HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Barnabé (1e s. ? - 2e s. ? ap. J. Chr.), Épître (texte complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ε  =  383 formes différentes pour 925 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Chapitre
[3]   λαλοῦντός σου ἐρεῖ· Ἰδοὺ πάρειμι·  ἐὰν   ἀφέλῃς ἀπὸ σοῦ σύνδεσμον καὶ
[17]   τι τῶν ἀνηκόντων εἰς σωτηρίαν.  ἐὰν   γὰρ περὶ τῶν ἐνεστώτων
[11]   λέγει· ὅτι πᾶν ῥῆμα,  ἐὰν   ἐξελεύσεται ἐξ ὑμῶν διὰ τοῦ
[4]   κόσμον. ἕκαστος καθὼς ἐποίησεν κομιεῖται.  ἐὰν   ἀγαθός, πονηρός,
[7]   τῇ ἐκκλησίᾳ θέμενος, ὅτι ὃς  ἐὰν   θέλῃ τὸ ἔριον ἆραι τὸ
[3]   τὸν ἄρτον σου, καὶ γυμνὸν  ἐὰν   ἴδῃς περίβαλε· ἀστέγους εἴσαγε εἰς
[3]   εἰς τὸν οἶκον σου, καὶ  ἐὰν   ἴδῃς ταπεινόν, οὐχ ὑπερόψῃ αὐτόν,
[1]   αὐτοῦ. λογισάμενος οὖν τοῦτο, ὅτι  ἐὰν   μελήσῃ μοι περὶ ὑμῶν τοῦ
[12]   γνῶσιν ὅτι οὐ δύναται σωθῆναι,  ἐὰν   μὴ ἐπ’ αὐτῷ ἐλπίσωσιν. καὶ
[4]   πᾶς χρόνος τῆς πίστεως ἡμῶν,  ἐὰν   μὴ νῦν ἐν τῷ ἀνόμῳ
[12]   καὶ τοῦ μέλλοντος πάσχειν, ὅτι,  ἐὰν   μή, φησίν, ἐλπίσωσιν ἐπ’ αὐτῷ
[19]   ὁδὸς τοῦ φωτός ἐστιν αὕτη·  ἐάν   τις θέλων ὁδὸν ὁδεύειν ἐπὶ
[2]   μου τὴν αὐλὴν οὐ προσθήσεσθε.  ἐὰν   φέρητε σεμίδαλιν, μάταιον· θυμίαμα βδέλυγμά
[15]   καθαρᾷ. καὶ ἐν ἑτέρῳ λέγει·  Ἐὰν   φυλάξωσιν οἱ υἱοί μου τὸ
[4]   γραφή· Οὐαὶ οἱ συνετοὶ  ἑαυτοῖς   καὶ ἐνώπιον ἑαυτῶν ἐπιστήμονες. γενώμεθα
[4]   τὴν ψυχήν μου, προσέχειν νῦν  ἑαυτοῖς   καὶ μὴ ὁμοιοῦσθαί τισιν ἐπισωρεύοντας
[11]   ἁμαρτιῶν οὐ μὴ προσδέξονται, ἀλλ’  ἑαυτοῖς   οἰκοδομήσουσιν. λέγει γὰρ προφήτης·
[10]   καὶ τὰ ὄρνεα ταῦτα μόνα  ἑαυτοῖς   οὐ προίζει τὴν τροφήν, ἀλλὰ
[14]   καὶ συνῆκεν Μωϋσῆς, ὅτι ἐποίησαν  ἑαυτοῖς   πάλιν χωνέματα, καὶ ἔρριψεν ἐκ
[2]   ἐνεργοῦντος ἔχοντος τὴν ἐξουσίαν, ὀφείλομεν  ἑαυτοῖς   προσέχοντες ἐκζητεῖν τὰ δικαιώματα κυρίου.
[10]   διὰ κόπου καὶ ἰδρῶτος προίζειν  ἑαυτοῖς   τὴν τροφήν, ἀλλὰ ἁρπάζουσιν ὡς
[11]   ἐμὲ ἐγκατέλιπον, πηγὴν ζωῆς, καὶ  ἑαυτοῖς   ὤρυξαν βόθρον θανάτου. Μὴ πέτρα
[5]   ὃς ἔχων ὁδοῦ δικαιοσύνης γνῶσιν  ἑαυτὸν   εἰς ὁδὸν σκότους ἀποσυνέχει. ἔτι
[7]   οὗτος ἦν, τότε λέγων  ἑαυτὸν   υἱον θεοῦ εἶναι. πῶς γὰρ
[2]   τοῦ πλησίον ἐν τῇ καρδίᾳ  ἑαυτοῦ   κακίαν μὴ μνησικακέτω, καὶ ὅρκον
[4]   τῆς πονηρᾶς ὁδοῦ. μὴ καθ’  ἑαυτοὺς   ἐνδύνοντες μονάζετε ὡς ἤδη δεδικαιωμένοι,
[14]   ἡμᾶς ἐκ τοῦ σκότους ἑτοιμάσαι  ἑαυτῷ   λαὸν ἅγιον. λέγει οὖν
[5]   τὴν ἐπανγγελίαν ἀποδῷ, καὶ αὐτὸς  ἑαυτῷ   τὸν λαὸν τὸν καινὸν ἑτοιμάζων
[10]   ὃς οὐκ ἔχει λεπίδα ἐν  ἑαυτῷ,   τρία ἔλαβεν ἐν τῇ συνέσει
[21]   μεθ’ ὑμῶν, μὴ ἐλλείπητε μηδενὶ  ἑαυτῶν,   ἀλλὰ συνεχῶς ἐκζητεῖτε ταῦτα καὶ
[21]   αὐτοῦ. ἔτι καὶ ἐρωτῶ ὑμᾶς·  ἑαυτῶν   γίνεσθε νομοθέται ἀγαθοί, ἑαυτῶν μένετε
[6]   ὅτι βεβούλευνται βουλὴν πονηρὰν καθ’  ἑαυτῶν,   εἰπόντες· Δήσωμεν τὸν δίκαιον, ὅτι
[21]   ἀγαθῆς λαμβάνετε συμβουλίαν· ἔχετε μεθ’  ἑαυτῶν   εἰς οὓς ἐργάσησθε τὸ καλόν·
[4]   οἱ συνετοὶ ἑαυτοῖς καὶ ἐνώπιον  ἑαυτῶν   ἐπιστήμονες. γενώμεθα πνευματικοί, γενώμεθα ναὸς
[21]   ὑμᾶς· ἑαυτῶν γίνεσθε νομοθέται ἀγαθοί,  ἑαυτῶν   μένετε σύμβουλοι πιστοί, ἄρατε ἐξ
[5]   αὐτῶν· Ὅταν πατάξωσιν τὸν ποιμένα  ἑαυτῶν,   τότε ἀολεῖται τὰ πρόβατα τῆς
[4]   μέλλοντα ἀγαπηθῶμεν. μὴ δῶμεν τῇ  ἑαυτῶν   ψυχῇ ἄνεσιν, ὥστε ἔχειν αὐτὴν
[6]   καί· Ἐπὶ τὸν ἱματισμόν μου  ἔβαλον   κλῆρον. ἐν σαρκὶ οὖν αὐτοῦ
[16]   γέγραπται γάρ· Καὶ ἔσται, τῆς  ἑβδομάδος   συντελουμένης οἰκοδομηθήσεται ναὸς θεοῦ ἐνδόξως
[15]   συνετέλεσεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ  ἑβδόμῃ   καὶ κατέπαυσεν ἐν αὐτῇ καὶ
[15]   καταπαύσεται ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ  ἑβδόμῃ.   πέρας γέ τοι λέγει· Ἁγιάσεις
[15]   Καὶ κατέπαυσεν τῇ ἡμέρᾳ τῇ  ἑβδόμῃ.   τοῦτο λέγει· ὅταν ἐλτὼν
[6]   τίς δικαιούμενός μοι;  ἐγγισάτω   τῷ παιδὶ κυρίου. οὐαὶ ὑμῖν,
[21]   ἐργάσησθε τὸ καλόν· μὴ ἐλλειπητε.  ἐγγὺς   κύριος καὶ μισθὸς
[16]   πύργον αὐτῶν εἰς καταφθοράν. καὶ  ἐγενετο   καθ’ ἐλάλησεν κύριος. ζητήσωμεν
[6]   ς πλάσις τοῦ Ἀδὰμ  ἐγένετο.   τί οὖν λέγει Εἰς τὴν
[6]   ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος  ἐγενήθη   εἰς κεφαλὴν γωνίας. καὶ πάλιν
[16]   καὶ ἐλπίσαντες ἐπὶ τὸ ὄνομα  ἐγενόμεθα   καινοί, ´πάλιν ἐξ ἀρχῆς κτιζόμενοι·
[14]   δέδωκεν. δέδωκεν· αὐτοὶ δὲ οὐκ  ἐγένοντο   ἄξιοι λαβεῖν διὰ τὰς ἁμαρτίας
[4]   ἐν τῷ Ἰσραήλ, καὶ οὕτως  ἐγκαταλελεῖφθαι   αὐτούς· προσέχωμεν, μήποτε, ὡς γέγραπται,
[19]   μισήσεις πᾶσαν ὑπόκρισιν· οὐ μὴ  ἐγκαταλιπῃς   ἐντολὰς κυρίου. οὐχ ὑψώσεις σεαυτόν,
[4]   ἵνα τοῦ ἠγαπημένου Ἰησοῦ  ἐγκατασφραγισθῇ   εἰς τὴν καρδίαν ἡμῶν ἐν
[11]   ἐποίησεν λαὸς οὗτος· ἐμὲ  ἐγκατέλιπον,   πηγὴν ζωῆς, καὶ ἑαυτοῖς ὤρυξαν
[1]   ὅτι μεγάλη πίστις καὶ ἀγάπη  ἐγκατοικεῖ   ἐν ὑμῖν ἐπ’ ἐλπίδι ζωῆς
[2]   δὲ συμμαχοῦντα ἡμῖν μακροθυμία καὶ  ἐγκράτεια·   τούτων οὖν μενόντων τὰ πρὸς
[16]   τίς τόπος τῆς καταπαύσεώς μου;  ἐγνώκατε,   ὅτι ματαία ἐλπὶς αὐτῶν.
