HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, La Politique, livre IV

Liste des contextes (ordre alphabétique)


τ  =  191 formes différentes pour 1814 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Pages
[4, 1294]   καὶ τί διαφέρουσιν ἀλλήλων αἵ  τ'   ἀριστοκρατίαι καὶ αἱ πολιτεῖαι τῆς
[4, 1293]   ἔπειτα καταριθμοῦνται μετὰ τούτων εἰσί  τ'   αὐτῶν αὗται παρεκβάσεις ἅσπερ ἐν
[4, 1300]   ἐν τοῖς αὐτοῖς δικασταῖς ἄν  τ'   ἐν ἄλλοις, περί τε τῶν
[4, 1300]   (φονικοῦ μὲν οὖν εἴδη, ἄν  τ'   ἐν τοῖς αὐτοῖς δικασταῖς ἄν
[4, 1294]   χώρανν· ἐπεὶ δὲ τρία ἐστὶ  τὰ   ἀμφισβητοῦντα τῆς ἰσότητος τῆς πολιτείας,
[4, 1299]   ἔργον (πολλούς τε γὰρ εἰς  τὰ   ἀρχεῖα ἐνδέχεται βαδίζειν διὰ τὸ
[4, 1299]   καὶ πρὸς τὴν ὀλιγανθρωπίαν ἀναγκαῖον  τὰ   ἀρχεῖα οἷον ὀβελισκολύχνια ποιεῖν. Ἐὰν
[4, 1301]   ἀντίστροφοι τοῖς εἰρημένοις· ἔτι δὲ  τὰ   αὐτὰ συνδυαζόμενα, λέγω δ' οἷον
[4, 1300]   περὶ πάντων τὰ μὲν κλήρῳ  τὰ   δ' αἱρέσει, περὶ ἐνίων
[4, 1290]   τὴν δωριστὶ καὶ τὴν φρυγιστί,  τὰ   δ' ἄλλα συντάγματα τὰ μὲν
[4, 1298]   καὶ εἰρήνης καὶ πρὸς εὐθύνας,  τὰ   δ' ἄλλα τὰς ἀρχὰς βουλεύεσθαι
[4, 1298]   περὶ πολέμου βουλευσομένους καὶ συμμαχίας,  τὰ   δ' ἄλλα τὰς ἀρχὰς διοικεῖν
[4, 1290]   μὲν βόρεια τὰ δὲ νότια,  τὰ   δ' ἄλλα τούτων παρεκβάσεις, οὕτω
[4, 1301]   ὅσα τὰ μὲν ἐκ πάντων  τὰ   δ' ἐκ τινῶν.
[4, 1301]   οἷον τὰ μὲν ἐκ πάντων  τὰ   δ' ἐκ τινῶν τὰ δ'
[4, 1294]   μὲν ἐκ τοῦ ὀλιγαρχικοῦ νόμου  τὰ   δ' ἐκ τοῦ δημοκρατικοῦ. Λέγω
[4, 1301]   πάντων τὰ δ' ἐκ τινῶν  τὰ   δ' ἐξ ἀμφοῖν (οἷον εἰ
[4, 1301]   κλήρῳ, τὰ μὲν κλήρῳ  τὰ   δὲ αἱρέσει, ἔνια δικαστήρια
[4, 1295]   πίπτουσι ταῖς πλείσταις τῶν πόλεων,  τὰ   δὲ γειτνιῶσι τῇ καλουμένῃ πολιτείᾳ
[4, 1301]   ὅσα ἐκ πάντων περὶ πάντων,  τὰ   δὲ δεύτερα ὀλιγαρχικά, ὅσα ἐκ
[4, 1295]   τὰ μὲν γίγνεται δι' ὕβριν  τὰ   δὲ διὰ κακουργίαν. Ἔτι δὲ
[4, 1300]   κλήρῳ, τὰ μὲν οὕτως  τὰ   δὲ ἐκείνως, λέγω δὲ τὰ
[4, 1300]   καὶ τὰ μὲν οὕτως  τὰ   δὲ ἐκείνως· πάλιν εἰ τινὲς
[4, 1300]   τὰ μὲν ἐκ πάντων αἱρέσει  τὰ   δὲ κληρῷ ὥστε δώδεκα οἱ
[4, 1292]   τῆς πολιτείας, τὰ μὲν  τὰ   δὲ μή. Ὅταν μὲν οὖν
[4, 1290]   πνευμάτων λέγεται τὰ μὲν βόρεια  τὰ   δὲ νότια, τὰ δ' ἄλλα
[4, 1298]   μὲν πολιτείας ἀριστοκρατικῆς ἐστι τούτων,  τὰ   δὲ πολιτείας αὐτῆς. Διῄρηται μὲν
[4, 1301]   ὅσα ἐκ τινῶν περὶ πάντων,  τὰ   δὲ τρίτα ἀριστοκρατικὰ καὶ πολιτικά,
[4, 1290]   ἄλλα συντάγματα τὰ μὲν Δώρια  τὰ   δὲ Φρύγια καλοῦσιν. Μάλιστα μὲν
[4, 1301]   μὲν οὖν ἐνδέχεται τρόπους εἶναι  τὰ   δικαστήρια, εἴρηται· τούτων δὲ τὰ
[4, 1297]   δ' ἀπόροις ἐξεῖναι, καὶ περὶ  τὰ   δικαστήρια τοῖς μὲν εὐπόροις εἶναι
[4, 1293]   ἐστιν, καὶ ἐν αἷς εἰς  τὰ   δύο μόνον, οἷον Λακεδαιμονίων,
[4, 1292]   ἐστιν. Ἀνάγκη γὰρ πάντα  τὰ   εἰρημένα μέρη τοῦ δήμου κοινωνεῖν
[4, 1292]   καὶ τὰ ψηφίσματα ὥσπερ ἐκεῖ  τὰ   ἐπιτάγματα, καὶ δημαγωγὸς καὶ
[4, 1289]   καὶ κατὰ τὸν πλοῦτον καὶ  τὰ   μεγέθη τῆς οὐσίας, οἷον ἱπποτροφίας
[4, 1290]   καθάπερ ἐπὶ τῶν πνευμάτων λέγεται  τὰ   μὲν βόρεια τὰ δὲ νότια,
[4, 1295]   μικροπόνηροι λίαν, τῶν δ' ἀδικημάτων  τὰ   μὲν γίγνεται δι' ὕβριν τὰ
[4, 1290]   φρυγιστί, τὰ δ' ἄλλα συντάγματα  τὰ   μὲν Δώρια τὰ δὲ Φρύγια
[4, 1300]   τὰ δὲ ἐκείνως, λέγω δὲ  τὰ   μὲν ἐκ πάντων αἱρέσει τὰ
[4, 1301]   τρίτα ἀριστοκρατικὰ καὶ πολιτικά, ὅσα  τὰ   μὲν ἐκ πάντων τὰ δ'
[4, 1301]   αὐτὰ συνδυαζόμενα, λέγω δ' οἷον  τὰ   μὲν ἐκ πάντων τὰ δ'
[4, 1294]   Τρίτον δ' ἐκ δυοῖν ταγμάτοιν,  τὰ   μὲν ἐκ τοῦ ὀλιγαρχικοῦ νόμου
[4, 1295]   ἀριστοκρατίας, περὶ ὧν νῦν εἴπομεν,  τὰ   μὲν ἐξωτέρω πίπτουσι ταῖς πλείσταις
[4, 1300]   κλήρῳ, πάντας περὶ πάντων  τὰ   μὲν κλήρῳ τὰ δ' αἱρέσει,
[4, 1301]   τινῶν περὶ πάντων κλήρῳ,  τὰ   μὲν κλήρῳ τὰ δὲ αἱρέσει,
[4, 1292]   γὰρ ἐνδέχεται ψήφισμα εἶναι καθόλου.  Τὰ   μὲν οὖν τῆς δημοκρατίας εἴδη
[4, 1293]   πολιτείας, ἀλλ' οὐχ οἱ νόμοι.  Τὰ   μὲν οὖν τῆς δημοκρατίας εἴδη
[4, 1300]   ἐκ τινῶν κλήρῳ,  τὰ   μὲν οὕτως τὰ δὲ ἐκείνως,
[4, 1300]   ἀεὶ ἐξ ἁπάντων, καὶ  τὰ   μὲν οὕτως τὰ δὲ ἐκείνως·
[4, 1298]   κοινῇ αἱρετοὶ καὶ κληρωτοί,  τὰ   μὲν πολιτείας ἀριστοκρατικῆς ἐστι τούτων,
[4, 1301]   τὰ δικαστήρια, εἴρηται· τούτων δὲ  τὰ   μὲν πρῶτα δημοτικά, ὅσα ἐκ
[4, 1292]   δήμου κοινωνεῖν τῆς πολιτείας,  τὰ   μὲν τὰ δὲ μή. Ὅταν
[4, 1290]   καὶ γὰρ ταῦτ' εἴδει διαφέρει  τὰ   μέρη σφῶν αὐτῶν. Πολιτεία μὲν
[4, 1289]   μὲν τῆς τοιαύτης κρίσεως ἀφείσθω  τὰ   νῦν· ἡμῖν δὲ πρῶτον μὲν
[4, 1297]   πολιτείαν εἶναι μὲν ἐκ τῶν  τὰ   ὅπλα ἐχόντων μόνον· τοῦ δὲ
[4, 1297]   τις βούλεται μιγνύναι δικαίως, δεῖ  τὰ   παρ' ἑκατέροις συνάγειν καὶ τοῖς
[4, 1298]   τῶν περὶ τῆς πολιτείας, καὶ  τὰ   παραγγελλόμενα ἀκουσομένους ὑπὸ τῶν ἀρχόντων·
[4, 1294]   πλούσιος καὶ πένης οὕτω)  τὰ   περὶ τὴν τροφὴν ταὐτὰ πᾶσιν
