HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Barnabé (1e s. ? - 2e s. ? ap. J. Chr.), Épître (texte complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique)


δ  =  127 formes différentes pour 291 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Chapitre
[16]   μὲν εἰδωλολοτρείας καὶ ἦν οἶκος  δαιμονίων   διὰ τὸ ποιεῖν, ὅσα ἦν
[12]   (ἐποίησεν γὰρ κύριος πάντα ὄφιν  δάκνειν   αὐτούς, καὶ ἀπέθνησκον ἐπειδὴ
[14]   δύο πλάκας τὰς γεγραμμένας τῷ  δακτύλῳ   τῆς χειρὸς κυρίου ἐν πνεύματι·
[8]   ὅτι ἐντέταλται τῷ Ἰσραὴλ προσφέρειν  δάμαλιν   τοὺς ἄνδρας, ἐν οἷς εἰσὶν
[4]   ὁμοίως περὶ τοῦ αὐτοῦ λέγει  Δανιήλ·   Καὶ εἶδον τὸ τέταρτον θηρίον
[10]   βυτοῦ κατοικεῖ. ἀλλὰ καὶ τὸν  δασύποδα   οὐ φάγῃ. πρὸς τί; οὐ
[12]   μέλλουσιν λέγειν, ὅτι Χριστὸς υἱὸς  Δαυείδ   ἐστιν, αὐτὸς προφητέει Δαυείδ, φοβούμενος
[10]   τῶν αὐτῶν τριῶν δογμάτων γνῶσιν  Δαυείδ   καὶ λέγει· Μακάριος ἀνήρ, ὃς
[12]   ἰσχὺν βασιλέων διαρρήξω. ἴδε, πῶς  Δαυεὶδ   λέγει αὐτὸν κύριον, καὶ υἱὸν
[12]   υἱὸς Δαυείδ ἐστιν, αὐτὸς προφητέει  Δαυείδ,   φοβούμενος καὶ συνίων τὴν πλάνην
[18]   ἄγγελοι τοῦ θεοῦ, ἐφ’ ἧς  δὲ   ἄγγελοι του σατανᾶ. καὶ
[8]   εἰς τὸν αἰῶνα. διὰ τί  δὲ   ἅμα τὸ ἔριον καὶ τὸ
[18]   καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας,  δὲ   ἄρχων καιροῦ τοῦ νῦν τῆς
[15]   μηκέτι οὔσης τῆς ἀνομίας, καινῶν  δὲ   γεγονότων πάντων ὑπὸ κυρίου· τότε
[16]   οὐρανός μοι θρόνος,  δὲ   γῆ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν μου·
[10]   ταῦτα νοῆσαι συνιέναι; ἡμεῖς  δὲ   δικαίως νοήσαντες τὰς ἐντολὰς λαλοῦμεν,
[8]   καὶ παθόντες λαβεῖν με. ~Τίνα  δὲ   δοκεῖτε τύπον εἶναι, ὅτι ἐντέταλται
[11]   καρδίας, ἵνα συνιῶμεν ταῦτα. ~Ζητήσωμεν  δέ,   εἰ ἐμέλησεν τῷ κυρίῳ προφανερῶσαι
[16]   καθ’ ἐλάλησεν κύριος. ζητήσωμεν  δέ,   εἰ ἔστιν ναὸς θεοῦ. ἔστιν,
[13]   καὶ υἱὸν οὐ λέγει. ~Ἴδωμεν  δὲ   εἰ οὗτος λαὸς κληρονομεῖ
[4]   ὡς γέγραπται, πολλοὶ κλητοί, ολίγοι  δὲ   ἐκλεκτοὶ εὑρεθῶμεν. ~Εἰς τοῦτο γὰρ
[10]   θεοῦ τὸ μὴ τρώγειν, Μωϋσῆς  δὲ   ἐν πνεύματι ἐλάλησεν. τὸ οὖν
[12]   ἀλλὰ υἱὸς τοῦ θεοῦ, τύπῳ  δὲ   ἐν σαρκὶ φανερωθείς. ἐπεὶ οὖν
[7]   ἕνα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, τὸν  δὲ   ἕνα ἐπικατάρατον, καὶ ὅτι τὸν
[7]   εἰς ὁλοκαύτωμα ὑπὲρ ἁμαρτιῶν. τὸν  δὲ   ἕνα τί ποιήσωσιν; Ἐπικατάρατος, φησιν,
[6]   ζήσομεν κατακυριεύοντες τῆς γῆς. προειρήκαμεν  δὲ   ἐπάνω. Καὶ αὐξανέσθωσαν καὶ πληθυνέσθωσαν
[16]   ἦν ἐναντία τῷ θεῷ. Οἰκοδομηθήσετα  δὲ   ἐπὶ τῷ ὀνόματι κυρίου. προσέχετε
[13]   δουλεύσει τῷ ἐλάσσονι, καὶ οὗτος  δὲ   εὐλογηθήσεται βλέπετε, ἐπὶ τίνων τέθεικεν,
[5]   μέλλοντα οὐκ ἐσμὲν ἀσύνετοι. λέγει  δὲ   γραφή· Οὐκ ἀδίκως ἐκτείνεται
[5]   τὰ πρόβατα τῆς ποίμνης. αὐτὸς  δὲ   ἠθέλησεν οὕτω παθεῖν· ἔδει γάρ,
[4]   ἐπίδι τῆς πίστεως αὐτοῦ. πολλὰ  δὲ   θέλων γράφειν, οὐχ ὡς διδάσκαλος,
[21]   τῶν δικαιωμάτων αὐτοῦ, ὑπομονήν. γίνεσθε  δὲ   θεοδίδακτοι, ἐκζητοῦντες τί ζητεῖ κύριος
[21]   ἐξ ὑμῶν πᾶσαν ὑπόκρισιν.  δὲ   θεός, τοῦ παντὸς κόσμου
[10]   καὶ ποτὲ μὲν ἄρρεν, ποτὲ  δὲ   θῆλυ γίνεται. ἀλλὰ καὶ τὴν
