HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Les Topiques, livre VII

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ο  =  12 formes différentes pour 150 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[7, 3]   ὁποίου ἂν μάλιστα φανερὸς     ἐναντίος ὁρισμός. Ὅλους μὲν οὖν
[7, 1]   (δῆλον γὰρ ὅτι ἐὰν ἐξέλθῃ     ἀήρ, κενὸν μὲν οὐχ ἧττον
[7, 3]   κατὰ μέρος ἐπισκοποῦντα. Εἰ γὰρ     ἀντικείμενος τοῦ ἀντικειμένου, καὶ τὸν
[7, 3]   δῆλον ὅτι ὁρισμὸς ἂν εἴη     ἀποδοθείς. οὐκ ἀναγκαῖον τῶν
[7, 2]   ὅτι οὐκ ἂν εἴη ὁρισμὸς     ἀποδοθεὶς λόγος. Τῶν δὲ κατασκευαστικῶν
[7, 5]   ἀντιστρέφειν, εἰ μέλλει ἴδιος εἶναι     ἀποδοθεὶς ὅρος. Ἀνασκευάζοντα δ´ οὐκέτι
[7, 3]   οὐκ ἐνδέχεται· εἰ δὲ μή,     αὐτὸς ὁρισμὸς τῶν ἐναντίων ἔσται.
[7, 3]   τοῦδε ὅδε τοῦδε ὁρισμός,     δὲ ἧττον ὁρισμός, καὶ
[7, 1]   δικαιοσύνη ταὐτὸν τῇ ἀνδρείᾳ, καὶ     δίκαιος τῷ ἀνδρείῳ καὶ τὸ
[7, 3]   τοῦδε καὶ ὅδε τοῦδε, εἰ     ἕτερος τοῦ ἑτέρου, καὶ
[7, 1]   βίων αἱρετώτατος σπουδαῖος καὶ     εὐδαίμων· ἓν γὰρ τὸ αἱρετώτα
[7, 1]   ἀποδείκνυσιν· οὐ γὰρ εἷς ἀριθμῷ     εὐδαίμων καὶ σπουδαῖος βίος,
[7, 2]   δηλοῖ τό τ´ ὄνομα καὶ     λόγος, (δῆλον ὅτι οὐκ ἂν
[7, 5]   περί τινος τῶν ὑπὸ τοὔνομα  (ὁ   λόγος. Εἴ τε καὶ καθόλου
[7, 5]   ἐπιχειρεῖν· εἴτε γὰρ μὴ ἴδιος     λόγος, εἴτε μὴ γένος τὸ
[7, 4]   τῶν εἰδῶν σκοπεῖν εἰ ἐφαρμόττει     λόγος, ἐπειδὴ συνώνυμον τὸ εἶδός
[7, 5]   τὸ ἀποδοθὲν καὶ ὅτι ἴδιος     λόγος) καὶ ἔτι παρὰ ταῦτα
[7, 5]   δηλοῖ τὸ τί ἦν εἶναι     λόγος, καὶ τοῦτο καλῶς δεῖ
[7, 5]   οὐδενὸς ὧν τοὔνομα κατηγορεῖται καὶ     λόγος κατηγορεῖται. Τὸ δ´ ἀνάπαλιν
[7, 5]   ἀναγκαῖον προσδεῖξαι, ὅτι καθ´ ὧν     λόγος (μὴ κατηγορεῖται τοὔνομα κατηγορεῖται.
[7, 3]   ἕτερος τοῦ ἑτέρου, καὶ     λοιπὸς τοῦ λοιποῦ. Ἑνὸς δ´
[7, 1]   δέχεται μὴ ἅμα δέ· καθάπερ     μᾶλλον ἐρῶν οὐ μᾶλλον ἐπιθυμεῖ
[7, 3]   δὲ ἧττον ὁρισμός, καὶ     μᾶλλον. Καὶ εἰ ὁμοίως ὅδε
[7, 3]   κατηγοροῖτο. Καθόλου δ´ εἰπεῖν, ἐπεὶ     ὁρισμός ἐστιν ἐκ γένους καὶ
[7, 5]   μὴ μόνῳ δέ, ἀνῃρημένος γίνεται     ὁρισμός. Ὁμοίως δὲ καὶ περὶ
[7, 5]   ἐν τῷ λόγῳ, ἀνῃρημένος γίνεται     (ὁρισμός. Πρὸς δὲ τὰ ἄλλα
[7, 5]   τοῦ πράγματος κατηγορεῖται, ἄδηλον πότερον     ῥηθεὶς ἕτερος αὐτοῦ ὁρισμός
[7, 1]   εἷς ἀριθμῷ εὐδαίμων καὶ     σπουδαῖος βίος, ὥστ´ οὐκ ἀναγκαῖον
[7, 1]   ἐπειδὴ πάντων τῶν βίων αἱρετώτατος     σπουδαῖος καὶ εὐδαίμων· ἓν
[7, 3]   ἐστι τοῦ πράγματος κατηγορεῖται, (ὅτι     ταῦτα ἔχων λόγος ὅρος ἐξ
[7, 5]   ἐστιν, ἐπειδὴ ὁρισμός ἐστι λόγος     τὸ τί ἦν εἶναι σημαίνων.
