HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Athénée de Naucratis, les Deipnosophistes (ou Le Banquet des sages), livre XI

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


α  =  685 formes différentes pour 1536 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, pages
[11, 475]   ἐναλλαγὴν τοῦ ει> πρὸς τὸ  α>   ἀντὶ τοῦ κερχήσιον· διὸ καὶ
[11, 464]   οἷον ἂν καὶ σοὶ δοκῇ.  {Α.   Βούλεσθε δήπου τὸν ἐπιδέξι´,
[11, 481]   τὴν φάρυγα. {Β. Δώσω πιεῖν.  {Α.   Γλίσχρον γέ μοὐστὶ τὸ σίαλον
[11, 487]   Πῶς δ´ εἴσεταί τις τοῦτ´;  {Α.   Ἐὰν τύχῃ μόνον αὐτῆς, ἐπὶ
[11, 497]   (Ὃν) οὐδ´ ἂν ἐλέφας ἐκπίοι.  {Α.   Ἐγὼ δὲ τοῦτό γ´ ἐκπέπωκα
[11, 474]   Τὴν ναῦν σεσῶσθαί μοι λέγεις;  {Α.   Ἔγωγε μὴν κείνην ναῦν Καλλικλῆς
[11, 497]   ἐλέφαντος γὰρ διαφέρεις οὐδὲ σύ.  {Α.   Ἕτερον τριήρης· τοῦτ´ ἴσως χωρεῖ
[11, 503]   ἕν, (ἂν μὴ κεράσῃ τις.  {Α.   Ἴσχε, τὸν ᾠδὸν λάμβανε. Ἔπειτα
[11, 478]   {Β. Εἰς κόρακας, μαστιγία.  {Α.   Καὶ κόνδυ καὶ ψυκτῆρα καὶ
[11, 472]   ἐστί μοι. {ΑΙΣΧ. Εὖ οἶδα.  {Α.   Καὶ τῶν Ῥοδιακῶν. Ἥδιστα γὰρ
[11, 483]   ποτήριον, οὗ μνημονεύει Ξενοφῶν ἐν  αʹ   Κύρου Παιδείας. Κριτίας δ´ ἐν
[11, 469]   τι τοῦτο γέγονε νῦν ποτήριον;  {Α.   Κώμη μὲν οὖν τίς ἐστι
[11, 481]   Εἰ λάβω κυρισοι τὴν κυλίσκην;  {Α.   Μηδαμῶς μικράν γε. Κινεῖται γὰρ
[11, 480]   κρουνεῖ´. {Β. Ἔστι γὰρ κρουνεῖα;  {Α.   Ναί. (ΚΥΑΘΙΣ, κοτυλῶδες ἀγγεῖον. Σώφρων
[11, 486]   κρουνεῖ´. {Β. Ἔστι γὰρ κρουνεῖα;  {Α.   Ναί. Λουτήρι´— ἀλλὰ τί καθ´
[11, 472]   κρουνεῖ´. {Β. Ἔστι γὰρ κρουνεῖα;  {Α.   Ναί· λουτήρι´— ἀλλὰ τί καθ´
[11, 484]   ὀνόματα. {Β. Πρὸς τῆς Ἑστίας.  {Α.   λαβρώνιος χρυσῶν δέ, παῖδες,
[11, 474]   κάνθαρον. {ΣΤΡ. Ποῖον; τὸ πλοῖον;  {Α.   Οὐδὲν οἶσθας, ἄθλιε. (Καὶ μετ´
[11, 466]   γ´ ἕνδεκα χρυσᾶ Διὸς σωτῆρος»  {Α.   Οὐκ ἄλλου μὲν οὖν. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
[11, 486]   ἀνδριαντοποιοῦ, ὡς Πολέμων φησὶν ἐν  αʹ   περὶ Ἀκροπόλεως. Ἀγνοεῖ δ´
[11, 467]   δ´ τοῦ Διονυσίου ἐν  αʹ   περὶ τῶν παρὰ τοῖς ἱστορικοῖς
[11, 469]   δ´ ἐστὶ τοῦτο, πρὸς θεῶν;  ~{Α.   Ῥυτὸν (δίκρουνον ἡλίκον τι τρεῖς
[11, 500]   καρχήσια, (γαυλοὺς ὁλοχρύσους— {Β. Πλοῖα;  {Α.   Τοὺς κάδους μὲν οὖν καλοῦσι
[11, 487]   τὸ μικρόν, τὸ πινακίσκιον λέγεις;  {Α.   Τοῦτ´ ἐστὶ πλάστιγξ οὗτος
[11, 497]   ἐλέφας— {Β. Ἐλέφαντας περιάγει (ῥυτόν)  {Α.   Χωροῦν δύο χόας. {Β. (Ὃν)
[11, 484]   Ἡράκλεις, (ποτήριον χρυσοῦς διακοσίους ἄγον.  {Α.   περιβοήτου, φιλτάτη, λαβρωνίου. Δίφιλος
[11, 482]   Νὴ τὸν Δί´, ἦν γάρ.  {Α.   τάλαιν´ ἐγὼ κακῶν. (Ἐρατοσθένης
[11, 494]   Σωσιγένους Βίωνος Ἀπολλωνίου (Δίωνος) εἰς     ἀποβλέψας βασιλεὺς εἶπεν
[11, 466]   ποτήριον, ὅπερ Ἀμφιτρύωνι εἰκασθεὶς δίδωσιν,  (Ἃ   δ´ ὑποδεξαμένα θαήσατο χρύσεον αἶψα»
[11, 506]   πατέρων ἀρετῆς ἀναξίους εἶναι φάσκων.  (Ἃ   δὲ περὶ Ἀλκιβιάδου εἴρηκεν ἐν
[11, 466]   συνηγμένον, ὡς τὰ συσπαστὰ βαλάντια,     καὶ αὐτὰ διὰ τὴν ὁμοιότητα
[11, 508]   ζητεῖσθαι τοὺς χρησομένους. Ἐχρῆν οὖν     πείσει λέγων ταῦτα καὶ γράφειν
[11, 463]   ἀλλ´ ὅστις Μουσέων τε καὶ  ἀγλαὰ   δῶρ´ Ἀφροδίτης συμμίσγων ἐρατῆς μνήσεται
[11, 483]   Ἐτυμολογιῶν Παφίους τὸ ποτήριον καλεῖν  κύββα.   ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ι' (ΚΩΘΩΝ Λακωνικὸν ποτήριον,
[11, 482]   (Ἵπποισιν κύμβαισι ναυστολεῖς χθόνα;  Κύββα   ποτήριον Ἀπολλόδωρος Παφίους. (ΚΥΠΕΛΛΟΝ. Τοῦτο
[11, 469]   φίλους, (ὃ δ´ ἐς ἄλσος  ἔβα   δάφναισι κατάσκιον ποσὶν πάις Διός.
[11, 479]   δεξιὰν ἀγκυλώσαντα ὑγρῶς ἀφεῖναι τὴν  λάταγα·   οὕτω γὰρ ἐκάλουν τὸ πῖπτον
[11, 487]   τὴν πλάστιγγα ποιήσῃ πεσεῖν— {Β.  Πλάστιγγα;   ποίαν; τοῦτο τοὐπικείμενον (ἄνω τὸ
[11, 487]   τὸν κότταβον ἀφεὶς ἐπὶ τὴν  πλάστιγγα   ποιήσῃ πεσεῖν— {Β. Πλάστιγγα; ποίαν;
[11, 473]   καταντικρὺ τῆς οἰκίας καινὸν καπηλεῖον  μέγα)   ἐνταῦθ´ ἐπετήρουν τὴν τροφὸν τῆς
[11, 484]   δ´ ἐστὶ τῇ κατασκευῇ καὶ  μέγα·   ἔχει δὲ καὶ ὦτα μεγάλα.
[11, 466]   πολλοὶ ἐπὶ τούτῳ μᾶλλον ἐφρόνουν  μέγα   ἐπὶ τῷ εὖ ἀκοντίζειν.
[11, 461]   βαρβαρικὸν ἦν τὸ ἔκπωμα, εἴπερ  μέγα   ἦν, ἐκ τῆς Κικόνων εἰλημμένον
[11, 493]   κακοπαθείας. Τὸ γὰρ ποτήριον ὑφίσταται  μέγα   (καὶ) κατὰ τὸ κύτος καὶ
[11, 465]   παρακείμενα πατρὸς ἑοῖο τιμήεντα γέρα,  μέγα   οἳ κακὸν ἔμπεσε θυμῷ, ~(αἶψα
[11, 494]   φησὶ Πάμφιλος, εἰσφέρουσι τῷ Ἡρακλεῖ  μέγα   ποτήριον πληρώσαντες οἴνου, καλοῦσιν
[11, 461]   οὐ κακῶς οἱ φάσκοντες τὸ  μέγα   ποτήριον φρέαρ ἀργυροῦν εἶναι. Ἐν
[11, 498]   ἐν Λευκαδίᾳ· Οἴνου γεραιοῖς χείλεσιν  μέγα   σκύφος. Καὶ Ἐπιγένης ἐν Βακχίδι·
[11, 465]   δέ τινας, ἄνδρες θιασῶται, καὶ  μέγα   φρονήσαντας οὐχ οὕτως ἐπὶ πλούτῳ
[11, 479]   κοτταβίζειν τῶν ἐπὶ τῷ ἀκοντίζειν  μέγα   φρονούντων. (ΚΡΑΤΑΝΙΟΝ. Μήποτε τὸ νῦν
[11, 474]   Οὐδὲν οἶσθας, ἄθλιε. (Καὶ μετ´  ὀλίγα·   {ΣΤΡ. Τὴν ναῦν σεσῶσθαί μοι
[11, 507]   εἰ ζωγράφος ἐβούλετο τὰ ἑαυτοῦ  ἔργα   κινούμενα καὶ ἐνεργὰ ἰδεῖν, οὕτω
[11, 507]   τὰ ἑαυτοῦ ἔργα κινούμενα καὶ  ἐνεργὰ   ἰδεῖν, οὕτω κἀγὼ τοὺς πολίτας
[11, 481]   δίεφθος ἔρχομαι, ξηρὰν ἔχουσα τὴν  φάρυγα.   {Β. Δώσω πιεῖν. {Α. Γλίσχρον
[11, 491]   σχίσιν τῶν ὤτων ἀκουσόμεθα μίαν  πελειάδα·   ἃς δοιὰς εἶπεν καθὸ συμφυεῖς
[11, 489]   Ἕτερον γὰρ εἶναί φησιν Ἀριστοτέλης  πελειάδα   καὶ ἕτερον περιστεράν. Πελειάδας δ´
[11, 467]   τε Θηρίκλειον κύλικα καὶ τὴν  Δεινιάδα.   Σέλευκος δ´ εἰπὼν ἐκπώματος εἶναι
[11, 461]   Ἐν δὲ τοῖς περὶ τὴν  Ἑλλάδα   τόποις οὔτ´ ἐν γραφαῖς οὔτ´
[11, 473]   καὶ Στράττις κωμικὸς ἐν  Λημνομέδᾳ   λέγων οὕτως· Ἑρμῆς, ὃν ἕλκους´
[11, 476]   ποτήριον σημαίνειν παρ´ Εὐριπίδῃ ἐν  Ἀνδρομέδᾳ·   ~(Πᾶς δὲ ποιμένων ἔρρει λεώς,
[11, 482]   πλοῖον κύμβη Σοφοκλῆς ἐν  Ἀνδρομέδᾳ   φησίν· (Ἵπποισιν κύμβαισι ναυστολεῖς
[11, 460]   ἐν Μελιλώτῳ. Εὔβουλος δ´ ἐν  Λήδᾳ·   Ὡσπερεὶ σπονδὴν διδοὺς ἐν τῷ
[11, 465]   κατηράσατο, ὡς τὴν κυκλικὴν  Θηβαίδα   πεποιηκώς φησιν, ὅτι αὐτῷ παρέθηκαν
[11, 460]   τὸν Ὀδυσσέα, φησὶν ποιητής,  (παῖδα   νέον γεγαῶτα κιχήσατο θυγατέρος ἧς,
[11, 483]   πυριγενῆ κυκλοτερῆ βραχύωτον παχύστομον κώθωνα  παῖδα   φάρυγος. Θεόπομπος Στρατιώτισιν· Ἐγὼ γὰρ
[11, 495]   πέλλας. Τοῦτο δὲ Ἱππῶναξ λέγει  πελλίδα·   Ἐκ πελλίδος πίνοντες· οὐ γὰρ
[11, 495]   πολλὸν ἀνθρώπων (ἐὼν ἄριστος, ἔλαβε  πελλίδα   χρυσῆν. Καὶ ἐν ἄλλῳ δὲ
[11, 480]   καὶ τὴν ἰατρικὴν πυξίδα καλοῦσι  κυλιχνίδα   διὰ τὸ τῷ τόρνῳ κεκυλίσθαι.