[13]   χεῖρα τοῦ πατρὸς Ἰακώβ. εἶδεν  δὲ   Ἰακὼβ τύπον τῷ πνεύματι τοῦ
[14]   κληρονομίας, δι’ ἡμᾶς ὑπομείνας. ἐφανερώθη  δέ,   ἵνα κἀκεῖνοι τελειωθῶσιν τοῖς ἁμαρτήμασιν,
[5]   χάριν, εἰς αὐτὸν ἐπροφήτευσαν· αὐτὸς  δέ,   ἵνα καταργήσῃ τὸν θάνατον καὶ
[16]   ἐπὶ τῷ ὀνόματι κυρίου. προσέχετε  δέ,   ἵνα ναὸς τοῦ κυρίου
[13]   τί λέγει γραπή· Ἐδεῖτο  δὲ   Ἰσαὰκ περὶ Ρεβέκκας τῆς γυναικὸς
[18]   κεῖσθαι. ταῦτα μὲν οὕτως. ~Μεταβῶμεν  δὲ   καὶ ἐπὶ ἑτέραν γνῶσιν καὶ
[4]   εἷς ἐξ ὑμῶν ὤν, ἰδίως  δὲ   καὶ πάντας ἀγαπῶν ὑπὲρ τὴν
[16]   φανερωθεὶς ἀνέβη εἰς οὐρανοίς. ~Ἔτι  δὲ   καὶ περὶ τοῦ ναοῦ ἐρῶ
[5]   εἰς ὁδὸν σκότους ἀποσυνέχει. ἔτι  δὲ   καὶ τοῦτο, ἀδελφοί μου· εἰ
[4]   κεράτων. συιέναι οὖν ὀφείλετε. ἔτι  δὲ   καὶ τοῦτο ἐρωτῶ ὑμᾶς ὡς
[4]   τῆς βασιλείας τοῦ κυρίου. ἔτι  δὲ   κἀκεῖνο, ἀδελφοί μου, νοεῖτε· ὅταν
[10]   οὕτως ἐν πνεύματι ἐλάλησεν· οἱ  δὲ   κατ’ ἐπιθυμίαν τῆς σαρκὸς ὡς
[14]   Μωϋσῆς θεράπων ὢν ἔλαβεν, αὐτὸς  δὲ   κύριος ἡμῖν ἔδωκεν εἰς λαὸν
[6]   πλάσιν ἐπ’ ἐσχάτων ἐποίησεν. λέγει  δὲ   κύριος· Ἰδού, ποιῶ τὰ ἔσχατα
[9]   τὰ ἔθνη ἀπερίτμητα ἀκροβυστίαν,  δὲ   λαὸς οὗτος ἀπερίτμητος καρδίας. ἀλλ’
[6]   ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι. τί  δὲ   λέγει γνῶσις; μάθετε. ἐλπίσατε,
[3]   καλέσετε νηστείαν δεκτήν. πρὸς ἡμᾶς  δὲ   λέγει· Ἰδοὺ αὕτη νηστεία,
[19]   δικαίως. οὐ ποιήσεις σχίσμα, εἰρηνεύσεις  δὲ   μαχομένους συαγαγών. ἐξομολογήσῃ ἐπὶ ἁμαρτίαις
[15]   αὐτῷ σημαίνει χίλια ἔτη. αὐτὸς  δέ   μοι μαρτυρεῖ λέγων· Ἰδού, ἡμέρα
[10]   ὅτι ἄξιοί ἐστε ὑμεῖς. ~Ὅτι  δὲ   Μωϋσῆς εἶπεν· Οὐ φάγεσθε χοῖρον
[9]   η’ ὀκτώ· ἔχεις Ἰησοῦν. ὅτι  δὲ   σταυρὸς ἐν τῷ ταῦ
[11]   αὐτοῦ· τότε, φησίν ἀποδώσω. νῦν  δὲ   λέγει· τὰ φύλλα οὐκ
[7]   τοῦ μέλλοντος πάσχειν Ἰησοῦ. τί  δέ,   ὅτι τὸ ἔριον μέσον τῶν
[14]   λαῷ, εἰ δέδωκεν. δέδωκεν· αὐτοὶ  δὲ   οὐκ ἐγένοντο ἄξιοι λαβεῖν διὰ
[5]   δὲ πρὸς ἡμᾶς, λέγει  δὲ   οὕτως· Ἐτραυματίσθη διὰ τὰς ἀνομίας
[4]   ἐπὶ τὴν κληρονομίαν ἥξῃ, λέγει  δὲ   οὕτως καὶ προφήτης· Βασιλεῖαι
[1]   προσάγειν τῷ φόβῳ αὐτοῦ. ἐγὼ  δὲ   οὐχ ὡς διδάσκαλος, ἀλλ’ ὡς
[6]   με ὡς στερεὰν πέτραν. λέγει  δὲ   πάλιν προφήτης· Λίθον ὃν
[2]   ἀνθρωποποίητον ἔχῃ τὴν προσφοράν. λέγει  δὲ   πάλιν πρὸς αὐτούς· Μὴ ἐγὼ
[12]   καὶ τοῦ σταυροῦσθαι μέλλοντος. λέγει  δὲ   πάλιν τῷ Μωϋσῇ, πολεμουμένου τοῦ
[10]   τὸν κύριον οὐκ οἶδεν, ὅταν  δὲ   πεινᾷ κραυγάζει, καὶ λαβὼν πάλιν
[18]   καὶ τοῦ σκότους. διαφορὰ  δὲ   πολλὴ τῶν δύο ὁδῶν. ἐφ’
[12]   περὶ τῆς ἰάσεως αὐτῶν. εἶπεν  δὲ   πρὸς αὐτοὺς Μωϋσῆς· Ὅταν, φησίν
[5]   μὲν πρὸς τὸν Ἰσραήλ,  δὲ   πρὸς ἡμᾶς, λέγει δὲ οὕτως·
[5]   δὲ σιαγόνας εἰς ῥαπίσματα. τὸ  δὲ   πρόσωπόν μου ἔθηκα ὡς στερεὰν
[5]   τὸν νῶτον εἰς μάστιγας, τὰς  δὲ   σιαγόνας εἰς ῥαπίσματα. τὸ δὲ
[8]   ἡμῖν μέν ἐστιν φανερά, ἐκείνοις  δὲ   σκοτεινά, ὅτι οὐκ ἤκουσαν φωνῆς
[2]   βοηθοὶ φόβος καὶ ὑπομονή, τὰ  δὲ   συμμαχοῦντα ἡμῖν μακροθυμία καὶ ἐγκράτεια·
[19]   κυρίου. οὐχ ὑψώσεις σεαυτόν, ἔσῃ  δὲ   ταπεινόφρων κατὰ πάντα· οὐκ ἀρεῖς
[21]   εὑρεθῆτε ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως. εἰ  δὲ   τίς ἐστιν ἀγαθοῦ μνεία, μνημονεύετέ