[7, 3]   (Εἰ γάρ ἐστιν ὅρος λόγος     τὸ τί ἦν εἶναι τῷ
[7, 3]   ἐκ γένους καὶ διαφορῶν (ἂν     τοῦ ἐναντίου ὁρισμὸς φανερὸς ᾖ,
[7, 3]   ἐναντίου ὁρισμὸς φανερὸς ᾖ, καὶ     τοῦ προκειμένου ὁρισμὸς φανερὸς ἔσται.
[7, 4]   τῶν συστοίχων καὶ τῶν πτώσεων.  Διὸ   καὶ δεῖ μάλιστα κατέχειν καὶ
[7, 1]   εἰ μέλλει ὅτι ταὐτὸν ἀποδείκνυσθαι.  Διὸ   καὶ Ξενοκράτης οὐκ ἀποδείκνυσιν· οὐ
[7, 1]   ἄμφω αἱρετώτατοι, ἀλλὰ τὸν ἕτερον  ὑπὸ   τὸν (ἕτερον. Πάλιν σκοπεῖν εἰ
[7, 2]   γὰρ ἀπόχρη δεῖξαι ταὐτὸν τὸ  ὑπὸ   τὸν λόγον καὶ τοὔνομα πρὸς
[7, 1]   ἀλλὰ περιέχεσθαι μὲν τὸν ἕτερον  ὑπὸ   τοῦ ἑτέρου ἀναγκαῖον, καθάπερ οἱ
[7, 5]   εἰ καὶ παντὶ ὑπάρχει τῷ  ὑπὸ   τοὔνομα μὴ μόνῳ δέ, ἀνῃρημένος
[7, 5]   οὐκ ἀληθεύεται περί τινος τῶν  ὑπὸ   τοὔνομα (ὁ λόγος. Εἴ τε
[7, 5]   (παντί τε (γὰρ δεῖ τῷ  ὑπὸ   τοὔνομα τὸν κατασκευάζοντα δεικνύναι ὅτι
[7, 1]   ἐὰν μὴ περιέχωνται οἱ ἕτεροι  ὑπὸ   τῶν ἑτέρων. Ἀναγκαῖον γὰρ (τοὺς
[7, 1]   εἴπερ μὴ περιέχονται οἱ ἕτεροι  ὑπὸ   τῶν ἑτέρων· πάντων γὰρ τῶν
[7, 1]   ἑτέρου ἀναγκαῖον, καθάπερ οἱ Λακεδαιμόνιοι  ὑπὸ   τῶν Πελοποννησίων, εἰ δὲ μή,
[7, 1]   καὶ εὐδαίμων· ἓν γὰρ  τὸ   αἱρετώτα (τον καὶ μέγιστον. Ὁμοίως
[7, 5]   ῥᾷον, οὕτω καὶ ἐπὶ τούτων  τὸ   ἀνασκευάσαι τοῦ κατασκευάσαι. Ἐπὶ δὲ
[7, 5]   καθόλου δέοι ἀνασκευάσαι, οὐδ´ ὣς  τὸ   ἀντιστρέφειν ἀναγκαῖον ἐπὶ τοῦ ἀνασκευάζειν·
[7, 3]   ὧδε. Πρῶτον μὲν οὖν ὅτι  τὸ   ἀποδοθὲν γένος ὀρθῶς ἀποδέδοται. Εἰ
[7, 5]   λόγος, εἴτε μὴ γένος  τὸ   ἀποδοθέν, εἴτε μὴ ὑπάρχει τι
[7, 5]   (τὰ εἰρημένα καὶ ὅτι γένος  τὸ   ἀποδοθὲν καὶ ὅτι ἴδιος
[7, 3]   δῆλον ὅτι τοῦ προκειμένου ἤτοι  τὸ   αὐτὸ γένος ἂν κατηγοροῖτο ὅπερ
[7, 1]   θάτερον τῶν αὐτῶν τούτων κατὰ  τὸ   αὐτὸ μάλιστα λέγεται, καθάπερ Ξενοκράτης