[4, 1292]   γὰρ εὐθὺς μεταβαίνουσιν, ἀλλὰ ἀγαπῶσι  τὰ   πρῶτα μικρὰ πλεονεκτοῦντες παρ' ἀλλήλων,
[4, 1300]   ἐν Φρεαττοῖ δικαστήριον· συμβαίνει δὲ  τὰ   τοιαῦτα ἐν τῷ παντὶ χρόνῳ
[4, 1291]   μᾶλλον σῶμα, καὶ πόλεων  τὰ   τοιαῦτα μᾶλλον θετέον τῶν εἰς
[4, 1291]   πλοῦτος εὐγένεια ἀρετὴ παιδεία καὶ  τὰ   τούτοις λεγόμενα κατὰ τὴν αὐτὴν
[4, 1293]   γίνεσθαι λανθάνει τοὺς πειρωμένους ἀριθμεῖν  τὰ   τῶν πολιτειῶν εἴδη, καὶ χρῶνται
[4, 1292]   Αἴτιοι δέ εἰσι τοῦ εἶναι  τὰ   ψηφίσματα κύρια ἀλλὰ μὴ τοὺς
[4, 1292]   νόμον. Τοῦτο δὲ γίνεται ὅταν  τὰ   ψηφίσματα κύρια ἀλλὰ μὴ
[4, 1292]   ἄμφω δεσποτικὰ τῶν βελτιόνων, καὶ  τὰ   ψηφίσματα ὥσπερ ἐκεῖ τὰ ἐπιτάγματα,
[4, 1294]   τούτων. Τρίτον δ' ἐκ δυοῖν  ταγμάτοιν,   τὰ μὲν ἐκ τοῦ ὀλιγαρχικοῦ
[4, 1293]   διὰ ταύτας τὰς ἀνάγκας ἐστίν,  τάδε   δὲ τῆς ὀλιγαρχίας· ὅταν μὲν
[4, 1293]   ἀγαθός ἐστιν, οἱ δ' ἐν  ταῖς   ἄλλαις ἀγαθοὶ πρὸς τὴν πολιτείαν
[4, 1299]   ἐν ἑτέραις, οἷον ἐν μὲν  ταῖς   ἀριστοκρατίαις ἐκ πεπαιδευμένων, ἐν δὲ
[4, 1292]   πλῆθος τούτοις. Ἔτι δ' οἱ  ταῖς   ἀρχαῖς ἐγκαλοῦντες τὸν δῆμόν φασι
[4, 1299]   οὐ ῥᾴδιόν ἐστι πολλοὺς ἐν  ταῖς   ἀρχαῖς εἶναι· τίνες γὰρ οἱ
[4, 1299]   μὲν δέονται πολλάκις τῶν αὐτῶν,  ταῖς   δ' ἐν πολλῷ χρόνῳ τοῦτο
[4, 1299]   ἐκ τῶν πλουσίων, ἐν δὲ  ταῖς   δημοκρατίαις ἐκ τῶν ἐλευθέρων,
[4, 1296]   μᾶλλον μετέχουσι τῶν τιμῶν ἐν  ταῖς   δημοκρατίαις ταῖς ὀλιγαρχίαις) ἐπεὶ
[4, 1292]   ἧς τελευταίας εἴπαμεν δημοκρατίας ἐν  ταῖς   δημοκρατίαις· καὶ καλοῦσι δὴ τὴν
[4, 1289]   νόμους συμφέρειν ταῖς ὀλιγαρχίαις οὐδὲ  ταῖς   δημοκρατίαις πάσαις, εἴπερ δὴ πλείους
[4, 1297]   σοφίσματα τῆς νομοθεσίας· ἐν δὲ  ταῖς   δημοκρατίαις πρὸς ταῦτ' ἀντισοφίζονται. Τοῖς
[4, 1294]   ἀπόροις οὐδένα μισθόν, ἐν δὲ  ταῖς   δημοκρατίαις τοῖς μὲν ἀπόροις μισθόν,
[4, 1300]   δεῖ γίνεσθαι τὰς καταστάσεις, ἅμα  ταῖς   δυνάμεσι τῶν ἀρχῶν καὶ τίνες
[4, 1288]   ~Ἐν ἁπάσαις ταῖς τέχναις καὶ  ταῖς   ἐπιστήμαις ταῖς μὴ κατὰ μόριον
[4, 1292]   τοὺς δημαγωγούς. Ἐν μὲν γὰρ  ταῖς   κατὰ νόμον δημοκρατουμέναις οὐ γίνεται
[4, 1289]   περὶ τὴν Ἀσίαν) ἔτι πρὸς  ταῖς   κατὰ πλοῦτον διαφοραῖς ἐστιν
[4, 1299]   πόλεις. Ἐν μὲν γὰρ δὴ  ταῖς   μεγάλαις ἐνδέχεταί τε καὶ δεῖ
[4, 1299]   ἀρχῶν καὶ νόμων αἱ μικραὶ  ταῖς   μεγάλαις· πλὴν αἱ μὲν δέονται
[4, 1300]   παντὶ χρόνῳ ὀλίγα καὶ ἐν  ταῖς   μεγάλαις πόλεσιν· τοῦ δὲ ξενικοῦ
[4, 1288]   ταῖς τέχναις καὶ ταῖς ἐπιστήμαις  ταῖς   μὴ κατὰ μόριον γινομέναις, ἀλλὰ
[4, 1293]   ἀριστοκρατικὴ καλεῖται. Καὶ γὰρ ἐν  ταῖς   μὴ ποιουμέναις κοινὴν ἐπιμέλειαν ἀρετῆς
[4, 1299]   μονοπραγματούσης πολυπραγματούσης) ~ἐν δὲ  ταῖς   μικραῖς ἀνάγκη συνάγειν εἰς ὀλίγους
[4, 1296]   πολὺ τὸ μέσον· ἐν δὲ  ταῖς   μικραῖς ῥᾴδιόν τε διαλαβεῖν εἰς
[4, 1292]   ὀλιγαρχίαις ὥσπερ τυραννὶς ἐν  ταῖς   μοναρχίαις, καὶ περὶ ἧς τελευταίας
[4, 1299]   ἀριστοκρατίαις ἐκ πεπαιδευμένων, ἐν δὲ  ταῖς   ὀλιγαρχίαις ἐκ τῶν πλουσίων, ἐν
[4, 1296]   τιμῶν ἐν ταῖς δημοκρατίαις  ταῖς   ὀλιγαρχίαις) ἐπεὶ ὅταν ἄνευ τούτων
[4, 1298]   ἀποκληροῦν τοὺς πλείους· ἐν δὲ  ταῖς   ὀλιγαρχίαις προσαιρεῖσθαί τινας ἐκ
[4, 1290]   τὸ πλῆθος ςκαὶ γὰρ ἐν  ταῖς   ὀλιγαρχίαις καὶ πανταχοῦ τὸ πλέον
[4, 1289]   τε τοὺς αὐτοὺς νόμους συμφέρειν  ταῖς   ὀλιγαρχίαις οὐδὲ ταῖς δημοκρατίαις πάσαις,
[4, 1298]   ὅπερ ἐπὶ τῶν δικαστηρίων ἐν  ταῖς   ὀλιγαρχίαις (τάττουσι γὰρ ζημίαν τούτοις
[4, 1294]   τοῦ δικάζειν (ἐν μὲν γὰρ  ταῖς   ὀλιγαρχίαις τοῖς εὐπόροις ζημίαν τάττουσιν
[4, 1292]   Καὶ ἔστιν ἀντίστροφος αὕτη ἐν  ταῖς   ὀλιγαρχίαις ὥσπερ τυραννὶς ἐν
[4, 1293]   Ὅταν δὲ ἤδη πολὺ ὑπερτείνωσι  ταῖς   οὐσίαις καὶ ταῖς πολυφιλίαις, ἐγγὺς
[4, 1291]   τῆς πόλεως. Ἕβδομον δὲ τὸ  ταῖς   οὐσίαις λειτουργοῦν, καλοῦμεν εὐπόρους.
[4, 1289]   καὶ συνεστῶσα καλῶς, ἀλλ' οὐ  ταῖς   πλείσταις ἁρμόττουσα πόλεσι, τίς ἐστιν.
[4, 1295]   πολιτεία καὶ τίς ἄριστος βίος  ταῖς   πλείσταις πόλεσι καὶ τοῖς πλείστοις
[4, 1294]   ἐστὶ κύριον. Ἐν μὲν οὖν  ταῖς   πλείσταις πόλεσι τοῦτο τῆς πολιτείας
[4, 1295]   εἴπομεν, τὰ μὲν ἐξωτέρω πίπτουσι  ταῖς   πλείσταις τῶν πόλεων, τὰ δὲ
[4, 1293]   τελευταία τοῖς χρόνοις ἐν  ταῖς   πόλεσι γεγενημένη. Διὰ γὰρ τὸ
[4, 1296]   ἀποβλέποντες οἱ μὲν δημοκρατίας ἐν  ταῖς   πόλεσι καθίστασαν οἱ δ' ὀλιγαρχίας,
[4, 1291]   Εἴπερ οὖν ταῦτα δεῖ γινέσθαι  ταῖς   πόλεσι, καὶ καλῶς γενέσθαι καὶ
[4, 1288]   δὲ ταῦτα τὴν μάλιστα πάσαις  ταῖς   πόλεσιν ἁρμόττουσαν δεῖ γνωρίζειν, ὥσθ'
[4, 1296]   ἤδη δὲ καὶ τοῖς ἐν  ταῖς   πόλεσιν ἔθος καθέστηκε μηδὲ βούλεσθαι
[4, 1295]   ἐστι πόλεως. ~Ἐν ἁπάσαις δὴ  ταῖς   πόλεσιν ἔστι τρία μέρη τῆς
[4, 1289]   Πολιτεία μὲν γάρ ἐστι τάξις  ταῖς   πόλεσιν περὶ τὰς ἀρχάς,
[4, 1295]   σκέψιν, πότερον ἀσύμφορος συμφέρει  ταῖς   πόλεσιν, καὶ τίνα καὶ πόθεν
[4, 1295]   πόλεως. Καὶ σῴζονται δ' ἐν  ταῖς   πόλεσιν οὗτοι μάλιστα τῶν πολιτῶν.