[11, 460]   νιν ποτήρια. Καὶ τὴν  Ἀλκμαιωνίδα   δὲ ποιήσας φησίν· Νέκυς δὲ
[11, 480]   (Ἀθηναῖοι δὲ καὶ τὴν ἰατρικὴν  πυξίδα   καλοῦσι κυλιχνίδα διὰ τὸ τῷ
[11, 472]   χρεία ἐστί μοι. {ΑΙΣΧ. Εὖ  οἶδα.   {Α. Καὶ τῶν Ῥοδιακῶν. Ἥδιστα
[11, 462]   τοὺς ὤμους κεχαραγμένοι κύλικας ἦσαν.  (Οἶδα   δὲ καὶ Ἑλλάνικον ἐν Ἐθνῶν
[11, 465]   αἷμα Βακχίου νεορρύτοισι δακρύοισι Νυμφᾶν.  (οἶδα   δέ τινας, ἄνδρες θιασῶται, καὶ
[11, 460]   (ἅπασι προπίῃ. (Ποτήρια δὲ πρῶτον  οἶδα   ὀνομάσαντα τὸν Ἀμόργιον ποιητὴν Σιμωνίδην
[11, 464]   ἔκβαλεν ἀκτάς. Ἐγὼ δὲ εὖ  οἶδα   ὅτι ἥδιστα πολλάκις ἐστὶ τὰ
[11, 499]   ἐπεδήμησας ἐν Σάμῳ, Διαγόρα, πολλάκις  οἶδά   σε παραγινόμενον εἰς τοὺς παρ´
[11, 467]   Πρὶν μὲν ἧρπε σχοινοτένειά τ´  ἀοιδὰ   καὶ τὸ σὰν κίβδηλον ἀπὸ
[11, 462]   τοῦ νεὼ τῆς Ἀθηνᾶς ἀόρατον  ἀσπίδα·   καὶ οὕτως ἀφιᾶσιν εἰς τὴν
[11, 472]   δι´ ἀρετὴν τῶν θηρικλείων εὐκύκλωτον  ἀσπίδα,   ὑπεραφρίζουσαν, τρυφῶσαν, ἴσον ἴσῳ κεκραμένην,
[11, 489]   Θρᾲξ ἐν Ῥόδῳ λέγεται τὴν  Νεστορίδα   κατασκευάσαι τῶν μαθητῶν αὐτῷ συνενεγκάντων
[11, 487]   δὲ τάνδε Βακχία εὔδροσον πλήρη  μετανιπτρίδα   δέξαι. Πραύ τί τοι Βρόμιος
[11, 487]   Ἀσκληπιῷ· Ἐνέσεισε μεστὴν ἴσον ἴσῳ  μετανιπτρίδα   μεγάλην, ἐπειπὼν τῆς Ὑγιείας τοὔνομα.
[11, 487]   Σαπφοῖ· Ἀρχίλοχε, δέξαι τήνδε τὴν  μετανιπτρίδα   μεστὴν Διὸς σωτῆρος, ἀγαθοῦ δαίμονος.
[11, 487]   ἐν Κύκλωψι· Καὶ δέξαι τηνδὶ  μετανιπτρίδα   τῆς Ὑγιείας. Φιλέταιρος Ἀσκληπιῷ· Ἐνέσεισε
[11, 502]   μνημονεύει· Οὗτος σύ, ποῖ τὴν  ἀργυρίδα   τηνδὶ φέρεις; χρυσίδος δὲ Κρατῖνος
[11, 475]   Διονύσιος δ´ Λεπτὸς ἐξηγούμενος  Θεοδωρίδα   τὸ εἰς τὸν Ἔρωτα μέλος
[11, 468]   τὸ κέρας. Περὶ δὲ τὴν  Μολοσσίδα   οἱ βόες ὑπερφυῆ ἱστοροῦνται κέρατα
[11, 475]   ποτήριον. Πάμφιλος δὲ τὸ (ποτήριον)  θερμοποτίδα   καλούμενον τὴν κελέβην εἶναι. Νίκανδρος
[11, 469]   ἀνακεῖσθαί φησιν ἐν Δήλῳ χρυσῆν  ἡδυποτίδα   Ἐχενίκης ἐπιχωρίας γυναικός, ἧς μνημονεύει
[11, 466]   ταύτην τὴν παιδιάν. (Ὅτι παρὰ  Τιμαχίδᾳ   ΑΙΑΚΙΣ κύλιξ καλεῖται. ΑΚΑΤΟΣ
[11, 466]   τοὺς κάλως ἔκλυε καὶ χάλα  πόδα.   (ΑΩΤΟΝ παρὰ Κυπρίοις τὸ ἔκπωμα,
[11, 478]   (νέκταρ ἐπ´ ἀλλοδαπὴν οἶμον ἔβαινε  πόδα.   ΚΟΝΩΝΕΙΟΣ. Ἴστρος Καλλιμάχειος ἐν
[11, 509]   βάθη, εὖ δ´ ἐν πεδίλῳ  πόδα   τιθεὶς ὑπὸ ξυρὸν κνήμης ἱμάντων
[11, 503]   ἐχρῶντο οἰνοχοοῦντες κυάθῳ. Εἰπὼν γάρ·  Τρίποδα   καὶ κάδον παραθέμενος ψυκτῆρά τ´
[11, 483]   ἀνδρικῶς πριάμενοι κώθωνας, οἳ δὲ  σκόροδα   καὶ κρόμμυα. (Ἡνίοχος Γοργόσι· Πιεῖν
[11, 467]   Κρέων, τὸ βρέγμα σου;  ἐγᾦδα·   δείνῳ περὶ κάτω τετραμμένῳ. Ἀρχέδικος
[11, 494]   πότου παύσειε, τοῦ λίαν πότου;  ἐγᾦδα.   Συντρίψω γὰρ αὐτοῦ τοὺς χόας
[11, 499]   Ὁμήρῳ λέγεται· Ναῖον δ´ ὀρῷ  ἄγγεα   πάντα γαυλοί τε σκαφίδες τε
[11, 495]   καλεῖν Θεσσαλοὺς καὶ Αἰολεῖς τὸν  ἀμολγέα,   πέλλαν δὲ τὸ ποτήριον. Φιλητᾶς
[11, 502]   Ἄλεξις ἐν Εἰσοικιζομένῳ φησὶ Τρικότυλον  ψυγέα.   Διώξιππος Φιλαργύρῳ· Παρ´ Ὀλυμπίχου δὲ
[11, 503]   Ἐφέσιος Ὃν ἡμεῖς, φησί,  ψυγέα   καλοῦμεν, ψυκτηρίαν τινὲς ὀνομάζουσιν. Τοὺς
[11, 503]   ἐν Ἀποδιδούσῃ· Ἐπὰν δὲ καλέσῃ  ψυγέα   τὸν ψυκτηρίαν, τὸ τευτλίον δὲ
[11, 503]   ἐν τῷ περὶ Ὀνομάτων Τὸν  ψυγέα,   φησίν, ἐκάλουν οἱ ἀρχαῖοι δῖνον.
[11, 503]   δ´ Ἀττικοὺς καὶ κωμῳδεῖν τὸν  ψυγέα   ὡς ξενικὸν ὄνομα. Εὔφρων ἐν
[11, 481]   γὰρ Σεμέλας καὶ Διὸς υἱὸς  λαθικαδέα   ἀνθρώποισιν ἔδωκ´. Ἔγχεε κέρναις ἕνα
[11, 465]   οἶνον αἴθοπα. Καὶ Ὀδυσσεὺς ὤπασεν  Μελιηδέα   οἶνον ἐρυθρόν, (ἓν δέπας ἐμπλήσας,
[11, 502]   πρόποσιν αὐτῷ βαρεῖαν διέδωκε, χυτρίδια  βαθέα   δώδεκα. (ΨΥΓΕΥΣ ΨΥΚΤΗΡ. Πλάτων
[11, 462]   κεραμέαν κύλικα, καθέντες εἰς αὐτὴν  ἄνθεα   καὶ κηρία καὶ λιβανωτὸν ἄτμητον
[11, 469]   Ὠκεανοῖο περάσας ἀφίκοιθ´ ἱερᾶς ποτὶ  βένθεα   νυκτὸς ἐρεμνᾶς ποτὶ ματέρα κουριδίαν
[11, 465]   ἐπιγράψαι αὐτοῦ τῷ μνήματι τάδε·  Πυθέα   μνῆμα τόδ´ ἔστ´, ἀγαθοῦ καὶ
[11, 463]   ὃς κρητῆρι παρὰ πλέῳ οἰνοποτάζων  νείκεα   καὶ πόλεμον δακρυόεντα λέγῃ, ἀλλ´
[11, 497]   τὸ δίκερας ὡς τὸν φίλτατον  βασιλέα   πάρειμι. Διονύσιος δ´ Σινωπεὺς
[11, 476]   κατὰ Δημάδου Φίλιππόν φησι τὸν  βασιλέα   προπίνειν κέρατι τούτοις οἷς ἐφιλοφρονεῖτο.
