HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Athénée de Naucratis, les Deipnosophistes (ou Le Banquet des sages), livre IV

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ι  =  163 formes différentes pour 252 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, pages
[4, 143]   ἐκείνων ἔθεσιν ἴσθ´ ἀρχαικός. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ  Ι'   Περὶ δὲ τῶν Κρητικῶν συσσιτίων
[4, 153]   προσπεσὼν προσκυνεῖ. Ἐν δὲ τῇ  ιϚ   περὶ Σελεύκου διηγούμενος τοῦ βασιλέως,
[4, 141]   κίχλαι, κόσσυφοι, λαγῴ, ἄρνες, ἔριφοι.     δὲ μάγειροι σημαίνουσι τοὺς ἀεί
[4, 142]   ἀγκῶνα ἐπὶ τὰ προσκεφάλαια ἐρείδειν.     δὲ πρότερον ἐπὶ τοῦ κλιντηρίου
[4, 146]   ὡς Ἔφιππος ἱστόρησε. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ  ΙΑ'   Μένανδρος δ´ ἐν Μέθῃ τοῦ
[4, 134]   ἄλλοι πάντες λαχάνοις ἐπὶ χεῖρας  ἴαλλον,   ἀλλ´ ἐγὼ οὐ πιθόμην, ἀλλ´
[4, 160]   ὅθεν εἴληφεν Οὐάρρων τὸ  ἰαμβεῖον.   (Σὺ δέ μοι δοκεῖς,
[4, 164]   οἷς ποιεῖται δικαστηρίοις τῶν καλῶν  ἰάμβων   αὐτοῦ τὰς ἐπιδείξεις ὑπὸ τῆς
[4, 175]   τῶν γίγγρων αὐλῶν Ἀντιφάνης ἐν  Ἰατρῷ   καὶ Μένανδρος ἐν Καρίνῃ Ἄμφις
[4, 184]   μουσικῶν, ζωγράφων, παιδοτριβῶν τε καὶ  ἰατρῶν   καὶ ἄλλων πολλῶν τεχνιτῶν· οἳ
[4, 148]   ὑπὸ τῶν τοιούτων τροφῶν. ΗΕΦΑΛΑΙΟΝ  ΙΒ'   (Ἀρκαδικὸν δὲ δεῖπνον διαγράφων
[4, 148]   ἐμπεπετασμένων δικτύων τοῖς ἕλιξιν. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ  ΙΒ'   Ἱστορεῖ δὲ καὶ αὐτὸν τὸν
[4, 172]   νοσσάδας ὄρνις, προτέρου Στησιχόρου  Ἰβύκου   ἐν τοῖς Ἄθλοις ἐπιγραφομένοις εἰρηκότος
[4, 175]   αʹ Ὥρων (εὕρημα εἶναι λέγει  Ἰβύκου   τοῦ Ῥηγίνου ποιητοῦ, ὡς καὶ
[4, 155]   ἐποίουν ἐν ἄλλοις εἰρήκαμεν. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ  ΙΔ'   Δίυλλος δ´ Ἀθηναῖος ἐν
[4, 133]   λέγων οὕτως· (Γογγυλίδος δισσὴ γὰρ  ἰδ´   ἐκ ῥαφάνοιο γενέθλη μακρή τε
[4, 184]   Ἐν δὲ Φρουροῖς τὸν ἀλεκτρυόνα  Ἰδαῖον   εἴρηκε σύριγγα διὰ τούτων· Ῥοθεῖ
[4, 184]   τούτων· Ῥοθεῖ δέ τοι σῦριγξ  Ἰδαῖος   ἀλέκτωρ. Ἐν δὲ τῷ βʹ
[4, 176]   τιτύρινόν φησι καλεῖσθαι τὸν μόναυλον.  Ἴδε   ἀπέχεις, καλὲ Οὐλπιανέ, καὶ τὸν
[4, 150]   λέγων οὕτως· Τρίτη δέ ἐστιν  ἰδέα   δείπνων Αἰγυπτιακὴ τραπεζῶν μὲν οὐ
[4, 139]   ἐγκρίδι παραπλήσιος, γογγυλώτερος δὲ τὴν  ἰδέαν.   Διδόασι τῶν συνιόντων ἑκάστῳ τυρὸν
[4, 135]   ἧς σαρκὸς δύναμαι γλυκερώτερον ἄλλο  ἰδέσθαι)   Ὀπταλέος δ´ εἰσῆλθε πελώριος ἱππότα
[4, 165]   ἐξ ἑωθινοῦ ἕστηκεν ἐλθών· ~κἂν  ἴδῃ   μισθούμενον (εἰς ἑστίασιν, τοῦ μαγείρου
[4, 152]   παρατέμνοντες, τοῖς κολεοῖς ἐν  ἰδίᾳ   θήκῃ παράκειται. Προσφέρονται δὲ καὶ
[4, 155]   βούλει καλῶς ἀπαγγέλλοντός μου  ἴδια   ποιήματα θέλεις ἀκροάσασθαι; Κελευσθεὶς οὖν
[4, 130]   Σαμιακῶν καὶ Ἀττικῶν αὐταῖς ταῖς  ἰδίαις   τῶν πεμμάτων θήκαις. Μετὰ δὲ
[4, 139]   γνωρίμους καὶ τοὺς δούλους τοὺς  ἰδίους·   οὐδεὶς δ´ ἀπολείπει τὴν θυσίαν,
[4, 167]   καὶ τἄλλ´ ἀρκούντως παρασκευάζομαι, τῶν  ἰδίων   μου προσόδων εἰς ταῦτα ἐκποιουσῶν,
[4, 138]   σάμερον κοπίς. Δεῖπνον δ´ ἐστὶν  ἰδίως   ἔχον κοπίς, καθάπερ καὶ