[1]   καὶ ἀγαλλιάσεως ἔργων δικαιοσύνης μαρτυρία.  ἐγνώρισεν   γὰρ ἡμῖν δεσπότης διὰ
[5]   ὅτι καὶ τὰ παρεληλυθότα ἡμῖν  ἐγνώρισεν   καὶ ἐν τοῖς ἐνεστῶσιν ἡμᾶς
[1]   ὑψηλότερον προσάγειν τῷ φόβῳ αὐτοῦ.  ἐγὼ   δὲ οὐχ ὡς διδάσκαλος, ἀλλ’
[2]   δὲ πάλιν πρὸς αὐτούς· Μὴ  ἐγὼ   ἐνετειλάμην τοῖς πατράσιν ὑμῶν ἐκπορευομένοις
[3]   Ἰδοὺ αὕτη νηστεία, ἣν  ἐγὼ   ἐξελεξάμην, λέγει κύριος· λύε πάντα
[3]   ὑμῶν; οὐ ταύτην τὴν μηστείαν  ἐγὼ   ἐξελεξάμην, λέγει κύριος, οὐκ ἄνθρωπον
[11]   ἀποκρύους, ἀοράτους, ἵνα γνῶσιν ὅτι  ἐγὼ   κύριος θεος. καί· Κατοικήσεις
[14]   ἅγιον. λέγει οὖν προφήτης·  Ἐγὼ   κύριος, θεός σου, ἐκάλεσά
[16]   τὴν γῆν δρακί; οὐκ  ἐγώ;   λέγει κύριος· οὐρανός μοι
[6]   ἀπολούστερον ὑμῖν γράφω, ἵνα συιῆτε·  ἐγὼ   περίψημα τῆς ἀγάπης ὑμῶν. τί
[11]   καὶ πάλιν λέγει προφήτης·  Ἐγὼ   πορεύσομαι ἔμπροσθέν σου καὶ ὄρη
[5]   ἀνάστασιν δείξῃ, ὅτι ἐν σαρκὶ  ἔδει   αὐτὸν φανερωθῆναι, ὑπέμεινεν, ἵνα τοῖς
[5]   αὐτὸς δὲ ἠθέλησεν οὕτω παθεῖν·  ἔδει   γάρ, ἵνα ἐπὶ ξύλου πάθῃ.
[13]   λαοῦ τί λέγει γραπή·  Ἐδεῖτο   δὲ Ἰσαὰκ περὶ Ρεβέκκας τῆς
[12]   ἐλθόντες οὖν ἐπὶ τὸ αὐτὸ  ἐδέοντο   Μωϋσέως, ἵνα περὶ αὐτῶν ἀνενέγκῃ
[14]   σου καὶ ἐνισχύσω σε, καὶ  ἔδωκά   σε εἰς διαθήκην γένους, εἰς
[14]   ἔλαβεν, αὐτὸς δὲ κύριος ἡμῖν  ἔδωκεν   εἰς λαὸν κληρονομίας, δι’ ἡμᾶς
[8]   τὸν ἁνισμὸν τῆς καρδίας, οἷς  ἔδωκεν   τοῦ εὐαγγελίου τὴν ἐξουσίαν (οὖσιν
[12]   Ἰσραήλ. εἶτα, ὁπόταν καθεῖλεν,  ἐθανατοῦντο.   πρὸς τί; ἱνα γνῶσιν ὅτι
[5]   ῥαπίσματα. τὸ δὲ πρόσωπόν μου  ἔθηκα   ὡς στερεὰν πετραν. ~Ὅτε οὖν
[6]   αὐτοῦ κύριος. λέγει γάρ· Καὶ  ἔθηκέ   με ὡς στερεὰν πέτραν. λέγει
[9]   Ἰδού, λέγει κύριος, πάντα τὰ  ἔθνη   ἀπερίτμητα ἀκροβυστίαν, δὲ λαὸς
[16]   θεοῦ. σχεδὸν γὰρ ὡς τὰ  ἔθνη   ἀφιέρωσαν αὐτὸν ἐν τῷ ναῷ.
[13]   εἶπεν κύριος πρὸς αὐτήν· Δύο  ἔθνη   ἐν τῇ γαστρί σου καὶ
[12]   δεξιᾶς αὐτοῦ, ἐπακοῦσαι ἔμπροσθεν αὐτοῦ  ἔθνη,   καὶ ἰσχὺν βασιλέων διαρρήξω. ἴδε,
[14]   εἰς διαθήκην γένους, εἰς φῶς  ἐθνῶν   ἀνοῖξαι ὀφθαλμοὺς τυφλῶν καὶ ἐξαγαγεῖν
[14]   Ἰδού, τέθεικά σε εἰς φῶς  ἐθνῶν,   τοῦ εἶναί σε εἰς σωτηρίαν
[13]   Ἰδού, τέθεικά σε, Ἀβραάμ, πατέρα  ἐθνῶν   τῶν πιστευόντων δι’ ἀκροβυστίας τῷ
[19]   καὶ οὐκ ἐρεῖς ἴδια εἶναι·  εἰ   γὰρ ἐν τῷ ἀφθάρτῳ κοινωνοί
[21]   ἵνα εὑρεθῆτε ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως.  εἰ   δὲ τίς ἐστιν ἀγαθοῦ μνεία,
[14]   τοῖς πατράσιν δοῦναι τῷ λαῷ,  εἰ   δέδωκεν. δέδωκεν· αὐτοὶ δὲ οὐκ
[11]   ἵνα συνιῶμεν ταῦτα. ~Ζητήσωμεν δέ,  εἰ   ἐμέλησεν τῷ κυρίῳ προφανερῶσαι περι
[16]   ἐλάλησεν κύριος. ζητήσωμεν δέ,  εἰ   ἔστιν ναὸς θεοῦ. ἔστιν, ὅπου
[13]   κληρονομεῖ πρῶτος, καὶ  εἰ   διαθήκη εἰς ἡμᾶς
[14]   τῷ θεῷ. ~Ναί. ἀλλὰ ἴδωμεν,  εἰ   διαθήκη, ἣν ὤμοσεν τοῖς
[7]   τοῦ θεοῦ οὐκ ἠδύνατο παθεῖν  εἰ   μὴ δι’ ἡμᾶς. ἀλλὰ καὶ
[6]   προφήτης παραβολὴν κυρίου· τίς νοήσει,  εἰ   μὴ σοφὸς καὶ ἐπιστήμων καὶ
[5]   δὲ καὶ τοῦτο, ἀδελφοί μου·  εἰ   κύριος ὑπέμεινεν παθεῖν περὶ
[13]   πρῶτον καὶ τῆς διαθήκης κληρονόμον.  εἰ   οὖν ἔτι καὶ διὰ τοῦ
[15]   χερσὶν καθαραῖς καὶ καρδίᾳ καθαρᾷ.  εἰ   οὖν ἣν θεὸς ἡμέραν
[7]   κατὰ πάντα εὐχαριστοῦντες ὀφείλομεν αἰνεῖν.  εἰ   οὖν υἱὸς τοῦ θεοῦ,
[6]   ἐστίν, ἵνα τις ἐπιτάξας κυριεύσῃ.  εἰ   οὖν οὐ γίνεται τοῦτο νῦν,
[13]   υἱὸν οὐ λέγει. ~Ἴδωμεν δὲ  εἰ   οὗτος λαὸς κληρονομεῖ
[21]   τοῦτο ἀνταπόδομα. ἐρωτῶ τοὺς ὑπερέχοντας,  εἴ   τινά μου γνώμης ἀγαθῆς λαμβάνετε
[13]   δεξιὰν χεῖρα τοῦ πατρὸς Ἰακώβ.  εἶδεν   δὲ Ἰακὼβ τύπον τῷ πνεύματι
[4]   τοῦ αὐτοῦ λέγει Δανιήλ· Καὶ  εἶδον   τὸ τέταρτον θηρίον τὸ πονηρὸν
[10]   κυρίου καὶ τηρούντων, μετὰ τῶν  εἰδότων,   ὅτι μελέτη ἐστὶν ἔργον
[4]   κυρίου. ἀλλὰ ἐπιστραφέντες ἐπὶ τὰ  εἴδωλα   ἀπώλεσαν αὐτήν. λέγει γὰρ οὕτως
[20]   τὰ ἀπολλύντα τὴ ψυχὴν αὐτῶν·  εἰδωλολατρεία,   θρασύτης, ὕψος δυνάμεως, ὑπόκρισις, διπλοκαρδία,
[16]   χειρός, ὅτι ἦν πλήρης μὲν  εἰδωλολοτρείας   καὶ ἦν οἶκος δαιμονίων διὰ
[9]   καὶ πάντες οἱ ἱερεῖς τῶν  εἰδώλων.   ἄρα οὖν κἀκεῖνοι ἐκ τῆς
[19]   σοι ἐνεργήματα ὡς ἀγαθὰ προσδέξῃ,  εἰδώς   ὅτι ἄνευ θεοῦ οὐδὲν γίνεται.
