| Section, chapitre |
| [3, 34] |
αὐτῶν·
οὐ
γὰρ
τέχνην
ἀλλὰ
|
τὰ |
ἀπὸ
τῆς
τέχνης
διδόντες
παιδεύειν |
| [3, 34] |
ἐπιδέδωκεν
ὑπὸ
τῶν
παραλαβόντων
ὕστερον,
|
τὰ |
δ´
ἐξ
ὑπαρχῆς
εὑρισκόμενα
μικρὰν |
| [3, 34] |
ῥητορικῶν
ὑπῆρχε
πολλὰ
καὶ
παλαιὰ
|
τὰ |
(λεγόμενα,
περὶ
δὲ
τοῦ
συλλογίζεσθαι |
| [3, 34] |
πραγματείαν.
Τῶν
γὰρ
εὑρισκομένων
ἁπάντων
|
τὰ |
μὲν
παρ´
ἑτέρων
ληφθέντα
πρότερον |
| [3, 34] |
διδάσκοι
μηδ´
ὅθεν
δυνήσεται
πορίζεσθαι
|
τὰ |
τοιαῦτα,
δοίη
δὲ
πολλὰ
γένη |
| [3, 34] |
ἔτι
δὲ
πῶς
ἐρωτητέον
καὶ
|
τακτέον |
τὴν
ἐρώτησιν
πᾶσαν,
καὶ
περί |
| [3, 34] |
πῶς
ἐρωτητέον
καὶ
τίς
ἡ
|
τάξις |
τῶν
ἐρωτημάτων,
ἔτι
δὲ
πρὸς |
| [3, 34] |
συμβέβηκε,
σχεδὸν
δὲ
καὶ
περὶ
|
τὰς |
ἄλλας
ἁπάσας
τέχνας.
Οἱ
μὲν |
| [3, 34] |
ἔχειν
ἡ
μέθοδος
ἱκανῶς
παρὰ
|
τὰς |
ἄλλας
πραγματείας
τὰς
ἐκ
παραδόσεως |
| [3, 34] |
ἁπάσας
τέχνας.
Οἱ
μὲν
γὰρ
|
τὰς |
ἀρχὰς
εὑρόντες
παντελῶς
ἐπὶ
μικρόν |
| [3, 34] |
ἱκανῶς
παρὰ
τὰς
ἄλλας
πραγματείας
|
τὰς |
ἐκ
παραδόσεως
ηὐξημένας,
λοιπὸν
ἂν |
| [3, 34] |
συλλογισμούς,
εἰρήσθω
περὶ
ἁπάντων
ἡμῖν
|
ταῦτα. |
Λοιπὸν
δὲ
περὶ
τῆς
ἐξ |
| [3, 34] |
μὴ
λεληθέναι
τὸ
συμβεβηκὸς
περὶ
|
ταύτην |
τὴν
πραγματείαν.
Τῶν
γὰρ
εὑρισκομένων |
| [3, 34] |
τῷ
μεγέθει
χαλεπώτατόν
ἐστιν
ὀφθῆναι.
|
Ταύτης |
δ´
εὑρημένης
ῥᾷον
τὸ
προστιθέναι |
| [3, 34] |
ἔχειν
τι
πλῆθος
τὴν
τέχνην.
|
Ταύτης |
δὲ
τῆς
πραγματείας
οὐ
τὸ |
| [3, 34] |
(ἑκάτεροι
τοὺς
ἀλλήλων
λόγους.