[11, 469]   τοῦ Ἡλίου φιάλην κομίσασθαι τὸν  Ἡρακλέα   καὶ διαπλεῦσαι εἰς Ἐρύθειαν. Ὅτι
[11, 469]   δ´ αὐτὸ παρ´ Ὠκεανοῦ τὸν  Ἡρακλέα.   Μήποτε δὲ ἐπεὶ μεγάλοις ἔχαιρε
[11, 466]   τὸν ὠκεανόν, καὶ τὸν  Ἡρακλέα   περαιωθῆναι ἐπὶ τὰς Γηρυόνου βόας
[11, 470]   ἐν Ἡσιόνῃ θηρικλείῳ ποιεῖ τὸν  Ἡρακλέα   πίνοντα, ὅταν οὑτωσὶ λέγῃ· Γενόμενος
[11, 466]   λειότητος ὄν. Πείσανδρος δέ φησιν  Ἡρακλέα   Τελαμῶνι τῆς ἐπὶ Ἴλιον στρατείας
[11, 466]   ἀκτῆς ἐν τῷ περὶ Ἱστορίας  Ἀγαθοκλέα   φησὶ τὸν τύραννον ἐκπώματα χρυσᾶ
[11, 506]   (παρ´ Ἀθηναίοις γενομένους Ἀριστείδην καὶ  Θεμιστοκλέα,   Μένωνα δὲ ἐπαινεῖ τὸν τοὺς
[11, 464]   ὅτι ἥδιστα πολλάκις ἐστὶ τὰ  κεράμεα   ἐκπώματα, ὡς καὶ τὰ παρ´
[11, 479]   καὶ ταῦτα· Καθαγισάντων ταῦτα ἐν  κεραμέᾳ   κοτταβίδι πιεῖν ἑκάστῳ μικρόν, καὶ
[11, 464]   τεθνηκότι. (Παραιτητέον δ´ ἡμῖν τὰ  κεράμεα   ποτήρια. Καὶ γὰρ Κτησίας Παρὰ
[11, 480]   τὸν ἡθμόν. Ταῦτα δ´ ἐστὶ  κεράμεα   ποτήρια καὶ λέγεται ἀπὸ τοῦ
[11, 470]   τῆς κύλικος Θεόπομπος μὲν ἐν  Νεμέᾳ   οὕτως· {ΣΠΙ. Χώρει σὺ δεῦρο,
[11, 503]   ἐν ψυκτηρίοις. (Εὐριπίδης Φαέθοντι· Ψυκτήρια  δένδρεα   φίλαισιν ὠλέναισι δέξεται. Καὶ
[11, 490]   ἄλλων συναρίθμησιν· Ἐν δὲ τὰ  τείρεα   πάντα τά τ´ οὐρανὸς ἐστεφάνωται,
[11, 499]   Λεπτοτέρης δ´ οὐκ οἶδ´ ἐρίφου  κρέα·   πλὴν γε πέμψας αἰνεῖσθαι
[11, 472]   Ἥδιστα γὰρ ἐκ τῶν τοιούτων,  Αἰσχρέα,   ποτηρίων εἴωθα πίνειν. Πολέμων δ´
[11, 460]   γὰρ ἐδείπνουν οἱ τότε τὸν  Ὀδυσσέα,   φησὶν ποιητής, (παῖδα νέον
[11, 482]   Πᾶσιν δ´ ἡγεμόνεσσιν ἐποιχόμενοι κήρυκες  χρύσεα   καλὰ κύπελλα τετυγμένα νωμήσαντο. Σιληνὸς
[11, 481]   ἐκεραμεύσαντο τοῖς μὲν ἀνδράσιν ποτήρια  πλατέα,   τοίχους οὐκ ἔχοντ´, ἀλλ´ αὐτὸ
[11, 473]   κάνθαρον καταστρέφοντα, πλησίον δὲ κείμενον  στρωματέα   τε καὶ γύλιον αὐτοῦ. (Εὔβουλος
[11, 487]   πλάστιγγ´ ἂν ἴδοις (παρὰ τὸν  στροφέα   τῆς κηπαίας ἐν τοῖσι κορήμασιν
[11, 470]   ἱκανῶς βαθυνομένη ὦτά τε ἔχει  βραχέα   ὡς ἂν κύλιξ οὖσα. Καὶ
[11, 486]   δίφρος Μιλησιουργής, κλίνη Χιουργὴς καὶ  τράπεζα   Ῥηνιοεργής. Ἡρόδοτός τε ἐν τῇ
[11, 462]   δ´ ἄρτοι ξανθοὶ γεραρή τε  τράπεζα   τυροῦ καὶ μέλιτος πίονος ἀχθομένη·
[11, 487]   τέρψιν πάντας ἄγει. Ἀντιφάνης Λαμπάδι·  Τράπεζα   φυστημινεις, ἅμα δ´ ἦν Δαίμονος
[11, 498]   Πλησάμενος δ´ οἴνοιο δέπας δείδεκτ´  Ἀχιλῆα.   Πληροῦντες γὰρ προέπινον ἀλλήλοις μετὰ
[11, 482]   τὸν νεοκρᾶτα βάπτοντες τῷ κυμβίῳ,  καθὰ   καὶ νῦν παρ´ ὑμῖν ποιοῦσιν
[11, 475]   τῶν τραπεζῶν κεκραμένα τιθέναι ποτήρια,  καθὰ   καὶ Ὅμηρος ποιεῖ. Ὠνομάσθη δὲ
[11, 489]   καρπῶν, ἀρχὴ γενέσεως καὶ συναιρέσεως,  καθά   φησι καὶ Ἡσίοδος· Πληιάδων Ἀτλαιγενέων
[11, 504]   ἀλλ´ ἀναπειθόμενοι πρὸς τὸ παιγνιωδέστερον  ἀφιξόμεθα.   (Εἰς ταῦτά τις ἀποβλέπων τὰ
[11, 504]   οὐδ´ ἀναπνεῖν μὴ ὅτι λέγειν  δυνησόμεθα·   ἢν δὲ ἡμῖν οἱ παῖδες
[11, 483]   ἡμεῖς νήφειν ἐν φυλακῇ τῇδε  δυνησόμεθα,   ὡς τῆς κύλικος λεγομένης κώθωνος.
[11, 498]   ὡς λύχνος, ἄνευ τοῦ σ>  προοισόμεθα,   ὅτε δὲ οὐδέτερον τὸ σκύφος,
[11, 491]   ἑκατέραν τὴν σχίσιν τῶν ὤτων  ἀκουσόμεθα   μίαν πελειάδα· ἃς δοιὰς εἶπεν
[11, 494]   τοῖς Βαβυλωνίοις οὖν τοῖς Ἀριστοφάνους  ἀκουσόμεθα   ποτήριον τὸ ὀξύβαφον, ὅταν
[11, 507]   χιτῶνα ἐν τῷ θανάτῳ αὐτῷ  ἀποδυόμεθα,   ἐν διαθήκαις, ἐν ἐκκομιδαῖς, ἐν
[11, 504]   ἢν μὲν ἀθρόον τὸ ποτὸν  ἐγχεώμεθα,   ταχὺ ἡμῶν καὶ τὰ σώματα
[11, 470]   γενναῖον εἶδος, ὄνομά σοι τί  θώμεθα;   ~(ἆρ´ εἶ κάτοπτρον φύσεος; ἢν
[11, 460]   οὖν μὴ διατρίβωμεν, ἀλλ´ ἤδη  κατακλινώμεθα,   ἵν´ ἡμῖν Πλούταρχος περὶ
[11, 493]   παραλαμβάνει τὸ προτακτικὸν ὅ, οἷον·  Ἔνθα   δὲ Σίσυφος ἔσκεν, κέρδιστος
[11, 491]   μέγιστον ἆθλον οὐρανοῦ στέγῃ κλαίεσκον,  ἔνθα   νυκτέρων φαντασμάτων ἔχουσι μορφὰς ἄπτεροι
[11, 503]   ἐστιν Κέρκωψ Μιλήσιος·  Ἔνθα   ποτ´ ἔσται ἐμὸν ψυκτήριον, ὄρχαμε
[11, 477]   φησί, λέγεται ἐπὶ συνόδου ἀγροικικῆς,  ἔνθα   προσήκει μάλιστα τὸ ξύλινον ποτήριον.
