HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, La Politique, livre IV

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ε  =  313 formes différentes pour 1045 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Pages
[4, 1298]   μὴ κληρωτοί, ἀριστοκρατία πολιτεία.  Ἐὰν   δ' ἐνίων μὲν αἱρετοὶ ἐνίων
[4, 1293]   ἄρχειν τὸν νόμον τίθενται τοιοῦτον.  Ἐὰν   δ' ἐπιτείνωσι τῷ ἐλάττονες ὄντες
[4, 1297]   πᾶσιν ἀπογραψαμένοις ἐκκλησιάζειν καὶ δικάζειν,  ἐὰν   δὲ ἀπογραψάμενοι μήτ' ἐκκλησιάζωσι μήτε
[4, 1293]   αὐτοῖς ἄρχειν, ἀλλὰ μὴ αὐτούς)  ἐὰν   δὲ δὴ ἐλάττους ὦσιν οἱ
[4, 1292]   δοκεῖ τοῦτ' εἶναι μᾶλλον ἀριστοκρατικόν,  ἐὰν   δὲ ἐκ τινῶν ἀφωρισμένων, ὀλιγαρχικόν)
[4, 1297]   λαμβάνωσι τροφήν, ἄποροι δὲ ὦσιν·  ἐὰν   δὲ πορίζῃ τις τροφήν, βούλονται
[4, 1296]   ὑπερτείνῃ πλῆθος, τὴν πρώτην δημοκρατίαν,  ἐὰν   δὲ τὸ τῶν βαναύσων καὶ
[4, 1296]   ὑπεροχὴν τοῦ δήμου ἑκάστου, οἷον  ἐὰν   μὲν τὸ τῶν γεωργῶν ὑπερτείνῃ
[4, 1297]   ζημίαν δὲ ἐπικεῖσθαι τοῖς εὐπόροις  ἐὰν   μὴ ἐκκλησιάζωσιν, μόνοις
[4, 1297]   μετέχοντες τῶν τιμῶν ἡσυχίαν ἔχειν,  ἐὰν   μήτε ὑβρίζῃ τις αὐτοὺς μήτε
[4, 1292]   τὸ παντὶ μετεῖναι τῶν ἀρχῶν,  ἐὰν   μόνον πολίτης, ἄρχειν δὲ
[4, 1299]   ὅπως ἀσχολῶν ἔσται, τοῦτο δ'  ἐὰν   ὀλίγοι τὸν ἀριθμὸν ὦσιν, ὀλιγαρχικόν·
[4, 1299]   τὰ ἀρχεῖα οἷον ὀβελισκολύχνια ποιεῖν.  Ἐὰν   οὖν ἔχωμεν λέγειν πόσας ἀναγκαῖον
[4, 1296]   τιθῇ, στοχάζεσθαι χρὴ τῶν μέσων,  ἐάν   τε δημοκρατικούς, προσάγεσθαι τοῖς νόμοις
[4, 1288]   γυμναστικῆς ἔργον ἐστίν) ἔτι δ'  ἐάν   τις μὴ τῆς ἱκνουμένης ἐπιθυμῇ
[4, 1291]   ἀναγκαῖόν ἐστι μόριον τῆς πόλεως.  Ἕβδομον   δὲ τὸ ταῖς οὐσίαις λειτουργοῦν,
[4, 1293]   ταῖς οὐσίαις καὶ ταῖς πολυφιλίαις,  ἐγγὺς   τοιαύτη δυναστεία μοναρχίας ἐστίν,
[4, 1296]   γὰρ ἀναγκαῖον εἶναι βελτίω τὴν  ἐγγύτατα   ταύτης, χείρω δὲ τὴν ἀφεστηκυῖαν
[4, 1297]   δὲ πολιτεία ἐν τοῖς Ἕλλησιν  ἐγένετο   μετὰ τὰς βασιλείας ἐκ τῶν
[4, 1295]   παλαιὸν ἐν τοῖς ἀρχαίοις Ἕλλησιν  ἐγίγνοντό   τινες μόναρχοι τὸν τρόπον τοῦτον,
[4, 1292]   Ἔτι δ' οἱ ταῖς ἀρχαῖς  ἐγκαλοῦντες   τὸν δῆμόν φασι δεῖν κρίνειν,
[4, 1294]   τὴν Λακεδαιμονίων πολιτείαν. Πολλοὶ γὰρ  ἐγχειροῦσι   λέγειν ὡς δημοκρατίας οὔσης διὰ