Διόπερ
|
ταχεῖα |
μὲν
ἄτεχνος
δ´
ἦν
ἡ |
| [3, 34] |
τὴν
ἐρώτησιν
πᾶσαν,
καὶ
περί
|
τε |
ἀποκρίσεων
καὶ
λύσεων
τῶν
πρὸς |
| [3, 34] |
λόγοι,
καὶ
περὶ
ἀποκρίσεως
ἁπλῶς
|
τε |
πάσης
καὶ
πῶς
λυτέον
τοὺς |
| [3, 34] |
οἱ
παραλογισμοί,
καὶ
πῶς
δείξομέν
|
τε |
ψευδόμενον
καὶ
παράδοξα
λέγειν
ποιήσομεν, |
| [3, 34] |
τοὺς
πρώτους,
Θρασύμαχος
δὲ
μετὰ
|
Τεισίαν, |
Θεόδωρος
δὲ
μετὰ
τοῦτον,
καὶ |
| [3, 34] |
κατὰ
μέρος
προαγαγόντων,
οὕτως
ηὐξήκασι,
|
Τεισίας |
μὲν
μετὰ
τοὺς
πρώτους,
Θρασύμαχος |
| [3, 34] |
τι
βραχὺ
περὶ
αὐτῆς
καὶ
|
τέλος |
ἐπιθεῖναι
τοῖς
εἰρημένοις.
Προειλόμεθα
μὲν |
| [3, 34] |
πρότερον.
Ὅτι
μὲν
οὖν
ἔχει
|
τέλος |
ἱκανῶς
ἃ
προειλόμεθα,
φανερόν·
δεῖ |
| [3, 34] |
καὶ
περὶ
τὰς
ἄλλας
ἁπάσας
|
τέχνας. |
Οἱ
μὲν
γὰρ
τὰς
ἀρχὰς |
| [3, 34] |
μανθάνουσι
παρ´
αὐτῶν·
οὐ
γὰρ
|
τέχνην |
ἀλλὰ
τὰ
ἀπὸ
τῆς
τέχνης |
| [3, 34] |
βεβοήθηκε
μὲν
πρὸς
τὴν
χρείαν,
|
τέχνην |
δ´
οὐ
παρέδωκεν.
Καὶ
περὶ |
| [3, 34] |
θαυμαστὸν
ἔχειν
τι
πλῆθος
τὴν
|
τέχνην. |
Ταύτης
δὲ
τῆς
πραγματείας
οὐ |
| [3, 34] |
τέχνην
ἀλλὰ
τὰ
ἀπὸ
τῆς
|
τέχνης |
διδόντες
παιδεύειν
ὑπελάμβανον,
ὥσπερ
ἂν |
| [3, 34] |
ὁμοία
τις
ἦν
ἡ
παίδευσις
|
τῇ |
Γοργίου
πραγματείᾳ·
λόγους
γὰρ
οἱ |
| [3, 34] |
καὶ
χαλεπώτατον·
ὅσῳ
γὰρ
κράτιστον
|
τῇ |
δυνάμει,
τοσούτῳ
μικρότατον
ὂν
τῷ |
| [3, 34] |
θέσιν
ὡς
δι´
ἐνδοξοτάτων
ὁμοτρόπως.
|
Τὴν |
δ´
αἰτίαν
εἰρήκαμεν
τούτου,
ἐπεὶ |
| [3, 34] |
δὲ
πῶς
ἐρωτητέον
καὶ
τακτέον
|
τὴν |
ἐρώτησιν
πᾶσαν,
καὶ
περί
τε |
| [3, 34] |
καὶ
ὅπως
λόγον
ὑπέχοντες
φυλάξομεν
|
τὴν |
θέσιν
ὡς
δι´
ἐνδοξοτάτων
ὁμοτρόπως. |
| [3, 34] |
λεληθέναι
τὸ
συμβεβηκὸς
περὶ
ταύτην
|
τὴν |
πραγματείαν.
Τῶν
γὰρ
εὑρισκομένων
ἁπάντων |
| [3, 34] |
οὐδὲν
θαυμαστὸν
ἔχειν
τι
πλῆθος
|
τὴν |
τέχνην.
