HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, La Politique, livre IV

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ν  =  29 formes différentes pour 87 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Pages
[4, 1288]   καὶ περὶ ἰατρικὴν καὶ περὶ  ναυπηγίαν   καὶ ἐσθῆτα καὶ περὶ πᾶσαν
[4, 1296]   καὶ γὰρ ἐκ δημοκρατίας τῆς  νεανικωτάτης   καὶ ἐξ ὀλιγαρχίας γίγνεται τυραννίς,
[4, 1297]   οὐ μόνον ἐν τῷ πλεῖον  νέμειν   τοῖς εὐπόροις, ἀλλὰ καὶ ἐν
[4, 1289]   περὶ τὰς ἀρχάς, τίνα τρόπον  νενέμηνται,   καὶ τί τὸ κύριον τῆς
[4, 1294]   εἶναι μάλιστα τὸ τὰς τιμὰς  νενεμῆσθαι   κατ' ἀρετήν (ἀριστοκρατίας μὲν γὰρ
[4, 1296]   πολιτείαν οὐδ' ἴσην, ἀλλὰ τῆς  νίκης   ἆθλον τὴν ὑπεροχὴν τῆς πολιτείας
[4, 1298]   μάλιστ' εἶναι δοκούσῃ δημοκρατίᾳ νῦν  νλέγω   δὲ τοιαύτην ἐν κύριος
[4, 1289]   βασιλεία, καὶ πότε δεῖ βασιλείαν  νομίζειν,   διώρισται πρότερον, λοιπὸν περὶ πολιτείας
[4, 1296]   ἀπόλλυνται ταχέως. Σημεῖον δὲ δεῖ  νομίζειν   καὶ τὸ τοὺς βελτίστους νομοθέτας
[4, 1297]   μὲν οὖν ὀλιγαρχικὰ σοφίσματα τῆς  νομοθεσίας·   ἐν δὲ ταῖς δημοκρατίαις πρὸς
[4, 1298]   ἀρχαιρεσίας αἱρησομένους καὶ πρὸς τὰς  νομοθεσίας   καὶ περὶ πολέμου καὶ εἰρήνης
[4, 1296]   νομίζειν καὶ τὸ τοὺς βελτίστους  νομοθέτας   εἶναι τῶν μέσων πολιτῶν· Σόλων
[4, 1297]   ὧν δεῖ θεωρεῖν τὸν σπουδαῖον  νομοθέτην   ἑκάστῃ τὸ συμφέρον· ὧν ἐχόντων
[4, 1296]   πλήθους. Δεῖ δ' ἀεὶ τὸν  νομοθέτην   ἐν τῇ πολιτείᾳ προσλαμβάνειν τοὺς
[4, 1288]   οὐ δεῖ λεληθέναι τὸν ἀγαθὸν  νομοθέτην   καὶ τὸν ὡς ἀληθῶς πολιτικόν)
[4, 1294]   γὰρ ἀμφότερα ληπτέον ἑκάτεροι  νομοθετοῦσιν,   οἷον περὶ τοῦ δικάζειν (ἐν
[4, 1297]   ὅπλα κεκτῆσθαι καὶ τοῦ γυμνάζεσθαι  νομοθετοῦσιν.   Τοῖς μὲν γὰρ ἀπόροις ἔξεστι
[4, 1292]   ἐν τῇ τοιαύτῃ δημοκρατίᾳ οἱ  νόμοι   ἄρχουσι, διὰ τὸ μὴ εἶναι
[4, 1292]   οὐ πολιτείαν. Ὅπου γὰρ μὴ  νόμοι   ἄρχουσιν, οὐκ ἔστι πολιτεία. Δεῖ
[4, 1289]   τέλος ἑκάστης τῆς κοινωνίας ἐστίν·  νόμοι   δ' οἱ κεχωρισμένοι τῶν δηλούντων
[4, 1292]   παρ' ἀλλήλων, ὥσθ' οἱ μὲν  νόμοι   διαμένουσιν οἱ προυυπάρχοντες, κρατοῦσι δ'
