HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, La Politique, livre IV

Liste des contextes (ordre alphabétique)


κ  =  149 formes différentes pour 808 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Pages
[4, 1293]   ἀδικοῦντες ἀδικοῦσιν· ὅθεν καὶ καλοὺς  κἀγαθοὺς   καὶ γνωρίμους τούτους προσαγορεύουσιν. Ἐπεὶ
[4, 1294]   πλείστοις οἱ εὔποροι τῶν καλῶν  κἀγαθῶν   δοκοῦσι κατέχειν χώρανν· ἐπεὶ δὲ
[4, 1293]   εἶναί φασιν ἐκ τῶν καλῶν  κἀγαθῶν   μᾶλλον. ~Δοκεῖ δ' εἶναι τῶν
[4, 1296]   δῆμος, οἱ τὸ μέσον ἐκβαίνοντες  καθ'   αὑτοὺς ἄγουσι τὴν πολιτείαν, ὥστε
[4, 1292]   νόμον ἄρχειν πάντων τῶν δὲ  καθ'   ἕκαστα τὰς ἀρχάς, καὶ ταύτην
[4, 1299]   τὰς πολιτείας δέ, πότερον διαφέρει  καθ'   ἑκάστην καὶ τὸ τῶν ἀρχῶν
[4, 1289]   πολιτείας, λέγω δὲ δημοκρατίας τε  καθ'   ἕκαστον εἶδος καὶ πάλιν ὀλιγαρχίας·
[4, 1289]   κεχωρισμένοι τῶν δηλούντων τὴν πολιτείαν,  καθ'   οὓς δεῖ τοὺς ἄρχοντας ἄρχειν
[4, 1295]   ἄρχεσθαι σύνηθες αὐτοῖς) οἱ δὲ  καθ'   ὑπερβολὴν ἐν ἐνδείᾳ τούτων ταπεινοὶ
[4, 1290]   Οὐ δεῖ δὲ τιθέναι δημοκρατίαν,  καθάπερ   εἰώθασί τινες νῦν, ἁπλῶς οὕτως,
[4, 1289]   δεῖ δύνασθαι βοηθεῖν τὸν πολιτικόν,  καθάπερ   ἐλέχθη καὶ πρότερον. Τοῦτο δὲ
[4, 1290]   Μάλιστα δὲ δοκοῦσιν εἶναι δύο,  καθάπερ   ἐπὶ τῶν πνευμάτων λέγεται τὰ
[4, 1295]   ἐπιθυμοῦσιν, οὔτε τῆς τούτων ἕτεροι,  καθάπερ   τῆς τῶν πλουσίων οἱ πένητες
[4, 1291]   ἐλευθερία μάλιστ' ἔστιν ἐν δημοκρατίᾳ,  καθάπερ   ὑπολαμβάνουσί τινες, καὶ ἰσότης, οὕτως
[4, 1299]   αὗται αἱ ἀρχαί, οἱ πρόβουλοι  καθεστᾶσιν   ἐπὶ τοῖς βουλευταῖς· μὲν
[4, 1296]   τοῖς ἐν ταῖς πόλεσιν ἔθος  καθέστηκε   μηδὲ βούλεσθαι τὸ ἴσον, ~ἀλλ'
[4, 1300]   δὲ μὴ πάντας ἅμα μὲν  καθιστάναι,   ἐξ ἁπάντων δ' ἐκ
[4, 1300]   τινὰς ἐκ πάντων αἱρέσει  καθιστάναι   κλήρῳ ἀμφοῖν) τὰς
[4, 1295]   καὶ τίνα καὶ πόθεν δεῖ  καθιστάναι,   καὶ πῶς· τυραννίδος δ' εἴδη
[4, 1294]   πολιτεία, καὶ πῶς αὐτὴν δεῖ  καθιστάναι,   λέγωμεν ἐφεξῆς τοῖς εἰρημένοις. Ἅμα
[4, 1294]   Τίνα μὲν οὖν τρόπον δεῖ  καθιστάναι   πολιτείαν, ὁμοίως δὲ καὶ τὰς
[4, 1289]   δὲ ταῦτα τίνα τρόπον δεῖ  καθιστάναι   τὸν βουλόμενον ταύτας τὰς πολιτείας,
[4, 1300]   ἐκείνως· πάλιν εἰ τινὲς οἱ  καθιστάντες,   ἐκ πάντων αἱρέσει
[4, 1300]   τούτων ἓν μὲν τίνες οἱ  καθιστάντες   τὰς ἀρχάς, δεύτερον δὲ ἐκ
[4, 1296]   μὲν δημοκρατίας ἐν ταῖς πόλεσι  καθίστασαν   οἱ δ' ὀλιγαρχίας, οὐ πρὸς
[4, 1291]   πολιτείας κατὰ τὰς ὑπεροχὰς τούτων  καθιστᾶσι,   καὶ δύο πολιτεῖαι δοκοῦσιν εἶναι,
[4, 1296]   συμβῇ κρατῆσαι τῶν ἐναντίων, οὐ  καθιστᾶσι   κοινὴν πολιτείαν οὐδ' ἴσην, ἀλλὰ
[4, 1300]   γὰρ πάντες οἱ πολῖται  καθιστᾶσιν   τινές, καὶ ἐκ
[4, 1300]   ὅσα τοῖς φεύγουσι φόνου ἐπὶ  καθόδῳ   ἐπιφέρεται, οἷον Ἀθήνησι λέγεται καὶ
[4, 1292]   οὐθὲν γὰρ ἐνδέχεται ψήφισμα εἶναι  καθόλου.   Τὰ μὲν οὖν τῆς δημοκρατίας
[4, 1296]   Ληπτέον δὴ πρῶτον περὶ πασῶν  καθόλου   ταὐτόν· δεῖ γὰρ κρεῖττον εἶναι
[4, 1296]   σχεδὸν ἄποροι εὔποροί εἰσι.  Καὶ   αἱ δημοκρατίαι δὲ ἀσφαλέστεραι τῶν
[4, 1296]   καὶ διαστάσεις γίγνονται τῶν πολιτῶν.  Καὶ   αἱ μεγάλαι πόλεις ἀστασιαστότεραι διὰ
[4, 1294]   διαφέρουσιν ἀλλήλων αἵ τ' ἀριστοκρατίαι  καὶ   αἱ πολιτεῖαι τῆς ἀριστοκρατίας· καὶ
[4, 1301]   περὶ τῶν αὐτῶν ἐκ κληρωτῶν  καὶ   αἱρετῶν. Οὗτοι μὲν οὖν, ὥσπερ
[4, 1298]   καὶ πρότερον, ὀλιγαρχικόν· ὅταν δὲ  καὶ   αἱρῶνται αὐτοὶ αὑτοὺς οἱ κύριοι
[4, 1292]   τιμημάτων μακρῶν ὦσιν αἱ ἀρχαὶ  καὶ   αἱρῶνται αὐτοὶ τοὺς ἐλλείποντας (ἂν
[4, 1294]   εἶναι κυρίους θανάτου καὶ φυγῆς,  καὶ   ἄλλα τοιαῦτα πολλά. Δεῖ δ'
[4, 1292]   καὶ τὸ ἦθος τὸ αὐτό,  καὶ   ἄμφω δεσποτικὰ τῶν βελτιόνων, καὶ
[4, 1292]   καὶ κόλαξ οἱ αὐτοὶ  καὶ   ἀνάλογον. Καὶ μάλιστα δ' ἑκάτεροι
[4, 1300]   σχολάζοντες γὰρ συλλέγονταί τε πολλάκις  καὶ   ἅπαντα αὐτοὶ κρίνουσιν. Παιδονόμος δὲ
[4, 1296]   ὑπερτείνωσιν οἱ ἄποροι, κακοπραγία γίνεται  καὶ   ἀπόλλυνται ταχέως. Σημεῖον δὲ δεῖ
[4, 1290]   δημοκρατία μὲν ὅταν οἱ ἐλεύθεροι  καὶ   ἄποροι πλείους ὄντες κύριοι τῆς
[4, 1294]   γὰρ εὐγένειά ἐστιν ἀρχαῖος πλοῦτος  καὶ   ἀρετήή, φανερὸν ὅτι τὴν μὲν
[4, 1293]   πολιτεία βλέπει εἴς τε πλοῦτον  καὶ   ἀρετὴν καὶ δῆμον, οἷον ἐν
[4, 1293]   τῶν δύο τούτων, δημοκρατίας τε  καὶ   ἀρετῆς. Ἀριστοκρατίας μὲν οὖν παρὰ
[4, 1293]   γὰρ μὴ μόνον πλουτίνδην ἀλλὰ  καὶ   ἀριστίνδην αἱροῦνται τὰς ἀρχάς, αὕτη
[4, 1294]   πόλιν ἀλλὰ πονηροκρατουμένην, ὁμοίως δὲ  καὶ   ἀριστοκρατεῖσθαι τὴν μὴ εὐνομουμένην. Οὐκ
[4, 1299]   οἷον ἐν δημοκρατίᾳ καὶ ὀλιγαρχίᾳ  καὶ   ἀριστοκρατίᾳ καὶ μοναρχίᾳ πότερον αἱ
[4, 1293]   πολιτεία διαφέρει τε ἀμφοῖν  καὶ   ἀριστοκρατικὴ καλεῖται. Καὶ γὰρ ἐν
[4, 1292]   ὑπάρχῃ τε τὸ νῦν λεχθὲν  καὶ   ἄρχῃ μὴ νόμος ἀλλ'
[4, 1300]   εἰς τὴν πολιτείαν φέρει, τέταρτον  καὶ   ἄρχουσι καὶ ἰδιώταις ὅσα περὶ
[4, 1289]   δὲ τί διαφέρουσιν ἀλλήλων ἀριστοκρατία  καὶ   βασιλεία, καὶ πότε δεῖ βασιλείαν
[4, 1289]   πολιτείας, καὶ περὶ μὲν ἀριστοκρατίας  καὶ   βασιλείας εἴρηται (τὸ γὰρ περὶ
[4, 1297]   αἱ ἀρχαῖαι πολιτεῖαι εὐλόγως ὀλιγαρχικαὶ  καὶ   βασιλικαί. Δι' ὀλιγανθρωπίαν γὰρ οὐκ
[4, 1299]   χρόνον τὰς δ' ἅπαξ ἄρχειν,  καὶ   βέλτιον ἕκαστον ἔργον τυγχάνει τῆς
[4, 1290]   περὶ τῶν πολιτειῶν· ἀληθέστερον δὲ  καὶ   βέλτιον ὡς ἡμεῖς διείλομεν, δυοῖν