[11, 507]   ὧν ἐν τῷ Τιμαίῳ λέγει·  (Πέπονθά   τι πάθος πρὸς τὴν πολιτείαν,
[11, 504]   ἥδεται τοσοῦτο πίνῃ, καὶ μάλα  ὀρθά   τε αὔξεται καὶ θάλλοντα ἀφικνεῖται
[11, 503]   καταλλαγήν. Ἀντιφάνης Ἱππεῦσι· Πῶς οὖν  διαιτώμεσθα;   τὸ μὲν ἐφίππιον στρῶμ´ ἐστὶν
[11, 476]   μαλθακῆς ὑπ´ ὠλένης. Ἕρμιππος Μοίραις·  Οἶσθά   νυν μοι ποίησον; τήνδε
[11, 506]   τινὰ χώραν Φιλίππῳ. Διατρέφων δ´  ἐνταῦθα   δύναμιν, ὡς ἀπέθανε Περδίκκας, ἐξ
[11, 472]   ἐκ τῶν τοιούτων, Αἰσχρέα, ποτηρίων  εἴωθα   πίνειν. Πολέμων δ´ ἐν πρώτῳ
[11, 486]   ὑπὸ Ἀντιμάχου τοῦ Κολοφωνίου. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ  ΙΑ'   ΛΕΣΒΙΟΝ ὅτι ποτηρίου εἶδος, Ἡδύλος
[11, 471]   Εὔβουλος ἐν Καμπυλίωνι·  γαῖα   κεραμί, τίς σε Θηρικλῆς ποτε
[11, 501]   βαλανειομφάλους. Καὶ Θεόπομπος δ´ ἐν  Ἀλθαίᾳ   ἔφη· ~(Λαβοῦσα πλήρη χρυσέαν μεσόμφαλον
[11, 462]   σπείσαντας δὲ καὶ εὐξαμένους τὰ  δίκαια   δύνασθαι (πρήσσειν (ταῦτα γὰρ ὦν
[11, 496]   δὲ αὐτῷ ἐν Ἐλευσῖνι τῇ  τελευταίᾳ   τῶν μυστηρίων ἡμέρᾳ, ἣν καὶ
[11, 466]   ΣΕΛΕΥΚΙΣ καὶ ἀπὸ Προυσίου ΠΡΟΥΣΙΑΣ.  (ΑΝΑΦΑΙΑ   θερμοποτὶς παρὰ Κρησίν. ΑΡΥΒΑΛΛΟΣ
[11, 460]   παρίσδων. Τιμᾶται δὲ καὶ ἐν  Ἀχαίᾳ   Δημήτηρ ποτηριοφόρος κατὰ τὴν Ἀνθέων
[11, 477]   κισσοῦ σπονδοποιέονται πετάλοισιν, ὅθεν τὰ  ἀρχαῖα   ἐκπώματα κισσύβια φωνέεται. Κισσύβιον μετὰ
[11, 501]   τῶν φιαλῶν Ἰωνική ἐστι καὶ  ἀρχαία.   Ἔτι γοῦν καὶ νῦν οὕτως
[11, 466]   πλοίῳ. Ἐπικράτης· Κατάβαλλε τἀκάτια, τὰ  κυμβία   αἴρου τὰ μείζω, κεὐθὺ τοῦ
[11, 482]   οὖν. Ἄλεξις Ἱππεῖ· ~Τά τε  κυμβία   (ἆρ´ ἦν πρόσωπ´ ἔχοντα χρυσᾶ
[11, 481]   (ποτήρια) προπινόμενα καὶ μέστ´ ἀκράτου  κυμβία   ἐκάρωσεν ὑμᾶς. {Β. Ἀνακεχαίτικεν μὲν
[11, 482]   γὰρ ἐπάγεσθαι κατὰ τὰς ἑστιάσεις  κυμβία   καὶ δοκεῖν τούτοις διαμάχεσθαι εἰς
[11, 481]   χλανίδας δ´ ἐπ´ ὄχου καὶ  κυμβία   καὶ κάδους ἔχων, ὧν ἐπελαμβάνοντο
[11, 481]   δέ· Γένος ποτηρίων βαθέων τὰ  κυμβία   καὶ ὀρθῶν, πυθμένα μὴ ἐχόντων
[11, 481]   ἀκολουθεῖν αὐτῷ φάσκων ῥυτὰ καὶ  κυμβία.   καὶ πάλιν ἐν τῷ αὐτῷ·
[11, 488]   ὅλῳ ποτηρίῳ, καθότι τὰ λεγόμενα  κυμβία   καὶ τὰς φιάλας καὶ εἴ
[11, 496]   φιάλας δὲ πεντήκοντα, δέκα δὲ  κυμβία,   ῥέοντα δώδεχ´, ὧν τὰ μὲν
[11, 469]   Ἡρωίνῃ διὰ τούτων· Ψυκτῆρα, κύαθον,  κυμβία,   ῥυτὰ τέτταρα, ἡδυποτίδας τρεῖς, ἡθμὸν
[11, 502]   Εἶτ´ οἴσεις μόνος ψυκτῆρα, κύαθον,  κυμβία.   Στράττις Ψυχασταῖς· δέ τις
[11, 481]   μί´ ἐστὶ χιλίων ποτηρίων.  (ΚΥΜΒΙΑ   τὰ κοῖλα ποτήρια καὶ μικρὰ
[11, 482]   τ´ οἰκήσαιμι τὴν ἑξῆς θύραν,  κυμβία   τε παρέχοιμ´ ἑστιῶν Εὐριπίδῃ. Ὅτι
[11, 496]   τῷ κατὰ Μειδίου Ῥυτὰ καὶ  κυμβία,   φησί, καὶ φιάλας» Δίφιλος δ´
[11, 500]   μνημονεύει (Ἄλεξις μὲν ἐν Κονιατῇ·  Κυμβία,   φιάλαι, τραγέλαφοι, κύλικες. Εὔβουλος δ´
[11, 477]   πετάλοισιν, ὅθεν τὰ ἀρχαῖα ἐκπώματα  κισσύβια   φωνέεται. Κισσύβιον μετὰ χερσὶν ἔχων
[11, 489]   ῥοπάλια δύο ὑποκεῖσθαι τῷ ποτηρίῳ  πλάγια   διὰ μήκους· ταῦτα δ´ εἶναι
[11, 478]   Περσικῶν {Β. Εἰς κόρακας,  μαστιγία.   {Α. Καὶ κόνδυ καὶ ψυκτῆρα
[11, 498]   δὲ καὶ Ἀναξίμανδρος ἐν τῇ  Ἡρωολογίᾳ   λέγων ὧδε· (Ἀμφιτρύων δὲ τὴν
[11, 509]   ἀσεβείας καὶ παρὰ φύσιν κυριεύσαντες  διὰ   γοητείαν νῦν εἰσιν περίβλεπτοι· ὥσπερ
[11, 502]   μ´ χορὸς φιλοτήσιος.  Διὰ   δὲ τὴν τοιαύτην πρόποσιν ἐκαλεῖτο
[11, 470]   οὐρανὸν εἰσαναβῇ· (τὸν μὲν γὰρ  διὰ   κῦμα φέρει πολυήρατος εὐνή, ποικίλη
[11, 489]   δύο ὑποκεῖσθαι τῷ ποτηρίῳ πλάγια  διὰ   μήκους· ταῦτα δ´ εἶναι τοὺς
[11, 463]   Διὸς ἀρχόμενοι, (πίνωμεν, παίζωμεν, ἴτω  διὰ   νυκτὸς ἀοιδή, ὀρχείσθω τις, ἑκὼν
[11, 498]   γενικὴν σὺν τῷ σ> προφέρονται  διὰ   παντός, οὐκ εὖ· ὅτε γὰρ
[11, 506]   τὴν ἀρχὴν τῆς βασιλείας Φίλιππος  διὰ   Πλάτωνος ἔσχεν. Εὐφραῖον γὰρ ἀπέστειλε
[11, 468]   τὸ κέρας· οὐ γὰρ γίνεται  διὰ   πυρός. Λέγοι δ´ ἂν ἴσως
[11, 483]   Ἀλλ´ ἄγε σὺν κώθωνι θοῆς  διὰ   σέλματα νηὸς φοίτα καὶ κοίλων
[11, 466]   ὑγείας ἐγκιρνάναι τὸν λόγον. (Ὅτι  διὰ   σπουδῆς εἶχον οἱ ἀρχαῖοι ἐγκόλαπτον
[11, 469]   Ἀθηναίων μὲν αὐτὰς τοῖς πλουσίοις  διὰ   τὰ βάρη χαλκευσαμένων τὸν ῥυθμὸν
[11, 459]   ἡμῶν καθ´ ὥραν μετὰ σπουδῆς  διὰ   τὰ ἐκπώματα Οὐλπιανός, ἔτι
[11, 493]   Σωσίβιος, ὃν οὐκ ἀχαρίτως διέπαιξε  διὰ   τὰς πολυθρυλήτους ταύτας καὶ (τὰς)
[11, 508]   περὶ πλειόνων ἄλλων, οὐδ´ ὣς  διὰ   ταῦτα θαυμαστέος ἐστίν. Ἔχει γάρ
[11, 509]   σῖτον ἐπιδοὺς τοῖς πολίταις καὶ  διὰ   ταῦτα πιστευθεὶς εἶναι χρηστὸς παρὰ
[11, 464]   Αἱ Ῥοδιακαί, φησί, προσαγορευόμεναι χυτρίδες  διά   τε τὴν ἡδονὴν εἰς τὰς
[11, 490]   ἐδέξαντο εἶναι ἐπίθετον πελειάδων, ἐπεὶ  διὰ   τὴν ἀσθένειαν εὐλαβὴς ὄρνις
[11, 469]   τὸν ῥυθμὸν τοῦτον, Ῥοδίων δὲ  διὰ   τὴν ἐλαφρότητα τῶν ποτηρίων καὶ
[11, 461]   μὴ διὰ τὸν τρόπον, ἀλλὰ  διὰ   τὴν μέθην φαίνωνται τοιοῦτοι, δημιουργοῦσιν
[11, 466]   συσπαστὰ βαλάντια, καὶ αὐτὰ  διὰ   τὴν ὁμοιότητα ἀρυβάλλους τινὲς καλοῦσιν.
[11, 461]   εἰ μή τις ἄρα φήσειε  διὰ   τὴν ὀξύτητα (τῆς ἐπιφανείας τῶν
[11, 491]   Πελειάδες. Ἀπτέρους γὰρ αὐτὰς εἴρηκε  διὰ   τὴν πρὸς τὰς ὄρνεις ὁμωνυμίαν.
[11, 484]   τῶν μὲν πόρων οἰκειότατος  διὰ   τῆς οὐρήσεως, τῶν δὲ καθάρσεων
[11, 484]   τὴν ψυχήν. ~(Τὸ μέντοι κωθωνίζεσθαι  διά   τινων ἡμερῶν δοκεῖ μοι ποιεῖν
[11, 474]   ποτήριον τὸ καρχήσιον, (καὶ τάχα  διὰ   τὸ ἀνατετάσθαι οὕτως ὠνόμασται. Ἀρχαιότατον
[11, 471]   ἱστοροῦσι θηρίκλειον ὀνομασθῆναι τὸ ποτήριον  διὰ   τὸ δορὰς θηρίων αὐτῷ ἐντετυπῶσθαι.
[11, 466]   κύλιξ δὲ (ἡ) ἀγκύλη  διὰ   τὸ ἐπαγκυλοῦν τὴν δεξιὰν χεῖρα
[11, 467]   ἀνεπιτήδειον αὐλῷ· (τὸ δὲ ῥῶ  διὰ   τὸ εὔκολον πολλάκις παραλαμβάνουσι. Καὶ
[11, 464]   εἰς τὰς μέθας παρεισφέρονται καὶ  διὰ   τὸ θερμαινομένας τὸν οἶνον ἧττον
[11, 477]   ἂν εἴη τὰ λεγόμενα σκυφία  διὰ   τὸ κάτωθεν εἰς στενὸν συνῆχθαι
[11, 469]   μεγάλοις ἔχαιρε ποτηρίοις ἥρως,  διὰ   τὸ μέγεθος παίζοντες οἱ ποιηταὶ
[11, 466]   πανταχόθεν πίνειν ἐπιτήδειον. Παρθένιος δὲ  διὰ   τὸ περικεκυρτῶσθαι τὰ ὠτάρια· κυφὸν
[11, 466]   βουλομένῳ ἴδιόν τινα εὑρέσθαι κέραμον  διὰ   τὸ πολὺν ἐξάγεσθαι τὸν Μενδαῖον
[11, 489]   προσέοικεν, οἱ δὲ ἀστέρες χρυσῷ  διὰ   τὸ πυρῶδες. (Ὑποθέμενος οὖν κατηστερισμένον
[11, 467]   φησι, τὸ σίγμα λέγειν παρῃτοῦντο  διὰ   τὸ σκληρόστομον εἶναι καὶ ἀνεπιτήδειον
[11, 482]   οἷον ἀμφίκυρτα ἀπὸ τῶν ὤτων,  διὰ   τὸ τοιαῦτα εἶναι τῇ κατασκευῇ.