[4, 1292]   ἐν προεδρίᾳ· ὅπου δ' οἱ  νόμοι   μή εἰσι κύριοι, ἐνταῦθα γίνονται
[4, 1293]   τῆς πολιτείας, ἀλλ' οὐχ οἱ  νόμοι.   Τὰ μὲν οὖν τῆς δημοκρατίας
[4, 1297]   μικράν, ὥσπερ ἐν τοῖς Χαρώνδου  νόμοις.   Ἐνιαχοῦ δ' ἔξεστι μὲν πᾶσιν
[4, 1294]   εἶναι τὸ πείθεσθαι τοῖς κειμένοις  νόμοις,   ἑτέραν δὲ τὸ καλῶς κεῖσθαι
[4, 1296]   ἐάν τε δημοκρατικούς, προσάγεσθαι τοῖς  νόμοις   τούτους. Ὅπου δὲ τὸ τῶν
[4, 1294]   περὶ τὴν τροφὴν τῶν παίδων  νὁμοίως   γὰρ οἱ τῶν πλουσίων τρέφονται
[4, 1293]   ἀπὸ τῆς πόλεως, ἀνάγκη τὸν  νόμον   ἀξιοῦν αὐτοῖς ἄρχειν, ἀλλὰ μὴ
[4, 1292]   πολιτεία. Δεῖ γὰρ τὸν μὲν  νόμον   ἄρχειν πάντων τῶν δὲ καθ'
[4, 1295]   δὲ διὰ μὲν τὸ κατὰ  νόμον   βασιλικαὶ καὶ διὰ τὸ μοναρχεῖν
[4, 1298]   βουλεύεσθαι μετέχωσιν ἀλλ' πρόκριτοι, ~κατὰ  νόμον   δ' ἄρχωσιν ὥσπερ καὶ πρότερον,
[4, 1293]   μὲν τὰς ἀρχὰς ἔχειν, κατὰ  νόμον   δὲ τὸν κελεύοντα τῶν τελευτώντων
[4, 1292]   Ἐν μὲν γὰρ ταῖς κατὰ  νόμον   δημοκρατουμέναις οὐ γίνεται δημαγωγός, ἀλλ'
[4, 1295]   τὴν βασιλείαν, διὰ τὸ κατὰ  νόμον   εἶναι ἀμφοτέρας ταύτας τὰς ἀρχάς
[4, 1293]   μὴ τοὺς ἀνθρώπους ἀλλὰ τὸν  νόμον   εἶναι κύριον (ὅσῳ γὰρ ἂν
[4, 1292]   δύνανται δὲ σχολάζειν, ὥστε τὸν  νόμον   ἐπιστήσαντες ἐκκλησιάζουσι τὰς ἀναγκαίας ἐκκλησίασσ,
[4, 1292]   πολίτης, ἄρχειν δὲ τὸν  νόμον·   ἕτερον δὲ εἶδος δημοκρατίας τἆλλα
[4, 1292]   ὅσοι ἀνυπεύθυνοι, ἄρχειν δὲ τὸν  νόμον·   ἕτερον δὲ εἶδος δημοκρατίας τὸ
[4, 1292]   καὶ ἐν ταύτῃ ἄρχειν τὸν  νόμον.   ~Τέταρτον δὲ εἶδος δημοκρατίας
[4, 1293]   ὥστ' ἄνευ νόμου ἄρχειν τὸν  νόμον   τίθενται τοιοῦτον. Ἐὰν δ' ἐπιτείνωσι
[4, 1292]   τὸ πλῆθος καὶ μὴ τὸν  νόμον.   Τοῦτο δὲ γίνεται ὅταν τὰ
[4, 1292]   λεχθὲν καὶ ἄρχῃ μὴ  νόμος   ἀλλ' οἱ ἄρχοντες. Καὶ ἔστιν
[4, 1298]   τιμήματος, καὶ περὶ ὧν  νόμος   ἀπαγορεύει μὴ κινῶσιν ἀλλ' ἀκολουθῶσι,
[4, 1293]   οἱ ἄνθρωποι, ἀλλ' οὐχ  νόμος·   καὶ τὸ τέταρτον εἶδος τῆς
[4, 1291]   ἴσον. Ἴσον γάρ φησιν  νόμος   τῆς τοιαύτης δημοκρατίας τὸ
[4, 1292]   κύρια ἀλλὰ μὴ  νόμος·   συμβαίνει δὲ τοῦτο διὰ τοὺς
[4, 1293]   οὕτως ἰσχυροὶ εἶναι ὥστ' ἄνευ  νόμου   ἄρχειν τὸν νόμον τίθενται τοιοῦτον.