[4, 1295]   ἥτις ἀνυπεύθυνος ἄρχει τῶν ὁμοίων  καὶ   βελτιόνων πάντων πρὸς τὸ σφέτερον
[4, 1289]   ὅλως ταύτας ἐξημαρτημένας εἶναί φαμεν,  καὶ   βελτίω μὲν ὀλιγαρχίαν ἄλλην ἄλλης
[4, 1291]   οἷον ἁλιεῖς μὲν ἐν Τάραντι  καὶ   Βυζαντίῳ, τριηρικὸν δὲ Ἀθήνησιν, ἐμπορικὸν
[4, 1290]   τρόπον καὶ τῶν εἰρημένων πολιτειῶν.  Καὶ   γὰρ αἱ πόλεις οὐκ ἐξ
[4, 1290]   γὰρ πολλοί, πλούσιοι δ' ὀλίγοι.  Καὶ   γὰρ ἂν εἰ κατὰ μέγεθος
[4, 1295]   τὰς πλείστας πόλεις ἐνδέχεται μετασχεῖν;  Καὶ   γὰρ ἃς καλοῦσιν ἀριστοκρατίας, περὶ
[4, 1296]   τυραννὶς δι' ἀμφοτέρας τὰς ὑπερβολάς·  καὶ   γὰρ ἐκ δημοκρατίας τῆς νεανικωτάτης
[4, 1290]   τὰς ἁρμονίας, ὥς φασί τινες·  καὶ   γὰρ ἐκεῖ τίθενται εἴδη δύο,
[4, 1294]   τοῖς πλείοσιν, ἐν πάσαις ὑπάρχει·  καὶ   γὰρ ἐν ὀλιγαρχίᾳ καὶ ἐν
[4, 1293]   τε ἀμφοῖν καὶ ἀριστοκρατικὴ καλεῖται.  Καὶ   γὰρ ἐν ταῖς μὴ ποιουμέναις
[4, 1291]   οὐθὲν διαφέρει πρὸς τὸν λόγον·  καὶ   γὰρ ὁπλιτεύειν καὶ γεωργεῖν συμβαίνει
[4, 1290]   εἶναι πολιτείας, εἴδει διαφερούσας ἀλλήλων·  καὶ   γὰρ ταῦτ' εἴδει διαφέρει τὰ
[4, 1288]   τίς τοῖς πλείστοις μία πᾶσιν  (καὶ   γὰρ τοῦτο τῆς γυμναστικῆς ἔργον
[4, 1288]   ἀρχῆς τε πῶς ἂν γένοιτο,  καὶ   γενομένη τίνα τρόπον ἂν σῴζοιτο
[4, 1291]   τὸν λόγον· καὶ γὰρ ὁπλιτεύειν  καὶ   γεωργεῖν συμβαίνει τοῖς αὐτοῖς πολλάκις.
[4, 1291]   συγκεῖσθαι, λέγει δὲ τούτους ὑφάντην  καὶ   γεωργὸν καὶ σκυτοτόμον καὶ οἰκοδόμον·
[4, 1291]   τοὺς αὐτοὺς εἶναι τοὺς προπολεμοῦντας  καὶ   γεωργοῦντας καὶ τεχνίτας, ἔτι δὲ
[4, 1291]   ἴσον τε δεομένην σκυτέων τε  καὶ   γεωργῶν. Τὸ δὲ προπολεμοῦν οὐ
[4, 1292]   τὸ μὴ ἄρχεσθαι ὑπὸ νόμου,  καὶ   γίνεται δεσποτικός, ὥστε οἱ κόλακες
[4, 1293]   ἀδικοῦσιν· ὅθεν καὶ καλοὺς κἀγαθοὺς  καὶ   γνωρίμους τούτους προσαγορεύουσιν. Ἐπεὶ οὖν
[4, 1296]   ὅπου δὲ τὸ τῶν εὐπόρων  καὶ   γνωρίμων μᾶλλον ὑπερτείνει τῷ ποιῷ
[4, 1300]   ἅπαντα αὐτοὶ κρίνουσιν. Παιδονόμος δὲ  καὶ   γυναικονόμος, καὶ εἴ τις ἄλλος
[4, 1299]   τῆς εὐκοσμίας, παίδων ἄλλον  καὶ   γυναικῶν· καὶ κατὰ τὰς πολιτείας
[4, 1299]   δὴ ταῖς μεγάλαις ἐνδέχεταί τε  καὶ   δεῖ μίαν τετάχθαι πρὸς ἓν
[4, 1290]   καὶ τὸ τῆς τροφῆς ἐργαστικὸν  καὶ   δεκτικόν, οἷον στόμα καὶ κοιλίαν,
[4, 1288]   δ' οἱ μὲν τὴν ἀκροτάτην  καὶ   δεομένην πολλῆς χορηγίας ζητοῦσι μόνον,
[4, 1290]   πολιτείας, ὀλιγαρχικὰς μὲν τὰς συντονωτέρας  καὶ   δεσποτικωτέρας, τὰς δ' ἀνειμένας καὶ
[4, 1295]   δεσποτικὴν ἀρχήν. Γίνεται οὖν δούλων  καὶ   δεσποτῶν πόλις, ἀλλ' οὐκ ἐλευθέρων,
[4, 1289]   τούτων τῶν παρεκβάσεων τίς χειρίστη  καὶ   δευτέρα τίς. Ἀνάγκη γὰρ τὴν
[4, 1296]   φαμὲν εἶναι, ποίαν πρώτην θετέον  καὶ   δευτέραν καὶ τοῦτον δὴ τὸν
[4, 1299]   πρὸς ἅπασάν τε δὴ πολιτείαν  καὶ   δὴ καὶ τὰς μικρὰς πόλεις.
[4, 1298]   καὶ περὶ θανάτου καὶ φυγῆς  καὶ   δημεύσεως, καὶ περὶ ἀρχῶν αἱρέσεως
[4, 1294]   πολιτείας εἴδη παρὰ μοναρχίαν τε  καὶ   δημοκρατίαν καὶ ὀλιγαρχίαν, εἴρηται, καὶ
[4, 1291]   εἴρηται πρότερον· ὅτι δὲ ἔστι  καὶ   δημοκρατίας εἴδη πλείω καὶ ὀλιγαρχίας,
[4, 1293]   ὡς ἁπλῶς εἰπεῖν μίξις ὀλιγαρχίας  καὶ   δημοκρατίας. Εἰώθασι δὲ καλεῖν τὰς
[4, 1293]   αὐτῆς διωρισμένων τῶν περὶ ὀλιγαρχίας  καὶ   δημοκρατίας. Ἔστι γὰρ πολιτεία
[4, 1289]   τῶν ἄλλων πολιτειῶν, ὀλιγαρχίας τε  καὶ   δημοκρατίας καὶ τυραννίδος. Φανερὸν μὲν
[4, 1292]   Ὀλιγαρχίας μὲν οὖν εἴδη τοσαῦτα  καὶ   δημοκρατίας· οὐ δεῖ δὲ λανθάνειν
[4, 1294]   ἀρχάς, τὸ δ' αἱρετὰς ὀλιγαρχικόν,  καὶ   δημοκρατικὸν μὲν τὸ μὴ ἀπὸ
[4, 1293]   Λακεδαιμονίων, εἴς τε ἀρετὴν  καὶ   δῆμον, καὶ ἔστι μίξις τῶν
[4, 1293]   εἴς τε πλοῦτον καὶ ἀρετὴν  καὶ   δῆμον, οἷον ἐν Καρχηδόνι, αὕτη
[4, 1300]   ἀνὰ μέρος, οἷον κατὰ φυλὰς  καὶ   δήμους καὶ φατρίας, ἕως ἂν
[4, 1294]   δι' αὑτῆς καὶ μὴ ἔξωθεν,  καὶ   δι' αὑτῆς μὴ τῷ πλείους
[4, 1290]   Ὅτι μὲν οὖν πολιτεῖαι πλείους,  καὶ   δι' ἣν αἰτίαν, εἴρηται· διότι
[4, 1290]   πλείους τῶν εἰρημένων, καὶ τίνες  καὶ   διὰ τί, λέγωμεν ἀρχὴν λαβόντες
[4, 1297]   εἰσιν αἰτίαν αἱ πολιτεῖαι πλείους,  καὶ   διὰ τί παρὰ τὰς λεγομένας
[4, 1296]   Τίς μὲν οὖν ἀρίστη πολιτεία,  καὶ   διὰ τίν' αἰτίαν, ἐκ τούτων
[4, 1297]   ἔτι δὲ τίνες αἱ διαφοραὶ  καὶ   διὰ τίνα αἰτίαν συμβαίνει, πρὸς
[4, 1291]   μὲν οὖν εἰσι πολιτεῖαι πλείους,  καὶ   διὰ τίνας αἰτίας, εἴρηται πρότερον·
[4, 1289]   καὶ κοινῇ καὶ χωρὶς ἑκάστης,  καὶ   διὰ τίνας αἰτίας ταῦτα μάλιστα
[4, 1295]   τῶν πλουσίων οἱ πένητες ἐπιθυμοῦσιν·  καὶ   διὰ τὸ μήτ' ἐπιβουλεύεσθαι μήτ'
[4, 1295]   μὲν τὸ κατὰ νόμον βασιλικαὶ  καὶ   διὰ τὸ μοναρχεῖν ἑκόντων, τυραννικαὶ
[4, 1293]   γὰρ ἐξουσίαν μετέχειν τῷ κτωμένῳ,  καὶ   διὰ τὸ πλῆθος εἶναι τῶν
[4, 1298]   πολέμου καὶ εἰρήνης, καὶ συμμαχίας  καὶ   διαλύσεως, καὶ περὶ νόμων, καὶ
[4, 1296]   τὸ διὰ μέσου, ἥκιστα στάσεις  καὶ   διαστάσεις γίγνονται τῶν πολιτῶν. Καὶ
[4, 1300]   ἀρχὰς τοσοῦτοι τὸν ἀριθμόν εἰσι,  καὶ   διῄρηνται κατὰ τὰς πολιτείας οὕτως·
[4, 1297]   ἔξεστι μὲν πᾶσιν ἀπογραψαμένοις ἐκκλησιάζειν  καὶ   δικάζειν, ἐὰν δὲ ἀπογραψάμενοι μήτ'
[4, 1297]   γὰρ ἀπόροις μισθὸν πορίζουσιν ἐκκλησιάζουσι  καὶ   δικάζουσιν, τοῖς δ' εὐπόροις οὐδεμίαν
[4, 1291]   ταῖς πόλεσι, καὶ καλῶς γενέσθαι  καὶ   δικαίως, ~ἀναγκαῖον καὶ μετέχοντας εἶναί