[4, 1297]   τῶν μὴ μετεχόντων, τοῦτο τάττειν.  Ἐθέλουσι   γὰρ οἱ πένητες καὶ μὴ
[4, 1292]   τῇ δ' ἀγωγῇ καὶ τοῖς  ἔθεσιν   ὀλιγαρχεῖσθαι μᾶλλον. Συμβαίνει δὲ τοῦτο
[4, 1296]   καὶ τοῖς ἐν ταῖς πόλεσιν  ἔθος   καθέστηκε μηδὲ βούλεσθαι τὸ ἴσον,
[4, 1292]   δημοτικὴν εἶναι, διὰ δὲ τὸ  ἔθος   καὶ τὴν ἀγωγὴν πολιτεύεσθαι δημοτικῶς,
[4, 1290]   ὅπου κύριοι ὀλίγοι τῆς πολιτείας.  Εἰ   γὰρ εἴησαν οἱ πάντες χίλιοι
[4, 1295]   ἐκ τῶν αὐτῶν στοιχείων ἐστίν.  Εἰ   γὰρ καλῶς ἐν τοῖς Ἠθικοῖς
[4, 1295]   καὶ κρεῖττον, μάλιστα μὲν ἀμφοῖν,  εἰ   δὲ μή, θατέρου μέρους· προστιθέμενον
[4, 1290]   οἷς κινεῖται μορίοις ἕκαστον αὐτῶν)  εἰ   δὲ τοσαῦτα εἴη μόνον, τούτων
[4, 1299]   δ' ἀρχαὶ καὶ πόσαι ἀναγκαῖαι  εἰ   ἔσται πόλις, καὶ ποῖαι ἀναγκαῖαι
[4, 1290]   πᾶσαν ἔχειν πόλιν. Ὥσπερ οὖν  εἰ   ζῴου προῃρούμεθα λαβεῖν εἴδη, πρῶτον
[4, 1290]   δ' ὀλίγοι. Καὶ γὰρ ἂν  εἰ   κατὰ μέγεθος διενέμοντο τὰς ἀρχάς,
[4, 1291]   οὐθὲν ἧττόν ἐστιν ἀναγκαῖον ὑπάρχειν,  εἰ   μέλλουσι μὴ δουλεύσειν τοῖς ἐπιοῦσιν.
[4, 1290]   δημοκρατεῖσθαι τούτους· ὁμοίως δὲ καὶ  εἰ   πένητες ὀλίγοι μὲν εἶεν, κρείττους
[4, 1288]   τῶν ἀποφαινομένων περὶ πολιτείας, καὶ  εἰ   τἆλλα λέγουσι καλῶς, τῶν γε
[4, 1300]   οὕτως τὰ δὲ ἐκείνως· πάλιν  εἰ   τινὲς οἱ καθιστάντες, ἐκ
[4, 1290]   ὀλιγαρχίαν προσαγορεύσειεν οὐδὲ τὴν τοιαύτην,  εἰ   τοῖς ἄλλοις οὖσι πλουσίοις μὴ
[4, 1301]   τὰ δ' ἐξ ἀμφοῖν (οἷον  εἰ   τοῦ αὐτοῦ δικαστηρίου εἶεν οἱ
[4, 1290]   δὲ κατ' ἀρετήν, ~κἂν  εἴ   τι δὴ τοιοῦτον ἕτερον εἴρηται
[4, 1291]   ἐξ ἀμφοτέρων πολιτῶν ἐλεύθερον, κἂν  εἴ   τι τοιοῦτον ἕτερον πλήθους εἶδος·
[4, 1288]   πλεῖστον χρόνον· λέγω δὲ οἷον  εἴ   τινι πόλει συμβέβηκε μήτε τὴν
[4, 1289]   μετὰ τὴν ἀρίστην πολιτείαν, κἂν  εἴ   τις ἄλλη τετύχηκεν ἀριστοκρατικὴ καὶ
[4, 1300]   Παιδονόμος δὲ καὶ γυναικονόμος, καὶ  εἴ   τις ἄλλος ἄρχων κύριός ἐστι
[4, 1297]   τάττουσι ζημίαν. Ὥστε φανερὸν ὅτι  εἴ   τις βούλεται μιγνύναι δικαίως, δεῖ
[4, 1300]   ἓν μὲν εὐθυντικόν, ἄλλο δὲ  εἴ   τίς τι τῶν κοινῶν ἀδικεῖ,
[4, 1290]   διαφερούσας ἀλλήλων· καὶ γὰρ ταῦτ'  εἴδει   διαφέρει τὰ μέρη σφῶν αὐτῶν.