[6]   λέγει τῷ υἱῷ· Ποιήσωμεν κατ’  εἰκόνα   καὶ καθ’ ὁμοίσιν ἡμῶν τὸν
[5]   καταβολῆς κόσμου· Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ’  εἰκόνα   καὶ καθ’ ὁμοίωσιν ἡμετέραν· πῶς
[1]   ἔμφυτον τῆς δωρεᾶς πνευματικῆς χάριν  εἰλήφατε.   διὸ καὶ μᾶλλον συγχαίρω ἐμαυτῷ
[2]   θυσιῶν ὑμῶν; λέγει κύριος. πλήρης  εἰμὶ   ὁλοκαυτωμάτων, καὶ στέαρ ἀρνῶν καὶ
[19]   σου καὶ οὐκ ἐρεῖς ἴδια  εἶναι·   εἰ γὰρ ἐν τῷ ἀφθάρτῳ
[5]   αὐτόν, ὅτε τόν μέλλοντα μὴ  εἶναι   ἥλιον, ἔργον τῶν χειρῶν αὐτοῦ
[8]   με. ~Τίνα δὲ δοκεῖτε τύπον  εἶναι,   ὅτι ἐντέταλται τῷ Ἰσραὴλ προσφέρειν
[13]   τίνων τέθεικεν, τὸν λαὸν τοῦτον  εἶναι   πρῶτον καὶ τῆς διαθήκης κληρονόμον.
[7]   τότε λέγων ἑαυτὸν υἱον θεοῦ  εἶναι.   πῶς γὰρ ὅμοιος ἐκείνῳ; εἰς
[14]   σε εἰς φῶς ἐθνῶν, τοῦ  εἶναί   σε εἰς σωτηρίαν ἕως ἐσχάτου
[7]   αὐτὸν πολλὰ παθεῖν διὰ τὸ  εἶναι   φοβερὰν τὴν ἄκανθαν, καὶ θλιβέντα
[14]   Πνεῦμα κυρίου ἐπ’ ἐμέ, οὗ  εἵνεκεν   ἔχρισέν με εὐαγγελίσασθαι ταπεινοῖς χάριν,
[10]   αὐτῷ ἀναπαθόμενος εὐφραίνεσθαι δοκεῖ. καλῶς  εἶπεν   βλέπων τὴν ἐντολήν. τί οὖν
[12]   δέησιν περὶ τῆς ἰάσεως αὐτῶν.  εἶπεν   δὲ πρὸς αὐτοὺς Μωϋσῆς· Ὅταν,
[13]   πρωτότοκός μου υἱός ἐστιν. καὶ  εἶπεν   Ἰακὼβ πρὸς Ἰωσήφ· Οἶδα, τέκνον,
[13]   νεωτέρου, καὶ εὐλόγησεν αὐτόν. καὶ  εἶπεν   Ἰωσὴφ πρὸς Ἰακώβ· Μετάθες σου
[6]   τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης. καὶ  εἶπεν   κύριος, ἰδὼν τὸ καλὸν πλάσμα
[13]   Ρεβέκκα πυθέσθαι παρὰ κυρίου, καὶ  εἶπεν   κύριος πρὸς αὐτήν· Δύο ἔθνη
[14]   πρὸς τὸν λαὸν δοῦναι. καὶ  εἶπεν   κύριος πρὸς Μωϋσην. Μωϋσῆ Μωϋσῆ,
[12]   συνίων τὴν πλάνην τῶν ἁμαρτωλῶν·  Εἶπεν   κύριος τῷ κυρίῳ μου· Κάθου
[12]   καὶ πάλιν λέγει οὕτως Ἡσαΐας·  Εἶπεν   κύριος τῷ Χριστῷ μου κυρίῳ,
[5]   παντὸς τοῦ κόσμου κύριος  εἶπεν   θεὸς ἀπὸ καταβολῆς κόσμου·
[10]   τὸ οὖν χοιρίον πρὸς τοῦτο  εἶπεν·   οὐ κολληθήσῃ, φησίν, ἄθρώποις τοιούτοις,
[10]   ἐστε ὑμεῖς. ~Ὅτι δὲ Μωϋσῆς  εἶπεν·   Οὐ φάγεσθε χοῖρον οὔτε ἀετὸν
[6]   βεβούλευνται βουλὴν πονηρὰν καθ’ ἑαυτῶν,  εἰπόντες·   Δήσωμεν τὸν δίκαιον, ὅτι δύσχρηστος
[9]   πεποίθασιν, κατήργηται. περιτομὴν γὰρ  εἰρηκεν   οὐ σαρκὸς γενηθῆναι· ἀλλὰ παρέβησαν,
[6]   γίνεται τοῦτο νῦν, ἄρα ἡμῖν  εἴρηκεν,   πότε· ὅταν καὶ αὐτοὶ τελειωθῶμεν
[19]   κρινεῖς δικαίως. οὐ ποιήσεις σχίσμα,  εἰρηνεύσεις   δὲ μαχομένους συαγαγών. ἐξομολογήσῃ ἐπὶ
[1]   κυρίου τοῦ ἀγαπήσαντος ἡμᾶς, ἐν  εἰρήνῃ.   Μεγάλων μὲν ὄντων καὶ πλουσίων
[21]   ὑμᾶς. σώζεσθε, ἀγάπης τέκνα καὶ  εἰρήνης.   κύριος τῆς δόξης καὶ
[8]   τὴν σποδὸν παιδία καὶ βάλλειν  εἰς   ἄγγη καὶ περιτιθέναι τὸ ἔριον
[9]   λέγει κύριος ἐν τῷ προφήτῃ·  Εἰς   ἀκοὴν ὠτίου ἡπήκουσάν μου. καὶ
[10]   ἐκάθισεν, καθὼς τὰ πετεινα καθήμενα  εἰς   ἁρπαγήν. ἔχετε τελείως καὶ περὶ
[5]   ἀπ’ αὐτοῦ ἔχοντες τὴν χάριν,  εἰς   αὐτὸν ἐπροφήτευσαν· αὐτὸς δέ, ἵνα
[12]   ὅτι ἐν αὑτῷ πάντα καὶ  εἰς   αὐτόν. τί λέγει πάλιν Μωϋσῆς
[6]   οὖν ἐκήρυξεν προφήτης· Εἰσέλθατε  εἰς   γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι
[14]   ἐνισχύσω σε, καὶ ἔδωκά σε  εἰς   διαθήκην γένους, εἰς φῶς ἐθνῶν
[13]   Ἀβραάμ, ὅτε μόνος πιστεύσας ἐτέθη  εἰς   δικαιοσύνην; Ἰδού, τέθεικά σε, Ἀβραάμ,
[13]   διαθήκη εἰς ἡμᾶς  εἰς   ἐκείνους. ἀκούσατε οὖν περὶ τοῦ
[11]   ἐν πίστει καὶ ἀγάπῃ, ἔσται  εἰς   ἐπιστροφὴν καὶ ἐλπίδα πολλοῖς. καὶ
[7]   τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ, καὶ οὕτως  εἰς   ἔρημον βληθήτω. καὶ ὅταν γένηται
[15]   ἄγομεν τὴν ἡμέραν τὴν ὀγόην  εἰς   εὐφροσύνην, ἐν καὶ
[13]   πρῶτος, καὶ εἰ διαθήκη  εἰς   ἡμᾶς εἰς ἐκείνους. ἀκούσατε
[12]   διὰ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν παρεδόθησαν  εἰς   θάνατον· λέγει εἰς τὴν καρδίαν
[12]   παράβασις διὰ τὴν παράβασιν αὐτῶν  εἰς   θλῖψιν θανάτου παραδοθήσονται. πέρας γέ
[5]   κύριος παραδοῦναι τὴν σάρκα  εἰς   καταφθοράν, ἵνα τῇ ἀφέσει τῶν
[16]   παραδώσει καὶ τὸν πύργον αὐτῶν  εἰς   καταφθοράν. καὶ ἐγενετο καθ’
[6]   ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη  εἰς   κεφαλὴν γωνίας. καὶ πάλιν λέγει·
[14]   αὐτὸς δὲ κύριος ἡμῖν ἔδωκεν  εἰς   λαὸν κληρονομίας, δι’ ἡμᾶς ὑπομείνας.
[19]   διὰ λόγου κοπιῶν καὶ πορευόμενος  εἰς   λύτρωσιν ἁμαρτιῶν σου. οὐ διστάσεις
[8]   δὲ τρεῖς παῖδες οἱ ῥαντίζοντες;  εἰς   μαρτυριον Ἀβραάμ, Ἰσαάκ, Ἰακώβ, ὅτι
[9]   γῆ, ὅτι κύριος ἐλάλησεν ταῦτα  εἰς   μαρτύριον. καὶ πάλιν λέγει· Ἀκούσατε
[8]   εὐαγγελίου τὴν ἐξουσίαν (οὖσιν δεκάδυο  εἰς   μαρτύριον τῶν φυλῶν ὅτι δεκάδυο
[5]   Ἰδού, τέθεικά μου τὸν νῶτον  εἰς   μάστιγας, τὰς δὲ σιαγόνας εἰς
[1]   ἔσται μοι τοιούτοις πνεύμασιν ὑπηρετήσαντι  εἰς   μισθόν, ἐσπούδασα κατὰ μικρὸν ὑμῖν
[5]   ἔχων ὁδοῦ δικαιοσύνης γνῶσιν ἑαυτὸν  εἰς   ὁδὸν σκότους ἀποσυνέχει. ἔτι δὲ
[7]   λαβέτω ἱερεὺς τὸν ἕνα  εἰς   ὁλοκαύτωμα ὑπὲρ ἁμαρτιῶν. τὸν δὲ
[15]   ἐκ νεκρῶν καὶ φανερωθεὶς ἀνέβη  εἰς   οὐρανοίς. ~Ἔτι δὲ καὶ περὶ
[21]   λαμβάνετε συμβουλίαν· ἔχετε μεθ’ ἑαυτῶν  εἰς   οὓς ἐργάσησθε τὸ καλόν· μὴ
[5]   εἰς μάστιγας, τὰς δὲ σιαγόνας  εἰς   ῥαπίσματα. τὸ δὲ πρόσωπόν μου
[6]   ἐπεὶ ὡς λίθος ἰσχυρὸς ἐτέθη  εἰς   συντριβήν· Ἰδού, ἐμβαλῶ εἰς τὰ
[9]   Καὶ μὴν περιτέτμηται λαὸς  εἰς   σφραγῖδα. ἀλλὰ καὶ πᾶς Σύρος
[17]   μὴ παραλελοιπέναι τι τῶν ἀνηκόντων  εἰς   σωτηρίαν. ἐὰν γὰρ περὶ τῶν
[14]   φῶς ἐθνῶν, τοῦ εἶναί σε  εἰς   σωτηρίαν ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς,
[10]   οἱ ἰχθύες πορεύονται ἐν σκότει  εἰς   τὰ βάθη· καὶ ἐν ὁδῷ
[6]   ἐτέθη εἰς συντριβήν· Ἰδού, ἐμβαλῶ  εἰς   τὰ θεμέλια Σιὼν λίθον πολυτελῆ,
[5]   τοῖς ἐνεστῶσιν ἡμᾶς ἐσόφισεν, καὶ  εἰς   τὰ μέλλοντα οὐκ ἐσμὲν ἀσύνετοι.