Ταύτης
δὲ
τῆς
πραγματείας |
| [3, 34] |
δὲ
προκατασκευαστέον
πρὸς
αὐτὴν
διὰ
|
τὴν |
τῆς
σοφιστικῆς
γειτνίασιν,
ὥστ´
οὐ |
| [3, 34] |
οὗτος
γὰρ
βεβοήθηκε
μὲν
πρὸς
|
τὴν |
χρείαν,
τέχνην
δ´
οὐ
παρέδωκεν. |
| [3, 34] |
καὶ
περὶ
τῶν
ἄλλων
ὅσα
|
τῆς |
αὐτῆς
μεθόδου
τῶν
λόγων
ἐστίν. |
| [3, 34] |
ἐνδοξοτάτων·
τοῦτο
γὰρ
ἔργον
ἐστὶ
|
τῆς |
διαλεκτικῆς
καθ´
αὑτὴν
καὶ
τῆς |
| [3, 34] |
ἡμῖν
ταῦτα.
Λοιπὸν
δὲ
περὶ
|
τῆς |
ἐξ
ἀρχῆς
προθέσεως
ἀναμνήσασιν
εἰπεῖν |
| [3, 34] |
ἠκροαμένων
ἔργον
τοῖς
μὲν
παραλελειμμένοις
|
τῆς |
μεθόδου
συγγνώμην
τοῖς
δ´
εὑρημένοις |
| [3, 34] |
τῆς
διαλεκτικῆς
καθ´
αὑτὴν
καὶ
|
τῆς |
(πειραστικῆς.
Ἐπεὶ
δὲ
προκατασκευαστέον
πρὸς |
| [3, 34] |
πλῆθος
τὴν
τέχνην.
Ταύτης
δὲ
|
τῆς |
πραγματείας
οὐ
τὸ
μὲν
ἦν |
| [3, 34] |
μόνον
τὸ
λεχθὲν
ἔργον
ὑπεθέμεθα
|
τῆς |
πραγματείας,
τὸ
λόγον
δύνασθαι
λαβεῖν, |
| [3, 34] |
προκατασκευαστέον
πρὸς
αὐτὴν
διὰ
τὴν
|
τῆς |
σοφιστικῆς
γειτνίασιν,
ὥστ´
οὐ
μόνον |
| [3, 34] |
γὰρ
τέχνην
ἀλλὰ
τὰ
ἀπὸ
|
τῆς |
τέχνης
διδόντες
παιδεύειν
ὑπελάμβανον,
ὥσπερ |
| [3, 34] |
λαμβάνειν
εἴωθε,
χρησιμωτέραν
μέντοι
πολλῷ
|
τῆς |
ὕστερον
ἐκ
τούτων
αὐξήσεως·
μέγιστον |
| [3, 34] |
ἐξ
ἀρχῆς
προθέσεως
ἀναμνήσασιν
εἰπεῖν
|
τι |
βραχὺ
περὶ
αὐτῆς
καὶ
τέλος |
| [3, 34] |
μέρη·
διόπερ
οὐδὲν
θαυμαστὸν
ἔχειν
|
τι |
πλῆθος
τὴν
τέχνην.