[7, 1]   ὅτι ἓν ἀριθμῷ δεῖ εἶναι  τὸ   βέλτιστον καὶ μέγιστον λεγόμενον, εἰ
[7, 1]   ἔδει (δηλοῦν· οὐ δηλοῖ δέ·  τὸ   γὰρ διπλάσιον καὶ πολλαπλάσιον οὐ
[7, 1]   πρός τι δηλοῖ. Πάλιν εἰ  (τὸ   γένος ἑκατέρου μὴ ταὐτόν, ἀλλὰ
[7, 5]   καὶ περὶ τὸ ἴδιον καὶ  τὸ   γένος ἔχει· ἐν ἀμφοτέροις γὰρ
[7, 5]   ὅτι ἐν τῷ τί ἐστι  τὸ   γένος καὶ αἱ διαφοραὶ κατηγοροῦνται·
[7, 3]   κατηγοροῖντ´ ἄν, ὥστ´ ἐπεὶ καὶ  τὸ   γένος καὶ αἱ διαφοραὶ ὀρθῶς
[7, 5]   ὑπάρχει τὸ γένος, οὐδέπω ἀνῄρηται  τὸ   γένος· ὁμοίως δὲ καὶ τὸ
[7, 5]   δὲ μὴ ὡς ἴδιον ὑπάρχει  τὸ   γένος, οὐδέπω ἀνῄρηται τὸ γένος·
[7, 5]   κατηγορεῖται καὶ λόγος κατηγορεῖται.  Τὸ   δ´ ἀνάπαλιν οὐκ ἀναγκαῖον προσδεῖξαι,
[7, 5]   ἀπόχρη ἑνὶ δεῖξαι μὴ ὑπάρχον.  Τὸ   δ´ ἐπὶ μέρους ἀνάπαλιν ῥᾷον
[7, 1]   κακόν, τὸ μὲν ἀρετὴ  τὸ   δ´ ἐπιστήμη. εἰ τὸ
[7, 1]   τὸ μὲν ἕτερον ἀναιρεῖται αὐτῶν,  τὸ   δ´ ἕτερον οὔ. Ὥστ´ οὐ
[7, 5]   ἀποδοθέντι λόγῳ τὸ μὲν γένος  τὸ   δὲ διαφορά, καὶ ὅτι ἐν
[7, 3]   ἀδικίας· τὸ μὲν γὰρ ἀρετὴ  τὸ   δὲ κακία ψυχῆς, ὥστε τὸ
[7, 1]   ταὐτόν, ἀλλὰ τὸ μὲν ἀγαθὸν  τὸ   δὲ κακόν, τὸ μὲν
[7, 1]   τὸ μὲν δέχεται τὸ μᾶλλον  τὸ   δὲ μή, εἰ ἄμφω
[7, 1]   ἀμφότερα, ἀλλὰ τὸ μὲν ποιὸν  τὸ   δὲ ποσὸν πρός τι
[7, 3]   τὸ ἐναντίον ἐν τῷ ἐναντίῳ,  τὸ   δὲ προκείμενον μὴ ἔστιν ἐν
[7, 3]   μέλανος· τὸ μὲν γὰρ διακριτικὸν  τὸ   (δὲ συγκριτικὸν ὄψεως. Ὥστ´ εἰ
[7, 5]   ὑπάρχει δεικτέον· ἀνασκευάζοντι δ´ ἱκανὸν  τὸ   δεῖξαι μὴ ὑπάρχον τινὶ
[7, 5]   ἀνασκευάζειν· ἀπόχρη γὰρ ἀνασκευάζοντι καθόλου  τὸ   δεῖξαι ὅτι κατ´ οὐδενὸς ὧν
[7, 5]   δεῖξαι τὸ καθόλου· ἀπόχρη γὰρ  τὸ   δεῖξαι ὅτι οὐκ ἀληθεύεται περί
[7, 5]   ὥσπερ καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις  τὸ   διαφθεῖραι τοῦ ποιῆσαι ῥᾷον, οὕτω
[7, 1]   δίκαιος τῷ ἀνδρείῳ καὶ  τὸ   δικαίως τῷ ἀνδρείως. Ὁμοίως δὲ
