| Chap. |
| [34] |
ἀνέγραψα
τῶν
ἢ
αὐτῶν
προσχόντων
|
ἢ |
ἄλλων
πεπυσμένων·
καί
μοι
δοκεῖ |
| [34] |
τοῦ
Ἀχιλλέως
ἀκοὴν
ἀνέγραψα
τῶν
|
ἢ |
αὐτῶν
προσχόντων
ἢ
ἄλλων
πεπυσμένων· |
| [15] |
νῦν
γε
διδόντος
θεοῦ
ἀκριβώσουσιν,
|
ἢ |
ἐξελοῦμεν
αὐτούς.
Τούτων
δὲ
ἔχονται |
| [34] |
φανῆναί
σφισιν
ἐπὶ
τοῦ
ἱστοῦ
|
ἢ |
ἐπ'
ἄκρου
τοῦ
κέρως
τὸν |
| [10] |
τῷ
Φάσιδι
οἵα
ἀπὸ
μολίβδου
|
ἢ |
καττιτέρου
βεβαμμένου
τοῦ
ὕδατος·
καταστὰν |
| [6] |
κηρὸς
ἀπεξύσθη,
ὡς
μηδενὸς
ἄλλου
|
ἢ |
ξύλων
δεῖσθαι
ναυπηγησίμων
εἰς
τὴν |
| [7] |
πρὸ
τῆς
μεσημβρίας
σταδίους
πλείονας
|
ἢ |
πεντήκοντα
καὶ
διακοσίους
εἰς
Ἄψαρον, |
| [11] |
ἡ
τοῦ
Φειδίου.
Ἐνταῦθα
καὶ
|
ἡ |
ἄγκυρα
δείκνυται
τῆς
Ἀργοῦς.
Καὶ |
| [27] |
εἰς
τοῦτο
ἔτι
ἡ
δόξα
|
ἡ |
αὐτὴ
ὑπὲρ
αὐτῶν
κατέχει.
Ἐκ |
| [4] |
τοὺς
πεζοὺς
τοὺς
ταύτῃ
ἐγυμνάσαμεν·
|
ἡ |
γὰρ
τάξις
αὕτη,
ὡς
οἶσθα, |
| [35] |
λιμένα
ὀγδοήκοντα
καὶ
ἑκατόν·
καὶ
|
ἡ |
γῆ
ἐν
κύκλῳ
τοῦ
λιμένος |
| [32] |
καὶ
ξόανον
τῆς
παλαιᾶς
ἐργασίας.
|
Ἡ |
δὲ
νῆσος
ἀνθρώπων
μὲν
ἐρήμη |
| [14] |
ἑξήκοντα
καὶ
διακόσιοι
καὶ
δισχίλιοι.
|
Ἡ |
δὲ
Σεβαστόπολις
πάλαι
Διοσκουριὰς
ἐκαλεῖτο, |
| [10] |
ποτόν
ἐστιν
τοῦ
γλυκέος
μᾶλλον.
|
Ἡ |
δὲ
χρόα
τῷ
Φάσιδι
οἵα |
| [27] |
καὶ
γὰρ
εἰς
τοῦτο
ἔτι
|
ἡ |
δόξα
ἡ
αὐτὴ
ὑπὲρ
αὐτῶν |
| [10] |
γλυκυτέρου
τοῦ
ὕδατός
ἐστιν
ἤπερ
|
ἡ |
ἔξω
θάλασσα·
καὶ
τούτου
τὸ |
| [26] |
ἐς
ὅπερ
στρατόπεδον
τελευτᾷ
Ῥωμαίοις
|
ἡ |
ἐπικράτεια
ἐν
δεξιᾷ
ἐσπλεόντων
εἰς |
| [11] |
ἄγκυρα
δείκνυται
τῆς
Ἀργοῦς.
Καὶ
|
ἡ |
μὲν
σιδηρᾶ
οὐκ
ἔδοξέ
μοι |
| [11] |
ἀπό
γε
τοῦ
σχήματος
τεκμαιρομένῳ
|
ἡ |
Ῥέα·
καὶ
γὰρ
κύμβαλον
μετὰ |
| [15] |
δὲ
ἐχόμενοι
Σανίγαι,
ἵναπερ
καὶ
|
ἡ |
Σεβαστόπολις
ᾤκισται·
Σανιγῶν
βασιλεὺς
Σπαδάγας |
| [19] |
Ἀσίαν,
καὶ
τὰ
πολλὰ
κακὰ
|
ἡ |
στρατιὰ
τῶν
Ἑλλήνων
ὅτι
ἐν |
| [33] |
Συγχωρήσαντος
δὲ
γιγνώσκειν
ὅτι
ἀποχρῶσα
|
ἡ |
τιμή
ἐστιν.