Ταύτης
δὲ |
| [3, 34] |
ἀρχὰς
εὑρόντες
παντελῶς
ἐπὶ
μικρόν
|
τι |
προήγαγον·
οἱ
δὲ
νῦν
εὐδοκιμοῦντες, |
| [3, 34] |
τῶν
ἐρωτημάτων,
ἔτι
δὲ
πρὸς
|
τί |
χρήσιμοι
πάντες
εἰσὶν
οἱ
τοιοῦτοι |
| [3, 34] |
Προειλόμεθα
μὲν
οὖν
εὑρεῖν
δύναμίν
|
τινα |
συλλογιστικὴν
περὶ
τοῦ
προβληθέντος
ἐκ |
| [3, 34] |
λέγειν
ποιήσομεν,
ἔτι
δ´
ἐκ
|
τίνων |
συμβαίνει
ὁ
συλλογισμός,
καὶ
πῶς |
| [3, 34] |
παιδεύειν
ὑπελάμβανον,
ὥσπερ
ἂν
εἴ
|
τις, |
ἐπιστήμην
φάσκων
παραδώσειν
ἐπὶ
τὸ |
| [3, 34] |
συλλογισμός,
καὶ
πῶς
ἐρωτητέον
καὶ
|
τίς |
ἡ
τάξις
τῶν
ἐρωτημάτων,
ἔτι |
| [3, 34] |
τοὺς
ἐριστικοὺς
λόγους
μισθαρνούντων
ὁμοία
|
τις |
ἦν
ἡ
παίδευσις
τῇ
Γοργίου |
| [3, 34] |
πραγματείας
οὐ
τὸ
μὲν
ἦν
|
τὸ |
δ´
οὐκ
ἦν
προεξειργασμένον,
ἀλλ´ |
| [3, 34] |
εἰδώς,
διὰ
τοῦτο
οὐ
μόνον
|
τὸ |
λεχθὲν
ἔργον
ὑπεθέμεθα
τῆς
πραγματείας, |
| [3, 34] |
λεχθὲν
ἔργον
ὑπεθέμεθα
τῆς
πραγματείας,
|
τὸ |
λόγον
δύνασθαι
λαβεῖν,
ἀλλὰ
καὶ |
| [3, 34] |
ῥᾷον
τὸ
προστιθέναι
καὶ
συναύξειν
|
τὸ |
λοιπόν
ἐστιν·
ὅπερ
καὶ
περὶ |
| [3, 34] |
Ταύτης
δὲ
τῆς
πραγματείας
οὐ
|
τὸ |
μὲν
ἦν
τὸ
δ´
οὐκ |
| [3, 34] |
τις,
ἐπιστήμην
φάσκων
παραδώσειν
ἐπὶ
|
τὸ |
μηδὲν
πονεῖν
τοὺς
πόδας,
εἶτα |
| [3, 34] |
ὀφθῆναι.
Ταύτης
δ´
εὑρημένης
ῥᾷον
|
τὸ |
προστιθέναι
καὶ
συναύξειν
τὸ
λοιπόν |
| [3, 34] |
δ´
ἐξ
ὑπαρχῆς
εὑρισκόμενα
μικρὰν
|
τὸ |
πρῶτον
ἐπίδοσιν
λαμβάνειν
εἴωθε,
χρησιμωτέραν |
| [3, 34] |
δεῖ
δ´
ἡμᾶς
μὴ
λεληθέναι
|
τὸ |
συμβεβηκὸς
περὶ
ταύτην
τὴν
πραγματείαν. |
| [3, 34] |
μηδ´
ὅθεν
δυνήσεται
πορίζεσθαι
τὰ
|
τοιαῦτα, |
δοίη
δὲ
πολλὰ
γένη
παντοδαπῶν |
| [3, 34] |
τί
χρήσιμοι
πάντες
εἰσὶν
οἱ
|
τοιοῦτοι |
λόγοι,
καὶ
περὶ
ἀποκρίσεως
ἁπλῶς |
| [3, 34] |
φαίνεται
θεασαμένοις
ὑμῖν,
ὡς
ἐκ
|
τοιούτων |
ἐξ
ἀρχῆς
ὑπαρχόντων,
ἔχειν
ἡ |
| [3, 34] |
μὲν
παραλελειμμένοις
τῆς
μεθόδου
συγγνώμην
|
τοῖς |
δ´
εὑρημένοις
πολλὴν
ἔχειν
χάριν. |
| [3, 34] |
μὲν
οὖν
καὶ
ποίων
γίνονται
|
τοῖς |
διαλεγομένοις
οἱ
παραλογισμοί,
καὶ
πῶς |
| [3, 34] |
περὶ
αὐτῆς
καὶ
τέλος
ἐπιθεῖναι
|
τοῖς |
εἰρημένοις.