[4, 1290]   ὅτι πλείους ἀναγκαῖον εἶναι πολιτείας,  εἴδει   διαφερούσας ἀλλήλων· καὶ γὰρ ταῦτ'
[4, 1300]   τὸ ξενικόν (φονικοῦ μὲν οὖν  εἴδη,   ἄν τ' ἐν τοῖς αὐτοῖς
[4, 1291]   τοῦτο καὶ ἐκ τῶν εἰρημένων.  Εἴδη   γὰρ πλείω τοῦ τε δήμου
[4, 1292]   πολιτείαν. Ὅτι δ' ἔστι τοσαῦτα  εἴδη   δημοκρατίας καὶ ὀλιγαρχίας, ἐξ αὐτῶν
[4, 1300]   αἱρέσει. Πρῶτον οὖν διαιρείσθω πόσα  εἴδη   δικαστηρίων. Ἔστι δὲ τὸν ἀριθμὸν
[4, 1300]   τινῶν· περὶ ὧν δέ, πόσα  εἴδη   δικαστηρίων· τὸ δὲ πῶς, πότερον
[4, 1292]   Τὰ μὲν οὖν τῆς δημοκρατίας  εἴδη   διωρίσθω τὸν τρόπον τοῦτον. Ὀλιγαρχίας
[4, 1295]   καθιστάναι, καὶ πῶς· τυραννίδος δ'  εἴδη   δύο μὲν διείλομεν ἐν οἷς
[4, 1290]   τινες· καὶ γὰρ ἐκεῖ τίθενται  εἴδη   δύο, τὴν δωριστὶ καὶ τὴν
[4, 1291]   γνωρίμων ἔστιν, οἷον δήμου μὲν  εἴδη   ἓν μὲν οἱ γεωργοί, ἕτερον
[4, 1292]   τὸν τρόπον τοῦτον. Ὀλιγαρχίας δὲ  εἴδη   ἓν μὲν τὸ ἀπὸ τιμημάτων
[4, 1290]   πάντες οἱ ἐνδεχόμενοι συνδυασμοί, ποιήσουσιν  εἴδη   ζῴου, καὶ τοσαῦτ' εἴδη τοῦ
[4, 1293]   τὴν ἀρίστην πολιτείαν ταῦτα δύο  εἴδη,   καὶ τρίτον ὅσαι τῆς καλουμένης
[4, 1293]   πειρωμένους ἀριθμεῖν τὰ τῶν πολιτειῶν  εἴδη,   καὶ χρῶνται ταῖς τέτταρσι μόνον
[4, 1289]   ἀδύνατον ἀγνοοῦντα πόσα πολιτείας ἔστιν  εἴδη.   Νῦν δὲ μίαν δημοκρατίαν οἴονταί
[4, 1294]   οὖν ἔστι καὶ ἕτερα πολιτείας  εἴδη   παρὰ μοναρχίαν τε καὶ δημοκρατίαν
[4, 1289]   διαφοραὶ τῶν πολιτειῶν, εἴπερ ἔστιν  εἴδη   πλείονα τῆς τε δημοκρατίας καὶ
[4, 1291]   ὅτι δὲ ἔστι καὶ δημοκρατίας  εἴδη   πλείω καὶ ὀλιγαρχίας, λέγωμεν. Φανερὸν
[4, 1290]   οὖν εἰ ζῴου προῃρούμεθα λαβεῖν  εἴδη,   πρῶτον ἂν ἀποδιωρίζομεν ἅπερ ἀναγκαῖον
[4, 1295]   τοιαύτην ἀρχήν. Τυραννίδος μὲν οὖν  εἴδη   ταῦτα καὶ τοσαῦτα διὰ τὰς
[4, 1292]   ὀλιγαρχίαν δυναστείαν. Ὀλιγαρχίας μὲν οὖν  εἴδη   τοσαῦτα καὶ δημοκρατίας· οὐ δεῖ
[4, 1293]   Τὰ μὲν οὖν τῆς δημοκρατίας  εἴδη   τοσαῦτα καὶ τοιαῦτα διὰ ταύτας
