω,  καὶ   δώσω σοι θησαυροὺς σκοτεινούς, ἀποκρύους,
[3]   εἴσαγε εἰς τὸν οἶκον σου,  καὶ   ἐὰν ἴδῃς ταπεινόν, οὐχ ὑπερόψῃ
[11]   οὗτος· ἐμὲ ἐγκατέλιπον, πηγὴν ζωῆς,  καὶ   ἑαυτοῖς ὤρυξαν βόθρον θανάτου. Μὴ
[16]   τὸν πύργον αὐτῶν εἰς καταφθοράν.  καὶ   ἐγενετο καθ’ ἐλάλησεν κύριος.
[2]   τὰ δὲ συμμαχοῦντα ἡμῖν μακροθυμία  καὶ   ἐγκράτεια· τούτων οὖν μενόντων τὰ
[14]   χειρός σου καὶ ἐνισχύσω σε,  καὶ   ἔδωκά σε εἰς διαθήκην γένους,
[6]   σάρκα αὐτοῦ κύριος. λέγει γάρ·  Καὶ   ἔθηκέ με ὡς στερεὰν πέτραν.
[13]   λαὸς κληρονομεῖ πρῶτος,  καὶ   εἰ διαθήκη εἰς ἡμᾶς
[4]   περὶ τοῦ αὐτοῦ λέγει Δανιήλ·  Καὶ   εἶδον τὸ τέταρτον θηρίον τὸ
[13]   ὅτι πρωτότοκός μου υἱός ἐστιν.  καὶ   εἶπεν Ἰακὼβ πρὸς Ἰωσήφ· Οἶδα,
[13]   καὶ νεωτέρου, καὶ εὐλόγησεν αὐτόν.  καὶ   εἶπεν Ἰωσὴφ πρὸς Ἰακώβ· Μετάθες
[6]   καὶ τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης.  καὶ   εἶπεν κύριος, ἰδὼν τὸ καλὸν
[13]   ἐξῆλθεν Ρεβέκκα πυθέσθαι παρὰ κυρίου,  καὶ   εἶπεν κύριος πρὸς αὐτήν· Δύο
[14]   κατὲφερεν πρὸς τὸν λαὸν δοῦναι.  καὶ   εἶπεν κύριος πρὸς Μωϋσην. Μωϋσῆ
[21]   εὐφρᾶναι ὑμᾶς. σώζεσθε, ἀγάπης τέκνα  καὶ   εἰρήνης. κύριος τῆς δόξης
[12]   Ἰησοῦ, ὅτι ἐν αὑτῷ πάντα  καὶ   εἰς αὐτόν. τί λέγει πάλιν
[5]   ἐν τοῖς ἐνεστῶσιν ἡμᾶς ἐσόφισεν,  καὶ   εἰς τὰ μέλλοντα οὐκ ἐσμὲν
[18]   μέν ἐστιν κύριος ἀπὸ αἰώνων  καὶ   εἰς τοὺς αἰῶνας, δὲ
[19]   ἡμέραν κρίσεως νυκτὸς και ἡμέρας,  καὶ   ἐκζητήσεις καθ’ ἑκάστην ἡμέραν τὰ
[14]   ἡμέρας τεσσεράκοντα καὶ νύκτας τεσσεράκοντα.  καὶ   ἔλαβεν Μωϋσῆς παρὰ κυρίου τὰς
[4]   ἡμέρας τεσσαράκοντα καὶ νύκτας τεσσαράκοντα,  καὶ   ἔλαβεν τὴν διαθήκην ἀπὸ τοῦ
[11]   καὶ ἀγάπῃ, ἔσται εἰς ἐπιστροφὴν  καὶ   ἐλπίδα πολλοῖς. καὶ πάλιν ἕτερος
[16]   λαβόντες τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν  καὶ   ἐλπίσαντες ἐπὶ τὸ ὄνομα ἐγενόμεθα
[12]   τὸν ἐπὶ τοῦ ξύλου ἐπικείμενον  καὶ   ἐλπισάτω πιστεύσας, ὅτι αὐτὸς ὢν
[6]   πνεῦμα κυρίου, τὰς λιθίνας καρδίας  καὶ   ἐμβαλῶ σαρκίνας· ὅτι αὐτὸς ἐν
[7]   ἡμεῖς ἐσταυρώσαμεν ἐξουθενήσαντες καὶ κατακεντήσαντες  καὶ   ἐμπτύσαντες; ἀληθῶς οὗτος ἦν,
[7]   τύπος τοῦ Ἰησοῦ φανεροῦνται·  Καὶ   ἐμπτύσατε πάντες καὶ κατακεντήσατε καὶ
[13]   λαὸς οὗτος ἐκεῖνος.  καὶ   ἐν ἄλλῃ προφητείᾳ λέγει φανερώτερον
[15]   χερσὶν καθαραῖς καὶ καρδίᾳ καθαρᾷ.  καὶ   ἐν ἑτέρῳ λέγει· Ἐὰν φυλάξωσιν
[6]   αὐτὸς ἐν σαρκὶ ἔμελλεν φανεροῦσθαι  καὶ   ἐν ἡμῖν κατοικεῖν. ναὸς γὰρ
[10]   ἐν σκότει εἰς τὰ βάθη·  καὶ   ἐν ὁδῷ ἁμαρτωλῶν οὐκ ἔστη,
[6]   καρδίας. λέγει γὰρ κύριος πάλιν·  Καὶ   ἐν τίνι ὀφθήσομαι τῷ κυρίῳ
[5]   καὶ τὰ παρεληλυθότα ἡμῖν ἐγνώρισεν  καὶ   ἐν τοῖς ἐνεστῶσιν ἡμᾶς ἐσόφισεν,
[12]   σωθήσεται ἐν οὕτως ἐποίουν. ἔχεις´πάλιν  καὶ   ἐν τούτοις τὴν δόξαν τοῦ
[10]   τὸ διχηλοῦν; ὅτι δίκαιος  καὶ   ἐν τούτῳ τῷ κόσνῳ περιπατεῖ
[9]   Ἰησοῦν ἐν τοῖς δυσὶν γράμμασιν,  καὶ   ἐν τῷ ἑνὶ τὸν σταυρόν.
[1]   ὑπερβολὴν ὑπερευφραίνομαι ἐπὶ τοῖς μακαρίοις  καὶ   ἐνδόξοις ὑμῶν πνεύμασιν· οὕτως ἔμφυτον
[14]   καὶ κρατήσω τῆς χειρός σου  καὶ   ἐνισχύσω σε, καὶ ἔδωκά σε
[4]   γραφή· Οὐαὶ οἱ συνετοὶ ἑαυτοῖς  καὶ   ἐνώπιον ἑαυτῶν ἐπιστήμονες. γενώμεθα πνευματικοί,
[9]   καὶ πάλιν λέγει· Ἀκουε οὐρανέ,  καὶ   ἐνωτίζου γῆ, ὅτι κύριος ἐλάλησεν
[14]   καὶ ἐξαγαγεῖν ἐκ δεσμῶν πεπεδημένους  καὶ   ἐξ οἴκου φυλακῆς καθημένους ἐν
[14]   φῶς ἐθνῶν ἀνοῖξαι ὀφθαλμοὺς τυφλῶν  καὶ   ἐξαγαγεῖν ἐκ δεσμῶν πεπεδημένους καὶ
[4]   δέκα ἐπὶ τῆς γῆς βασιλεύσουσιν,  καὶ   ἐξαναστήσεται ὄπισθεν μικρὸς βασιλεύς, ὃς
[18]   διδαχήν. Ὁδοὶ δύο εἰσὶν διδαχῆς  καὶ   ἐξουσίας, τε τοῦ φωτὸς
[10]   λαμβάνων οἶδεν τὸν τρέφοντα αὐτὸν  καὶ   ἐπ’ αὐτῷ ἀναπαθόμενος εὐφραίνεσθαι δοκεῖ.