[4, 144]   τυράννοις παρασκευαζομένων καὶ τῶν τοῖς  ἰδιώταις   εἰς τροφάς φησιν οὕτως· Καὶ
[4, 176]   καὶ εὐτελέστατος παρ´ ἡμῖν  ἰδιώτης   προσέτι τε καὶ ἀναλφάβητος οὕτως
[4, 144]   εὐφροσύνῃ τῆς ἐλπίδος μειονεκτοῦσι τῶν  ἰδιωτῶν.   Ἔπειτα, ἔφη, ἐκεῖνο εὖ οἶδα
[4, 144]   καὶ πίνειν καὶ ἐσθίειν τῶν  ἰδιωτῶν   ὅτι δοκοῦσι καὶ αὐτοὶ ἥδιον
[4, 166]   ἑστιάσεις ποιεῖται. (Τὸ δὲ τῶν  ἰδιωτῶν   πλῆθος αἰεὶ περὶ συνουσίας καὶ
[4, 142]   τοσοῦτον αὖθις ὑπερῆράν τινες τῶν  ἰδιωτῶν   τῶν ἐν Σπάρτῃ γενομένων κατ´
[4, 153]   ἂν δύο τρία ζεύγη  ἴδοιεν   μονομάχων, ὅτε καὶ κορεσθέντες δείπνου
[4, 155]   Καὶ οὔτ´ ἂν ἐπ´ ἀγρῶν  ἴδοις   οὔτ´ ἐν ἄστεσιν ὅσων Σπαρτιάταις
[4, 134]   λιμός. Οὗ δὴ καλλίστους ἄρτους  ἴδον   ἠδὲ μεγίστους, λευκοτέρους χιόνος, ἔσθειν
[4, 137]   μεστὸς δ´ ἀνεκείμην. Ὡς δὲ  ἴδον   ξανθόν, γλυκερόν, μέγαν ἔγκυκλον, ἄνδρες,
[4, 135]   δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων. Ὡς δὲ  ἴδον   Στρατοκλῆ, κρατερὸν μήστωρα φόβοιο, (τρίγλης
[4, 138]   τούτων τὰ κελευσθέντα τὸν Παυσανίαν  ἰδόντα   κλίνας χρυσᾶς καὶ ἀργυρᾶς ἐστρωμένας
[4, 138]   κατέλιπε τὴν αὑτοῦ. Παυσανίαν οὖν  ἰδόντα   τὴν τοῦ Μαρδονίου παρασκευὴν (χρυσῷ
[4, 159]   κἀντραγεῖν, ἵν´ ἥδιον πίω. {Β.  Ἰδοὺ   κύλιξ σοι καὶ τράπεζα καὶ
[4, 173]   τῆς ὁδοῦ τῆς καλουμένης Ὑακινθίδος  ἱδρῦσθαι   ἥρωας Μάττωνα καὶ Κεράωνα ὑπὸ
[4, 160]   πρῶτον καπνίζων· εἶτ´ ἐὰν ὀπτωμένων  ἴδω   τιν´ ὑμῶν συσπάσαντα τὸ σκέλος,
[4, 134]   γόητα Θεόδοτον τὸν παραμασύντην  ἴδω   τὸν ἀνόσιον (βαυκιζόμενον τὰ λευκά
[4, 169]   ποδονιπτῆρες οἴνου δι´ ἀρωμάτων. ~(Οὓς  ἰδὼν   πατὴρ καλέσας τὸν Φῶκον
[4, 151]   κέρας οἰνοχόος ἦν, εἶπεν  ἰδὼν   τὸν Ξενοφῶντα οὐκ ἔτι δειπνοῦντα·
[4, 134]   εὐθύς, ἂν οἴνου μόνον ὀσμὴν  ἴδωσι·   συμφορὰν λέγεις ἄρ´ ἂν φαίης
[4, 155]   δ´ Σκήψιος ἐν τῷ  ιεʹ   τοῦ Τρωικοῦ διακόσμου (Παρὰ Ἀντιόχῳ,
[4, 158]   καὶ πάντα Ἡρακλέους ζηλωταί. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ  ΙΕ'   (Τραγικὸν γὰρ φακῆ ´στιν,
[4, 173]   (Καρυκκοποιοὺς προσβλέπων βδελύττομαι, παρόσον τὰ  ἱερεῖα   περιτέμνοντες δῆλον ὡς ἐμαγείρευον αὐτὰ
[4, 139]   τῆς θεωρίας πόλις καθέστηκεν.  Ἱερεῖά   τε παμπληθῆ θύουσι τὴν ἡμέραν
[4, 145]   μὲν γὰρ τῷ βασιλεῖ χίλια  ἱερεῖα   τῆς ἡμέρας κατακοπτόμενα· τούτων δ´
[4, 138]   κοπίσιν αἶγας, ἄλλο δ´ οὐδὲν  ἱερεῖον·   ~(καὶ τῶν κρεῶν διδόασι μοίρας
[4, 161]   τοῖς Πυθαγορείοις. {Β. Νὴ Δί´,  ἱερεῖον   μὲν οὖν ὁποῖον ἂν κάλλιστον,
[4, 148]   τὰ πρὸς τὴν ἄρτυσιν τῶν  ἱερείων   ἁρμόττοντα. ~Ἡ δὲ πόλις παρεῖχεν
[4, 145]   (Τὰ δὲ πλεῖστα τούτων τῶν  ἱερείων   καὶ τῶν σιτίων οὓς τρέφει
[4, 149]   οἴνου κοτύλας δύο πλὴν τῶν  ἱερέων   τοῦ τε Πυθίου Ἀπόλλωνος καὶ
[4, 136]   ἄγεν τρισκαίδεκα νήσσας, λίμνης ἐξ  ἱερῆς,   μάλα πίονας· ἃς μάγειρος
[4, 173]   ἐπὶ τῷ Μαιάνδρῳ ποταμῷ κατοικοῦντες  ἱεροὶ   τοῦ θεοῦ, Δελφῶν ἄποικοι, παρέχουσι
[4, 149]   κατακλιθέντες ἐπανίστανται εἰς γόνατα τοῦ  ἱεροκήρυκος   τὰς πατρίους εὐχὰς καταλέγοντος συσπένδοντες.