[5]   αὐτοῦ ὑπάρχοντα, ἐμβλέποντες οὐκ ἰσχύουσιν  εἰς   τὰς ἀκτῖνας αὐτοῦ ἀντοφθαλμῆσαι; οὐκοῦν
[12]   κατάσκοπον τῆς γῆς· Λαβε βιβλίον  εἰς   τὰς χεῖράς σου καὶ γράψον,
[4]   ἡμῶν μέν· ἀλλ’ ἐκεῖνοι οὕτως  εἰς   τέλος ἀπωλεσαν αὐτὴν λαβόντος ἤδη
[10]   ὁμοιωθήσῃ κολλώμενος ἀντρώποις τοιούτοις, οἵτινες  εἰς   τέλος εἰσὶν ἀσεβεῖς καὶ κεκριμένοι
[19]   παρέλαβες, μήτε προστιθεὶς μήτε ἀφαιρῶν,  εἰς   τέλος μισήσεις τὸ πονηρόν. κρινεῖς
[6]   οὐκοῦν ἡμεῖς ἐσμέν, οὓς εἰσήγαγεν  εἰς   τὴν γῆν ἀγαθήν. τί οὖν
[6]   Ἀδὰμ ἐγένετο. τί οὖν λέγει  Εἰς   τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, γῆν
[6]   λέγει κύριος θεός· Ἐισέλθατε  εἰς   τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, ἣν
[13]   ἦν· γὰρ Ἰωσὴφ προσήγαγεν  εἰς   τὴν δεξιὰν χεῖρα τοῦ πατρὸς
[7]   ἄγει βαστάζων τὸν τράγον  εἰς   τὴν ἔρημον καὶ ἀφαιρεῖ τὸ
[4]   τοῦ ἠγαπημένου Ἰησοῦ ἐγκατασφραγισθῇ  εἰς   τὴν καρδίαν ἡμῶν ἐν ἐπίδι
[12]   αὐτῶν παρεδόθησαν εἰς θάνατον· λέγει  εἰς   τὴν καρδίαν Μωϋσέως τὸ πνεῦμα,
[16]   ὑμῖν, ὡς πλανώμενος οἱ ταλαίπωροι  εἰς   τὴν οἰκοδομὴν ἤλπισαν, καὶ οὐκ
[21]   ἐσπούδασα γράψαι ἀφ’ ὧν ἠδυνήθην,  εἰς   τὸ εὐφρᾶναι ὑμᾶς. σώζεσθε, ἀγάπης
[8]   ὅτι δεκάδυο φυλαὶ τοῦ Ἰσραεήλ)  εἰς   τὸ κηρύσσειν. διὰ τί δὲ
[11]   λέγει ὅτι ἡμεῖς μὲν καταβαίνομεν  εἰς   τὸ ὕδωρ γέμοντες ἁμαρτιῶν καὶ
[11]   ἐπὶ τὸν σταυρὸν ἐλπίσαντες κατέβησαν  εἰς   τὸ ὕδωρ, ὅτι τὸν μὲν
[9]   Τίς ἐστιν θέλων ζῆσαι  εἰς   τὸν αἰῶνα; ἀκοῇ ἀκουσάτω τῆς
[8]   οἱ ἐλπίζοντες ἐπ’ αὐτὸν ζήσονται  εἰς   τὸν αἰῶνα. διὰ τί δὲ
[6]   ὃς ἐλπίσει ἐπ’ αὐτὸν ζήσετα  εἰς   τὸν αἰῶνα. ἐπὶ λίθον οὖν
[11]   τούτων λαλουμένων καὶ πιστεύσῃ, ζήσεται  εἰς   τὸν αἰῶνα. ~Ὁμοίως πάλιν περὶ
[12]   μή, φησίν, ἐλπίσωσιν ἐπ’ αὐτῷ  εἰς   τὸν αἰῶνα πολεμηθήσονται. τίθησιν οὖν
[11]   ἂν φάγῃ ἀπὸ τούτων, ζήσεται  εἰς   τὸν αἰῶνα, τοῦτο λέγει· ὃς
[11]   ἂν φάγῃ ἐξ αὐτῶν, ζήσεται  εἰς   τὸν αἰῶνα. τοῦτο λέγει ὅτι
[16]   γὰρ ποθῶν σωθῆναι βλέπει οὐκ  εἰς   τὸν ἄνθρωπον, ἀλλ’ εἰς τὸν
[16]   στόμα, μετάνοιαν διδοὺς ημῖν, εἰσάγε  εἰσ   τὸν ἄφθαρτον ναόν. γὰρ
[16]   οὐκ εἰς τὸν ἄνθρωπον, ἀλλ’  εἰς   τὸν ἐν αὐτῷ κατοικοῦντα καὶ
[9]   περιτομὴν δούς, ἐν πνεύματι προβλέψας  εἰς   τὸν Ἰησοῦν περιέτεμεν, λαβὼν τριῶν
[4]   πλάνην τοῦ νῦν καιροῦ, ἵνα  εἰς   τὸν μέλλοντα ἀγαπηθῶμεν. μὴ δῶμεν
[3]   ἐὰν ἴδῃς περίβαλε· ἀστέγους εἴσαγε  εἰς   τὸν οἶκον σου, καὶ ἐὰν
[18]   ἐστιν κύριος ἀπὸ αἰώνων καὶ  εἰς   τοὺς αἰῶνας, δὲ ἄρχων
[1]   κύριος, καὶ πάντως ἀναγκάζομαι κἀγὼ  εἰς   τοῦτο, ἀγαπᾶν ὑμᾶς ὑπὲρ τὴν
[4]   οὗ γέγραπται, ὡς Ἐνὼχ λέγει.  Εἰς   τοῦτο γὰρ δεσπότης συντέτμηκεν
[5]   κλητοί, ολίγοι δὲ ἐκλεκτοὶ εὑρεθῶμεν.  ~Εἰς   τοῦτο γὰρ υπέμεινεν κύριος
[5]   οὐκοῦν υἱὸς τοῦ θεοῦ  εἰς   τοῦτο ἐν σαρκὶ ἦλθεν, ἵνα
[14]   διαθήκην κυρίου Ἰησοῦ λάβωμεν, ὃς  εἰς   τοῦτο ἡτοιμάσθη, ἵνα ἀυτὸς φανείς,
[7]   εἶναι. πῶς γὰρ ὅμοιος ἐκείνῳ;  εἰς   τοῦτο ὁμοίους τοὺς τράγους, καλούς,
[3]   σου καὶ ψυχὴν τεταπεινωμένην ἐλεήσῃς.  εἰς   τοῦτο οὖν, ἀδελφοί, μακρόθυμος
[6]   τὰ ἔσχατα ὡς τὰ πρῶτα.  εἰς   τοῦτο οὖν ἐκήρυξεν προφήτης·
[5]   θανάτῳ τοὺς προφήτας αὐτοῦ. οὐκοῦν  εἰς   τοῦτο ὑπέμεινεν, λέγει γὰρ
[1]   πλουσίων τῶν τοῦ θεοῦ δικαιωμάτων  εἰς   ὑμᾶς, ὑπέρ τι καὶ καθ’
[14]   ἔδωκά σε εἰς διαθήκην γένους,  εἰς   φῶς ἐθνῶν ἀνοῖξαι ὀφθαλμοὺς τυφλῶν
[14]   προφήτης λέγει· Ἰδού, τέθεικά σε  εἰς   φῶς ἐθνῶν, τοῦ εἶναί σε
[21]   ἐπιθυμία καὶ ἀγρυπνία  εἴς   τι ἀγαθὸν χωρήσῃ. ἐρωτῶ ὑμᾶς,
[1]   οὐχ ὡς διδάσκαλος, ἀλλ’ ὡς  εἷς   ἐξ ὑμῶν ὑποδείξω ὀλίγα, δι’
[4]   καὶ τοῦτο ἐρωτῶ ὑμᾶς ὡς  εἷς   ἐξ ὑμῶν ὤν, ἰδίως δὲ
[7]   τί ποιήσωσιν; Ἐπικατάρατος, φησιν,  εἷς.   προσέχετε, πῶς τύπος τοῦ
[16]   ἐστιν στόμα, μετάνοιαν διδοὺς ημῖν,  εἰσάγε   εἰσ τὸν ἄφθαρτον ναόν.
