HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, La Politique, livre IV

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ο  =  159 formes différentes pour 702 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Pages
[4, 1293]   ἀριστοκρατίαν· ἐν μόνῃ γὰρ ἁπλῶς     αὐτὸς ἀνὴρ καὶ πολίτης ἀγαθός
[4, 1299]   στρατευομένων, κατὰ μέρος, οἷον     γυναικονόμος παιδονόμος· αἱ δ'
[4, 1292]   οἱ ἄρχοντες ὡς ἕκαστος, ἄδηλον.     δ' οὖν τοιοῦτος δῆμος, ἅτε
[4, 1292]   τὸν δῆμόν φασι δεῖν κρίνειν,     δὲ ἀσμένως δέχεται τὴν πρόκλησιν·
[4, 1299]   μὲν γὰρ βουλευτὴς δημοτικόν,     δὲ πρόβουλος ὀλιγαρχικόν. Καταλύεται δὲ
[4, 1292]   ὥσπερ ἐκεῖ τὰ ἐπιτάγματα, καὶ     δημαγωγὸς καὶ κόλαξ οἱ
[4, 1292]   ἐνταῦθα γίνονται δημαγωγοί. Μόναρχος γὰρ     δῆμος γίνεται, σύνθετος εἷς ἐκ
[4, 1298]   τὴν τοιαύτην γὰρ ἰσότητα ζητεῖ     δῆμος. Εἰσὶ δὲ οἱ τρόποι
[4, 1298]   δὲ τοιαύτην ἐν κύριος     δῆμος καὶ τῶν νόμων ἐστίνν
[4, 1291]   πολιτείας ὁμοίως. Ἐπεὶ δὲ πλείων     δῆμος, κύριον δὲ τὸ δόξαν
[4, 1296]   οἱ τὰς οὐσίας ἔχοντες εἴθ'     δῆμος, οἱ τὸ μέσον ἐκβαίνοντες
[4, 1298]   οὗτοι προβουλεύσωσιν (οὕτω γὰρ μεθέξει     δῆμος τοῦ βουλεύεσθαι, καὶ λύειν
[4, 1299]   δημοκρατίαις ἐν αἷς αὐτὸς συνιὼν     δῆμος χρηματίζει περὶ πάντων. ~Τοῦτο
[4, 1297]   πρὸς ἀλλήλους· πανταχοῦ δὲ πιστότατος     διαιτητής, διαιτητὴς δ' μέσος.
[4, 1292]   ἐπιτάγματα, καὶ δημαγωγὸς καὶ     κόλαξ οἱ αὐτοὶ καὶ ἀνάλογον.
[4, 1299]   πρόβουλοι καθεστᾶσιν ἐπὶ τοῖς βουλευταῖς·     μὲν γὰρ βουλευτὴς δημοτικόν,
[4, 1298]   γὰρ βέλτιον κοινῇ βουλευόμενοι πάντες,     μὲν δῆμος μετὰ τῶν γνωρίμων,
[4, 1294]   δημοκρατίας τὸ μὴ ἀπὸ τιμήματος.     μὲν οὖν τρόπος τῆς μίξεως
[4, 1297]   πιστότατος διαιτητής, διαιτητὴς δ'     μέσος. Ὅσῳ δ' ἂν ἄμεινον
[4, 1292]   νῦν λεχθὲν καὶ ἄρχῃ μὴ     νόμος ἀλλ' οἱ ἄρχοντες. Καὶ
[4, 1298]   τοῦ τιμήματος, καὶ περὶ ὧν     νόμος ἀπαγορεύει μὴ κινῶσιν ἀλλ'
[4, 1293]   γίνονται οἱ ἄνθρωποι, ἀλλ' οὐχ     νόμος· καὶ τὸ τέταρτον εἶδος
[4, 1291]   τὸ ἴσον. Ἴσον γάρ φησιν     νόμος τῆς τοιαύτης δημοκρατίας
[4, 1292]   ψηφίσματα κύρια ἀλλὰ μὴ     νόμος· συμβαίνει δὲ τοῦτο διὰ
[4, 1294]   γὰρ διάδηλος πλούσιος καὶ     πένης οὕτω) τὰ περὶ τὴν
[4, 1294]   αὐτὸν τρόπον (οὐθὲν γὰρ διάδηλος     πλούσιος καὶ πένης οὕτω)
[4, 1297]   τὴν ὑπεροχὴν ἐν τοῖς ἱππεῦσιν     πόλεμος εἶχεν· ἄνευ μὲν γὰρ
[4, 1291]   ἱκανῶς δὲ εἴρηται. Φησὶ γὰρ     Σωκράτης ἐκ τεττάρων τῶν ἀναγκαιοτάτων
[4, 1290]   δὲ καὶ τῶν κινητικῶν μορίων)     τῆς συζεύξεως τῆς τούτων ἀριθμὸς
[4, 1291]   Ἴσον γάρ φησιν νόμος     τῆς τοιαύτης δημοκρατίας τὸ μηδὲν
[4, 1292]   οἱ κόλακες ἔντιμοι, καὶ ἔστιν     τοιοῦτος δῆμος ἀνάλογον τῶν μοναρχιῶν
[4, 1292]   Εὐλόγως δὲ ἂν δόξειεν ἐπιτιμᾶν     φάσκων τὴν τοιαύτην εἶναι δημοκρατίαν
[4, 1294]   δήμου δ' ἐλευθερία) τὸ δ'     τι ἂν δόξῃ τοῖς πλείοσιν,
[4, 1294]   ἐν ἀριστοκρατίᾳ καὶ ἐν δήμοις,     τι ἂν δόξῃ τῷ πλείονι
[4, 1291]   δὲ τὸ ταῖς οὐσίαις λειτουργοῦν,     καλοῦμεν εὐπόρους. Ὄγδοον δὲ τὸ
[4, 1294]   πλοῦτος ἀρετή ήτὸ γὰρ τέταρτον,     καλοῦσιν εὐγένειαν, ἀκολουθεῖ τοῖς δυσίν·
[4, 1291]   πέμπτον δὲ γένος τὸ προπολεμῆσον,     τούτων οὐθὲν ἧττόν ἐστιν ἀναγκαῖον
[4, 1299]   ὀλιγανθρωπίαν ἀναγκαῖον τὰ ἀρχεῖα οἷον  ὀβελισκολύχνια   ποιεῖν. Ἐὰν οὖν ἔχωμεν λέγειν
[4, 1291]   οὐσίαις λειτουργοῦν, καλοῦμεν εὐπόρους.  Ὄγδοον   δὲ τὸ δημιουργικὸν καὶ τὸ
[4, 1295]   γὰρ κοινωνία φιλικόν· οὐδὲ γὰρ  ὁδοῦ   βούλονται κοινωνεῖν τοῖς ἐχθροῖς. Βούλεται
[4, 1293]   ὧν ἕνεκεν οἱ ἀδικοῦντες ἀδικοῦσιν·  ὅθεν   καὶ καλοὺς κἀγαθοὺς καὶ γνωρίμους
[4, 1293]   ἔχειν οἱ εὔποροι ὧν ἕνεκεν  οἱ   ἀδικοῦντες ἀδικοῦσιν· ὅθεν καὶ καλοὺς
[4, 1293]   μοναρχίας ἐστίν, καὶ κύριοι γίνονται  οἱ   ἄνθρωποι, ἀλλ' οὐχ νόμος·
[4, 1291]   δοκεῖ πόλεως, οἱ εὔποροι καὶ  οἱ   ἄποροι. Ἔτι δὲ διὰ τὸ
[4, 1296]   ἄνευ τούτων τῷ πλήθει ὑπερτείνωσιν  οἱ   ἄποροι, κακοπραγία γίνεται καὶ ἀπόλλυνται
[4, 1292]   ἄρχῃ μὴ νόμος ἀλλ'  οἱ   ἄρχοντες. Καὶ ἔστιν ἀντίστροφος αὕτη
[4, 1292]   ταύτην ὅταν πλείους ὦσιν  οἱ   ἄρχοντες ὡς ἕκαστος, ἄδηλον.
[4, 1292]   δημαγωγὸς καὶ κόλαξ  οἱ   αὐτοὶ καὶ ἀνάλογον. Καὶ μάλιστα
[4, 1292]   δημοκρατουμέναις οὐ γίνεται δημαγωγός, ἀλλ'  οἱ   βέλτιστοι τῶν πολιτῶν εἰσιν ἐν
[4, 1298]   γὰρ ταῖς πολιτείαις ἀνεστραμμένως ποιοῦσιν·  οἱ   γὰρ ὀλίγοι ἀποψηφισάμενοι μὲν κύριοι,
[4, 1292]   γίνεται, σύνθετος εἷς ἐκ πολλῶν·  οἱ   γὰρ πολλοὶ κύριοί εἰσιν οὐχ
[4, 1291]   δήμου μὲν εἴδη ἓν μὲν  οἱ   γεωργοί, ἕτερον δὲ τὸ περὶ
[4, 1294]   τιμήματος οὐθενὸς μικροῦ πάμπαν,  οἱ   δ' ἀπὸ μακροῦ τιμήματος, κοινὸν
[4, 1295]   ἐπίστανται, ἀλλ' ἄρχεσθαι δουλικὴν ἀρχήν,  οἱ   δ' ἄρχεσθαι μὲν οὐδεμίαν ἀρχήν,
[4, 1301]   εἶεν οἱ μὲν ἐκ πάντων  οἱ   δ' ἐκ τινῶν) καὶ
[4, 1293]   ἀνὴρ καὶ πολίτης ἀγαθός ἐστιν,  οἱ   δ' ἐν ταῖς ἄλλαις ἀγαθοὶ
[4, 1299]   ἑξαμήνους, οἱ δὲ δι' ἐλάττονος,  οἱ   δ' ἐνιαυσίας, οἱ δὲ πολυχρονιωτέρας
[4, 1296]   λαμβάνουσιν, καὶ οἱ μὲν δημοκρατίαν  οἱ   δ' ὀλιγαρχίαν ποιοῦσιν. Ἔτι δὲ
[4, 1296]   δημοκρατίας ἐν ταῖς πόλεσι καθίστασαν  οἱ   δ' ὀλιγαρχίας, οὐ πρὸς τὸ
[4, 1294]   αἱροῦνται, τῆς δ' ἐφορείας μετέχουσιν)  οἱ   δ' ὀλιχαρχίαν διὰ τὸ πολλὰ
[4, 1295]   πόλεως, οἱ μὲν εὔποροι σφόδρα,  οἱ   δὲ ἄποροι σφόδρα, οἱ δὲ
[4, 1292]   μὲν κόλακες παρὰ τοῖς τυράννοις,  οἱ   δὲ δημαγωγοὶ παρὰ τοῖς δήμοις
[4, 1298]   οὓς βούλονται δικάζειν, ἵνα δικάζωσιν,  οἱ   δὲ δημοτικοὶ μισθὸν τοῖς ἀπόροις)
[4, 1299]   ἀρχῆς (οἱ μὲν γὰρ ἑξαμήνους,  οἱ   δὲ δι' ἐλάττονος, οἱ δ'
[4, 1297]   μὲν διὰ τὴν ζημίαν μετέχωσιν,  οἱ   δὲ διὰ τὸ μὴ φοβεῖσθαι
[4, 1295]   τοῖς διδασκαλείοις ἄρχεσθαι σύνηθες αὐτοῖς)  οἱ   δὲ καθ' ὑπερβολὴν ἐν ἐνδείᾳ
[4, 1295]   μὲν ὑβρισταὶ καὶ μεγαλοπόνηροι μᾶλλον,  οἱ   δὲ κακοῦργοι καὶ μικροπόνηροι λίαν,
[4, 1288]   δεομένην πολλῆς χορηγίας ζητοῦσι μόνον,  οἱ   δὲ μᾶλλον κοινήν τινα λέγοντες,
[4, 1296]   οἱ μὲν πολλὰ σφόδρα κέκτηνται  οἱ   δὲ μηθέν, δῆμος ἔσχατος
[4, 1299]   δι' ἐλάττονος, οἱ δ' ἐνιαυσίας,  οἱ   δὲ πολυχρονιωτέρας ποιοῦσι τὰς ἀρχάς)
[4, 1295]   σφόδρα, οἱ δὲ ἄποροι σφόδρα,  οἱ   δὲ τρίτοι οἱ μέσοι τούτων.