[4, 1298]   τὰς πολιτείας τοῦτον τὸν τρόπον,  καὶ   διοικεῖ ἑκάστη πολιτεία κατὰ τὸν
[4, 1296]   ἄλλων. Φανερὸν δ' ἐκ τούτων  καὶ   διότι αἱ πλεῖσται πολιτεῖαι αἱ
[4, 1293]   εἰσὶν ὅμως τινὲς οἱ εὐδοκιμοῦντες  καὶ   δοκοῦντες εἶναι ἐπιεικεῖς. Ὅπου οὖν
[4, 1289]   ἐκ τῶν ὑπαρχόντων καὶ πεισθήσονται  καὶ   δυνήσονται κοινωνεῖν, ὡς ἔστιν οὐκ
[4, 1291]   κατὰ τὰς ὑπεροχὰς τούτων καθιστᾶσι,  καὶ   δύο πολιτεῖαι δοκοῦσιν εἶναι, δημοκρατία
[4, 1290]   φαίη δημοκρατεῖσθαι τούτους· ὁμοίως δὲ  καὶ   εἰ πένητες ὀλίγοι μὲν εἶεν,
[4, 1288]   πλεῖστοι τῶν ἀποφαινομένων περὶ πολιτείας,  καὶ   εἰ τἆλλα λέγουσι καλῶς, τῶν
[4, 1300]   κρίνουσιν. Παιδονόμος δὲ καὶ γυναικονόμος,  καὶ   εἴ τις ἄλλος ἄρχων κύριός
[4, 1298]   τινῶν τινές, οἷον πολέμου μὲν  καὶ   εἰρήνης καὶ εὐθυνῶν πάντες, τῶν
[4, 1298]   τὰς νομοθεσίας καὶ περὶ πολέμου  καὶ   εἰρήνης καὶ πρὸς εὐθύνας, τὰ
[4, 1298]   ἐστὶ τὸ βουλευόμενον περὶ πολέμου  καὶ   εἰρήνης, καὶ συμμαχίας καὶ διαλύσεως,
[4, 1293]   μὲν ἑτέραν λέγουσί τε πάντες  καὶ   εἴρηται τῶν τεττάρων πολιτειῶν εἶδος
[4, 1297]   εἶναι τοὺς μετέχοντας τοῦ πολιτεύματος.  Καὶ   εἰώθασι δέ, ὅταν πόλεμος ᾖ,
[4, 1291]   ὀλιγαρχίας, λέγωμεν. Φανερὸν δὲ τοῦτο  καὶ   ἐκ τῶν εἰρημένων. Εἴδη γὰρ
[4, 1297]   μόνον ἐκ τῶν ὁπλιτευόντων ἀλλὰ  καὶ   ἐκ τῶν ὡπλιτευκότων· ἐν Μαλιεῦσι
[4, 1296]   ἀναλογίαν, ἐνταῦθα πέφυκεν εἶναι δημοκρατίαν,  καὶ   ἕκαστον εἶδος δημοκρατίας κατὰ τὴν
[4, 1291]   πολλάκις. Ὥστε εἴπερ καὶ ταῦτα  καὶ   ἐκεῖνα θετέα μόρια τῆς πόλεως,
[4, 1294]   εὐπόρων καὶ τῶν ἀπόρων, πλούτου  καὶ   ἐλευθερίας· σχεδὸν γὰρ παρὰ τοῖς
[4, 1293]   ἐν Καρχηδόνι, αὕτη ἀριστοκρατική ἐστιν,  καὶ   ἐν αἷς εἰς τὰ δύο
[4, 1298]   τῇ Τηλεκλέους ἐστὶ τοῦ Μιλησίου·  καὶ   ἐν ἄλλαις δὲ πολιτείαις βουλεύονται
[4, 1294]   ὑπάρχει· καὶ γὰρ ἐν ὀλιγαρχίᾳ  καὶ   ἐν ἀριστοκρατίᾳ καὶ ἐν δήμοις,
[4, 1294]   ἐν ὀλιγαρχίᾳ καὶ ἐν ἀριστοκρατίᾳ  καὶ   ἐν δήμοις, τι ἂν
[4, 1290]   Ἀπολλωνίᾳ τῇ ἐν τῷ Ἰονίῳ  καὶ   ἐν Θήρᾳ ᾳἐν τούτων γὰρ
[4, 1300]   ἐν τῷ παντὶ χρόνῳ ὀλίγα  καὶ   ἐν ταῖς μεγάλαις πόλεσιν· τοῦ
[4, 1292]   τὴν προειρημένην αἰτίαν, ὥστ' ἀναγκαῖον  καὶ   ἐν ταύτῃ ἄρχειν τὸν νόμον.
[4, 1291]   εἰς πόλεμον καταστῶσιν. Ἀλλὰ μὴν  καὶ   ἐν τοῖς τέτταρσι καὶ τοῖς
[4, 1297]   πλεῖον νέμειν τοῖς εὐπόροις, ἀλλὰ  καὶ   ἐν τῷ παρακρούεσθαι τὸν δῆμον.
[4, 1296]   γὰρ ἐκ δημοκρατίας τῆς νεανικωτάτης  καὶ   ἐξ ὀλιγαρχίας γίγνεται τυραννίς, ἐκ
[4, 1298]   ἀπαγορεύει μὴ κινῶσιν ἀλλ' ἀκολουθῶσι,  καὶ   ἐξῇ κτωμένῳ τὸ τίμημα μετέχειν,
[4, 1294]   πενήτων οἱ παῖδεσσ, ὁμοίως δὲ  καὶ   ἐπὶ τῆς ἐχομένης ἡλικίας, καὶ
[4, 1299]   τε περὶ τινῶν καὶ κρῖναι  καὶ   ἐπιτάξαι, καὶ μάλιστα τοῦτο· τὸ
[4, 1288]   περὶ ἰατρικὴν καὶ περὶ ναυπηγίαν  καὶ   ἐσθῆτα καὶ περὶ πᾶσαν ἄλλην
[4, 1293]   εἴς τε ἀρετὴν καὶ δῆμον,  καὶ   ἔστι μίξις τῶν δύο τούτων,
[4, 1292]   νόμος ἀλλ' οἱ ἄρχοντες.  Καὶ   ἔστιν ἀντίστροφος αὕτη ἐν ταῖς
[4, 1292]   δεσποτικός, ὥστε οἱ κόλακες ἔντιμοι,  καὶ   ἔστιν τοιοῦτος δῆμος ἀνάλογον
[4, 1294]   πρώτην. Ὅτι μὲν οὖν ἔστι  καὶ   ἕτερα πολιτείας εἴδη παρὰ μοναρχίαν
[4, 1293]   διὰ τὸ μᾶλλον ἀκολουθεῖν παιδείαν  καὶ   εὐγένειαν τοῖς εὐπορωτέροις. Ἔτι δὲ
[4, 1290]   ὀλιγαρχία δ' ὅταν οἱ πλούσιοι  καὶ   εὐγενέστεροι ὀλίγοι ὄντες. Ὅτι μὲν
[4, 1298]   οἷον πολέμου μὲν καὶ εἰρήνης  καὶ   εὐθυνῶν πάντες, τῶν δὲ ἄλλων
[4, 1300]   τὸ περὶ τῶν ἰδίων συναλλαγμάτων  καὶ   ἐχόντων μέγεθος, καὶ παρὰ ταῦτα
[4, 1300]   οἱ πολῖται καθιστᾶσιν τινές,  καὶ   ἐκ πάντων ἐκ
[4, 1301]   πάντων οἱ δ' ἐκ τινῶν)  καὶ   κλήρῳ αἱρέσει
[4, 1295]   πόλει εἶναι. Δῆλον ἄρα ὅτι  καὶ   κοινωνία πολιτικὴ ἀρίστη
[4, 1297]   ἀρχὰς ᾑροῦντο ἐκ τῶν στρατευομένων.  Καὶ   πρώτη δὲ πολιτεία ἐν
[4, 1296]   συναμφοτέρων τῶν ἄκρων  καὶ   θατέρου μόνον, ἐνταῦθ' ἐνδέχεται πολιτείαν
[4, 1289]   γὰρ τὴν μὲν τῆς πρώτης  καὶ   θειοτάτης παρέκβασιν εἶναι χειρίστην, τὴν
[4, 1299]   τὰς αὐτάς) Οὐ μὴν ἀλλὰ  καὶ   ἴδιαί τινες εἰσίν, οἷον
[4, 1300]   πολιτείαν φέρει, τέταρτον καὶ ἄρχουσι  καὶ   ἰδιώταις ὅσα περὶ ζημιώσεων ἀμφισβητοῦσιν,
[4, 1295]   τοὺς πολιτευομένους οὐσίαν ἔχειν μέσην  καὶ   ἱκανήν, ~ὡς ὅπου οἱ μὲν
[4, 1291]   ἐν δημοκρατίᾳ, καθάπερ ὑπολαμβάνουσί τινες,  καὶ   ἰσότης, οὕτως ἂν εἴη μάλιστα,
[4, 1295]   ἀναγκαῖον εἶναι καὶ πόλεως ἀρετῆς  καὶ   κακίας καὶ πολιτείας· γὰρ
[4, 1294]   οἷς ἐμμένουσιν (ἔστι γὰρ πείθεσθαι  καὶ   κακῶς κειμένοις) Τοῦτο δὲ ἐνδέχεται
[4, 1293]   τε τὰς ὀλιγαρχουμένας ἔχουσι διαφορὰς  καὶ   καλοῦνται ἀριστοκρατίαι καὶ πρὸς τὴν
[4, 1293]   ἕνεκεν οἱ ἀδικοῦντες ἀδικοῦσιν· ὅθεν  καὶ   καλοὺς κἀγαθοὺς καὶ γνωρίμους τούτους
[4, 1292]   εἴπαμεν δημοκρατίας ἐν ταῖς δημοκρατίαις·  καὶ   καλοῦσι δὴ τὴν τοιαύτην ὀλιγαρχίαν
[4, 1291]   ταῦτα δεῖ γινέσθαι ταῖς πόλεσι,  καὶ   καλῶς γενέσθαι καὶ δικαίως, ~ἀναγκαῖον
[4, 1291]   τὰς ὠνὰς καὶ τὰς ἐμπορίας  καὶ   καπηλείας διατρῖβον) τέταρτον δὲ τὸ
[4, 1291]   βοσκήμασιν, ἔτι δ' ἔμπορόν τε  καὶ   κάπηλον· καὶ ταῦτα πάντα γίνεται
[4, 1299]   τυγχάνουσι μέν τινες οὖσαι  καὶ   κατ' αὐτὰς τὰς διαφορὰς τῶν
[4, 1290]   τάξεις κατὰ τὰς ὑπεροχάς εἰσι  καὶ   κατὰ τὰς διαφορὰς τῶν μορίων.