[4, 1295]   σπουδαρχοῦσιν, ταῦτα δ' ἀμφότερα βλαβερὰ  ταῖς   πόλεσιν. Πρὸς δὲ τούτοις οἱ
[4, 1298]   ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας. Ἐν γὰρ  ταῖς   πολιτείαις ἀνεστραμμένως ποιοῦσιν· οἱ γὰρ
[4, 1293]   τέτταρσι μόνον νὥσπερ Πλάτων) ἐν  ταῖς   πολιτείαις. ~Ἀριστοκρατίαν μὲν οὖν καλῶς
[4, 1298]   τὸ ἀντικείμενον δὲ τοῦ ἐν  ταῖς   πολιτείαις γιγνομένου δεῖ ποιεῖν. Ἀποψηφιζόμενον
[4, 1297]   δ' ὅσα προφάσεως χάριν ἐν  ταῖς   πολιτείαις σοφίζονται πρὸς τὸν δῆμον
[4, 1293]   πολὺ ὑπερτείνωσι ταῖς οὐσίαις καὶ  ταῖς   πολυφιλίαις, ἐγγὺς τοιαύτη δυναστεία
[4, 1293]   τῶν πολιτειῶν εἴδη, καὶ χρῶνται  ταῖς   τέτταρσι μόνον νὥσπερ Πλάτων) ἐν
[4, 1288]   ~Ἐν ἁπάσαις  ταῖς   τέχναις καὶ ταῖς ἐπιστήμαις ταῖς
[4, 1290]   γὰρ ἑκατέρᾳ τῶν πόλεων ἐν  ταῖς   τιμαῖς ἦσαν οἱ διαφέροντες κατ'
[4, 1299]   τῆς βουλῆς δύναμις ἐν  ταῖς   τοιαύταις δημοκρατίαις ἐν αἷς αὐτὸς
[4, 1289]   διὸ πρὸς τοῖς εἰρημένοις καὶ  ταῖς   ὑπαρχούσαις πολιτείαις δεῖ δύνασθαι βοηθεῖν
[4, 1288]   ἀποφαινομένων περὶ πολιτείας, καὶ εἰ  τἆλλα   λέγουσι καλῶς, τῶν γε χρησίμων
[4, 1292]   νόμον· ἕτερον δὲ εἶδος δημοκρατίας  τἆλλα   μὲν εἶναι ταὐτά, κύριον δ'
[4, 1290]   καὶ πένησιν ἐλευθέροις οὖσι καὶ  τἆλλα   ὁμοίοις, οὐθεὶς ἂν φαίη δημοκρατεῖσθαι
[4, 1295]   ὑπερευγενῆ ὑπερπλούσιον,  τἀναντία   τούτοις, ὑπέρπτωχον ὑπερασθενῆ
[4, 1297]   περὶ τῶν τοιούτων ἐμπειρίαι καὶ  τάξεις   ἐν τοῖς ἀρχαίοις οὐχ ὑπῆρχον,
[4, 1290]   πολιτείας εἶναι τοσαύτας ὅσαι περ  τάξεις   κατὰ τὰς ὑπεροχάς εἰσι καὶ
[4, 1294]   διὰ τὸ δημοκρατικὰ πολλὰ τὴν  τάξιν   ἔχειν, οἷον πρῶτον τὸ περὶ
[4, 1296]   ἡγεμονίᾳ γενομένων ταύτην ἀποδοῦναι τὴν  τάξιν,   ἤδη δὲ καὶ τοῖς ἐν
[4, 1289]   ἐπαινοῦσι. ~Χρὴ δὲ τοιαύτην εἰσηγεῖσθαι  τάξιν   ἧς ῥᾳδίως ἐκ τῶν ὑπαρχόντων
[4, 1298]   ὦσιν, ὀλιγαρχικὴν ἀναγκαῖον εἶναι τὴν  τάξιν   ταύτην. Ὅταν δὲ τινῶν τινές,
[4, 1290]   μὲν γὰρ τῶν ἀρχῶν  τάξις   ἐστί, ταύτας δὲ διανέμονται πάντες
[4, 1289]   νόμους. Πολιτεία μὲν γάρ ἐστι  τάξις   ταῖς πόλεσιν περὶ τὰς
[4, 1295]   καθ' ὑπερβολὴν ἐν ἐνδείᾳ τούτων  ταπεινοὶ   λίαν. Ὥσθ' οἱ μὲν ἄρχειν
[4, 1291]   πολύοχλα, οἷον ἁλιεῖς μὲν ἐν  Τάραντι   καὶ Βυζαντίῳ, τριηρικὸν δὲ Ἀθήνησιν,
[4, 1292]   εἶδος ἓν δημοκρατίας διὰ ταύτας  τὰς   αἰτίας· ἕτερον δὲ εἶδος διὰ
[4, 1296]   σφέτερον αὐτῶν, ὥστε διὰ ταύτας  τὰς   αἰτίας μηδέποτε τὴν μέσην
[4, 1290]   μιᾶς οὔσης τῆς καλῶς συνεστηκυίας  τὰς   ἄλλας εἶναι παρεκβάσεις, τὰς μὲν
[4, 1296]   τὴν τελευταίαν, ὁμοίως δὲ καὶ  τὰς   ἄλλας τὰς μεταξὺ τούτων· ὅπου
[4, 1292]   ὥστε τὸν νόμον ἐπιστήσαντες ἐκκλησιάζουσι  τὰς   ἀναγκαίας ἐκκλησίασσ, τοῖς δὲ ἄλλοις
[4, 1293]   τοσαῦτα καὶ τοιαῦτα διὰ ταύτας  τὰς   ἀνάγκας ἐστίν, τάδε δὲ τῆς
[4, 1290]   κατ' εὐγένειαν καὶ πρῶτοι κατασχόντες  τὰς   ἀποικίας, ὀλίγοι ὄντες, πολλῶνν, οὔτε
[4, 1297]   Διαμαρτάνουσι δὲ πολλοὶ καὶ τῶν  τὰς   ἀριστοκρατικὰς βουλομένων ποιεῖν πολιτείας, οὐ
[4, 1290]   Ὁμοίως δ' ἔχει καὶ περὶ  τὰς   ἁρμονίας, ὥς φασί τινες· καὶ
[4, 1293]   οὖσαν οὔτε ταύτην παρέκβασιν οὔτε  τὰς   ἄρτι ῥηθείσας ἀριστοκρατίας, ὅτι τὸ
[4, 1298]   συνιέναι δὲ μόνον πρός τε  τὰς   ἀρχαιρεσίας αἱρησομένους καὶ πρὸς τὰς
[4, 1299]   ἀρχάς) καὶ πότερον εἶναι δεῖ  τὰς   ἀρχὰς ἀιδίους πολυχρονίους
[4, 1291]   οὖν εἶδος δημοκρατίας τοῦτο, τὸ  τὰς   ἀρχὰς ἀπὸ τιμημάτων εἴναι, βραχέων
[4, 1293]   πλουτίνδην ἀλλὰ καὶ ἀριστίνδην αἱροῦνται  τὰς   ἀρχάς, αὕτη πολιτεία διαφέρει
[4, 1298]   αἱ συναρχίαι συνιοῦσαι, εἰς δὲ  τὰς   ἀρχὰς βαδίζουσι πάντες κατὰ μέρος
[4, 1298]   πρὸς εὐθύνας, τὰ δ' ἄλλα  τὰς   ἀρχὰς βουλεύεσθαι τὰς ἐφ' ἑκάστοις
[4, 1300]   ἓν μὲν τίνες οἱ καθιστάντες  τὰς   ἀρχάς, δεύτερον δὲ ἐκ τίνων,
[4, 1299]   δὲ τούτων ἐστὶν περὶ  τὰς   ἀρχὰς διαίρεσις. Ἔχει γὰρ καὶ
[4, 1298]   καὶ συμμαχίας, τὰ δ' ἄλλα  τὰς   ἀρχὰς διοικεῖν αἱρετὰς οὔσας, ὅσας
[4, 1294]   τῆς ὀλιγαρχίας τὸ αἱρετὰς ποιεῖν  τὰς   ἀρχάς, ἐκ δὲ τῆς δημοκρατίας
[4, 1295]   κατὰ νόμον εἶναι ἀμφοτέρας ταύτας  τὰς   ἀρχάς (ἔν τε γὰρ τῶν
[4, 1293]   ὀλιγαρχίας, τὸ δι' αὑτῶν μὲν  τὰς   ἀρχὰς ἔχειν, κατὰ νόμον δὲ
[4, 1299]   ἐνιαυσίας, οἱ δὲ πολυχρονιωτέρας ποιοῦσι  τὰς   ἀρχάς) καὶ πότερον εἶναι δεῖ
[4, 1298]   ἄλλος δὲ τρόπος τὸ περὶ  τὰς   ἀρχὰς καὶ τὰς εὐθύνας ἀπαντᾶν
[4, 1292]   πάντων τῶν δὲ καθ' ἕκαστα  τὰς   ἀρχάς, καὶ ταύτην πολιτείαν κρίνειν.
