Livre, Chap.
[1, 6]	μὲν οὖν ταῖς μικραῖς κτήσεσιν	ὁ	Ἀττικὸς τρόπος τῆς διαθέσεως τῶν
[1, 6]	ὁ τοῦ δεσπότου ὀφθαλμός» ἔφη·	ὁ	δὲ Λίβυς ἐρωτηθεὶς ποία κόπρος
[1, 4]	Τοῦθ´ ὑφηγεῖται δὲ (ὃ) καὶ	ὁ	κοινὸς νόμος· καθάπερ οἱ Πυθαγόρειοι
[1, 6]	ἠθμῷ ἀντλεῖν τοῦτ´ ἔστι, καὶ	ὁ	λεγόμενος τετρημένος πίθος) ἔτι δὲ
[1, 6]	Λίβυος ἀπόφθεγμα εὖ ἂν ἔχοι.	Ὁ	μὲν γὰρ ἐρωτηθεὶς τί μάλιστα
[1, 6]	ἐρωτηθεὶς τί μάλιστα ἵππον πιαίνει,	ὁ	τοῦ δεσπότου ὀφθαλμός» ἔφη· ὁ
[1, 5]	πονεῖν, ὅταν ᾖ ἆθλον καὶ	ὁ	χρόνος ὡρισμένος. Δεῖ δὲ καὶ
[1, 6]	τὸ〉 πάντ´ ἐφορᾶν αὐτόν, καθ´	ὃ	ἔλεγε Δίων περὶ Διονυσίου· οὐδεὶς
[1, 4]	αὐτὸς ἀδικοῖτο. Τοῦθ´ ὑφηγεῖται δὲ	(ὃ)	καὶ ὁ κοινὸς νόμος· καθάπερ
[1, 5]	Ἀμφότερα γὰρ ἀδικοῦσι. Καὶ γὰρ	οἱ	ἄγαν δειλοὶ οὐχ ὑπομένουσι καὶ
[1, 5]	ἄγαν δειλοὶ οὐχ ὑπομένουσι καὶ	οἱ	θυμοειδεῖς οὐκ εὔαρχοι. Χρὴ δὲ
[1, 4]	καὶ ὁ κοινὸς νόμος· καθάπερ	οἱ	Πυθαγόρειοι λέγουσιν, ὥσπερ ἱκέτιν καὶ
[1, 6]	(ὁμοίως τῶν ἀλλοτρίων καὶ τῶν	οἰκείων,	ὥστε ὅσα ἐνδέχεται, δι´ ἑαυτοῦ
[1, 5]	γίγνονται χείρους, οὕτω καὶ περὶ	οἰκέτας.	Διόπερ δεῖ ποιεῖσθαι σκέψιν καὶ
[1, 6]	οἰκονομίαν, ἐγείρεσθαι χρὴ πρότερον δεσπότας	οἰκετῶν	καὶ καθεύδειν ὕστερον· καὶ μηδέποτε
[1, 1]	διαφέρει οὐ μόνον τοσοῦτον ὅσον	οἰκία	καὶ πόλις (ταῦτα μὲν γὰρ
[1, 1]	γὰρ τὸ ἔργον· μόριον γὰρ	οἰκία	πόλεώς ἐστι. Σκεπτέον οὖν περὶ
[1, 6]	τὸ σῳζόμενον καὶ τὸ ἐλλεῖπον.	Οἰκίαν	δὲ πρός τε τὰ κτήματα
[1, 6]	ὕστερον· καὶ μηδέποτε ἀφύλακτον τὴν	οἰκίαν	εἶναι, ὥσπερ πόλιν· ὅσα τε
[1, 2]	Φύσις ἑκάστου θεωρεῖται, καὶ περὶ	οἰκίας	ἂν ὁμοίως ἔχοι. Ὥστε καθ´
[1, 2]	τὸ ἔργον αὐτῆς. ~Μέρη δὲ	οἰκίας	ἄνθρωπός τε καὶ κτῆσίς ἐστιν.