[10]   ἀναμαρυκωμένων τὸν λόγον κυρίου. τί  δὲ   τὸ διχηλοῦν; ὅτι δίκαιος
[19]   λαβεῖν ἐκτείνων τὰς χεῖρας, πρὸς  δὲ   τὸ δοῦναι συσπῶν. ἀγαπήσεις ὡς
[8]   οὗτοι μεγάλοι τῷ θεῷ. ὅτι  δὲ   τὸ ἔριον ἐπὶ τὸ ξύλον;
[20]   ἐστὶν ὁδὸς τοῦ φωτός. ~Ἧ  δὲ   τοῦ μέλαος ὁδός ἐστιν σκολιὰ
[5]   ἐκήρυσσεν, καὶ ὑπερηγάπησεν αὐτόν. ὅτε  δὲ   τοὺς ἰδίους ἀποστόλους τοὺς μέλλοντας
[8]   εἰς τὸ κηρύσσειν. διὰ τί  δὲ   τρεῖς παῖδες οἱ ῥαντίζοντες; εἰς
[10]   ὡς περὶ βρώσεως προσεδέξαντο. λαμβάνει  δὲ   τῶν αὐτῶν τριῶν δογμάτων γνῶσιν
[10]   σπαταλῶσιν, ἐπιλανθάνονται τοῦ κυρίου, ὅταν  δὲ   ὑστεροῦνται, ἐπιγινώσκουσιν τὸν κύριον, ὡς
[14]   ἵνα ἀυτὸς φανείς, τὰς ἤδη  δεδαπανημένας   ἡμῶν καρδιας τῷ θανάτῳ καὶ
[13]   Ρεβέκκα, καὶ ἐπὶ τίνων  δέδειχεν,   ὅτι μείζων λαὸς οὗτος
[4]   ἑαυτοὺς ἐνδύνοντες μονάζετε ὡς ἤδη  δεδικαιωμένοι,   ἀλλ’ ἐπὶ τὸ αὐτὸ συνερχόμενοι
[16]   ἡμῖν κατοικῶν, τοὺς τῷ θανάτῳ  δεδουλωμένους   ἀνοιγων ἡμῖν τὴν θύραν τοῦ
[14]   δοῦναι τῷ λαῷ, εἰ δέδωκεν.  δέδωκεν·   αὐτοὶ δὲ οὐκ ἐγένοντο ἄξιοι
[14]   πατράσιν δοῦναι τῷ λαῷ, εἰ  δέδωκεν.   δέδωκεν· αὐτοὶ δὲ οὐκ ἐγένοντο
[12]   Μωϋσέως, ἵνα περὶ αὐτῶν ἀνενέγκῃ  δέησιν   περὶ τῆς ἰάσεως αὐτῶν. εἶπεν
[12]   ποιεῖ τύον τοῦ Ἰησοῦ, ὅτι  δεῖ   αὐτὸν παθεῖν, καὶ αὐτὸς ζωοποιήσει,
[7]   καὶ σποδοῦ. ἵνα δείξῃ, ὅτι  δεῖ   αὐτὸν παθεῖν ὑπ’ αὐτῶν.
[7]   τὸ ἔριον ἆραι τὸ κόκκινον,  δεῖ   αὐτὸν πολλὰ παθεῖν διὰ τὸ
[4]   ὡς ἐπήλυτοι τῷ ἐκείνων νόμῳ.  ~Δεῖ   οὖν ἡμᾶς περὶ τῶν ἐνεστώτων
[7]   ἐπὶ σάκκου καὶ σποδοῦ. ἵνα  δείξῃ,   ὅτι δεῖ αὐτὸν παθεῖν ὑπ’
[5]   καὶ τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν  δείξῃ,   ὅτι ἐν σαρκὶ ἔδει αὐτὸν
[5]   ὑπὲρ πᾶσαν ἁμαρτίαν ἀνομωτέρους, ἵνα  δείξῃ,   ὅτι οὐκ ἦλθεν καλέσαι δικαίους,
[12]   ποιεῖ, ἵνα τύπον τοῦ Ἰησοῦ  δείξῃ.   ποιεῖ οὖν Μωϋσῆς χαλκοῦν ὄφιν
[4]   οὕτως καὶ προφήτης· Βασιλεῖαι  δέκα   ἐπὶ τῆς γῆς βασιλεύσουσιν, καὶ
[9]   λέγει τριακοσίους. τὸ δεκαοκτὼ ι’  δέκα,   η’ ὀκτώ· ἔχεις Ἰησοῦν. ὅτι
[4]   καὶ ὡς ἐξ αὐτοῦ ἀνέτειλεν  δέκα   κέρατα, καὶ ὡς ἐταπείνωσεν ὑφ’
[15]   τοῦ σαββάτου γέγραπται ἐν τοῖς  δέκα   λόγοις, ἐν οἷς ἐλάλησεν ἐν
[8]   τοῦ εὐαγγελίου τὴν ἐξουσίαν (οὖσιν  δεκάδυο   εἰς μαρτύριον τῶν φυλῶν ὅτι
[8]   εἰς μαρτύριον τῶν φυλῶν ὅτι  δεκάδυο   φυλαὶ τοῦ Ἰσραεήλ) εἰς τὸ
[9]   διάστημα ποιήσας λέγει τριακοσίους. τὸ  δεκαοκτὼ   ι’ δέκα, η’ ὀκτώ· ἔχεις
[9]   ἐκ τοῦ οἴκου αὐτοῦ ἄνδρας  δεκαοκτὼ   καὶ τριακοσίους. τίς οὖν
[9]   αὐτῷ γνῶσις; μάθετε, ὅτι τοὺς  δεκαοκτὼ   πρώτους, καὶ διάστημα ποιήσας λέγει
[15]   λέγει; οὐ τὰ σάββατα ἐμοὶ  δεκτά,   ἀλλἃ πεποίηκα, ἐν
[3]   ὑποστρώσητε, οὐδ’ οὕτως καλέσετε νηστείαν  δεκτήν.   πρὸς ἡμᾶς δὲ λέγει· Ἰδοὺ
[14]   τυφλοῖς ἀνάβλεψιν, καλέσαι ἐνιαυτὸν κυρίου  δεκτὸν   καὶ ἡμέραν ἀνταποσόσεως, παρακαλέσαι πάντας
[11]   δεξιῶν, καὶ ἀνέβαινεν ἐξ αὐτοῦ  δένδρα   ὡραῖα· καὶ ὃς ἂν φάγῃ
[13]   χεῖρας αὐτοῦ καὶ ἐπέθηκεν τὴν  δεξιὰν   ἐπὶ τὴν κεφαλὴν Ἐφραίμ, τοῦ
[13]   πρὸς Ἰακώβ· Μετάθες σου τὴν  δεξιὰν   ἐπὶ τὴν κεφαλὴν Μανασσῆ, ὅτι
[13]   γὰρ Ἰωσὴφ προσήγαγεν εἰς τὴν  δεξιὰν   χεῖρα τοῦ πατρὸς Ἰακώβ. εἶδεν