[4, 1290]   ποιήσουσιν εἴδη ζῴου, καὶ τοσαῦτ'  εἴδη   τοῦ ζῴου ὅσαι περ αἱ
[4, 1293]   ἄρχειν τὸν νόμον. ~Τέταρτον δὲ  εἶδος   δημοκρατίας τελευταία τοῖς χρόνοις
[4, 1296]   πέφυκεν εἶναι δημοκρατίαν, καὶ ἕκαστον  εἶδος   δημοκρατίας κατὰ τὴν ὑπεροχὴν τοῦ
[4, 1292]   δὲ τὸν νόμον· ἕτερον δὲ  εἶδος   δημοκρατίας τἆλλα μὲν εἶναι ταὐτά,
[4, 1292]   τὸν ἀποβάλλοντα μὴ μετέχειν· ~ἕτερον  εἶδος   δημοκρατίας τὸ μετέχειν ἅπαντας τοὺς
[4, 1292]   δὲ τὸν νόμον· ἕτερον δὲ  εἶδος   δημοκρατίας τὸ παντὶ μετεῖναι τῶν
[4, 1291]   εἶναι ταύτην. Ἓν μὲν οὖν  εἶδος   δημοκρατίας τοῦτο, τὸ τὰς ἀρχὰς
[4, 1292]   ταύτας τὰς αἰτίας· ἕτερον δὲ  εἶδος   διὰ τὴν ἐχομένην διαίρεσιν· ἔστι
[4, 1300]   κυρίαν τῆς φυλακῆς· ἄλλο γὰρ  εἶδος   δυνάμεως οἷον στρατηγίας καὶ τῆς
[4, 1293]   καὶ εἴρηται τῶν τεττάρων πολιτειῶν  εἶδος   ἕν (λέγουσι δὲ τέτταρας μοναρχίαν
[4, 1292]   προσόδων οὐσῶν. Τοῦτο μὲν οὖν  εἶδος   ἓν δημοκρατίας διὰ ταύτας τὰς
[4, 1293]   λίαν, τὸ τῆς πρώτης ὀλιγαρχίας  εἶδός   ἐστιν· ποιοῦσι γὰρ ἐξουσίαν μετέχειν
[4, 1289]   δὲ δημοκρατίας τε καθ' ἕκαστον  εἶδος   καὶ πάλιν ὀλιγαρχίας· τέλος δέ,
[4, 1294]   πλείσταις πόλεσι τοῦτο τῆς πολιτείας  εἶδος   καλεῖται· μόνον γὰρ μίξις
[4, 1296]   ὀλιγαρχίας τὸν αὐτὸν τρόπον ἕκαστον  εἶδος   κατὰ τὴν ὑπεροχὴν τοῦ ὀλιγαρχικοῦ
[4, 1293]   τὸ τῆς δευτέρας ὀλιγαρχίας γίνεται  εἶδος·   μᾶλλον γὰρ ἰσχύοντες πλεονεκτεῖν ἀξιοῦσιν,
[4, 1292]   τινῶν ἀφωρισμένων, ὀλιγαρχικόν) ἕτερον δ'  εἶδος   ὀλιγαρχίας, ὅταν παῖς ἀντὶ πατρὸς
[4, 1293]   νόμος· καὶ τὸ τέταρτον  εἶδος   τῆς ὀλιγαρχίας τοῦτ' ἐστίν, ἀντίστροφον
[4, 1290]   Τὴν γὰρ ἀριστοκρατίαν τῆς ὀλιγαρχίας  εἶδος   τιθέασιν ὡς οὖσαν ὀλιγαρχίαν τινά,
[4, 1292]   μὴ εἶναι πρόσοδον. Τρίτον δ'  εἶδος   τὸ πᾶσιν ἐξεῖναι, ὅσοι ἂν
[4, 1295]   τὴν αὑτῶν γνώμην· τρίτον δὲ  εἶδος   τυραννίδος, ἥπερ μάλιστ' εἶναι δοκεῖ