[11, 489]   οὓς ἥλοις ποιητὴς ἀπεικάζει  διὰ   τὸ τοὺς ἀστέρας περιφερεῖς εἶναι
[11, 499]   μὴ σκύφος οἷον σκύθος τις  διὰ   τὸ τοὺς Σκύθας περαιτέρω τοῦ
[11, 475]   ποιεῖ. Ὠνομάσθη δὲ τὸ καρχήσιον  διὰ   τὸ τραχύσματα ἔχειν κεγχροειδῆ, καὶ
[11, 480]   τὴν ἰατρικὴν πυξίδα καλοῦσι κυλιχνίδα  διὰ   τὸ τῷ τόρνῳ κεκυλίσθαι. Ἐγένοντο
[11, 461]   μεθ´ ἡμέραν. Ὅπως οὖν μὴ  διὰ   τὸν τρόπον, ἀλλὰ διὰ τὴν
[11, 467]   ὅτε τὴν δίφθογγον ἔδει σημαίνειν  διὰ   τοῦ οὖ μόνου γράφουσι. Παραπλησίως
[11, 467]   τοῦ Διονύσου τὴν τελευταίαν συλλαβὴν  διὰ   τοῦ οὖ μόνου ὡς βραχέος
[11, 470]   σὺν ταῖς ἵπποις, ἐπὴν δύνῃ,  διὰ   τοῦ Ὠκεανοῦ τὴν νύκτα πρὸς
[11, 480]   τοῦ κύλικες παραγώγως κυλιχνίδας εἴρηκε  διὰ   τούτων· Ἀλλ´ ὡς τάχιστα μέλανα
[11, 502]   δ´ ἐν Ἱππίσκῳ ψυκτηρίδιον καλεῖ  διὰ   τούτων· Ἀπήντων τῷ ξένῳ εἰς
[11, 476]   ἀντὶ ποτηρίων τοῖς κέρασι χρωμένους  διὰ   τούτων· Ἀργυρηλάτοις κέρασι χρυσᾶ στόμια
[11, 494]   σαφῶς παρίστησιν Ἀντιφάνης ἐν Μύστιδι  διὰ   τούτων· γραῦς ἐστι φίλοινος ἐπαινοῦσα
[11, 481]   αὐτὸς εἴρηκε Φερεκράτης ἐν Τυραννίδι  διὰ   τούτων· Εἶτ´ ἐκεραμεύσαντο τοῖς μὲν
[11, 463]   παρίστησιν ἐν τῇ Λακεδαιμονίων Πολιτείᾳ  διὰ   τούτων· μὲν Χῖος (καὶ
[11, 469]   αὐτῶν καὶ Ἐπιγένης ἐν Ἡρωίνῃ  διὰ   τούτων· Ψυκτῆρα, κύαθον, κυμβία, ῥυτὰ
[11, 484]   οὐρήσεως, τῶν δὲ καθάρσεων  διὰ   τῶν κωθωνισμῶν πρέπει μάλιστα. Κατανίζεται
[11, 504]   μίμους δὲ πεποιηκώς, οὓς αἰεὶ  διὰ   χειρὸς ἔχειν Δοῦρίς φησι τὸν
[11, 483]   κωθωνίζεσθαι καὶ ὅτι χρήσιμός ἐστι  διὰ   χρόνου κωθωνισμὸς Μνησίθεος
[11, 497]   ῥύσιν οἰγομένου, οὐ πολέμου σύνθημα,  διὰ   χρυσέου δὲ γέγωνεν κώδωνος κώμου
[11, 498]   τὸ σκύφος. Καὶ Ἄλεξις ἐν  Λευκαδίᾳ·   Οἴνου γεραιοῖς χείλεσιν μέγα σκύφος.
[11, 502]   Ἄλεξις· Φιλοτησίαν σοι τήνδ´ ἐγὼ  ἰδίᾳ   τε καὶ κοινῇ κύλικα προπίομαι.
[11, 487]   ἐφ´ οὗ τὰς λάταγας ἐν  παιδιᾷ   ἔπεμπον· ὅπερ Σοφοκλῆς ἐν
[11, 479]   Καὶ ἐν κοτύλῃ δέ τις  παιδιὰ   καλεῖται, ἐν κοιλάναντες τὰς
[11, 484]   τε στρώματα ἔνδον ἔστ´, ἄνδρες,  ποτηρίδια   τορεύματα κἀκτυπωμάτων πρόσωπα, τραγέλαφοι, λαβρώνια.
[11, 502]   τοσούτῳ πρόποσιν αὐτῷ βαρεῖαν διέδωκε,  χυτρίδια   βαθέα δώδεκα. (ΨΥΓΕΥΣ ΨΥΚΤΗΡ.
[11, 482]   περὶ τῶν ἐν τῇ μέσῃ  κωμῳδίᾳ   κωμῳδουμένων Ποιητῶν. Τὸ γὰρ ἐπάγεσθαι
[11, 501]   Ἐρατοσθένης ἐν τῷ ἑνδεκάτῳ περὶ  Κωμῳδία   τὴν λέξιν ἀγνοεῖν φησι Λυκόφρονα·
[11, 479]   εἰς τὰ συμπόσια παρεισφέρειν ἆθλα  κοτταβεῖα   καλούμενα. Εἶτα κύλικες αἱ πρὸς
[11, 487]   πέντ´ ἴσως. Ἐδεξάμην. Παρέθετο τὰ  ἰαμβεῖα   καὶ Δίδυμος καὶ (Πάμφιλος. Καλεῖται
[11, 494]   συγκεραυνώσω σποδῶν καὶ τἄλλα πάντ´  ἀγγεῖα   τὰ περὶ τὸν πότον, κοὐδ´
[11, 467]   καλαθίσκος οὑτοσί. Τελέσιλλα δὲ  Ἀργεία   καὶ τὴν ἅλω καλεῖ δῖνον.
[11, 465]   εἴκοσι μέτρα χεῦ´· ὀδμὴ δ´  ἡδεῖα   ἀπὸ κρητῆρος ὀδώδει. Τιμόθεος δ´
[11, 486]   ἀκόντιά ἐστι πρὸς λύκων θήραν  ἐπιτήδεια   ἐν Λυκίᾳ εἰργασμένα. Ὅπερ
[11, 486]   καλεῖσθαι λέγων καὶ λοιβίδας τὰ  σπονδεῖα   ὑπὸ Ἀντιμάχου τοῦ Κολοφωνίου. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
[11, 465]   αὐτοῖς ἀδικία τε καὶ  αἰσχροκέρδεια.   δὲ Οἰδίπους (δι´ ἐκπώματα)
[11, 494]   πυγονιαῖον. (ΟΞΥΒΑΦΟΝ. μὲν κοινὴ  συνήθεια   οὕτως καλεῖ τὸ ὄξους δεκτικὸν
[11, 507]   δὲ Πλάτων πρὸς τῇ  κακοηθείᾳ   καὶ φιλόδοξος, ὅστις ἔφησεν· Ἔσχατον
[11, 469]   ἐν δέπαι Ἠέλιον πόμπευεν ἀγακλυμένη  Ἐρύθεια.   Καὶ Αἰσχύλος ἐν Ἡλιάσιν· Ἔνθ´
[11, 460]   Κἀν Ψαλτρίᾳ δ´ ἔφη· Τὰ  κυλικεῖα   δὲ ἐξεῦρεν ἡμῖν. Ἐν δὲ
[11, 502]   δ´ ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ δράματι  Χαλκεῖά   φησιν· Τοῦτο δὴ τὸ νῦν
[11, 480]   ΚΡΟΥΝΕΙΑ. Ἐπιγένης Μνηματίῳ· Κρατῆρες, κάδοι,  ὁλκεῖα,   κρουνεῖ´. {Β. Ἔστι γὰρ κρουνεῖα;
[11, 486]   ποτηρίων καταλόγῳ φησί· Κρατῆρες, κάδοι,  (ὁλκεῖα,   κρουνεῖ´. {Β. Ἔστι γὰρ κρουνεῖα;
[11, 472]   ἐν Μνηματίῳ φησίν· Κρατῆρες, κάδοι,  (ὁλκεῖα,   κρουνεῖ´. {Β. Ἔστι γὰρ κρουνεῖα;
[11, 500]   ἀλλὰ θυμὸς εὐμενὴς Μοῦσά τε  γλυκεῖα   καὶ Βοιωτίοισιν ἐν σκύφοισιν οἶνος
[11, 463]   φιλοφροσύνης. Ὅντινα δ´ εὐειδὴς μίμνει  θήλεια   πάρευνος, κεῖνος τῶν ἄλλων κυδρότερον
[11, 472]   οὐδετέρως ὠνόμασεν εἰπών· (Τὰ χρυσᾶ  θηρίκλεια   ὑπόξυλα Νεοπτόλεμος ἀνέθηκεν. (Ἀπολλόδωρος δ´
[11, 460]   θυγατέρος ἧς, τόν ῥά οἱ  Εὐρύκλεια   φίλοις ἐπὶ γούνασι θῆκε παυομένῳ
[11, 473]   Ἐξηγητικῷ γράφων οὕτως· Διὸς κτησίου  σημεῖα   ἱδρύεσθαι χρὴ ὧδε· καδίσκον καινὸν
[11, 470]   καὶ ἵπποι ἑστᾶς´, ὄφρ´ Ἠὼς  ἠριγένεια   μόλῃ. Ἔνθ´ ἐπέβη ἑτέρων ὀχέων
[11, 467]   δέ φησι. Πρὶν μὲν ἧρπε  σχοινοτένειά   τ´ ἀοιδὰ καὶ τὸ σὰν
[11, 480]   ὁλκεῖα, κρουνεῖ´. {Β. Ἔστι γὰρ  κρουνεῖα;   {Α. Ναί. (ΚΥΑΘΙΣ, κοτυλῶδες ἀγγεῖον.
[11, 486]   (ὁλκεῖα, κρουνεῖ´. {Β. Ἔστι γὰρ  κρουνεῖα;   {Α. Ναί. Λουτήρι´— ἀλλὰ τί
[11, 472]   (ὁλκεῖα, κρουνεῖ´. {Β. Ἔστι γὰρ  κρουνεῖα;   {Α. Ναί· λουτήρι´— ἀλλὰ τί
[11, 480]   χρυσοῦς, Κυρηναίων ἀνάθημα, βατιάκιον ἀργυροῦν.  ΚΡΟΥΝΕΙΑ.   Ἐπιγένης Μνηματίῳ· Κρατῆρες, κάδοι, ὁλκεῖα,
[11, 475]   θωρακίου εἰς ὕψος ἀνήκουσα καὶ  ὀξεῖα   γιγνομένη ἐστὶν λεγομένη ἠλακάτη.