[4, 1299]   παίδων ἄλλον καὶ γυναικῶν·  καὶ   κατὰ τὰς πολιτείας δέ, πότερον
[4, 1295]   δὲ διὰ τὸ δεσποτικῶς ἄρχειν  καὶ   κατὰ τὴν αὑτῶν γνώμην· τρίτον
[4, 1297]   ὀλίγοι τε ὄντες τὸ πλῆθος  καὶ   κατὰ τὴν σύνταξιν φαῦλοι ὑπέμενον
[4, 1289]   Καὶ τῶν γνωρίμων εἰσὶ διαφοραὶ  καὶ   κατὰ τὸν πλοῦτον καὶ τὰ
[4, 1288]   ἀρίστη (τῷ γὰρ κάλλιστα πεφυκότι  καὶ   κεχορηγημένῳ τὴν ἀρίστην ἀναγκαῖον ἁρμόττειν)
[4, 1299]   θετέονν· ἔτι δὲ καὶ χορηγοὶ  καὶ   κήρυκες δ' αἱροῦνται καὶ πρεσβευταί.
[4, 1298]   μὲν αἱρετοὶ ἐνίων δὲ κληρωτοί,  καὶ   κληρωτοὶ ἁπλῶς ἐκ
[4, 1298]   ἐκ προκρίτων, κοινῇ αἱρετοὶ  καὶ   κληρωτοί, τὰ μὲν πολιτείας ἀριστοκρατικῆς
[4, 1290]   ἐργαστικὸν καὶ δεκτικόν, οἷον στόμα  καὶ   κοιλίαν, πρὸς δὲ τούτοις, οἷς
[4, 1290]   οἷον στόματός τινα πλείω γένη  καὶ   κοιλίας καὶ τῶν αἰσθητηρίων, ἔτι
[4, 1289]   καὶ τίνες σωτηρίαι τῶν πολιτειῶν  καὶ   κοινῇ καὶ χωρὶς ἑκάστης, καὶ
[4, 1297]   τῶν πολιτειῶν, εἴρηται. Πάλιν δὲ  καὶ   κοινῇ καὶ χωρὶς περὶ ἑκάστης
[4, 1288]   ὁμοίως δὲ καὶ τὴν ῥᾴω  καὶ   κοινοτέραν ἁπάσαις· νῦν δ' οἱ
[4, 1295]   καταφρονούντων· πλεῖστον ἀπέχει φιλίας  καὶ   κοινωνίας πολιτικῆς· γὰρ κοινωνία
[4, 1295]   αἷς δὴ πολὺ τὸ μέσον  καὶ   κρεῖττον, μάλιστα μὲν ἀμφοῖν, εἰ
[4, 1299]   ἀποδέδοται βουλεύσασθαί τε περὶ τινῶν  καὶ   κρῖναι καὶ ἐπιτάξαι, καὶ μάλιστα
[4, 1291]   ἔτι δὲ τοὺς βουλευομένους τε  καὶ   κρίνοντας· ἀντιποιοῦνται δὲ καὶ τῆς
[4, 1291]   ἀναγκαῖον εἶναί τινα τὸν ἀποδώσοντα  καὶ   κρινοῦντα τὸ δίκαιον. Εἴπερ οὖν
[4, 1299]   πολλὰς διαφοράς, πόσαι τε ἀρχαί,  καὶ   κύριαι τίνων, καὶ περὶ χρόνου,
[4, 1293]   τοιαύτη δυναστεία μοναρχίας ἐστίν,  καὶ   κύριοι γίνονται οἱ ἄνθρωποι, ἀλλ'
[4, 1298]   ὅταν παῖς ἀντὶ πατρὸς εἰσίῃ  καὶ   κύριοι τῶν νόμων ὦσιν, ὀλιγαρχικὴν
[4, 1295]   μέρους· προστιθέμενον γὰρ ποιεῖ ῥοπὴν  καὶ   κωλύει γίνεσθαι τὰς ἐναντίας ὑπερβολάς.
[4, 1291]   εἶναί τινας τοὺς δυναμένους ἄρχειν  καὶ   λειτουργοῦντας συνεχῶς κατὰ
[4, 1298]   μεθέξει δῆμος τοῦ βουλεύεσθαι,  καὶ   λύειν οὐθὲν δυνήσεται τῶν περὶ
[4, 1296]   (δηλοῖ δ' ἐκ τῆς ποιήσεως)  καὶ   Λυκοῦργος ςοὐ γὰρ ἦν βασιλεύσσ
[4, 1289]   ἀστυγείτονας, οἷον Ἐρετριεῖς καὶ Χαλκιδεῖς  καὶ   Μάγνητες οἱ ἐπὶ Μαιάνδρῳ καὶ
[4, 1290]   καὶ δεσποτικωτέρας, τὰς δ' ἀνειμένας  καὶ   μαλακὰς δημοτικάς. Οὐ δεῖ δὲ
[4, 1292]   κόλαξ οἱ αὐτοὶ καὶ ἀνάλογον.  Καὶ   μάλιστα δ' ἑκάτεροι παρ' ἑκατέροις
[4, 1293]   καὶ τοὺς ἀπόρους, λαμβάνοντας μισθόν.  Καὶ   μάλιστα δὲ σχολάζει τὸ τοιοῦτον
[4, 1299]   τινῶν καὶ κρῖναι καὶ ἐπιτάξαι,  καὶ   μάλιστα τοῦτο· τὸ γὰρ ἐπιτάττειν
[4, 1296]   μέσους (πλείους τε γάρ εἰσι  καὶ   μᾶλλον μετέχουσι τῶν τιμῶν ἐν
[4, 1296]   τούτοις διὰ τὸ στάσεις γίγνεσθαι  καὶ   μάχας πρὸς ἀλλήλους τῷ δήμῳ
[4, 1295]   γίγνονται γὰρ οἱ μὲν ὑβρισταὶ  καὶ   μεγαλοπόνηροι μᾶλλον, οἱ δὲ κακοῦργοι
[4, 1294]   εὐπόροις οὐδεμίαν ζημίαν· κοινὸν δὲ  καὶ   μέσον τούτων ἀμφότερα ταῦτα, διὸ
[4, 1291]   καλῶς γενέσθαι καὶ δικαίως, ~ἀναγκαῖον  καὶ   μετέχοντας εἶναί τινας ἀρετῆς τῆς
[4, 1290]   οἱ ἐλεύθεροι ὀλίγοι ὄντες πλειόνων  καὶ   μὴ ἐλευθέρων ἄρχωσι, δῆμος, οἷον
[4, 1294]   μηδέτερον, καὶ σῴζεσθαι δι' αὑτῆς  καὶ   μὴ ἔξωθεν, καὶ δι' αὑτῆς
[4, 1290]   καὶ τούτων οἱ χίλιοι πλούσιοι,  καὶ   μὴ μεταδιδοῖεν ἀρχῆς τοῖς τριακοσίοις
[4, 1297]   τάττειν. Ἐθέλουσι γὰρ οἱ πένητες  καὶ   μὴ μετέχοντες τῶν τιμῶν ἡσυχίαν
[4, 1289]   δημοκρατίαις πάσαις, εἴπερ δὴ πλείους  καὶ   μὴ μία δημοκρατία μηδὲ ὀλιγαρχία
[4, 1293]   πλείους ἔχωσιν οὐσίαν, ἐλάττω δὲ  καὶ   μὴ πολλὴν λίαν, τὸ τῆς
[4, 1293]   ἀρίστων ἁπλῶς κατ' ἀρετὴν πολιτείαν  καὶ   μὴ πρὸς ὑπόθεσίν τινα ἀγαθῶν
[4, 1292]   κύριον δ' εἶναι τὸ πλῆθος  καὶ   μὴ τὸν νόμον. Τοῦτο δὲ
[4, 1294]   οἷον τὸ πάσας αἱρετὰς εἶναι  καὶ   μηδεμίαν κληρωτήν, καὶ ὀλίγους εἶναι
[4, 1294]   μεμειγμένῃ καλῶς ἀμφότερα δοκεῖν εἶναι  καὶ   μηδέτερον, καὶ σῴζεσθαι δι' αὑτῆς
[4, 1293]   ἂν πλεῖον ἀπέχωσι τῆς μοναρχίας,  καὶ   μήτε τοσαύτην ἔχωσιν οὐσίαν ὥστε
[4, 1289]   μίαν δημοκρατίαν οἴονταί τινες εἶναι  καὶ   μίαν ὀλιγαρχίαν· οὐκ ἔστι δὲ
[4, 1295]   μεγαλοπόνηροι μᾶλλον, οἱ δὲ κακοῦργοι  καὶ   μικροπόνηροι λίαν, τῶν δ' ἀδικημάτων
[4, 1300]   συναλλαγμάτων, ὅσα δραχμιαῖα καὶ πεντάδραχμα  καὶ   μικρῷ πλείονος. Δεῖ μὲν γὰρ
[4, 1294]   δὲ ὅροι τρεῖς τῆς συνθέσεως  καὶ   μίξεως. γὰρ ἀμφότερα ληπτέον
[4, 1296]   ἐὰν δὲ τὸ τῶν βαναύσων  καὶ   μισθαρνούντων, τὴν τελευταίαν, ὁμοίως δὲ
[4, 1299]   δημοκρατίᾳ καὶ ὀλιγαρχίᾳ καὶ ἀριστοκρατίᾳ  καὶ   μοναρχίᾳ πότερον αἱ αὐταὶ μέν
[4, 1298]   φαμεν εἶναι ὀλιγαρχίᾳ τε δυναστευτικῇ  καὶ   μοναρχίᾳ τυραννικῇ. Οὗτοι μὲν οὖν