[4, 1291]   τὸ δημιουργικὸν καὶ τὸ περὶ  τὰς   ἀρχὰς λειτουργοῦν, εἴπερ ἄνευ ἀρχόντων
[4, 1297]   τὸν ἀριθμόν, περὶ ἐκκλησίαν, περὶ  τὰς   ἀρχάς, περὶ δικαστήρια, περὶ ὅπλισιν,
[4, 1292]   μὲν τὸ ἀπὸ τιμημάτων εἶναι  τὰς   ἀρχὰς τηλικούτων ὥστε τοὺς ἀπόρους
[4, 1289]   τάξις ταῖς πόλεσιν περὶ  τὰς   ἀρχάς, τίνα τρόπον νενέμηνται, καὶ
[4, 1294]   μὲν εἶναι τὸ κληρωτὰς εἶναι  τὰς   ἀρχάς, τὸ δ' αἱρετὰς ὀλιγαρχικόν,
[4, 1297]   μείζω πολλῷ, περὶ δὲ  τὰς   ἀρχὰς τὸ τοῖς μὲν ἔχουσι
[4, 1300]   μὲν οὖν τρόποι τῶν περὶ  τὰς   ἀρχὰς τοσοῦτοι τὸν ἀριθμόν εἰσι,
[4, 1298]   κοινῶν, ~δεύτερον δὲ τὸ περὶ  τὰς   ἀρχάς, τοῦτο δ' ἐστὶ τίνας
[4, 1290]   ἂν εἰ κατὰ μέγεθος διενέμοντο  τὰς   ἀρχάς, ὥσπερ ἐν Αἰθιοπίᾳ φασί
[4, 1299]   μεγάλας ἔνθα δ' εἶναι μικρὰς  τὰς   αὐτάς) Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ
[4, 1297]   ἐν τοῖς Ἕλλησιν ἐγένετο μετὰ  τὰς   βασιλείας ἐκ τῶν πολεμούντων,
[4, 1300]   ἀμφοῖν, τὰς μὲν κλήρῳ  τὰς   δ' αἱρέσει τῶν ἀρχῶν· τὸ
[4, 1300]   ἀμφοῖν) τὰς μὲν κλήρῳ  τὰς   δ' αἱρέσεἰ ὀλιγαρχικόν· ὀλιγαρχικώτερον δὲ
[4, 1300]   ἀμφοῖν λέγω τὰς μὲν κλήρῳ  τὰς   δ' αἱρέσεἰ πολιτικόν, καὶ τὸ
[4, 1290]   μὲν τὰς συντονωτέρας καὶ δεσποτικωτέρας,  τὰς   δ' ἀνειμένας καὶ μαλακὰς δημοτικάς.
[4, 1299]   τὰς μὲν διαλείπειν πολὺν χρόνον  τὰς   δ' ἅπαξ ἄρχειν, καὶ βέλτιον
[4, 1298]   πάντας περὶ πάντων βουλεύεσθαι συνιόντας,  τὰς   δ' ἀρχὰς περὶ μηθενὸς κρίνειν
[4, 1300]   τὰς μὲν ἐκ πάντων  τὰς   δ' ἐκ τινῶν ἀμφοῖν (τὸ
[4, 1300]   καὶ τὰς μὲν ἐκ πάντων  τὰς   δ' ἐκ τινῶν, καὶ τὰς
[4, 1300]   δὲ τὰς μὲν ἐκ πάντων  τὰς   δ' ἐκ τινῶν πολιτικὸν ἀριστοκρατικῶς,
[4, 1297]   μὲν πολιτεία ἦν ἐκ τούτων,  τὰς   δὲ ἀρχὰς ᾑροῦντο ἐκ τῶν
[4, 1291]   μὲν ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν δεῖ,  τὰς   δὲ εἰς τρυφὴν τὸ
[4, 1300]   ἀριστοκρατικῶς, ~ἢ τὰς μὲν αἱρέσει  τὰς   δὲ κληρῷ, τὸ δὲ τινὰς
[4, 1300]   τινῶν, καὶ τὰς μὲν αἱρέσει  τὰς   δὲ κλήρῳ) Τούτων δ' ἑκάστης
[4, 1300]   λέγω δὲ τὰς μὲν τινὲς  τὰς   δὲ πάντες, καὶ τὰς μὲν
[4, 1293]   ὡς πρὸς τὴν δημοκρατίαν πολιτείας,  τὰς   δὲ πρὸς τὴν ὀλιγαρχίαν μᾶλλον
[4, 1290]   μὲν τῆς εὖ κεκραμένης ἁρμονίασσ  τὰς   δὲ τῆς ἀρίστης πολιτείας, ὀλιγαρχικὰς
[4, 1289]   παραβαίνοντας αὐτούς. Ὥστε δῆλον ὅτι  τὰς   διαφορὰς ἀναγκαῖον καὶ τὸν ὁρισμὸν
[4, 1289]   δὲ τοῦτ' ἀληθές. Ὥστε δεῖ  τὰς   διαφορὰς μὴ λανθάνειν τὰς τῶν
[4, 1299]   τινες οὖσαι καὶ κατ' αὐτὰς  τὰς   διαφορὰς τῶν ἀρχῶν, ἔστι δ'
[4, 1290]   τὰς ὑπεροχάς εἰσι καὶ κατὰ  τὰς   διαφορὰς τῶν μορίων. Μάλιστα δὲ
[4, 1295]   εἴδη ταῦτα καὶ τοσαῦτα διὰ  τὰς   εἰρημένας αἰτίας. Τίς δ' ἀρίστη
[4, 1298]   ἀπόροις) τοῦτο δὴ καὶ περὶ  τὰς   ἐκκλησίας ποιεῖν (βουλεύσονται γὰρ βέλτιον
[4, 1291]   πράσεις καὶ τὰς ὠνὰς καὶ  τὰς   ἐμπορίας καὶ καπηλείας διατρῖβον) τέταρτον
[4, 1295]   ποιεῖ ῥοπὴν καὶ κωλύει γίνεσθαι  τὰς   ἐναντίας ὑπερβολάς. Διόπερ εὐτυχία μεγίστη
[4, 1298]   τὸ περὶ τὰς ἀρχὰς καὶ  τὰς   εὐθύνας ἀπαντᾶν τοὺς πολίτας, καὶ
[4, 1298]   δ' ἄλλα τὰς ἀρχὰς βουλεύεσθαι  τὰς   ἐφ' ἑκάστοις τεταγμένας, αἱρετὰς οὔσας
[4, 1300]   συμφέρει καὶ πῶς δεῖ γίνεσθαι  τὰς   καταστάσεις, ἅμα ταῖς δυνάμεσι τῶν
[4, 1298]   τοῖς πολίταις ἀποδίδοσθαι πάσας ταύτας  τὰς   κρίσεις τισὶ πάσας (οἷον
[4, 1297]   πλείους, καὶ διὰ τί παρὰ  τὰς   λεγομένας ἕτεραι ιδημοκρατία τε γὰρ
[4, 1294]   πενήτων ὁστισοῦν· ἔτι τὸ δύο  τὰς   μεγίστας ἀρχὰς τὴν μὲν αἱρεῖσθαι
[4, 1300]   τὰς δ' ἐκ τινῶν, καὶ  τὰς   μὲν αἱρέσει τὰς δὲ κλήρῳ)
[4, 1300]   ἐκ τινῶν πολιτικὸν ἀριστοκρατικῶς, ~ἢ  τὰς   μὲν αἱρέσει τὰς δὲ κληρῷ,
[4, 1293]   καὶ δημοκρατίας. Εἰώθασι δὲ καλεῖν  τὰς   μὲν ἀποκλινούσας ὡς πρὸς τὴν
[4, 1299]   πολλοὺς εἶναι τοὺς πολίτας, ὥστε  τὰς   μὲν διαλείπειν πολὺν χρόνον τὰς
[4, 1300]   τινὲς τὰς δὲ πάντες, καὶ  τὰς   μὲν ἐκ πάντων τὰς δ'
[4, 1300]   τὸ ἐξ ἀμφοῖν. Τὸ δὲ  τὰς   μὲν ἐκ πάντων τὰς δ'
[4, 1300]   αἱρέσει ἀμφοῖν,  τὰς   μὲν ἐκ πάντων τὰς δ'
[4, 1291]   οἰκεῖσθαι· τούτων δὲ τῶν τεχνῶν  τὰς   μὲν ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν δεῖ,
[4, 1300]   κλήρῳ γίνεσθαι ἀμφοῖν,  τὰς   μὲν κλήρῳ τὰς δ' αἱρέσει
[4, 1300]   ἀμφοῖν (τὸ δὲ ἀμφοῖν λέγω  τὰς   μὲν κλήρῳ τὰς δ' αἱρέσεἰ
[4, 1300]   καθιστάναι κλήρῳ ἀμφοῖν)  τὰς   μὲν κλήρῳ τὰς δ' αἱρέσεἰ
[4, 1291]   τινας ἀρετῆς τῆς τῶν πολιτικῶν.  Τὰς   μὲν οὖν ἄλλας δυνάμεις τοῖς
[4, 1290]   συνεστηκυίας τὰς ἄλλας εἶναι παρεκβάσεις,  τὰς   μὲν τῆς εὖ κεκραμένης ἁρμονίασσ
[4, 1300]   (πάλιν ταῦτα συνδυαζόμενα, λέγω δὲ  τὰς   μὲν τινὲς τὰς δὲ πάντες,