[1, 1]	χρήσασθαι αὐτῷ. Πόλις μὲν οὖν	οἰκιῶν	πλῆθός ἐστι καὶ χώρας καὶ
[1, 1]	οἰκονομικῆς ἂν εἴη καὶ κτήσασθαι	οἶκον	καὶ χρήσασθαι αὐτῷ. Πόλις μὲν
[1, 2]	καθ´ Ἡσίοδον δέοι ἂν ὑπάρχειν	οἶκον	μὲν πρώτιστα γυναῖκά τε βοῦν
[1, 2]	περὶ τὴν τῆς γυναικὸς ὁμιλίαν	οἰκονομήσασθαι	καλῶς· τοῦτο δέ ἐστιν ὁποίαν
[1, 6]	Λακωνικοῖς. Καὶ ἡ Ἀττικὴ δὲ	οἰκονομία	χρήσιμος· ἀποδιδόμενοι γὰρ ὠνοῦνται, καὶ
[1, 6]	Καὶ τοῦτο ποιητέον ἐν μικραῖς	οἰκονομίαις	ὀλιγάκις, ἐν δ´ ἐπιτροπευομέναις πολλάκις.
[1, 6]	οὐκ ἔστιν ἐν ταῖς μικροτέραις	οἰκονομίαις.	Περσικὰ δὲ ἦν τὸ πάντα
[1, 6]	δὲ καὶ ἐν ταῖς μεγάλαις	οἰκονομίαις	χρήσιμος εἶναι θυρωρὸς ὃς ἂν
[1, 6]	πρὸς ἀρετὴν καὶ ὠφέλιμα πρὸς	οἰκονομίαν,	ἐγείρεσθαι χρὴ πρότερον δεσπότας οἰκετῶν
[1, 6]	γὰρ καὶ πρὸς ὑγίειαν καὶ	οἰκονομίαν	καὶ φιλοσοφίαν χρήσιμον. Ἐν μὲν
[1, 6]	ἑκατέροις διαιρεῖται τὰ ἔργα τῆς	οἰκονομίας.	Καὶ τοῦτο ποιητέον ἐν μικραῖς
[1, 1]	ἐκ πολλῶν ἀρχόντων ἐστίν, ἡ	οἰκονομικὴ	δὲ μοναρχία. Ἔνιαι μὲν οὖν
[1, 1]	~(Ἡ	οἰκονομικὴ	καὶ ἡ πολιτικὴ διαφέρει οὐ
[1, 1]	δῆλον ὅτι πρότερον γενέσει ἡ	οἰκονομικὴ	τῆς〉 πολιτικῆς ἐστι. Καὶ γὰρ
[1, 1]	ὥστε δῆλον ὅτι καὶ τῆς	οἰκονομικῆς	ἂν εἴη καὶ κτήσασθαι οἶκον
[1, 1]	ἐστι. Σκεπτέον οὖν περὶ τῆς	οἰκονομικῆς	καὶ τί τὸ ἔργον αὐτῆς.
[1, 5]	καὶ ἀναγκαιότατον τὸ βέλτιστον καὶ	οἰκονομικώτατον·	τοῦτο δὲ ἦν ἄνθρωπος. Διὸ
[1, 6]	τοιαῦτα ἐνομίσθη. ~Εἴδη δὲ τοῦ	οἰκονόμου	τέτταρα καθ´〉 ἃ δεῖ ἔχειν
[1, 5]	πλῆθος. Καὶ ἐπειδὴ ἡ τοῦ	οἴνου	πόσις καὶ τοὺς ἐλευθέρους ὑβριστὰς
[1, 6]	αὐτῶν. Λέγω δὲ κτήματα μέν,	οἷον	καρποῖς καὶ ἐσθῆτι ποία συμφέρει,
[1, 5]	ἔθνη ἀπέχεται καὶ τῶν ἐλευθέρων,	οἷον	Καρχηδόνιοι ἐπὶ στρατιᾶς, φανερὸν ὅτι
[1, 2]	δεύτεραι ὅσαι ἀπὸ τῆς γῆς,	οἷον	μεταλλευτικὴ καὶ εἴ τις ἄλλη
[1, 5]	τροφὴν ἱκανήν· ἀμίσθων γὰρ οὐχ	οἷόν	τε ἄρχειν, δούλῳ δὲ μισθὸς
[1, 6]	δ´ ἐπιτροπευομέναις πολλάκις. Οὐ γὰρ	οἷόν	τε μὴ καλῶς ὑποδεικνύντος καλῶς
[1, 5]	νέους, ἀναγκαῖον καὶ παρασκευασάμενον τρέφειν	οἷς	τὰ ἐλευθέρια τῶν ἔργων προστακτέον.