[4, 1289]   ταῦτα τῆς αὐτῆς φρονήσεως ταύτης  καὶ   νόμους τοὺς ἀρίστους ἰδεῖν καὶ
[4, 1298]   πολιτείαις ἐστὶν οὓς καλοῦσι προβούλους  καὶ   νομοφύλακας, περὶ τούτων χρηματίζειν περὶ
[4, 1299]   δ' ἐνίοτε τῶν αὐτῶν ἀρχῶν  καὶ   νόμων αἱ μικραὶ ταῖς μεγάλαις·
[4, 1292]   ψηφίσματα ὥσπερ ἐκεῖ τὰ ἐπιτάγματα,  καὶ   δημαγωγὸς καὶ κόλαξ
[4, 1292]   τὰ ἐπιτάγματα, καὶ δημαγωγὸς  καὶ   κόλαξ οἱ αὐτοὶ καὶ
[4, 1294]   (οὐθὲν γὰρ διάδηλος πλούσιος  καὶ   πένης οὕτω) τὰ περὶ
[4, 1291]   εἶναι δοκεῖ πόλεως, οἱ εὔποροι  καὶ   οἱ ἄποροι. Ἔτι δὲ διὰ
[4, 1301]   μέρος. Πάλιν γὰρ ἐκ τινῶν  καὶ   οἱ δικάζοντες περὶ πάντων αἱρέσει,
[4, 1301]   τὸν ἀριθμόν· τοσοῦτοι δ' ἕτεροι  καὶ   οἱ κατὰ μέρος. Πάλιν γὰρ
[4, 1296]   τὴν ὑπεροχὴν τῆς πολιτείας λαμβάνουσιν,  καὶ   οἱ μὲν δημοκρατίαν οἱ δ'
[4, 1291]   ὑφάντην καὶ γεωργὸν καὶ σκυτοτόμον  καὶ   οἰκοδόμον· πάλιν δὲ προστίθησιν, ὡς
[4, 1294]   εἰρημένοις. Ἅμα δὲ δῆλον ἔσται  καὶ   οἷς ὁρίζονται τὴν δημοκρατίαν καὶ
[4, 1299]   οὐθέν, οἷον ἐν δημοκρατίᾳ  καὶ   ὀλιγαρχίᾳ καὶ ἀριστοκρατίᾳ καὶ μοναρχίᾳ
[4, 1291]   δύο πολιτεῖαι δοκοῦσιν εἶναι, δημοκρατία  καὶ   ὀλιγαρχία. Ὅτι μὲν οὖν εἰσι
[4, 1290]   καὶ τῶν πολιτειῶν δύο, δῆμος  καὶ   ὀλιγαρχία. Τὴν γὰρ ἀριστοκρατίαν τῆς
[4, 1294]   λέγειν τὴν αὐτὴν πολιτείαν δημοκρατίαν  καὶ   ὀλιγαρχίαν. Δῆλον γὰρ ὅτι τοῦτο
[4, 1294]   παρὰ μοναρχίαν τε καὶ δημοκρατίαν  καὶ   ὀλιγαρχίαν, εἴρηται, καὶ ποῖα ταῦτα,
[4, 1294]   δὲ τρόπον γίνεται παρὰ δημοκρατίαν  καὶ   ὀλιγαρχίαν καλουμένη πολιτεία, καὶ
[4, 1294]   τοῦ δ' εὖ μεμεῖχθαι δημοκρατίαν  καὶ   ὀλιγαρχίαν ὅρος, ὅταν ἐνδέχηται λέγειν
[4, 1293]   δύο πολιτεῖαι παρὰ δημοκρατίαν τε  καὶ   ὀλιγαρχίαν, ὧν τὴν μὲν ἑτέραν
[4, 1292]   δ' ἔστι τοσαῦτα εἴδη δημοκρατίας  καὶ   ὀλιγαρχίας, ἐξ αὐτῶν τῶν εἰρημένων
[4, 1291]   ἔστι καὶ δημοκρατίας εἴδη πλείω  καὶ   ὀλιγαρχίας, λέγωμεν. Φανερὸν δὲ τοῦτο
[4, 1294]   αἱρετὰς εἶναι καὶ μηδεμίαν κληρωτήν,  καὶ   ὀλίγους εἶναι κυρίους θανάτου καὶ
[4, 1295]   πόλις ἐξ ἴσων εἶναι  καὶ   ὁμοίων ὅτι μάλιστα, τοῦτο δ'
[4, 1299]   δ' ὅπου συμφέρουσιν αἱ αὐταὶ  καὶ   ὅπου διαφέρουσαι (ἔνθα μὲν γὰρ
[4, 1300]   προνοίας καὶ περὶ τῶν ἀκουσίων,  καὶ   ὅσα ὁμολογεῖται μέν, ἀμφισβητεῖται δὲ
[4, 1294]   καὶ ἐπὶ τῆς ἐχομένης ἡλικίας,  καὶ   ὅταν ἄνδρες γένωνται, τὸν αὐτὸν
[4, 1298]   αὑτοὺς οἱ κύριοι τοῦ βουλεύεσθαι,  καὶ   ὅταν παῖς ἀντὶ πατρὸς εἰσίῃ
[4, 1294]   καὶ αἱ πολιτεῖαι τῆς ἀριστοκρατίας·  καὶ   ὅτι οὐ πόρρω αὗται ἀλλήλων,
[4, 1298]   πάντες, τῶν δὲ ἄλλων ἄρχοντες,  καὶ   οὗτοι αἱρετοί, μὴ κληρωτοί, ἀριστοκρατία
[4, 1294]   πλουσίων τρέφονται τοῖς τῶν πενήτων,  καὶ   παιδεύονται τὸν τρόπον τοῦτον ὃν
[4, 1289]   δημοκρατίας τε καθ' ἕκαστον εἶδος  καὶ   πάλιν ὀλιγαρχίας· τέλος δέ, πάντων
[4, 1290]   ςκαὶ γὰρ ἐν ταῖς ὀλιγαρχίαις  καὶ   πανταχοῦ τὸ πλέον μέρος κύριονν,
[4, 1296]   πάντας, ὥστε μηθὲν καταλιπεῖν μέσον,  καὶ   πάντες σχεδὸν ἄποροι εὔποροί
[4, 1296]   μέσην γίνεσθαι πολιτείαν ὀλιγάκις  καὶ   παρ' ὀλίγοις· εἷς γὰρ ἀνὴρ
[4, 1300]   ἰδίων συναλλαγμάτων καὶ ἐχόντων μέγεθος,  καὶ   παρὰ ταῦτα τό τε φονικὸν
[4, 1292]   τὴν ἐχομένην διαίρεσιν· ἔστι γὰρ  καὶ   πᾶσιν ἐξεῖναι τοῖς ἀνυπευθύνοις κατὰ
[4, 1289]   ἧς ῥᾳδίως ἐκ τῶν ὑπαρχόντων  καὶ   πεισθήσονται καὶ δυνήσονται κοινωνεῖν, ὡς
[4, 1290]   μὴ μεταδιδοῖεν ἀρχῆς τοῖς τριακοσίοις  καὶ   πένησιν ἐλευθέροις οὖσι καὶ τἆλλα
[4, 1300]   τῶν μικρῶν συναλλαγμάτων, ὅσα δραχμιαῖα  καὶ   πεντάδραχμα καὶ μικρῷ πλείονος. Δεῖ
[4, 1298]   τισίν. Τὸ μὲν οὖν πάντας  καὶ   περὶ ἁπάντων δημοτικόν· τὴν τοιαύτην
[4, 1298]   θανάτου καὶ φυγῆς καὶ δημεύσεως,  καὶ   περὶ ἀρχῶν αἱρέσεως καὶ τῶν
[4, 1292]   τυραννὶς ἐν ταῖς μοναρχίαις,  καὶ   περὶ ἧς τελευταίας εἴπαμεν δημοκρατίας
[4, 1298]   καὶ διαλύσεως, καὶ περὶ νόμων,  καὶ   περὶ θανάτου καὶ φυγῆς καὶ
[4, 1288]   τὴν δύναμιν. Ὁμοίως δὲ τοῦτο  καὶ   περὶ ἰατρικὴν καὶ περὶ ναυπηγίαν
[4, 1289]   δὲ ἀριστοκρατίας δημοκρατίαν δὲ πολιτείας,  καὶ   περὶ μὲν ἀριστοκρατίας καὶ βασιλείας
[4, 1288]   δὲ τοῦτο καὶ περὶ ἰατρικὴν  καὶ   περὶ ναυπηγίαν καὶ ἐσθῆτα καὶ
[4, 1298]   εἰρήνης, καὶ συμμαχίας καὶ διαλύσεως,  καὶ   περὶ νόμων, καὶ περὶ θανάτου
[4, 1288]   καὶ περὶ ναυπηγίαν καὶ ἐσθῆτα  καὶ   περὶ πᾶσαν ἄλλην τέχνην ὁρῶμεν
[4, 1298]   τὰς εὐθύνας ἀπαντᾶν τοὺς πολίτας,  καὶ   περὶ πολέμου βουλευσομένους καὶ συμμαχίας,
[4, 1298]   αἱρησομένους καὶ πρὸς τὰς νομοθεσίας  καὶ   περὶ πολέμου καὶ εἰρήνης καὶ
[4, 1297]   ἐξόμνυσθαι, τοῖς δ' ἀπόροις ἐξεῖναι,  καὶ   περὶ τὰ δικαστήρια τοῖς μὲν
[4, 1290]   τὸν εὖρον. Ὁμοίως δ' ἔχει  καὶ   περὶ τὰς ἁρμονίας, ὥς φασί