[4, 1296]   αἰτίαν ὕστερον ἐν τοῖς περὶ  τὰς   μεταβολὰς τῶν πολιτειῶν ἐροῦμεν. Ὅτι
[4, 1292]   Συμβαίνει δὲ τοῦτο μάλιστα μετὰ  τὰς   μεταβολὰς τῶν πολιτειῶν· οὐ γὰρ
[4, 1296]   ὁμοίως δὲ καὶ τὰς ἄλλας  τὰς   μεταξὺ τούτων· ὅπου δὲ τὸ
[4, 1299]   δὴ πολιτείαν καὶ δὴ καὶ  τὰς   μικρὰς πόλεις. Ἐν μὲν γὰρ
[4, 1298]   τὰς ἀρχαιρεσίας αἱρησομένους καὶ πρὸς  τὰς   νομοθεσίας καὶ περὶ πολέμου καὶ
[4, 1293]   τοῖς ἀρίστοις τῶν πολιτῶν, καὶ  τὰς   ὀλιγαρχίας εἶναί φασιν ἐκ τῶν
[4, 1293]   εἰσί τινες αἳ πρός τε  τὰς   ὀλιγαρχουμένας ἔχουσι διαφορὰς καὶ καλοῦνται
[4, 1294]   καθιστάναι πολιτείαν, ὁμοίως δὲ καὶ  τὰς   ὀνομαζομένας ἀριστοκρατίας, νῦν εἴρηται. ~(Περὶ
[4, 1289]   τῶν πολιτειῶν διειλόμεθα τρεῖς μὲν  τὰς   ὀρθὰς πολιτείας, βασιλείαν ἀριστοκρατίαν πολιτείαν,
[4, 1296]   ὁπότεροι ἂν ὑπερέχωσιν, εἴθ' οἱ  τὰς   οὐσίας ἔχοντες εἴθ' δῆμος,
[4, 1293]   δὲ δὴ ἐλάττους ὦσιν οἱ  τὰς   οὐσίας ἔχοντες οἱ τὸ
[4, 1291]   καὶ τῆς ἀρετῆς πάντες, καὶ  τὰς   πλείστας ἀρχὰς ἄρχειν οἴονται δύνασθαι·
[4, 1295]   κοινωνῆσαι δυνατὸν καὶ πολιτείαν ἧς  τὰς   πλείστας πόλεις ἐνδέχεται μετασχεῖν; Καὶ
[4, 1289]   ἐξ οἰκιῶν συγκειμένας πάσας ὁρῶμεν  τὰς   πόλεις, ἔπειτα πάλιν τούτου τοῦ
[4, 1293]   γὰρ τὸ μείζους γεγονέναι πολὺ  τὰς   πόλεις τῶν ἐξ ὑπαρχῆς καὶ
[4, 1297]   τὴν πολιτείαν ἔχειν καλῶς, καὶ  τὰς   πολιτείας ἀλλήλων διαφέρειν ἐν τῷ
[4, 1299]   ἄλλον καὶ γυναικῶν· καὶ κατὰ  τὰς   πολιτείας δέ, πότερον διαφέρει καθ'
[4, 1291]   τῆς πόλεως μορίων. Ὥστε καὶ  τὰς   πολιτείας κατὰ τὰς ὑπεροχὰς τούτων
[4, 1289]   δεῖ καθιστάναι τὸν βουλόμενον ταύτας  τὰς   πολιτείας, λέγω δὲ δημοκρατίας τε
[4, 1300]   ἀριθμόν εἰσι, καὶ διῄρηνται κατὰ  τὰς   πολιτείας οὕτως· τίνα δὲ τίσι
[4, 1289]   καὶ τίθενται πάντες, ἀλλ' οὐ  τὰς   πολιτείας πρὸς τοὺς νόμους. Πολιτεία
[4, 1290]   τούτοις μόνον ἱκανῶς ἔχει διωρίσθαι  τὰς   πολιτείας ταύτας· ἀλλ' ἐπεὶ πλείονα
[4, 1289]   τῶν πολιτειῶν ἁρμόττοντας. Πρὸς γὰρ  τὰς   πολιτείας τοὺς νόμους δεῖ τίθεσθαι
[4, 1298]   μὲν οὖν τὸ βουλευόμενον πρὸς  τὰς   πολιτείας τοῦτον τὸν τρόπον, καὶ
[4, 1299]   ντοῦτο γὰρ ἕτερόν τι παρὰ  τὰς   πολιτικὰς ἀρχὰς θετέονν· ἔτι δὲ
[4, 1291]   (λέγω δ' ἀγοραῖον τὸ περὶ  τὰς   πράσεις καὶ τὰς ὠνὰς καὶ
[4, 1290]   τῆς ἀρίστης πολιτείας, ὀλιγαρχικὰς μὲν  τὰς   συντονωτέρας καὶ δεσποτικωτέρας, τὰς δ'
[4, 1291]   γεωργοί, ἕτερον δὲ τὸ περὶ  τὰς   τέχνας, ἄλλο δὲ τὸ ἀγοραῖον
[4, 1291]   (ἔστι δὲ τοῦτο τὸ περὶ  τὰς   τέχνας ὧν ἄνευ πόλιν ἀδύνατον
[4, 1294]   ἀριστοκρατία μὲν εἶναι μάλιστα τὸ  τὰς   τιμὰς νενεμῆσθαι κατ' ἀρετήν (ἀριστοκρατίας
[4, 1295]   διὰ τῶν μέσων, καὶ  τὰς   τοιαύτας ἐνδέχεται εὖ πολιτεύεσθαι πόλεις
[4, 1289]   βασιλείαν ἀριστοκρατίαν πολιτείαν, τρεῖς δὲ  τὰς   τούτων παρεκβάσεις, τυραννίδα μὲν βασιλείας
[4, 1300]   γὰρ οἷόν τε κωλύειν ἐξιέναι  τὰς   τῶν ἀπόρων, οὐδ' ὀλιγαρχικόν (τρυφῶσι
[4, 1300]   τοσοῦτον εἰρήσθω νῦν, περὶ δὲ  τὰς   τῶν ἀρχῶν καταστάσεις πειρατέον ἐξ
[4, 1289]   τῆς πολιτείας ἑκάστης καὶ πρὸς  τὰς   τῶν νόμων θέσεις· οὐ γὰρ
[4, 1289]   δεῖ τὰς διαφορὰς μὴ λανθάνειν  τὰς   τῶν πολιτειῶν, πόσαι, καὶ συντίθενται
[4, 1288]   δὲ μᾶλλον κοινήν τινα λέγοντες,  τὰς   ὑπαρχούσας ἀναιροῦντες πολιτείας, τὴν Λακωνικὴν
[4, 1296]   ἄκρατος, τυραννὶς δι' ἀμφοτέρας  τὰς   ὑπερβολάς· καὶ γὰρ ἐκ δημοκρατίας
[4, 1290]   τοσαύτας ὅσαι περ τάξεις κατὰ  τὰς   ὑπεροχάς εἰσι καὶ κατὰ τὰς
[4, 1291]   Ὥστε καὶ τὰς πολιτείας κατὰ  τὰς   ὑπεροχὰς τούτων καθιστᾶσι, καὶ δύο
[4, 1299]   Ἀλλὰ ταῦτα διαφέρει πρὸς μὲν  τὰς   χρήσεις οὐδὲν ὡς εἰπεῖν νοὐ
[4, 1291]   τὸ περὶ τὰς πράσεις καὶ  τὰς   ὠνὰς καὶ τὰς ἐμπορίας καὶ
[4, 1297]   πλείους τῶν μὴ μετεχόντων, τοῦτο  τάττειν.   Ἐθέλουσι γὰρ οἱ πένητες καὶ
[4, 1298]   τῶν δικαστηρίων ἐν ταῖς ὀλιγαρχίαις  (τάττουσι   γὰρ ζημίαν τούτοις οὓς βούλονται
[4, 1299]   καὶ πρὸς ἅς, ἂν εὐπορῶσι,  τάττουσι   δούλους. Μάλιστα δ' ὡς ἁπλῶς
[4, 1297]   δικάζουσιν, τοῖς δ' εὐπόροις οὐδεμίαν  τάττουσι   ζημίαν. Ὥστε φανερὸν ὅτι εἴ
[4, 1294]   ταῖς ὀλιγαρχίαις τοῖς εὐπόροις ζημίαν  τάττουσιν   ἂν μὴ δικάζωσι, τοῖς δ'
[4, 1294]   τὸ μέσον λαμβάνειν ὧν ἑκάτεροι  τάττουσιν,   οἷον ἐκκλησιάζειν οἱ μὲν ἀπὸ
[4, 1297]   ἐν δὲ ταῖς δημοκρατίαις πρὸς  ταῦτ'   ἀντισοφίζονται. Τοῖς μὲν γὰρ ἀπόροις
[4, 1290]   εἴδει διαφερούσας ἀλλήλων· καὶ γὰρ  ταῦτ'   εἴδει διαφέρει τὰ μέρη σφῶν
[4, 1291]   ἐστὶ συνέσεως πολιτικῆς ἔργον. Καὶ  ταῦτ'   εἴτε κεχωρισμένως ὑπάρχει τισὶν εἴτε
[4, 1295]   ἥκισθ' οὗτοι φυγαρχοῦσι καὶ σπουδαρχοῦσιν,  ταῦτα   δ' ἀμφότερα βλαβερὰ ταῖς πόλεσιν.