[4, 1298]   ὑπερβάλλωσι πολὺ κατὰ τὸ πλῆθος  οἱ   δημοτικοὶ τῶν πολιτικῶν μὴ
[4, 1290]   πόλεων ἐν ταῖς τιμαῖς ἦσαν  οἱ   διαφέροντες κατ' εὐγένειαν καὶ πρῶτοι
[4, 1301]   Πάλιν γὰρ ἐκ τινῶν καὶ  οἱ   δικάζοντες περὶ πάντων αἱρέσει,
[4, 1290]   ἀλλ' ἔστι δημοκρατία μὲν ὅταν  οἱ   ἐλεύθεροι καὶ ἄποροι πλείους ὄντες
[4, 1290]   ὅτι δῆμος μέν ἐστιν (ὅταν  οἱ   ἐλεύθεροι κύριοι ὦσιν, ὀλιγαρχία δ'
[4, 1290]   ἔτι διαληπτέον ὡς οὔτ' ἂν  οἱ   ἐλεύθεροι ὀλίγοι ὄντες πλειόνων καὶ
[4, 1290]   ὥσθ' ὅταν ληφθῶσι τούτων πάντες  οἱ   ἐνδεχόμενοι συνδυασμοί, ποιήσουσιν εἴδη ζῴου,
[4, 1289]   Ἐρετριεῖς καὶ Χαλκιδεῖς καὶ Μάγνητες  οἱ   ἐπὶ Μαιάνδρῳ καὶ τῶν ἄλλων
[4, 1293]   ἐπιμέλειαν ἀρετῆς εἰσὶν ὅμως τινὲς  οἱ   εὐδοκιμοῦντες καὶ δοκοῦντες εἶναι ἐπιεικεῖς.
[4, 1291]   μέρη μάλιστα εἶναι δοκεῖ πόλεως,  οἱ   εὔποροι καὶ οἱ ἄποροι. Ἔτι
[4, 1294]   σχεδὸν γὰρ παρὰ τοῖς πλείστοις  οἱ   εὔποροι τῶν καλῶν κἀγαθῶν δοκοῦσι
[4, 1293]   εὐπορωτέροις. Ἔτι δὲ δοκοῦσιν ἔχειν  οἱ   εὔποροι ὧν ἕνεκεν οἱ ἀδικοῦντες
[4, 1300]   δὲ ἐκείνως· πάλιν εἰ τινὲς  οἱ   καθιστάντες, ἐκ πάντων αἱρέσει
[4, 1300]   τριῶν τούτων ἓν μὲν τίνες  οἱ   καθιστάντες τὰς ἀρχάς, δεύτερον δὲ
[4, 1290]   τὸ περὶ τὴν τροφὴν πλῆθος,  οἱ   καλούμενοι γεωργοί, ~δεύτερον δὲ τὸ
[4, 1301]   ἀριθμόν· τοσοῦτοι δ' ἕτεροι καὶ  οἱ   κατὰ μέρος. Πάλιν γὰρ ἐκ
[4, 1289]   τῆς κοινωνίας ἐστίν· νόμοι δ'  οἱ   κεχωρισμένοι τῶν δηλούντων τὴν πολιτείαν,
[4, 1292]   νόμου, καὶ γίνεται δεσποτικός, ὥστε  οἱ   κόλακες ἔντιμοι, καὶ ἔστιν
[4, 1298]   δὲ καὶ αἱρῶνται αὐτοὶ αὑτοὺς  οἱ   κύριοι τοῦ βουλεύεσθαι, καὶ ὅταν
[4, 1294]   Δῆλον γὰρ ὅτι τοῦτο πάσχουσιν  οἱ   λέγοντες διὰ τὸ μεμεῖχθαι καλῶς·
[4, 1294]   ὧν ἑκάτεροι τάττουσιν, οἷον ἐκκλησιάζειν  οἱ   μὲν ἀπὸ τιμήματος οὐθενὸς
[4, 1295]   ἐνδείᾳ τούτων ταπεινοὶ λίαν. Ὥσθ'  οἱ   μὲν ἄρχειν οὐκ ἐπίστανται, ἀλλ'
[4, 1299]   περὶ χρόνου, πόσος ἑκάστης ἀρχῆς  (οἱ   μὲν γὰρ ἑξαμήνους, οἱ δὲ
[4, 1296]   ὑπεροχὴν τῆς πολιτείας λαμβάνουσιν, καὶ  οἱ   μὲν δημοκρατίαν οἱ δ' ὀλιγαρχίαν
[4, 1296]   παρ' αὑτοῖς ἑκάτεροι πολιτείαν ἀποβλέποντες  οἱ   μὲν δημοκρατίας ἐν ταῖς πόλεσι
[4, 1297]   τοῖς δ' εὐπόροις ἐπιζήμιον, ὅπως  οἱ   μὲν διὰ τὴν ζημίαν μετέχωσιν,
[4, 1301]   εἰ τοῦ αὐτοῦ δικαστηρίου εἶεν  οἱ   μὲν ἐκ πάντων οἱ δ'
[4, 1295]   ταῖς πόλεσιν. Πρὸς δὲ τούτοις  οἱ   μὲν ἐν ὑπεροχαῖς εὐτυχημάτων ὄντες,
[4, 1295]   ἔστι τρία μέρη τῆς πόλεως,  οἱ   μὲν εὔποροι σφόδρα, οἱ δὲ
[4, 1292]   δ' ἑκάτεροι παρ' ἑκατέροις ἰσχύουσιν,  οἱ   μὲν κόλακες παρὰ τοῖς τυράννοις,
[4, 1292]   μικρὰ πλεονεκτοῦντες παρ' ἀλλήλων, ὥσθ'  οἱ   μὲν νόμοι διαμένουσιν οἱ προυυπάρχοντες,
[4, 1300]   ἐκ τινῶν αἱρέσει πάντας ἀριστοκρατικόν.  Οἱ   μὲν οὖν τρόποι τῶν περὶ
[4, 1296]   μέσην καὶ ἱκανήν, ~ὡς ὅπου  οἱ   μὲν πολλὰ σφόδρα κέκτηνται οἱ
[4, 1288]   καὶ κοινοτέραν ἁπάσαις· νῦν δ'  οἱ   μὲν τὴν ἀκροτάτην καὶ δεομένην
[4, 1295]   τῷ λόγῳ ἀκολουθεῖν· γίγνονται γὰρ  οἱ   μὲν ὑβρισταὶ καὶ μεγαλοπόνηροι μᾶλλον,
[4, 1295]   ἄποροι σφόδρα, οἱ δὲ τρίτοι  οἱ   μέσοι τούτων. Ἐπεὶ τοίνυν ὁμολογεῖται
[4, 1292]   διαμένουσιν οἱ προυυπάρχοντες, κρατοῦσι δ'  οἱ   μεταβαλόντες τὴν πολιτείαν. Ὅτι δ'
[4, 1292]   διόπερ ἐν τῇ τοιαύτῃ δημοκρατίᾳ  οἱ   νόμοι ἄρχουσι, διὰ τὸ μὴ
[4, 1292]   εἰσιν ἐν προεδρίᾳ· ὅπου δ'  οἱ   νόμοι μή εἰσι κύριοι, ἐνταῦθα
[4, 1293]   κύριον τῆς πολιτείας, ἀλλ' οὐχ  οἱ   νόμοι. Τὰ μὲν οὖν τῆς
[4, 1294]   ἂν δύναιντο καὶ τῶν πενήτων  οἱ   παῖδεσσ, ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ
[4, 1290]   τῆς πολιτείας. Εἰ γὰρ εἴησαν  οἱ   πάντες χίλιοι καὶ τριακόσιοι, καὶ
[4, 1295]   ἕτεροι, καθάπερ τῆς τῶν πλουσίων  οἱ   πένητες ἐπιθυμοῦσιν· καὶ διὰ τὸ
[4, 1295]   γὰρ αὐτοὶ τῶν ἀλλοτρίων, ὥσπερ  οἱ   πένητες, ἐπιθυμοῦσιν, οὔτε τῆς τούτων
[4, 1297]   μετεχόντων, τοῦτο τάττειν. Ἐθέλουσι γὰρ  οἱ   πένητες καὶ μὴ μετέχοντες τῶν
[4, 1290]   (ἐκεῖ γὰρ ἐκέκτηντο μακρὰν οὐσίαν  οἱ   πλείους πρὶν γενέσθαι τὸν πόλεμον
[4, 1296]   βασιλεύσσ καὶ Χαρώνδας καὶ σχεδὸν  οἱ   πλεῖστοι τῶν ἄλλων. Φανερὸν δ'
[4, 1288]   πόλεσιν ἁρμόττουσαν δεῖ γνωρίζειν, ὥσθ'  οἱ   πλεῖστοι τῶν ἀποφαινομένων περὶ πολιτείας,
[4, 1290]   κύριοι ὦσιν, ὀλιγαρχία δ' ὅταν  οἱ   πλούσιοι, ἀλλὰ συμβαίνει τοὺς μὲν
[4, 1290]   ὀλίγοι ὄντες, πολλῶνν, οὔτε ἂν  οἱ   πλούσιοι διὰ τὸ κατὰ πλῆθος
[4, 1290]   ἀρχῆς ὦσιν, ὀλιγαρχία δ' ὅταν  οἱ   πλούσιοι καὶ εὐγενέστεροι ὀλίγοι ὄντες.