[1, 6]	τοῦτο ποιητέον ἐν μικραῖς οἰκονομίαις	ὀλιγάκις,	ἐν δ´ ἐπιτροπευομέναις πολλάκις. Οὐ
[1, 5]	ὅτι τούτου ἢ μηδὲν ἢ	ὀλιγάκις	μεταδοτέον. Ὄντων δὲ τριῶν, ἔργου
[1, 6]	τῶν καθ´ ἡμέραν καὶ τῶν	ὀλιγάκις,	ταῦτα παραδοτέον τοῖς ἐφεστῶσιν. Ἐπὶ
[1, 5]	τὰ ἐλευθέρια τῶν ἔργων προστακτέον.	Ὁμιλία	δὲ πρὸς δούλους ὡς μήτε
[1, 4]	ἐν τῇ σκευῇ πρὸς ἀλλήλους	ὁμιλία.	~Τῶν δὲ κτημάτων πρῶτον μὲν
[1, 2]	τὰ περὶ τὴν τῆς γυναικὸς	ὁμιλίαν	οἰκονομήσασθαι καλῶς· τοῦτο δέ ἐστιν
[1, 4]	θύραζε συνουσίαι γιγνόμεναι. Περὶ δὲ	ὁμιλίας	μήθ´ ὥστε παρόντος〉 δεῖσθαι μήθ´
[1, 5]	ταῖς τεκνοποιΐαις· καὶ μὴ κτᾶσθαι	ὁμοεθνεῖς	πολλούς, ὥσπερ καὶ ἐν ταῖς
[1, 6]	καὶ τῶν κατὰ μῆνα δαπανωμένων,	ὁμοίως	δὲ καὶ περὶ σκευῶν χρήσεως
[1, 2]	θεωρεῖται, καὶ περὶ οἰκίας ἂν	ὁμοίως	ἔχοι. Ὥστε καθ´ Ἡσίοδον δέοι
[1, 6]	περὶ Διονυσίου· οὐδεὶς γὰρ ἐπιμελεῖται	(ὁμοίως	τῶν ἀλλοτρίων καὶ τῶν οἰκείων,
[1, 6]	κεῖσθαι· οὕτω γὰρ ἂν ἕτοιμον	ὂν	οὐ ζητοῖτο.
[1, 5]	ἢ μηδὲν ἢ ὀλιγάκις μεταδοτέον.	Ὄντων	δὲ τριῶν, ἔργου καὶ κολάσεως
[1, 2]	οἰκονομήσασθαι καλῶς· τοῦτο δέ ἐστιν	ὁποίαν	τινὰ δεῖ ταύτην εἶναι παρασκευάσαι.