[4, 1291]   εἴ τι τοιοῦτον ἕτερον πλήθους  εἶδος·   τῶν δὲ γνωρίμων πλοῦτος εὐγένεια
[4, 1299]   δ' ὑπάρχειν, ῥᾷον ἄν τις  εἰδὼς   ταῦτα συνίδοι ποίας ἁρμόττει συνάγειν
[4, 1290]   τοσαῦτα εἴη μόνον, τούτων δ'  εἶεν   διαφοραί (λέγω δ' οἷον στόματός
[4, 1290]   καὶ εἰ πένητες ὀλίγοι μὲν  εἶεν,   κρείττους δὲ τῶν εὐπόρων πλειόνων
[4, 1301]   (οἷον εἰ τοῦ αὐτοῦ δικαστηρίου  εἶεν   οἱ μὲν ἐκ πάντων οἱ
[4, 1294]   πλείους ἔξωθεν εἶναι τοὺς βουλομένους  (εἴη   γὰρ ἂν καὶ πονηρᾷ πολιτείᾳ
[4, 1288]   ποία τις ἂν οὖσα μάλιστ'  εἴη   κατ' εὐχὴν μηδενὸς ἐμποδίζοντος τῶν
[4, 1291]   τινες, καὶ ἰσότης, οὕτως ἂν  εἴη   μάλιστα, κοινωνούτων ἁπάντων μάλιστα τῆς
[4, 1290]   ἕκαστον αὐτῶν) εἰ δὲ τοσαῦτα  εἴη   μόνον, τούτων δ' εἶεν διαφοραί
[4, 1290]   ὀλίγοι τῆς πολιτείας. Εἰ γὰρ  εἴησαν   οἱ πάντες χίλιοι καὶ τριακόσιοι,
[4, 1296]   εἴθ' οἱ τὰς οὐσίας ἔχοντες  εἴθ'   δῆμος, οἱ τὸ μέσον
[4, 1296]   μέσον, αἰεὶ ὁπότεροι ἂν ὑπερέχωσιν,  εἴθ'   οἱ τὰς οὐσίας ἔχοντες εἴθ'
[4, 1300]   ὅροις, ὧν συντιθεμένων ἀναγκαῖον πάντας  εἰλῆφθαι   τοὺς τρόπους. Ἔστι δὲ τῶν
[4, 1291]   τὸ τὰς ἀρχὰς ἀπὸ τιμημάτων  εἴναι,   βραχέων δὲ τούτων ὄντων· δεῖ
[4, 1295]   βασιλείαν, διὰ τὸ κατὰ νόμον  εἶναι   ἀμφοτέρας ταύτας τὰς ἀρχάς (ἔν
[4, 1296]   τρόπον ἐχομένην τῷ τὴν μὲν  εἶναι   βελτίω τὴν δὲ χείρω, διωρισμένης
[4, 1296]   χαλεπὸν ἰδεῖν. Ἀεὶ γὰρ ἀναγκαῖον  εἶναι   βελτίω τὴν ἐγγύτατα ταύτης, χείρω
[4, 1295]   τὴν ἀρετήν, τὸν μέσον ἀναγκαῖον  εἶναι   βίον βέλτιστον, τὸ τῆς ἑκάστοις
[4, 1299]   ποιοῦσι τὰς ἀρχάς) καὶ πότερον  εἶναι   δεῖ τὰς ἀρχὰς ἀιδίους
[4, 1295]   ἄριστα· μέσος θέλω ἐν πόλει  εἶναι.   Δῆλον ἄρα ὅτι καὶ
[4, 1291]   καθιστᾶσι, καὶ δύο πολιτεῖαι δοκοῦσιν  εἶναι,   δημοκρατία καὶ ὀλιγαρχία. Ὅτι μὲν
[4, 1296]   τὴν εἰρημένην ἀναλογίαν, ἐνταῦθα πέφυκεν  εἶναι   δημοκρατίαν, καὶ ἕκαστον εἶδος δημοκρατίας
[4, 1292]   ἐπιτιμᾶν φάσκων τὴν τοιαύτην  εἶναι   δημοκρατίαν οὐ πολιτείαν. Ὅπου γὰρ