[12]   μου κυρίῳ, οὗ εκράτησα τῆς  δεξιᾶς   αὐτοῦ, ἐπακοῦσαι ἔμπροσθεν αὐτοῦ ἔθνη,
[11]   Καὶ ἦν ποταμὸς ἕλκων ἐκ  δεξιῶν,   καὶ ἀνέβαινεν ἐξ αὐτοῦ δένδρα
[12]   τῷ κυρίῳ μου· Κάθου ἐκ  δεξιῶν   μου, ἕως ἂν θῶ τοὺς
[14]   ὀφθαλμοὺς τυφλῶν καὶ ἐξαγαγεῖν ἐκ  δεσμῶν   πεπεδημένους καὶ ἐξ οἴκου φυλακῆς
[1]   μαρτυρία. ἐγνώρισεν γὰρ ἡμῖν  δεσπότης   διὰ τῶν προφητῶν τὰ παρεληλυθότα
[4]   λέγει. Εἰς τοῦτο γὰρ  δεσπότης   συντέτμηκεν τοὺς καιροὺς καὶ τὰς
[6]   ἐπιδειξω, πῶς πρὸς ἡμᾶς λέγει.  δευτέραν   πλάσιν ἐπ’ ἐσχάτων ἐποίησεν. λέγει
[10]   τοι λέγει αὐτοῖς ἐν τῷ  Δευτερονομίῳ·   Καὶ διαθήσομαι πρὸς τὸν λαὸν
[13]   ἐπὶ τὴν κεφαλὴν Ἐφραίμ, τοῦ  δευτέρου   καὶ νεωτέρου, καὶ εὐλόγησεν αὐτόν.
[6]   ἔχειν τὴν ψυχήν, ὡς ἂν  δὴ   ἀναπλάσσοντος αὐτοῦ ἡμᾶς. λέγει γὰρ
[9]   χάριν, λέγει καὶ τοὺς τριακοσίους.  δηλοῖ   οὖν τὸν μὲν Ἰησοῦν ἐν
[17]   ἦν ἐν δυνατῷ καὶ ἁπλότητι  δηλῶσαι   ὑμῖν, ἐλπίζει μου ψυχὴ
[6]   βουλὴν πονηρὰν καθ’ ἑαυτῶν, εἰπόντες·  Δήσωμεν   τὸν δίκαιον, ὅτι δύσχρηστος ἡμῖν
[12]   πρὸς αὐτοὺς Μωϋσῆς· Ὅταν, φησίν  δηχθῇ   τις ὑμῶν, ἐλθέτω ἐπὶ τὸν
[13]   Ἀβραάμ, πατέρα ἐθνῶν τῶν πιστευόντων  δι’   ἀκροβυστίας τῷ θεῷ. ~Ναί. ἀλλὰ
[7]   οὐκ ἠδύνατο παθεῖν εἰ μὴ  δι’   ἡμᾶς. ἀλλὰ καὶ σταρωθεὶς ἐποτιζετο
[14]   ἡμῖν ἔδωκεν εἰς λαὸν κληρονομίας,  δι’   ἡμᾶς ὑπομείνας. ἐφανερώθη δέ, ἵνα
[1]   εἷς ἐξ ὑμῶν ὑποδείξω ὀλίγα,  δι’   ὧν ἐν τοῖς παροῦσιν εὐφρανθήσεσθε.
[16]   τοῦτον αὐτοὶ αὐτὸν οἰκοδομήσουσιν. γίνεται.  διὰ   γὰρ τὸ πολεμεῖν αὐτοὺς καθῃρέθη
[10]   ἀνθρώποις τοιούτοις, οἵτινες οὐκ οἴδασιν  διὰ   κόπου καὶ ἰδρῶτος προίζειν ἑαυτοῖς
[19]   τὰ πρόσωπα τῶν ἁγίων,  διὰ   λόγου κοπιῶν καὶ πορευόμενος εἰς
[2]   ἐπιστήμη, γνῶσις. πεφανέρωκεν γὰρ ἡμῖν  διὰ   πάντων τῶν προφητῶν, ὅτι οὔτε
[5]   τὰς ἀνομίας ἡμῶν καὶ μεμαλάκισται  διὰ   τὰς ἁμαρίας ἡμῶν· τῷ μώλωπι
[14]   δὲ οὐκ ἐγένοντο ἄξιοι λαβεῖν  διὰ   τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν. λέγει γὰρ
[12]   ἵνα ὑπομνήσῃ αὐτοὺς πολεμουμένους, ὅτι  διὰ   τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν παρεδόθησαν εἰς
[5]   ἡμᾶς, λέγει δὲ οὕτως· Ἐτραυματίσθη  διὰ   τὰς ἀνομίας ἡμῶν καὶ μεμαλάκισται
[12]   καὶ ἀπέθνησκον ἐπειδὴ παράβασις  διὰ   τὴν παράβασιν αὐτῶν εἰς θλῖψιν
[10]   περιπατοῦντες καὶ περιβλέπονται, τίνα ἐκδύσωσιν  διὰ   τὴν πλεονεξίαν, ὡς καὶ τὰ
[8]   αὐτὸν ζήσονται εἰς τὸν αἰῶνα.  διὰ   τί δὲ ἅμα τὸ ἔριον
[8]   τοῦ Ἰσραεήλ) εἰς τὸ κηρύσσειν.  διὰ   τί δὲ τρεῖς παῖδες οἱ
[7]   κόκκινον, δεῖ αὐτὸν πολλὰ παθεῖν  διὰ   τὸ εἶναι φοβερὰν τὴν ἄκανθαν,
[17]   γράφω ὑμῖν, οὐ μὴ νοήσητε  διὰ   τὸ ἐν παραβολαῖς κεῖσθαι. ταῦτα
[16]   εἰδωλολοτρείας καὶ ἦν οἶκος δαιμονίων  διὰ   τὸ ποιεῖν, ὅσα ἦν ἐναντία
[13]   κληρονόμον. εἰ οὖν ἔτι καὶ  διὰ   τοῦ Ἀβραὰμ ἐμνήσθη, ἀπέχομεν τὸ
[14]   τελειωθῶσιν τοῖς ἁμαρτήμασιν, καὶ ἡμεῖς  διὰ   τοῦ κληρονομοῦντος διαθήκην κυρίου Ἰησοῦ
[8]   ὅτι καὶ ἀλγῶν σάρκα  διὰ   τοῦ ῥύπου τοῦ ὑσσύπου ἰᾶται
[11]   ἐὰν ἐξελεύσεται ἐξ ὑμῶν  διὰ   τοῦ στόματος ὑμῶν ἐν πίστει
[21]   μετὰ τῶν ἔργων αὐτοῦ συναπολεῖται.  διὰ   τοῦτο ἀνάστασις, διὰ τοῦτο ἀνταπόδομα.