[1, 6]	καὶ τὰς ἐργασίας οὕτω νενεμῆσθαι	ὅπως	μὴ ἅμα κινδυνεύσωσιν ἅπασαι. Πρὸς
[1, 5]	ἐπίτροπος καὶ ἐργάτης. Ἐπεὶ δὲ	ὁρῶμεν	ὅτι αἱ παιδεῖαι ποιούς τινας
[1, 6]	μεγάλαις οἰκονομίαις χρήσιμος εἶναι θυρωρὸς	ὃς	ἂν ᾖ ἄχρηστος τῶν ἄλλων
[1, 6]	ἀλλοτρίων καὶ τῶν οἰκείων, ὥστε	ὅσα	ἐνδέχεται, δι´ ἑαυτοῦ ποιεῖσθαι χρὴ
[1, 6]	τὴν οἰκίαν εἶναι, ὥσπερ πόλιν·	ὅσα	τε δεῖ ποιεῖν μήτε νυκτὸς
[1, 2]	δὲ γεωργικὴ προτέρα, καὶ δεύτεραι	ὅσαι	ἀπὸ τῆς γῆς, οἷον μεταλλευτικὴ
[1, 3]	ἀλόγως τοῦτο ὑπάρχει, καὶ ἐφ´	ὅσον	μετέχουσι τῆς φύσεως, ἐπὶ τοσοῦτον,
[1, 1]	πολιτικὴ διαφέρει οὐ μόνον τοσοῦτον	ὅσον	οἰκία καὶ πόλις (ταῦτα μὲν
[1, 1]	τὸ εὖ ζῆν. Φανερὸν δέ·	ὅταν	γὰρ μὴ δυνατοὶ ὦσι τούτου
[1, 5]	κεῖσθαι ἆθλον. Βούλονται γὰρ πονεῖν,	ὅταν	ᾖ ἆθλον καὶ ὁ χρόνος
[1, 5]	Ὥσπερ δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις	ὅταν	μὴ γίγνηται τοῖς βελτίοσι βέλτιον
[1, 5]	καὶ ἐργάτης. Ἐπεὶ δὲ ὁρῶμεν	ὅτι	αἱ παιδεῖαι ποιούς τινας ποιοῦσι
[1, 2]	τοιαύτη. Ἡ δὲ γεωργικὴ μάλιστα,	ὅτι	δικαία· οὐ γὰρ ἀπ´ ἀνθρώπων,
[1, 1]	ἐστι τὰ ὑποκείμενα) ἀλλὰ καὶ	ὅτι	ἡ μὲν πολιτικὴ ἐκ πολλῶν
[1, 5]	δύναμιν ἐν φαρμάκου λόγῳ, προσθεωροῦντας	ὅτι	ἡ τροφὴ οὐ φάρμακον διὰ
[1, 1]	ὑπαρχούσῃ χρήσασθαι καλῶς· ὥστε δῆλον	ὅτι	καὶ τῆς οἰκονομικῆς ἂν εἴη
[1, 3]	ἀλλήλοις) ἐν ἀνθρώπῳ δὲ μάλιστα,	ὅτι	οὐ μόνον τοῦ εἶναι, ἀλλὰ
[1, 3]	Ὑπόκειται γὰρ ἡμῖν ἐν ἄλλοις	ὅτι	πολλὰ τοιαῦτα ἡ φύσις ἐφίεται
[1, 1]	τυγχάνει αὕτη οὖσα· ὥστε δῆλον	ὅτι	πρότερον γενέσει ἡ οἰκονομικὴ τῆς〉
[1, 5]	οἷον Καρχηδόνιοι ἐπὶ στρατιᾶς, φανερὸν	ὅτι	τούτου ἢ μηδὲν ἢ ὀλιγάκις
[1, 2]	δὲ γεωργικὴ μάλιστα, ὅτι δικαία·	οὐ	γὰρ ἀπ´ ἀνθρώπων, οὔθ´ ἑκόντων,
[1, 6]	ὀλιγάκις, ἐν δ´ ἐπιτροπευομέναις πολλάκις.	Οὐ	γὰρ οἷόν τε μὴ καλῶς
[1, 2]	καὶ πρὸς ἀνδρείαν συμβάλλεται μεγάλα·	οὐ	γὰρ ὥσπερ αἱ βάναυσοι τὰ
[1, 3]	ἀεὶ εἶναι, ἐπεὶ κατ´ ἀριθμὸν	οὐ	δύναται, ἀλλὰ κατὰ τὸ εἶδος.
[1, 6]	οὕτω γὰρ ἂν ἕτοιμον ὂν	οὐ	ζητοῖτο.