[4, 139]   Κορυθαλίαν καλουμένην Ἄρτεμιν, (ἧς τὸ  ἱερὸν   παρὰ τὴν καλουμένην Τίασσόν ἐστιν
[4, 149]   ὃς ἂν ἔξω τι τούτων  ἱεροποιὸς   παρασκευάσῃ ὑπὸ τῶν τιμούχων ζημιοῦται,
[4, 137]   τὸν κέραμον κατᾶξαι πάντα τοὺς  ἱεροποιοὺς   ὡς (μακρόθεν) οὐκ ἀστείας παρεισδύσεως
[4, 172]   χρείας τοῖς παραγινομένοις πρὸς τὰς  ἱερουργίας,   ~καὶ ὅτι ἦν αὐτοῖς ἀπὸ
[4, 153]   εὐωχῶνται ἐν τῷ τοῦ Ἡρακλέους  ἱερῷ,   δειπνίζοντος τοῦ κατὰ καιρὸν θριαμβεύοντος,
[4, 144]   ἦν αὐτῷ. Ἐν δὲ τῷ  Ἱέρωνι   ἐπιγραφομένῳ λέγων περὶ τῶν τοῖς
[4, 171]   καλουμένους Ξενοφῶν ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ  (Ἱέρωνι   τυραννικῷ φησιν· τύραννος
[4, 155]   Σάμιος ἐν τῇ τῶν ἱστοριῶν  ιζʹ   Πολυσπέρχοντά φησιν εἰ μεθυσθείη καίτοι
[4, 163]   προαχθέν, ὥς φησιν Ἕρμιππος. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ  ΙΗ'   Τίμαιος δ´ Ταυρομενίτης ἐν
[4, 166]   παραλαβὼν ἀγαθὸν οὐκ ἐφείσατο. ΗΕΦΑΛΑΙΟΝ  ΙΘ'   (Πυθοδήλου δέ τινος ἀσώτου μνημονεύει
[4, 160]   μέμνησαι, ἐν Νεκυίᾳ μνημονεύει οὕτως·  (Ἴθακος   Ὀδυσσεύς, τοὐπὶ τῇ φακῇ μύρον,
[4, 129]   Ἀθήνησι λειτουργήσαντες. Μεθ´ οὓς εἰσῆλθον  ἰθύφαλλοι   καὶ σκληροπαῖκται καί τινες καὶ
[4, 142]   μήθ´ ὑπεραίρειν μήτ´ ἐλλείπειν, ἀλλ´  ἱκανὰ   ἅπασι γίνεσθαι καὶ μὴ προσδεῖσθαι
[4, 184]   ἥδε βίβλος, ἑταῖρε Τιμόκρατες,  ἱκανὸν   εἰληφυῖα μῆκος.
[4, 144]   τὸ ἀσμένως κοιμηθῆναι πᾶς τόπος  ἱκανὸς   ἦν αὐτῷ. Ἐν δὲ τῷ
[4, 141]   γε ἀπὸ τούτων ζωμὸς  ἱκανὸς   ὢν παρὰ πᾶν τὸ δεῖπνον
[4, 141]   νομίζοντες καὶ τὸ πλείονα τῶν  ἱκανῶν   παρασκευάζειν περιττὸν εἶναι, μὴ μέλλοντά
[4, 144]   τις παραθῆται τὰ περιττὰ τῶν  ἱκανῶν,   τοσούτῳ καὶ θᾶσσον (μᾶλλον) κόρος
[4, 172]   τὸ ποίημα τοῦτο Στησιχόρου ἐστὶν  ἱκανώτατος   μάρτυς Σιμωνίδης ποιητής, ὃς
[4, 158]   παύσασθαι. δ´ Εὐριπίδης ἐν  Ἱκέτισι   περὶ τοῦ Καπανέως φησίν· ~Καπανεὺς
[4, 133]   Εἰν ἑνὶ δὲ τρὺξ ὄξεος  ἰκμάζουσα   καὶ ὠμοτέρην ἐπὶ κόρσην ὥριον
[4, 133]   καὶ οἰκουροῖσιν ἀεργοῖς· θερμοῖς δ´  ἰκμανθεῖσαι   ἀναζώους´ ὑδάτεσσι. Τμῆγε δὲ γογγυλίδος
[4, 167]   Τοῖς δὲ Παναθηναίοις ἵππαρχος ὢν  ἰκρίον   ἔστησε πρὸς τοῖς Ἑρμαῖς Ἀρισταγόρᾳ
[4, 129]   ληκύθους μύρου ἑκάστη δύο συνδεδεμένας  ἱμάντι   χρυσῷ, (τὴν μὲν ἀργυρᾶν, τὴν
[4, 129]   σπυρίδας ἡμῖν καὶ ἀρτοφόρα διὰ  ἱμάντων   ἐλεφαντίνων πεπλεγμένα δοθῆναι, ἐφ´ οἷς
[4, 153]   (τοῦ χαμαιπετοῦς δείπνου ῥάβδοις καὶ  ἱμᾶσιν   ἀστραγαλωτοῖς μαστιγοῦται καὶ γενόμενος αἱμόφυρτος
[4, 151]   οὕτως ἐδωρήσατο προπίνων καὶ ἄλλος  ἱμάτια   τῇ γυναικί, καὶ Τιμασίων προπίνων
[4, 136]   ἐὼν κρατερῶς παλάμῃ ἐπορέχθην γεύσασθ´  ἱμείρων·   τὸ δέ γ´ ἀμβροσίη μοι
[4, 170]   οὐ σκάφην, οὐ τήγανον, οὐχ  ἱμονιάν,   οὐ λάκκον εἶδον, οὐ φρέαρ·