[4, 1291]   δικαίων τοῖς ἀμφισβητοῦσιν. Εἴπερ οὖν  ταῦτα   δεῖ γινέσθαι ταῖς πόλεσι, καὶ
[4, 1299]   γὰρ ἐπιτάττειν ἀρχικώτερόν ἐστιν. Ἀλλὰ  ταῦτα   διαφέρει πρὸς μὲν τὰς χρήσεις
[4, 1294]   δὲ καὶ μέσον τούτων ἀμφότερα  ταῦτα,   διὸ καὶ πολιτικόν, μέμεικται γὰρ
[4, 1293]   τὴν πρώτην τὴν ἀρίστην πολιτείαν  ταῦτα   δύο εἴδη, καὶ τρίτον ὅσαι
[4, 1291]   ὀλίγους εἶναι τοὺς δὲ πολλοὺς  ταῦτα   ἐναντία μέρη φαίνεται τῶν τῆς
[4, 1300]   συμμαχεσαμένων πρὸς τὸν δῆμον) καὶ  ταῦτα   αἱρέσει κλήρῳ (πάλιν
[4, 1291]   αὐτοῖς πολλάκις. Ὥστε εἴπερ καὶ  ταῦτα   καὶ ἐκεῖνα θετέα μόρια τῆς
[4, 1294]   καὶ ὀλιγαρχίαν, εἴρηται, καὶ ποῖα  ταῦτα,   καὶ τί διαφέρουσιν ἀλλήλων αἵ
[4, 1295]   ἀρχήν. Τυραννίδος μὲν οὖν εἴδη  ταῦτα   καὶ τοσαῦτα διὰ τὰς εἰρημένας
[4, 1289]   ἑκάστης, καὶ διὰ τίνας αἰτίας  ταῦτα   μάλιστα γίνεσθαι πέφυκεν. Τοῦ μὲν
[4, 1297]   τὸ μὴ φοβεῖσθαι μὴ μετέχωσιν.  Ταῦτα   μὲν οὖν ὀλιγαρχικὰ σοφίσματα τῆς
[4, 1291]   πλουτεῖν τοὺς αὐτοὺς ἀδύνατον. Διὸ  ταῦτα   μέρη μάλιστα εἶναι δοκεῖ πόλεως,
[4, 1291]   ἔμπορόν τε καὶ κάπηλον· καὶ  ταῦτα   πάντα γίνεται πλήρωμα τῆς πρώτης
[4, 1300]   ἀστούς) ἔτι δὲ παρὰ πάντα  ταῦτα   περὶ τῶν μικρῶν συναλλαγμάτων, ὅσα
[4, 1296]   ὅσον λείπεται τῷ ποιῷ. Διὸ  ταῦτα   πρὸς ἄλληλα συγκριτέον. Ὅπου μὲν
[4, 1300]   αἱρέσει κλήρῳ (πάλιν  ταῦτα   συνδυαζόμενα, λέγω δὲ τὰς μὲν
[4, 1299]   ὑπάρχειν, ῥᾷον ἄν τις εἰδὼς  ταῦτα   συνίδοι ποίας ἁρμόττει συνάγειν ἀρχὰς
[4, 1288]   τινα φαυλοτέραν) Παρὰ πάντα δὲ  ταῦτα   τὴν μάλιστα πάσαις ταῖς πόλεσιν
[4, 1289]   καὶ συντίθενται ποσαχῶς. Μετὰ δὲ  ταῦτα   τῆς αὐτῆς φρονήσεως ταύτης καὶ
[4, 1289]   αὕτη μᾶλλον ἐκείνης) μετὰ δὲ  ταῦτα   τίνα τρόπον δεῖ καθιστάναι τὸν
[4, 1300]   καὶ ἐχόντων μέγεθος, καὶ παρὰ  ταῦτα   τό τε φονικὸν καὶ τὸ
[4, 1292]   εἶδος δημοκρατίας τἆλλα μὲν εἶναι  ταὐτά,   κύριον δ' εἶναι τὸ πλῆθος
[4, 1294]   οὕτω) τὰ περὶ τὴν τροφὴν  ταὐτὰ   πᾶσιν ἐν τοῖς συσσιτίοις, καὶ
[4, 1298]   περὶ τὴν πολιτείαν) ἔτι  ταὐτὰ   ψηφίζεσθαι τὸν δῆμον μηθὲν
[4, 1296]   ὀλιγαρχικαί. Διὰ γὰρ τὸ ἐν  ταύταις   πολλάκις ὀλίγον εἶναι τὸ μέσον,
[4, 1290]   ἱκανῶς ἔχει διωρίσθαι τὰς πολιτείας  ταύτας·   ἀλλ' ἐπεὶ πλείονα μόρια καὶ
[4, 1290]   τῶν ἀρχῶν τάξις ἐστί,  ταύτας   δὲ διανέμονται πάντες κατὰ
[4, 1289]   δὲ ἀρίστην· ἡμεῖς δὲ ὅλως  ταύτας   ἐξημαρτημένας εἶναί φαμεν, καὶ βελτίω
[4, 1299]   ὡς ἁπλῶς εἰπεῖν ἀρχὰς λεκτέον  ταύτας   ὅσαις ἀποδέδοται βουλεύσασθαί τε περὶ
[4, 1292]   οὖν εἶδος ἓν δημοκρατίας διὰ  ταύτας   τὰς αἰτίας· ἕτερον δὲ εἶδος
[4, 1296]   τὸ σφέτερον αὐτῶν, ὥστε διὰ  ταύτας   τὰς αἰτίας μηδέποτε τὴν
[4, 1293]   εἴδη τοσαῦτα καὶ τοιαῦτα διὰ  ταύτας   τὰς ἀνάγκας ἐστίν, τάδε δὲ
[4, 1295]   τὸ κατὰ νόμον εἶναι ἀμφοτέρας  ταύτας   τὰς ἀρχάς (ἔν τε γὰρ
[4, 1298]   πᾶσι τοῖς πολίταις ἀποδίδοσθαι πάσας  ταύτας   τὰς κρίσεις τισὶ πάσας
[4, 1289]   τρόπον δεῖ καθιστάναι τὸν βουλόμενον  ταύτας   τὰς πολιτείας, λέγω δὲ δημοκρατίας
[4, 1292]   αἰτίαν, ὥστ' ἀναγκαῖον καὶ ἐν  ταύτῃ   ἄρχειν τὸν νόμον. ~Τέταρτον δὲ
[4, 1296]   τῶν πρότερον ἐφ' ἡγεμονίᾳ γενομένων  ταύτην   ἀποδοῦναι τὴν τάξιν, ἤδη δὲ
[4, 1293]   μνείαν διὰ τὸ πασῶν ἥκιστα  ταύτην   εἶναι πολιτείαν, ἡμῖν δὲ τὴν
[4, 1291]   τοῖς πλείοσιν, ἀνάγκη δημοκρατίαν εἶναι  ταύτην.   Ἓν μὲν οὖν εἶδος δημοκρατίας
[4, 1288]   τοῦ γυμναστικοῦ παρασκευάσαι γε καὶ  ταύτην   ἐστὶ τὴν δύναμιν. Ὁμοίως δὲ
[4, 1292]   οὐκ ἀγαθὸν εἶναι πολυκοιρανίην, πότερον  ταύτην   ὅταν πλείους ὦσιν οἱ
[4, 1298]   ὀλιγαρχικὴν ἀναγκαῖον εἶναι τὴν τάξιν  ταύτην.   Ὅταν δὲ τινῶν τινές, οἷον
[4, 1293]   δ' οὕτως οὐκ οὖσαν οὔτε  ταύτην   παρέκβασιν οὔτε τὰς ἄρτι ῥηθείσας
[4, 1292]   καθ' ἕκαστα τὰς ἀρχάς, καὶ  ταύτην   πολιτείαν κρίνειν. Ὥστ' εἴπερ ἐστὶ
[4, 1291]   κατὰ μέρος τῇ πόλει  ταύτην   τὴν λειτουργίαν. Λοιπὰ δὲ περὶ
[4, 1295]   μέσοις. Ὥστ' ἀναγκαῖον ἄριστα πολιτεύεσθαι  ταύτην   τὴν πόλιν ἐστὶν ἐξ ὧν
[4, 1295]   μεθόδου τὸ μέρος, ἐπειδὴ καὶ  ταύτην   τίθεμεν τῶν πολιτειῶν τι μέρος.
[4, 1297]   ἂν ζητῶσιν, οὐδεμίαν εὑρήσουσιν ἄλλην  ταύτης.   Ἐν μέρει γὰρ ἄρχειν οὐκ
[4, 1289]   δὲ ταῦτα τῆς αὐτῆς φρονήσεως  ταύτης   καὶ νόμους τοὺς ἀρίστους ἰδεῖν
[4, 1289]   (ἡ γὰρ ἀριστοκρατία διέστηκεν ἀπὸ  ταύτης   πολὺ τῆς πολιτείας) μετριωτάτην δὲ
[4, 1296]   ἀναγκαῖον εἶναι βελτίω τὴν ἐγγύτατα  ταύτης,   χείρω δὲ τὴν ἀφεστηκυῖαν τοῦ
[4, 1289]   πρότερον οὕτως, οὐ μὴν εἰς  ταὐτὸ   βλέψας ἡμῖν. Ἐκεῖνος μὲν γὰρ
[4, 1289]   περὶ τῆς ἀρίστης πολιτείας θεωρῆσαι  ταὐτὸ   καὶ περὶ τούτων ἐστὶν εἰπεῖν
[4, 1296]   δὴ πρῶτον περὶ πασῶν καθόλου  ταὐτόν·   δεῖ γὰρ κρεῖττον εἶναι τὸ
[4, 1289]   τῶν ἄλλων τίς τίσιν αἱρετή  (τάχα   γὰρ τοῖς μὲν ἀναγκαία δημοκρατία
[4, 1296]   ἄποροι, κακοπραγία γίνεται καὶ ἀπόλλυνται  ταχέως.   Σημεῖον δὲ δεῖ νομίζειν καὶ
[4, 1293]   ἀρχάς, αὕτη πολιτεία διαφέρει  τε   ἀμφοῖν καὶ ἀριστοκρατικὴ καλεῖται. Καὶ
[4, 1288]   ἴσως ἀδύνατον, ὥστε τὴν κρατίστην  τε   ἁπλῶς καὶ τὴν ἐκ τῶν
[4, 1293]   μόνον, οἷον Λακεδαιμονίων, εἴς  τε   ἀρετὴν καὶ δῆμον, καὶ ἔστι
[4, 1299]   τῆς πολιτείας πολλὰς διαφοράς, πόσαι  τε   ἀρχαί, καὶ κύριαι τίνων, καὶ
[4, 1290]   γένη ζῴων νοὐ γὰρ οἷόν  τε   (αὐτὸν ζῷον ἔχειν πλείους στόματος
[4, 1299]   τετάχθαι πρὸς ἓν ἔργον (πολλούς  τε   γὰρ εἰς τὰ ἀρχεῖα ἐνδέχεται
[4, 1296]   πολυχρονιώτεραι διὰ τοὺς μέσους (πλείους  τε   γάρ εἰσι καὶ μᾶλλον μετέχουσι
[4, 1296]   εἶναι τῶν μέσων πολιτῶν· Σόλων  τε   γὰρ ἦν τούτων (δηλοῖ δ'
[4, 1296]   πολιτείᾳ προσλαμβάνειν τοὺς μέσους· ἄν  τε   γὰρ ὀλιγαρχικοὺς τοὺς νόμους τιθῇ,
[4, 1297]   παρὰ τὰς λεγομένας ἕτεραι ιδημοκρατία  τε   γὰρ οὐ μία τὸν ἀριθμόν
[4, 1295]   ἀμφοτέρας ταύτας τὰς ἀρχάς (ἔν  τε   γὰρ τῶν βαρβάρων τισὶν αἱροῦνται
[4, 1291]   οὐ τοῦ καλοῦ μᾶλλον, ἴσον  τε   δεομένην σκυτέων τε καὶ γεωργῶν.