[3]   γυμνὸν ἐὰν ἴδῃς περίβαλε· ἀστέγους  εἴσαγε   εἰς τὸν οἶκον σου, καὶ
[6]   τοῦτο οὖν ἐκήρυξεν προφήτης·  Εἰσέλθατε   εἰς γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ
[6]   τάδε λέγει κύριος θεός·  Ἐισέλθατε   εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν,
[6]   ἁγίων. οὐκοῦν ἡμεῖς ἐσμέν, οὓς  εἰσήγαγεν   εἰς τὴν γῆν ἀγαθήν. τί
[9]   κἀκεῖνοι ἐκ τῆς διαθήκης αὐτῶν  εἰσίν;   ἀλλὰ καὶ οἱ Αἰγύπτιοι ἐν
[8]   δάμαλιν τοὺς ἄνδρας, ἐν οἷς  εἰσὶν   ἁμαρίαι τέλειαι, καὶ σφάξαντας κατακαίεν,
[10]   ἀντρώποις τοιούτοις, οἵτινες εἰς τέλος  εἰσὶν   ἀσεβεῖς καὶ κεκριμένοι ἤδη τῷ
[2]   κυρίου. τῆς οὖν πίστεως ἡμῶν  εἰσιν   βοηθοὶ φόβος καὶ ὑπομονή, τὰ
[18]   γνῶσιν καὶ διδαχήν. Ὁδοὶ δύο  εἰσὶν   διδαχῆς καὶ ἐξουσίας, τε
[9]   καὶ οἱ Αἰγύπτιοι ἐν περιτομῇ  εἰσίν.   μάθετε οὖν, τέκνα ἀγάπης, περὶ
[10]   κολληθήσῃ, φησίν, ἄθρώποις τοιούτοις, οἵτινές  εἰσιν   ὅμοιοι χοίρων· τουτέστιν ὅταν σπαταλῶσιν,
[18]   ὁδῶν. ἐφ’ ἧς μὲν γάρ  εἰσιν   τεταγμένοι φωταγωγοὶ ἄγγελοι τοῦ θεοῦ,
[7]   τῆς ῥαχοῦς οἱ καρποὶ γλυκεῖς  εἰσιν.   τί οὖν τοῦτό ἐστιν; προσέχετε·
[6]   ὅτι πρῶτον τὸ παιδίον μέλιτι,  εἶτα   γάλακτι ζωοοιεῖται· οὕτως οὖν καὶ
[13]   ὅτι στεῖρα ἦν· καὶ συνέλαβεν.  εἶτα   ἐξῆλθεν Ρεβέκκα πυθέσθαι παρὰ κυρίου,
[12]   οὕτως πάλιν ἐνίκα Ἰσραήλ.  εἶτα,   ὁπόταν καθεῖλεν, ἐθανατοῦντο. πρὸς τί;
[8]   προσενέγκαντες αὐτὸν ἐπὶ τὴν σφαγήν.  εἶτα   οὐκέτι ἄνδρες, οὐκέτι ἁμαρτωλῶν
[11]   σκεῦος τοῦ πνεύματος αὐτοῦ δοξάζει.  εἶτα   τί λέγει; Καὶ ἦν ποταμὸς
[6]   λίθον πολυτελῆ, ἐκλεκτόν, ἀκρογωναῖον, ἔντιμον.  εἶτα   τί λέγει; Καὶ ὃς ἐλπίσει
[7]   ῥαχήλ, οὗ καὶ τοὺς βλαστοὺς  εἰώθαμεν   τρώγειν ἐν τῇ χώρᾳ εὑρίσκοντες·
[4]   λαός σου, οὓς ἐξήγαγες  ἐκ   γῆς Αἰγύπτου, καὶ συνῆκεν Μωϋσῆς
[2]   ἐνετειλάμην τοῖς πατράσιν ὑμῶν ἐκπορευομένοις  ἐκ   γῆς Αἰγύπτου, προσενέγκαι μοι ὁλοκαυτώματα
[14]   λαός σου, ὃν ἐξήγαγες  ἐκ   γῆς Αἰγύτου, ἠνόμησεν. καὶ συνῆκεν
[11]   λέγει; Καὶ ἦν ποταμὸς ἕλκων  ἐκ   δεξιῶν, καὶ ἀνέβαινεν ἐξ αὐτοῦ
[12]   κύριος τῷ κυρίῳ μου· Κάθου  ἐκ   δεξιῶν μου, ἕως ἂν θῶ
[14]   ἀνοῖξαι ὀφθαλμοὺς τυφλῶν καὶ ἐξαγαγεῖν  ἐκ   δεσμῶν πεπεδημένους καὶ ἐξ οἴκου
[19]   πλασαντα, δοξάσεις τόν σε λυτρωσάμενον  ἐκ   θανάτου· ἔσῃ ἁπλοῦς τῇ καρδίᾳ
[5]   καταργήσῃ τὸν θάνατον καὶ τὴν  ἐκ   νεκρῶν ἀνάστασιν δείξῃ, ὅτι ἐν
[15]   καὶ Ἰησοῦς ἀνέστη  ἐκ   νεκρῶν καὶ φανερωθεὶς ἀνέβη εἰς
[12]   λέγει κύριος, ὅτι ἐκκόψει  ἐκ   ῥιζῶν τὸν οἶκον πάντα τοῦ
[9]   τῶν εἰδώλων. ἄρα οὖν κἀκεῖνοι  ἐκ   τῆς διαθήκης αὐτῶν εἰσίν; ἀλλὰ
[9]   λέγει γάρ· Καὶ περιέτεμεν Ἀβραὰμ  ἐκ   τοῦ οἴκου αὐτοῦ ἄνδρας δεκαοκτὼ
[14]   τῇ τῆς πλάνης ἀνομίᾳ λυτρωσάμενος  ἐκ   τοῦ σκότους, διάθηται ἐν ἡμῖν
[14]   πατὴρ ἐντέλλεται, λυτρωσάμενον ἡμᾶς  ἐκ   τοῦ σκότους ἑτοιμάσαι ἑαυτῷ λαὸν
[16]   τοῦ λέγοντος τὰ ῥήματα ἀκηκοέναι  ἐκ   τοῦ στόματος μήτε αὐτός ποτε
[7]   ἐν τῷ προφήτῃ; Καὶ φαγέτωσαν  ἐκ   τοῦ τράγου τοῦ προσφερομένου τῇ
[4]   καὶ ἔριψεν τὰς δύο πλάκας  ἐκ   τῶν χειρῶν αὐτοῦ· καὶ συνετρίβη
[14]   ἑαυτοῖς πάλιν χωνέματα, καὶ ἔρριψεν  ἐκ   τῶν χειρῶν, καὶ συνετρίβησαν αἱ
[2]   μοι. τίς γὰρ ἐξεζήτησεν ταῦτα  ἐκ   τῶν χειρῶν ὑμῶν; πατεῖν μου
[3]   δῷς πεινῶντι τὸν ἄρτον σου  ἐκ   ψυχῆς σου καὶ ψυχὴν τεταπεινωμένην
[19]   μὴ γένῃ πλεονέκτης. οὐδὲ κολληθήσῃ  ἐκ   ψυχῆς σου μετὰ ὑψηλῶν, ἀλλὰ
[10]   καὶ ἐπὶ καθέδραν λοιμῶν οὐκ  ἐκάθισεν,   καθὼς τὰ πετεινα καθήμενα εἰς
[14]   Ἐγὼ κύριος, θεός σου,  ἐκάλεσά   σε ἐν δικαιοσύνῃ καὶ κρατήσω
[1]   ἡμῖν γεύσεως, ὧν τὰ καθ’  ἕκαστα   βλέποντες ἐνεργούμενα, καθὼ ἐλάλησεν, ὀφείλομεν
[19]   και ἡμέρας, καὶ ἐκζητήσεις καθ’  ἑκάστην   ἡμέραν τὰ πρόσωπα τῶν ἁγίων,
[4]   κύριος ἀποσωπολήμπτως κρινεῖ τὸν κόσμον.  ἕκαστος   καθὼς ἐποίησεν κομιεῖται. ἐὰν
[2]   ἀλλ’ τοῦτο ἐντειλάμην αὐτοῖς·  ἕκαστος   ὑμῶν κατὰ τοῦ πλησίον ἐν
[10]   περιπατεῖ καὶ τὸν ἅγιον αἰῶνα  ἐκδέχεται.   βλέπετε, πῶς ἐνομοθέτησεν Μωϋσῆς καλῶς.