Τὸ
δὲ
ἱερεῖον |
| [11] |
ὥσπερ
ἐν
τῷ
Μητρῴῳ
Ἀθήνησιν
|
ἡ |
τοῦ
Φειδίου.
Ἐνταῦθα
καὶ
ἡ |
| [24] |
Φαρνακείαν
εἴκοσιν
καὶ
ἑκατόν.
Αὕτη
|
ἡ |
Φαρνακεία
πάλαι
Κερασοῦς
ἐκαλεῖτο,
Σινωπέων |
| [11] |
τὸν
Φᾶσιν
ἐν
ἀριστερᾷ
ἵδρυται
|
ἡ |
Φασιανὴ
θεός.
Εἴη
δ'
ἂν |
| [5] |
τραγικόν,
Καὶ
τὴν
μὲν
ἐξαντλοῦμεν,
|
ἣ |
δ'
ἐπεισρέει.
ἀλλ'
οὐ
πλάγιόν |
| [12] |
μοι
ἀπὸ
τῆς
διπλῆς
τάφρου,
|
ἣ |
περιβέβληται
τῷ
τείχει,
ἄλλην
τάφρον |
| [12] |
ἐκβαλεῖν
ὡς
ἐπὶ
τὸν
ποταμόν,
|
ἣ |
τό
τε
ναύσταθμον
περιέξει
καὶ |
| [35] |
ὀγδοήκοντα
καὶ
ἑκατόν·
καὶ
ἡ
|
γῆ |
ἐν
κύκλῳ
τοῦ
λιμένος
Καρία |
| [5] |
Ἔπειτα
δὲ
ἄφνω
νεφέλη
ἐπαναστᾶσα
|
ἐξερράγη |
κατ'
εὖρον
μάλιστα,
καὶ
ἐπήνεγκεν |
| [17] |
καὶ
ὁποῖος
ὅρμος,
καὶ
ὅτι
|
πηγὴ |
ἐν
αὐτῷ
ψυχροῦ
καὶ
καθαροῦ |
| [16] |
τὴν
βασιλείαν
ἔχει.
~Μέχρι
μὲν
|
δὴ |
Ἀψάρου
ὡς
πρὸς
ἕω
ἐπλέομεν |
| [12] |
αὐτῷ
τῶν
βαρβάρων,
μήτι
γε
|
δὴ |
εἰς
κίνδυνον
καταστῆσαι
πολιορκίας
τοὺς |
| [36] |
τοῦ
Αἵμου
τὰς
ὑπωρείας,
αἳ
|
δὴ |
εἰς
τὸν
Πόντον
καθήκουσιν,
στάδιοι |
| [10] |
ὑπὲρ
δέκατον
ἔτος,
πλήν
γε
|
δὴ |
ὅτι
εἰς
τὸ
γλυκύτερον
μεταβάλλει. |
| [33] |
μηδὲ
ἀποφεύγειν
ἔτι.
Καὶ
τοῦτο
|
δὴ |
πολὺ
ἀνακεῖσθαι
τὸ
ἀργύριον
τῷ |
| [5] |
ἐκατέρωθεν
ἀφθόνως
τοῦ
ὕδατος,
τοῦτο
|
δὴ |
τὸ
τραγικόν,
Καὶ
τὴν
μὲν |
| [2] |
ἐπίγραμμα
καὶ
ἡμαρτημένως
γέγραπται,
οἷα
|
δὴ |
ὑπὸ
βαρβάρων
γραφέν.
ἔγνωκα
οὖν |
| [10] |
εἰς
αὐτόν,
ἀλλ'
ἐπειδὰν
εἰσβάλλωσιν
|
ἤδη |
εἰς
τὸν
ῥοῦν,
παραγγέλλεται
πᾶν |
| [16] |
ἐπ'
Ἀστέλεφον
καὶ
Διοσκουριάδα
καταφανῶς
|
ἤδη |
ἐπ'
ἀριστερὰ
τοῦ
Πόντου
ἐπλέομεν, |
| [2] |
σύ.