[4, 136]   ἃς μάγειρος θῆκε φέρων,  ἵν´   Ἀθηναίων κατέκειντο φάλαγγες Χαιρεφόων δ´
[4, 158]   καθ´ ὅσον οἳ μὲν ζῶσιν  ἵν´   ἐσθίωσιν, αὐτὸς δ´ ἐσθίει ἵνα
[4, 159]   τράπεζαν φέρε καὶ κύλικα κἀντραγεῖν,  ἵν´   ἥδιον πίω. {Β. Ἰδοὺ κύλιξ
[4, 166]   τέλους καὶ μηδ´ ἐπιβαίνειν γῆς,  ἵν´   οὕτως ᾔσθετο οἷον παραλαβὼν ἀγαθὸν
[4, 171]   προτένθαι γὰρ δοκοῦσιν μοι παθεῖν·  ἵν´   ὡς τάχιστα τὰ πρυτανεῖ´ ὑφελοίατο,
[4, 158]   ἵν´ ἐσθίωσιν, αὐτὸς δ´ ἐσθίει  ἵνα   ζῇ. Διογένης τε πρὸς τοὺς
[4, 146]   ἄριστον μόνον διὰ τὸ παρῃτῆσθαι,  ἵνα   μὴ δὶς πορεύωνται, ἀλλὰ καὶ
[4, 141]   ἀεί τι κομίζοντας εἰς μέσον,  ἵνα   πάντες εἰδῶσι τὴν τῆς θήρας
[4, 132]   Ὀψάριον αὐτὸ τοῦτο παραθήσεις μόνον,  ἵνα   ταὐτὰ πάντες, μὴ τὸ μὲν
[4, 155]   χρυσὸν ἅμα τοῖς ἄλλοις ἐξέβαλλον,  ἵνα   τῆς μὲν πολυτελείας οἱ φίλοι
[4, 153]   ἔπειτα ὄψα πολλὰ κεχειρουργημένα ταῖς  Ἰνδικαῖς   σκευασίαις. Γερμανοὶ δέ, ὡς ἱστορεῖ
[4, 153]   δ´ ἐν τῇ δευτέρᾳ τῶν  Ἰνδικῶν   τοῖς Ἰνδοῖς φησιν ἐν τῷ
[4, 153]   τῇ δευτέρᾳ τῶν Ἰνδικῶν τοῖς  Ἰνδοῖς   φησιν ἐν τῷ δείπνῳ παρατίθεσθαι
[4, 182]   Αἰσχύλος γοῦν κατὰ μεταφορὰν ἐν  Ἰξίονί   φησι· (Τὸν δ´ ἡμίοπον (καὶ
[4, 183]   Τὸ δὲ ψαλτήριον, ὥς φησιν  Ἰόβας,   Ἀλέξανδρος Κυθήριος συνεπλήρωσε χορδαῖς
[4, 170]   αὐτός ἐστι τῷ τραπεζοποιῷ.  Ἰόβας   γὰρ βασιλεὺς ἐν ταῖς
[4, 177]   μνημονεύει καὶ Καλλίας ἐν Πεδήταις.  ~(Ἰόβας   δὲ τούτους Φρυγῶν μὲν εἶναι
[4, 175]   τὸ τρίγωνον δὲ καλούμενον ὄργανον  Ἰόβας   ἐν τετάρτῳ θεατρικῆς ἱστορίας Σύρων
[4, 183]   ἐν Ἀρτέμιδος. Μνημονεύει δ´  Ἰόβας   καὶ τοῦ λυροφοίνικος καὶ τοῦ
[4, 175]   ἔχω σοι λέγειν ἐν προχείρῳ.  (Ἰόβας   μὲν γὰρ ἐν τῷ προειρημένῳ
[4, 182]   Θηβαίων δ´ εὕρημά φησιν εἶναι  Ἰόβας   τὸν ἐκ νεβροῦ κώλων κατασκευαζόμενον
[4, 160]   κατὰ τὴν Στράττιδος τοῦ κωμῳδιοποιοῦ  Ἰοκάστην,   ἥτις ἐν ταῖς ἐπιγραφομέναις Φοινίσσαις
[4, 163]   λαχάνοις προσάγειν καὶ πρὸς Διόδωρον  ἰόντας   (τὸν σοφὸν ἐγκρατέως μετ´ ἐκείνου
[4, 136]   σκέλος αὐτοῦ, ὄφρα οἱ οἴκαδ´  ἰόντι   πάλιν ποτιδόρπιον εἴη. Χόνδρος δ´
[4, 139]   παρατιθέασιν ἐν τῇ θοίνῃ τοὺς  ἰπνίτας   ἄρτους. Τὸ δὲ ἄικλον ὑπὸ
[4, 167]   αὐτὸν κατέστησεν. Τοῖς δὲ Παναθηναίοις  ἵππαρχος   ὢν ἰκρίον ἔστησε πρὸς τοῖς
[4, 135]   Στρατοκλῆ, κρατερὸν μήστωρα φόβοιο, (τρίγλης  ἱπποδάμοιο   κάρη μετὰ χερσὶν ἔχοντα, ἂψ
[4, 145]   κατακοπτόμενα· τούτων δ´ εἰσὶ καὶ  ἵπποι   καὶ κάμηλοι καὶ βόες καὶ
[4, 168]   καὶ φιλοπότης. Νικήσαντος γοῦν αὐτοῦ  ἵπποις   Παναθήναια ὡς πατὴρ εἱστία
[4, 128]   ἐπιστολαῖς πρὸς τὸν αὐτὸν γεγραμμέναις  Ἱππόλοχον,   δηλούσαις τό τε Ἀντιγόνου τοῦ
[4, 128]    ~(Ἱππόλοχος   Μακεδών, ἑταῖρε Τιμόκρατες, τοῖς
[4, 129]   ~Ἐπὶ δὲ τούτοις εἰπὼν  Ἱππόλοχος   ὡς Πρωτέας ἀπόγονος ἐκείνου Πρωτέου