[4, 1294]   τοῖς συσσιτίοις, καὶ τὴν ἐσθῆτα  οἱ   πλούσιοι τοιαύτην οἵαν ἄν τις
[4, 1297]   γὰρ φοβερὸν μή ποτε συμφωνήσωσιν  οἱ   πλούσιοι τοῖς πένησιν ἐπὶ τούτους·
[4, 1300]   τρεῖς εἰσιν. γὰρ πάντες  οἱ   πολῖται καθιστᾶσιν τινές, καὶ
[4, 1299]   ὅπου ἄμφω αὗται αἱ ἀρχαί,  οἱ   πρόβουλοι καθεστᾶσιν ἐπὶ τοῖς βουλευταῖς·
[4, 1297]   διόπερ ἃς νῦν καλοῦμεν πολιτείας,  οἱ   πρότερον ἐκάλουν δημοκρατίας· ἦσαν δὲ
[4, 1292]   ὥσθ' οἱ μὲν νόμοι διαμένουσιν  οἱ   προυυπάρχοντες, κρατοῦσι δ' οἱ μεταβαλόντες
[4, 1292]   τὸ πλῆθος τούτοις. Ἔτι δ'  οἱ   ταῖς ἀρχαῖς ἐγκαλοῦντες τὸν δῆμόν
[4, 1296]   αἰεὶ ὁπότεροι ἂν ὑπερέχωσιν, εἴθ'  οἱ   τὰς οὐσίας ἔχοντες εἴθ'
[4, 1293]   ἐὰν δὲ δὴ ἐλάττους ὦσιν  οἱ   τὰς οὐσίας ἔχοντες οἱ
[4, 1296]   οὐσίας ἔχοντες εἴθ' δῆμος,  οἱ   τὸ μέσον ἐκβαίνοντες καθ' αὑτοὺς
[4, 1293]   οἱ τὰς οὐσίας ἔχοντες  οἱ   τὸ πρότερον, πλείω δέ, τὸ
[4, 1299]   ταῖς ἀρχαῖς εἶναι· τίνες γὰρ  οἱ   τούτοις ἔσονται διαδεξόμενοι πάλιν. Δέονται
[4, 1301]   Οὗτοι μὲν οὖν, ὥσπερ ἐλέχθησαν,  οἱ   τρόποι ἀντίστροφοι τοῖς εἰρημένοις· ἔτι
[4, 1300]   τὰ δὲ κληρῷ ὥστε δώδεκα  οἱ   τρόποι γίνονται χωρὶς τῶν δύο
[4, 1298]   μοναρχίᾳ τυραννικῇ. Οὗτοι μὲν οὖν  οἱ   τρόποι δημοκρατικοὶ πάντες, τὸ δὲ
[4, 1301]   δ' αἱρετούς. ~Οὗτοι μὲν οὖν  οἱ   τρόποι τέτταρες τὸν ἀριθμόν· τοσοῦτοι
[4, 1298]   ζητεῖ δῆμος. Εἰσὶ δὲ  οἱ   τρόποι τοῦ πάντας πλείους, εἷς
[4, 1294]   τροφὴν τῶν παίδων νὁμοίως γὰρ  οἱ   τῶν πλουσίων τρέφονται τοῖς τῶν
[4, 1290]   χίλιοι καὶ τριακόσιοι, καὶ τούτων  οἱ   χίλιοι πλούσιοι, καὶ μὴ μεταδιδοῖεν
[4, 1294]   τὴν ἐσθῆτα οἱ πλούσιοι τοιαύτην  οἵαν   ἄν τις παρασκευάσαι δύναιτο καὶ
[4, 1291]   τέχνας ὧν ἄνευ πόλιν ἀδύνατον  οἰκεῖσθαι·   τούτων δὲ τῶν τεχνῶν τὰς
[4, 1289]   ἀριθμόν. Πρῶτον μὲν γὰρ ἐξ  οἰκιῶν   συγκειμένας πάσας ὁρῶμεν τὰς πόλεις,
[4, 1291]   καὶ γεωργὸν καὶ σκυτοτόμον καὶ  οἰκοδόμον·   πάλιν δὲ προστίθησιν, ὡς οὐκ
[4, 1295]   οὔτε ἐπίστανται (καὶ τοῦτ' εὐθὺς  οἴκοθεν   ὑπάρχει παισὶν οὖσιν· διὰ γὰρ
[4, 1299]   γυναικονόμος παιδονόμος· αἱ δ'  οἰκονομικαί   ίπολλάκις γὰρ αἱροῦνται σιτομέτρασσ· αἱ
[4, 1300]   φεύγουσι φόνου ἐπὶ καθόδῳ ἐπιφέρεται,  οἷον   Ἀθήνησι λέγεται καὶ τὸ ἐν
[4, 1291]   νπολλαχοῦ γὰρ ἕκαστα τούτων πολύοχλα,  οἷον   ἁλιεῖς μὲν ἐν Τάραντι καὶ
[4, 1298]   τὰς κρίσεις τισὶ πάσας  (οἷον   ἀρχῇ τινὶ μιᾷ πλείοσιν,
[4, 1288]   τὸ περὶ ἕκαστον γένος ἁρμόττον,  οἷον   ἄσκησις σώματι ποία τε ποίῳ
[4, 1291]   καὶ τῶν λεγομένων γνωρίμων ἔστιν,  οἷον   δήμου μὲν εἴδη ἓν μὲν
[4, 1294]   ἐκ τοῦ δημοκρατικοῦ. Λέγω δ'  οἷον   δοκεῖ δημοκρατικὸν μὲν εἶναι τὸ
[4, 1296]   τὴν ὑπεροχὴν τοῦ δήμου ἑκάστου,  οἷον   ἐὰν μὲν τὸ τῶν γεωργῶν
[4, 1301]   τινῶν τὰ δ' ἐξ ἀμφοῖν  (οἷον   εἰ τοῦ αὐτοῦ δικαστηρίου εἶεν
[4, 1288]   σῴζοιτο πλεῖστον χρόνον· λέγω δὲ  οἷον   εἴ τινι πόλει συμβέβηκε μήτε
[4, 1294]   μέσον λαμβάνειν ὧν ἑκάτεροι τάττουσιν,  οἷον   ἐκκλησιάζειν οἱ μὲν ἀπὸ τιμήματος
[4, 1290]   καὶ μὴ ἐλευθέρων ἄρχωσι, δῆμος,  οἷον   ἐν Ἀπολλωνίᾳ τῇ ἐν τῷ
[4, 1299]   τῶν ἀρχῶν γένος οὐθέν,  οἷον   ἐν δημοκρατίᾳ καὶ ὀλιγαρχίᾳ καὶ
[4, 1298]   τοῦ πλήθους, κατασκευάσαντας ἀρχεῖον  οἷον   ἐν ἐνίαις πολιτείαις ἐστὶν οὓς
[4, 1293]   πλοῦτον καὶ ἀρετὴν καὶ δῆμον,  οἷον   ἐν Καρχηδόνι, αὕτη ἀριστοκρατική ἐστιν,
[4, 1290]   τὸ κατὰ πλῆθος ὑπερέχειν, δῆμος,  οἷον   ἐν Κολοφῶνι τὸ παλαιόν (ἐκεῖ
[4, 1299]   ὁμοίων, ἀλλ' ἑτέρων ἐν ἑτέραις,  οἷον   ἐν μὲν ταῖς ἀριστοκρατίαις ἐκ
[4, 1299]   κατὰ τοὺς ἀνθρώπους, λέγω δ'  οἷον   ἕνα τῆς εὐκοσμίας, παίδων
[4, 1290]   ἅπερ ἀναγκαῖον πᾶν ἔχειν ζῷον  (οἷον   ἔνιά τε τῶν αἰσθητηρίων καὶ
[4, 1289]   πολέμους ἵπποις πρὸς τοὺς ἀστυγείτονας,  οἷον   Ἐρετριεῖς καὶ Χαλκιδεῖς καὶ Μάγνητες
[4, 1299]   πανταχοῦ μίαν ἀρχὴν εἶναι κυρίαν,  οἷον   εὐκοσμίας πότερον ἐν ἀγορᾷ μὲν
[4, 1300]   πάντων ἐκ τινῶν ἀφωρισμένων  (οἷον   τιμήματι γένει
[4, 1293]   αἷς εἰς τὰ δύο μόνον,  οἷον   Λακεδαιμονίων, εἴς τε ἀρετὴν
[4, 1299]   ἀλλὰ καὶ ἴδιαί τινες εἰσίν,  οἷον   τῶν προβούλων· αὕτη γὰρ