[4, 1292]   διὰ τὸ μὴ ἄρχεσθαι ὑπὸ  νόμου,   καὶ γίνεται δεσποτικός, ὥστε οἱ
[4, 1294]   τὰ μὲν ἐκ τοῦ ὀλιγαρχικοῦ  νόμου   τὰ δ' ἐκ τοῦ δημοκρατικοῦ.
[4, 1289]   Πρὸς γὰρ τὰς πολιτείας τοὺς  νόμους   δεῖ τίθεσθαι καὶ τίθενται πάντες,
[4, 1292]   ἄλλοις τὴν μὲν κατὰ τοὺς  νόμους   εἶναι πολιτείαν δημοτικωτέραν, τῇ δ'
[4, 1292]   μὲν πολιτείαν τὴν κατὰ τοὺς  νόμους   μὴ δημοτικὴν εἶναι, διὰ δὲ
[4, 1294]   εὐνομία τὸ εὖ κεῖσθαι τοὺς  νόμους,   μὴ πείθεσθαι δέ. Διὸ μίαν
[4, 1294]   δὲ τὸ καλῶς κεῖσθαι τοὺς  νόμους   οἷς ἐμμένουσιν (ἔστι γὰρ πείθεσθαι
[4, 1292]   ψηφίσματα κύρια ἀλλὰ μὴ τοὺς  νόμους   οὗτοι, πάντα ἀνάγοντες εἰς τὸν
[4, 1289]   οὐ τὰς πολιτείας πρὸς τοὺς  νόμους.   Πολιτεία μὲν γάρ ἐστι τάξις
[4, 1292]   τῆς πολιτείας, πολιτεύονται κατὰ  νόμους   ςἔχουσι γὰρ ἐργαζόμενοι ζῆν, οὐ
[4, 1289]   γὰρ οἷόν τε τοὺς αὐτοὺς  νόμους   συμφέρειν ταῖς ὀλιγαρχίαις οὐδὲ ταῖς
[4, 1296]   ἄν τε γὰρ ὀλιγαρχικοὺς τοὺς  νόμους   τιθῇ, στοχάζεσθαι χρὴ τῶν μέσων,
[4, 1289]   τῆς αὐτῆς φρονήσεως ταύτης καὶ  νόμους   τοὺς ἀρίστους ἰδεῖν καὶ τοὺς
[4, 1298]   ἐστὶν οὓς καλοῦσι προβούλους καὶ  νομοφύλακας,   περὶ τούτων χρηματίζειν περὶ ὧν
[4, 1299]   ἐνίοτε τῶν αὐτῶν ἀρχῶν καὶ  νόμων   αἱ μικραὶ ταῖς μεγάλαις· πλὴν
[4, 1292]   τίμημα τὸ διωρισμένον ὑπὸ τῶν  νόμων·   διὸ πᾶσι τοῖς κτησαμένοις ἔξεστι
[4, 1298]   κύριος δῆμος καὶ τῶν  νόμων   ἐστίνν πρὸς τὸ βουλεύεσθαι βέλτιον
[4, 1289]   ἑκάστης καὶ πρὸς τὰς τῶν  νόμων   θέσεις· οὐ γὰρ οἷόν τε
[4, 1298]   συνιέναι δὲ μόνον περί τε  νόμων   θέσεως καὶ τῶν περὶ τῆς
[4, 1298]   συμμαχίας καὶ διαλύσεως, καὶ περὶ  νόμων,   καὶ περὶ θανάτου καὶ φυγῆς
[4, 1298]   πατρὸς εἰσίῃ καὶ κύριοι τῶν  νόμων   ὦσιν, ὀλιγαρχικὴν ἀναγκαῖον εἶναι τὴν
