HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Athénée de Naucratis, les Deipnosophistes (ou Le Banquet des sages), livre IV

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ξ  =  32 formes différentes pour 48 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, pages
[4, 137]   δ´ ἀνεκείμην. Ὡς δὲ ἴδον  ξανθόν,   γλυκερόν, μέγαν ἔγκυκλον, ἄνδρες, Δήμητρος
[4, 147]   καὶ μαλακοπτυχέων ἄρτων. Ὁμοσύζυγα δὲ  ξανθόν   τ´ ἐπεισῆλθεν μέλι καὶ γάλα
[4, 131]   φερνάς τε λαβεῖν δύο μὲν  ξανθῶν   ἵππων ἀγέλας αἰγῶν τ´ ἀγέλην
[4, 143]   ἀνδρεῖα, ἣν Ξενίου τε Διὸς  ξενίαν   τε προσηγόρευον. (Ἡρόδοτος δὲ συγκρίνων
[4, 143]   πρῶτον μὲν κεῖνται δύο τράπεζαι  ξενικαὶ   καλούμεναι, αἷς προσκαθίζουσι τῶν ξένων
[4, 132]   ~Ἀηδία γάρ ἐστιν Ἀττικὴ (ὥσπερ  ξενική·   παρέθηκε πίνακα γὰρ μέγαν ἔχοντα
[4, 143]   τῶν νενομισμένων. (Ἦσαν δὲ καὶ  ξενικοὶ   θᾶκοι καὶ τράπεζα τρίτη δεξιᾶς
[4, 143]   εἰσιόντων εἰς τὰ ἀνδρεῖα, ἣν  Ξενίου   τε Διὸς ξενίαν τε προσηγόρευον.
[4, 150]   ἀπέλαυον, ἀλλὰ καὶ οἱ παριόντες  ξένοι   ὑπὸ τῶν ἐφεστηκότων παίδων οὐκ
[4, 138]   Πλούτοις λέγειν· Ἆρ´ ἀληθῶς τοῖς  ξένοισιν   ἔστιν, ὡς λέγους´, ἐκεῖ πᾶσι
[4, 134]   Βορέης ἠράσσατο πεσσομενάων· αὐτὸς δὲ  Ξενοκλῆς   ἐπεπωλεῖτο στίχας ἀνδρῶν, στῆ δ´
[4, 134]   πολύτροφα καὶ μάλα πολλά,  Ξενοκλῆς   ῥήτωρ ἐν Ἀθήναις δείπνισεν ἡμᾶς·
[4, 132]   λάπης. Μένανδρος δ´ ἐν Τροφωνίῳ·  Ξένου   τὸ δεῖπνόν ἐστιν ὑποδοχή. {Β.
[4, 151]   δ´ αἱ τράπεζαι κατὰ τοὺς  ξένους   αἰεὶ ἐτίθεντο· νόμος γὰρ ἦν.
[4, 143]   δ´ ἄλλον ἐν τοὺς  ξένους   κοιμίζουσι κοιμητήριον προσαγορεύουσι. Κατὰ δὲ
[4, 151]   μὴ ἔχουσι διδόναι τὸν βασιλέα.  Ξενοφῶν   δὲ ἀνέστη θαρσαλέως καὶ δεξάμενος
[4, 144]   τρυφῆς τῶν ἐν Πέρσαις βασιλέων  Ξενοφῶν   ἐν Ἀγησιλάῳ οὕτω γράφει· Τῷ
[4, 171]   ὠνούμενον, νῦν δ´ ὀψωνάτωρα, ὡς  Ξενοφῶν   ἐν δευτέρῳ Ἀπομνημονευμάτων οὑτωσὶ λέγων·
[4, 150]   παρασκευασθέντων. (Θρᾳκίων δὲ δείπνων μνημονεύει  Ξενοφῶν   ἐν ζʹ Ἀναβάσεως τὸ παρὰ
[4, 171]   ἀρχαῖοι καὶ τοὺς προγεύστας καλουμένους  Ξενοφῶν   ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ (Ἱέρωνι
[4, 174]   οἱ Φοίνικες, ὥς φησιν  Ξενοφῶν,   ἐχρῶντο αὐλοῖς σπιθαμιαίοις τὸ μέγεθος,
[4, 157]   ἐμπίπλησι. Καὶ θαυμάσιος δὲ  Ξενοφῶν   φησιν ὡς ἡδὺ μὲν μᾶζαν
[4, 151]   οἰνοχόος ἦν, εἶπεν ἰδὼν τὸν  Ξενοφῶντα   οὐκ ἔτι δειπνοῦντα· Ἐκείνῳ, ἔφη,