[4, 128]   ἐπιστολάς. (Ἐπεὶ δὲ τοῦ  Ἱππολόχου   σπανίως εὑρίσκεται, ἐπιδραμοῦμαί σοι τὰ
[4, 128]   Λάμια τοῦ Δημητρίου) τοῦ δ´  Ἱππολόχου   τοὺς Καράνου τοῦ Μακεδόνος ἐμφανίζοντος
[4, 151]   Σεύθη, ἔφη, καὶ τὸν  ἵππον   δωροῦμαι, ἐφ´ οὗ καὶ διώκων
[4, 151]   πότος, εἰσῆλθεν ἀνὴρ Θρᾷξ  ἵππον   ἔχων λευκὸν καὶ λαβὼν κέρας
[4, 143]   αὐτῶν βοῦν καὶ ὄνον καὶ  ἵππον   καὶ κάμηλον προτιθέαται ὅλους ὀπτοὺς
[4, 184]   τοὺς ἐπιφανεστάτους, Καλλίαν τε τὸν  Ἱππονίκου   καὶ Κριτίαν τὸν Καλλαίσχρου. Δοῦρις
[4, 169]   καταλείπω ζητεῖν, πλὴν Καλλίου τοῦ  Ἱππονίκου,   ὃν καὶ οἱ τῶν παίδων
[4, 135]   ἰδέσθαι) Ὀπταλέος δ´ εἰσῆλθε πελώριος  ἱππότα   κεστρεὺς οὐκ οἶος· ἅμα τῷ
[4, 136]   δ´ ἀναμὶξ σαργοί τε καὶ  ἵππουροι   γλάνιές τε, μόρμυρος ἄντα δ´
[4, 148]   πλείοσι δὲ καταργύροις σκευαῖς κεκοσμημένους  ἵππους,   πᾶσι δὲ λαμπτηροφόρους παῖδας Αἰθίοπας
[4, 131]   τε λαβεῖν δύο μὲν ξανθῶν  ἵππων   ἀγέλας αἰγῶν τ´ ἀγέλην χρυσοῦν
[4, 139]   θεὸν ᾄδουσιν· ἄλλοι δ´ ἐφ´  ἵππων   κεκοσμημένων τὸ θέατρον διεξέρχονται· χοροί
[4, 136]   ὡραῖος παῖς ἦλθε φέρων μύρον  ἴρινον   ἡδύ, ~(ἄλλος δ´ αὖ στεφάνους
[4, 135]   ἀπ´ Εὐβοίας λοπάδες τόσαι ἐστιχόωντο.  Ἶρις   δ´ ἄγγελος ἦλθε ποδήνεμος, ὠκέα
[4, 128]   πᾶσί τε χρυσαῖ στλεγγίδες, ὁλκὴν  ἴσαι   τῷ πρώτῳ στεφάνῳ. ~Ἐπὶ δὲ
[4, 145]   τῶν κρεῶν καὶ τῶν ἄρτων  ἴσας   διαιροῦνται. Ὥσπερ δὲ οἱ μισθοφόροι
[4, 163]   καὶ ταῦτα· Ἀλλ´ οὐ πολλοὶ  ἴσασι   βροτῶν τόδε θεῖον ἔδεσμα οὐδ´
[4, 160]   Ἑλληνικοῖς ποιηταῖς καὶ συγγραφεῦσιν οὐκ  ἴσασιν   ὅθεν εἴληφεν Οὐάρρων τὸ
[4, 143]   ἐν τοῖς δ´ ἐκείνων ἔθεσιν  ἴσθ´   ἀρχαικός. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ι' Περὶ δὲ
[4, 164]   λέγε· πεινῶ γάρ, εὖ τοῦτ´  ἴσθι.   (Ταῦτα τοῦ Μάγνου ἑξῆς καταδραμόντος
[4, 182]   ἐποποιὸς ἐν τῷ περὶ  Ἰσθμίων   Οἱ νῦν, φησίν, καλούμενοι ναβλισταὶ
[4, 147]   παρῆλθε τόσον, βατὶς δ´ ἐνέης  ἰσόκυκλος.   (Μικρὰ δὲ κακκάβι´ ἦς ἔχοντα
[4, 143]   ἀνδράσι παρατιθεμένων. Τοὺς δ´ ὀρφανοὺς  ἰσομερεῖς   εἶναι· παρατίθεται δ´ αὐτοῖς ἀβαμβάκευτα
[4, 146]   ἑξήκοντα Ἰταλικοῦ νομίσματος. Ὥστ´ εἰς  ἴσον   καθίστασθαι τῷ τοῦ Ἀλεξάνδρου ἀναλώματι·
[4, 143]   ἄλλων. Παρατίθεται δὲ τῶν παρόντων  ἴσον   μέρος ἑκάστῳ· τοῖς δὲ νεωτέροις
[4, 133]   αὖ λευκὸν γλεῦκος συστάμνισον ὄξει  ἶσον   ἴσῳ, τὰς δ´ ἐντὸς ἐπιστύψας
[4, 128]   τῶν Κορινθίων κατασκευασμάτων ἄρτος ἑκάστῳ  ἰσόπλατυς   ἐδόθη, ὄρνεις τε καὶ νῆσσαι,
[4, 129]   διλήκυθον μύρου χρυσοῦν καὶ ἀργυροῦν  (ἰσόσταθμον   τοῖς προτέροις. Ἡσυχίας δὲ γενομένης
[4, 134]   Ἄλεξις δ´ ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ  Ἰσοστάσιόν   φησιν· Ἀπὸ συμβολῶν ἔπινον ὀρχεῖσθαι
[4, 169]   ἐπὶ τούτῳ μέγας ἥξει τις  ἰσοτράπεζος   εὐγενής {Β. Τίνα λέγεις; {Α.