[4, 1290]   τὰ μὲν βόρεια τὰ δὲ  νότια,   τὰ δ' ἄλλα τούτων παρεκβάσεις,
[4, 1290]   ζέφυρον τοῦ βορέου, τοῦ δὲ  νότου   τὸν εὖρον. Ὁμοίως δ' ἔχει
[4, 1290]   ἀνάγκης ποιήσει πλείω γένη ζῴων  νοὐ   γὰρ οἷόν τε (αὐτὸν ζῷον
[4, 1299]   τὰς χρήσεις οὐδὲν ὡς εἰπεῖν  νοὐ   γάρ πω κρίσις γέγονεν ἀμφισβητούντων
[4, 1291]   δὲ πορθμευτικὸν τὸ δ' ἁλιευτικόν  νπολλαχοῦ   γὰρ ἕκαστα τούτων πολύοχλα, οἷον
[4, 1299]   θετέον, οἷον τοὺς ἱερεῖς πρῶτον  ντοῦτο   γὰρ ἕτερόν τι παρὰ τὰς
[4, 1290]   τιθέναι δημοκρατίαν, καθάπερ εἰώθασί τινες  νῦν,   ἁπλῶς οὕτως, ὅπου κύριον τὸ
[4, 1288]   τὴν ῥᾴω καὶ κοινοτέραν ἁπάσαις·  νῦν   δ' οἱ μὲν τὴν ἀκροτάτην
[4, 1293]   τέτακται τὸν τρόπον τοῦτον, εἴρηται·  νῦν   δὲ δεικτέον ἡμῖν περὶ πολιτείας.
[4, 1289]   ἀγνοοῦντα πόσα πολιτείας ἔστιν εἴδη.  Νῦν   δὲ μίαν δημοκρατίαν οἴονταί τινες
[4, 1298]   προανακρίνειν, ὅνπερ τελευταία δημοκρατία  νῦν   διοικεῖται τρόπον, ἣν ἀνάλογόν φαμεν
[4, 1295]   ἃς καλοῦσιν ἀριστοκρατίας, περὶ ὧν  νῦν   εἴπομεν, τὰ μὲν ἐξωτέρω πίπτουσι
[4, 1294]   δὲ καὶ τὰς ὀνομαζομένας ἀριστοκρατίας,  νῦν   εἴρηται. ~(Περὶ δὲ τυραννίδος ἦν
[4, 1289]   τῆς τοιαύτης κρίσεως ἀφείσθω τὰ  νῦν·   ἡμῖν δὲ πρῶτον μὲν διαιρετέον
[4, 1297]   μετεῖχον τῆς πολιτείας· διόπερ ἃς  νῦν   καλοῦμεν πολιτείας, οἱ πρότερον ἐκάλουν
[4, 1292]   δ' ὅταν ὑπάρχῃ τε τὸ  νῦν   λεχθὲν καὶ ἄρχῃ μὴ
[4, 1298]   τῇ μάλιστ' εἶναι δοκούσῃ δημοκρατίᾳ  νῦν   νλέγω δὲ τοιαύτην ἐν
[4, 1300]   μὲν τούτων ἐπὶ τοσοῦτον εἰρήσθω  νῦν,   περὶ δὲ τὰς τῶν ἀρχῶν
[4, 1293]   καὶ χρῶνται ταῖς τέτταρσι μόνον  νὥσπερ   Πλάτων) ἐν ταῖς πολιτείαις. ~Ἀριστοκρατίαν




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 17/01/2007