~Καὶ
οἱ
βωμοὶ
ἀνεστᾶσιν
|
ἤδη, |
λίθου
μέντοι
γε
τοῦ
τραχέος, |
| [20] |
μερίδος.
~Τὰ
δὲ
ἀπὸ
τοῦδε
|
ἤδη |
Παφλαγονία.
Ἀπὸ
Παρθενίου
ἐς
Ἄμαστριν |
| [16] |
μῆκος
τοῦ
Πόντου·
ἔνθεν
γὰρ
|
ἤδη |
πρὸς
ἄρκτον
ὁ
πλοῦς
ἡμῖν |
| [34] |
γίνονται,
ὃ
δὲ
τοῖς
πελάζουσιν
|
ἤδη |
τῇ
νήσῳ.
Οἳ
δὲ
καὶ |
| [19] |
ἐν
τῇδε
τῇ
χώρᾳ
ἔπαθεν,
|
ἐπειδὴ |
ἀπεχωρίσθησαν
οἱ
Ἁρκάδες
ἀπό
τε |
| [12] |
πολιορκίας
τοὺς
ἐν
αὐτῷ
φρουροῦντας.
|
ἐπειδὴ |
δὲ
καὶ
τὸν
ὅρμον
ἐχρῆν |
| [32] |
τῆς
θαλάσσης
βεβρεγμένοι
τὰ
πτερὰ
|
σπουδῇ |
αὖ
εἰσπέτονται
εἰς
τὸν
νεών, |
| [6] |
οἱ
ἧλοι,
καὶ
ὁ
κηρὸς
|
ἀπεξύσθη, |
ὡς
μηδενὸς
ἄλλου
ἢ
ξύλων |
| [37] |
ἡγήσατο,
ὅτε
τὰ
τελευταῖα
σὺν
|
Σεύθῃ |
τῷ
Θρᾳκὶ
ἐστράτευσεν.
Καὶ
περὶ |
| [6] |
εἰς
τὴν
ἠϊόνα
καὶ
συνέτριψεν.
|
Ἀπεσώθη |
μέντοι
πάντα,
οὐ
τὰ
ἱστία |
| [11] |
ἀριστερᾷ
ἵδρυται
ἡ
Φασιανὴ
θεός.
|
Εἴη |
δ'
ἂν
ἀπό
γε
τοῦ |
| [27] |
οὖν
ἐκ
Διοσκουριάδος
πρῶτος
ἂν
|
εἴη |
ὅρμος
ἐν
Πιτυοῦντι·
στάδιοι
τριακόσιοι |
| [19] |
ἀπὸ
Ὀξίνου
εἰς
Σανδαράκην
ἐνενήκοντα.
|
Σανδαράκη |
ὅρμος
ναυσὶ
σμικραῖς.
Ἐνθένδε
εἰς |
| [6] |
δύο
ἡμέρας
κατεῖχεν,
καὶ
ἦν
|
ἀνάγκη |
μένειν.
Ἐχρῆν
γὰρ
ἄρα
μηδὲ |
| [30] |
αὕτη
πάλαι
ἦν
Ἑλλὰς
πόλις
|
Ἰωνική, |
Μιλησίων
ἄποικος,
καὶ
μνήμη
ἐστὶν |
| [23] |
κώμη
ἐστίν,
καὶ
οὐδὲ
αὐτὴ
|
μεγάλη. |
Ἀπὸ
Κοτυώρων
ἐς
Μελάνθιον
ποταμὸν |
| [31] |
τῆς
Ταμυράκης
λίμνη
ἐστὶν
οὐ
|
μεγάλη. |
Καὶ
ἔνθεν
εἰς
τὰς
ἐκροὰς |
| [12] |
δὲ
καὶ
τὸν
ὅρμον
ἐχρῆν
|
ἀσφαλῆ |
εἶναι
ταῖς
ναυσὶ
καὶ
ὅσα |
| [5] |
μόνῃ
ἐχρώμεθα.
Ἔπειτα
δὲ
ἄφνω
|
νεφέλη |
ἐπαναστᾶσα
ἐξερράγη
κατ'
εὖρον
μάλιστα, |
| [6] |
ναυπηγησίμων
εἰς
τὴν
κατασκευήν,
ὧν
|
παμπόλλη, |
ὡς
οἶσθα,
ἀφθονία
ἐστὶν
κατὰ |
| [12] |
τῶν
ταύτῃ
πλεόντων.