[4, 1289]   καὶ τὰ μεγέθη τῆς οὐσίας,  οἷον   ἱπποτροφίας (τοῦτο γὰρ οὐ ῥᾴδιον
[4, 1300]   ἁπάντων, ὡς ἀνὰ μέρος,  οἷον   κατὰ φυλὰς καὶ δήμους καὶ
[4, 1299]   στρατηγὸς στρατευομένων, κατὰ μέρος,  οἷον   γυναικονόμος παιδονόμος· αἱ
[4, 1299]   τὴν ὀλιγανθρωπίαν ἀναγκαῖον τὰ ἀρχεῖα  οἷον   ὀβελισκολύχνια ποιεῖν. Ἐὰν οὖν ἔχωμεν
[4, 1289]   ἔκρινε πασῶν μὲν οὐσῶν ἐπιεικῶν,  οἷον   ὀλιγαρχίας τε χρηστῆς καὶ τῶν
[4, 1294]   ἀμφότερα ληπτέον ἑκάτεροι νομοθετοῦσιν,  οἷον   περὶ τοῦ δικάζειν (ἐν μὲν
[4, 1296]   ἄλλῳ δὲ μέρει τὸ ποσόν,  οἷον   πλείους τὸν ἀριθμὸν εἶναι τῶν
[4, 1298]   ταύτην. Ὅταν δὲ τινῶν τινές,  οἷον   πολέμου μὲν καὶ εἰρήνης καὶ
[4, 1294]   δημοκρατικὰ πολλὰ τὴν τάξιν ἔχειν,  οἷον   πρῶτον τὸ περὶ τὴν τροφὴν
[4, 1290]   τῆς τροφῆς ἐργαστικὸν καὶ δεκτικόν,  οἷον   στόμα καὶ κοιλίαν, πρὸς δὲ
[4, 1290]   δ' εἶεν διαφοραί (λέγω δ'  οἷον   στόματός τινα πλείω γένη καὶ
[4, 1300]   φυλακῆς· ἄλλο γὰρ εἶδος δυνάμεως  οἷον   στρατηγίας καὶ τῆς τῶν περὶ
[4, 1299]   τῶν πολιτῶν πρός τινα πρᾶξιν,  οἷον   στρατηγὸς στρατευομένων, κατὰ μέρος,
[4, 1301]   τὰ αὐτὰ συνδυαζόμενα, λέγω δ'  οἷον   τὰ μὲν ἐκ πάντων τὰ
[4, 1290]   πλείω γένη ζῴων νοὐ γὰρ  οἷόν   τε (αὐτὸν ζῷον ἔχειν πλείους
[4, 1300]   δημοκρατικὸν δ' οὔ ὔπῶς γὰρ  οἷόν   τε κωλύειν ἐξιέναι τὰς τῶν
[4, 1289]   τῶν νόμων θέσεις· οὐ γὰρ  οἷόν   τε τοὺς αὐτοὺς νόμους συμφέρειν
[4, 1300]   φανερόν. Λέγω δὲ δύναμιν ἀρχῆς  οἷον   τὴν κυρίαν τῶν προσόδων καὶ
[4, 1294]   διὰ τὸ πολλὰ ἔχειν ὀλιγαρχικά,  οἷον   τὸ πάσας αἱρετὰς εἶναι καὶ
[4, 1291]   αὐτοῖς ὑπάρχειν ἐνδέχεσθαι δοκεῖ πολλοῖς,  οἷον   τοὺς αὐτοὺς εἶναι τοὺς προπολεμοῦντας
[4, 1299]   οὔτε τοὺς κληρωτοὺς ἄρχοντας θετέον,  οἷον   τοὺς ἱερεῖς πρῶτον ντοῦτο γὰρ
[4, 1290]   αὐτῶν ἰσότητα κοινήν, λέγω δ'  οἷον   τῶν ἀπόρων τῶν εὐπόρων
[4, 1291]   καὶ τὰς πλείστας ἀρχὰς ἄρχειν  οἴονται   δύνασθαι· ἀλλὰ πένεσθαι καὶ πλουτεῖν
[4, 1289]   εἴδη. Νῦν δὲ μίαν δημοκρατίαν  οἴονταί   τινες εἶναι καὶ μίαν ὀλιγαρχίαν·
[4, 1294]   τὸ καλῶς κεῖσθαι τοὺς νόμους  οἷς   ἐμμένουσιν (ἔστι γὰρ πείθεσθαι καὶ
[4, 1290]   καὶ κοιλίαν, πρὸς δὲ τούτοις,  οἷς   κινεῖται μορίοις ἕκαστον αὐτῶν) εἰ
[4, 1294]   Ἅμα δὲ δῆλον ἔσται καὶ  οἷς   ὁρίζονται τὴν δημοκρατίαν καὶ τὴν
[4, 1295]   εἴδη δύο μὲν διείλομεν ἐν  οἷς   περὶ βασιλείας ἐπεσκοποῦμεν, διὰ τὸ
[4, 1295]   ἐν τοῖς πρώτοις λόγοις, ἐν  οἷς   περὶ τῆς μάλιστα λεγομένης βασιλείας
[4, 1297]   εἰώθασι δέ, ὅταν πόλεμος ᾖ,  ὀκνεῖν,   ἂν μὴ λαμβάνωσι τροφήν, ἄποροι
[4, 1300]   δικαστηρίων. Ἔστι δὲ τὸν ἀριθμὸν  ὀκτώ,   ἓν μὲν εὐθυντικόν, ἄλλο δὲ
[4, 1300]   τοιαῦτα ἐν τῷ παντὶ χρόνῳ  ὀλίγα   καὶ ἐν ταῖς μεγάλαις πόλεσιν·
[4, 1296]   τὴν μέσην γίνεσθαι πολιτείαν  ὀλιγάκις   καὶ παρ' ὀλίγοις· εἷς γὰρ
[4, 1299]   ἐμποδιοῦσιν ἀλλήλαις) καὶ πρὸς τὴν  ὀλιγανθρωπίαν   ἀναγκαῖον τὰ ἀρχεῖα οἷον ὀβελισκολύχνια
[4, 1297]   εὐλόγως ὀλιγαρχικαὶ καὶ βασιλικαί. Δι'  ὀλιγανθρωπίαν   γὰρ οὐκ εἶχον πολὺ τὸ
[4, 1299]   ὀλίγους πολλὰς ἀρχάς ςδιὰ γὰρ  ὀλιγανθρωπίαν   οὐ ῥᾴδιόν ἐστι πολλοὺς ἐν
[4, 1292]   δ' ἀγωγῇ καὶ τοῖς ἔθεσιν  ὀλιγαρχεῖσθαι   μᾶλλον. Συμβαίνει δὲ τοῦτο μάλιστα
[4, 1296]   δῆμος ἔσχατος γίγνεται  ὀλιγαρχία   ἄκρατος, τυραννὶς δι' ἀμφοτέρας
[4, 1290]   (ὅταν οἱ ἐλεύθεροι κύριοι ὦσιν,  ὀλιγαρχία   δ' ὅταν οἱ πλούσιοι, ἀλλὰ
[4, 1290]   ὄντες κύριοι τῆς ἀρχῆς ὦσιν,  ὀλιγαρχία   δ' ὅταν οἱ πλούσιοι καὶ
[4, 1290]   φασί τινες, κατὰ κάλλος,  ὀλιγαρχία   ἦν ἄν· ὀλίγον γὰρ τὸ
[4, 1299]   οὐθέν, οἷον ἐν δημοκρατίᾳ καὶ  ὀλιγαρχίᾳ   καὶ ἀριστοκρατίᾳ καὶ μοναρχίᾳ πότερον
[4, 1294]   πάσαις ὑπάρχει· καὶ γὰρ ἐν  ὀλιγαρχίᾳ   καὶ ἐν ἀριστοκρατίᾳ καὶ ἐν
[4, 1298]   ἐξῇ κτωμένῳ τὸ τίμημα μετέχειν,  ὀλιγαρχία   μὲν πολιτικὴ δέ ἐστιν
[4, 1289]   καὶ μὴ μία δημοκρατία μηδὲ  ὀλιγαρχία   μόνον ἔστιν. Ἐπεὶ δ' ἐν
[4, 1291]   πολιτεῖαι δοκοῦσιν εἶναι, δημοκρατία καὶ  ὀλιγαρχία.   Ὅτι μὲν οὖν εἰσι πολιτεῖαι
[4, 1296]   ὥστε δῆμος γίγνεται  ὀλιγαρχία.   Πρὸς δὲ τούτοις διὰ τὸ
[4, 1298]   τρόπον, ἣν ἀνάλογόν φαμεν εἶναι  ὀλιγαρχίᾳ   τε δυναστευτικῇ καὶ μοναρχίᾳ τυραννικῇ.