[13]   Ἰακὼβ ἐναλλὰξ τὰς χεῖρας αὐτοῦ  καὶ   ἐπέθηκεν τὴν δεξιὰν ἐπὶ τὴν
[18]   ταῦτα μὲν οὕτως. ~Μεταβῶμεν δὲ  καὶ   ἐπὶ ἑτέραν γνῶσιν καὶ διδαχήν.
[10]   κύριον ἁμαρτάνουσιν ὡς χοῖρος,  καὶ   ἐπὶ καθέδραν λοιμῶν οὐκ ἐκάθισεν,
[4]   ἵνα ταχύνῃ ἠγαπημένος αὐτοῦ  καὶ   ἐπὶ τὴν κληρονομίαν ἥξῃ, λέγει
[13]   Ἰσαὰκ καὶ τίς Ρεβέκκα,  καὶ   ἐπὶ τίνων δέδειχεν, ὅτι μείζων
[6]   ἐκύκλωσάν με ὡσεὶ μέλισσαι κηρίον,  καί·   Ἐπὶ τὸν ἱματισμόν μου ἔβαλον
[11]   γὰρ προφήτης· Ἔστηθι οὐρανέ,  καὶ   ἐπὶ τούτῳ πλεῖον φριξάτω
[6]   τίς νοήσει, εἰ μὴ σοφὸς  καὶ   ἐπιστήμων καὶ ἀγαπῶν τὸν κύριον
[10]   τὰ ἀλλότρια ἐν ἀνομίᾳ αὐτῶν  καὶ   ἐπιτηροῦσιν ὡς ἐν ἀκεραιοσύνῃ περιπατοῦντες
[7]   ἔρημον καὶ ἀφαιρεῖ τὸ ἔριον  καὶ   ἐπιτίθησιν αὐτὸ ἐπὶ φρύγανον τὸ
[13]   τοῦ μεταξύ· καὶ τί λέγει;  Καὶ   ἐποίησεν Ἰακὼβ ἐναλλὰξ τὰς χεῖρας
[15]   λέγει ἐν ἀρχῇ τῆς κτίσεως·  Καὶ   ἐποίησεν θεὸς ἐν ἓξ
[4]   γῆς Αἰγύπτου, καὶ συνῆκεν Μωϋσῆς  καὶ   ἔριψεν τὰς δύο πλάκας ἐκ
[7]   τὸν κόκκινον περὶ τὴν σάρκα  καὶ   ἐροῦσιν· Οὐχ οὗτός ἐστιν, ὅν
[14]   ὅτι ἐποίησαν ἑαυτοῖς πάλιν χωνέματα,  καὶ   ἔρριψεν ἐκ τῶν χειρῶν, καὶ
[21]   καὶ μισθὸς αὐτοῦ. ἔτι  καὶ   ἐρωτῶ ὑμᾶς· ἑαυτῶν γίνεσθε νομοθέται
[11]   πάλιν ἐν ἀλλῳ προφήτῃ λέγει·  Και   ἔσται ταῦτα ποιῶν ὡς
[16]   ποιεῖν καὶ καταρτίζειν. γέγραπται γάρ·  Καὶ   ἔσται, τῆς ἑβδομάδος συντελουμένης οἰκοδομηθήσεται
[13]   Ἐφραίμ, τοῦ δευτέρου καὶ νεωτέρου,  καὶ   εὐλόγησεν αὐτόν. καὶ εἶπεν Ἰωσὴφ
[21]   ταῦτα, ἵνα καὶ ἐπιθυμία  καὶ   ἀγρυπνία εἴς τι ἀγαθὸν
[3]   προπορεύσεται ἔμπροσθέν σου δικαιοσύνη,  καὶ   δόξα τοῦ θεοῦ περιστελεῖ
[21]   μνημονεύετέ μου μελετῶντες ταῦτα, ἵνα  καὶ   ἐπιθυμία καὶ ἀγρυπνία
[9]   ἀκούσαντες λόγον πιστεύσωμεν ἡμεῖς. ἀλλὰ  καὶ   περιτομή, ἐφ’ πεποίθασιν,
[18]   ἐξουσίας, τε τοῦ φωτὸς  καὶ   τοῦ σκότους. διαφορὰ δὲ
[11]   πιστόν· βασιλέα μετὰ δόξης ὄψεσθε,  καὶ   ψυχὴ ὑμῶν μελετήσει φόβον
[15]   ἑβδόμῃ καὶ κατέπαυσεν ἐν αὐτῇ  καὶ   ἡγίασεν αὐτήν. προσέχετε, τέκνα, τί
[14]   ἵνα κἀκεῖνοι τελειωθῶσιν τοῖς ἁμαρτήμασιν,  καὶ   ἡμεῖς διὰ τοῦ κληρονομοῦντος διαθήκην
[6]   εἶτα γάλακτι ζωοοιεῖται· οὕτως οὖν  καὶ   ἡμεῖς τῇ πίστει τῆς ἐπαγγελίας
[14]   ἀνάβλεψιν, καλέσαι ἐνιαυτὸν κυρίου δεκτὸν  καὶ   ἡμέραν ἀνταποσόσεως, παρακαλέσαι πάντας τοὺς
[19]   κυρίου. μνησθήσῃ ἡμέραν κρίσεως νυκτὸς  και   ἡμέρας, καὶ ἐκζητήσεις καθ’ ἑκάστην
[4]   λέγοντας, ὅτι διαθήκη ἐκείνων  καὶ   ἡμῶν. ἡμῶν μέν· ἀλλ’ ἐκεῖνοι
[11]   καὶ πάλιν ἕτερος προφήτης λέγει.  Καὶ   ἦν γῆ τοῦ Ἰακὼβ
[4]   Μωϋσέως. λέγει γὰρ γραφή·  Καὶ   ἦν Μωϋσῆς ἐν τῷ ὄρει
[14]   αὐτῶν. λέγει γὰρ προφήτης·  Καὶ   ἦν Μωϋσῆς νηστεύων ἐν ὄρει
[16]   ὅτι ἦν πλήρης μὲν εἰδωλολοτρείας  καὶ   ἦν οἶκος δαιμονίων διὰ τὸ
[11]   αὐτοῦ δοξάζει. εἶτα τί λέγει;  Καὶ   ἦν ποταμὸς ἕλκων ἐκ δεξιῶν,
[6]   ἐστὶν ἡμέρα μεγάλη  καὶ   θαυματή, ἣν ἐποίησεν κύριος.