[4, 1298]   μισθὸν τοῖς ἀπόροις) τοῦτο δὴ  καὶ   περὶ τὰς ἐκκλησίας ποιεῖν (βουλεύσονται
[4, 1297]   ἐκκλησιάζωσιν. Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον  καὶ   περὶ τοῦ ὅπλα κεκτῆσθαι καὶ
[4, 1300]   μικρῷ πλείονος. Δεῖ μὲν γὰρ  καὶ   περὶ τούτων γίνεσθαι κρίσιν, οὐκ
[4, 1289]   τῆς ἀρίστης πολιτείας θεωρῆσαι ταὐτὸ  καὶ   περὶ τούτων ἐστὶν εἰπεῖν τῶν
[4, 1293]   τε τῆς ὀνομαζομένης πολιτείας εἰπεῖν  καὶ   περὶ τυραννίδος. Ἐτάξαμεν δ' οὕτως
[4, 1300]   περί τε τῶν ἐκ προνοίας  καὶ   περὶ τῶν ἀκουσίων, καὶ ὅσα
[4, 1289]   τῆς τῷ κοινῷ προσαγορευομένης ὀνόματι,  καὶ   περὶ τῶν ἄλλων πολιτειῶν, ὀλιγαρχίας
[4, 1299]   τε ἀρχαί, καὶ κύριαι τίνων,  καὶ   περὶ χρόνου, πόσος ἑκάστης ἀρχῆς
[4, 1300]   τρισὶν ὅροις, ἐξ ὧν τε  καὶ   περὶ ὧν καὶ πῶς. Λέγω
[4, 1298]   διὰ τὴν μετριότητα τοῦ τιμήματος,  καὶ   περὶ ὧν νόμος ἀπαγορεύει
[4, 1298]   τιμημάτων μετριωτέρων αἱρετοί τε ὦσι  καὶ   πλείους διὰ τὴν μετριότητα τοῦ
[4, 1296]   ἄλλων πολιτειῶν, ἐπειδὴ πλείους δημοκρατίας  καὶ   πλείους ὀλιγαρχίας φαμὲν εἶναι, ποίαν
[4, 1291]   ἄρχειν οἴονται δύνασθαι· ἀλλὰ πένεσθαι  καὶ   πλουτεῖν τοὺς αὐτοὺς ἀδύνατον. Διὸ
[4, 1295]   ἐν ὑπεροχαῖς εὐτυχημάτων ὄντες, ἰσχύος  καὶ   πλούτου καὶ φίλων καὶ τῶν
[4, 1295]   συμφέρει ταῖς πόλεσιν, καὶ τίνα  καὶ   πόθεν δεῖ καθιστάναι, καὶ πῶς·
[4, 1296]   πολιτείαν. Τίς δὲ πολιτεία τίσι  καὶ   ποία συμφέρει ποίοις, ἐχόμενόν ἐστι
[4, 1294]   καὶ δημοκρατίαν καὶ ὀλιγαρχίαν, εἴρηται,  καὶ   ποῖα ταῦτα, καὶ τί διαφέρουσιν
[4, 1288]   τὴν ἀρίστην θεωρῆσαι τίς ἐστι  καὶ   ποία τις ἂν οὖσα μάλιστ'
[4, 1299]   πόσαι ἀναγκαῖαι εἰ ἔσται πόλις,  καὶ   ποῖαι ἀναγκαῖαι μὲν οὔ, χρήσιμοι
[4, 1298]   δεῖ καὶ τίνων εἶναι κυρίας,  καὶ   ποίαν τινὰ δεῖ γίνεσθαι τὴν
[4, 1299]   κατὰ τόπον ἀρχεῖα πολλὰ ἐπιμελεῖσθαι  καὶ   ποίων πανταχοῦ μίαν ἀρχὴν εἶναι
[4, 1291]   ζῴου μόριον μᾶλλον σῶμα,  καὶ   πόλεων τὰ τοιαῦτα μᾶλλον θετέον
[4, 1295]   αὐτοὺς τούτους ὅρους ἀναγκαῖον εἶναι  καὶ   πόλεως ἀρετῆς καὶ κακίας καὶ
[4, 1295]   τὸν τοῖς πλείστοις κοινωνῆσαι δυνατὸν  καὶ   πολιτείαν ἧς τὰς πλείστας πόλεις
[4, 1288]   ὁρῶμεν συμβαῖνον. Ὥστε δῆλον ὅτι  καὶ   πολιτείαν τῆς αὐτῆς ἐστιν ἐπιστήμης
[4, 1295]   καὶ πόλεως ἀρετῆς καὶ κακίας  καὶ   πολιτείας· γὰρ πολιτεία βίος
[4, 1293]   ὑπεροχὴν τοῦ πλήθους, κοινωνοῦσι δὲ  καὶ   πολιτεύονται διὰ τὸ δύνασθαι σχολάζειν
[4, 1293]   γὰρ ἁπλῶς αὐτὸς ἀνὴρ  καὶ   πολίτης ἀγαθός ἐστιν, οἱ δ'
[4, 1301]   πάντων, τὰ δὲ τρίτα ἀριστοκρατικὰ  καὶ   πολιτικά, ὅσα τὰ μὲν ἐκ
[4, 1294]   μέσον τούτων ἀμφότερα ταῦτα, διὸ  καὶ   πολιτικόν, μέμεικται γὰρ ἐξ ἀμφοῖν)
[4, 1294]   τὸ ἀπὸ τιμήματος· ἀριστοκρατικὸν τοίνυν  καὶ   πολιτικὸν τὸ ἐξ ἑκατέρας ἑκάτερον
[4, 1296]   δὲ ἀσφαλέστεραι τῶν ὀλιγαρχιῶν εἰσι  καὶ   πολυχρονιώτεραι διὰ τοὺς μέσους (πλείους
[4, 1294]   τοὺς βουλομένους (εἴη γὰρ ἂν  καὶ   πονηρᾷ πολιτείᾳ τοῦθ' ὑπάρχον) ἀλλὰ
[4, 1299]   διανοητικὴν πραγματείαν. Ποῖαι δ' ἀρχαὶ  καὶ   πόσαι ἀναγκαῖαι εἰ ἔσται πόλις,
[4, 1299]   πόσας ἀναγκαῖον ὑπάρχειν πάσῃ πόλει,  καὶ   πόσας οὐκ ἀναγκαῖον μὲν δεῖ
[4, 1296]   πόλις ἔκ τε τοῦ ποιοῦ  καὶ   ποσοῦ. Λέγω δὲ ποιὸν μὲν
[4, 1289]   διαφέρουσιν ἀλλήλων ἀριστοκρατία καὶ βασιλεία,  καὶ   πότε δεῖ βασιλείαν νομίζειν, διώρισται
[4, 1299]   δὲ πολυχρονιωτέρας ποιοῦσι τὰς ἀρχάς)  καὶ   πότερον εἶναι δεῖ τὰς ἀρχὰς
[4, 1299]   τόπον, πανταχοῦ τὸν αὐτόν·  καὶ   πότερον κατὰ τὸ πρᾶγμα δεῖ
[4, 1291]   τὸ ἀγοραῖον τὸ περὶ ὠνὴν  καὶ   πρᾶσιν διατρῖβον, ἄλλο δὲ τὸ
[4, 1299]   χορηγοὶ καὶ κήρυκες δ' αἱροῦνται  καὶ   πρεσβευταί. Εἰσὶ δὲ αἱ μὲν
[4, 1299]   αἱροῦνται σιτομέτρασσ· αἱ δ' ὑπηρετικαὶ  καὶ   πρὸς ἅς, ἂν εὐπορῶσι, τάττουσι
[4, 1298]   καὶ περὶ πολέμου καὶ εἰρήνης  καὶ   πρὸς εὐθύνας, τὰ δ' ἄλλα
[4, 1298]   πρός τε τὰς ἀρχαιρεσίας αἱρησομένους  καὶ   πρὸς τὰς νομοθεσίας καὶ περὶ
[4, 1289]   ὁρισμὸν ἔχειν τῆς πολιτείας ἑκάστης  καὶ   πρὸς τὰς τῶν νόμων θέσεις·
[4, 1295]   τὴν δύναμιν ἐπαλλάττειν πως αὐτῶν  καὶ   πρὸς τὴν βασιλείαν, διὰ τὸ
[4, 1293]   ἔχουσι διαφορὰς καὶ καλοῦνται ἀριστοκρατίαι  καὶ   πρὸς τὴν καλουμένην πολιτείαν. Ὅπου
[4, 1299]   προστάττειν (οὐ γὰρ ἐμποδιοῦσιν ἀλλήλαις)  καὶ   πρὸς τὴν ὀλιγανθρωπίαν ἀναγκαῖον τὰ
[4, 1293]   τὰς πόλεις τῶν ἐξ ὑπαρχῆς  καὶ   προσόδων ὑπάρχειν εὐπορίας, μετέχουσι μὲν
[4, 1298]   ~κατὰ νόμον δ' ἄρχωσιν ὥσπερ  καὶ   πρότερον, ὀλιγαρχικόν· ὅταν δὲ καὶ
[4, 1289]   βοηθεῖν τὸν πολιτικόν, καθάπερ ἐλέχθη  καὶ   πρότερον. Τοῦτο δὲ ἀδύνατον ἀγνοοῦντα
[4, 1294]   τῶν ἄλλων παρὰ τὴν ἀληθινὴν  καὶ   πρώτην. Ὅτι μὲν οὖν ἔστι
[4, 1290]   ἦσαν οἱ διαφέροντες κατ' εὐγένειαν  καὶ   πρῶτοι κατασχόντες τὰς ἀποικίας, ὀλίγοι