[11, 466]   μερῶν, ἐστενωμένον ἄνωθεν. (ΒΑΥΚΑΛΙΣ. Ἐν  Ἀλεξανδρείᾳ   καὶ αὕτη, ὡς Σώπατρος
[11, 466]   (Κατασκευάζουσι δέ, φησίν, οἱ ἐν  Ἀλεξανδρείᾳ   τὴν ὕαλον μεταρρυθμίζοντες πολλαῖς καὶ
[11, 472]   Φιλαργύρῳ· Τῆς θηρικλείου τῆς μεγάλης  χρεία   ἐστί μοι. {ΑΙΣΧ. Εὖ οἶδα.
[11, 466]   ΔΕΠΑΣ τὸ αὐτό. Ὅμηρος ἐν  Ὀδυσσείᾳ   περὶ Πεισιστράτου· Ἐν δ´ οἶνον
[11, 468]   τοῖς ἑξῆς δέ φησι· Καὶ  χρύσεια   δέπαστρα καὶ ἀσκηθέος κελέβειον ἔμπλειον
[11, 475]   ἦεν. Ἀλλαχοῦ δέ φησιν· Καὶ  χρύσεια   δέπαστρα καὶ ἀσκηθέος κελέβειον ἔμπλειον
[11, 468]   κρητῆρα πανάργυρον ἠδὲ δέπαστρα οἰσόντων  χρύσεια,   τά τ´ ἐν μεγάροισιν ἐμοῖσι
[11, 464]   Εἰσαγωγικῇ περὶ ἀγαθῶν καὶ κακῶν  Πραγματείᾳ   τοῖς πλείστοις προσάπτειν. Καλεῖσθαι γοῦν
[11, 473]   καὶ κανθάρους. Ἄλεξις δ´ ἐν  Κρατείᾳ   δὲ λόγος περί τινος
[11, 483]   Παιδείας. Κριτίας δ´ ἐν Λακεδαιμονίων  Πολιτείᾳ   γράφει οὕτως· Χωρὶς δὲ τούτων
[11, 509]   μικρὸν ἐπισχὼν χρόνον ἐπέθετο τῇ  πολιτείᾳ   δι´ Ἀριδαίου. Κριθεὶς δὲ καὶ
[11, 463]   Κριτίας παρίστησιν ἐν τῇ Λακεδαιμονίων  Πολιτείᾳ   διὰ τούτων· μὲν Χῖος
[11, 505]   πολλούς, τοιαῦτα ἐν τῇ  Πολιτείᾳ   εἰπών· Ὅὅταν, οἶμαι, δημοκρατουμένη πόλις
[11, 499]   (Ἀριστοτέλης δ´ ἐν τῇ Θετταλῶν  Πολιτείᾳ   θηλυκῶς λέγεσθαί φησιν ὑπὸ Θετταλῶν
[11, 486]   Κριτίας τε ἐν τῇ Λακεδαιμονίων  Πολιτείᾳ·   Κλίνη Μιλησιουργὴς καὶ δίφρος Μιλησιουργής,
[11, 505]   ἁπαξαπλῶς κακολογήσας, ἐν μὲν τῇ  Πολιτείᾳ   Ὅμηρον ἐκβάλλων καὶ τὴν μιμητικὴν
[11, 508]   (καὶ τούτων ἔτι πρότερον  Πολιτεία   τί πεποιήκασιν; καίτοι γε ἔδει
[11, 479]   ὧν ἀρχὴ Ἐν τῇ ἀρίστῃ  πολιτείᾳ,   φησίν· καλούμενος κότταβος παρῆλθεν
[11, 491]   δύο σχίσεις, τούτων δ´ αὖ  συνάφεια   κατὰ τὴν τελευταίαν ὑπόληξιν, ἕκαστον
[11, 477]   δέκα ἐν Καππαδοκίᾳ κόνδυ χρυσοῦν,  Στρουθία.   Ἵππαρχος Ἀνασῳζομένοις· Προσέχεις τι τούτῳ
[11, 497]   προσπαίξας φησί· (ω( Σαννάκρα) ἱπποτραγέλαφοι,  βατιάκια,   σαννάκια. ΣΕΛΕΥΚΙΣ. Ὅτι ἀπὸ Σελεύκου
[11, 496]   βασιλεύσαντος καὶ ἐπὶ τρυφῇ καὶ  μαλακίᾳ   διαβοήτου γενομένου ἱστορεῖ (Νίκανδρος
[11, 497]   ὠνομάσθαι τε ἀπὸ τῆς ῥύσεως.  (ΣΑΝΝΑΚΙΑ.   Κράτης ἐν πέμπτῳ Ἀττικῆς Διαλέκτου
[11, 497]   φησί· (ω( Σαννάκρα) ἱπποτραγέλαφοι, βατιάκια,  σαννάκια.   ΣΕΛΕΥΚΙΣ. Ὅτι ἀπὸ Σελεύκου τοῦ
[11, 465]   γὰρ ηὔξηται ἐν αὐτοῖς  ἀδικία   τε καὶ αἰσχροκέρδεια. δὲ
[11, 493]   εἰσάγεσθαι τὸν Νέστορα γενναιότερον, τῇ  ἡλικίᾳ   προβεβηκότα. Τούτων τοίνυν οὕτως κατηγορουμένων
[11, 505]   τοῦ Πλάτωνος Σωκράτην μόλις  ἡλικία   συγχωρεῖ, οὐχ ὡς καὶ τοιούτους
[11, 477]   Κόλακι· Κοτύλας χωροῦν δέκα ἐν  Καππαδοκίᾳ   κόνδυ χρυσοῦν, Στρουθία. Ἵππαρχος Ἀνασῳζομένοις·
[11, 502]   φιλοτήσιον. Ἀριστοφάνης· Ἐπτάπους γοῦν  σκιά   ´στιν· ´πὶ τὸ δεῖπνον
[11, 466]   καὶ δὴ βακχίου παλαιγενοῦς ἀφρῷ  σκιὰ   καὶ χρυσοκόλλητον δέπας μεστὸν κύκλῳ
[11, 486]   Λυκιοεργέας, ἵν´ ἀκούηται τὰ ἐν  Λυκίᾳ   εἰργασμένα. (ΜΕΛΗ. Οὕτω καλεῖταί τινα
[11, 486]   λύκων θήραν ἐπιτήδεια ἐν  Λυκίᾳ   εἰργασμένα. Ὅπερ ἐξηγούμενος Δίδυμος
[11, 489]   τὰς περιστεράς· ὡσπερεὶ δέ τινα  ῥοπάλια   δύο ὑποκεῖσθαι τῷ ποτηρίῳ πλάγια
[11, 466]   Λυκιουργεῖς ἐπίχρυσοι καὶ θυμιατήρια καὶ  τρυβλία.   ΒΗΣΣΑ ποτήριον παρ´ Ἀλεξανδρεῦσι πλατύτερον
[11, 468]   Ἰωλκός, ἐν ἐπὶ  Πελίᾳ   ἀγὼν ἐτέθη. Βέλτιον δὲ λέγειν,
[11, 466]   ἀργυροῖ κατάχρυσοι λβʹ Λαγυνοθήκη ἀργυρᾶ  μία.   Οἰνοφόρον βαρβαρικὸν ἀργυροῦν ποικίλον ἕν.