[7, 4]   ἐφαρμόττει λόγος, ἐπειδὴ συνώνυμον  τὸ   εἶδός ἐστιν. Ἔστι δὲ χρήσιμον
[7, 5]   ἀναιρεῖν μὲν γὰρ ῥᾷον διὰ  τὸ   ἐκ πολλῶν ὡς ἐπὶ τὸ
[7, 5]   τινὶ δέδεικται μὴ ὑπάρχον, ἀνῄρηται  τὸ   ἐν ἀρχῇ. Ἔτι κατασκευάζοντι μὲν
[7, 3]   γένος ὀρθῶς ἀποδέδοται. Εἰ γὰρ  τὸ   ἐναντίον ἐν τῷ ἐναντίῳ, τὸ
[7, 3]   ὁρισμὸς φανερὸς ἔσται. Ἐπεὶ γὰρ  τὸ   ἐναντίον ἐν τῷ αὐτῷ
[7, 4]   ἐπὶ τὰ καθ´ ἕκαστα καὶ  τὸ   ἐπὶ τῶν εἰδῶν σκοπεῖν εἰ
[7, 3]   λήθη ἐστὶν ἀποβολὴ ἐπιστήμης, καὶ  τὸ   ἐπιλανθάνεσθαι ἀποβάλλειν ἐπιστήμην ἔσται καὶ
[7, 3]   ἐπιλανθάνεσθαι ἀποβάλλειν ἐπιστήμην ἔσται καὶ  τὸ   ἐπιλελῆσθαι ἀποβεβληκέναι ἐπιστήμην. Ἑνὸς οὖν
[7, 3]   τὸ ὑγιεινὸν ποιητικὸν ὑγιείας, καὶ  τὸ   εὐεκτικὸν ποιητικὸν εὐεξίας ἔσται καὶ
[7, 5]   ἐπὶ τὸ πολὺ ἐν συμπλοκῇ  τὸ   ἴδιον ἀποδίδοται, ὥστ´ ἀνασκευάζειν μὲν
[7, 5]   πρὸς τὸν ὁρισμόν, καὶ πρὸς  τὸ   ἴδιον ἁρμόσει λέγεσθαι (παντί τε
[7, 5]   ὁρισμός. Ὁμοίως δὲ καὶ περὶ  τὸ   ἴδιον καὶ τὸ γένος ἔχει·
[7, 5]   δεῖ πεποιηκέναι. Τῶν δ´ ἄλλων  τὸ   ἴδιον μάλιστα τοιοῦτον· ἀναιρεῖν μὲν
[7, 5]   τὸ γένος· ὁμοίως δὲ καὶ  τὸ   ἴδιον οὐκ ἀναγκαῖον (ὡς γένος,
[7, 5]   Ἀνασκευάζοντα δ´ οὐκέτι ἀνάγκη δεῖξαι  τὸ   καθόλου· ἀπόχρη γὰρ τὸ δεῖξαι
[7, 2]   τὸν λόγον καὶ τοὔνομα πρὸς  τὸ   κατασκευάσαι ὅτι ὁρισμός, ἀλλὰ καὶ
[7, 1]   ἐξ ὑποθέσεως ὑπάρξαι, καθάπερ τοῖς  τὸ   κενὸν καὶ τὸ πλῆρες ἀέρος
[7, 1]   δ´ ἑκάτερον ἓν ἀριθμῷ εἶναι  τὸ   λεγόμενον μέγιστον αἱρετώτατον· εἰ
[7, 1]   τοῦ αὐτοῦ ἀφ´ ἑκατέρου ἀφαιρεθέντος  τὸ   λοιπὸν ἕτερον, οἷον εἰ διπλάσιον
[7, 1]   μᾶλλον, εἰ τὸ μὲν δέχεται  τὸ   μᾶλλον τὸ δὲ μή,
[7, 1]   γένος ἑκατέρου μὴ ταὐτόν, ἀλλὰ  τὸ   μὲν ἀγαθὸν τὸ δὲ κακόν,
[7, 1]   ἀγαθὸν τὸ δὲ κακόν,  τὸ   μὲν ἀρετὴ τὸ δ´ ἐπιστήμη.