[10]   ἀκεραιοσύνῃ περιπατοῦντες καὶ περιβλέπονται, τίνα  ἐκδύσωσιν   διὰ τὴν πλεονεξίαν, ὡς καὶ
[21]   βασιλείᾳ τοῦ θεοῦ δοξασθήσεται·  ἐκεῖνα   ἐκλεγόμενος μετὰ τῶν ἔργων αὐτοῦ
[4]   καὶ ἡμῶν. ἡμῶν μέν· ἀλλ’  ἐκεῖνοι   οὕτως εἰς τέλος ἀπωλεσαν αὐτὴν
[8]   γενόμενα ἡμῖν μέν ἐστιν φανερά,  ἐκείνοις   δὲ σκοτεινά, ὅτι οὐκ ἤκουσαν
[2]   θέλων ἡμᾶς μὴ ὁμοίως πλανωμένους  ἐκείνοις   ζητειν, πῶς προσάγωμεν αὐτῷ. ἡμῖν
[10]   ἐνομοθέτησεν Μωϋσῆς καλῶς. ἀλλὰ πόθεν  ἐκείνοις   ταῦτα νοῆσαι συνιέναι; ἡμεῖς
[13]   μείζων λαὸς οὗτος  ἐκεῖνος.   καὶ ἐν ἄλλῃ προφητείᾳ λέγει
[13]   διαθήκη εἰς ἡμᾶς εἰς  ἐκείνους.   ἀκούσατε οὖν περὶ τοῦ λαοῦ
[7]   θεοῦ εἶναι. πῶς γὰρ ὅμοιος  ἐκείνῳ;   εἰς τοῦτο ὁμοίους τοὺς τράγους,
[4]   ὑμῶν λέγοντας, ὅτι διαθήκη  ἐκείνων   καὶ ἡμῶν. ἡμῶν μέν· ἀλλ’
[3]   μὴ προσρησσώμεθα ὡς ἐπήλυτοι τῷ  ἐκείνων   νόμῳ. ~Δεῖ οὖν ἡμᾶς περὶ
[10]   τὴν τροφήν, ἀλλὰ ἀργὰ καθήμενα  ἐκζητεῖ,   πῶς ἀλλοτρίας σάρκας καταφάγῃ, ὄντα
[2]   τὴν ἐξουσίαν, ὀφείλομεν ἑαυτοῖς προσέχοντες  ἐκζητεῖν   τὰ δικαιώματα κυρίου. τῆς οὖν
[4]   περὶ τῶν ἐνεστώτων ἐπιπολὺ ἐραυνῶντας  ἐκζητεῖν   τὰ δυνάμενα ἡμᾶς σώζειν. φύγωμεν
[21]   ἐλλείπητε μηδενὶ ἑαυτῶν, ἀλλὰ συνεχῶς  ἐκζητεῖτε   ταῦτα καὶ ἀναπληρουτε πᾶσαν ἐντολήν·
[19]   κρίσεως νυκτὸς και ἡμέρας, καὶ  ἐκζητήσεις   καθ’ ἑκάστην ἡμέραν τὰ πρόσωπα
[21]   αὐτοῦ, ὑπομονήν. γίνεσθε δὲ θεοδίδακτοι,  ἐκζητοῦντες   τί ζητεῖ κύριος ἀφ’ ὑμῶν,
[6]   τὰ πρῶτα. εἰς τοῦτο οὖν  ἐκήρυξεν   προφήτης· Εἰσέλθατε εἰς γῆν
[5]   τηλικαῦτα τέρατα καὶ σημεῖα ποιῶν  ἐκήρυσσεν,   καὶ ὑπερηγάπησεν αὐτόν. ὅτε δὲ
[1]   ὅτι ἀληθῶς βλέπω ἐν ὑμῖν  ἐκκεχυμένον   ἀπὸ τοῦ πλουσίου τῆς πηγῆς
[6]   δοξασθήσομαι; λέγει· Ἐξομολογήσομαί σοι ἐν  ἐκκλησίᾳ   ἀδελφῶν μου, καὶ ψαλῶ σοι
[7]   τύπος ἐστὶν τοῦ Ἰησοῦ τῇ  ἐκκλησίᾳ   θέμενος, ὅτι ὃς ἐὰν θέλῃ
[6]   μου, καὶ ψαλῶ σοι ἀνάμεσον  ἐκκλησίας   ἁγίων. οὐκοῦν ἡμεῖς ἐσμέν, οὓς
[12]   γράψον, λέγει κύριος, ὅτι  ἐκκόψει   ἐκ ῥιζῶν τὸν οἶκον πάντα
[21]   τοῦ θεοῦ δοξασθήσεται· ἐκεῖνα  ἐκλεγόμενος   μετὰ τῶν ἔργων αὐτοῦ συναπολεῖται.
[4]   γέγραπται, πολλοὶ κλητοί, ολίγοι δὲ  ἐκλεκτοὶ   εὑρεθῶμεν. ~Εἰς τοῦτο γὰρ υπέμεινεν
[6]   τὰ θεμέλια Σιὼν λίθον πολυτελῆ,  ἐκλεκτόν,   ἀκρογωναῖον, ἔντιμον. εἶτα τί λέγει;
[16]   κατοικοῦντα καὶ λαλοῦντα, ἐπ’ αὐτῷ  ἐκπλησσόμενος,   ἐπὶ τῷ μηδέποτε μήτε τοῦ
[2]   ἐγὼ ἐνετειλάμην τοῖς πατράσιν ὑμῶν  ἐκπορευομένοις   ἐκ γῆς Αἰγύπτου, προσενέγκαι μοι
[12]   τῷ Χριστῷ μου κυρίῳ, οὗ  εκράτησα   τῆς δεξιᾶς αὐτοῦ, ἐπακοῦσαι ἔμπροσθεν
[11]   ὡς χνοῦς, ὃν  ἐκρίπτει   ἄνεμος ἀπὸ προσώπου τῆς
[2]   παρείσδυσιν πλάνης ποιήσας ἐν ἡμῖν  ἐκσφενδονήσῃ   ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ζωῆς ἡμῶν.
[5]   δὲ γραφή· Οὐκ ἀδίκως  ἐκτείνεται   δίκτυα πτερωτοῖς. τοῦτο λέγει, ὅτι
[19]   χεῖρας, πρὸς μὲν τὸ λαβεῖν  ἐκτείνων   τὰς χεῖρας, πρὸς δὲ τὸ
[19]   γίνου πρὸς μὲν τὸ λαβεῖν  ἐκτείνων   τὰς χεῖρας, πρὸς μὲν τὸ
[6]   προφητης; Περιέσχεν με συναγωγὴ πονηρευομένων,  ἐκύκλωσάν   με ὡσεὶ μέλισσαι κηρίον, καί·
[14]   διαθήκης κυρίου. Μωϋσῆς θεράπων ὢν  ἔλαβεν,   αὐτὸς δὲ κύριος ἡμῖν ἔδωκεν
[10]   ἔχει λεπίδα ἐν ἑαυτῷ, τρία  ἔλαβεν   ἐν τῇ συνέσει δόγματα. πέρας
[14]   τεσσεράκοντα καὶ νύκτας τεσσεράκοντα. καὶ  ἔλαβεν   Μωϋσῆς παρὰ κυρίου τὰς δύο
[4]   τεσσαράκοντα καὶ νύκτας τεσσαράκοντα, καὶ  ἔλαβεν   τὴν διαθήκην ἀπὸ τοῦ κυρίου,
[10]   κύριον, μετὰ τῶν μελετώντων  ἔλαβον   διάσταλμα ῥήματος ἐν τῇ καρδίᾳ,
[1]   μέρος τι μεταδοῦναι ἀφ’ οὗ  ἔλαβον,   ὅτι ἔσται μοι τοιούτοις πνεύμασιν
[15]   τοῖς δέκα λόγοις, ἐν οἷς  ἐλάλησεν   ἐν τῷ ὄρει Σινᾶ πρὸς
[16]   καταφθοράν. καὶ ἐγενετο καθ’  ἐλάλησεν   κύριος. ζητήσωμεν δέ, εἰ ἔστιν
[10]   τρία δόγματα οὕτως ἐν πνεύματι  ἐλάλησεν·   οἱ δὲ κατ’ ἐπιθυμίαν τῆς
[1]   καθ’ ἕκαστα βλέποντες ἐνεργούμενα, καθὼ  ἐλάλησεν,   ὀφείλομεν πλουσιώτερον καὶ ὑψηλότερον προσάγειν
[9]   καὶ ἐνωτίζου γῆ, ὅτι κύριος  ἐλάλησεν   ταῦτα εἰς μαρτύριον. καὶ πάλιν
[10]   τρώγειν, Μωϋσῆς δὲ ἐν πνεύματι  ἐλάλησεν.   τὸ οὖν χοιρίον πρὸς τοῦτο
[13]   καὶ μείζων δουλεύσει τῷ  ἐλάσσονι.   αἰσθάνεσθαι ὀφείλετε, τίς Ἰσαὰκ
[13]   ἀλλ’ μειζων δουλεύσει τῷ  ἐλάσσονι,   καὶ οὗτος δὲ εὐλογηθήσεται βλέπετε,
[19]   ἀκαθαρσίᾳ τινῶν. οὐ λήμωψῃ πρόσωπον  ἐλέγξαι   τινὰ ἐπὶ παραπτώματι. ἔσῃ πραΰς,
[3]   ψυχῆς σου καὶ ψυχὴν τεταπεινωμένην  ἐλεήσῃς.   εἰς τοῦτο οὖν, ἀδελφοί,
[15]   τὸ σάββατον, τότε ἐπιθήσω τὸ  ἔλεός   μου ἐπ’ αὐτούς. τὸ σάββατον
[20]   ἀγρυπνοῦντες μάταια, διώκοντες ἀνταπόδομα, οὐκ  ἐλεῶντες   πτωχόν, οὐ πονοῦντες ἐπὶ καταπονουμένῳ,
[12]   Ὅταν, φησίν δηχθῇ τις ὑμῶν,  ἐλθέτω   ἐπὶ τὸν ὄφιν τὸν ἐπὶ
[12]   καὶ κηρύγματι καλεῖ τὸν λαόν.  ἐλθόντες   οὖν ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἐδέοντο
[11]   τί λέγει; Καὶ ἦν ποταμὸς  ἕλκων   ἐκ δεξιῶν, καὶ ἀνέβαινεν ἐξ
[4]   ἀγαπῶντι ἀφ’ ὧν ἔχομεν μὴ  ἐλλείπειν,   γράφειν ἐσπούδασα, περίψημα ὑμῶν. διὸ
[21]   οὓς ἐργάσησθε τὸ καλόν· μὴ  ἐλλειπητε.   ἐγγὺς κύριος καὶ