[7]   τὸ εἶναι φοβερὰν τὴν ἄκανθαν,  καὶ   θλιβέντα κυριεῦσαι αὐτοῦ. οὕτω, φησίν,
[1]   ~ΒΑΡΝΑΒΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ. ~Χαίρετε υἱοὶ  καὶ   θυγατέρες, ἐν ὀνόματι κυρίου τοῦ
[2]   γῆς Αἰγύπτου, προσενέγκαι μοι ὁλοκαυτώματα  καὶ   θυσίας; ἀλλ’ τοῦτο ἐντειλάμην
[6]   κύριος τῷ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ  καὶ   Ἰακώβ, καὶ κατακληρονομήσατε αὐτήν, γῆν
[10]   οἵτινες οὐκ οἴδασιν διὰ κόπου  καὶ   ἰδρῶτος προίζειν ἑαυτοῖς τὴν τροφήν,
[12]   τοῦ Ἰσραὴλ ὑπὸ τῶν ἀλλοφύλων,  καὶ   ἵνα ὑπομνήσῃ αὐτοὺς πολεμουμένους, ὅτι
[6]   ἣν ὤμοσεν κύριος τῷ Ἀβραὰμ  καὶ   Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, καὶ κατακληρονομήσατε
[12]   αὐτοῦ, ἐπακοῦσαι ἔμπροσθεν αὐτοῦ ἔθνη,  καὶ   ἰσχὺν βασιλέων διαρρήξω. ἴδε, πῶς
[4]   τὸ τέταρτον θηρίον τὸ πονηρὸν  καὶ   ἰσχυρὸν καὶ χαλεπώτερον παρὰ πάντα
[6]   τῷ υἱῷ· Ποιήσωμεν κατ’ εἰκόνα  καὶ   καθ’ ὁμοίσιν ἡμῶν τὸν ἄνθρωπον,
[5]   κόσμου· Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα  καὶ   καθ’ ὁμοίωσιν ἡμετέραν· πῶς οὖν
[1]   δικαιωμάτων εἰς ὑμᾶς, ὑπέρ τι  καὶ   καθ’ ὑπερβολὴν ὑπερευφραίνομαι ἐπὶ τοῖς
[5]   μου τῆς ψυχῆς ἀπὸ ῥομφαίας,  καί·   Καθήλωσόν μου τὰς σάρκας, ὅτι
[15]   λέγει· Ἁγιάσεις αὐτὴν χερσὶν καθαραῖς  καὶ   καρδίᾳ καθαρᾷ. εἰ οὖν ἣν
[15]   τὸ σάββατον κυρίου χερσὶν καθαραῖς  καὶ   καρδίᾳ καθαρᾷ. καὶ ἐν ἑτέρῳ
[7]   ὅν ποτε ἡμεῖς ἐσταυρώσαμεν ἐξουθενήσαντες  καὶ   κατακεντήσαντες καὶ ἐμπτύσαντες; ἀληθῶς οὗτος
[7]   Ἰησοῦ φανεροῦνται· Καὶ ἐμπτύσατε πάντες  καὶ   κατακεντήσατε καὶ περίθετε τὸ ἔριον
[6]   Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ,  καὶ   κατακληρονομήσατε αὐτήν, γῆν ῥέουσαν γάλα
[6]   γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι  καὶ   κατακυριεύσατε αὐτῆς. ἴδε οὖν, ἡμεῖς
[20]   τοῦ μέλαος ὁδός ἐστιν σκολιὰ  καὶ   κατάρας μεστή. ὁδὸς ἐστιν θανάτου
[16]   ἔστιν, ὅπου αὐτὸς λέγει ποιεῖν  καὶ   καταρτίζειν. γέγραπται γάρ· Καὶ ἔσται,
[15]   ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ  καὶ   κατέπαυσεν ἐν αὐτῇ καὶ ἡγίασεν
[15]   ἑξακισχιλίοις ἔτεσιν συντελεσθήσεται τὰ σύμπαντα.  Καὶ   κατέπαυσεν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ.
[11]   ὅτι ἐγὼ κύριος θεος.  καί·   Κατοικήσεις ἐν ὑψηλῷ σπηλαίῳ πέτρας
[10]   οἵτινες εἰς τέλος εἰσὶν ἀσεβεῖς  καὶ   κεκριμένοι ἤδη τῷ θανάτῳ, ὡς
[12]   χαλκοῦν ὄφιν καὶ τίθησιν ἐνδόξως  καὶ   κηρύγματι καλεῖ τὸν λαόν. ἐλθόντες
[7]   ὑμεῖς μόνοι, τοῦ λαοῦ νηστεύοντος  καὶ   κοτομένου ἐπὶ σάκκου καὶ σποδοῦ.
[14]   σου, ἐκάλεσά σε ἐν δικαιοσύνῃ  καὶ   κρατήσω τῆς χειρός σου καὶ
[15]   καταργήσει τὸν καιρὸν τοῦ ἀνόμου  καὶ   κρινεῖ τοὺς ἀσεβεῖς καὶ ἀλλάξει
[16]   ἐφανερώθη. λέγει γὰρ γραφή·  Καὶ   κύριος τὰ πρόβατα τῆς νομῆς
[7]   καλοὺς καὶ ὁμοίους καὶ προσενέγκατε,  καὶ   λαβέτω ἱερεὺς τὸν ἕνα
[14]   τῆς χειρὸς κυρίου ἐν πνεύματι·  καὶ   λαβὼν Μωϋσης κατὲφερεν πρὸς τὸν
[10]   οἶδεν, ὅταν δὲ πεινᾷ κραυγάζει,  καὶ   λαβὼν πάλιν σιωπᾷ. Οὐδὲ φάγῃ
[16]   εἰς τὸν ἐν αὐτῷ κατοικοῦντα  καὶ   λαλοῦντα, ἐπ’ αὐτῷ ἐκπλησσόμενος, ἐπὶ
[10]   αὐτῶν τριῶν δογμάτων γνῶσιν Δαυείδ  καὶ   λέγει· Μακάριος ἀνήρ, ὃς οὐκ
[1]   δωρεᾶς πνευματικῆς χάριν εἰλήφατε. διὸ  καὶ   μᾶλλον συγχαίρω ἐμαυτῷ ἐλπίζων σωθῆναι,
[13]   εὐλογήσω αὐτούς. καὶ προσήγαγεν Ἐφραὶμ  καὶ   Μανασσῆ, τὸν Μανασσῆ θέλων ἵνα
[10]   λέγει Μωϋσῆς· Φάγεσθε πᾶν διχηλοῦν  καὶ   μαρυκώμενον. τί λέγει; ὅτι τὴν
[6]   τὴν ἀγαθήν, γῆν ῥέουσαν γάλα  καὶ   μέλι; εὐλογητὸς κύριος ἡμῶν,
[6]   Εἰσέλθατε εἰς γῆν ῥέουσαν γάλα  καὶ   μέλι καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆς. ἴδε
[6]   κατακληρονομήσατε αὐτήν, γῆν ῥέουσαν γάλα  καὶ   μέλι. τί δὲ λέγει
[7]   υἱὸς τοῦ θεοῦ, ὢν κύριος  καὶ   μέλλων κρίνειν ζῶντας καὶ νεκρούς,
[5]   Ἐτραυματίσθη διὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν  καὶ   μεμαλάκισται διὰ τὰς ἁμαρίας ἡμῶν·
[4]   ψυχήν μου, προσέχειν νῦν ἑαυτοῖς  καὶ   μὴ ὁμοιοῦσθαί τισιν ἐπισωρεύοντας ταῖς
[9]   οὗτος ἀπερίτμητος καρδίας. ἀλλ’ ἐρεῖς·  Καὶ   μὴν περιτέτμηται λαὸς εἰς
[4]   ἡμᾶς τὰ ἔργα τῆς ἀνομίας·  καὶ   μισήσωμεν τὴν πλάνην τοῦ νῦν
[11]   ὁμαλιῶ καὶ πύλας χαλκᾶς συντρίψω  καὶ   μοχλοὺς σιδηροῦς συγκλάσω, καὶ δώσω
[7]   κύριος καὶ μέλλων κρίνειν ζῶντας  καὶ   νεκρούς, ἔπαθεν, ἵνα πληγὴ
[13]   τὴν κεφαλὴν Ἐφραίμ, τοῦ δευτέρου  καὶ   νεωτέρου, καὶ εὐλόγησεν αὐτόν. καὶ
[6]   κύριος ἡμῶν, ἀδελφοί, σοφίαν  καὶ   νοῦν θέμενος ἐν ἡμῖν τῶν
[4]   τῷ ὄρει νηστεύων ἡμέρας τεσσαράκοντα  καὶ   νύκτας τεσσαράκοντα, καὶ ἔλαβεν τὴν
[14]   πρὸς τὸν λαόν, ἡμέρας τεσσεράκοντα  καὶ   νύκτας τεσσεράκοντα. καὶ ἔλαβεν Μωϋσῆς
[8]   ἐν αἷς ἡμεῖς σωθησόμεθα· ὅτι  καὶ   ἀλγῶν σάρκα διὰ τοῦ
[3]   θεοῦ περιστελεῖ σε. τότε βοήσεις,  καὶ   θεὸς επακούσεταί σου, ἔτι
[15]   ὀγόην εἰς εὐφροσύνην, ἐν  καὶ   Ἰησοῦς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν
[16]   οἱ τῶν ἐχθρῶν ὑπηρέται ἀνοικοδομήσουσιν  καὶ   λαὸς Ἰσραὴλ παραδίδοσθαι, ἐφανερώθη.
[13]   σου, καὶ ὑπερέξει λαὸς λαοῦ  καὶ   μείζων δουλεύσει τῷ ἐλάσσονι.