Καὶ
τάφρος
|
διπλῆ |
περιβέβληται
τῷ
τείχει,
εὐρεῖα
ἑκατέρα. |
| [26] |
σοι
καὶ
τόνδε
τὸν
πλοῦν
|
μὴ |
ἀγνοοῦντι
βουλεύσασθαι.
~ὁρμηθεῖσιν
οὖν
ἐκ |
| [5] |
ὀλίγου
τὴν
θάλατταν
ἐποίησεν,
ὡς
|
μὴ |
κατὰ
τὰς
κώπας
μόνον
ἀλλὰ |
| [10] |
ἐν
ταῖς
ναυσίν·
εἰ
δὲ
|
μή, |
λόγος
κατέχει
ὅτι
οἱ
τούτου |
| [20] |
σαλεύοιεν
δ'
ἂν
ἀπαθεῖς,
εἰ
|
μὴ |
μέγας
χειμὼν
κατέχοι.
Ἀπὸ
δὲ |
| [30] |
πόλις
Ἰωνική,
Μιλησίων
ἄποικος,
καὶ
|
μνήμη |
ἐστὶν
αὐτῆς
ἐν
πολλοῖς
γράμμασιν. |
| [32] |
Ἡ
δὲ
νῆσος
ἀνθρώπων
μὲν
|
ἐρήμη |
ἐστίν,
νέμεται
δὲ
αἰξὶν
οὐ |
| [33] |
ἐν
τῷ
νεῷ
προσβάλλειν
τῇ
|
τιμῇ· |
εἰ
δὲ
ἔτι
ἀπαγορεύοι,
ἔτι |
| [33] |
δὲ
γιγνώσκειν
ὅτι
ἀποχρῶσα
ἡ
|
τιμή |
ἐστιν.
Τὸ
δὲ
ἱερεῖον
ἵστασθαι |
| [3] |
καὶ
οὗτοι
κἀκεῖνοι
τῷ
τε
|
Ἑρμῇ |
καὶ
τῷ
Φιλησίῳ·
τῷ
μὲν |
| [3] |
καὶ
ὃ
μέν
τις
τῷ
|
Ἑρμῇ, |
ὃ
δὲ
τῷ
Φιλησίῳ,
ὃ |
| [3] |
καὶ
τῷ
Φιλησίῳ·
τῷ
μὲν
|
Ἑρμῇ, |
ὅτι
τὸν
ἔγγονον
αὐτοῦ
τιμῶσιν, |
| [23] |
Σινωπέων
ἄποικον
εἶναι·
νῦν
δὲ
|
κώμη |
ἐστίν,
καὶ
οὐδὲ
αὐτὴ
μεγάλη. |
| [33] |
θῦσαι
ὅτι
περ
αὐτοὶ
τῇ
|
γνώμῃ |
ἐπιλέξαιντο
νεμόμενον,
τιμὴν
ἅμα
καταβάλλοντες |
| [34] |
καὶ
τῷ
κάλλει
καὶ
τῇ
|
ῥώμῃ |
τῆς
ψυχῆς
καὶ
τῷ
νέον |
| [11] |
Φᾶσιν
ἐν
ἀριστερᾷ
ἵδρυται
ἡ
|
Φασιανὴ |
θεός.
Εἴη
δ'
ἂν
ἀπό |
| [11] |
ἀμηγέπη
ἐξηλλαγμένη
ἀλλὰ
νεωτέρα
μοι
|
ἐφάνη |
εἶναι
τοῦ
χρόνου.
Λιθίνης
δέ |
| [16] |
Εὐξείνου,
ὁ
δὲ
Ἄψαρος
πέρας
|
ἐφάνη |
μοι
εἶναι
κατὰ
μῆκος
τοῦ |
| [11] |
ἐστίν,
καὶ
τὸ
σχῆμα
ἀμηγέπη
|
ἐξηλλαγμένη |
ἀλλὰ
νεωτέρα
μοι
ἐφάνη
εἶναι |
| [17] |
ἐνενήκοντα.
Ἔπειτα
Μέλαινα
ἄκρα
ὧδε
|
καλουμένη, |
πεντήκοντα
καὶ
ἑκατόν.
ἀπὸ
Μελαίνης |
| [5] |
δὲ
τοῖς
ταχυναυτεῖν
βουλομένοις.