[21]   αὐτοῦ συναπολεῖται. διὰ τοῦτο ἀνάστασις,  διὰ   τοῦτο ἀνταπόδομα. ἐρωτῶ τοὺς ὑπερέχοντας,
[11]   ἄνεμος ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς.  διὰ   τοῦτο οὐκ ἀναστήσονται ἀσεβεῖς ἐν
[8]   ῥύπου τοῦ ὑσσύπου ἰᾶται καὶ  διὰ   τοῦτο οὕτως γενόμενα ἡμῖν μέν
[10]   λαλοῦμεν, ὡς ἠθέλησεν κύριος.  διὰ   τοῦτο περιέτεμεν τὰς ἀκοὰς ἡμῶν
[1]   ἐγνώρισεν γὰρ ἡμῖν δεσπότης  διὰ   τῶν προφητῶν τὰ παρεληλυθότα καὶ
[16]   ἀσθενές, ὡς ἀληθῶς οἰκοδομητὸς ναὸς  διὰ   χειρός, ὅτι ἦν πλήρης μὲν
[13]   πρῶτος, καὶ εἰ  διαθήκη   εἰς ἡμᾶς εἰς ἐκείνους.
[4]   ἁμαρτίαις ὑμῶν λέγοντας, ὅτι  διαθήκη   ἐκείνων καὶ ἡμῶν. ἡμῶν μέν·
[14]   ~Ναί. ἀλλὰ ἴδωμεν, εἰ  διαθήκη,   ἣν ὤμοσεν τοῖς πατράσιν δοῦναι
[4]   αὐτοῦ· καὶ συνετρίβη αὐτῶν  διαθήκη,   ἵνα τοῦ ἠγαπημένου Ἰησοῦ
[4]   νύκτας τεσσαράκοντα, καὶ ἔλαβεν τὴν  διαθήκην   ἀπὸ τοῦ κυρίου, πλάκας λιθίνας
[14]   σε, καὶ ἔδωκά σε εἰς  διαθήκην   γένους, εἰς φῶς ἐθνῶν ἀνοῖξαι
[14]   καὶ ἡμεῖς διὰ τοῦ κληρονομοῦντος  διαθήκην   κυρίου Ἰησοῦ λάβωμεν, ὃς εἰς
[14]   ὄρει Σινᾶ, τοῦ λαβεῖν τὴν  διαθήκην   κυρίου πρὸς τὸν λαόν, ἡμέρας
[14]   τοῦ σκότους, διάθηται ἐν ἡμῖν  διαθήκην   λόγῳ. γέτραπται γάρ, πῶς αὐτῳ
[9]   ἄρα οὖν κἀκεῖνοι ἐκ τῆς  διαθήκης   αὐτῶν εἰσίν; ἀλλὰ καὶ οἱ
[13]   τοῦτον εἶναι πρῶτον καὶ τῆς  διαθήκης   κληρονόμον. εἰ οὖν ἔτι καὶ
[6]   καὶ αὐτοὶ τελειωθῶμεν κληρονόμοι τῆς  διαθήκης   κυρίου γενέσθαι. ~Οὐκοῦν νοεῖτε τέκνα
[14]   καὶ συνετρίβησαν αἱ πλάκες τῆς  διαθήκης   κυρίου. Μωϋσῆς θεράπων ὢν ἔλαβεν,
[10]   αὐτοῖς ἐν τῷ Δευτερονομίῳ· Καὶ  διαθήσομαι   πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον τὰ
[14]   ἀνομίᾳ λυτρωσάμενος ἐκ τοῦ σκότους,  διάθηται   ἐν ἡμῖν διαθήκην λόγῳ. γέτραπται
[3]   καὶ πᾶςαν ἄδικον συγγραφὴν διάσπα.  διάθρυπτε   πεινῶσιν τὸν ἄρτον σου, καὶ
[3]   κύριος· λύε πάντα σύνδεσμον ἀδικίας,  διάλυε   στραγγαλιὰς βιαίων συναλλαγμάτων, ἀπόστελλε τεθραυσμένους
[12]   αὐτοῦ ἔθνη, καὶ ἰσχὺν βασιλέων  διαρρήξω.   ἴδε, πῶς Δαυεὶδ λέγει αὐτὸν
[3]   ἀφέσει καὶ πᾶςαν ἄδικον συγγραφὴν  διάσπα.   διάθρυπτε πεινῶσιν τὸν ἄρτον σου,
[10]   μετὰ τῶν μελετώντων ἔλαβον  διάσταλμα   ῥήματος ἐν τῇ καρδίᾳ, μετὰ
[9]   ὅτι τοὺς δεκαοκτὼ πρώτους, καὶ  διάστημα   ποιήσας λέγει τριακοσίους. τὸ δεκαοκτὼ
[18]   φωτὸς καὶ τοῦ σκότους.  διαφορὰ   δὲ πολλὴ τῶν δύο ὁδῶν.