[18]   ἧς δὲ ἄγγελοι του σατανᾶ.  καὶ   μέν ἐστιν κύριος ἀπὸ
[21]   μὴ ἐλλειπητε. ἐγγὺς κύριος  καὶ   μισθὸς αὐτοῦ. ἔτι καὶ
[4]   κλητοὶ ἐπικαθυπνώσωμεν ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν,  καὶ   πονηρὸς ἄρχων λαβὼν τὴν
[4]   κληρονομίαν ἥξῃ, λέγει δὲ οὕτως  καὶ   προφήτης· Βασιλεῖαι δέκα ἐπὶ
[7]   τοῦ πνευματος προσφέρειν θυσίαν, ἵνα  καὶ   τύπος γενόμενος ἐπὶ
[10]   ὑστεροῦνται, ἐπιγινώσκουσιν τὸν κύριον, ὡς  καὶ   χοῖρος ὅταν τρώγει τὸν
[11]   ὅτι γινώσκει κύριος ὁδὸν δικαίων,  καὶ   ὁδὸς ἀσεβῶν απολεῖται. αἰσθάνεσθε, πῶς
[9]   τῆς διαθήκης αὐτῶν εἰσίν; ἀλλὰ  καὶ   οἱ Αἰγύπτιοι ἐν περιτομῇ εἰσίν.
[10]   ἐπορεύθη ἐν βουλῇ ἀσεβῶν, καθὼς  καὶ   οἱ ἰχθύες πορεύονται ἐν σκότει
[7]   προσέχετε· Λάβετε δύο τράγους καλοὺς  καὶ   ὁμοίους καὶ προσενέγκατε, καὶ λαβέτω
[11]   προφήτης· Ἐγὼ πορεύσομαι ἔμπροσθέν σου  καὶ   ὄρη ὁμαλιῶ καὶ πύλας χαλκᾶς
[2]   καρδίᾳ ἑαυτοῦ κακίαν μὴ μνησικακέτω,  καὶ   ὅρκον ψευδῆ μὴ ἀγαπᾶτε. αἰσθάνεσθαι
[20]   ἀγαθῷ, οὐ κρίσει δικαίᾳ, χήρᾳ  καὶ   ὀρφανῷ οὐ προσέχοντες, ἀγρυπνοῦντες μάταια,
[11]   καρποφοροῦντες ἐν τῇ πνεύματι ἔχοντες.  Καὶ   ὃς ἂν φάγῃ ἀπὸ τούτων,
[11]   ἀνέβαινεν ἐξ αὐτοῦ δένδρα ὡραῖα·  καὶ   ὃς ἂν φάγῃ ἐξ αὐτῶν,
[6]   ἀκρογωναῖον, ἔντιμον. εἶτα τί λέγει;  Καὶ   ὃς ἐλπίσει ἐπ’ αὐτὸν ζήσετα
[7]   καὶ οὕτως εἰς ἔρημον βληθήτω.  καὶ   ὅταν γένηται οὕτως, ἄγει
[8]   βασιλεία Ἰησοῦ ἐπὶ ξύλου,  καὶ   ὅτι οἱ ἐλπίζοντες ἐπ’ αὐτὸν
[7]   θυσιαστήριον, τὸν δὲ ἕνα ἐπικατάρατον,  καὶ   ὅτι τὸν ἐπικατάρατον ἐστεφανωμένον; ἐπειδὴ
[10]   ὄντα λοιμὰ τῇ πονηρίᾳ αὐτῶν.  Καὶ   οὐ φάγῃ, φησίν, σμύραιναν οὐδὲ
[16]   ταλαίπωροι εἰς τὴν οἰκοδομὴν ἤλπισαν,  καὶ   οὐκ ἐπὶ τὸν θεὸν αὐτῶν
[19]   ἐν πᾶσιν τῷ πλησίον σου  καὶ   οὐκ ἐρεῖς ἴδια εἶναι· εἰ
[13]   μειζων δουλεύσει τῷ ἐλάσσονι,  καὶ   οὗτος δὲ εὐλογηθήσεται βλέπετε, ἐπὶ
[4]   τέρατα γεγονότα ἐν τῷ Ἰσραήλ,  καὶ   οὕτως ἐγκαταλελεῖφθαι αὐτούς· προσέχωμεν, μήποτε,
[7]   κόκκινον περὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ,  καὶ   οὕτως εἰς ἔρημον βληθήτω. καὶ
[12]   σταθεὶς πάντων ἐξέτεινεν τὰς χεῖρας,  καὶ   οὕτως πάλιν ἐνίκα Ἰσραήλ.
[8]   τὸ κόκκινον) καὶ τὸ ὕσσωπον,  καὶ   οὓτως ῥαντίζειν τὰ παιδία καθ’
[7]   μου τῆς βασιλείας ὀφείλουσιν θλιβέντες  καὶ   παθόντες λαβεῖν με. ~Τίνα δὲ
[11]   ψυχὴ ὑμῶν μελετήσει φόβον κυρίου.  καὶ   πάλιν ἐν ἀλλῳ προφήτῃ λέγει·
[12]   ἐὰν μὴ ἐπ’ αὐτῷ ἐλπίσωσιν.  καὶ   πάλιν ἐν ἑτέρῳ προφήτῃ λέγει·
[11]   εἰς ἐπιστροφὴν καὶ ἐλπίδα πολλοῖς.  καὶ   πάλιν ἕτερος προφήτης λέγει. Καὶ
[9]   Εἰς ἀκοὴν ὠτίου ἡπήκουσάν μου.  καὶ   πάλιν λέγει· Ἀκοῇ ἀκούσονται οἱ
[9]   τῆς φωνῆς τοῦ παιδός μου.  καὶ   πάλιν λέγει· Ἀκουε οὐρανέ, καὶ
[9]   λέγει κύριος, τὰς καρδίας ὑμῶν.  καὶ   πάλιν λέγει· Ἄκουε Ἰσραήλ, ὅτι
[9]   κύριος ἐλάλησεν ταῦτα εἰς μαρτύριον.  καὶ   πάλιν λέγει· Ἀκούσατε λόγον κυρίου,
[9]   κυρίου, ἄρχοντες τοῦ λαοῦ τούτου.  καὶ   πάλιν λέγει· Ἀκούσατε, τέκνα, φωνῆς
[6]   οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας.  καὶ   πάλιν λέγει· Αὔτη ἐστὶν
[5]   ὅτι πονηρευομένων συναγωγαὶ ἐπανεστησάν μοι.  καὶ   πάλιν λέγει· Ἰδού, τέθεικά μου
[11]   γὰρ ὡς πετεινοῦ νοσσιᾶς ἀφῃρημενοι.  καὶ   πάλιν λέγει προφήτης· Ἐγὼ
[6]   παλαιωθήσεθε, καὶ σὴς καταφάγεται ὑμᾶς.  καὶ   παλιν λέγει προφήτης, ἐπεὶ
[12]   σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου.  καὶ   πάλιν λέγει οὕτως Ἡσαΐας· Εἶπεν
[14]   κύριος λυτρωσάμενός σε θεός.  καὶ   πάλιν προφήτης λέγει· Πνεῦμα
[9]   λέγε κύριος θεός σου.  καὶ   πάλιν τὸ πνεῦμα κυρίου προφητεύει·
[11]   τὸν καρπὸν αὐτοῦ οὐκ απορυήσεται,  καὶ   πάντα, ὅσα ἂν ποιῇ, κατευοδωθήσεται.
[4]   ἐξ ὑμῶν ὤν, ἰδίως δὲ  καὶ   πάντας ἀγαπῶν ὑπὲρ τὴν ψυχήν
[9]   καὶ πᾶς Σύρος καὶ Ἄραψ  καὶ   πάντες οἱ ἱερεῖς τῶν εἰδώλων.
