Alphabétiquement     [«   »]
ὅταν 15
Ὅταν 4
ὅτε 12
ὅτι 64
Ὅτι 24
ὀτοβεῖ 1
ὅττι 1
Fréquences     [«    »]
62 ἐκ
64
54 φησι
64 ὅτι
67 οἱ
68 εἶναι
69 τὰς
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Athénée de Naucratis, les Deipnosophistes (ou Le Banquet des sages), livre XI

ὅτι


Livre, pages
[11, 486]   ζʹ Προβόλους δύο Λυκιουργίδας ἡμιεργέας,  ὅτι   ἀκόντιά ἐστι πρὸς λύκων θήραν
[11, 466]   τοῦ ἄγαν λεῖον εἶναι  ὅτι   ἁλίζεται ἐν αὐτῷ τὸ ὑγρόν.
[11, 493]   ἀπαίτησιν τῆς συντάξεως, λέγειν αὐτῷ  ὅτι   ἀπείληφε. Καὶ μετ´ οὐ πολὺ
[11, 483]   Λακεδαιμόνιοι γράφει οὕτως· Ἀλλὰ μὴν  ὅτι   ἀρχαικὸν ἦν τὸ τοιοῦτον (δὲ)
[11, 505]   τὴν προδοσίαν τοῦ Θεσσαλοῦ Μένωνος,  ὅτι   αὐτὸς αἴτιος ἐγένετο (τοῖς περὶ
[11, 465]   τὴν κυκλικὴν Θηβαίδα πεποιηκώς φησιν,  ὅτι   αὐτῷ παρέθηκαν ἔκπωμα ἀπηγορεύκει,
[11, 503]   δὲ καλὸς πῖλος κάδος, ψυκτήρ,  ὅτι   βούλει, πάντ´, Ἀμαλθείας κέρας. Ἐν
[11, 473]   Ὅτι μὲν πλοίου ὄνομα κοινόν,  ὅτι   δὲ καὶ ποτήριόν τι οὕτω
[11, 506]   οὖν κατὰ Ἀλκιβιάδου λεχθέντα σιωπῶ·  ὅτι   δὲ τὸν Ἀθηναίων δῆμον εἰκαῖον
[11, 467]   πρῴην σφόδρα γρυπήν, Σκοτοδίνην ἐπικαλουμένην,  ὅτι   (δεῖνόν ποτ´ ἦρεν ἀργυροῦν ἐν
[11, 466]   Ἀχιλλεύς. Καλεῖται δὲ δέπας ἤτοι  ὅτι   δίδοται πᾶσι τοῖς σπένδειν βουλομένοις
[11, 503]   τῷ περὶ τῆς Νεστορίδος φησὶν  ὅτι   δύο πυθμένας ἔχει, ἕνα μὲν
[11, 466]   εἴτε καὶ τοῖς πίνειν,  ὅτι   δύο ὦπας εἶχε· ταῦτα δὲ
[11, 488]   περὶ τῶν ὤτων οὕτως διορίζονται,  ὅτι   εἶχεν μὲν δύο ὦτα ἄνω,
[11, 494]   ἄλλο τι ἡγητέον εἶναι  ὅτι   ἐκπώματα ᾔτουν. Καὶ τὸ τοῖς
[11, 488]   πρόσκεινται καὶ πεπαρμένοι εἰσίν, (ἀλλ´  ὅτι   ἐμπεπαρμένοις ἐοίκασιν ἔξω τε ὀλίγῳ
[11, 488]   ἥλους ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ οὐχ  ὅτι   ἔξωθεν πρόσκεινται καὶ πεπαρμένοι εἰσίν,
[11, 466]   καὶ διηγεῖσθαι τὸν τρόπον, καὶ  ὅτι   μὲν παρθένος παρὰ ταῖς
[11, 464]   ἀκτάς. Ἐγὼ δὲ εὖ οἶδα  ὅτι   ἥδιστα πολλάκις ἐστὶ τὰ κεράμεα
[11, 466]   αὐτὸ οὐδὲν ἄλλο σημαίνει  ὅτι   ἦν ἀμφίκυρτον. Σιληνὸς δὲ ἀμφικύπελλόν