[4, 147]   Ἀπαλοπλοκάμων. Θερμὸς μετὰ ταῦτα παρῆλθεν  ἰσοτράπεζος   ὅλος μνηστης συνόδων πυρός Ἔπειτα
[4, 159]   τοῦ στόματος ὄζει κακόν ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ  ΙΣΤ.   Ἐπεὶ οὖν διὰ τοῦτο φυλάττονται
[4, 136]   Χρύσοφρυς, ὃς κάλλιστος ἐν ἄλλοις  ἵσταται   ἰχθύς, κάραβος, ἀστακὸς αὖτε λιλαίετο
[4, 148]   δικτύων τοῖς ἕλιξιν. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΒ'  Ἱστορεῖ   δὲ καὶ αὐτὸν τὸν Ἀντώνιον
[4, 174]   τέχνην· Κτησίβιος δ´ αὐτῷ τοὔνομα.  (Ἱστορεῖ   δὲ τοῦτο Ἀριστοκλῆς ἐν τῷ
[4, 174]   καλεῖτε ὑμεῖς οἱ Φοίνικες, ὡς  ἱστορεῖ   Δημοκλείδης. ~(Μνημονεύει τῶν γίγγρων αὐλῶν
[4, 140]   τὸν ὄρθρον πιπράσκονται, ὡς Περσαῖος  ἱστορεῖ   ἐν τῇ Λακωνικῇ πολιτείᾳ καὶ
[4, 162]   Ζήνωνος, ὡς Νικίας Νικαεὺς  ἱστορεῖ   ἐν τῇ περὶ τῶν φιλοσόφων
[4, 141]   τῶν φιδιτίων δείπνου Δικαίαρχος τάδε  ἱστορεῖ   ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Τριπολιτικῷ· Τὸ
[4, 146]   ἑκάστοτε μετὰ τῶν φίλων, ὡς  ἱστορεῖ   Ἔφιππος Ὀλύνθιος ἐν τῷ
[4, 140]   ποιοῦσιν εἰς ἐπάικλα. Τὰ ὅμοια  ἱστορεῖ   καὶ Διοσκουρίδης. ~(Περὶ δὲ τῶν
[4, 163]   βαθεῖ πώγωνι χρήσασθαι τὸν Διόδωρον  ἱστορεῖ   καὶ τρίβωνα ἀναλαβεῖν κόμην τε
[4, 174]   οἶνον διακόνων. ~(Ὁ δ´ αὐτὸς  ἱστορεῖ   κἀν τῷ τετάρτῳ καὶ εἰκοστῷ
[4, 182]   ἐν Ἰταλίᾳ Δωριεῦσιν, ὡς Ἀρτεμίδωρος  ἱστορεῖ   Ἀριστοφάνειος ἐν βʹ περὶ
[4, 155]   ἦσαν οὗτοι, ὡς καὶ Δοῦρις  ἱστορεῖ,   ὅτι καὶ Φίλιππος τοῦ
[4, 139]   (Πολυκράτης, φησί, ἐν τοῖς Λακωνικοῖς  ἱστορεῖ   ὅτι τὴν μὲν τῶν Ὑακινθίων
[4, 153]   ταῖς ἑκατὸν τῶν ἱστοριῶν Ῥωμαίους  ἱστορεῖ   παρὰ τὸ δεῖπνον συμβάλλειν μονομαχίας,
[4, 153]   Ἰνδικαῖς σκευασίαις. Γερμανοὶ δέ, ὡς  ἱστορεῖ   Ποσειδώνιος ἐν τῇ τριακοστῇ, ἄριστον
[4, 164]   Ἄλεξις ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Λίνῳ  ἱστορεῖ.   Ὑποτίθεται δὲ τὸν Ἡρακλέα παρὰ
[4, 155]   Κνίδιος ἐν ὀγδόῃ Ἀσιατικῶν  ἱστορεῖ   ὡς οἱ ἑστιῶντες Ἀλέξανδρον τὸν
[4, 158]   ἄλλοι τινὲς Καλλιστὼ ὀνομάζουσιν, (ὡς  ἱστορεῖν   Μνασέαν τὸν Πατρέα ἐν τρίτῳ
[4, 184]   σύριγγα Ἑρμῆν εὑρεῖν, τινὰς δ´  ἱστορεῖν   Σεύθην καὶ Ῥωνάκην τοὺς Μαιδούς,
[4, 176]   Ἀλεξανδρέων μουσικώτεροι ἄλλοι γενέσθαι οὐχ  ἱστόρηνται,   καὶ οὐ λέγω περὶ κιθαρῳδίαν
[4, 168]   ἀνεκαλοῦντο οἱ Ἀρεοπαγῖται καὶ ἐκόλαζον,  ἱστόρησαν   Φανόδημος καὶ Φιλόχορος ἄλλοι τε
[4, 146]   μνᾶς ἀνήλισκεν, ὡς Ἔφιππος  ἱστόρησε.   ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΑ' Μένανδρος δ´ ἐν
[4, 152]   ἐν τῇ τρίτῃ καὶ εἰκοστῇ  ἱστόρησεν.   Ἐν δὲ τῇ πέμπτῃ περὶ
[4, 159]   ἐκπίπτουσι πρὸς τὸ φιλάργυρον (ὥστε  ἱστορῆσθαι   πρὸς τῇ τελευτῇ τινα μὲν
[4, 162]   ἐν τῇ περὶ τῶν φιλοσόφων  ἱστορίᾳ   καὶ Σωτίων Ἀλεξανδρεὺς ἐν
[4, 151]   ἀπὸ τῆς στοᾶς ἐν ταῖς  ἱστορίαις,   αἷς συνέθηκεν οὐκ ἀλλοτρίως ἧς