[11, 470]   πάντα, οὐδέ ποτ´ ἄμπαυσις γίνεται  οὐδεμία   ἵπποισίν τε καὶ αὐτῷ, ἐπὴν
[11, 505]   ὀρθῆς οὐδὲ ἧφθαι τὸ παράπαν,  οἰκονομίᾳ   δ´ οὐδ´ ᾑτινιοῦν προσεσχηκέναι. Ἔοικε
[11, 476]   διὰ τούτων· Ἀργυρηλάτοις κέρασι χρυσᾶ  στόμια   προσβεβλημένοις. Καὶ Σοφοκλῆς Πανδώρᾳ· Καὶ
[11, 505]   Οὐκ ἔστ´ ἔτυμος λόγος οὗτος»  ἐγκώμια   αὐτοῦ διεξέρχεται, τοὺς ἄλλους
[11, 504]   καχλάζοισαν δρόσῳ δωρήσεται, οὐ μόνον  νεανίᾳ   γαμβρῷ προπίνων» ἀλλὰ καὶ πᾶσι
[11, 473]   Ἀμειψίας ἐν Ἀποκοτταβίζουσί φησι·  Μανία,   φέρ´ ὀξύβαφα καὶ κανθάρους. Ἄλεξις
[11, 480]   τῷ παλαιῷ φιάλαι ἀργυραῖ λʹ  κρατάνια   ἀργυρᾶ βʹ χύτρος ἀργυροῦς, ἀποθυστάνιον
[11, 500]   τοὺς Διοσκόρους, καλῶν αὐτοὺς ἐπὶ  ξένια·   (Οὐ βοῶν πάρεστι σώματ´ οὔτε
[11, 499]   Ποῦ μοι τὰ πολλὰ δῶρα  κἀκροθίνια;   ποῦ χρυσότευκτα κἀργυρᾶ σκυφώματα; Στησίχορος
[11, 508]   (Περδίκκᾳ τῷ βασιλεῖ διατρίβων ἐν  Μακεδονίᾳ   οὐχ ἧττον αὐτοῦ (ἐβασίλευε) φαῦλος
[11, 468]   τὸ ἔχον ἐξοχὰς οἷα τὰ  Σιδώνια   ποτήρια, τὸ λεῖον. Ἄχραντον
[11, 466]   νβʹ Ποτηρίων λιθοκολλήτων σταθμὸς τάλαντα  Βαβυλώνια   νϚ μναῖ λδʹ (Ἔθος δ´
[11, 466]   (Ποτηρίων, φησί, χρυσῶν σταθμὸς τάλαντα  Βαβυλώνια   ογʹ μναῖ νβʹ Ποτηρίων λιθοκολλήτων
[11, 484]   δεξιᾷ κώθωνα μόνωτον ῥαβδωτὸν κρατῶν.  (ΛΑΒΡΩΝΙΑ   ἐκπώματος Περσικοῦ εἶδος ἀπὸ τῆς
[11, 484]   ποτηρίδια τορεύματα κἀκτυπωμάτων πρόσωπα, τραγέλαφοι,  λαβρώνια.   Ἐν δὲ Φιλαδέλφοις· Ἤδη δ´
[11, 472]   μὰ τὴν Γῆν εὐρύθμως τῇ  δεξιᾷ   ἄρας ἐνώμα. (Ἐν δὲ Προιτίσι·
[11, 484]   αὐτοῦ Σάτυρος φαλακρός, ἐν τῇ  δεξιᾷ   κώθωνα μόνωτον ῥαβδωτὸν κρατῶν. (ΛΑΒΡΩΝΙΑ
[11, 464]   ἐπὶ τῷ πίνοντι. {Β. Τὸν  ἐπιδέξια   λέγειν; Ἄπολλον, ὡσπερεὶ τεθνηκότι. (Παραιτητέον
[11, 463]   (καὶ Θάσιος ἐκ μεγάλων κυλίκων  ἐπιδέξια,   δ´ Ἀττικὸς ἐκ μικρῶν
[11, 463]   δ´ Ἀττικὸς ἐκ μικρῶν  ἐπιδέξια,   δὲ Θετταλικὸς ἐκπώματα προπίνει
[11, 463]   ὅσον ἂν ἀποπίῃ τοῦ δ´  ἐπιδέξια   πίνειν μνημονεύει καὶ Ἀναξανδρίδης ἐν
[11, 468]   δακτύλους, τὸ ἔχον ἐξοχὰς  οἷα   τὰ Σιδώνια ποτήρια, τὸ
[11, 499]   χρύσεον ἄγγος ἔχοισα μέγαν σκύφον,  οἷά   τε ποιμένες ἄνδρες ἔχουσιν, χερσὶ
[11, 464]   ἀμφὶς ἐαγός, ἀνδρῶν δαιτυμόνων ναυάγιον,  οἷά   τε πολλὰ πνεῦμα Διωνύσοιο πρὸς
[11, 500]   τραγελάφους, καρχήσια, (γαυλοὺς ὁλοχρύσους— {Β.  Πλοῖα;   {Α. Τοὺς κάδους μὲν οὖν
[11, 467]   φιάλιον τῷδε. {Β. Πολλὰ γίνεται  ὅμοια.   (ΓΥΑΛΑΣ. Φιλητᾶς ἐν Ἀτάκτοις Μεγαρέας
[11, 497]   Σιδώνιός φησιν τὰ ῥυτὰ κέρασιν  ὅμοια   εἶναι, διατετρημένα δ´ εἶναι, ἐξ
[11, 488]   τὰ καρχήσια καὶ τὰ τούτοις  ὅμοια·   ἕνα μὲν γὰρ εἶναι πυθμένα
[11, 482]   δέ φησι· κύπελλα ἐκπώματα σκύφοις  ὅμοια,   ὡς καὶ Νίκανδρος Κολοφώνιος,
[11, 488]   ἐξ ἀμφοῖν τοῖν μεροῖν μικρά,  παρόμοια   ταῖς Κορινθιακαῖς ὑδρίαις. δὲ
[11, 479]   ἐπιγραφόμενον Ἑλλαδικὸν περὶ τοῦ ἐν  Ὀλυμπίᾳ   λέγων Μεταποντίνων ναοῦ γράφει καὶ
[11, 473]   δ´ ἀμβροσία ὕδωρ ἀκραιφνές, ἔλαιον,  παγκαρπία·   ἅπερ ἔμβαλε. Μνημονεύει τοῦ καδίσκου
[11, 491]   Πέλειαι. Ποσείδιππός τ´ ἐν τῇ  Ἀσωπίᾳ·   Οὐδέ τοι ἀκρόνυχοι ψυχραὶ δύνουσι
[11, 488]   ὥσπερ τὰ ᾠοσκύφια καὶ τὰ  κανθάρια   καὶ τὰς Σελευκίδας καὶ τὰ
[11, 466]   δὲ διὰ τὸ περικεκυρτῶσθαι τὰ  ὠτάρια·   κυφὸν γὰρ εἶναι τὸ κυρτόν.
[11, 462]   καθέντες εἰς αὐτὴν ἄνθεα καὶ  κηρία   καὶ λιβανωτὸν ἄτμητον καὶ ἄλλα
[11, 466]   καὶ βατιάκαι Λυκιουργεῖς ἐπίχρυσοι καὶ  θυμιατήρια   καὶ τρυβλία. ΒΗΣΣΑ ποτήριον παρ´
[11, 487]   καὶ φιλημάτων ψόφος· τῷ καλλικοτταβοῦντι  νικητήρια   τίθημι καὶ βαλόντι χάλκειον κάρα.
[11, 509]   εὖ τεθωρακισμένος, σχῆμ´ ἀξιόχρεων ἐπικαθεὶς  βακτηρίᾳ,   ἀλλότριον, οὐκ οἰκεῖον, ὡς ἐμοὶ
[11, 503]   ὑποσκίοισιν ἐν ψυκτηρίοις. (Εὐριπίδης Φαέθοντι·  Ψυκτήρια   δένδρεα φίλαισιν ὠλέναισι δέξεται. Καὶ
[11, 503]   δ´ Θυατειρηνὸς καλεῖσθαί φησι  ψυκτήρια   καὶ τοὺς ἀλσώδεις καὶ συσκίους
[11, 488]   ὦτα ἄνω, καθότι καὶ τἄλλα  ποτήρια,   ἄλλα δὲ δύο κατὰ τὸ
[11, 466]   πᾶσιν· καὶ ἀποφέρεσθαι ἔδωκε τὰ  ποτήρια.   Ἀντικλείδης δ´ Ἀθηναῖος ἐν
[11, 466]   Καλοῦσι δ´ οὕτω καὶ τὰ  ποτήρια,   ἀφ´ ὧν ἔστι πιεῖν εὐμαρῶς.
[11, 467]   Μεγαρέας οὕτω φησὶ καλεῖν τὰ  ποτήρια,   γυάλας. Παρθένιος δ´ τοῦ
[11, 460]   τὰς κύλικας πλήρεις (ἅπασι προπίῃ.  (Ποτήρια   δὲ πρῶτον οἶδα ὀνομάσαντα τὸν
[11, 475]   ἀντὶ ἀγγείου τινὸς τέθεικε, προειπὼν  ποτήρια   δέπαστρα. Θεόκριτος δ´ Συρακόσιος
[11, 461]   Ἦν οὖν καὶ τότε μεγάλα  ποτήρια,   εἰ μὴ αἰτιάσεταί τις τὴν
[11, 472]   ἀργυρώματα, θηρίκλειοι καὶ τορευτὰ πολυτελῆ  ποτήρια   ἕτερα. Ἀριστοφῶν δ´ ἐν Φιλωνίδῃ·
[11, 468]   ἔχον ἐξοχὰς οἷα τὰ Σιδώνια  ποτήρια,   τὸ λεῖον. Ἄχραντον δὲ
[11, 502]   τοῦ ἐραστοῦ φησιν Ἑρμῶναξ. ΧΑΛΚΙΔΙΚΑ  ποτήρια,   ἴσως ἀπὸ τῆς Χαλκίδος τῆς
[11, 475]   ἐπὶ τῶν τραπεζῶν κεκραμένα τιθέναι  ποτήρια,   καθὰ καὶ Ὅμηρος ποιεῖ. Ὠνομάσθη
[11, 464]   (Παραιτητέον δ´ ἡμῖν τὰ κεράμεα  ποτήρια.   Καὶ γὰρ Κτησίας Παρὰ Πέρσαις,
[11, 480]   ἡθμόν. Ταῦτα δ´ ἐστὶ κεράμεα  ποτήρια   καὶ λέγεται ἀπὸ τοῦ κυλίεσθαι
[11, 481]   χιλίων ποτηρίων. (ΚΥΜΒΙΑ τὰ κοῖλα  ποτήρια   καὶ μικρὰ Σιμάριστος. Δωρόθεος δέ·
[11, 460]   οὕτως· Ἀπὸ τράπεζαν εἷλέ νιν  ποτήρια.   Καὶ τὴν Ἀλκμαιωνίδα δὲ
[11, 497]   Σινωπεὺς ἐν Σῳζούσῃ καταλέγων τινὰ  ποτήρια   καὶ τοῦ ῥυτοῦ ἐμνήσθη, ὡς
[11, 502]   δ´ ἐν Ἡρωίνῃ καταλέγων πολλὰ  ποτήρια   καὶ τοῦ ψυγέως οὕτως μνημονεύει·
[11, 460]   βʹ ἔφη· Πολλὰ δ´ ἀνάριθμα  ποτήρια   καλαιφις. Καὶ Ἀλκαῖος· Ἐκ δὲ
[11, 468]   ἐν Γλώσσαις παρὰ Κλειτορίοις τὰ  ποτήρια   καλεῖσθαι. Ἀντίμαχος δ´ Κολοφώνιος
[11, 460]   ἐν τῷ κυλικείῳ συντέτριφε τὰ  ποτήρια.   Κἀν Ψαλτρίᾳ δ´ ἔφη· Τὰ
[11, 480]   ἐν τίθεται τόπῳ τὰ  ποτήρια,   κἂν ἀργυρᾶ τυγχάνῃ ὄντα, καὶ
[11, 478]   χρυσοκλύστων ζεῦγος. (ΚΟΤΥΛΟΣ. Τὰ μόνωτα  ποτήρια   κότυλοι, ὧν καὶ Ἀλκαῖος μνημονεύει.
[11, 466]   ποτήρια παντοδαπὰ μικρὰ κθʹ (ἄλλα  ποτήρια   μικρά) ῥυτὰ καὶ βατιάκαι Λυκιουργεῖς
[11, 466]   βαρβαρικὸν ἀργυροῦν ποικίλον ἕν. Ἄλλα  ποτήρια   παντοδαπὰ μικρὰ κθʹ (ἄλλα ποτήρια
[11, 481]   Εἶτ´ ἐκεραμεύσαντο τοῖς μὲν ἀνδράσιν  ποτήρια   πλατέα, τοίχους οὐκ ἔχοντ´, ἀλλ´
[11, 481]   Ἀναξανδρίδης ἐν Ἀγροίκοις· Μεγάλ´ ἴσως  (ποτήρια)   προπινόμενα καὶ μέστ´ ἀκράτου κυμβία
[11, 502]   δὲ φιάλας Ἄρεος καλεῖ τὰ  ποτήρια   ταῦτα. Αἰολεῖς δὲ τὴν φιάλην
[11, 460]   στιβάδος παρέθηκ´ αὐτοῖσι θάλειαν δαῖτα  ποτήριά   τε, στεφάνους δ´ ἐπὶ κρασὶν
[11, 496]   τετάρτῳ Προυσίου Συμπτωμάτων. (ΡΕΟΝΤΑ. Οὕτως  ποτήριά   τινα ἐκαλεῖτο. Μνημονεύει δ´ αὐτῶν
[11, 497]   ἐν πρώτῳ τῶν πρὸς Ἀδαῖον  Ποτήρια,   φησί, παραπλήσια Σελευκίς, Ῥοδιάς, Ἀντιγονίς.