Εἶτα
|
γαλήνη |
ἐπέλαβεν,
ὥστε
καὶ
ἡμεῖς
τῇ |
| [15] |
πάλαι
Διοσκουριὰς
ἐκαλεῖτο,
ἄποικος
Μιλησίων.
|
~Ἔθνη |
δὲ
παρημείψαμεν
τάδε.
Τραπεζουντίοις
μέν, |
| [31] |
τριακόσιοι·
ἔσω
δὲ
τῆς
Ταμυράκης
|
λίμνη |
ἐστὶν
οὐ
μεγάλη.
Καὶ
ἔνθεν |
| [5] |
ὥστε
καὶ
ἡμεῖς
τῇ
εἰρεσίᾳ
|
μόνῃ |
ἐχρώμεθα.
Ἔπειτα
δὲ
ἄφνω
νεφέλη |
| [29] |
Ἔπειτα
καταλέγουσιν
ὅσην
χώραν
ἐπῆλθον·
|
Πῇ |
μὲν
δίδυμον
χθονὸς
Εὐρώπης
μέγαν |
| [11] |
ἀγκύρας
ἐστίν,
καὶ
τὸ
σχῆμα
|
ἀμηγέπη |
ἐξηλλαγμένη
ἀλλὰ
νεωτέρα
μοι
ἐφάνη |
| [28] |
στάδιοι.
ἐνθένδε
εἰς
ἄκραν,
ἵναπερ
|
σκέπη |
ἐστὶν
ἀνέμου
θρασκίου
καὶ
βορρᾶ, |
| [10] |
τὰ
βοσκήματα
οἱ
προσοικοῦντες
τῇ
|
θαλάσσῃ |
ἐπὶ
τὴν
θάλασσαν
κατάγουσιν
καὶ |
| [17] |
καὶ
ὅτι
ὗλαι
πρὸς
τῇ
|
θαλάσσῃ |
ξύλων
ναυπηγησίμων,
καὶ
αὗται
ἔνθηροι, |
| [10] |
πρὸς
τούτου,
ὅτι
ἐπιπλεῖ
τῇ
|
θαλάσσῃ, |
οὐχὶ
δὲ
συμμίγνυται,
καθάπερ
τῷ |
| [17] |
ἂν
πρὸς
τῇ
πέτρᾳ
τῇ
|
ἀνεχούσῃ |
οὐ
πόρρω
ἀπὸ
τοῦ
ποταμοῦ |
| [17] |
ὁρμίζοιτο
ἂν
πρὸς
τῇ
πέτρᾳ
|
τῇ |
ἀνεχούσῃ
οὐ
πόρρω
ἀπὸ
τοῦ |
| [33] |
ἄμεινον
θῦσαι
ὅτι
περ
αὐτοὶ
|
τῇ |
γνώμῃ
ἐπιλέξαιντο
νεμόμενον,
τιμὴν
ἅμα |
| [5] |
καὶ
ἠνύτομεν
μόγις
καὶ
χαλεπῶς
|
τῇ |
εἰρεσίᾳ,
καὶ
μέντοι
πολλὰ
παθόντες |
| [5] |
γαλήνη
ἐπέλαβεν,
ὥστε
καὶ
ἡμεῖς
|
τῇ |
εἰρεσίᾳ
μόνῃ
ἐχρώμεθα.
Ἔπειτα
δὲ |
| [6] |
τῷ
Πόντῳ,
σκίρωνος
δὲ
ἐν
|
τῇ |
Ἑλλάδι
καλουμένου.
Εἰς
δὲ
τὴν |
| [10] |
πάντα
τὰ
βοσκήματα
οἱ
προσοικοῦντες
|
τῇ |
θαλάσσῃ
ἐπὶ
τὴν
θάλασσαν
κατάγουσιν |
| [17] |
ὕδατος,
καὶ
ὅτι
ὗλαι
πρὸς
|
τῇ |
θαλάσσῃ
ξύλων
ναυπηγησίμων,
καὶ
αὗται |
| [10] |
καὶ
πρὸς
τούτου,
ὅτι
ἐπιπλεῖ
|
τῇ |
θαλάσσῃ,
οὐχὶ
δὲ
συμμίγνυται,
καθάπερ |
| [16] |
Καυκάσου
κορυφή
τις
ἐδείκνυτο
Στρόβιλος
|
τῇ |
κορυφῇ
ὄνομα
ἵναπερ
ὁ
Προμηθεὺς |
| [4] |
πεπόνθασιν.