[4, 1294]   καὶ ὀλιγαρχίαν καλουμένη πολιτεία,  καὶ   πῶς αὐτὴν δεῖ καθιστάναι, λέγωμεν
[4, 1300]   οὕτως· τίνα δὲ τίσι συμφέρει  καὶ   πῶς δεῖ γίνεσθαι τὰς καταστάσεις,
[4, 1300]   ὧν τε καὶ περὶ ὧν  καὶ   πῶς. Λέγω δὲ ἐξ ὧν
[4, 1299]   δεῖ γίνεσθαι καὶ ὑπὸ τίνων  καὶ   πῶς. Περὶ πάντων γὰρ τούτων
[4, 1295]   τίνα καὶ πόθεν δεῖ καθιστάναι,  καὶ   πῶς· τυραννίδος δ' εἴδη δύο
[4, 1291]   δὲ τούτους ὑφάντην καὶ γεωργὸν  καὶ   σκυτοτόμον καὶ οἰκοδόμον· πάλιν δὲ
[4, 1295]   Ἔτι δὲ ἥκισθ' οὗτοι φυγαρχοῦσι  καὶ   σπουδαρχοῦσιν, ταῦτα δ' ἀμφότερα βλαβερὰ
[4, 1300]   ἐν Μεγάροις ἐκ τῶν συγκατελθόντων  καὶ   συμμαχεσαμένων πρὸς τὸν δῆμον) καὶ
[4, 1298]   βουλευόμενον περὶ πολέμου καὶ εἰρήνης,  καὶ   συμμαχίας καὶ διαλύσεως, καὶ περὶ
[4, 1298]   πολίτας, καὶ περὶ πολέμου βουλευσομένους  καὶ   συμμαχίας, τὰ δ' ἄλλα τὰς
[4, 1289]   εἴ τις ἄλλη τετύχηκεν ἀριστοκρατικὴ  καὶ   συνεστῶσα καλῶς, ἀλλ' οὐ ταῖς
[4, 1289]   λανθάνειν τὰς τῶν πολιτειῶν, πόσαι,  καὶ   συντίθενται ποσαχῶς. Μετὰ δὲ ταῦτα
[4, 1296]   γὰρ ἦν βασιλεύσσ καὶ Χαρώνδας  καὶ   σχεδὸν οἱ πλεῖστοι τῶν ἄλλων.
[4, 1294]   ἀμφότερα δοκεῖν εἶναι καὶ μηδέτερον,  καὶ   σῴζεσθαι δι' αὑτῆς καὶ μὴ
[4, 1295]   τὴν σύστασιν εἶναι τῆς πόλεως.  Καὶ   σῴζονται δ' ἐν ταῖς πόλεσιν
[4, 1289]   διαφοραὶ καὶ κατὰ τὸν πλοῦτον  καὶ   τὰ μεγέθη τῆς οὐσίας, οἷον
[4, 1300]   ἀεὶ ἐξ ἁπάντων,  καὶ   τὰ μὲν οὕτως τὰ δὲ
[4, 1298]   καὶ τῶν περὶ τῆς πολιτείας,  καὶ   τὰ παραγγελλόμενα ἀκουσομένους ὑπὸ τῶν
[4, 1291]   γνωρίμων πλοῦτος εὐγένεια ἀρετὴ παιδεία  καὶ   τὰ τούτοις λεγόμενα κατὰ τὴν
[4, 1292]   καὶ ἄμφω δεσποτικὰ τῶν βελτιόνων,  καὶ   τὰ ψηφίσματα ὥσπερ ἐκεῖ τὰ
[4, 1288]   ~Ἐν ἁπάσαις ταῖς τέχναις  καὶ   ταῖς ἐπιστήμαις ταῖς μὴ κατὰ
[4, 1293]   ἤδη πολὺ ὑπερτείνωσι ταῖς οὐσίαις  καὶ   ταῖς πολυφιλίαις, ἐγγὺς τοιαύτη
[4, 1289]   ἀρχῆς· διὸ πρὸς τοῖς εἰρημένοις  καὶ   ταῖς ὑπαρχούσαις πολιτείαις δεῖ δύνασθαι
[4, 1290]   τριακοσίοις καὶ πένησιν ἐλευθέροις οὖσι  καὶ   τἆλλα ὁμοίοις, οὐθεὶς ἂν φαίη
[4, 1297]   δὲ περὶ τῶν τοιούτων ἐμπειρίαι  καὶ   τάξεις ἐν τοῖς ἀρχαίοις οὐχ
[4, 1296]   μισθαρνούντων, τὴν τελευταίαν, ὁμοίως δὲ  καὶ   τὰς ἄλλας τὰς μεταξὺ τούτων·
[4, 1291]   τὰς πράσεις καὶ τὰς ὠνὰς  καὶ   τὰς ἐμπορίας καὶ καπηλείας διατρῖβον)
[4, 1298]   τρόπος τὸ περὶ τὰς ἀρχὰς  καὶ   τὰς εὐθύνας ἀπαντᾶν τοὺς πολίτας,
[4, 1300]   πάντων τὰς δ' ἐκ τινῶν,  καὶ   τὰς μὲν αἱρέσει τὰς δὲ
[4, 1300]   μὲν τινὲς τὰς δὲ πάντες,  καὶ   τὰς μὲν ἐκ πάντων τὰς
[4, 1299]   τε δὴ πολιτείαν καὶ δὴ  καὶ   τὰς μικρὰς πόλεις. Ἐν μὲν
[4, 1293]   ἀπονέμειν τοῖς ἀρίστοις τῶν πολιτῶν,  καὶ   τὰς ὀλιγαρχίας εἶναί φασιν ἐκ
[4, 1294]   δεῖ καθιστάναι πολιτείαν, ὁμοίως δὲ  καὶ   τὰς ὀνομαζομένας ἀριστοκρατίας, νῦν εἴρηται.
[4, 1291]   δὲ καὶ τῆς ἀρετῆς πάντες,  καὶ   τὰς πλείστας ἀρχὰς ἄρχειν οἴονται
[4, 1297]   ἀνάγκη τὴν πολιτείαν ἔχειν καλῶς,  καὶ   τὰς πολιτείας ἀλλήλων διαφέρειν ἐν
[4, 1291]   τῶν τῆς πόλεως μορίων. Ὥστε  καὶ   τὰς πολιτείας κατὰ τὰς ὑπεροχὰς
[4, 1295]   ἀρίστη διὰ τῶν μέσων,  καὶ   τὰς τοιαύτας ἐνδέχεται εὖ πολιτεύεσθαι
[4, 1291]   ἀγοραῖον τὸ περὶ τὰς πράσεις  καὶ   τὰς ὠνὰς καὶ τὰς ἐμπορίας
[4, 1291]   ὅπερ ἐστὶ συνέσεως πολιτικῆς ἔργον.  Καὶ   ταῦτ' εἴτε κεχωρισμένως ὑπάρχει τισὶν
[4, 1300]   καὶ συμμαχεσαμένων πρὸς τὸν δῆμον)  καὶ   ταῦτα αἱρέσει κλήρῳ
[4, 1291]   τοῖς αὐτοῖς πολλάκις. Ὥστε εἴπερ  καὶ   ταῦτα καὶ ἐκεῖνα θετέα μόρια
[4, 1291]   δ' ἔμπορόν τε καὶ κάπηλον·  καὶ   ταῦτα πάντα γίνεται πλήρωμα τῆς
[4, 1288]   καὶ τοῦ γυμναστικοῦ παρασκευάσαι γε  καὶ   ταύτην ἐστὶ τὴν δύναμιν. Ὁμοίως
[4, 1292]   δὲ καθ' ἕκαστα τὰς ἀρχάς,  καὶ   ταύτην πολιτείαν κρίνειν. Ὥστ' εἴπερ
[4, 1295]   τῆς μεθόδου τὸ μέρος, ἐπειδὴ  καὶ   ταύτην τίθεμεν τῶν πολιτειῶν τι
[4, 1291]   εἶναι τοὺς προπολεμοῦντας καὶ γεωργοῦντας  καὶ   τεχνίτας, ἔτι δὲ τοὺς βουλευομένους
[4, 1292]   εἶναι, διὰ δὲ τὸ ἔθος  καὶ   τὴν ἀγωγὴν πολιτεύεσθαι δημοτικῶς, ὁμοίως
[4, 1288]   τὴν ἐξ ὑποθέσεως (δεῖ γὰρ  καὶ   τὴν δοθεῖσαν δύνασθαι θεωρεῖν, ἐξ
[4, 1288]   τὴν ἀρίστην δεῖ θεωρεῖν, ἀλλὰ  καὶ   τὴν δυνατήν, ὁμοίως δὲ καὶ
[4, 1288]   ὥστε τὴν κρατίστην τε ἁπλῶς  καὶ   τὴν ἐκ τῶν ὑποκειμένων ἀρίστην
[4, 1294]   ταὐτὰ πᾶσιν ἐν τοῖς συσσιτίοις,  καὶ   τὴν ἐσθῆτα οἱ πλούσιοι τοιαύτην
[4, 1290]   τιθέασιν ὡς οὖσαν ὀλιγαρχίαν τινά,  καὶ   τὴν καλουμένην πολιτείαν δημοκρατίαν, ὥσπερ
[4, 1300]   οἷον τὴν κυρίαν τῶν προσόδων  καὶ   τὴν κυρίαν τῆς φυλακῆς· ἄλλο
[4, 1294]   καὶ οἷς ὁρίζονται τὴν δημοκρατίαν  καὶ   τὴν ὀλιγαρχίαν· ληπτέον γὰρ τὴν
[4, 1288]   καὶ τὴν δυνατήν, ὁμοίως δὲ  καὶ   τὴν ῥᾴω καὶ κοινοτέραν ἁπάσαις·