[4, 1292]   κατὰ τοὺς νόμους μὴ δημοτικὴν  εἶναι,   διὰ δὲ τὸ ἔθος καὶ
[4, 1291]   ἀδύνατον. Διὸ ταῦτα μέρη μάλιστα  εἶναι   δοκεῖ πόλεως, οἱ εὔποροι καὶ
[4, 1295]   δὲ εἶδος τυραννίδος, ἥπερ μάλιστ'  εἶναι   δοκεῖ τυραννίς, ἀντίστροφος οὖσα τῇ
[4, 1298]   συμφέρει δὲ δημοκρατίᾳ τῇ μάλιστ'  εἶναι   δοκούσῃ δημοκρατίᾳ νῦν νλέγω δὲ
[4, 1290]   τῶν μορίων. Μάλιστα δὲ δοκοῦσιν  εἶναι   δύο, καθάπερ ἐπὶ τῶν πνευμάτων
[4, 1293]   τινὲς οἱ εὐδοκιμοῦντες καὶ δοκοῦντες  εἶναι   ἐπιεικεῖς. Ὅπου οὖν πολιτεία
[4, 1297]   τὰ δικαστήρια τοῖς μὲν εὐπόροις  εἶναι   ζημίαν ἂν μὴ δικάζωσι, τοῖς
[4, 1292]   κυρίως· οὐθὲν γὰρ ἐνδέχεται ψήφισμα  εἶναι   καθόλου. Τὰ μὲν οὖν τῆς
[4, 1294]   ὀλιγαρχικά, οἷον τὸ πάσας αἱρετὰς  εἶναι   καὶ μηδεμίαν κληρωτήν, καὶ ὀλίγους
[4, 1294]   τῇ μεμειγμένῃ καλῶς ἀμφότερα δοκεῖν  εἶναι   καὶ μηδέτερον, καὶ σῴζεσθαι δι'
[4, 1289]   δὲ μίαν δημοκρατίαν οἴονταί τινες  εἶναι   καὶ μίαν ὀλιγαρχίαν· οὐκ ἔστι
[4, 1295]   γε πόλις ἐξ ἴσων  εἶναι   καὶ ὁμοίων ὅτι μάλιστα, τοῦτο
[4, 1295]   δὲ αὐτοὺς τούτους ὅρους ἀναγκαῖον  εἶναι   καὶ πόλεως ἀρετῆς καὶ κακίας
[4, 1288]   ἀρίστην πολιτεύεσθαι πολιτείαν, ἀχορήγητον δὲ  εἶναι   καὶ τῶν ἀναγκαίων, μήτε τὴν
[4, 1291]   τῶν ἀδυνάτων πόλιν ἄξιον  εἶναι   καλεῖν τὴν φύσει δούλην· αὐτάρκης
[4, 1299]   καὶ ποίων πανταχοῦ μίαν ἀρχὴν  εἶναι   κυρίαν, οἷον εὐκοσμίας πότερον ἐν
[4, 1298]   ἐστὶ τίνας δεῖ καὶ τίνων  εἶναι   κυρίας, καὶ ποίαν τινὰ δεῖ
[4, 1293]   τοὺς ἀνθρώπους ἀλλὰ τὸν νόμον  εἶναι   κύριον (ὅσῳ γὰρ ἂν πλεῖον
[4, 1292]   τὸ τὸν μὲν δῆμον πάντων  εἶναι   κύριον, τῆς δὲ τοῦ δήμου
[4, 1294]   καὶ μηδεμίαν κληρωτήν, καὶ ὀλίγους  εἶναι   κυρίους θανάτου καὶ φυγῆς, καὶ
[4, 1294]   ἀρίστοις. Δοκεῖ δὲ ἀριστοκρατία μὲν  εἶναι   μάλιστα τὸ τὰς τιμὰς νενεμῆσθαι
[4, 1292]   τούτων τοῦτο ποιῶσι, δοκεῖ τοῦτ'  εἶναι   μᾶλλον ἀριστοκρατικόν, ἐὰν δὲ ἐκ