[21]   σκεῦός ἐστιν μεθ’ ὑμῶν, μὴ  ἐλλείπητε   μηδενὶ ἑαυτῶν, ἀλλὰ συνεχῶς ἐκζητεῖτε
[11]   ἀγάπῃ, ἔσται εἰς ἐπιστροφὴν καὶ  ἐλπίδα   πολλοῖς. καὶ πάλιν ἕτερος προφήτης
[1]   ἀγάπη ἐγκατοικεῖ ἐν ὑμῖν ἐπ’  ἐλπίδι   ζωῆς αὐτοῦ. λογισάμενος οὖν τοῦτο,
[17]   δυνατῷ καὶ ἁπλότητι δηλῶσαι ὑμῖν,  ἐλπίζει   μου ψυχὴ τῇ ἐπιθυμίᾳ
[8]   ἐπὶ ξύλου, καὶ ὅτι οἱ  ἐλπίζοντες   ἐπ’ αὐτὸν ζήσονται εἰς τὸν
[19]   τοῖς ἐπὶ τὸν αὐτὸν θεὸν  ἐλπίζουσιν,   μή ποτε οὐ μὴ φοβηθήσονται
[1]   διὸ καὶ μᾶλλον συγχαίρω ἐμαυτῷ  ἐλπίζων   σωθῆναι, ὅτι ἀληθῶς βλέπω ἐν
[16]   μου; ἐγνώκατε, ὅτι ματαία  ἐλπὶς   αὐτῶν. πέρας γέ τοι πάλιν
[1]   οὖν δόγνατά ἐστιν κυρίου· ζωῆς  ἐλπίς,   κρίσεως, ἀρχὴ καὶ τέλος πίστεως
[6]   ἐπὶ λίθον οὖν ἡμῶν  ἐλπίς;   μͅ μὴ γένοιτο· ἀλλ’ ἐπεὶ
[16]   τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν καὶ  ἐλπίσαντες   ἐπὶ τὸ ὄνομα ἐγενόμεθα καινοί,
[11]   μακάριοι, οἳ ἐπὶ τὸν σταυρὸν  ἐλπίσαντες   κατέβησαν εἰς τὸ ὕδωρ, ὅτι
[6]   δὲ λέγει γνῶσις; μάθετε.  ἐλπίσατε,   φησίν, ἐπὶ τὸν ἐν σαρκὶ
[12]   ἐπὶ τοῦ ξύλου ἐπικείμενον καὶ  ἐλπισάτω   πιστεύσας, ὅτι αὐτὸς ὢν νεκρὸς
[6]   εἶτα τί λέγει; Καὶ ὃς  ἐλπίσει   ἐπ’ αὐτὸν ζήσετα εἰς τὸν
[12]   πάσχειν, ὅτι, ἐὰν μή, φησίν,  ἐλπίσωσιν   ἐπ’ αὐτῷ εἰς τὸν αἰῶνα
[12]   σωθῆναι, ἐὰν μὴ ἐπ’ αὐτῷ  ἐλπίσωσιν.   καὶ πάλιν ἐν ἑτέρῳ προφήτῃ
[15]   τῇ ἑβδόμῃ. τοῦτο λέγει· ὅταν  ἐλτὼν   υἱὸς αὐτοῦ καταργήσει τὸν
[14]   ἐν σκότει. γινώσκομεν οὖν, πόθεν  ἐλυτρώθημεν.   πάλιν προφήτης λέγει· Ἰδού,
[9]   θέμενος ἐν ἡμῖν. οὐδεὶς γνησιώτερον  ἔμαθεν   ἀπ’ ἐμοῦ λόγον· ἀλλὰ οἶδα,
[1]   εἰλήφατε. διὸ καὶ μᾶλλον συγχαίρω  ἐμαυτῷ   ἐλπίζων σωθῆναι, ὅτι ἀληθῶς βλέπω
[1]   πεπεισμένος οὖν τοῦτο καὶ συνειδὼς  ἐμαυτῷ,   ὅτι ἐν ὑμῖν λαλήσας πολλὰ
[6]   ἰσχυρὸς ἐτέθη εἰς συντριβήν· Ἰδού,  ἐμβαλῶ   εἰς τὰ θεμέλια Σιὼν λίθον
[6]   κυρίου, τὰς λιθίνας καρδίας καὶ  ἐμβαλῶ   σαρκίνας· ὅτι αὐτὸς ἐν σαρκὶ
[5]   ἔργον τῶν χειρῶν αὐτοῦ ὑπάρχοντα,  ἐμβλέποντες   οὐκ ἰσχύουσιν εἰς τὰς ἀκτῖνας
[11]   πονηρὰ ἐποίησεν λαὸς οὗτος·  ἐμὲ   ἐγκατέλιπον, πηγὴν ζωῆς, καὶ ἑαυτοῖς
[14]   προφήτης λέγει· Πνεῦμα κυρίου ἐπ’  ἐμέ,   οὗ εἵνεκεν ἔχρισέν με εὐαγγελίσασθαι
[7]   μετὰ ὄξους. πρὸς τί; ἐπειδὴ  ἐμὲ   ὑπὲρ ἁμαρτιῶν μέλλοντα τοῦ λαοῦ
[11]   συνιῶμεν ταῦτα. ~Ζητήσωμεν δέ, εἰ  ἐμέλησεν   τῷ κυρίῳ προφανερῶσαι περι τοῦ
[7]   αὐτὸς ὑπὲρ τῶν ἡμετέρων ἁμαρτιῶν  ἔμελλεν   τὸ σκεῦος τοῦ πνευματος προσφέρειν
[6]   σαρκίνας· ὅτι αὐτὸς ἐν σαρκὶ  ἔμελλεν   φανεροῦσθαι καὶ ἐν ἡμῖν κατοικεῖν.
[16]   κύριος καταργῶν αὐτὸν, μάθετε· Τίς  ἐμέτρησεν   τὸν οὐρανὸν σπιθαμῇ τὴν
[10]   γίνεται. ἀλλὰ καὶ τὴν γαλῆν  ἐμίσησεν   καλῶς. οὐ μή, φησίν, γενηθῃς
[13]   ἔτι καὶ διὰ τοῦ Ἀβραὰμ  ἐμνήσθη,   ἀπέχομεν τὸ τέλειον τῆς γνώσεως
[15]   πῶς λέγει; οὐ τὰ σάββατα  ἐμοὶ   δεκτά, ἀλλἃ πεποίηκα, ἐν
[1]   με ἐξέπληξεν ἐπὶ ὑμῶν  ἐμοὶ   ἐπιποθήτη ὄψις ὑμῶν. πεπεισμένος οὖν
[1]   ὑμῖν λαλήσας πολλὰ ἐπίσταμαι, ὅτι  ἐμοὶ   συνώδευσεν ἐν ὁδῷ δικαιοσύνης κύριος,
[9]   ἡμῖν. οὐδεὶς γνησιώτερον ἔμαθεν ἀπ’  ἐμοῦ   λόγον· ἀλλὰ οἶδα, ὅτι ἄξιοί
[12]   εκράτησα τῆς δεξιᾶς αὐτοῦ, ἐπακοῦσαι  ἔμπροσθεν   αὐτοῦ ἔθνη, καὶ ἰσχὺν βασιλέων
[3]   σου δικαιοσύνη, καὶ προπορεύσεται  ἔμπροσθέν   σου δικαιοσύνη, καὶ
[3]   σου ταχέως ἀνατελεῖ, καὶ προπορεύσεται  ἔμπροσθέν   σου δικαιοσύνη, καὶ προπορεύσεται
[11]   λέγει προφήτης· Ἐγὼ πορεύσομαι  ἔμπροσθέν   σου καὶ ὄρη ὁμαλιῶ καὶ
[7]   ἐσταυρώσαμεν ἐξουθενήσαντες καὶ κατακεντήσαντες καὶ  ἐμπτύσαντες;   ἀληθῶς οὗτος ἦν, τότε
[7]   τύπος τοῦ Ἰησοῦ φανεροῦνται· Καὶ  ἐμπτύσατε   πάντες καὶ κατακεντήσατε καὶ περίθετε
[9]   τὸν σταυρόν. οἶδεν τὴν  ἔμφυτον   δωρεὰν τῆς διδαχῆς αὐτοῦ θέμενος
[1]   καὶ ἐνδόξοις ὑμῶν πνεύμασιν· οὕτως  ἔμφυτον   τῆς δωρεᾶς πνευματικῆς χάριν εἰλήφατε.
[8]   ἡμέραι ἔσονται πονηραὶ καὶ ῥυπαραί,  ἐν   αἷς ἡμεῖς σωθησόμεθα· ὅτι καὶ
[19]   ὑποταγήσῃ κυρίοις ὡς τύπῳ θεοῦ  ἐν   αἰσχύνῃ καὶ φόβῳ· οὐ μὴ
[19]   λόγος τοῦ θεοῦ ἐξέθῃ  ἐν   ἀκαθαρσίᾳ τινῶν. οὐ λήμωψῃ πρόσωπον
[10]   ἀνομίᾳ αὐτῶν καὶ ἐπιτηροῦσιν ὡς  ἐν   ἀκεραιοσύνῃ περιπατοῦντες καὶ περιβλέπονται, τίνα
[3]   ἀδελφοί, μακρόθυμος προβλέψας, ὡς  ἐν   ἀκεραιοσύνῃ πιστεύσει λαός, ὃν
[13]   λαὸς οὗτος ἐκεῖνος. καὶ  ἐν   ἄλλῃ προφητείᾳ λέγει φανερώτερον
[11]   μελετήσει φόβον κυρίου. καὶ πάλιν  ἐν   ἀλλῳ προφήτῃ λέγει· Και ἔσται
[12]   πάλιν περὶ τοῦ σταυροῦ ὁρίζει  ἐν   ἄλλῳ προφήτῃ λέγοντι· Καὶ πότε
[10]   ἁρπάζουσιν ὡς καὶ τὰ ἀλλότρια  ἐν   ἀνομίᾳ αὐτῶν καὶ ἐπιτηροῦσιν ὡς
[8]   ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν; νοεῖτε, πῶς  ἐν   ἁπλότητι λέγει ὑμῖν. μόσχος
[15]   ἐπ’ αὐτούς. τὸ σάββατον λέγει  ἐν   ἀρχῇ τῆς κτίσεως· Καὶ ἐποίησεν
[15]   ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ καὶ κατέπαυσεν  ἐν   αὐτῇ καὶ ἡγίασεν αὐτήν. προσέχετε,
[19]   δοθεῖσα ἡμῖν γνῶσις τοῦ περιπατεῖν  ἐν   αὐτῇ τοιαύτη. ἀγαπήσεις τὸν ποιήσαντά
[16]   τὸν ἄνθρωπον, ἀλλ’ εἰς τὸν  ἐν   αὐτῷ κατοικοῦντα καὶ λαλοῦντα, ἐπ’
[12]   τὴν δόξαν τοῦ Ἰησοῦ, ὅτι  ἐν   αὑτῷ πάντα καὶ εἰς αὐτόν.