[4, 1299]   ἄν τις ἀπορήσειε πρὸς ἅπασάν  τε   δὴ πολιτείαν καὶ δὴ καὶ
[4, 1289]   εἴπερ ἔστιν εἴδη πλείονα τῆς  τε   δημοκρατίας καὶ τῆς ὀλιγαρχίας, ἔπειτα
[4, 1296]   στοχάζεσθαι χρὴ τῶν μέσων, ἐάν  τε   δημοκρατικούς, προσάγεσθαι τοῖς νόμοις τούτους.
[4, 1291]   εἰρημένων. Εἴδη γὰρ πλείω τοῦ  τε   δήμου καὶ τῶν λεγομένων γνωρίμων
[4, 1296]   ἐν δὲ ταῖς μικραῖς ῥᾴδιόν  τε   διαλαβεῖν εἰς δύο πάντας, ὥστε
[4, 1298]   ἣν ἀνάλογόν φαμεν εἶναι ὀλιγαρχίᾳ  τε   δυναστευτικῇ καὶ μοναρχίᾳ τυραννικῇ. Οὗτοι
[4, 1300]   δὲ τινὰς ἐξ ἁπάντων τό  τε   ἐκ τινῶν αἱρέσει πάντας ἀριστοκρατικόν.
[4, 1289]   τὰς πολιτείας, λέγω δὲ δημοκρατίας  τε   καθ' ἕκαστον εἶδος καὶ πάλιν
[4, 1293]   μίξις τῶν δύο τούτων, δημοκρατίας  τε   καὶ ἀρετῆς. Ἀριστοκρατίας μὲν οὖν
[4, 1291]   μᾶλλον, ἴσον τε δεομένην σκυτέων  τε   καὶ γεωργῶν. Τὸ δὲ προπολεμοῦν
[4, 1299]   γὰρ δὴ ταῖς μεγάλαις ἐνδέχεταί  τε   καὶ δεῖ μίαν τετάχθαι πρὸς
[4, 1294]   ἕτερα πολιτείας εἴδη παρὰ μοναρχίαν  τε   καὶ δημοκρατίαν καὶ ὀλιγαρχίαν, εἴρηται,
[4, 1289]   περὶ τῶν ἄλλων πολιτειῶν, ὀλιγαρχίας  τε   καὶ δημοκρατίας καὶ τυραννίδος. Φανερὸν
[4, 1291]   ἀναγκαίοις βοσκήμασιν, ἔτι δ' ἔμπορόν  τε   καὶ κάπηλον· καὶ ταῦτα πάντα
[4, 1291]   τεχνίτας, ἔτι δὲ τοὺς βουλευομένους  τε   καὶ κρίνοντας· ἀντιποιοῦνται δὲ καὶ
[4, 1293]   εἰσὶ δύο πολιτεῖαι παρὰ δημοκρατίαν  τε   καὶ ὀλιγαρχίαν, ὧν τὴν μὲν
[4, 1300]   ἐν τρισὶν ὅροις, ἐξ ὧν  τε   καὶ περὶ ὧν καὶ πῶς.
[4, 1300]   δ' οὔ ὔπῶς γὰρ οἷόν  τε   κωλύειν ἐξιέναι τὰς τῶν ἀπόρων,
[4, 1298]   πάντων) συνιέναι δὲ μόνον περί  τε   νόμων θέσεως καὶ τῶν περὶ
[4, 1297]   πολὺ τὸ μέσον, ὥστ' ὀλίγοι  τε   ὄντες τὸ πλῆθος καὶ κατὰ
[4, 1293]   ὧν τὴν μὲν ἑτέραν λέγουσί  τε   πάντες καὶ εἴρηται τῶν τεττάρων
[4, 1299]   λεκτέον ταύτας ὅσαις ἀποδέδοται βουλεύσασθαί  τε   περὶ τινῶν καὶ κρῖναι καὶ
[4, 1293]   οὖν πολιτεία βλέπει εἴς  τε   πλοῦτον καὶ ἀρετὴν καὶ δῆμον,
[4, 1288]   ἁρμόττον, οἷον ἄσκησις σώματι ποία  τε   ποίῳ συμφέρει, καὶ τίς ἀρίστη
[4, 1300]   τοῖς ἐκκλησιάζουσιν· σχολάζοντες γὰρ συλλέγονταί  τε   πολλάκις καὶ ἅπαντα αὐτοὶ κρίνουσιν.
[4, 1288]   δοθεῖσαν δύνασθαι θεωρεῖν, ἐξ ἀρχῆς  τε   πῶς ἂν γένοιτο, καὶ γενομένη
[4, 1298]   ἀθρόους, συνιέναι δὲ μόνον πρός  τε   τὰς ἀρχαιρεσίας αἱρησομένους καὶ πρὸς
[4, 1293]   ἀλλ' εἰσί τινες αἳ πρός  τε   τὰς ὀλιγαρχουμένας ἔχουσι διαφορὰς καὶ
[4, 1293]   Λοιπὸν δ' ἐστὶν ἡμῖν περί  τε   τῆς ὀνομαζομένης πολιτείας εἰπεῖν καὶ
[4, 1292]   εἰσίῃ, τέταρτον δ' ὅταν ὑπάρχῃ  τε   τὸ νῦν λεχθὲν καὶ ἄρχῃ
[4, 1295]   κατ' εὐχὴν γινομένην, ἀλλὰ βίον  τε   τὸν τοῖς πλείστοις κοινωνῆσαι δυνατὸν
[4, 1296]   Ἔστι δὲ πᾶσα πόλις ἔκ  τε   τοῦ ποιοῦ καὶ ποσοῦ. Λέγω
[4, 1289]   νόμων θέσεις· οὐ γὰρ οἷόν  τε   τοὺς αὐτοὺς νόμους συμφέρειν ταῖς
[4, 1290]   πᾶν ἔχειν ζῷον (οἷον ἔνιά  τε   τῶν αἰσθητηρίων καὶ τὸ τῆς
[4, 1300]   ἄν τ' ἐν ἄλλοις, περί  τε   τῶν ἐκ προνοίας καὶ περὶ
[4, 1300]   μέγεθος, καὶ παρὰ ταῦτα τό  τε   φονικὸν καὶ τὸ ξενικόν (φονικοῦ
[4, 1291]   πρώτης πόλεως, ὡς τῶν ἀναγκαίων  τε   χάριν πᾶσαν πόλιν συνεστηκυῖαν, ἀλλ'
[4, 1289]   μὲν οὐσῶν ἐπιεικῶν, οἷον ὀλιγαρχίας  τε   χρηστῆς καὶ τῶν ἄλλων, χειρίστην
[4, 1298]   γὰρ ἀπὸ τιμημάτων μετριωτέρων αἱρετοί  τε   ὦσι καὶ πλείους διὰ τὴν
[4, 1288]   ἀλλὰ περὶ γένος ἕν τι  τελείαις   οὔσαις, μιᾶς ἐστι θεωρῆσαι τὸ
[4, 1298]   ἀλλὰ μόνον προανακρίνειν, ὅνπερ  τελευταία   δημοκρατία νῦν διοικεῖται τρόπον, ἣν
[4, 1293]   ~Τέταρτον δὲ εἶδος δημοκρατίας  τελευταία   τοῖς χρόνοις ἐν ταῖς πόλεσι
[4, 1296]   τῶν βαναύσων καὶ μισθαρνούντων, τὴν  τελευταίαν,   ὁμοίως δὲ καὶ τὰς ἄλλας
[4, 1292]   ταῖς μοναρχίαις, καὶ περὶ ἧς  τελευταίας   εἴπαμεν δημοκρατίας ἐν ταῖς δημοκρατίαις·
[4, 1293]   ἐν τοῖς κατ' ἀρχὴν εἴπομεν.  Τελευταῖον   δὲ περὶ τυραννίδος εὔλογόν ἐστι
[4, 1293]   ὀλιγαρχίας τοῦτ' ἐστίν, ἀντίστροφον τῷ  τελευταίῳ   τῆς δημοκρατίας. Ἔτι δ' εἰσὶ
[4, 1293]   νόμον δὲ τὸν κελεύοντα τῶν  τελευτώντων   διαδέχεσθαι τοὺς υἱεῖς. Ὅταν δὲ
[4, 1289]   ἕκαστον εἶδος καὶ πάλιν ὀλιγαρχίας·  τέλος   δέ, πάντων τούτων ὅταν ποιησώμεθα
[4, 1289]   τῆς πολιτείας καὶ τί τὸ  τέλος   ἑκάστης τῆς κοινωνίας ἐστίν· νόμοι
[4, 1291]   καὶ Χίῳ, πορθμευτικὸν δ' ἐν  Τενέδῳῳ,   πρὸς δὲ τούτοις τὸ χερνητικὸν
[4, 1300]   ἑκάστης ἔσονται τῆς διαφορᾶς τρόποι  τέσσαρες.   γὰρ πάντες ἐκ πάντων
[4, 1298]   ἀρχὰς βουλεύεσθαι τὰς ἐφ' ἑκάστοις  τεταγμένας,   αἱρετὰς οὔσας ἐξ ἁπάντων
[4, 1293]   Δι' ἣν μὲν οὖν αἰτίαν  τέτακται   τὸν τρόπον τοῦτον, εἴρηται· νῦν
[4, 1292]   ὅταν παῖς ἀντὶ πατρὸς εἰσίῃ,  τέταρτον   δ' ὅταν ὑπάρχῃ τε τὸ
[4, 1293]   ἐν ταύτῃ ἄρχειν τὸν νόμον.  ~Τέταρτον   δὲ εἶδος δημοκρατίας τελευταία