~Ἐκ
Τραπεζοῦντος
δὲ
ὁρμηθέντες
|
τῇ |
μὲν
πρώτῃ
εἰς
Ὕσσου
λιμένα |
| [18] |
ἠπείρου,
ἄλλοι
εἴκοσι.
Λιμὴν
ὑπὸ
|
τῇ |
νησῖδι.
Καὶ
ἔνθεν
εἰς
Χηλὰς |
| [33] |
καὶ
τάδε
ἱστοροῦσιν.
Τῶν
προσεσχηκότων
|
τῇ |
νήσῳ
ἱερεῖα
τοὺς
μὲν
ἐξεπίτηδες |
| [32] |
Ὄρνιθες
δὲ
πολλοὶ
αὐλίζονται
ἐν
|
τῇ |
νήσῳ,
λάροι
καὶ
αἴθυιαι
καὶ |
| [34] |
ὃ
δὲ
τοῖς
πελάζουσιν
ἤδη
|
τῇ |
νήσῳ.
Οἳ
δὲ
καὶ
τὸν |
| [34] |
τὸν
Ἀχιλλέα
τοῖς
μὲν
προσχοῦσι
|
τῇ |
νήσῳ,
τοῖς
δὲ
καὶ
πλέουσιν, |
| [34] |
νέον
μεταλλάξαι
ἐξ
ἀνθρώπων
καὶ
|
τῇ |
Ὁμήρου
ἐπ'
αὐτῷ
ποιήσει
καὶ |
| [17] |
πλοῖα
μικρὰ
ὁρμίζοιτο
ἂν
πρὸς
|
τῇ |
πέτρᾳ
τῇ
ἀνεχούσῃ
οὐ
πόρρω |
| [22] |
τῆς
Περσῶν,
νῦν
δὲ
ὑπὸ
|
τῇ |
Ῥωμαίων
ἐπικρατείᾳ
ῥέει,
οὐκ
ἀπὸ |
| [34] |
τεκμαιρόμενος
καὶ
τῷ
κάλλει
καὶ
|
τῇ |
ῥώμῃ
τῆς
ψυχῆς
καὶ
τῷ |
| [36] |
πόλεις
Ἑλληνίδες
εἰσίν,
ᾠκισμέναι
ἐν
|
τῇ |
Σκυθίᾳ,
ἐν
ἀριστερᾷ
ἐσπλέοντι
εἰς |
| [7] |
εἰσιν
ἱδρυμέναι.
Καὶ
τὴν
μισθοφορὰν
|
τῇ |
στρατιᾷ
ἔδωκα
καὶ
τὰ
ὅπλα |
| [19] |
νέμονται,
ὧν
καὶ
Ξενοφῶν
ἐν
|
τῇ |
συγγραφῇ
μνήμην
ἐποιήσατο
ὅτι
μαχιμώτατοι |
| [34] |
τινὰ
καὶ
ἄλλον
ἥρωα
εἶναι,
|
τῇ |
τε
εὐγενείᾳ
τεκμαιρόμενος
καὶ
τῷ |
| [12] |
ἵναπερ
κάθηνται
τετρακόσιοι
στρατιῶται
ἐπίλεκτοι,
|
τῇ |
τε
φύσει
τοῦ
χωρίου
ὀχυρώτατον |
| [33] |
χρησμοὺς
ἐν
τῷ
νεῷ
προσβάλλειν
|
τῇ |
τιμῇ·
εἰ
δὲ
ἔτι
ἀπαγορεύοι, |
| [19] |
τῶν
Ἑλλήνων
ὅτι
ἐν
τῇδε
|
τῇ |
χώρᾳ
ἔπαθεν,
ἐπειδὴ
ἀπεχωρίσθησαν
οἱ |
| [22] |
πόλις
Ἑλληνίς,
Ἀθηναίων
ἄποικος,
ἐπὶ
|
θαλάττῃ |
οἰκεῖται.