Προειλόμεθα
μὲν
οὖν
εὑρεῖν |
| [3, 34] |
ἄτεχνος
δ´
ἦν
ἡ
διδασκαλία
|
τοῖς |
μανθάνουσι
παρ´
αὐτῶν·
οὐ
γὰρ |
| [3, 34] |
ὑμῶν
(ἢ)
τῶν
ἠκροαμένων
ἔργον
|
τοῖς |
μὲν
παραλελειμμένοις
τῆς
μεθόδου
συγγνώμην |
| [3, 34] |
οὐκ
εἰδέναι.
Δεδήλωται
δ´
ἐν
|
τοῖς |
πρότερον
καὶ
πρὸς
πόσα
καὶ |
| [3, 34] |
ὅσῳ
γὰρ
κράτιστον
τῇ
δυνάμει,
|
τοσούτῳ |
μικρότατον
ὂν
τῷ
μεγέθει
χαλεπώτατόν |
| [3, 34] |
εὑρεῖν
δύναμίν
τινα
συλλογιστικὴν
περὶ
|
τοῦ |
προβληθέντος
ἐκ
τῶν
ὑπαρχόντων
ὡς |
| [3, 34] |
παλαιὰ
τὰ
(λεγόμενα,
περὶ
δὲ
|
τοῦ |
συλλογίζεσθαι
παντελῶς
οὐδὲν
εἴχομεν
πρότερον |
| [3, 34] |
οὓς
πλειστάκις
ἐμπίπτειν
ᾠήθησαν
(ἑκάτεροι
|
τοὺς |
ἀλλήλων
λόγους.
Διόπερ
ταχεῖα
μὲν |
| [3, 34] |
ὑπῆρχεν.
Καὶ
γὰρ
τῶν
περὶ
|
τοὺς |
ἐριστικοὺς
λόγους
μισθαρνούντων
ὁμοία
τις |
| [3, 34] |
τε
πάσης
καὶ
πῶς
λυτέον
|
τοὺς |
λόγους
καὶ
τοὺς
συλλογισμούς,
εἰρήσθω |
| [3, 34] |
παραδώσειν
ἐπὶ
τὸ
μηδὲν
πονεῖν
|
τοὺς |
πόδας,
εἶτα
σκυτοτομικὴν
μὲν
μὴ |
| [3, 34] |
οὕτως
ηὐξήκασι,
Τεισίας
μὲν
μετὰ
|
τοὺς |
πρώτους,
Θρασύμαχος
δὲ
μετὰ
Τεισίαν, |
| [3, 34] |
λοιπόν
ἐστιν·
ὅπερ
καὶ
περὶ
|
τοὺς |
ῥητορικοὺς
λόγους
συμβέβηκε,
σχεδὸν
δὲ |
| [3, 34] |
ἀποκρίσεων
καὶ
λύσεων
τῶν
πρὸς
|
τοὺς |
συλλογισμούς.
Δεδήλωται
δὲ
καὶ
περὶ |
| [3, 34] |
πῶς
λυτέον
τοὺς
λόγους
καὶ
|
τοὺς |
συλλογισμούς,
εἰρήσθω
περὶ
ἁπάντων
ἡμῖν |
| [3, 34] |
ἐκ
τῶν
ὑπαρχόντων
ὡς
ἐνδοξοτάτων·
|
τοῦτο |
γὰρ
ἔργον
ἐστὶ
τῆς
διαλεκτικῆς |
| [3, 34] |
πρὸς
πόσα
καὶ
ἐκ
πόσων
|
τοῦτο |
ἔσται,
καὶ
πόθεν
εὐπορήσομεν
τούτων, |
| [3, 34] |
ἀλλὰ
καὶ
ὡς
εἰδώς,
διὰ
|
τοῦτο |
οὐ
μόνον
τὸ
λεχθὲν
ἔργον |
| [3, 34] |
εἰρήκαμεν
τούτου,
ἐπεὶ
καὶ
διὰ
|
τοῦτο |
Σωκράτης
ἠρώτα
ἀλλ´
οὐκ
ἀπεκρίνετο· |
| [3, 34] |
τῶν
λόγων
ἐστίν.