[19]   θεοῦ οὐδὲν γίνεται. οὐκ ἔσῃ  διγνώμων   οὐδὲ γλωσσώδης, ὑποταγήσῃ κυρίοις ὡς
[10]   καρδίᾳ, μετὰ τῶν λαλούντων τὰ  διδαιώματα   κυρίου καὶ τηρούντων, μετὰ τῶν
[19]   θυγατρός σου, ἀλλὰ ἀπὸ νεότητος  διδάξεις   φόβον θεοῦ. οὐ μὴ γένῃ
[1]   αὐτοῦ. ἐγὼ δὲ οὐχ ὡς  διδάσκαλος,   ἀλλ’ ὡς εἷς ἐξ ὑμῶν
[4]   δὲ θέλων γράφειν, οὐχ ὡς  διδάσκαλος,   ἀλλ’ ὡς πρέπει ἀγαπῶντι ἀφ’
[5]   ποιήσας κρινεῖ. πέρας γέ τοι  διδάσκων   τὸν Ἰσραὴλ καὶ τηλικαῦτα τέρατα
[18]   καὶ ἐπὶ ἑτέραν γνῶσιν καὶ  διδαχήν.   Ὁδοὶ δύο εἰσὶν διδαχῆς καὶ
[16]   τῶν δικαιωμάτων, αἱ ἐντολαὶ τῆς  διδαχῆς,   αὐτὸς ἐν ἡμῖν προφητεύων, αὐτὸς
[9]   τὴν ἔμφυτον δωρεὰν τῆς  διδαχῆς   αὐτοῦ θέμενος ἐν ἡμῖν. οὐδεὶς
[18]   καὶ διδαχήν. Ὁδοὶ δύο εἰσὶν  διδαχῆς   καὶ ἐξουσίας, τε τοῦ
[16]   ναοῦ, ἐστιν στόμα, μετάνοιαν  διδοὺς   ημῖν, εἰσάγε εἰσ τὸν ἄφθαρτον
[11]   ξύλον τὸ πεφυτευμένον παρὰ τὰς  διεξόδους   τῶν ὑδάτων, τὸν καρπὸν
[12]   λαὸν ἀπειθῆ καὶ ἀντιλέγοντα ὁδῷ  δικαίᾳ   μου. πάλιν Μωϋσῆς ποιεῖ τύον
[20]   οὐ κολλώμενοι ἀγαθῷ, οὐ κρίσει  δικαίᾳ,   χήρᾳ καὶ ὀρφανῷ οὐ προσέχοντες,
[6]   καθ’ ἑαυτῶν, εἰπόντες· Δήσωμεν τὸν  δίκαιον,   ὅτι δύσχρηστος ἡμῖν ἐστίν. τί
[10]   δὲ τὸ διχηλοῦν; ὅτι  δίκαιος   καὶ ἐν τούτῳ τῷ κόσνῳ
[1]   καὶ τέλος πίστεως ἡμῶν· καὶ  δικαιοσύνη,   καὶ ἀγαλλιάσεως ἔργων δικαιοσύνης μαρτυρία.
[3]   καὶ προπορεύσεται ἔμπροσθέν σου  δικαιοσύνη,   καὶ δόξα τοῦ θεοῦ
[14]   θεός σου, ἐκάλεσά σε ἐν  δικαιοσύνῃ   καὶ κρατήσω τῆς χειρός σου
[3]   καὶ προπορεύσεται ἔμπροσθέν σου  δικαιοσύνη,   καὶ προπορεύσεται ἔμπροσθέν σου
[13]   ὅτε μόνος πιστεύσας ἐτέθη εἰς  δικαιοσύνην;   Ἰδού, τέθεικά σε, Ἀβραάμ, πατέρα
[5]   ἀπολεῖται ἄνθρωπος, ὃς ἔχων ὁδοῦ  δικαιοσύνης   γνῶσιν ἑαυτὸν εἰς ὁδὸν σκότους
[1]   ὅτι ἐμοὶ συνώδευσεν ἐν ὁδῷ  δικαιοσύνης   κύριος, καὶ πάντως ἀναγκάζομαι κἀγὼ
[1]   καὶ δικαιοσύνη, καὶ ἀγαλλιάσεως ἔργων  δικαιοσύνης   μαρτυρία. ἐγνώρισεν γὰρ ἡμῖν
[20]   ἀγαπῶντες ψεῦδος, οὐ γινώσκοντες μισθὸν  δικαιοσύνης,   οὐ κολλώμενοι ἀγαθῷ, οὐ κρίσει
[6]   ἀντιστήτω μοι· τίς  δικαιούμενός   μοι; ἐγγισάτω τῷ παιδὶ κυρίου.
[5]   δείξῃ, ὅτι οὐκ ἦλθεν καλέσαι  δικαίους,   ἀλλὰ ἁμαρτωλούς, τότε ἐφανέρωσεν ἐν
[15]   ἁγιάσομεν αὐτήν, ὅτε δυνησόμεθα αὐτοὶ  δικαιωθέντες   καὶ ἀπολαβόντες τὴν ἐπαγγελίαν, μηκέτι
[4]   ἐντολὰς αὐτοῦ, ἵνα ἐν τοῖς  δικαιώμασιν   αὐτοῦ εὐφρανθῶμεν. κύριος ἀποσωπολήμπτως
[2]   ὀφείλομεν ἑαυτοῖς προσέχοντες ἐκζητεῖν τὰ  δικαιώματα   κυρίου. τῆς οὖν πίστεως ἡμῶν
[10]   πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον τὰ  δικαιώματά   μου. ἄρα οὖν οὐκ ἔστιν
[21]   ~Καλὸν οὖν ἐστὶν μαθόντα τὰ  δικαιώματα   τοῦ κυρίου, ὅσα γέγραπται, ἐν
[16]   τῆς ἐπαγγελίας, σοφία τῶν  δικαιωμάτων,   αἱ ἐντολαὶ τῆς διδαχῆς, αὐτὸς
[21]   σοφίαν, σύνεσιν, ἐπιστήμην, γνῶσιν τῶν  δικαιωμάτων   αὐτοῦ, ὑπομονήν. γίνεσθε δὲ θεοδίδακτοι,
[1]   καὶ πλουσίων τῶν τοῦ θεοῦ  δικαιωμάτων   εἰς ὑμᾶς, ὑπέρ τι καὶ
[19]   ὑψηλῶν, ἀλλὰ μετὰ ταπεινῶν καὶ  δικαίων   ἀναστραφήσῃ, τὰ συμβαίνοντά σοι ἐνεργήματα
[11]   δικαίων, ὅτι γινώσκει κύριος ὁδὸν  δικαίων,   καὶ ὁδὸς ἀσεβῶν απολεῖται. αἰσθάνεσθε,
[11]   κρίσει οὐδὲ ἁμαρτωλοὶ ἐν βουλῇ  δικαίων,   ὅτι γινώσκει κύριος ὁδὸν δικαίων,
[5]   δίκτυα πτερωτοῖς. τοῦτο λέγει, ὅτι  δικαιως   ἀπολεῖται ἄνθρωπος, ὃς ἔχων ὁδοῦ
[10]   νοῆσαι συνιέναι; ἡμεῖς δὲ  δικαίως   νοήσαντες τὰς ἐντολὰς λαλοῦμεν, ὡς
[19]   τέλος μισήσεις τὸ πονηρόν. κρινεῖς  δικαίως.   οὐ ποιήσεις σχίσμα, εἰρηνεύσεις δὲ