[4, 1290]   τῶν πολιτειῶν δύο, δῆμος καὶ  ὀλιγαρχία.   Τὴν γὰρ ἀριστοκρατίαν τῆς ὀλιγαρχίας
[4, 1289]   τοῖς ἵπποις δύναμις ἦν,  ὀλιγαρχίαι   παρὰ τούτοις ἦσαν· ἐχρῶντο δὲ
[4, 1299]   ἐκ πεπαιδευμένων, ἐν δὲ ταῖς  ὀλιγαρχίαις   ἐκ τῶν πλουσίων, ἐν δὲ
[4, 1296]   ἐν ταῖς δημοκρατίαις ταῖς  ὀλιγαρχίαις)   ἐπεὶ ὅταν ἄνευ τούτων τῷ
[4, 1298]   τοὺς πλείους· ἐν δὲ ταῖς  ὀλιγαρχίαις   προσαιρεῖσθαί τινας ἐκ τοῦ
[4, 1290]   πλῆθος ςκαὶ γὰρ ἐν ταῖς  ὀλιγαρχίαις   καὶ πανταχοῦ τὸ πλέον μέρος
[4, 1289]   τοὺς αὐτοὺς νόμους συμφέρειν ταῖς  ὀλιγαρχίαις   οὐδὲ ταῖς δημοκρατίαις πάσαις, εἴπερ
[4, 1298]   ἐπὶ τῶν δικαστηρίων ἐν ταῖς  ὀλιγαρχίαις   (τάττουσι γὰρ ζημίαν τούτοις οὓς
[4, 1294]   δικάζειν (ἐν μὲν γὰρ ταῖς  ὀλιγαρχίαις   τοῖς εὐπόροις ζημίαν τάττουσιν ἂν
[4, 1292]   ἔστιν ἀντίστροφος αὕτη ἐν ταῖς  ὀλιγαρχίαις   ὥσπερ τυραννὶς ἐν ταῖς
[4, 1289]   εἶναί φαμεν, καὶ βελτίω μὲν  ὀλιγαρχίαν   ἄλλην ἄλλης οὐ καλῶς ἔχειν
[4, 1289]   τούτων παρεκβάσεις, τυραννίδα μὲν βασιλείας  ὀλιγαρχίαν   δὲ ἀριστοκρατίας δημοκρατίαν δὲ πολιτείας,
[4, 1294]   τὴν αὐτὴν πολιτείαν δημοκρατίαν καὶ  ὀλιγαρχίαν.   Δῆλον γὰρ ὅτι τοῦτο πάσχουσιν
[4, 1293]   ἕν (λέγουσι δὲ τέτταρας μοναρχίαν  ὀλιγαρχίαν   δημοκρατίαν, τέταρτον δὲ τὴν καλουμένην
[4, 1292]   καὶ καλοῦσι δὴ τὴν τοιαύτην  ὀλιγαρχίαν   δυναστείαν. Ὀλιγαρχίας μὲν οὖν εἴδη
[4, 1294]   μοναρχίαν τε καὶ δημοκρατίαν καὶ  ὀλιγαρχίαν,   εἴρηται, καὶ ποῖα ταῦτα, καὶ
[4, 1289]   ἀπέχειν πολιτείας, δεύτερον δὲ τὴν  ὀλιγαρχίαν   (ἡ γὰρ ἀριστοκρατία διέστηκεν ἀπὸ
[4, 1294]   τρόπον γίνεται παρὰ δημοκρατίαν καὶ  ὀλιγαρχίαν   καλουμένη πολιτεία, καὶ πῶς
[4, 1296]   λείπεται τῷ ποσῷ, ἐνταῦθα  ὀλιγαρχίαν,   καὶ τῆς ὀλιγαρχίας τὸν αὐτὸν
[4, 1294]   ὁρίζονται τὴν δημοκρατίαν καὶ τὴν  ὀλιγαρχίαν·   ληπτέον γὰρ τὴν τούτων διαίρεσιν,
[4, 1293]   πολιτείας, τὰς δὲ πρὸς τὴν  ὀλιγαρχίαν   μᾶλλον ἀριστοκρατίας διὰ τὸ μᾶλλον
[4, 1293]   καλουμένης πολιτείας ῥέπουσι πρὸς τὴν  ὀλιγαρχίαν   μᾶλλον. Λοιπὸν δ' ἐστὶν ἡμῖν
[4, 1290]   τὸ πλέον μέρος κύριονν, οὐδ'  ὀλιγαρχίαν,   ὅπου κύριοι ὀλίγοι τῆς πολιτείας.
[4, 1294]   δ' εὖ μεμεῖχθαι δημοκρατίαν καὶ  ὀλιγαρχίαν   ὅρος, ὅταν ἐνδέχηται λέγειν τὴν
[4, 1289]   οἴονταί τινες εἶναι καὶ μίαν  ὀλιγαρχίαν·   οὐκ ἔστι δὲ τοῦτ' ἀληθές.
[4, 1296]   οἱ μὲν δημοκρατίαν οἱ δ'  ὀλιγαρχίαν   ποιοῦσιν. Ἔτι δὲ καὶ τῶν
[4, 1290]   εὐπόρων πλειόνων ὄντων, οὐδεὶς ἂν  ὀλιγαρχίαν   προσαγορεύσειεν οὐδὲ τὴν τοιαύτην, εἰ
[4, 1290]   ὀλιγαρχίας εἶδος τιθέασιν ὡς οὖσαν  ὀλιγαρχίαν   τινά, καὶ τὴν καλουμένην πολιτείαν
[4, 1293]   πολιτεῖαι παρὰ δημοκρατίαν τε καὶ  ὀλιγαρχίαν,   ὧν τὴν μὲν ἑτέραν λέγουσί
[4, 1296]   δημοκρατίας τῆς νεανικωτάτης καὶ ἐξ  ὀλιγαρχίας   γίγνεται τυραννίς, ἐκ δὲ τῶν
[4, 1293]   πλείω δέ, τὸ τῆς δευτέρας  ὀλιγαρχίας   γίνεται εἶδος· μᾶλλον γὰρ ἰσχύοντες
[4, 1292]   εἴδη διωρίσθω τὸν τρόπον τοῦτον.  Ὀλιγαρχίας   δὲ εἴδη ἓν μὲν τὸ
[4, 1294]   (ἀριστοκρατίας μὲν γὰρ ὅρος ἀρετή,  ὀλιγαρχίας   δὲ πλοῦτος, δήμου δ' ἐλευθερία)
[4, 1293]   πολλὴν λίαν, τὸ τῆς πρώτης  ὀλιγαρχίας   εἶδός ἐστιν· ποιοῦσι γὰρ ἐξουσίαν
[4, 1290]   ὀλιγαρχία. Τὴν γὰρ ἀριστοκρατίαν τῆς  ὀλιγαρχίας   εἶδος τιθέασιν ὡς οὖσαν ὀλιγαρχίαν
[4, 1293]   ἀρίστοις τῶν πολιτῶν, καὶ τὰς  ὀλιγαρχίας   εἶναί φασιν ἐκ τῶν καλῶν
[4, 1290]   καὶ τοῦ δήμου καὶ τῆς  ὀλιγαρχίας   εἰσίν, ἔτι διαληπτέον ὡς οὔτ'
[4, 1292]   ἔστι τοσαῦτα εἴδη δημοκρατίας καὶ  ὀλιγαρχίας,   ἐξ αὐτῶν τῶν εἰρημένων φανερόν
[4, 1289]   τῆς τε δημοκρατίας καὶ τῆς  ὀλιγαρχίας,   ἔπειτα τίς κοινοτάτη καὶ τίς
[4, 1293]   πολιτεία ὡς ἁπλῶς εἰπεῖν μίξις  ὀλιγαρχίας   καὶ δημοκρατίας. Εἰώθασι δὲ καλεῖν
[4, 1293]   δύναμις αὐτῆς διωρισμένων τῶν περὶ  ὀλιγαρχίας   καὶ δημοκρατίας. Ἔστι γὰρ
[4, 1291]   καὶ δημοκρατίας εἴδη πλείω καὶ  ὀλιγαρχίας,   λέγωμεν. Φανερὸν δὲ τοῦτο καὶ
[4, 1292]   δὴ τὴν τοιαύτην ὀλιγαρχίαν δυναστείαν.  Ὀλιγαρχίας   μὲν οὖν εἴδη τοσαῦτα καὶ
[4, 1293]   ἀνάγκας ἐστίν, τάδε δὲ τῆς  ὀλιγαρχίας·   ὅταν μὲν πλείους ἔχωσιν οὐσίαν,
[4, 1292]   ἀφωρισμένων, ὀλιγαρχικόν) ἕτερον δ' εἶδος  ὀλιγαρχίας,   ὅταν παῖς ἀντὶ πατρὸς εἰσίῃ,
[4, 1296]   ταῖς πόλεσι καθίστασαν οἱ δ'  ὀλιγαρχίας,   οὐ πρὸς τὸ τῶν πόλεων
[4, 1289]   καὶ περὶ τῶν ἄλλων πολιτειῶν,  ὀλιγαρχίας   τε καὶ δημοκρατίας καὶ τυραννίδος.
[4, 1289]   πασῶν μὲν οὐσῶν ἐπιεικῶν, οἷον  ὀλιγαρχίας   τε χρηστῆς καὶ τῶν ἄλλων,
[4, 1289]   καθ' ἕκαστον εἶδος καὶ πάλιν  ὀλιγαρχίας·   τέλος δέ, πάντων τούτων ὅταν
[4, 1294]   ἑκάτερον λαβεῖν, ἐκ μὲν τῆς  ὀλιγαρχίας   τὸ αἱρετὰς ποιεῖν τὰς ἀρχάς,
[4, 1293]   τρίτη ἐπίδοσις γίνεται τῆς  ὀλιγαρχίας,   τὸ δι' αὑτῶν μὲν τὰς
[4, 1289]   τοῖς μὲν ἀναγκαία δημοκρατία μᾶλλον  ὀλιγαρχίας,   τοῖς δ' αὕτη μᾶλλον ἐκείνης)
[4, 1296]   ποσῷ, ἐνταῦθα ὀλιγαρχίαν, καὶ τῆς  ὀλιγαρχίας   τὸν αὐτὸν τρόπον ἕκαστον εἶδος
[4, 1293]   καὶ τὸ τέταρτον εἶδος τῆς  ὀλιγαρχίας   τοῦτ' ἐστίν, ἀντίστροφον τῷ τελευταίῳ
[4, 1296]   ἐπειδὴ πλείους δημοκρατίας καὶ πλείους  ὀλιγαρχίας   φαμὲν εἶναι, ποίαν πρώτην θετέον
[4, 1294]   ὀλιχαρχίαν διὰ τὸ πολλὰ ἔχειν  ὀλιγαρχικά,   οἷον τὸ πάσας αἱρετὰς εἶναι
[4, 1301]   περὶ πάντων, τὰ δὲ δεύτερα  ὀλιγαρχικά,   ὅσα ἐκ τινῶν περὶ πάντων,
[4, 1297]   μὴ μετέχωσιν. Ταῦτα μὲν οὖν  ὀλιγαρχικὰ   σοφίσματα τῆς νομοθεσίας· ἐν δὲ
[4, 1296]   μὲν δημοκρατικαί εἰσιν αἱ δ'  ὀλιγαρχικαί.   Διὰ γὰρ τὸ ἐν ταύταις
[4, 1297]   δὲ αἱ ἀρχαῖαι πολιτεῖαι εὐλόγως  ὀλιγαρχικαὶ   καὶ βασιλικαί. Δι' ὀλιγανθρωπίαν γὰρ
[4, 1290]   τὰς δὲ τῆς ἀρίστης πολιτείας,  ὀλιγαρχικὰς   μὲν τὰς συντονωτέρας καὶ δεσποτικωτέρας,
[4, 1298]   καὶ κύριοι τῶν νόμων ὦσιν,  ὀλιγαρχικὴν   ἀναγκαῖον εἶναι τὴν τάξιν ταύτην.