[4, 168]   γενόμενος (Ῥουτιλίῳ τῷ τὴν Ῥωμαικὴν  ἱστορίαν   ἐκδεδωκότι τῇ Ἑλλήνων φωνῇ. Περὶ
[4, 155]   Ἀλεξανδρέα ἀπὸ Τρῳάδος τὸν τὰς  ἱστορίας   γράψαντα τῆς ὀρχήσεως τάξις
[4, 175]   ὄργανον Ἰόβας ἐν τετάρτῳ θεατρικῆς  ἱστορίας   Σύρων εὕρημά φησιν εἶναι, ὡς
[4, 154]   Εὐφορίων δ´ Χαλκιδεὺς ἐν  ἱστορικοῖς   ὑπομνήμασιν οὕτω γράφει· Παρὰ δὲ
[4, 168]   τῇ ἐνάτῃ καὶ τεσσαρακοστῇ τῶν  ἱστοριῶν,   Ἀπίκιόν τινα ἐπὶ ἀσωτίᾳ πάντας
[4, 166]   τῇ δευτέρα καὶ πεντηκοστῇ τῶν  ἱστοριῶν   γράφει οὕτως· πόλις
[4, 148]   τῇ πρώτῃ τῶν περὶ Ἀλέξανδρον  ἱστοριῶν,   διηγούμενος καὶ ὅτι πᾶς
[4, 176]   φιλόσοφος ἐν τῇ τρίτῃ τῶν  ἱστοριῶν   διηγούμενος περὶ τοῦ Ἀπαμέων πρὸς
[4, 154]   Κυρηναίους. Ἔφορος δ´ ἐν ἕκτῃ  ἱστοριῶν   Ἤσκουν, φησί, τὰ πολεμικὰ οἱ
[4, 155]   Σάμιος ἐν τῇ τῶν  ἱστοριῶν   ιζʹ Πολυσπέρχοντά φησιν εἰ μεθυσθείη
[4, 153]   δ´ ἐν τῇ πρώτῃ τῶν  ἱστοριῶν   καὶ τὰς θεραπαίνας φησὶ παρ´
[4, 154]   ἐν τρίτῃ καὶ εἰκοστῇ τῶν  ἱστοριῶν   Κελτοί, φησίν, ἐνίοτε παρὰ τὸ
[4, 167]   αὐτοῦ ἐν τῇ μθʹ τῶν  ἱστοριῶν   Θεόπομπος (τάδε γράφει· Φίλιππος
[4, 163]   Ταυρομενίτης ἐν τῇ ἐνάτῃ τῶν  ἱστοριῶν   περὶ αὐτοῦ γράφει οὕτως· Διοδώρου
[4, 138]   οὖν ἐν τῇ ἐνάτῃ τῶν  ἱστοριῶν   περὶ τῆς Μαρδονίου παρασκευῆς λέγων
[4, 171]   γοῦν ἐν τῇ γʹ τῶν  ἱστοριῶν   (Πτολεμαῖόν φησι τὸν Σωτῆρα ἐδέατρον
[4, 153]   δεκάτῃ πρὸς ταῖς ἑκατὸν τῶν  ἱστοριῶν   Ῥωμαίους ἱστορεῖ παρὰ τὸ δεῖπνον
[4, 141]   τῇ εʹ καὶ κʹ τῶν  ἱστοριῶν   τάδε γράφει περὶ αὐτῶν· ~Λακεδαιμόνιοι
[4, 153]   γράφει ἐν τῇ λδʹ τῶν  ἱστοριῶν   τάδε· Ἐποιεῖτό τε τῶν στρατιωτῶν
[4, 144]   τῇ τριακοστῇ καὶ πέμπτῃ τῶν  ἱστοριῶν   τὸν Παφλαγόνων φησὶ βασιλέα Θῦν
[4, 146]   ἐν τῇ θʹ δὲ τῶν  ἱστοριῶν   φησι· Βασιλήιον δεῖπνον βασιλεὺς προτίθεται.
[4, 155]   Ἀθηναῖος ἐν τῇ ἐνάτῃ τῶν  ἱστοριῶν   φησιν ὡς Κάσανδρος ἐκ Βοιωτίας
[4, 184]   μοναύλους ἐσπουδακότων. (Οὐ γὰρ οἶδας  ἱστοροῦντα   Μενεκλέα τὸν Βαρκαῖον συγγραφέα ἔτι
[4, 137]   ἡδονῆς φησιν· Ἐν Ἀθήναις δὲ  ἱστοροῦσιν   οὐ πάνυ ἀρχαίων δυεῖν γινομένων
[4, 163]   περὶ τοῦ κυνὸς τοῦ θαλαττίου  ἱστορῶν   γράφει καὶ ταῦτα· Ἀλλ´ οὐ
[4, 153]   ἥρωι πλήρη βαρβαρικῶν θοιναμάτων παρακειμένην.  Ἱστορῶν   δὲ καὶ περὶ Ἡρακλέωνος τοῦ
[4, 143]   δὲ τῶν Κρητικῶν συσσιτίων Δωσιάδας  ἱστορῶν   ἐν τῇ δʹ τῶν Κρητικῶν
[4, 166]   ἐπιμελής. Περὶ δὲ τῶν Ταραντίνων  ἱστορῶν   ἐν τῇ δευτέρα καὶ πεντηκοστῇ
[4, 161]   ἐν Πυθαγοριζούσῃ· δ´ ἑστίασις  ἰσχάδες   καὶ στέμφυλα (καὶ τυρὸς ἔσται·
[4, 133]   λευκὸν γλεῦκος συστάμνισον ὄξει ἶσον  ἴσῳ,   τὰς δ´ ἐντὸς ἐπιστύψας ἁλὶ
[4, 169]   {Α. Κάκκαβον λέγω· (σὺ δ´  ἴσως   ἂν εἴποις λοπάδ´. {Β. Ἐμοὶ
[4, 146]   τῆς ἡμέρας μνᾶς ἑκατόν, δειπνούντων  ἴσως   ἑξήκοντα ἑβδομήκοντα φίλων.