[7, 3]   οἷον κατὰ δικαιοσύνης καὶ ἀδικίας·  τὸ   μὲν γὰρ ἀρετὴ τὸ δὲ
[7, 3]   κατηγορεῖσθαι, καθάπερ λευκοῦ καὶ μέλανος·  τὸ   μὲν γὰρ διακριτικὸν τὸ (δὲ
[7, 1]   τὸ δ´ ἐπιστήμη. εἰ  τὸ   μὲν γένος ταὐτόν, αἱ δὲ
[7, 5]   τῶν ἐν τῷ ἀποδοθέντι λόγῳ  τὸ   μὲν γένος τὸ δὲ διαφορά,
[7, 1]   Ἔτι ἐκ τοῦ μᾶλλον, εἰ  τὸ   μὲν δέχεται τὸ μᾶλλον τὸ
[7, 1]   εἴτ´ ἀληθοῦς (οὐδὲν γὰρ διαφέρει)  τὸ   μὲν ἕτερον ἀναιρεῖται αὐτῶν, τὸ
[7, 5]   κατασκευάσαι. Ἐπὶ δὲ τοῦ συμβεβηκότος  τὸ   μὲν καθόλου ῥᾷον ἀνασκευάζειν
[7, 1]   ἑνὶ γένει κατηγορίας ἀμφότερα, ἀλλὰ  τὸ   μὲν ποιὸν τὸ δὲ ποσὸν
[7, 3]   (γὰρ ἕκαστον τῶν εἰρημένων πρὸς  τὸ   οἰκεῖον τέλος ἔχει, ὥστ´ εἰ
[7, 1]   αὐτῷ ἑκάτερον προστιθέμενον μὴ ποιεῖ  τὸ   ὅλον ταὐτόν. εἰ τοῦ
[7, 1]   καθάπερ τοῖς τὸ κενὸν καὶ  τὸ   πλῆρες ἀέρος ταὐτὸν φάσκουσιν (δῆλον
[7, 3]   εἰ ἑνὸς αὐτῶν ὁρισμός ἐστι  τὸ   ποιητικὸν εἶναι τοῦ τέλους, καὶ
[7, 5]   τῶν εἰρημένων· ὡς γὰρ ἐπὶ  τὸ   πολὺ ἐν συμπλοκῇ τὸ ἴδιον
[7, 5]   τὸ ἐκ πολλῶν ὡς ἐπὶ  τὸ   πολύ· κατασκευάζειν (δὲ χαλεπώτατον, ὅτι
[7, 5]   ἐπιχειρεῖν· μόνα γὰρ τὰ πρὸς  τὸ   συμβεβη: κὸς κοινὰ πάντων τῶν
[7, 5]   πράγματος. Ῥᾷστον δὲ πάντων κατασκευάσαι  τὸ   συμβεβηκός· ἐν μὲν γὰρ τοῖς
[7, 5]   ἱκανὸν δεῖξαι. Ἀνασκευάζειν δὲ χαλεπώτατον  τὸ   συμβεβηκός, ὅτι ἐλάχιστα ἐν αὐτῷ
[7, 5]   οὐκ ἀναγκαῖον (ὡς γένος, οὐδὲ  τὸ   συμβεβηκὸς ὡς γένος ἴδιον,
[7, 4]   γὰρ ἐνεργότατοι τῶν λοιπῶν, οἷον  τό   τ´ ἐπιβλέπειν ἐπὶ τὰ καθ´
[7, 2]   εἰ γὰρ μὴ ταὐτὸν δηλοῖ  τό   τ´ ὄνομα καὶ λόγος,
[7, 2]   εἰρημένων ὅτι ἅπαντες οἱ πρὸς  τὸ   ταὐτὸν ἀνασκευαστικοὶ τόποι καὶ πρὸς
[7, 1]   κατηγορεῖσθαι δεῖ. (Ἔτι ἐπεὶ πολλαχῶς  τὸ   ταὐτὸν λέγεται, σκοπεῖν εἰ καθ´
[7, 1]   ταὐτόν. Οἱ μὲν οὖν πρὸς  τὸ   ταὐτὸν τόποι τοσοῦτοι λέγονται. ~Δῆλον
[7, 5]   ἔτι παρὰ ταῦτα ὅτι δηλοῖ  τὸ   τί ἦν εἶναι λόγος,
[7, 5]   ἐπειδὴ ὁρισμός ἐστι λόγος  τὸ   τί ἦν εἶναι σημαίνων. Δῆλον
[7, 3]   γάρ ἐστιν ὅρος λόγος  τὸ   τί ἦν εἶναι τῷ πράγματι
[7, 3]   ὅρον συλλογίζονται, ἀλλὰ πάντες ἀρχὴν  τὸ   τοιοῦτον λαμβάνουσιν, οἷον οἵ τε