[1, 3]	Καὶ ἡ τῶν τέκνων κτῆσις	οὐ	λειτουργίας ἕνεκεν τῇ φύσει μόνον
[1, 1]	οἰκονομικὴ καὶ ἡ πολιτικὴ διαφέρει	οὐ	μόνον τοσοῦτον ὅσον οἰκία καὶ
[1, 3]	ἐν ἀνθρώπῳ δὲ μάλιστα, ὅτι	οὐ	μόνον τοῦ εἶναι, ἀλλὰ καὶ
[1, 1]	οὖν τῶν τεχνῶν διῄρηνται, καὶ	οὐ	τῆς αὐτῆς ἐστι ποιῆσαι καὶ
[1, 5]	λόγῳ, προσθεωροῦντας ὅτι ἡ τροφὴ	οὐ	φάρμακον διὰ τὸ συνεχές. Γένη
[1, 1]	Ἔτι δὲ ἕνεκα τούτου συνέρχονται.	Οὗ	δὲ ἕνεκα ἕκαστόν ἐστι καὶ
[1, 4]	μὴ ἀδικεῖν· οὕτως γὰρ ἂν	οὐδ´	αὐτὸς ἀδικοῖτο. Τοῦθ´ ὑφηγεῖται δὲ
[1, 4]	φιλικόν. Περὶ δὲ κοσμήσεως, ὥσπερ	οὐδὲ	τὰ ἤθη δεῖ ἀλαζονευομένους ἀλλήλοις
[1, 4]	δεῖ ἀλαζονευομένους ἀλλήλοις πλησιάζειν, οὕτως	οὐδὲ	τὰ σώματα. Ἡ δὲ διὰ
[1, 6]	ὃ ἔλεγε Δίων περὶ Διονυσίου·	οὐδεὶς	γὰρ ἐπιμελεῖται (ὁμοίως τῶν ἀλλοτρίων
[1, 4]	Ἡ δὲ διὰ τῆς κοσμήσεως	οὐδὲν	διαφέρουσά ἐστι τῆς τῶν τραγῳδῶν
[1, 6]	καὶ φυλάττειν (εἰ δὲ μή,	οὐδὲν	ὄφελος τοῦ κτᾶσθαι· τῷ γὰρ
[1, 2]	δικαία· οὐ γὰρ ἀπ´ ἀνθρώπων,	οὔθ´	ἑκόντων, ὥσπερ καπηλεία καὶ αἱ
[1, 6]	καὶ ἡ τοῦ ταμιείου θέσις	οὐκ	ἔστιν ἐν ταῖς μικροτέραις οἰκονομίαις.
[1, 5]	οὐχ ὑπομένουσι καὶ οἱ θυμοειδεῖς	οὐκ	εὔαρχοι. Χρὴ δὲ καὶ τέλος
[1, 4]	τὸ παιδεῦσαί ἐστιν. ~Πρῶτον μὲν	οὖν	(νόμοι πρὸς γυναῖκα) (καὶ) τὸ
[1, 1]	καὶ χρήσασθαι αὐτῷ. Πόλις μὲν	οὖν	οἰκιῶν πλῆθός ἐστι καὶ χώρας
[1, 1]	γὰρ οἰκία πόλεώς ἐστι. Σκεπτέον	οὖν	περὶ τῆς οἰκονομικῆς καὶ τί
[1, 6]	τοῦ δεσπότου ἴχνη» ἔφη. Ἐπισκεπτέον	οὖν	τὰ μὲν αὐτόν, τὰ δὲ
[1, 6]	καὶ φιλοσοφίαν χρήσιμον. Ἐν μὲν	οὖν	ταῖς μικραῖς κτήσεσιν ὁ Ἀττικὸς
[1, 3]	ἡ κοινωνία συνέστηκεν. Ἐν μὲν	οὖν	τοῖς ἄλλοις ζῴοις ἀλόγως τοῦτο
[1, 1]	οἰκονομικὴ δὲ μοναρχία. Ἔνιαι μὲν	οὖν	τῶν τεχνῶν διῄρηνται, καὶ οὐ