[4, 134]   ἄφνω. Καὶ τοῖς μὲν ἀγενείοις  ἴσως   ἔπεστί τις χάρις· ἀλλ´ ἐπὰν
[4, 174]   ἂν νομισθείη, (ἐμπνευστὸν δὲ ἂν  ἴσως   ῥηθείη διὰ τὸ ἐμπνεῖσθαι τὸ
[4, 182]   τιτύρινος καλεῖται παρὰ τοῖς ἐν  Ἰταλίᾳ   Δωριεῦσιν, ὡς Ἀρτεμίδωρος ἱστορεῖ
[4, 152]   μὲν τοῖς πλουτοῦσιν οἶνος ἐξ  Ἰταλίας   καὶ τῆς Μασσαλιητῶν χώρας παρακομιζόμενος,
[4, 148]   μεθύσκεσθαι, λειτουργούντων αὐτῷ τῶν ἐξ  Ἰταλίας   μεταπεμφθέντων ἀκροαμάτων συνηθροισμένων ἐπὶ τὴν
[4, 146]   τάλαντα τετρακόσια. Γίνεται δὲ ταῦτα  Ἰταλικοῦ   (νομίσματος ἐν μυριάσι διακοσίαις τεσσαράκοντα,
[4, 146]   ἀνδρὶ γίνονται ἀνὰ ἑκατὸν ἑξήκοντα  Ἰταλικοῦ   νομίσματος. Ὥστ´ εἰς ἴσον καθίστασθαι
[4, 165]   ἀπέδειξε τὴν πατρῴαν οὐσίαν· οὕτως  ἰταμῶς   ἅπαντα κατεμασήσατο. (Ἐν δὲ Φαίδρῳ
[4, 165]   τὴν πατρῴαν οὐσίαν· οὕτως συνεστρόγγυλεν  ἰταμῶς   καὶ ταχύ. (Καὶ Κτήσιππος δ´
[4, 131]   ποιῆσαι Κότυν ἐν Θρᾴκῃ, γάμον  Ἰφικράτει.   Τούτων δ´ ἔσται πολὺ σεμνότερον
[4, 131]   ἐν Πρωτεσιλάῳ διασύρων τὸ τῶν  Ἰφικράτους   γάμων συμπόσιον, ὅτε ἤγετο τὴν
[4, 131]   δεξόμεθ´ ὑμᾶς, οὐδὲν ὁμοίοις τοῖς  Ἰφικράτους   τοῖς ἐν Θρᾴκῃ· καίτοι φασὶν
[4, 173]   καὶ Ἀρτυσίτραγοι καὶ Νεωκόροι καὶ  Ἰχθυβόλοι,   τῶν δὲ γυναικῶν Κυμινάνθαι, κοινῇ
[4, 132]   νησιωτικὰ ταυτὶ ξενύδρια, ἐν προσφάτοις  ἰχθυδίοις   τεθραμμένα (καὶ παντοδαποῖς, τοῖς ἁλμίοις
[4, 157]   ἔφη· (Οὐδεὶς ὑμῶν, ἄνδρες γενειοσυλλεκτάδαι,  ἰχθὺν   ἐσθίει; καθάπερ πρόγονος
[4, 141]   ἀλλὰ κἄν τι λάβωσιν ἐπιδόσιμον,  ἰχθὺν   λαγὼν φάτταν
[4, 150]   τῶν ὀσπρίων καὶ τάριχος  ἰχθύν,   κρέως δὲ χοιρείου βραχύτατον, καὶ
[4, 135]   μετ´ ἴχνια βαῖνε θεὰ λευκώλενος  ἰχθὺς   (ἔγχελυς, Διὸς εὔχετ´ ἐν
[4, 161]   πένησι χρησίμους. Ἐπεὶ παράθες αὐτοῖσιν  ἰχθῦς   κρέας, κἂν μὴ κατεσθίωσι
[4, 136]   ὃς κάλλιστος ἐν ἄλλοις ἵσταται  ἰχθύς,   κάραβος, ἀστακὸς αὖτε λιλαίετο θωρήσσεσθαι
[4, 152]   θήκῃ παράκειται. Προσφέρονται δὲ καὶ  ἰχθῦς   οἵ τε παρὰ τοὺς ποταμοὺς
[4, 135]   δεινὴ θεὸς αὐδήεσσα, μόνη  ἰχθὺς   οὖσα τὸ λευκὸν καὶ μέλαν
[4, 163]   τοῦ θηρίου ὄντος· ἅπας δὲ  ἰχθὺς   σάρκα φιλεῖ βροτέην, ἄν που
[4, 133]   δ´ ἐν Μετιόντι Ζωμίῳ·  Ἰχθὺς   τί σοι ἐφαίνεθ´ οὑφθός; {Β.
[4, 135]   ὃς καὶ θνητὸς ἐὼν ἕπετ´  ἰχθύσιν   ἀθανάτοισιν. Οἴη δ´ αὖ θύννου
[4, 157]   τὸ γένος κατὰ τὰ πάτρια  ἰχθύων   ἀπεχομένους ποιῆσαι τοὺς Ἀχαιοὺς δαψιλείας
[4, 129]   ἐν θήκῃ κατακείμενος ἀργυρᾷ (πλήρης  ἰχθύων   ὀπτῶν πάντα γένη συνηθροισμένων, ἅπασί
[4, 132]   τὸ πλῆθος τῶν παρ´ αὐτοῖς  ἰχθύων   πάντες βλιχανώδεις εἰσὶ καὶ μεστοὶ
[4, 152]   πάλιν ὑμνεῖν λέγοντα διότι τὰ  ἴχνη   τῆς γῆς ἐφ´ ἧς ἁρματηλατεῖ
[4, 135]   κεῖτο τραπέζας· τῷ δὲ μετ´  ἴχνια   βαῖνε θεὰ λευκώλενος ἰχθὺς (ἔγχελυς,
[4, 176]   τάδε· Παραζωνίδια καὶ λογχάρι’ ἀνειληφότες  ἰῷ   καὶ ῥύπῳ κεκρυμμένα, πετάσια δ´
[4, 172]   δινάεντα βαλὼν Ἄναυρον πολυβότρυος ἐξ  Ἰωλκοῦ·   οὕτω γὰρ Ὅμηρος ἠδὲ Στασίχορος
[4, 134]   στῆ δ´ ἄρ´ ἐπ´ οὐδὸν  ἰών.   Σχεδόθεν δέ οἱ ἦν παράσιτος
[4, 184]   ἐπαυλῆσαι τοῖς Διοσκόροις τὸν ἐνόπλιον.  Ἴων   δ´ ἐν Φοίνικι Καινεῖ
[4, 184]   τῷ βʹ Φοίνικι αὐτὸς  Ἴων   φησίν· Ἔκτυπον ἄγων βαρὺν αὐλὸν
[4, 169]   ἀγγεῖον οἶδα. Εὔβουλος δ´ ἐν  Ἴωνι   καὶ βατάνια καὶ πατάνια λέγει
[4, 159]   νεανίσκον φησί τινα ἐκ τῆς  Ἰωνίας   σφόδρα πλούσιον ἐπιδημῆσαι ταῖς Ἀθήναις
[4, 132]   ἀθάλασσος ὢν τοῖς λοπαδίοις ἁλίσκεται·  Ἰωνικὸς   πλούταξ ὑποστάσεις ποιῶν κάνδαυλον, ὑποβινητιῶντα




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 10/01/2008