[7, 4]   εἶδός ἐστιν. Ἔστι δὲ χρήσιμον  τὸ   τοιοῦτον πρὸς τοὺς τιθεμένους ἰδέας
[7, 1]   (λεγομένων ἀντιθέσεων· οὐδὲν γὰρ διαφέρει  τὸ   τούτῳ τούτῳ ἀντικείμενον λαβεῖν,
[7, 1]   τρόπων (ἐλέγετο δὲ κυριώτατα ταὐτὸν  (τὸ   τῷ ἀριθμῷ ἕν) σκοπεῖν ἔκ
[7, 3]   ἐχόντων πρὸς ἄλληλα. Εἰ γὰρ  τὸ   ὑγιεινὸν ποιητικὸν ὑγιείας, καὶ τὸ
[7, 2]   οὐ γὰρ ἀπόχρη δεῖξαι ταὐτὸν  τὸ   ὑπὸ τὸν λόγον καὶ τοὔνομα
[7, 3]   τὸ φθαρτικῶς διαλυτικῶς, εἴ τε  τὸ   φθαρτικὸν διαλυτικὸν οὐσίας, καὶ
[7, 3]   τὸ φθείρεσθαι διαλύεσθαι οὐσίαν καὶ  τὸ   φθαρτικῶς διαλυτικῶς, εἴ τε τὸ
[7, 3]   φθορὰ διάλυσις οὐσίας, καὶ  τὸ   φθείρεσθαι διαλύεσθαι οὐσίαν καὶ τὸ
[7, 3]   τὸ δὲ κακία ψυχῆς, ὥστε  τὸ   ψυχῆς διαφορὰ ἐν ἀμφοῖν λέγεται
[7, 3]   εὐεκτικὸν ποιητικὸν εὐεξίας ἔσται καὶ  τὸ   ὠφέλιμον ποιητικὸν ἀγαθοῦ. Ὁμοίως (γὰρ
[7, 1]   τῶν ῥηθέντων περὶ ταὐτοῦ τρόπων  (ἐλέγετο   δὲ κυριώτατα ταὐτὸν (τὸ τῷ
[7, 5]   γίνεται, καθάπερ ἐπὶ τοῦ ὁρισμοῦ  ἐλέγετο)   Περὶ δὲ τοῦ γένους, ὅτι
[7, 3]   ὅτι εἰρημένη τούτου ἂν  κατηγοροῖτο.   Καθόλου δ´ εἰπεῖν, ἐπεὶ
[7, 3]   ἤτοι τὸ αὐτὸ γένος ἂν  κατηγοροῖτο   ὅπερ καὶ (τοῦ ἐναντίου, αἱ
[7, 4]   εἰ μεταφέρων εἴρηκε τοὔνομα  αὐτὸ   αὑτοῦ κατηγόρηκεν ὡς ἕτερον. Καὶ
[7, 3]   ὅτι τοῦ προκειμένου ἤτοι τὸ  αὐτὸ   γένος ἂν κατηγοροῖτο ὅπερ καὶ
[7, 1]   τῶν αὐτῶν τούτων κατὰ τὸ  αὐτὸ   μάλιστα λέγεται, καθάπερ Ξενοκράτης τὸν
[7, 3]   ἀρετὴ καὶ κακία. Ἀλλ´ οὖν  τοῦτό   γ´ ἀληθές, ὅτι τῶν ἐναντίων
[7, 5]   ἦν εἶναι λόγος, καὶ  τοῦτο   καλῶς δεῖ πεποιηκέναι. Τῶν δ´
[7, 3]   ὁρισμοῦ πρὸς δύο συγκρινομένου  δύο   ὁρισμῶν πρὸς ἕν, οὐδὲν χρήσιμος
[7, 3]   τοῦ ὁμοίως, ὁσαχῶς ἐνδέχεται (κατασκευάσαι  δύο   πρὸς δύο συγκρίνοντα. Οἷον εἰ
[7, 3]   λοιποῦ. Ἑνὸς δ´ ὁρισμοῦ πρὸς  δύο   συγκρινομένου δύο ὁρισμῶν πρὸς
[7, 3]   ὁσαχῶς ἐνδέχεται (κατασκευάσαι δύο πρὸς  δύο   συγκρίνοντα. Οἷον εἰ μᾶλλον ὅδε
[7, 3]   οὔτε γὰρ ἕνα δυοῖν οὔτε  δύο   τοῦ αὐτοῦ ὅρους δυνατόν ἐστιν




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 22/01/2010