[1, 5]	ἐλευθέρων· πλείονα γὰρ ἔχουσιν οὗτοι	οὗπερ	ἕνεκα τὰ τοιαῦτα ἐνομίσθη. ~Εἴδη
[1, 6]	δ´ ἂν (ἡ) τοιαύτη κατάβορρος	οὖσα	καὶ μὴ ἰσοπλατής. Δοκεῖ δὲ
[1, 3]	λειτουργίας ἕνεκεν τῇ φύσει μόνον	οὖσα	τυγχάνει, ἀλλὰ καὶ ὠφελείας· ἃ
[1, 1]	ἡ οὐσία αὐτοῦ τυγχάνει αὕτη	οὖσα·	ὥστε δῆλον ὅτι πρότερον γενέσει
[1, 1]	ἐστι καὶ γέγονε, καὶ ἡ	οὐσία	αὐτοῦ τυγχάνει αὕτη οὖσα· ὥστε
[1, 2]	ὥσπερ καπηλεία καὶ αἱ μισθαρνικαί,	οὔτ´	ἀκόντων, ὥσπερ αἱ πολεμικαί. Ἔτι
[1, 6]	μιμεῖσθαι, οὔτ´ ἐν τοῖς ἄλλοις,	οὔτ´	ἐν ἐπιτροπείᾳ, ὡς ἀδύνατον ἂν
[1, 6]	μὴ καλῶς ὑποδεικνύντος καλῶς μιμεῖσθαι,	οὔτ´	ἐν τοῖς ἄλλοις, οὔτ´ ἐν
[1, 5]	τῶν ἐλευθέρων· πλείονα γὰρ ἔχουσιν	οὗτοι	οὗπερ ἕνεκα τὰ τοιαῦτα ἐνομίσθη.
[1, 6]	ἐν τῇ αὑτοῦ χώρᾳ κεῖσθαι·	οὕτω	γὰρ ἂν ἕτοιμον ὂν οὐ
[1, 5]	ἀρετῆς καὶ κακίας, γίγνονται χείρους,	οὕτω	καὶ περὶ οἰκέτας. Διόπερ δεῖ
[1, 6]	τῶν ἀκάρπων, καὶ τὰς ἐργασίας	οὕτω	νενεμῆσθαι ὅπως μὴ ἅμα κινδυνεύσωσιν
[1, 3]	δύναται, ἀλλὰ κατὰ τὸ εἶδος.	Οὕτω	προῳκονόμηται ὑπὸ τοῦ θείου ἑκατέρου
[1, 4]	γυναῖκα) (καὶ) τὸ μὴ ἀδικεῖν·	οὕτως	γὰρ ἂν οὐδ´ αὐτὸς ἀδικοῖτο.
[1, 4]	ὡς ἀπόντος ἀδυνατεῖν (ἡσυχάζειν) ἀλλ´	οὕτως	ἐθίζειν ὥστε ἱκανῶς ἔχειν παρόντος
[1, 4]	ἤθη δεῖ ἀλαζονευομένους ἀλλήλοις πλησιάζειν,	οὕτως	οὐδὲ τὰ σώματα. Ἡ δὲ
[1, 5]	καὶ τροφὴν ἱκανήν· ἀμίσθων γὰρ	οὐχ	οἷόν τε ἄρχειν, δούλῳ δὲ
[1, 5]	Καὶ γὰρ οἱ ἄγαν δειλοὶ	οὐχ	ὑπομένουσι καὶ οἱ θυμοειδεῖς οὐκ
[1, 6]	φυλάττειν (εἰ δὲ μή, οὐδὲν	ὄφελος	τοῦ κτᾶσθαι· τῷ γὰρ ἠθμῷ
[1, 6]	ἵππον πιαίνει, ὁ τοῦ δεσπότου	ὀφθαλμός»	ἔφη· ὁ δὲ Λίβυς ἐρωτηθεὶς

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 4/02/2010