[1]   συνώδευσεν ἐν ὁδῷ δικαιοσύνης κύριος,  καὶ   πάντως ἀναγκάζομαι κἀγὼ εἰς τοῦτο,
[14]   δεδαπανημένας ἡμῶν καρδιας τῷ θανάτῳ  καὶ   παραδεδομένας τῇ τῆς πλάνης ἀνομίᾳ
[16]   κύριος τὰ πρόβατα τῆς νομῆς  καὶ   παραδώσει καὶ τὸν πύργον αὐτῶν
[12]   αὐτὸς ὢν νεκρὸς δύναται ζωοποιῆσαι,  και   παραχρῆμα σωθήσεται ἐν οὕτως ἐποίουν.
[9]   λαὸς εἰς σφραγῖδα. ἀλλὰ  καὶ   πᾶς Σύρος καὶ Ἄραψ καὶ
[3]   συναλλαγμάτων, ἀπόστελλε τεθραυσμένους ἐν ἀφέσει  καὶ   πᾶςαν ἄδικον συγγραφὴν διάσπα. διάθρυπτε
[21]   εἰρήνης. κύριος τῆς δόξης  καὶ   πάσης χάριτος μετὰ τοῦ πνεύματος
[6]   σαρκὶ οὖν αὐτοῦ μέλλοντος φανεροῦσθαι  καὶ   πάσχειν, προεφανερώθη τὸ πάθος. λέγει
[10]   καθήμενα εἰς ἁρπαγήν. ἔχετε τελείως  καὶ   περὶ τῆς βρώσεως. πάλιν λέγει
[16]   ἀνέβη εἰς οὐρανοίς. ~Ἔτι δὲ  καὶ   περὶ τοῦ ναοῦ ἐρῶ ὑμῖν,
[15]   πάντας τοὺς πενθοῦντας. ~Ἔτι οὖν  καὶ   περὶ τοῦ σαββάτου γέγραπται ἐν
[11]   κυρίῳ προφανερῶσαι περι τοῦ ὕδατος  καὶ   περὶ τοῦ σταυροῦ. περὶ μὲν
[10]   ἐπιτηροῦσιν ὡς ἐν ἀκεραιοσύνῃ περιπατοῦντες  καὶ   περιβλέπονται, τίνα ἐκδύσωσιν διὰ τὴν
[9]   τριῶν γραμμάτων δόγματα. λέγει γάρ·  Καὶ   περιέτεμεν Ἀβραὰμ ἐκ τοῦ οἴκου
[7]   Καὶ ἐμπτύσατε πάντες καὶ κατακεντήσατε  καὶ   περίθετε τὸ ἔριον τὸ κόκκινον
[8]   παιδία καὶ βάλλειν εἰς ἄγγη  καὶ   περιτιθέναι τὸ ἔριον τὸ κόκκινον
[9]   οἱ πόρρωθεν, ἐποίησα γνώσονται.  καί·   Περιτμήθητε, λέγει κύριος, τὰς καρδίας
[11]   ἂν, φησίν, ἀκούσῃ τούτων λαλουμένων  καὶ   πιστεύσῃ, ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα.
[6]   τὸ καλὸν πλάσμα ἡμῶν· Αὐξάνεσθε  καὶ   πληθυνέσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν.
[6]   προειρήκαμεν δὲ ἐπάνω. Καὶ αὐξανέσθωσαν  καὶ   πληθυνέσθωσαν καὶ ἀρχέτωσαν τῶν ἰχθύων
[6]   πλάσμα ἡμῶν· Αὐξάνεσθε καὶ πληθυνέσθε  καὶ   πληρώσατε τὴν γῆν. ταῦτα πρὸς
[19]   θανάτου· ἔσῃ ἁπλοῦς τῇ καρδίᾳ  καὶ   πλούσιος τῷ πνεύματι· οὐ κολληθήσῃ
[1]   ἐν εἰρήνῃ. Μεγάλων μὲν ὄντων  καὶ   πλουσίων τῶν τοῦ θεοῦ δικαιωμάτων
[21]   τί ζητεῖ κύριος ἀφ’ ὑμῶν,  καὶ   ποιεῖτε ἵνα εὑρεθῆτε ἐν ἡμέρᾳ
[11]   φριξάτω γῆ, ὅτι δύο  καὶ   πονηρὰ ἐποίησεν λαὸς οὗτος·
[4]   ἔχειν αὐτὴν ἐξουσίαν μετὰ ἁμαρτωλῶν  καὶ   πονηρῶν συντρέχειν, μήποτε ὁμοιωθῶμεν αὐτοῖς.
[19]   ἁγίων, διὰ λόγου κοπιῶν  καὶ   πορευόμενος εἰς λύτρωσιν ἁμαρτιῶν σου.
[10]   παρ’ ἐνιαυτὸν ἀλλάσσει τὴν φύσιν  καὶ   ποτὲ μὲν ἄρρεν, ποτὲ δὲ
[12]   ὁρίζει ἐν ἄλλῳ προφήτῃ λέγοντι·  Καὶ   πότε ταῦτα συντελεσθήται; λέγει κύριος·
[3]   προπορεύσεται ἔμπροσθέν σου δικαιοσύνη,  καὶ   προπορεύσεται ἔμπροσθέν σου δικαιοσύνη,
[3]   τὰ ἱμάτιά σου ταχέως ἀνατελεῖ,  καὶ   προπορεύσεται ἔμπροσθέν σου δικαιοσύνη,
[7]   δύο τράγους καλοὺς καὶ ὁμοίους  καὶ   προσενέγκατε, καὶ λαβέτω ἱερεὺς
[13]   υἱούς σου, ἵνα εὐλογήσω αὐτούς.  καὶ   προσήγαγεν Ἐφραὶμ καὶ Μανασσῆ, τὸν
[11]   ἔμπροσθέν σου καὶ ὄρη ὁμαλιῶ  καὶ   πύλας χαλκᾶς συντρίψω καὶ μοχλοὺς
[3]   ἀπὸ σοῦ σύνδεσμον καὶ χειροτονίαν  καὶ   ῥῆμα γογγυσμου, καὶ δῷς πεινῶντι
[8]   βασιλείᾳ αὐτοῦ ἡμέραι ἔσονται πονηραὶ  καὶ   ῥυπαραί, ἐν αἷς ἡμεῖς σωθησόμεθα·
[11]   εἰς τὸ ὕδωρ γέμοντες ἁμαρτιῶν  καὶ   ῥύπου, καὶ ἀνα βαίνομεν καρποφοροῦντες
[3]   ὡς κρίκον τὸν τράχηλον ὑμῶν  καὶ   σάκκον ἐνδύσησθε καὶ σποδὸν ὑποστρώσητε,
[5]   τὸν Ἰσραὴλ καὶ τηλικαῦτα τέρατα  καὶ   σημεῖα ποιῶν ἐκήρυσσεν, καὶ ὑπερηγάπησεν
[6]   ὑμεῖς πάντες ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσεθε,  καὶ   σὴς καταφάγεται ὑμᾶς. καὶ παλιν
[3]   τράχηλον ὑμῶν καὶ σάκκον ἐνδύσησθε  καὶ   σποδὸν ὑποστρώσητε, οὐδ’ οὕτως καλέσετε
[7]   νηστεύοντος καὶ κοτομένου ἐπὶ σάκκου  καὶ   σποδοῦ. ἵνα δείξῃ, ὅτι δεῖ
[7]   εἰ μὴ δι’ ἡμᾶς. ἀλλὰ  καὶ   σταρωθεὶς ἐποτιζετο ὄξει καὶ χολῇ.