[4, 1297]   τῶν ἱππέων (τὴν γὰρ ἰσχὺν  καὶ   τὴν ὑπεροχὴν ἐν τοῖς ἱππεῦσιν
[4, 1290]   τίθενται εἴδη δύο, τὴν δωριστὶ  καὶ   τὴν φρυγιστί, τὰ δ' ἄλλα
[4, 1291]   τε καὶ κρίνοντας· ἀντιποιοῦνται δὲ  καὶ   τῆς ἀρετῆς πάντες, καὶ τὰς
[4, 1299]   δὲ πρόβουλος ὀλιγαρχικόν. Καταλύεται δὲ  καὶ   τῆς βουλῆς δύναμις ἐν
[4, 1290]   πλείονα μόρια καὶ τοῦ δήμου  καὶ   τῆς ὀλιγαρχίας εἰσίν, ἔτι διαληπτέον
[4, 1289]   εἴδη πλείονα τῆς τε δημοκρατίας  καὶ   τῆς ὀλιγαρχίας, ἔπειτα τίς κοινοτάτη
[4, 1296]   λείπεται τῷ ποσῷ, ἐνταῦθα ὀλιγαρχίαν,  καὶ   τῆς ὀλιγαρχίας τὸν αὐτὸν τρόπον
[4, 1300]   γὰρ εἶδος δυνάμεως οἷον στρατηγίας  καὶ   τῆς τῶν περὶ τὴν ἀγορὰν
[4, 1291]   πρὶν τῆς χώρας αὐξομένης  καὶ   τῆς τῶν πλησίον ἁπτομένης εἰς
[4, 1294]   ὀλιγαρχίαν, εἴρηται, καὶ ποῖα ταῦτα,  καὶ   τί διαφέρουσιν ἀλλήλων αἵ τ'
[4, 1289]   τὰς ἀρχάς, τίνα τρόπον νενέμηνται,  καὶ   τί τὸ κύριον τῆς πολιτείας
[4, 1289]   τί τὸ κύριον τῆς πολιτείας  καὶ   τί τὸ τέλος ἑκάστης τῆς
[4, 1289]   πολιτείας τοὺς νόμους δεῖ τίθεσθαι  καὶ   τίθενται πάντες, ἀλλ' οὐ τὰς
[4, 1295]   ἀσύμφορος συμφέρει ταῖς πόλεσιν,  καὶ   τίνα καὶ πόθεν δεῖ καθιστάναι,
[4, 1300]   ἅμα ταῖς δυνάμεσι τῶν ἀρχῶν  καὶ   τίνες εἰσὶν ἔσται φανερόν. Λέγω
[4, 1290]   διότι δὲ πλείους τῶν εἰρημένων,  καὶ   τίνες καὶ διὰ τί, λέγωμεν
[4, 1289]   μνείαν, πειρατέον ἐπελθεῖν τίνες φθοραὶ  καὶ   τίνες σωτηρίαι τῶν πολιτειῶν καὶ
[4, 1298]   τοῦτο δ' ἐστὶ τίνας δεῖ  καὶ   τίνων εἶναι κυρίας, καὶ ποίαν
[4, 1289]   τῆς ὀλιγαρχίας, ἔπειτα τίς κοινοτάτη  καὶ   τίς αἱρετωτάτη μετὰ τὴν ἀρίστην
[4, 1288]   σώματι ποία τε ποίῳ συμφέρει,  καὶ   τίς ἀρίστη (τῷ γὰρ κάλλιστα
[4, 1295]   αἰτίας. Τίς δ' ἀρίστη πολιτεία  καὶ   τίς ἄριστος βίος ταῖς πλείσταις
[4, 1288]   εὐχὴν μηδενὸς ἐμποδίζοντος τῶν ἐκτός,  καὶ   τίς τίσιν ἁρμόττουσα (πολλοῖς γὰρ
[4, 1288]   κεχορηγημένῳ τὴν ἀρίστην ἀναγκαῖον ἁρμόττειν)  καὶ   τίς τοῖς πλείστοις μία πᾶσιν
[4, 1298]   μετὰ τοῦ πλήθους) συμφέρει δὲ  καὶ   τὸ αἱρετοὺς εἶναι τοὺς βουλευομένους,
[4, 1298]   πᾶσι, βουλεύεσθαι δὲ τοὺς ἄρχοντας.  Καὶ   τὸ ἀντικείμενον δὲ τοῦ ἐν
[4, 1300]   καθόδῳ ἐπιφέρεται, οἷον Ἀθήνησι λέγεται  καὶ   τὸ ἐν Φρεαττοῖ δικαστήριον· συμβαίνει
[4, 1300]   δ' αἱρέσεἰ ὀλιγαρχικόν· ὀλιγαρχικώτερον δὲ  καὶ   τὸ ἐξ ἀμφοῖν. Τὸ δὲ
[4, 1292]   τῶν μοναρχιῶν τῇ τυραννίδι. Διότι  καὶ   τὸ ἦθος τὸ αὐτό, καὶ
[4, 1292]   Ὅταν μὲν οὖν τὸ γεωργικὸν  καὶ   τὸ κεκτημένον μετρίαν οὐσίαν κύριον
[4, 1291]   τυγχάνομεν διωρικότες ἀρτίως, τὸ βουλευόμενον  καὶ   τὸ κρῖνον περὶ τῶν δικαίων
[4, 1294]   μεμεῖχθαι καλῶς· πέπονθε δὲ τοῦτο  καὶ   τὸ μέσον, ἐμφαίνεται γὰρ ἑκάτερον
[4, 1295]   τοίνυν ὁμολογεῖται τὸ μέτριον ἄριστον  καὶ   τὸ μέσον, φανερὸν ὅτι καὶ
[4, 1289]   κατασκευάζειν ἐξ ἀρχῆς, ὥσπερ  καὶ   τὸ μεταμανθάνειν μανθάνειν ἐξ
[4, 1291]   ἀναγκαίαν χρῆσιν συντεινόντων, τὸ πολεμικὸν  καὶ   τὸ μετέχον δικαιοσύνης δικαστικῆς, πρὸς
[4, 1291]   πρὸς δὲ τούτοις τὸ χερνητικὸν  καὶ   τὸ μικρὰν ἔχον οὐσίαν ὥστε
[4, 1300]   παρὰ ταῦτα τό τε φονικὸν  καὶ   τὸ ξενικόν (φονικοῦ μὲν οὖν
[4, 1295]   βαρβάρων τισὶν αἱροῦνται αὐτοκράτορας μονάρχους,  καὶ   τὸ παλαιὸν ἐν τοῖς ἀρχαίοις
[4, 1291]   εὐπόρους. Ὄγδοον δὲ τὸ δημιουργικὸν  καὶ   τὸ περὶ τὰς ἀρχὰς λειτουργοῦν,
[4, 1293]   ἄνθρωποι, ἀλλ' οὐχ νόμος·  καὶ   τὸ τέταρτον εἶδος τῆς ὀλιγαρχίας
[4, 1290]   (οἷον ἔνιά τε τῶν αἰσθητηρίων  καὶ   τὸ τῆς τροφῆς ἐργαστικὸν καὶ
[4, 1300]   κλήρῳ τὰς δ' αἱρέσεἰ πολιτικόν,  καὶ   τὸ τινὰς ἐκ πάντων
[4, 1300]   κλήρῳ (μὴ γινομένου δ' ὁμοίως)  καὶ   τὸ τινὰς ἐκ τινῶν ἀμφοῖν.
[4, 1300]   δὲ τινὰς ἐκ τινῶν ὀλιγαρχικὸν  καὶ   τὸ τινὰς ἐκ τινῶν κλήρῳ
[4, 1296]   ταχέως. Σημεῖον δὲ δεῖ νομίζειν  καὶ   τὸ τοὺς βελτίστους νομοθέτας εἶναι
[4, 1299]   δέ, πότερον διαφέρει καθ' ἑκάστην  καὶ   τὸ τῶν ἀρχῶν γένος
[4, 1290]   ἄν· ὀλίγον γὰρ τὸ πλῆθος  καὶ   τὸ τῶν καλῶν καὶ τὸ
[4, 1290]   πλῆθος καὶ τὸ τῶν καλῶν  καὶ   τὸ τῶν μεγάλων. Οὐ μὴν
[4, 1293]   οὖν τῆς δημοκρατίας εἴδη τοσαῦτα  καὶ   τοιαῦτα διὰ ταύτας τὰς ἀνάγκας
[4, 1292]   πολιτείαν δημοτικωτέραν, τῇ δ' ἀγωγῇ  καὶ   τοῖς ἔθεσιν ὀλιγαρχεῖσθαι μᾶλλον. Συμβαίνει
[4, 1296]   ἀποδοῦναι τὴν τάξιν, ἤδη δὲ  καὶ   τοῖς ἐν ταῖς πόλεσιν ἔθος
[4, 1296]   μάχας πρὸς ἀλλήλους τῷ δήμῳ  καὶ   τοῖς εὐπόροις, ὁποτέροις ἂν μᾶλλον
[4, 1297]   δεῖ τὰ παρ' ἑκατέροις συνάγειν  καὶ   τοῖς μὲν μισθὸν πορίζειν τοῖς
[4, 1291]   μὴν καὶ ἐν τοῖς τέτταρσι  καὶ   τοῖς ὁποσοισοῦν κοινωνοῖς ἀναγκαῖον εἶναί
[4, 1295]   ἄριστος βίος ταῖς πλείσταις πόλεσι  καὶ   τοῖς πλείστοις τῶν ἀνθρώπων, μήτε
[4, 1291]   τῷ κτωμένῳ ἐξουσίαν