[4, 1297]   μόνον. ~Δεῖ δὲ τὴν πολιτείαν  εἶναι   μὲν ἐκ τῶν τὰ ὅπλα
[4, 1290]   δὴ τοιοῦτον ἕτερον εἴρηται πόλεως  εἶναι   μέρος ἐν τοῖς περὶ τὴν
[4, 1291]   δεῖ δὲ τῷ κτωμένῳ ἐξουσίαν  εἶναι   μετέχειν καὶ τὸν ἀποβάλλοντα μὴ
[4, 1299]   γὰρ ἁρμόττει μεγάλας ἔνθα δ'  εἶναι   μικρὰς τὰς αὐτάς) Οὐ μὴν
[4, 1296]   θατέρου μόνον, ἐνταῦθ' ἐνδέχεται πολιτείαν  εἶναι   μόνιμον. ~Οὐθὲν γὰρ φοβερὸν μή
[4, 1298]   διοικεῖται τρόπον, ἣν ἀνάλογόν φαμεν  εἶναι   ὀλιγαρχίᾳ τε δυναστευτικῇ καὶ μοναρχίᾳ
[4, 1291]   τοὺς εὐπόρους, μηδὲ κυρίους  εἶναι   ὁποτερουσοῦν, ἀλλ' ὁμοίους ἀμφοτέρους. Εἴπερ
[4, 1290]   τῆς καλῶς συνεστηκυίας τὰς ἄλλας  εἶναι   παρεκβάσεις, τὰς μὲν τῆς εὖ
[4, 1293]   πολιτείαν, ἡμῖν δὲ τὴν μέθοδον  εἶναι   περὶ πολιτείας. Δι' ἣν μὲν
[4, 1289]   γίνεσθαι πέφυκεν. Τοῦ μὲν οὖν  εἶναι   πλείους πολιτείας αἴτιον ὅτι πάσης
[4, 1297]   ὥστε τοὺς μετέχοντας τῆς πολιτείας  εἶναι   πλείους τῶν μὴ μετεχόντων, τοῦτο
[4, 1296]   δημοκρατίας καὶ πλείους ὀλιγαρχίας φαμὲν  εἶναι,   ποίαν πρώτην θετέον καὶ δευτέραν
[4, 1291]   λειτουργοῦν, εἴπερ ἄνευ ἀρχόντων ἀδύνατον  εἶναι   πόλιν. Ἀναγκαῖον οὖν εἶναί τινας
[4, 1292]   τὴν μὲν κατὰ τοὺς νόμους  εἶναι   πολιτείαν δημοτικωτέραν, τῇ δ' ἀγωγῇ
[4, 1293]   διὰ τὸ πασῶν ἥκιστα ταύτην  εἶναι   πολιτείαν, ἡμῖν δὲ τὴν μέθοδον
[4, 1296]   οὐδὲν κωλύει συμφέρειν ἑτέραν μᾶλλον  εἶναι   πολιτείαν. Τίς δὲ πολιτεία τίσι
[4, 1290]   Φανερὸν τοίνυν ὅτι πλείους ἀναγκαῖον  εἶναι   πολιτείας, εἴδει διαφερούσας ἀλλήλων· καὶ
[4, 1292]   δὲ ποίαν λέγει οὐκ ἀγαθὸν  εἶναι   πολυκοιρανίην, πότερον ταύτην ὅταν
[4, 1292]   νόμοι ἄρχουσι, διὰ τὸ μὴ  εἶναι   πρόσοδον. Τρίτον δ' εἶδος τὸ
[4, 1301]   Ὅσους μὲν οὖν ἐνδέχεται τρόπους  εἶναι   τὰ δικαστήρια, εἴρηται· τούτων δὲ
[4, 1292]   τοιούτοις. Αἴτιοι δέ εἰσι τοῦ  εἶναι   τὰ ψηφίσματα κύρια ἀλλὰ μὴ
[4, 1292]   ἓν μὲν τὸ ἀπὸ τιμημάτων  εἶναι   τὰς ἀρχὰς τηλικούτων ὥστε τοὺς