[2]   λέγει κύριος. πλήρης εἰμὶ ὁλοκαυτωμάτων,  καὶ   στέαρ ἀρνῶν καὶ αἷμα ταύρων
[1]   ὄψις ὑμῶν. πεπεισμένος οὖν τοῦτο  καὶ   συνειδὼς ἐμαυτῷ, ὅτι ἐν ὑμῖν
[13]   γυναικὸς αὐτοῦ, ὅτι στεῖρα ἦν·  καὶ   συνέλαβεν. εἶτα ἐξῆλθεν Ρεβέκκα πυθέσθαι
[15]   τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτοῦ,  καὶ   συνετέλεσεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ
[4]   πλάκας ἐκ τῶν χειρῶν αὐτοῦ·  καὶ   συνετρίβη αὐτῶν διαθήκη, ἵνα
[14]   καὶ ἔρριψεν ἐκ τῶν χειρῶν,  καὶ   συνετρίβησαν αἱ πλάκες τῆς διαθήκης
[4]   οὓς ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύπτου,  καὶ   συνῆκεν Μωϋσῆς καὶ ἔριψεν τὰς
[14]   ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύτου, ἠνόμησεν.  καὶ   συνῆκεν Μωϋσῆς, ὅτι ἐποίησαν ἑαυτοῖς
[12]   ἐστιν, αὐτὸς προφητέει Δαυείδ, φοβούμενος  καὶ   συνίων τὴν πλάνην τῶν ἁμαρτωλῶν·
[8]   ἐν οἷς εἰσὶν ἁμαρίαι τέλειαι,  καὶ   σφάξαντας κατακαίεν, καὶ αἴρειν τότε
[10]   τὴν τροφήν, ἀλλὰ ἁρπάζουσιν ὡς  καὶ   τὰ ἀλλότρια ἐν ἀνομίᾳ αὐτῶν
[1]   διὰ τῶν προφητῶν τὰ παρεληλυθότα  καὶ   τὰ ἐνεστῶτα, καὶ τῶν μελλόντων
[3]   ῥαγήσεται πρώϊμον τὸ φῶς σου,  καὶ   τὰ ἱμάτιά σου ταχέως ἀνατελεῖ,
[10]   ἐκδύσωσιν διὰ τὴν πλεονεξίαν, ὡς  καὶ   τὰ ὄρνεα ταῦτα μόνα ἑαυτοῖς
[5]   ὑπερευχαρστεῖν οφείλομεν τῷ κυρίῶ, ὅτι  καὶ   τὰ παρεληλυθότα ἡμῖν ἐγνώρισεν καὶ
[15]   λέγει αὐτοῖς· Τὰς νεομηνίας ὑμῶν  καὶ   τὰ σάββατα οὐκ ἀνέχομαι. ὁρᾶτε,
[4]   δεσπότης συντέτμηκεν τοὺς καιροὺς  καὶ   τὰς ἡμέρας, ἵνα ταχύνῃ
[10]   τοῦτο περιέτεμεν τὰς ἀκοὰς ἡμῶν  καὶ   τὰς καρδίας, ἵνα συνιῶμεν ταῦτα.
[10]   κεκριμένοι ἤδη τῷ θανάτῳ, ὡς  καὶ   ταῦτα τὰ ἰχθύδια μόνα ἐπικατάρατα
[1]   κυρίου· ζωῆς ἐλπίς, κρίσεως, ἀρχὴ  καὶ   τέλος πίστεως ἡμῶν· καὶ δικαιοσύνη,
[4]   ὅταν βλέπετε ματὰ τηλικαῦτα σημεῖα  καὶ   τέρατα γεγονότα ἐν τῷ Ἰσραήλ,
[5]   γέ τοι διδάσκων τὸν Ἰσραὴλ  καὶ   τηλικαῦτα τέρατα καὶ σημεῖα ποιῶν
[10]   ποτὲ δὲ θῆλυ γίνεται. ἀλλὰ  καὶ   τὴν γαλῆν ἐμίσησεν καλῶς. οὐ
[5]   δέ, ἵνα καταργήσῃ τὸν θάνατον  καὶ   τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν δείξῃ,
[15]   ἀσεβεῖς καὶ ἀλλάξει τὸν ἥλιον  καὶ   τὴν σελήνην καὶ τοὺς ἀστέρας,
[10]   τῶν λαλούντων τὰ διδαιώματα κυρίου  καὶ   τηρούντων, μετὰ τῶν εἰδότων, ὅτι
[13]   τὸν λαὸν τοῦτον εἶναι πρῶτον  καὶ   τῆς διαθήκης κληρονόμον. εἰ οὖν
[13]   πνεύματι τοῦ λαοῦ τοῦ μεταξύ·  καὶ   τί λέγει; Καὶ ἐποίησεν Ἰακὼβ
[9]   ἀκάνθαις, περιτμήθητε τῷ κυρίῳ ὑμῶν.  καὶ   τί λέγει; Περιτμήθητε καρδίαν ὑμῶν,
[12]   ποιεῖ οὖν Μωϋσῆς χαλκοῦν ὄφιν  καὶ   τίθησιν ἐνδόξως καὶ κηρύγματι καλεῖ
[13]   αἰσθάνεσθαι ὀφείλετε, τίς Ἰσαὰκ  καὶ   τίς Ρεβέκκα, καὶ ἐπὶ
[8]   τύπος τοῦ σταυροῦ  καὶ   τὸ ἔριον τὸ κόκκινον) καὶ
[6]   ἀγαθήν. τί οὖν τὸ γάλα  καὶ   τὸ μέλι; ὅτι πρῶτον τὸ
[11]   ἐν ὑψηλῷ σπηλαίῳ πέτρας ἰσχυρᾶς.  καί·   τὸ ὕδωρ αὐτοῦ πιστόν· βασιλέα
[8]   καὶ τὸ ἔριον τὸ κόκκινον)  καὶ   τὸ ὕσσωπον, καὶ οὓτως ῥαντίζειν
[8]   τί δὲ ἅμα τὸ ἔριον  καὶ   τὸ ὕσσωπον; ὅτι ἐν τῇ
[4]   νῦν ἐν τῷ ἀνόμῳ καιρῷ  καὶ   τοῖς μέλλουσιν σκανδάλοις, ὡς πρέπει
[10]   ἐν τούτῳ τῷ κόσνῳ περιπατεῖ  καὶ   τὸν ἅγιον αἰῶνα ἐκδέχεται. βλέπετε,
[8]   ἡμῖν τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν  καὶ   τὸν ἁνισμὸν τῆς καρδίας, οἷς
[10]   κάτω τοῦ βυτοῦ κατοικεῖ. ἀλλὰ  καὶ   τὸν δασύποδα οὐ φάγῃ. πρὸς
[16]   πρόβατα τῆς νομῆς καὶ παραδώσει  καὶ   τὸν πύργον αὐτῶν εἰς καταφθοράν.
[11]   απολεῖται. αἰσθάνεσθε, πῶς τὸ ὑδωρ  καὶ   τὸν σταυρὸν ἐπὶ τὸ αὐτὸ
[9]   τί λέγει; Περιτμήθητε καρδίαν ὑμῶν,  καὶ   τον τράχηλον ὑμῶν οὐ σκληρυνεῖτε.