[11, 506]   μόνον ἐπονείδιστον γένος ἔχειν, ἀλλ´  ὅτι   καὶ ἀπέκτεινε τὸν δεσπότην. Οὗτος
[11, 509]   καὶ ἐπ´ ἀργυρίῳ συκοφαντοῦντας, ἐμφαίνων  ὅτι   καὶ πολυτελῶς ἠσκοῦντο καὶ ὅτι
[11, 506]   τοιοῦτον· Ὥσπερ ἀγνοοῦντας τοὺς ἀνθρώπους  ὅτι   καὶ τὴν ἀρχὴν τῆς βασιλείας
[11, 483]   τῶν πρὸς Ἀδαῖον καὶ Ἀντίγονον,  ὅτι   κεραμέοις ἀγγείοις ἐχρῶντο οἱ Λακεδαιμόνιοι
[11, 504]   σφαλοῦνται, καὶ οὐδ´ ἀναπνεῖν μὴ  ὅτι   λέγειν δυνησόμεθα· ἢν δὲ ἡμῖν
[11, 462]   Ἑλλάνικον ἐν Ἐθνῶν Ὀνομασίαις λέγοντα  (ὅτι   Λιβύων τῶν Νομάδων τινὲς οὐδὲν
[11, 464]   τούτοις καὶ Φερεκράτη τὸν κωμικόν  ὅτι   μέχρι τῆς καθ´ ἑαυτὸν ἡλικίας
[11, 465]   καὶ Λιμναῖον κληθῆναι τὸν Διόνυσον,  ὅτι   μιχθὲν τὸ γλεῦκος τῷ ὕδατι
[11, 496]   εἰσφέρεσθαι εἰς τὰ συμπόσια, (δῆλον  ὅτι   νομίζοντες τὸ μὴ ὑπερπίνειν ἧττον
[11, 488]   (ἰδίως δὲ καὶ τοῦτο λέγεται  ὅτι   οἱ μὲν ἄλλοι μογοῦντες ἐβάσταζον
[11, 501]   περὶ Κρατίνου βαλανειόμφαλοι, φησίν, λέγονται,  ὅτι   οἱ ὀμφαλοὶ αὐτῶν καὶ τῶν
[11, 462]   καὶ μάχαιραν καὶ ὑδρίαν, καὶ  ὅτι   οἰκίας ἔχουσιν ἐξ ἀνθερίκου πεποιημένας
[11, 505]   διάλογον πρὸς τοὺς παρόντας εἶπεν  ὅτι   οὐδὲν τούτων οὔτ´ εἶπεν οὔτ´
[11, 461]   τούτοις ἀγνοεῖν ἔοικεν Χαμαιλέων  ὅτι   οὔκ ἐστι μικρὸν τὸ παρ´
[11, 505]   τὸ εἰπεῖν οὐδεμιᾶς κατεπειγούσης χρείας  ὅτι   παιδικὰ γεγόνοι τοῦ Παρμενίδου Ζήνων
[11, 500]   ἔπεμψαν εἰς τὴν Ἀσίαν, ἀκούοντες  ὅτι   πάντα πράττειν εἰώθασιν οἱ περὶ
[11, 482]   ὥσπερ καὶ τὸ ἀμφικύπελλον, (ἢ  ὅτι   παραπλήσιον ἦν ταῖς πέλλαις, συνηγμένον
[11, 468]   ἐν τῷ τοῦ δράματος ἐξηγητικῷ,  ὅτι   παρήκουσεν Ὁμήρου λέγοντος· Πέμπτῳ δ´
[11, 491]   Πελειάδας ὠνομακέναι. (Ἀποδεδειγμένου οὖν τοῦ  ὅτι   Πλειάδες ἦσαν ἐντετορευμέναι τῷ ποτηρίῳ,
[11, 474]   ἐν τοῖς περὶ Ἀλεξανδρείας φησὶν  ὅτι   ποτήριόν ἐστιν ἐπίμηκες, συνηγμένον εἰς
[11, 495]   ἐμπεσὼν κατήραξε, δῆλον, οἶμαι, ποιῶν  ὅτι   ποτήριον μὲν οὐκ ἦν, δι´
[11, 486]   τοῦ Κολοφωνίου. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΑ' ΛΕΣΒΙΟΝ  ὅτι   ποτηρίου εἶδος, Ἡδύλος παρίστησιν ἐν