[4, 1299]   ἀναγκαῖον εἶναι τὸ πλῆθος, ὥστ'  ὀλιγαρχικόν.   Ἀλλ' ὅπου ἄμφω αὗται αἱ
[4, 1294]   μὲν τὸ μὴ ἀπὸ τιμήματος,  ὀλιγαρχικὸν   δὲ τὸ ἀπὸ τιμήματος· ἀριστοκρατικὸν
[4, 1292]   ἐὰν δὲ ἐκ τινῶν ἀφωρισμένων,  ὀλιγαρχικόν)   ἕτερον δ' εἶδος ὀλιγαρχίας, ὅταν
[4, 1298]   τὸ δὲ τινὰς περὶ πάντων  ὀλιγαρχικόν.   Ἔχει δὲ καὶ τοῦτο διαφορὰς
[4, 1294]   τὰς ἀρχάς, τὸ δ' αἱρετὰς  ὀλιγαρχικόν,   καὶ δημοκρατικὸν μὲν τὸ μὴ
[4, 1300]   τὸ δὲ τινὰς ἐκ τινῶν  ὀλιγαρχικὸν   καὶ τὸ τινὰς ἐκ τινῶν
[4, 1299]   βουλευτὴς δημοτικόν, δὲ πρόβουλος  ὀλιγαρχικόν.   Καταλύεται δὲ καὶ τῆς βουλῆς
[4, 1300]   μὲν κλήρῳ τὰς δ' αἱρέσεἰ  ὀλιγαρχικόν·   ὀλιγαρχικώτερον δὲ καὶ τὸ ἐξ
[4, 1298]   δ' ἄρχωσιν ὥσπερ καὶ πρότερον,  ὀλιγαρχικόν·   ὅταν δὲ καὶ αἱρῶνται αὐτοὶ
[4, 1292]   τὸ μὲν μὴ ἐξεῖναι πᾶσιν  ὀλιγαρχικόν,   τὸ δὲ δὴ ἐξεῖναι σχολάζειν
[4, 1299]   ἐὰν ὀλίγοι τὸν ἀριθμὸν ὦσιν,  ὀλιγαρχικόν·   τοὺς δὲ προβούλους ὀλίγους ἀναγκαῖον
[4, 1300]   ἐξιέναι τὰς τῶν ἀπόρων, οὐδ'  ὀλιγαρχικόν   (τρυφῶσι γὰρ αἱ τῶν ὀλιγαρχούντων)
[4, 1294]   ταγμάτοιν, τὰ μὲν ἐκ τοῦ  ὀλιγαρχικοῦ   νόμου τὰ δ' ἐκ τοῦ
[4, 1296]   εἶδος κατὰ τὴν ὑπεροχὴν τοῦ  ὀλιγαρχικοῦ   πλήθους. Δεῖ δ' ἀεὶ τὸν
[4, 1296]   τοὺς μέσους· ἄν τε γὰρ  ὀλιγαρχικοὺς   τοὺς νόμους τιθῇ, στοχάζεσθαι χρὴ
[4, 1300]   κλήρῳ τὰς δ' αἱρέσεἰ ὀλιγαρχικόν·  ὀλιγαρχικώτερον   δὲ καὶ τὸ ἐξ ἀμφοῖν.
[4, 1296]   αἱ δημοκρατίαι δὲ ἀσφαλέστεραι τῶν  ὀλιγαρχιῶν   εἰσι καὶ πολυχρονιώτεραι διὰ τοὺς
[4, 1293]   τινες αἳ πρός τε τὰς  ὀλιγαρχουμένας   ἔχουσι διαφορὰς καὶ καλοῦνται ἀριστοκρατίαι
[4, 1300]   ὀλιγαρχικόν (τρυφῶσι γὰρ αἱ τῶν  ὀλιγαρχούντων)   Ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων ἐπὶ
[4, 1293]   ὥστε σχολάζειν ἀμελοῦντες μήθ' οὕτως  ὀλίγην   ὥστε τρέφεσθαι ἀπὸ τῆς πόλεως,
[4, 1298]   πολιτείαις ἀνεστραμμένως ποιοῦσιν· οἱ γὰρ  ὀλίγοι   ἀποψηφισάμενοι μὲν κύριοι, καταψηφισάμενοι δὲ
[4, 1290]   μὲν γὰρ πολλοί, πλούσιοι δ'  ὀλίγοι.   Καὶ γὰρ ἂν εἰ κατὰ
[4, 1290]   ὁμοίως δὲ καὶ εἰ πένητες  ὀλίγοι   μὲν εἶεν, κρείττους δὲ τῶν
[4, 1290]   ὅταν οἱ πλούσιοι καὶ εὐγενέστεροι  ὀλίγοι   ὄντες. Ὅτι μὲν οὖν πολιτεῖαι
[4, 1290]   ὡς οὔτ' ἂν οἱ ἐλεύθεροι  ὀλίγοι   ὄντες πλειόνων καὶ μὴ ἐλευθέρων
[4, 1290]   καὶ πρῶτοι κατασχόντες τὰς ἀποικίας,  ὀλίγοι   ὄντες, πολλῶνν, οὔτε ἂν οἱ
[4, 1297]   εἶχον πολὺ τὸ μέσον, ὥστ'  ὀλίγοι   τε ὄντες τὸ πλῆθος καὶ
[4, 1290]   κύριονν, οὐδ' ὀλιγαρχίαν, ὅπου κύριοι  ὀλίγοι   τῆς πολιτείας. Εἰ γὰρ εἴησαν
[4, 1299]   ἀσχολῶν ἔσται, τοῦτο δ' ἐὰν  ὀλίγοι   τὸν ἀριθμὸν ὦσιν, ὀλιγαρχικόν· τοὺς
[4, 1296]   πολιτείαν ὀλιγάκις καὶ παρ'  ὀλίγοις·   εἷς γὰρ ἀνὴρ συνεπείσθη μόνος
[4, 1290]   κατὰ κάλλος, ὀλιγαρχία ἦν ἄν·  ὀλίγον   γὰρ τὸ πλῆθος καὶ τὸ
[4, 1296]   γὰρ τὸ ἐν ταύταις πολλάκις  ὀλίγον   εἶναι τὸ μέσον, αἰεὶ ὁπότεροι
[4, 1299]   ὦσιν, ὀλιγαρχικόν· τοὺς δὲ προβούλους  ὀλίγους   ἀναγκαῖον εἶναι τὸ πλῆθος, ὥστ'
[4, 1294]   εἶναι καὶ μηδεμίαν κληρωτήν, καὶ  ὀλίγους   εἶναι κυρίους θανάτου καὶ φυγῆς,
[4, 1291]   ἐπὶ τὸ πολὺ τοὺς μὲν  ὀλίγους   εἶναι τοὺς δὲ πολλοὺς ταῦτα
[4, 1290]   μὲν πολλοὺς εἶναι τοὺς δ'  ὀλίγους·   ἐλεύθεροι μὲν γὰρ πολλοί, πλούσιοι
[4, 1299]   ταῖς μικραῖς ἀνάγκη συνάγειν εἰς  ὀλίγους   πολλὰς ἀρχάς ςδιὰ γὰρ ὀλιγανθρωπίαν
[4, 1294]   δ' ἐφορείας μετέχουσιν) οἱ δ'  ὀλιχαρχίαν   διὰ τὸ πολλὰ ἔχειν ὀλιγαρχικά,
[4, 1292]   πᾶσι τοῖς κτησαμένοις ἔξεστι μετέχειν·  ὅλως   μὲν γὰρ τὸ μὲν μὴ
[4, 1289]   φαύλων δὲ ἀρίστην· ἡμεῖς δὲ  ὅλως   ταύτας ἐξημαρτημένας εἶναί φαμεν, καὶ
[4, 1294]   μηθὲν τῶν τῆς πόλεως μορίων  ὅλως.   Τίνα μὲν οὖν τρόπον δεῖ
[4, 1292]   οὐχ ὡς ἕκαστος ἀλλὰ πάντες.  Ὅμηρος   δὲ ποίαν λέγει οὐκ ἀγαθὸν
[4, 1290]   πένησιν ἐλευθέροις οὖσι καὶ τἆλλα  ὁμοίοις,   οὐθεὶς ἂν φαίη δημοκρατεῖσθαι τούτους·
[4, 1291]   μηδὲ κυρίους εἶναι ὁποτερουσοῦν, ἀλλ'  ὁμοίους   ἀμφοτέρους. Εἴπερ γὰρ ἐλευθερία μάλιστ'
[4, 1299]   ἐξ ἴσων δ' οὐδ' ἐξ  ὁμοίων,   ἀλλ' ἑτέρων ἐν ἑτέραις, οἷον
[4, 1295]   μοναρχίαν ἥτις ἀνυπεύθυνος ἄρχει τῶν  ὁμοίων   καὶ βελτιόνων πάντων πρὸς τὸ
[4, 1295]   πόλις ἐξ ἴσων εἶναι καὶ  ὁμοίων   ὅτι μάλιστα, τοῦτο δ' ὑπάρχει
[4, 1290]   τοῦ δὲ νότου τὸν εὖρον.  Ὁμοίως   δ' ἔχει καὶ περὶ τὰς
[4, 1294]   μὴ ἀριστοκρατουμένην πόλιν ἀλλὰ πονηροκρατουμένην,  ὁμοίως   δὲ καὶ ἀριστοκρατεῖσθαι τὴν μὴ
[4, 1290]   οὐθεὶς ἂν φαίη δημοκρατεῖσθαι τούτους·  ὁμοίως   δὲ καὶ εἰ πένητες ὀλίγοι
[4, 1294]   καὶ τῶν πενήτων οἱ παῖδεσσ,  ὁμοίως   δὲ καὶ ἐπὶ τῆς ἐχομένης
[4, 1296]   βαναύσων καὶ μισθαρνούντων, τὴν τελευταίαν,  ὁμοίως   δὲ καὶ τὰς ἄλλας τὰς
[4, 1294]   οὖν τρόπον δεῖ καθιστάναι πολιτείαν,  ὁμοίως   δὲ καὶ τὰς ὀνομαζομένας ἀριστοκρατίας,
[4, 1288]   θεωρεῖν, ἀλλὰ καὶ τὴν δυνατήν,  ὁμοίως   δὲ καὶ τὴν ῥᾴω καὶ
[4, 1290]   ζῷον ἔχειν πλείους στόματος διαφοράς,  ὁμοίως   δὲ οὐδ' ὤτων) ὥσθ' ὅταν
[4, 1292]   καὶ τὴν ἀγωγὴν πολιτεύεσθαι δημοτικῶς,  ὁμοίως   δὲ πάλιν παρ' ἄλλοις τὴν
[4, 1288]   καὶ ταύτην ἐστὶ τὴν δύναμιν.  Ὁμοίως   δὲ τοῦτο καὶ περὶ ἰατρικὴν
[4, 1291]   κοινωνούτων ἁπάντων μάλιστα τῆς πολιτείας  ὁμοίως.   Ἐπεὶ δὲ πλείων δῆμος,
[4, 1300]   τινῶν κλήρῳ (μὴ γινομένου δ'  ὁμοίως)   καὶ τὸ τινὰς ἐκ τινῶν
[4, 1297]   ἀριθμόν ἐστι, καὶ τῶν ἄλλων  ὁμοίωσσ,   ἔτι δὲ τίνες αἱ διαφοραὶ
[4, 1300]   περὶ τῶν ἀκουσίων, καὶ ὅσα  ὁμολογεῖται   μέν, ἀμφισβητεῖται δὲ περὶ τοῦ
[4, 1295]   οἱ μέσοι τούτων. Ἐπεὶ τοίνυν  ὁμολογεῖται   τὸ μέτριον ἄριστον καὶ τὸ
[4, 1290]   ἀρχὴν λαβόντες τὴν εἰρημένην πρότερον.  Ὁμολογοῦμεν   γὰρ οὐχ ἓν μέρος ἀλλὰ
[4, 1293]   ποιουμέναις κοινὴν ἐπιμέλειαν ἀρετῆς εἰσὶν  ὅμως   τινὲς οἱ εὐδοκιμοῦντες καὶ δοκοῦντες
[4, 1294]   καὶ παιδεύονται τὸν τρόπον τοῦτον  ὃν   ἂν δύναιντο καὶ τῶν πενήτων
[4, 1293]   ἐστὶν προσαγορεύεται τὸ κοινὸν  ὄνομα   πασῶν (πολιτείαν γὰρ καλοῦσινν, ἀλλὰ
[4, 1294]   πολιτείαν, ὁμοίως δὲ καὶ τὰς  ὀνομαζομένας   ἀριστοκρατίας, νῦν εἴρηται. ~(Περὶ δὲ
[4, 1293]   ἐστὶν ἡμῖν περί τε τῆς  ὀνομαζομένης   πολιτείας εἰπεῖν καὶ περὶ τυραννίδος.