[12]   πνεῦμα, ἵνα ποιήσῃ τύπον σταυροῦ  καὶ   τοῦ μέλλοντος πάσχειν, ὅτι, ἐὰν
[12]   ἔχεις πάλιν περὶ τοῦ σταυροῦ  καὶ   τοῦ σταυροῦσθαι μέλλοντος. λέγει δὲ
[15]   τὸν ἥλιον καὶ τὴν σελήνην  καὶ   τοὺς ἀστέρας, τότε καλῶς καταπαύσεται
[7]   φρύγανον τὸ λεγόμενον ῥαχήλ, οὗ  καὶ   τοὺς βλαστοὺς εἰώθαμεν τρώγειν ἐν
[9]   ἤμελλεν ἔχειν τὴν χάριν, λέγει  καὶ   τοὺς τριακοσίους. δηλοῖ οὖν τὸν
[5]   ὁδὸν σκότους ἀποσυνέχει. ἔτι δὲ  καὶ   τοῦτο, ἀδελφοί μου· εἰ
[4]   συιέναι οὖν ὀφείλετε. ἔτι δὲ  καὶ   τοῦτο ἐρωτῶ ὑμᾶς ὡς εἷς
[2]   στέαρ ἀρνῶν καὶ αἷμα ταύρων  καὶ   τράγων οὐ βούλομαι, οὐδ’ ἂν
[9]   τοῦ οἴκου αὐτοῦ ἄνδρας δεκαοκτὼ  καὶ   τριακοσίους. τίς οὖν δοθεῖσα
[14]   τὴν καρδίαν, κηρῦξαι αἰχμαλώτοις ἄφεσιν  καὶ   τυφλοῖς ἀνάβλεψιν, καλέσαι ἐνιαυτὸν κυρίου
[6]   ἡμεῖς τῇ πίστει τῆς ἐπαγγελίας  καὶ   τῷ λόγῳ ζωοποιούμενοι ζήσομεν κατακυριεύοντες
[6]   καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ  καὶ   τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης. καὶ
[1]   τὰ παρεληλυθότα καὶ τὰ ἐνεστῶτα,  καὶ   τῶν μελλόντων δοὺς ἀπαρχὰς ἡμῖν
[6]   ἀρχέτωσαν τῶν θηρίων τῆς γῆς  καὶ   τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ
[12]   πῶς Δαυεὶδ λέγει αὐτὸν κύριον,  καὶ   υἱὸν οὐ λέγει. ~Ἴδωμεν δὲ
[13]   λαοὶ ἐν τῇ κοιλίᾳ σου,  καὶ   ὑπερέξει λαὸς λαοῦ καὶ
[5]   τέρατα καὶ σημεῖα ποιῶν ἐκήρυσσεν,  καὶ   ὑπερηγάπησεν αὐτόν. ὅτε δὲ τοὺς
[2]   πίστεως ἡμῶν εἰσιν βοηθοὶ φόβος  καὶ   ὑπομονή, τὰ δὲ συμμαχοῦντα ἡμῖν
[1]   ἐνεργούμενα, καθὼ ἐλάλησεν, ὀφείλομεν πλουσιώτερον  καὶ   ὑψηλότερον προσάγειν τῷ φόβῳ αὐτοῦ.
[12]   ὅπλον ἐν μέσῳ τῆς πυγμῆς,  καὶ   ὑψηλότερος σταθεὶς πάντων ἐξέτεινεν τὰς
[7]   οὖν λέγει ἐν τῷ προφήτῃ;  Καὶ   φαγέτωσαν ἐκ τοῦ τράγου τοῦ
[7]   πασῶν τῶν ἁμαρτιῶν. προσέχετε ἀκριβῶς·  Καὶ   φαγέτωσαν οἱ ἱερεῖς μόνοι πάντες
[15]   Ἰησοῦς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν  καὶ   φανερωθεὶς ἀνέβη εἰς οὐρανοίς. ~Ἔτι
[19]   ὡς τύπῳ θεοῦ ἐν αἰσχύνῃ  καὶ   φόβῳ· οὐ μὴ ἐπιτάξῃς δούλῳ
[4]   μελετῶμεν τὸν φόβον τοῦ θεοῦ  καὶ   φυλάσσειν ἀγωνιζώμεθα τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ,
[4]   θηρίον τὸ πονηρὸν καὶ ἰσχυρὸν  καὶ   χαλεπώτερον παρὰ πάντα τὰ θηρία
[3]   ἐὰν ἀφέλῃς ἀπὸ σοῦ σύνδεσμον  καὶ   χειροτονίαν καὶ ῥῆμα γογγυσμου, καὶ
[7]   ἀλλὰ καὶ σταρωθεὶς ἐποτιζετο ὄξει  καὶ   χολῇ. ἀκούσατε, πῶς περὶ τούτου
[6]   σοι ἐν ἐκκλησίᾳ ἀδελφῶν μου,  καὶ   ψαλῶ σοι ἀνάμεσον ἐκκλησίας ἁγίων.
[3]   ἄρτον σου ἐκ ψυχῆς σου  καὶ   ψυχὴν τεταπεινωμένην ἐλεήσῃς. εἰς τοῦτο
[5]   ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη,  καὶ   ὡς ἀμνὸς ἄφωνος ἐνανίον τοῦ
[4]   πάντα τὰ θηρία τῆς θαλάσσης,  καὶ   ὡς ἐξ αὐτοῦ ἀνέτειλεν δέκα
[4]   ἐξ αὐτοῦ ἀνέτειλεν δέκα κέρατα,  καὶ   ὡς ἐταπείνωσεν ὑφ’ ἓν τρία
[16]   ἐλπίσαντες ἐπὶ τὸ ὄνομα ἐγενόμεθα  καινοί,   ´πάλιν ἐξ ἀρχῆς κτιζόμενοι· διὸ
[5]   αὐτὸς ἑαυτῷ τὸν λαὸν τὸν  καινὸν   ἑτοιμάζων ἐπιδείξῃ ἐπὶ τῆς γῆς
[7]   μέλλοντα τοῦ λαοῦ μου τοῦ  καινοῦ   προσφέρειν τὴν σάρκα μου μέλλετε
[15]   ἐπαγγελίαν, μηκέτι οὔσης τῆς ἀνομίας,  καινῶν   δὲ γεγονότων πάντων ὑπὸ κυρίου·
[15]   υἱὸς αὐτοῦ καταργήσει τὸν  καιρὸν   τοῦ ἀνόμου καὶ κρινεῖ τοὺς
[4]   μισήσωμεν τὴν πλάνην τοῦ νῦν  καιροῦ,   ἵνα εἰς τὸν μέλλοντα ἀγαπηθῶμεν.
[18]   τοὺς αἰῶνας, δὲ ἄρχων  καιροῦ   τοῦ νῦν τῆς ἀνομίας. ~Ἡ
[4]   γὰρ δεσπότης συντέτμηκεν τοὺς  καιροὺς   καὶ τὰς ἡμέρας, ἵνα ταχύνῃ
[11]   τὸν μὲν μισθὸν λέγει ἐν  καιρῷ   αὐτοῦ· τότε, φησίν ἀποδώσω. νῦν
[4]   μὴ νῦν ἐν τῷ ἀνόμῳ  καιρῷ   καὶ τοῖς μέλλουσιν σκανδάλοις, ὡς
[4]   βασιλείας τοῦ κυρίου. ἔτι δὲ  κἀκεῖνο,   ἀδελφοί μου, νοεῖτε· ὅταν βλέπετε
[9]   ἱερεῖς τῶν εἰδώλων. ἄρα οὖν  κἀκεῖνοι   ἐκ τῆς διαθήκης αὐτῶν εἰσίν;
[14]   ἡμᾶς ὑπομείνας. ἐφανερώθη δέ, ἵνα  κἀκεῖνοι   τελειωθῶσιν τοῖς ἁμαρτήμασιν, καὶ ἡμεῖς
[2]   πλησίον ἐν τῇ καρδίᾳ ἑαυτοῦ  κακίαν   μὴ μνησικακέτω, καὶ ὅρκον ψευδῆ
[4]   κυρίου, πλάκας λιθίνας γεγραμμένας τῷ  κακτύλῳ   τῆς χειρὸς τοῦ κυρίου. ἀλλὰ
[12]   καὶ τίθησιν ἐνδόξως καὶ κηρύγματι  καλεῖ   τὸν λαόν. ἐλθόντες οὖν ἐπὶ
[19]   ὅτι οὐκ ἦλθεν κατὰ πρόσωπον  καλέσαι,   ἀλλ’ ἐφ’ οὓς τὸ πνεῦμα