[5]   γραφή· Οὐκ ἀδίκως ἐκτείνεται  δίκτυα   πτερωτοῖς. τοῦτο λέγει, ὅτι δικαιως
[16]   καινοί, ´πάλιν ἐξ ἀρχῆς κτιζόμενοι·  διὸ   ἐν τῷ κατοικητηρίῳ ἡμῶν ἀληθῶς
[15]   ἐστιν ἄλλου κόσμου ἀρχήν.  διὸ   καὶ ἄγομεν τὴν ἡμέραν τὴν
[1]   τῆς δωρεᾶς πνευματικῆς χάριν εἰλήφατε.  διὸ   καὶ μᾶλλον συγχαίρω ἐμαυτῷ ἐλπίζων
[21]   πᾶσαν ἐντολήν· ἔστιν γὰρ ἄξια.  διὸ   μᾶλλον ἐσπούδασα γράψαι ἀφ’ ὧν
[4]   ἐλλείπειν, γράφειν ἐσπούδασα, περίψημα ὑμῶν.  διὸ   προσέχωμεν ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις·
[20]   εἰδωλολατρεία, θρασύτης, ὕψος δυνάμεως, ὑπόκρισις,  διπλοκαρδία,   μοιχεία, φόνος, ἁρπαγή, ὑπερηφανία, μαγεία,
[19]   εἰς λύτρωσιν ἁμαρτιῶν σου. οὐ  διστάσεις   μισθοῦ καλὸς ἀνταποδότης. φυλάξεις
[10]   πάλιν λέγει Μωϋσῆς· Φάγεσθε πᾶν  διχηλοῦν   καὶ μαρυκώμενον. τί λέγει; ὅτι
[10]   λόγον κυρίου. τί δὲ τὸ  διχηλοῦν;   ὅτι δίκαιος καὶ ἐν
[19]   τῷ ἀδελφῷ σου. οὐ μὴ  διψυχήσῃς,   πότερον ἔσται οὔ. οὐ
[20]   ὀρφανῷ οὐ προσέχοντες, ἀγρυπνοῦντες μάταια,  διώκοντες   ἀνταπόδομα, οὐκ ἐλεῶντες πτωχόν, οὐ
[20]   ὑπερηφανία, μαγεία, πλεονεξία, ἀφοβία θεοῦ·  διῶκται   τῶν ἀγαθῶν, μισοῦντες ἀλήθειαν, ἀγαπῶντες
[5]   τέλειον τῶν ἁμαρτιῶν ἀνακεφαλαιώσῃ τοῖς  διώξασιν   ἐν θανάτῳ τοὺς προφήτας αὐτοῦ.
[9]   Ἰησοῦν περιέτεμεν, λαβὼν τριῶν γραμμάτων  δόγματα.   λέγει γάρ· Καὶ περιέτεμεν Ἀβραὰμ
[10]   τῶν βρωμάτων λαβὼν Μωϋσῆς τρία  δόγματα   οὕτως ἐν πνεύματι ἐλάλησεν· οἱ
[10]   τρία ἔλαβεν ἐν τῇ συνέσει  δόγματα.   πέρας γέ τοι λέγει αὐτοῖς
[10]   λαμβάνει δὲ τῶν αὐτῶν τριῶν  δογμάτων   γνῶσιν Δαυείδ καὶ λέγει· Μακάριος
[1]   ἔχητε τὴν γνῶσιν. Τρία οὖν  δόγνατά   ἐστιν κυρίου· ζωῆς ἐλπίς, κρίσεως,
[9]   καὶ τριακοσίους. τίς οὖν  δοθεῖσα   αὐτῷ γνῶσις; μάθετε, ὅτι τοὺς
[19]   ἔργοις αὐτοῦ. ἔσιν οὖν  δοθεῖσα   ἡμῖν γνῶσις τοῦ περιπατεῖν ἐν
[10]   καὶ ἐπ’ αὐτῷ ἀναπαθόμενος εὐφραίνεσθαι  δοκεῖ.   καλῶς εἶπεν βλέπων τὴν ἐντολήν.
[8]   παθόντες λαβεῖν με. ~Τίνα δὲ  δοκεῖτε   τύπον εἶναι, ὅτι ἐντέταλται τῷ
[10]   ἁμαρτωλῶν οὐκ ἔστη, καθὼς οἱ  δοκοῦντες   φοβεῖσθαι τὸν κύριον ἁμαρτάνουσιν ὡς
[8]   οὐκέτι ἄνδρες, οὐκέτι ἁμαρτωλῶν  δόξα.   οἱ ῥαντίζοντες παῖδες οἱ εὐαγγελισάμενοι
[3]   σου δικαιοσύνη, καὶ  δόξα   τοῦ θεοῦ περιστελεῖ σε. τότε
[11]   τὸ σκεῦος τοῦ πνεύματος αὐτοῦ  δοξάζει.   εἶτα τί λέγει; Καὶ ἦν
[2]   εὐωδίας τῷ κυρίῳ κυρίῳ καρδία  δοξάζουσα   τὸν πεπλακότα αὐτήν. ἀκριβεύεσθαι οὖν
[19]   πάντα· οὐκ ἀρεῖς ἐπὶ σεαυτὸν  δόξαν.   οὐ λήμψῃ βουλὴν πονηρὰν κατὰ
[12]   ἔχεις´πάλιν καὶ ἐν τούτοις τὴν  δόξαν   τοῦ Ἰησοῦ, ὅτι ἐν αὑτῷ
[19]   σε, φοβηθήσῃ τόν σε πλασαντα,  δοξάσεις   τόν σε λυτρωσάμενον ἐκ θανάτου·
[21]   ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ θεοῦ  δοξασθήσεται·   ἐκεῖνα ἐκλεγόμενος μετὰ τῶν
[6]   κυρίῳ τῷ θεῷ μου καὶ  δοξασθήσομαι;   λέγει· Ἐξομολογήσομαί σοι ἐν ἐκκλησίᾳ
[21]   καὶ εἰρήνης. κύριος τῆς  δόξης   καὶ πάσης χάριτος μετὰ τοῦ
[11]   ὕδωρ αὐτοῦ πιστόν· βασιλέα μετὰ  δόξης   ὄψεσθε, καὶ ψυχὴ ὑμῶν
[12]   παθεῖν, καὶ αὐτὸς ζωοποιήσει, ὃν  δόξουσιν   ἀπολωλεκέναι, ἐν σημείῳ πίπτοντος τοῦ
[13]   λαὸς λαοῦ καὶ μείζων  δουλεύσει   τῷ ἐλάσσονι. αἰσθάνεσθαι ὀφείλετε, τίς
[13]   τέκνον, οἶδα· ἀλλ’ μειζων  δουλεύσει   τῷ ἐλάσσονι, καὶ οὗτος δὲ
[19]   καὶ φόβῳ· οὐ μὴ ἐπιτάξῃς  δούλῳ   σου παιδίσκῃ ἐν πικρίᾳ,
[14]   Μωϋσης κατὲφερεν πρὸς τὸν λαὸν  δοῦναι.   καὶ εἶπεν κύριος πρὸς Μωϋσην.