Ἀπὸ
δὲ
Ἀμισοῦ
εἰς |
| [19] |
Τίον,
πόλιν
Ἑλληνίδα
Ἰωνικήν,
ἐπὶ
|
θαλάττῃ |
οἰκουμένην,
Μιλησίων
καὶ
ταύτην
ἄποικον, |
| [1] |
λέγει
ὁ
Ξενοφῶν
ἐκεῖνος,
ἐπὶ
|
θαλάττῃ |
ᾠκισμένην,
Σινωπέων
ἄποικον,
καὶ
τὴν |
| [30] |
Παντικαπαίου
εἰς
κώμην
Καζέκα
ἐπὶ
|
θαλάττῃ |
ᾠκισμένην
στάδιοι
εἴκοσι
καὶ
τετρακόσιοι. |
| [23] |
δὲ
κώμη
ἐστίν,
καὶ
οὐδὲ
|
αὐτὴ |
μεγάλη.
Ἀπὸ
Κοτυώρων
ἐς
Μελάνθιον |
| [32] |
Ἀχιλλέα.
Καὶ
νεώς
ἐστιν
ἐν
|
αὐτῇ |
τοῦ
Ἀχιλλέως,
καὶ
ξόανον
τῆς |
| [27] |
τοῦτο
ἔτι
ἡ
δόξα
ἡ
|
αὐτὴ |
ὑπὲρ
αὐτῶν
κατέχει.
Ἐκ
δὲ |
| [24] |
πάλαι
Κερασοῦς
ἐκαλεῖτο,
Σινωπέων
καὶ
|
αὕτη |
ἄποικος.
Ἐνθένδε
ἐς
τὴν
Ἀρητιάδα |
| [6] |
αὐτοῦ
ἐνεωλκήσαμεν,
πλὴν
τῆς
τριήρους·
|
αὕτη |
γὰρ
πέτρᾳ
τινὶ
ὑφορμοῦσα
ἀσφαλῶς |
| [24] |
εἰς
Φαρνακείαν
εἴκοσιν
καὶ
ἑκατόν.
|
Αὕτη |
ἡ
Φαρνακεία
πάλαι
Κερασοῦς
ἐκαλεῖτο, |
| [30] |
στάδιοι
ὀγδοήκοντα
καὶ
διακόσιοι.
Καὶ
|
αὕτη |
πάλαι
ἦν
Ἑλλὰς
πόλις
Ἰωνική, |
| [4] |
ταύτῃ
ἐγυμνάσαμεν·
ἡ
γὰρ
τάξις
|
αὕτη, |
ὡς
οἶσθα,
πεζῶν
ἐστιν
καὶ |
| [4] |
κατήραμεν
καὶ
τοὺς
πεζοὺς
τοὺς
|
ταύτῃ |
ἐγυμνάσαμεν·
ἡ
γὰρ
τάξις
αὕτη, |
| [5] |
πλάγιόν
γε
ἦν
τὸ
κλυδώνιον.
|
Ταύτῃ |
καὶ
ἠνύτομεν
μόγις
καὶ
χαλεπῶς |
| [12] |
ἐπιτηδειοτάτῳ
κεῖσθαι
πρὸς
ἀσφάλειαν
τῶν
|
ταύτῃ |
πλεόντων.
Καὶ
τάφρος
διπλῆ
περιβέβληται |
| [17] |
καὶ
ἑκατόν,
καί
ἐστιν
στενότατον
|
ταύτῃ |
τὸ
στόμα
τοῦ
Πόντου
καλούμενον, |
| [4] |
Τραπεζοῦντος
δὲ
ὁρμηθέντες
τῇ
μὲν
|
πρώτῃ |
εἰς
Ὕσσου
λιμένα
κατήραμεν
καὶ |
| [6] |
τὰ
ἱστία
μόνον
καὶ
τὰ
|
σκεύη |
τὰ
ναυτικὰ
καὶ
οἱ
ἄνθρωποι, |
| [19] |
ὧν
καὶ
Ξενοφῶν
ἐν
τῇ
|
συγγραφῇ |
μνήμην
ἐποιήσατο
ὅτι
μαχιμώτατοι
εἶεν |
| [16] |
κορυφή
τις
ἐδείκνυτο
Στρόβιλος
τῇ
|
κορυφῇ |
ὄνομα
ἵναπερ
ὁ
Προμηθεὺς
κρεμασθῆναι |
| [16] |
τὰς
Κελτικάς.
Καὶ
τοῦ
Καυκάσου
|
κορυφή |
τις
ἐδείκνυτο
Στρόβιλος
τῇ
κορυφῇ |
| [32] |
τὸν
νεών.
Ἐπειδὰν
δὲ
καλῶς
|
ἔχῃ, |
οἳ
δὲ
ἐκκαλλύνουσιν
αὖ
τὸ |