[11, 488]   τέσσαρ´ ἔσαν. Τὰ γὰρ ἄλλα  ποτήριά   φησιν Μυρλεανὸς Ἀσκληπιάδης ἐν
[11, 500]   ἥδιον. ΤΡΑΓΕΛΑΦΟΣ. Οὕτω τινὰ καλεῖται  ποτήρια,   ὧν μνημονεύει (Ἄλεξις μὲν ἐν
[11, 486]   εἰργασμένα. (ΜΕΛΗ. Οὕτω καλεῖταί τινα  ποτήρια,   ὧν μνημονεύει Ἀνάξιππος ἐν Φρέατι
[11, 494]   ὄξος οἶνον αὑτὸ μᾶλλον θατέρου.  (ΟΙΝΙΣΤΗΡΙΑ.   Οἱ μέλλοντες ἀποκείρειν τὸν σκόλλυν
[11, 497]   Ἰθυφάλλοις οὕτως· Ἐθύσαμεν γὰρ σήμερον  Σωτήρια   πάντες οἱ τεχνῖται· μεθ´ ὧν
[11, 470]   (Θεόφραστος ἐν τῇ περὶ Φυτῶν  Ἱστορίᾳ.   Διηγούμενος γὰρ περὶ τῆς τερμίνθου
[11, 484]   χρώμενοι ῥύμματι πλύνουσιν οἱ γναφεῖς.  (Τρία   δὲ παραφύλαττε ὅταν κωθωνίζῃ· μὴ
[11, 497]   ῥυτῶν τὰ μέγιστα τῶν ὄντων  τρία   πίνειν δεήσει τήμερον πρὸς κλεψύδραν
[11, 504]   πρώτης ἡλικίας ἐπεπαίδευτο πάντα τὰ  πάτρια,   δὲ Πλάτων ὥσπερ ἐναντιούμενος
[11, 460]   κυλικείῳ συντέτριφε τὰ ποτήρια. Κἀν  Ψαλτρίᾳ   δ´ ἔφη· Τὰ κυλικεῖα δὲ
[11, 477]   στενὸν συνῆχθαι ὡς τὰ Αἰγύπτια  κιβώρια.   (ΚΟΝΔΥ ποτήριον Ἀσιατικόν. Μένανδρος Κόλακι·
[11, 477]   δειπνοῦντα καὶ ἐπιδεικνυμένου τοῦ Πρυτάνιδος  κιβώριά   τινα δοκοῦντα πεποιῆσθαι πολυτελῶς, τοῦ
[11, 461]   καὶ τὰ μεγάλα τῶν ἐκπωμάτων  ἐπιχώρια   γέγονε τοῖς δυνάσταις. Οὐ γὰρ
[11, 466]   ταῖς πρὸς τοὺς ἐν τῇ  Ἀσίᾳ   σατράπας φέρεταί τις ἐπιστολὴ ἐν
[11, 490]   γάρ ἐστιν Ὠρίων τῇ  ἀστροθεσίᾳ   τῶν Πλειάδων· διὸ καὶ
[11, 497]   τῶν πρὸς Ἀδαῖον Ποτήρια, φησί,  παραπλήσια   Σελευκίς, Ῥοδιάς, Ἀντιγονίς. ~(ΣΚΑΛΛΙΟΝ κυλίκιον
[11, 502]   ὀξύνεσθαι ὡς Καρσί, παισί, φθειρσί.  ΦΙΛΟΤΗΣΙΑ   κύλιξ τις, ἣν κατὰ φιλίαν
[11, 502]   Λυσιστράτῃ· Δέσποινα Πειθοῖ καὶ κύλιξ  φιλοτησία.   ΧΟΝΝΟΙ. Παρὰ Γορτυνίοις ποτηρίου εἶδος,
[11, 502]   τοιαύτην πρόποσιν ἐκαλεῖτο καὶ κύλιξ  φιλοτησία,   ὡς ἐν Λυσιστράτῃ· Δέσποινα Πειθοῖ
[11, 480]   ἔχων κρατάνιον ἀργυροῦν, σειρὴν ἀργυρᾶ,  καρχήσια   βʹ ἀργυρᾶ, κύλιξ ἀργυρᾶ, οἰνοχόη
[11, 500]   στρώματ´, ἀργυρώματα, φιάλας, τριήρεις, τραγελάφους,  καρχήσια,   (γαυλοὺς ὁλοχρύσους— {Β. Πλοῖα; {Α.
[11, 475]   περὶ τὰ σιτία καὶ τὰ  καρχήσια.   Ἔθος γὰρ ἦν τοῖς ἀρχαίοις
[11, 488]   καὶ τὰς Σελευκίδας καὶ τὰ  καρχήσια   καὶ τὰ τούτοις ὅμοια· ἕνα
[11, 472]   ἔχοντας θηρικλείους πομπεύειν, τοὺς δὲ  καρχήσια.   Ὁποῖον δ´ ἐστὶ τὸ καρχήσιον
[11, 475]   μέσην τράπεζαν ἀμφὶ σῖτα καὶ  καρχήσια,   (πρὸς τὴν τράπεζαν φάσκων προσεληλυθέναι
[11, 475]   τούτοις· Κῆνοι δ´ ἄρα πάντες  καρχησία   τ´ ἦχον κἄλειβον· ἀράσαντο δὲ
[11, 496]   μὴ προχοίδας εἰσφέρεσθαι εἰς τὰ  συμπόσια,   (δῆλον ὅτι νομίζοντες τὸ μὴ
[11, 479]   καλούμενος κότταβος παρῆλθεν εἰς τὰ  συμπόσια   καὶ περὶ Σικελίαν, ὥς φησιν
[11, 504]   ἀλλὰ κἀκ τῶν αὐτῶν ὑποθέσεων.  Συμπόσια   μὲν γὰρ γεγράφασιν ἀμφότεροι, καὶ
[11, 508]   λόγων, (ὅπερ) οὐχ εὑρίσκομεν, ἀλλὰ  συμπόσια   μὲν καὶ λόγους ὑπὲρ ἔρωτος
[11, 479]   τὸ ἐπιτήδευμα ὥστε εἰς τὰ  συμπόσια   παρεισφέρειν ἆθλα κοτταβεῖα καλούμενα. Εἶτα
[11, 473]   καὶ εἰσχέαι ἀμβροσίαν. δ´  ἀμβροσία   ὕδωρ ἀκραιφνές, ἔλαιον, παγκαρπία· ἅπερ
[11, 507]   τῶν συνήθων ἀθυμούντων ἔν τινι  συνουσίᾳ   Πλάτων συμπαρὼν λαβὼν τὸ ποτήριον
[11, 469]   ἀπηνέχθην ἐγὼ καὶ τοὺς ἐφήβους,  Σωσία,   τοὺς δυσχερεῖς. (ΗΔΥΠΟΤΙΔΕΣ. Ταύτας φησὶν
[11, 466]   ποτήριον ἐοικὸς πλοίῳ. Ἐπικράτης· Κατάβαλλε  τἀκάτια,   τὰ κυμβία αἴρου τὰ μείζω,
[11, 484]   οὖρόν ἐστιν δριμύ. Τὰ γοῦν  ἱμάτια   τούτῳ χρώμενοι ῥύμματι πλύνουσιν οἱ
[11, 483]   δίαιταν, ὑποδήματα ἄριστα Λακωνικὰ καὶ  ἱμάτια   φορεῖν ἥδιστα καὶ χρησιμώτατα· κώθων
[11, 475]   δράκοντας καὶ γενέσθαι περὶ τὰ  σιτία   καὶ τὰ καρχήσια. Ἔθος γὰρ
[11, 490]   ποιητῶν. Πρώτη δὲ Μοιρὼ  Βυζαντία   καλῶς ἐδέξατο τὸν νοῦν τῶν
[11, 466]   δὲ συνηγμένον, ὡς τὰ συσπαστὰ  βαλάντια,   καὶ αὐτὰ διὰ τὴν
[11, 486]   Προβόλους δύο Λυκιουργίδας ἡμιεργέας, ὅτι  ἀκόντιά   ἐστι πρὸς λύκων θήραν ἐπιτήδεια
[11, 477]   εἰς στενὸν συνῆχθαι ὡς τὰ  Αἰγύπτια   κιβώρια. (ΚΟΝΔΥ ποτήριον Ἀσιατικόν. Μένανδρος
[11, 474]   ἐστιν κάνθαρος Ἀντιφάνης εἴρηκεν ἐν  Βοιωτίᾳ.   (ΚΑΡΧΗΣΙΟΝ. Καλλίξεινος Ῥόδιος ἐν
[11, 472]   βαπτίσας ἐρρωμένως. Θεόφιλος δ´ ἐν  Βοιωτίᾳ·   Τετρακότυλον δὲ κύλικα κεραμέαν τινὰ
[11, 492]   τῷ ῥά σφι κύκησε γυνὴ  εἰκυῖα   θεῇσιν οἴνῳ Πραμνείῳ, ἐπὶ δ´
[11, 477]   τάχ´ ἂν εἴη τὰ λεγόμενα  σκυφία   διὰ τὸ κάτωθεν εἰς στενὸν
[11, 503]   μηδὲ τὸν Παιῶνα μηδ´ Ἁρμόδιον.  ΩΙΟΣΚΥΦΙΑ.   Περὶ τῆς ἰδέας τῶν ποτηρίων
[11, 488]   τινὰ δὲ δύο, ὥσπερ τὰ  ᾠοσκύφια   καὶ τὰ κανθάρια καὶ τὰς
[11, 480]   ὧν μνημονεύει Ἕρμιππος ἐν Στρατιώταις·  Χία   δὲ κύλιξ ὑψοῦ κρέμαται περὶ
[11, 487]   τινί φησι· (Σὺ δὲ τάνδε  Βακχία   εὔδροσον πλήρη μετανιπτρίδα δέξαι. Πραύ
[11, 471]   παρα, κωθωνόχειλον, ψηφοπεριβομβήτριαν, μέλαιναν, εὐκύκλωτον,  ὀξυπύνδακα,   στίλβουσαν, ἀνταυγοῦσαν, ἐκνενιμμένην, κισσῷ κάρα
[11, 502]   Τὴν θηρίκλειον δεῦρο καὶ τὰ  Ῥοδιακὰ   κόμισον λαβὼν τοὺς παῖδας. Εἶτ´
[11, 500]   ἔθηκε» καὶ Χρυσῆν φιάλην καὶ  δίπλακα   δημόν ~(οὐ τὸ ποτήριον λέγει,