[3]   στραγγαλιὰς βιαίων συναλλαγμάτων, ἀπόστελλε τεθραυσμένους  ἐν   ἀφέσει καὶ πᾶςαν ἄδικον συγγραφὴν
[10]   Μακάριος ἀνήρ, ὃς οὐκ ἐπορεύθη  ἐν   βουλῇ ἀσεβῶν, καθὼς καὶ οἱ
[11]   ἀσεβεῖς ἐν κρίσει οὐδὲ ἁμαρτωλοὶ  ἐν   βουλῇ δικαίων, ὅτι γινώσκει κύριος
[14]   θεός σου, ἐκάλεσά σε  ἐν   δικαιοσύνῃ καὶ κρατήσω τῆς χειρός
[17]   τῷ κυρίῳ. ~Ἐφ’ ὅσον ἦν  ἐν   δυνατῷ καὶ ἁπλότητι δηλῶσαι ὑμῖν,
[10]   ἰχθύν, ὃς οὐκ ἔχει λεπίδα  ἐν   ἑαυτῷ, τρία ἔλαβεν ἐν τῇ
[1]   ὀνόματι κυρίου τοῦ ἀγαπήσαντος ἡμᾶς,  ἐν   εἰρήνῃ. Μεγάλων μὲν ὄντων καὶ
[6]   καὶ δοξασθήσομαι; λέγει· Ἐξομολογήσομαί σοι  ἐν   ἐκκλησίᾳ ἀδελφῶν μου, καὶ ψαλῶ
[15]   ὡς χίλια ἔτη. οὐκοῦν, τέκνα,  ἐν   ἓξ ἡμέραις, ἐν τοῖς ἑξακισχιλίοις
[15]   κτίσεως· Καὶ ἐποίησεν θεὸς  ἐν   ἓξ ἡμέραις τὰ ἔργα τῶν
[15]   τέκνα, τί λέγει τὸ συνετέλεσεν  ἐν   ἓξ ἡμέραις. τοῦτο λέγει, ὅτι
[15]   ἓξ ἡμέραις. τοῦτο λέγει, ὅτι  ἐν   ἑξακισχιλίοις ἔτεσιν συντελέσει κύριος τὰ
[4]   ἐγκατασφραγισθῇ εἰς τὴν καρδίαν ἡμῶν  ἐν   ἐπίδι τῆς πίστεως αὐτοῦ. πολλὰ
[15]   καθαραῖς καὶ καρδίᾳ καθαρᾷ. καὶ  ἐν   ἑτέρῳ λέγει· Ἐὰν φυλάξωσιν οἱ
[6]   οὖν, ἡμεῖς ἀναπεπλάσμεθα, καθὼς πάλιν  ἐν   ἑτέρῳ προφήτῃ λέγει· Ἰδού, λέγει
[12]   ἐπ’ αὐτῷ ἐλπίσωσιν. καὶ πάλιν  ἐν   ἑτέρῳ προφήτῃ λέγει· Ὅλην τὴν
[20]   ἐστιν θανάτου αἰωνίου μετὰ τιμωρίας,  ἐν   ἐστιν τὰ ἀπολλύντα τὴ
[15]   ἡμέραν τὴν ὀγόην εἰς εὐφροσύνην,  ἐν   καὶ Ἰησοῦς ἀνέστη
[21]   ὑμῶν, καὶ ποιεῖτε ἵνα εὑρεθῆτε  ἐν   ἡμέρᾳ κρίσεως. εἰ δὲ τίς
[14]   λυτρωσάμενος ἐκ τοῦ σκότους, διάθηται  ἐν   ἡμῖν διαθήκην λόγῳ. γέτραπται γάρ,
[2]   πονηρὸς παρείσδυσιν πλάνης ποιήσας  ἐν   ἡμῖν ἐκσφενδονήσῃ ἡμᾶς ἀπὸ τῆς
[6]   ἐν σαρκὶ ἔμελλεν φανεροῦσθαι καὶ  ἐν   ἡμῖν κατοικεῖν. ναὸς γὰρ ἅγιος,
[16]   αὐτὸς ἐν ἡμῖν προφητεύων, αὐτὸς  ἐν   ἡμῖν κατοικῶν, τοὺς τῷ θανάτῳ
[4]   τῷ θεῷ. ἐφ’ ὅσον ἐστὶν  ἐν   ἡμῖν, μελετῶμεν τὸν φόβον τοῦ
[9]   δωρεὰν τῆς διδαχῆς αὐτοῦ θέμενος  ἐν   ἡμῖν. οὐδεὶς γνησιώτερον ἔμαθεν ἀπ’
[16]   αἱ ἐντολαὶ τῆς διδαχῆς, αὐτὸς  ἐν   ἡμῖν προφητεύων, αὐτὸς ἐν ἡμῖν
[16]   ἡμῶν ἀληθῶς θεὸς κατοικεῖ  ἐν   ἡμῖν. πῶς; λόγος αὐτοῦ
[6]   σοφίαν καὶ νοῦν θέμενος  ἐν   ἡμῖν τῶν κρυφίων αὐτοῦ· λέγει
[5]   τῶν ἁμαρτιῶν ἀνακεφαλαιώσῃ τοῖς διώξασιν  ἐν   θανάτῳ τοὺς προφήτας αὐτοῦ. οὐκοῦν
[6]   μͅ μὴ γένοιτο· ἀλλ’ ἐπεὶ  ἐν   ἰσχΰ τέθεικεν τὴν σάρκα αὐτοῦ
[11]   ὅτι τὸν μὲν μισθὸν λέγει  ἐν   καιρῷ αὐτοῦ· τότε, φησίν ἀποδώσω.
[20]   οὐ πονοῦντες ἐπὶ καταπονουμένῳ, εὐχερεῖς  ἐν   καταφονεῖς τέκνων, φθορεῖς πλάσματος θεοῦ,
[3]   λέγει κύριος, ὡς σήμερον ἀκουσθῆναι  ἐν   κραυγῇ τὴν φωνὴν ὑμῶν; οὐ
[11]   διὰ τοῦτο οὐκ ἀναστήσονται ἀσεβεῖς  ἐν   κρίσει οὐδὲ ἁμαρτωλοὶ ἐν βουλῇ
[12]   οὖν Μωϋσῆς ἓν ἐφ’ ὅπλον  ἐν   μέσῳ τῆς πυγμῆς, καὶ ὑψηλότερος
[10]   σκότει εἰς τὰ βάθη· καὶ  ἐν   ὁδῷ ἁμαρτωλῶν οὐκ ἔστη, καθὼς
[1]   πολλὰ ἐπίσταμαι, ὅτι ἐμοὶ συνώδευσεν  ἐν   ὁδῷ δικαιοσύνης κύριος, καὶ πάντως
[19]   οὐ κολληθήσῃ μετὰ τῶν πορευομένων  ἐν   ὁδῷ θανάτου, μισήσεις πᾶν,
[8]   Ἰσραὴλ προσφέρειν δάμαλιν τοὺς ἄνδρας,  ἐν   οἷς εἰσὶν ἁμαρίαι τέλειαι, καὶ
[15]   γέγραπται ἐν τοῖς δέκα λόγοις,  ἐν   οἷς ἐλάλησεν ἐν τῷ ὄρει
[1]   ΕΠΙΣΤΟΛΗ. ~Χαίρετε υἱοὶ καὶ θυγατέρες,  ἐν   ὀνόματι κυρίου τοῦ ἀγαπήσαντος ἡμᾶς,
[14]   προφήτης· Καὶ ἦν Μωϋσῆς νηστεύων  ἐν   ὄρει Σινᾶ, τοῦ λαβεῖν τὴν
[12]   δύναται ζωοποιῆσαι, και παραχρῆμα σωθήσεται  ἐν   οὕτως ἐποίουν. ἔχεις´πάλιν καὶ ἐν
[17]   οὐ μὴ νοήσητε διὰ τὸ  ἐν   παραβολαῖς κεῖσθαι. ταῦτα μὲν οὕτως.
[15]   ἁγιάσαι καθαρὸς ὢν τῇ καρδίᾳ,  ἐν   πᾶσιν πεπλανήμεθα. ἴδε ὅτι ἄρα
[19]   οὓς τὸ πνεῦμα ἡτοίμασεν. κοινωνήσεις  ἐν   πᾶσιν τῷ πλησίον σου καὶ
[9]   εἰσίν; ἀλλὰ καὶ οἱ Αἰγύπτιοι  ἐν   περιτομῇ εἰσίν. μάθετε οὖν, τέκνα
[19]   ἐπιτάξῃς δούλῳ σου παιδίσκῃ  ἐν   πικρίᾳ, τοῖς ἐπὶ τὸν αὐτὸν
[11]   ὑμῶν διὰ τοῦ στόματος ὑμῶν  ἐν   πίστει καὶ ἀγάπῃ, ἔσται εἰς
[10]   λαβὼν Μωϋσῆς τρία δόγματα οὕτως  ἐν   πνεύματι ἐλάλησεν· οἱ δὲ κατ’
[10]   τὸ μὴ τρώγειν, Μωϋσῆς δὲ  ἐν   πνεύματι ἐλάλησεν. τὸ οὖν χοιρίον
[14]   τῷ δακτύλῳ τῆς χειρὸς κυρίου  ἐν   πνεύματι· καὶ λαβὼν Μωϋσης κατὲφερεν
[9]   ὅτι Ἀβραάμ, πρῶτος περιτομὴν δούς,  ἐν   πνεύματι προβλέψας εἰς τὸν Ἰησοῦν
[5]   ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν δείξῃ, ὅτι  ἐν   σαρκὶ ἔδει αὐτὸν φανερωθῆναι, ὑπέμεινεν,
[6]   καὶ ἐμβαλῶ σαρκίνας· ὅτι αὐτὸς  ἐν   σαρκὶ ἔμελλεν φανεροῦσθαι καὶ ἐν
[5]   υἱὸς τοῦ θεοῦ εἰς τοῦτο  ἐν   σαρκὶ ἦλθεν, ἵνα τὸ τέλειον
[6]   μάθετε. ἐλπίσατε, φησίν, ἐπὶ τὸν  ἐν   σαρκὶ μέλλοντα φανεροῦσθαι ὑμῖν Ἰησοῦν.
[5]