[19]   τὰς χεῖρας, πρὸς δὲ τὸ  δοῦναι   συσπῶν. ἀγαπήσεις ὡς κόρην τοῦ
[14]   διαθήκη, ἣν ὤμοσεν τοῖς πατράσιν  δοῦναι   τῷ λαῷ, εἰ δέδωκεν. δέδωκεν·
[1]   τὰ ἐνεστῶτα, καὶ τῶν μελλόντων  δοὺς   ἀπαρχὰς ἡμῖν γεύσεως, ὧν τὰ
[9]   πλουσίως, ὅτι Ἀβραάμ, πρῶτος περιτομὴν  δούς,   ἐν πνεύματι προβλέψας εἰς τὸν
[16]   οὐρανὸν σπιθαμῇ τὴν γῆν  δρακί;   οὐκ ἐγώ; λέγει κύριος·
[4]   ἐνεστώτων ἐπιπολὺ ἐραυνῶντας ἐκζητεῖν τὰ  δυνάμενα   ἡμᾶς σώζειν. φύγωμεν οὖν τελείως
[20]   ψυχὴν αὐτῶν· εἰδωλολατρεία, θρασύτης, ὕψος  δυνάμεως,   ὑπόκρισις, διπλοκαρδία, μοιχεία, φόνος, ἁρπαγή,
[19]   γὰρ τὸ στόμα θανάτου. ὅσον  δύνασαι,   ὑπὲρ τῆς ψυχῆς σου ἁγνεύσεις.
[15]   θεὸς ἡμέραν ἡγίασεν νῦν τις  δύναται   ἁγιάσαι καθαρὸς ὢν τῇ καρδίᾳ,
[12]   πιστεύσας, ὅτι αὐτὸς ὢν νεκρὸς  δύναται   ζωοποιῆσαι, και παραχρῆμα σωθήσεται ἐν
[12]   τί; ἱνα γνῶσιν ὅτι οὐ  δύναται   σωθῆναι, ἐὰν μὴ ἐπ’ αὐτῷ
[17]   κυρίῳ. ~Ἐφ’ ὅσον ἦν ἐν  δυνατῷ   καὶ ἁπλότητι δηλῶσαι ὑμῖν, ἐλπίζει
[15]   γεγονότων πάντων ὑπὸ κυρίου· τότε  δυνησόμεθα   αὐτὴν ἁγιάσαι, αὐτοὶ ἁγιασθέντες πρῶτον.
[15]   καλῶς καταπαυόμενοι ἁγιάσομεν αὐτήν, ὅτε  δυνησόμεθα   αὐτοὶ δικαιωθέντες καὶ ἀπολαβόντες τὴν
[13]   καὶ εἶπεν κύριος πρὸς αὐτήν·  Δύο   ἔθνη ἐν τῇ γαστρί σου
[18]   ἑτέραν γνῶσιν καὶ διδαχήν. Ὁδοὶ  δύο   εἰσὶν διδαχῆς καὶ ἐξουσίας,
[11]   πλεῖον φριξάτω γῆ, ὅτι  δύο   καὶ πονηρὰ ἐποίησεν λαὸς
[13]   ἐν τῇ γαστρί σου καὶ  δύο   λαοὶ ἐν τῇ κοιλίᾳ σου,
[18]   σκότους. διαφορὰ δὲ πολλὴ τῶν  δύο   ὁδῶν. ἐφ’ ἧς μὲν γάρ
[4]   συνῆκεν Μωϋσῆς καὶ ἔριψεν τὰς  δύο   πλάκας ἐκ τῶν χειρῶν αὐτοῦ·
[14]   ἔλαβεν Μωϋσῆς παρὰ κυρίου τὰς  δύο   πλάκας τὰς γεγραμμένας τῷ δακτύλῳ
[7]   αὐτῶν. ἐνετείλατο, προσέχετε· Λάβετε  δύο   τράγους καλοὺς καὶ ὁμοίους καὶ
[9]   τὸν μὲν Ἰησοῦν ἐν τοῖς  δυσὶν   γράμμασιν, καὶ ἐν τῷ ἑνὶ
[6]   εἰπόντες· Δήσωμεν τὸν δίκαιον, ὅτι  δύσχρηστος   ἡμῖν ἐστίν. τί λέγει
[21]   τοῦ παντὸς κόσμου κυριεύων,  δῴη   ὑμῖν σοφίαν, σύνεσιν, ἐπιστήμην, γνῶσιν
[4]   εἰς τὸν μέλλοντα ἀγαπηθῶμεν. μὴ  δῶμεν   τῇ ἑαυτῶν ψυχῇ ἄνεσιν, ὥστε
[9]   σταυρόν. οἶδεν τὴν ἔμφυτον  δωρεὰν   τῆς διδαχῆς αὐτοῦ θέμενος ἐν
[1]   ὑμῶν πνεύμασιν· οὕτως ἔμφυτον τῆς  δωρεᾶς   πνευματικῆς χάριν εἰλήφατε. διὸ καὶ
[3]   χειροτονίαν καὶ ῥῆμα γογγυσμου, καὶ  δῷς   πεινῶντι τὸν ἄρτον σου ἐκ
[19]   κατὰ τοῦ πλησίον σου, οὐ  δώσεις   τῇ ψυχῇ σου θράσος. οὐ
[11]   καὶ μοχλοὺς σιδηροῦς συγκλάσω, καὶ  δώσω   σοι θησαυροὺς σκοτεινούς, ἀποκρύους, ἀοράτους,




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site KHAZARZAR

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 17/07/2008