[4, 1289]   διελθεῖν τῆς τῷ κοινῷ προσαγορευομένης  ὀνόματι,   καὶ περὶ τῶν ἄλλων πολιτειῶν,
[4, 1299]   κρίσις γέγονεν ἀμφισβητούντων περὶ τοῦ  ὀνόματοσσ,   ἔχει δέ τιν' ἄλλην διανοητικὴν
[4, 1289]   περὶ τούτων ἐστὶν εἰπεῖν τῶν  ὀνομάτων·   βούλεται γὰρ ἑκατέρα κατ' ἀρετὴν
[4, 1298]   μηθενὸς κρίνειν ἀλλὰ μόνον προανακρίνειν,  ὅνπερ   τελευταία δημοκρατία νῦν διοικεῖται
[4, 1289]   τὸν μὲν γεωργικὸν δῆμον ὁρῶμεν  ὄντα,   τὸν δ' ἀγοραῖον, τὸν δὲ
[4, 1292]   τοὺς ἀπόρους μὴ μετέχειν, πλείους  ὄντας,   ἐξεῖναι δὲ τῷ κτωμένῳ μετέχειν
[4, 1295]   οἱ μὲν ἐν ὑπεροχαῖς εὐτυχημάτων  ὄντες,   ἰσχύος καὶ πλούτου καὶ φίλων
[4, 1290]   οἱ ἐλεύθεροι καὶ ἄποροι πλείους  ὄντες   κύριοι τῆς ἀρχῆς ὦσιν, ὀλιγαρχία
[4, 1293]   Ἐὰν δ' ἐπιτείνωσι τῷ ἐλάττονες  ὄντες   μείζονας οὐσίας ἔχειν, τρίτη
[4, 1290]   οἱ πλούσιοι καὶ εὐγενέστεροι ὀλίγοι  ὄντες.   Ὅτι μὲν οὖν πολιτεῖαι πλείους,
[4, 1290]   οὔτ' ἂν οἱ ἐλεύθεροι ὀλίγοι  ὄντες   πλειόνων καὶ μὴ ἐλευθέρων ἄρχωσι,
[4, 1290]   πρῶτοι κατασχόντες τὰς ἀποικίας, ὀλίγοι  ὄντες,   πολλῶνν, οὔτε ἂν οἱ πλούσιοι
[4, 1297]   τὸ μέσον, ὥστ' ὀλίγοι τε  ὄντες   τὸ πλῆθος καὶ κατὰ τὴν
[4, 1291]   τιμημάτων εἴναι, βραχέων δὲ τούτων  ὄντων·   δεῖ δὲ τῷ κτωμένῳ ἐξουσίαν
[4, 1290]   κρείττους δὲ τῶν εὐπόρων πλειόνων  ὄντων,   οὐδεὶς ἂν ὀλιγαρχίαν προσαγορεύσειεν οὐδὲ
[4, 1298]   βουλεύεσθαι βέλτιον τὸ αὐτὸ ποιεῖν  ὅπερ   ἐπὶ τῶν δικαστηρίων ἐν ταῖς
[4, 1291]   πρὸς δὲ τούτοις τὸ βουλευόμενον,  ὅπερ   ἐστὶ συνέσεως πολιτικῆς ἔργον. Καὶ
[4, 1294]   ἑκάτερον ἐν αὐτῷ τῶν ἄκρων·  ὅπερ   συμβαίνει περὶ τὴν Λακεδαιμονίων πολιτείαν.
[4, 1297]   εἶναι μὲν ἐκ τῶν τὰ  ὅπλα   ἐχόντων μόνον· τοῦ δὲ τιμήματος
[4, 1297]   δὲ τρόπον καὶ περὶ τοῦ  ὅπλα   κεκτῆσθαι καὶ τοῦ γυμνάζεσθαι νομοθετοῦσιν.
[4, 1297]   τὰς ἀρχάς, περὶ δικαστήρια, περὶ  ὅπλισιν,   περὶ γυμνασίαν· περὶ ἐκκλησίαν μὲν
[4, 1291]   πρὸς τὸν λόγον· καὶ γὰρ  ὁπλιτεύειν   καὶ γεωργεῖν συμβαίνει τοῖς αὐτοῖς
[4, 1297]   ἐνίοις οὐ μόνον ἐκ τῶν  ὁπλιτευόντων   ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν ὡπλιτευκότων·
[4, 1297]   μὲν γὰρ συντάξεως ἄχρηστον τὸ  ὁπλιτικόν,   αἱ δὲ περὶ τῶν τοιούτων
[4, 1291]   πόλεως, φανερὸν ὅτι τό γε  ὁπλιτικὸν   ἀναγκαῖόν ἐστι μόριον τῆς πόλεως.
[4, 1289]   καὶ τῶν ἀπόρων τὸ μὲν  ὁπλιτικὸν   τὸ δὲ ἄνοπλον. Καὶ τὸν
[4, 1297]   πόλεων καὶ τῶν ἐν τοῖς  ὅπλοις   ἰσχυσάντων μᾶλλον πλείους μετεῖχον τῆς
[4, 1291]   ἐν τοῖς τέτταρσι καὶ τοῖς  ὁποσοισοῦν   κοινωνοῖς ἀναγκαῖον εἶναί τινα τὸν
[4, 1296]   ὀλίγον εἶναι τὸ μέσον, αἰεὶ  ὁπότεροι   ἂν ὑπερέχωσιν, εἴθ' οἱ τὰς
[4, 1296]   τῷ δήμῳ καὶ τοῖς εὐπόροις,  ὁποτέροις   ἂν μᾶλλον συμβῇ κρατῆσαι τῶν
[4, 1291]   τοὺς εὐπόρους, μηδὲ κυρίους εἶναι  ὁποτερουσοῦν,   ἀλλ' ὁμοίους ἀμφοτέρους. Εἴπερ γὰρ
[4, 1299]   τὸ πλῆθος, ὥστ' ὀλιγαρχικόν. Ἀλλ'  ὅπου   ἄμφω αὗται αἱ ἀρχαί, οἱ
[4, 1293]   καὶ πρὸς τὴν καλουμένην πολιτείαν.  Ὅπου   γὰρ μὴ μόνον πλουτίνδην ἀλλὰ
[4, 1292]   τοιαύτην εἶναι δημοκρατίαν οὐ πολιτείαν.  Ὅπου   γὰρ μὴ νόμοι ἄρχουσιν, οὐκ
[4, 1296]   βελτίστη, φανερόν· μόνη γὰρ ἀστασίαστος·  ὅπου   γὰρ πολὺ τὸ διὰ μέσου,
[4, 1292]   τῶν πολιτῶν εἰσιν ἐν προεδρίᾳ·  ὅπου   δ' οἱ νόμοι μή εἰσι
[4, 1296]   τὰς ἄλλας τὰς μεταξὺ τούτων·  ὅπου   δὲ τὸ τῶν εὐπόρων καὶ
[4, 1296]   δημοκρατικούς, προσάγεσθαι τοῖς νόμοις τούτους.  Ὅπου   δὲ τὸ τῶν μέσων ὑπερτείνει
[4, 1299]   ὅπου συμφέρουσιν αἱ αὐταὶ καὶ  ὅπου   διαφέρουσαι (ἔνθα μὲν γὰρ ἁρμόττει
[4, 1290]   πλέον μέρος κύριονν, οὐδ' ὀλιγαρχίαν,  ὅπου   κύριοι ὀλίγοι τῆς πολιτείας. Εἰ
[4, 1290]   εἰώθασί τινες νῦν, ἁπλῶς οὕτως,  ὅπου   κύριον τὸ πλῆθος ςκαὶ γὰρ
[4, 1296]   Διὸ ταῦτα πρὸς ἄλληλα συγκριτέον.  Ὅπου   μὲν οὖν ὑπερέχει τὸ τῶν
[4, 1296]   ἔχειν μέσην καὶ ἱκανήν, ~ὡς  ὅπου   οἱ μὲν πολλὰ σφόδρα κέκτηνται
[4, 1293]   εὐδοκιμοῦντες καὶ δοκοῦντες εἶναι ἐπιεικεῖς.  Ὅπου   οὖν πολιτεία βλέπει εἴς
[4, 1299]   διαφορὰς τῶν ἀρχῶν, ἔστι δ'  ὅπου   συμφέρουσιν αἱ αὐταὶ καὶ ὅπου
[4, 1299]   ἐπιμελὲς ἔσται τοῦ δήμου προβουλεύειν,  ὅπως   ἀσχολῶν ἔσται, τοῦτο δ' ἐὰν
[4, 1295]   ἐνούσης πολυλογίας περὶ αὐτήν, ἀλλ'  ὅπως   λάβῃ τῆς μεθόδου τὸ μέρος,
[4, 1297]   ζημία, τοῖς δ' εὐπόροις ἐπιζήμιον,  ὅπως   οἱ μὲν διὰ τὴν ζημίαν
[4, 1289]   πολιτειῶν διειλόμεθα τρεῖς μὲν τὰς  ὀρθὰς   πολιτείας, βασιλείαν ἀριστοκρατίαν πολιτείαν, τρεῖς
[4, 1293]   μὲν ἀληθὲς πᾶσαι διημαρτήκασι τῆς  ὀρθοτάτης   πολιτείας, ἔπειτα καταριθμοῦνται μετὰ τούτων
[4, 1294]   δὲ δῆλον ἔσται καὶ οἷς  ὁρίζονται   τὴν δημοκρατίαν καὶ τὴν ὀλιγαρχίαν·
[4, 1297]   τιμήματος τὸ πλῆθος ἁπλῶς μὲν  ὁρισαμένους   οὐκ ἔστιν εἰπεῖν τοσοῦτον ὑπάρχειν,
[4, 1289]   τὰς διαφορὰς ἀναγκαῖον καὶ τὸν  ὁρισμὸν   ἔχειν τῆς πολιτείας ἑκάστης καὶ
[4, 1294]   σύμβολον λαμβάνοντας συνθετέον. Εἰσὶ δὲ  ὅροι   τρεῖς τῆς συνθέσεως καὶ μίξεως.