[11, 496]   χθόνιον χάσμ´ εὐφήμως προχέωμεν. ΠΡΙΣΤΙΣ  ὅτι   ποτηρίου εἶδος προείρηται ἐν τῷ
[11, 467]   μόνου ὡς βραχέος ἐγκεχαραγμένου ἐδήλωσαν  ὅτι   συνυπακούεσθαι δεῖ καὶ τὸ ὖ,
[11, 492]   ὅπως ἐπὶ τῶν πελειάδων ἀκούωμεν,  ὅτι   τέσσαρες μὲν ἦσαν ἐπὶ τῶν
[11, 496]   τοῦτο ἔξορθόν ἐστι προείρηται. Καὶ  ὅτι   τὴν προσηγορίαν ἔσχεν ἀπὸ Προυσίου
[11, 509]   ὅτι καὶ πολυτελῶς ἠσκοῦντο καὶ  ὅτι   τῆς εὐμορφίας τῶν καθ´ ἡμᾶς
[11, 493]   ἐν ἄλλοις δειχθήσεται. Ἀγνοοῦσιν δ´  ὅτι   τὸ ἄλλος Ὅμηρος οὐκ ἐπὶ
[11, 492]   ξηρῶν τροφῶν οὔσας σημαντικάς, λεκτέον  ὅτι   τὸ δέπας ἀμφοτέρων τῶν τροφῶν
[11, 463]   ἀδικοῦμεν οὐδέν. Ἆρ´ οὐκ οἶσθ´  ὅτι   τὸ καλούμενον ζῆν τοῦτο διατριβῆς
[11, 490]   πρόσθεσιν τοῦ γράμματος· ἔπειτα δ´  ὅτι   τὸ τρήρωνες μόνον ἐδέξαντο εἶναι
[11, 465]   Νύμφας καὶ τιθήνας τοῦ Διονύσου,  ὅτι   τὸν οἶνον αὐξάνει τὸ ὕδωρ
[11, 486]   Ἀκροπόλεως. Ἀγνοεῖ δ´ γραμματικὸς  ὅτι   τὸν τοιοῦτον σχηματισμὸν ἀπὸ κυρίων
[11, 465]   ἐν τῷ περὶ Μέθης φησὶν  ὅτι   Τοῦ Διονύσου τροφοὶ αἱ Νύμφαι
[11, 493]   μὲν ἐπιτιμώμενόν ἐστι τῷ ποιητῇ  ὅτι   τοὺς μὲν λοιποὺς εἶπε μογέοντας
[11, 462]   ἀλλοφύλους ὑπολαβόντες. Κυλικρᾶνες δὲ λέγονται,  ὅτι   τοὺς ὤμους κεχαραγμένοι κύλικας ἦσαν.
[11, 503]   δὲ τῇ Καρίνῃ σαφῶς δηλοῦται,  ὅτι   τούτῳ ἐχρῶντο οἰνοχοοῦντες κυάθῳ. Εἰπὼν
[11, 463]   καὶ σοῖς. (Πρὸς οὓς λεκτέον  ὅτι   τρόποι εἰσὶ πόσεων κατὰ πόλεις
[11, 498]   τῷ περὶ τῆς Νεστορίδος φησὶν  ὅτι   τῷ σκύφει καὶ τῷ κισσυβίῳ
[11, 492]   τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν, ποιητικῶς αἰνιττόμενος  ὅτι   τῶν Πλειάδων ἓξ ὁρωμένων ὅμως
[11, 489]   Καὶ τὸν ἄρτον δ´ ἐκάλεσαν  ὅτι   τῶν σχημάτων κύκλος ἀπήρτισται
[11, 490]   καὶ περὶ ταύτας μῦθος,  ὅτι   φεύγουσι μετὰ τῆς μητρὸς τῆς
[11, 483]   (Περὶ δὲ τοῦ κωθωνίζεσθαι καὶ  ὅτι   χρήσιμός ἐστι διὰ χρόνου
[11, 466]   στείλαντος σὺν ἄλλοις βασιλεῦσι, καὶ  ὅτι   χρησμὸς ἦν αὐτοῖς δηλώσας καθεῖναι




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philipe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 10/01/2008