[5]   ἵνα δείξῃ, ὅτι οὐκ ἦλθεν  καλέσαι   δικαίους, ἀλλὰ ἁμαρτωλούς, τότε ἐφανέρωσεν
[14]   αἰχμαλώτοις ἄφεσιν καὶ τυφλοῖς ἀνάβλεψιν,  καλέσαι   ἐνιαυτὸν κυρίου δεκτὸν καὶ ἡμέραν
[3]   καὶ σποδὸν ὑποστρώσητε, οὐδ’ οὕτως  καλέσετε   νηστείαν δεκτήν. πρὸς ἡμᾶς δὲ
[21]   ἑαυτῶν εἰς οὓς ἐργάσησθε τὸ  καλόν·   μὴ ἐλλειπητε. ἐγγὺς κύριος
[21]   παράκλητοι, πενήτων ἄνομοι κριταί, πανθαμάρτητοι.  ~Καλὸν   οὖν ἐστὶν μαθόντα τὰ δικαιώματα
[6]   καὶ εἶπεν κύριος, ἰδὼν τὸ  καλὸν   πλάσμα ἡμῶν· Αὐξάνεσθε καὶ πληθυνέσθε
[21]   χάριν αἰτούμενος. ἕως ἔτι τὸ  καλὸν   σκεῦός ἐστιν μεθ’ ὑμῶν, μὴ
[19]   ἁμαρτιῶν σου. οὐ διστάσεις μισθοῦ  καλὸς   ἀνταποδότης. φυλάξεις παρέλαβες, μήτε
[7]   τέκνα εὐφροσύνης, ὅτι πάντα  καλὸς   κύριος προεφανέρωσεν ἡμῶν, ἵνα γνῶμεν,
[7]   εἰς τοῦτο ὁμοίους τοὺς τράγους,  καλούς,   ἴσους, ἵινα, ὅταν ἴδωσιν αὐτὸν
[7]   ἐνετείλατο, προσέχετε· Λάβετε δύο τράγους  καλοὺς   καὶ ὁμοίους καὶ προσενέγκατε, καὶ
[10]   ἐκδέχεται. βλέπετε, πῶς ἐνομοθέτησεν Μωϋσῆς  καλῶς.   ἀλλὰ πόθεν ἐκείνοις ταῦτα νοῆσαι
[10]   ἐπ’ αὐτῷ ἀναπαθόμενος εὐφραίνεσθαι δοκεῖ.  καλῶς   εἶπεν βλέπων τὴν ἐντολήν. τί
[15]   πεπλανήμεθα. ἴδε ὅτι ἄρα τότε  καλῶς   καταπαυόμενοι ἁγιάσομεν αὐτήν, ὅτε δυνησόμεθα
[15]   σελήνην καὶ τοὺς ἀστέρας, τότε  καλῶς   καταπαύσεται ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ
[10]   ἀλλὰ καὶ τὴν γαλῆν ἐμίσησεν  καλῶς.   οὐ μή, φησίν, γενηθῃς τοιοῦτος,
[3]   τὴν ψυχὴν αὐτοῦ, οὐδ’ ἂν  κάμψητε   ὡς κρίκον τὸν τράχηλον ὑμῶν
[2]   ὀσμὴ εὐωδίας τῷ κυρίῳ κυρίῳ  καρδία   δοξάζουσα τὸν πεπλακότα αὐτήν. ἀκριβεύεσθαι
[2]   κατὰ τοῦ πλησίον ἐν τῇ  καρδίᾳ   ἑαυτοῦ κακίαν μὴ μνησικακέτω, καὶ
[15]   δύναται ἁγιάσαι καθαρὸς ὢν τῇ  καρδίᾳ,   ἐν πᾶσιν πεπλανήμεθα. ἴδε ὅτι
[15]   Ἁγιάσεις αὐτὴν χερσὶν καθαραῖς καὶ  καρδίᾳ   καθαρᾷ. εἰ οὖν ἣν
[15]   σάββατον κυρίου χερσὶν καθαραῖς καὶ  καρδίᾳ   καθαρᾷ. καὶ ἐν ἑτέρῳ λέγει·
[19]   ἐκ θανάτου· ἔσῃ ἁπλοῦς τῇ  καρδίᾳ   καὶ πλούσιος τῷ πνεύματι· οὐ
[10]   ἔλαβον διάσταλμα ῥήματος ἐν τῇ  καρδίᾳ,   μετὰ τῶν λαλούντων τὰ διδαιώματα
[2]   οὕτως λέγει· Θυσία τῷ κυρίῳ  καρδία   συντετριμμένη, ὀσμὴ εὐωδίας τῷ κυρίῳ
[4]   ἠγαπημένου Ἰησοῦ ἐγκατασφραγισθῇ εἰς τὴν  καρδίαν   ἡμῶν ἐν ἐπίδι τῆς πίστεως
[14]   με ἰάσασθαι τοὺς συντετριμμένους τὴν  καρδίαν,   κηρῦξαι αἰχμαλώτοις ἄφεσιν καὶ τυφλοῖς
[9]   ὠτίων, πῶς περιέτεμεν ἡμῶν τὴν  καρδίαν.   λέγει κύριος ἐν τῷ προφήτῃ·
[12]   εἰς θάνατον· λέγει εἰς τὴν  καρδίαν   Μωϋσέως τὸ πνεῦμα, ἵνα ποιήσῃ
[9]   ὑμῶν. καὶ τί λέγει; Περιτμήθητε  καρδίαν   ὑμῶν, καὶ τον τράχηλον ὑμῶν
[9]   δὲ λαὸς οὗτος ἀπερίτμητος  καρδίας.   ἀλλ’ ἐρεῖς· Καὶ μὴν περιτέτμηται
[10]   τὰς ἀκοὰς ἡμῶν καὶ τὰς  καρδίας,   ἵνα συνιῶμεν ταῦτα. ~Ζητήσωμεν δέ,
[6]   τὸ πνεῦμα κυρίου, τὰς λιθίνας  καρδίας   καὶ ἐμβαλῶ σαρκίνας· ὅτι αὐτὸς
[6]   κυρίῳ τὸ κατοικητήριον ἡμῶν τῆς  καρδίας.   λέγει γὰρ κύριος πάλιν· Καὶ
[8]   ἁμαρτιῶν καὶ τὸν ἁνισμὸν τῆς  καρδίας,   οἷς ἔδωκεν τοῦ εὐαγγελίου τὴν
[14]   φανείς, τὰς ἤδη δεδαπανημένας ἡμῶν  καρδιας   τῷ θανάτῳ καὶ παραδεδομένας τῇ
[9]   καί· Περιτμήθητε, λέγει κύριος, τὰς  καρδίας   ὑμῶν. καὶ πάλιν λέγει· Ἄκουε
[16]   ἦν ἡμῶν τὸ κατοικητήριον τῆς  καρδίας   φθαρτὸν καὶ ἀσθενές, ὡς ἀληθῶς
[7]   οὕτω μόνης τῆς ῥαχοῦς οἱ  καρποὶ   γλυκεῖς εἰσιν. τί οὖν τοῦτό
[11]   διεξόδους τῶν ὑδάτων, τὸν  καρπὸν   αὐτοῦ οὐκ απορυήσεται, καὶ πάντα,
[11]   καὶ ῥύπου, καὶ ἀνα βαίνομεν  καρποφοροῦντες   ἐν τῇ πνεύματι ἔχοντες. Καὶ
[6]   ὡς λέγει τῷ υἱῷ· Ποιήσωμεν  κατ’   εἰκόνα καὶ καθ’ ὁμοίσιν ἡμῶν
[5]   ἀπὸ καταβολῆς κόσμου· Ποιήσωμεν ἄνθρωπον  κατ’   εἰκόνα καὶ καθ’ ὁμοίωσιν ἡμετέραν·
[10]   τοῖς τοιούτοις, ὅτι λαγωὸς  κατ’   ἐνιαυτὸν πλεονεκτεῖ τὴν ἀφόδευσιν· ὅσα
[10]   ἐν πνεύματι ἐλάλησεν· οἱ δὲ  κατ’   ἐπιθυμίαν τῆς σαρκὸς ὡς περὶ
[1]   πνεύμασιν ὑπηρετήσαντι εἰς μισθόν, ἐσπούδασα  κατὰ   μικρὸν ὑμῖν πέμπειν, ἵνα μετὰ
[7]   προεφανέρωσεν ἡμῶν, ἵνα γνῶμεν,  κατὰ   πάντα εὐχαριστοῦντες ὀφείλομεν αἰνεῖν. εἰ
[19]   ὑψώσεις σεαυτόν, ἔσῃ δὲ ταπεινόφρων  κατὰ   πάντα· οὐκ ἀρεῖς ἐπὶ σεαυτὸν
[15]   τῷ ὄρει Σινᾶ πρὸς Μωϋσῆν  κατὰ   πρόσωπον· Καὶ ἁγιασατε τὸ σάββατον
[19]   ἀμφοτέροις θεόν· ὅτι οὐκ ἦλθεν&#