Πρὸς
δὲ
|
τούτοις |
περὶ
τῶν
παραλογισμῶν
διεληλύθαμεν,
ὥσπερ |
| [3, 34] |
μετὰ
Τεισίαν,
Θεόδωρος
δὲ
μετὰ
|
τοῦτον, |
καὶ
πολλοὶ
πολλὰ
συνενηνόχασι
μέρη· |
| [3, 34] |
ὁμοτρόπως.
Τὴν
δ´
αἰτίαν
εἰρήκαμεν
|
τούτου, |
ἐπεὶ
καὶ
διὰ
τοῦτο
Σωκράτης |
| [3, 34] |
μέντοι
πολλῷ
τῆς
ὕστερον
ἐκ
|
τούτων |
αὐξήσεως·
μέγιστον
γὰρ
ἴσως
ἀρχὴ |
| [3, 34] |
τοῦτο
ἔσται,
καὶ
πόθεν
εὐπορήσομεν
|
τούτων, |
ἔτι
δὲ
πῶς
ἐρωτητέον
καὶ |
| [3, 34] |
οὐδὲν
εἴχομεν
πρότερον
λέγειν
ἢ
|
τριβῇ |
ζητοῦντες
πολὺν
χρόνον
ἐπονοῦμεν.
Εἰ |
| [3, 34] |
τῇ
δυνάμει,
τοσούτῳ
μικρότατον
ὂν
|
τῷ |
μεγέθει
χαλεπώτατόν
ἐστιν
ὀφθῆναι.
Ταύτης |
| [3, 34] |
συλλογισμούς.
Δεδήλωται
δὲ
καὶ
περὶ
|
τῶν |
ἄλλων
ὅσα
τῆς
αὐτῆς
μεθόδου |
| [3, 34] |
συμβεβηκὸς
περὶ
ταύτην
τὴν
πραγματείαν.
|
Τῶν |
γὰρ
εὑρισκομένων
ἁπάντων
τὰ
μὲν |
| [3, 34] |
ἐρωτητέον
καὶ
τίς
ἡ
τάξις
|
τῶν |
ἐρωτημάτων,
ἔτι
δὲ
πρὸς
τί |
| [3, 34] |
ἂν
εἴη
πάντων
ὑμῶν
(ἢ)
|
τῶν |
ἠκροαμένων
ἔργον
τοῖς
μὲν
παραλελειμμένοις |
| [3, 34] |
ἄλλων
ὅσα
τῆς
αὐτῆς
μεθόδου
|
τῶν |
λόγων
ἐστίν.
Πρὸς
δὲ
τούτοις |
| [3, 34] |
πεπονημένα
κατὰ
μέρος
ἐπιδέδωκεν
ὑπὸ
|
τῶν |
παραλαβόντων
ὕστερον,
τὰ
δ´
ἐξ |
| [3, 34] |
ἐστίν.
Πρὸς
δὲ
τούτοις
περὶ
|
τῶν |
παραλογισμῶν
διεληλύθαμεν,
ὥσπερ
εἰρήκαμεν
ἤδη |
| [3, 34] |
οὐδὲν
παντελῶς
ὑπῆρχεν.
Καὶ
γὰρ
|
τῶν |
περὶ
τοὺς
ἐριστικοὺς
λόγους
μισθαρνούντων |
| [3, 34] |
περί
τε
ἀποκρίσεων
καὶ
λύσεων
|
τῶν |
πρὸς
τοὺς
συλλογισμούς.
Δεδήλωται
δὲ |
| [3, 34] |
οὐ
παρέδωκεν.
Καὶ
περὶ
μὲν
|
τῶν |
ῥητορικῶν
ὑπῆρχε
πολλὰ
καὶ
παλαιὰ |
| [3, 34] |
συλλογιστικὴν
περὶ
τοῦ
προβληθέντος
ἐκ
|
τῶν |
ὑπαρχόντων
ὡς
ἐνδοξοτάτων·
τοῦτο
γὰρ |