[4, 1300]   ἀμφισβητεῖται δὲ περὶ τοῦ δικαίου,  τέταρτον   δὲ ὅσα τοῖς φεύγουσι φόνου
[4, 1293]   δὲ τέτταρας μοναρχίαν ὀλιγαρχίαν δημοκρατίαν,  τέταρτον   δὲ τὴν καλουμένην ἀριστοκρατίαν) πέμπτη
[4, 1291]   τὰς ἐμπορίας καὶ καπηλείας διατρῖβον)  τέταρτον   δὲ τὸ θητικόν, πέμπτον δὲ
[4, 1293]   οὐχ νόμος· καὶ τὸ  τέταρτον   εἶδος τῆς ὀλιγαρχίας τοῦτ' ἐστίν,
[4, 1300]   ὅσα εἰς τὴν πολιτείαν φέρει,  τέταρτον   καὶ ἄρχουσι καὶ ἰδιώταις ὅσα
[4, 1294]   ἐλευθερία πλοῦτος ἀρετή ήτὸ γὰρ  τέταρτον,   καλοῦσιν εὐγένειαν, ἀκολουθεῖ τοῖς
[4, 1298]   ὅσας ἄρχειν ἀναγκαῖον τοὺς ἐπισταμένους·  τέταρτος   δὲ τρόπος τὸ πάντας περὶ
[4, 1299]   ἐνδέχεταί τε καὶ δεῖ μίαν  τετάχθαι   πρὸς ἓν ἔργον (πολλούς τε
[4, 1293]   πολιτειῶν εἶδος ἕν (λέγουσι δὲ  τέτταρας   μοναρχίαν ὀλιγαρχίαν δημοκρατίαν, τέταρτον δὲ
[4, 1301]   ~Οὗτοι μὲν οὖν οἱ τρόποι  τέτταρες   τὸν ἀριθμόν· τοσοῦτοι δ' ἕτεροι
[4, 1291]   Ἀλλὰ μὴν καὶ ἐν τοῖς  τέτταρσι   καὶ τοῖς ὁποσοισοῦν κοινωνοῖς ἀναγκαῖον
[4, 1293]   πολιτειῶν εἴδη, καὶ χρῶνται ταῖς  τέτταρσι   μόνον νὥσπερ Πλάτων) ἐν ταῖς
[4, 1293]   τε πάντες καὶ εἴρηται τῶν  τεττάρων   πολιτειῶν εἶδος ἕν (λέγουσι δὲ
[4, 1291]   Φησὶ γὰρ Σωκράτης ἐκ  τεττάρων   τῶν ἀναγκαιοτάτων πόλιν συγκεῖσθαι, λέγει
[4, 1289]   πολιτείαν, κἂν εἴ τις ἄλλη  τετύχηκεν   ἀριστοκρατικὴ καὶ συνεστῶσα καλῶς, ἀλλ'
[4, 1288]   ~Ἐν ἁπάσαις ταῖς  τέχναις   καὶ ταῖς ἐπιστήμαις ταῖς μὴ
[4, 1291]   ἕτερον δὲ τὸ περὶ τὰς  τέχνας,   ἄλλο δὲ τὸ ἀγοραῖον τὸ
[4, 1291]   δὲ τοῦτο τὸ περὶ τὰς  τέχνας   ὧν ἄνευ πόλιν ἀδύνατον οἰκεῖσθαι·
[4, 1288]   ἐσθῆτα καὶ περὶ πᾶσαν ἄλλην  τέχνην   ὁρῶμεν συμβαῖνον. Ὥστε δῆλον ὅτι
[4, 1291]   τοὺς προπολεμοῦντας καὶ γεωργοῦντας καὶ  τεχνίτας,   ἔτι δὲ τοὺς βουλευομένους τε
[4, 1291]   ἀδύνατον οἰκεῖσθαι· τούτων δὲ τῶν  τεχνῶν   τὰς μὲν ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν
[4, 1292]   τοὺς νόμους εἶναι πολιτείαν δημοτικωτέραν,  τῇ   δ' ἀγωγῇ καὶ τοῖς ἔθεσιν
[4, 1290]   ἄρχωσι, δῆμος, οἷον ἐν Ἀπολλωνίᾳ  τῇ   ἐν τῷ Ἰονίῳ καὶ ἐν
[4, 1295]   τῶν πόλεων, τὰ δὲ γειτνιῶσι  τῇ   καλουμένῃ πολιτείᾳ (διὸ περὶ ἀμφοῖν
[4, 1298]   εἰρημένον διορισμόν· συμφέρει δὲ δημοκρατίᾳ  τῇ   μάλιστ' εἶναι δοκούσῃ δημοκρατίᾳ νῦν
[4, 1294]   Δεῖ δ' ἐν τῇ πολιτείᾳ  τῇ   μεμειγμένῃ καλῶς ἀμφότερα δοκεῖν εἶναι
[4, 1295]   εἶναι δοκεῖ τυραννίς, ἀντίστροφος οὖσα  τῇ   παμβασιλείᾳ. Τοιαύτην δ' ἀναγκαῖον εἶναι
[4, 1291]   συνεχῶς κατὰ μέρος  τῇ   πόλει ταύτην τὴν λειτουργίαν. Λοιπὰ
[4, 1291]   δοῦλον οὐκ αὔταρκες. Διόπερ ἐν  τῇ   Πολιτείᾳ κομψῶς τοῦτο, οὐχ ἱκανῶς
[4, 1296]   δ' ἀεὶ τὸν νομοθέτην ἐν  τῇ   πολιτείᾳ προσλαμβάνειν τοὺς μέσους· ἄν
[4, 1294]   τοιαῦτα πολλά. Δεῖ δ' ἐν  τῇ   πολιτείᾳ τῇ μεμειγμένῃ καλῶς ἀμφότερα
[4, 1298]   μὴ πάντας ἀθρόους (ὥσπερ ἐν  τῇ   πολιτείᾳ τῇ Τηλεκλέους ἐστὶ τοῦ
[4, 1289]   μόνον ἔστιν. Ἐπεὶ δ' ἐν  τῇ   πρώτῃ μεθόδῳ περὶ τῶν πολιτειῶν
[4, 1298]   ἀθρόους (ὥσπερ ἐν τῇ πολιτείᾳ  τῇ   Τηλεκλέους ἐστὶ τοῦ Μιλησίου· καὶ
[4, 1292]   μέντοι δυναμένους σχολάζειν· διόπερ ἐν  τῇ   τοιαύτῃ δημοκρατίᾳ οἱ νόμοι ἄρχουσι,
[4, 1292]   τοιοῦτος δῆμος ἀνάλογον τῶν μοναρχιῶν  τῇ   τυραννίδι. Διότι καὶ τὸ ἦθος
[4, 1298]   (ὥσπερ ἐν τῇ πολιτείᾳ τῇ  Τηλεκλέους   ἐστὶ τοῦ Μιλησίου· καὶ ἐν
[4, 1292]   ἀπὸ τιμημάτων εἶναι τὰς ἀρχὰς  τηλικούτων   ὥστε τοὺς ἀπόρους μὴ μετέχειν,
[4, 1300]   στρατηγίας καὶ τῆς τῶν περὶ  τὴν   ἀγορὰν συμβολαίων κυρίας. Λοιπὸν δὲ
[4, 1292]   διὰ δὲ τὸ ἔθος καὶ  τὴν   ἀγωγὴν πολιτεύεσθαι δημοτικῶς, ὁμοίως δὲ
[4, 1288]   ἕξεως μήτ' ἐπιστήμης τῶν περὶ  τὴν   ἀγωνίαν, μηδὲν ἧττον τοῦ παιδοτρίβου
[4, 1298]   καὶ ποίαν τινὰ δεῖ γίνεσθαι  τὴν   αἵρεσιν αὐτῶν, τρίτον δέ τί
[4, 1288]   ἁπάσαις· νῦν δ' οἱ μὲν  τὴν   ἀκροτάτην καὶ δεομένην πολλῆς χορηγίας
[4, 1294]   ἀριστοκρατίαν μάλιστα τῶν ἄλλων παρὰ  τὴν   ἀληθινὴν καὶ πρώτην. Ὅτι μὲν
[4, 1291]   τοιαῦτα μᾶλλον θετέον τῶν εἰς  τὴν   ἀναγκαίαν χρῆσιν συντεινόντων, τὸ πολεμικὸν
[4, 1297]   ἄρχειν οὐκ ἂν ὑπομείνειαν διὰ  τὴν   ἀπιστίαν τὴν πρὸς ἀλλήλους· πανταχοῦ
[4, 1295]   κατ' ἀρετὴν ἀνεμπόδιστον, μεσότητα δὲ  τὴν   ἀρετήν, τὸν μέσον ἀναγκαῖον εἶναι
[4, 1288]   γὰρ κάλλιστα πεφυκότι καὶ κεχορηγημένῳ  τὴν   ἀρίστην ἀναγκαῖον ἁρμόττειν) καὶ τίς
[4, 1288]   χρησίμων διαμαρτάνουσιν. Οὐ γὰρ μόνον  τὴν   ἀρίστην δεῖ θεωρεῖν, ἀλλὰ καὶ
[4, 1288]   πολιτείαν τῆς αὐτῆς ἐστιν ἐπιστήμης  τὴν   ἀρίστην θεωρῆσαι τίς ἐστι καὶ
[4, 1289]   κοινοτάτη καὶ τίς αἱρετωτάτη μετὰ  τὴν   ἀρίστην πολιτείαν, κἂν εἴ τις
[4, 1293]   μὲν οὖν παρὰ τὴν πρώτην  τὴν   ἀρίστην πολιτείαν ταῦτα δύο εἴδη,
[4, 1288]   εἴ τινι πόλει συμβέβηκε μήτε  τὴν   ἀρίστην πολιτεύεσθαι πολιτείαν, ἀχορήγητον δὲ
[4, 1290]   εἶναι μέρος ἐν τοῖς περὶ  τὴν   ἀριστοκρατίαν· ἐκεῖ γὰρ διείλομεν ἐκ
[4, 1289]