[4, 138]   μεταλαβεῖν. (Πολέμων ἐν τῷ παρὰ  Ξενοφῶντι   κανάθρῳ τοῦ παρὰ Λάκωσι καλουμένου
[4, 132]   γάρ. Οἷον τὰ νησιωτικὰ ταυτὶ  ξενύδρια,   ἐν προσφάτοις ἰχθυδίοις τεθραμμένα (καὶ
[4, 142]   τῇ ποικιλίᾳ διαφόρως ὥστε τῶν  ξένων   ἐνίους τῶν παραληφθέντων ὀκνεῖν τὸν
[4, 138]   ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐπιδημήσαντας τῶν  ξένων.   Θύουσι δ´ ἐν ταῖς κοπίσιν
[4, 173]   ποιεῖ χρείας τοῖς παραγιγνομένοις τῶν  ξένων,   λέγων οὕτως· (Μάγνητες οἱ ἐπὶ
[4, 143]   ξενικαὶ καλούμεναι, αἷς προσκαθίζουσι τῶν  ξένων   οἱ παρόντες· ἑξῆς δ´ εἰσὶν
[4, 137]   Σύρε, οὐδ´ εὐτραπέζων Θετταλῶν  ξένων   τροφαί, ὧν οὐκ ἄμοιρος ἥδε
[4, 146]   πολίων τῶν σφετέρων δεξαμένοις τὴν  Ξέρξεω   στρατιὰν καὶ δειπνίσασι τετρακόσια τάλαντα
[4, 146]   Ἑλλήνων τὸν βασιλέα καὶ δειπνίζοντες  Ξέρξην   ἐς πᾶν κακοῦ ἀφίκοντο οὕτως
[4, 146]   μετὰ τὸ δεῖπνον εἰ δὲ  Ξέρξης   δὶς ἐσιτέετο μεταλαμβάνων καὶ ἄριστον,
[4, 138]   καὶ μνημονεύσας Λακωνικῶν συμποσίων φησί·  Ξέρξης   φεύγων ἐκ τῆς Ἑλλάδος Μαρδονίῳ
[4, 139]   τόμον καὶ τραγήματα σῦκά τε  ξηρὰ   καὶ κυάμους καὶ φασήλους χλωρούς.
[4, 149]   καὶ τυροῦ τροφαλὶς σῦκά τε  ξηρὰ   καὶ πλακοῦς καὶ στέφανος. Καὶ
[4, 154]   θυρεῶν κεῖνται, καὶ παραστάς τις  ξίφει   τὸν λαιμὸν ἀποκόπτει. Εὐφορίων δ´
[4, 129]   τινες καὶ θαυματουργοὶ γυναῖκες εἰς  ξίφη   κυβιστῶσαι καὶ πῦρ ἐκ τοῦ
[4, 170]   οὐχ ἅλας, οὐκ ᾠόν, οὐ  ξύλ´,   οὐ σκάφην, οὐ τήγανον, οὐχ
[4, 173]   καὶ ὄξος καὶ ἔλαιον καὶ  ξύλα   καὶ στρώματα. Ἀριστοτέλης Θεόφραστος
[4, 152]   δὲ χαλκοῦς, οἳ δὲ κάνεα  ξύλινα   καὶ πλεκτά. Τὸ δὲ πινόμενόν
[4, 139]   αἳ μὲν ἐπὶ καννάθρων (καμαρωτῶν  ξυλίνων   ἁρμάτων) φέρονται πολυτελῶς κατεσκευασμένων, αἳ
[4, 151]   χόρτον ὑποβάλλοντες καὶ ἐπὶ τραπεζῶν  ξυλίνων   μικρὸν ἀπὸ τῆς γῆς ἐπηρμένων.
[4, 182]   δ´ ἐκ τοῦ καλουμένου λωτοῦ·  ξύλον   δ´ ἐστὶ τοῦτο γινόμενον ἐν
[4, 134]   ἀναπήξαιμ´ (ἂν αὐτὸν) ἐπὶ τοῦ  ξύλου   λαβών. Μήποτε δὲ καὶ Ἀντιφάνης
[4, 143]   δ´ αὐτῶν ἀκολουθοῦσι δύο θεράποντες  ξυλοφόροι·   καλοῦσι δ´ αὐτοὺς καλοφόρους. Εἰσὶ
[4, 169]   ἀσώτιον τραπέσθαι μηδ´ ἐὰν αὐτῷ  ξυναντᾷ   τις, λαλῆσαι μηδὲ ἕν. (ΜΑΓΕΙΡΙΚΑ
[4, 155]   μέλει συμπόσια οὐδ´ ὁπόσα τούτοις  ξυνεπόμενα   πάσας ἡδονὰς κινεῖ κατὰ δύναμιν.




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 10/01/2008