[4, 1300]   διαφορὰ τῶν δικαστηρίων ἐν τρισὶν  ὅροις,   ἐξ ὧν τε καὶ περὶ
[4, 1300]   δ' αἱ διαφοραὶ ἐν τρισὶν  ὅροις,   ὧν συντιθεμένων ἀναγκαῖον πάντας εἰλῆφθαι
[4, 1294]   κατ' ἀρετήν (ἀριστοκρατίας μὲν γὰρ  ὅρος   ἀρετή, ὀλιγαρχίας δὲ πλοῦτος, δήμου
[4, 1294]   εὖ μεμεῖχθαι δημοκρατίαν καὶ ὀλιγαρχίαν  ὅρος,   ὅταν ἐνδέχηται λέγειν τὴν αὐτὴν
[4, 1295]   μεσότητος· τοὺς δὲ αὐτοὺς τούτους  ὅρους   ἀναγκαῖον εἶναι καὶ πόλεως ἀρετῆς
[4, 1289]   Καὶ τὸν μὲν γεωργικὸν δῆμον  ὁρῶμεν   ὄντα, τὸν δ' ἀγοραῖον, τὸν
[4, 1288]   καὶ περὶ πᾶσαν ἄλλην τέχνην  ὁρῶμεν   συμβαῖνον. Ὥστε δῆλον ὅτι καὶ
[4, 1289]   γὰρ ἐξ οἰκιῶν συγκειμένας πάσας  ὁρῶμεν   τὰς πόλεις, ἔπειτα πάλιν τούτου
[4, 1300]   ταῦτα περὶ τῶν μικρῶν συναλλαγμάτων,  ὅσα   δραχμιαῖα καὶ πεντάδραχμα καὶ μικρῷ
[4, 1300]   τι τῶν κοινῶν ἀδικεῖ, ἕτερον  ὅσα   εἰς τὴν πολιτείαν φέρει, τέταρτον
[4, 1301]   δὲ τὰ μὲν πρῶτα δημοτικά,  ὅσα   ἐκ πάντων περὶ πάντων, τὰ
[4, 1301]   πάντων, τὰ δὲ δεύτερα ὀλιγαρχικά,  ὅσα   ἐκ τινῶν περὶ πάντων, τὰ
[4, 1300]   καὶ περὶ τῶν ἀκουσίων, καὶ  ὅσα   ὁμολογεῖται μέν, ἀμφισβητεῖται δὲ περὶ
[4, 1300]   τέταρτον καὶ ἄρχουσι καὶ ἰδιώταις  ὅσα   περὶ ζημιώσεων ἀμφισβητοῦσιν, πέμπτον τὸ
[4, 1297]   αἱ τοῦ δήμου. Ἔστι δ'  ὅσα   προφάσεως χάριν ἐν ταῖς πολιτείαις
[4, 1301]   δὲ τρίτα ἀριστοκρατικὰ καὶ πολιτικά,  ὅσα   τὰ μὲν ἐκ πάντων τὰ
[4, 1300]   περὶ τοῦ δικαίου, τέταρτον δὲ  ὅσα   τοῖς φεύγουσι φόνου ἐπὶ καθόδῳ
[4, 1290]   καὶ τοσαῦτ' εἴδη τοῦ ζῴου  ὅσαι   περ αἱ συζεύξεις τῶν ἀναγκαίων
[4, 1290]   Ἀναγκαῖον ἄρα πολιτείας εἶναι τοσαύτας  ὅσαι   περ τάξεις κατὰ τὰς ὑπεροχάς
[4, 1293]   ταῦτα δύο εἴδη, καὶ τρίτον  ὅσαι   τῆς καλουμένης πολιτείας ῥέπουσι πρὸς
[4, 1299]   ἁπλῶς εἰπεῖν ἀρχὰς λεκτέον ταύτας  ὅσαις   ἀποδέδοται βουλεύσασθαί τε περὶ τινῶν
[4, 1289]   διόπερ ἐπὶ τῶν ἀρχαίων χρόνων  ὅσαις   πόλεσιν ἐν τοῖς ἵπποις
[4, 1298]   ὅσας ἐνδέχεται, τοιαῦται δ' εἰσὶν  ὅσας   ἄρχειν ἀναγκαῖον τοὺς ἐπισταμένους· τέταρτος
[4, 1298]   τὰς ἀρχὰς διοικεῖν αἱρετὰς οὔσας,  ὅσας   ἐνδέχεται, τοιαῦται δ' εἰσὶν ὅσας
[4, 1292]   δ' εἶδος τὸ πᾶσιν ἐξεῖναι,  ὅσοι   ἂν ἐλεύθεροι ὦσι, μετέχειν τῆς
[4, 1292]   τὸ μετέχειν ἅπαντας τοὺς πολίτας  ὅσοι   ἀνυπεύθυνοι, ἄρχειν δὲ τὸν νόμον·
[4, 1298]   μὴ πᾶσι διδόναι μισθόν, ἀλλ'  ὅσοι   σύμμετροι πρὸς τὸ τῶν γνωρίμων
[4, 1296]   μέντοι τοσοῦτον ὑπερέχειν τῷ ποσῷ  ὅσον   λείπεται τῷ ποιῷ. Διὸ ταῦτα
[4, 1301]   κλήρῳ αἱρέσει ἀμφοῖν.  Ὅσους   μὲν οὖν ἐνδέχεται τρόπους εἶναι
[4, 1294]   παρασκευάσαι δύναιτο καὶ τῶν πενήτων  ὁστισοῦν·   ἔτι τὸ δύο τὰς μεγίστας
[4, 1293]   ἀλλὰ τὸν νόμον εἶναι κύριον  (ὅσῳ   γὰρ ἂν πλεῖον ἀπέχωσι τῆς
[4, 1297]   διαιτητής, διαιτητὴς δ' μέσος.  Ὅσῳ   δ' ἂν ἄμεινον πολιτεία
[4, 1294]   ἐπὶ τῆς ἐχομένης ἡλικίας, καὶ  ὅταν   ἄνδρες γένωνται, τὸν αὐτὸν τρόπον
[4, 1296]   δημοκρατίαις ταῖς ὀλιγαρχίαις) ἐπεὶ  ὅταν   ἄνευ τούτων τῷ πλήθει ὑπερτείνωσιν
[4, 1292]   μετέχειν τῆς πολιτείας, ~ἄλλο δέ,  ὅταν   ἀπὸ τιμημάτων μακρῶν ὦσιν αἱ
[4, 1293]   τῶν τελευτώντων διαδέχεσθαι τοὺς υἱεῖς.  Ὅταν   δὲ ἤδη πολὺ ὑπερτείνωσι ταῖς
[4, 1298]   ἄρχωσιν ὥσπερ καὶ πρότερον, ὀλιγαρχικόν·  ὅταν   δὲ καὶ αἱρῶνται αὐτοὶ αὑτοὺς
[4, 1298]   τοιαύτη διὰ τὸ μετριάζειν·  ὅταν   δὲ μὴ πάντες τοῦ βουλεύεσθαι
[4, 1298]   ἀναγκαῖον εἶναι τὴν τάξιν ταύτην.  Ὅταν   δὲ τινῶν τινές, οἷον πολέμου
[4, 1294]   μεμεῖχθαι δημοκρατίαν καὶ ὀλιγαρχίαν ὅρος,  ὅταν   ἐνδέχηται λέγειν τὴν αὐτὴν πολιτείαν
[4, 1300]   πάντων. ~Τοῦτο δὲ συμβαίνειν εἴωθεν  ὅταν   εὐπορία τις μισθοῦ τοῖς
[4, 1292]   τοῖς δὲ ἄλλοις μετέχειν ἔξεστιν  ὅταν   κτήσωνται τὸ τίμημα τὸ διωρισμένον
[4, 1290]   ὁμοίως δὲ οὐδ' ὤτων) ὥσθ'  ὅταν   ληφθῶσι τούτων πάντες οἱ ἐνδεχόμενοι
[4, 1298]   δὲ καὶ τοῦτο διαφορὰς πλείους.  Ὅταν   μὲν γὰρ ἀπὸ τιμημάτων μετρ