[4, 1294]   δημοκρατικὸν μὲν εἶναι τὸ κληρωτὰς  εἶναι   τὰς ἀρχάς, τὸ δ' αἱρετὰς
[4, 1292]   δὲ εἶδος δημοκρατίας τἆλλα μὲν  εἶναι   ταὐτά, κύριον δ' εἶναι τὸ
[4, 1291]   δόξαν τοῖς πλείοσιν, ἀνάγκη δημοκρατίαν  εἶναι   ταύτην. Ἓν μὲν οὖν εἶδος
[4, 1297]   ὑπῆρχον, ὥστ' ἐν τοῖς ἱππεῦσιν  εἶναι   τὴν ἰσχύν) αὐξανομένων δὲ τῶν
[4, 1298]   τῶν νόμων ὦσιν, ὀλιγαρχικὴν ἀναγκαῖον  εἶναι   τὴν τάξιν ταύτην. Ὅταν δὲ
[4, 1289]   οὖσαν, ~ἢ διὰ πολλὴν ὑπεροχὴν  εἶναι   τὴν τοῦ βασιλεύοντος· ὥστε τὴν
[4, 1295]   ὧν φαμὲν φύσει τὴν σύστασιν  εἶναι   τῆς πόλεως. Καὶ σῴζονται δ'
[4, 1299]   δὲ δημοτικόν· δεῖ μὲν γὰρ  εἶναί   τι τοιοῦτον ἐπιμελὲς ἔσται
[4, 1291]   καὶ τοῖς ὁποσοισοῦν κοινωνοῖς ἀναγκαῖον  εἶναί   τινα τὸν ἀποδώσοντα καὶ κρινοῦντα
[4, 1291]   καὶ δικαίως, ~ἀναγκαῖον καὶ μετέχοντας  εἶναί   τινας ἀρετῆς τῆς τῶν πολιτικῶν.
[4, 1291]   ἀδύνατον εἶναι πόλιν. Ἀναγκαῖον οὖν  εἶναί   τινας τοὺς δυναμένους ἄρχειν καὶ
[4, 1299]   ἐστι πολλοὺς ἐν ταῖς ἀρχαῖς  εἶναι·   τίνες γὰρ οἱ τούτοις ἔσονται
[4, 1296]   καθόλου ταὐτόν· δεῖ γὰρ κρεῖττον  εἶναι   τὸ βουλόμενον μέρος τῆς πόλεως
[4, 1294]   δ' οἷον δοκεῖ δημοκρατικὸν μὲν  εἶναι   τὸ κληρωτὰς εἶναι τὰς ἀρχάς,
[4, 1296]   τὸ ἐν ταύταις πολλάκις ὀλίγον  εἶναι   τὸ μέσον, αἰεὶ ὁπότεροι ἂν
[4, 1294]   Διὸ μίαν μὲν εὐνομίαν ὑποληπτέον  εἶναι   τὸ πείθεσθαι τοῖς κειμένοις νόμοις,
[4, 1292]   μὲν εἶναι ταὐτά, κύριον δ'  εἶναι   τὸ πλῆθος καὶ μὴ τὸν
[4, 1299]   τοὺς δὲ προβούλους ὀλίγους ἀναγκαῖον  εἶναι   τὸ πλῆθος, ὥστ' ὀλιγαρχικόν. Ἀλλ'
[4, 1295]   εἴρηται τὸ τὸν εὐδαίμονα βίον  εἶναι   τὸν κατ' ἀρετὴν ἀνεμπόδιστον, μεσότητα
[4, 1290]   τιν' ἀμφοῖν. Ἀναγκαῖον ἄρα πολιτείας  εἶναι   τοσαύτας ὅσαι περ τάξεις κατὰ
[4, 1298]   συμφέρει δὲ καὶ τὸ αἱρετοὺς  εἶναι   τοὺς βουλευομένους, κληρωτοὺς ἴσους
[4, 1294]   αὑτῆς μὴ τῷ πλείους ἔξωθεν  εἶναι   τοὺς βουλομένους (εἴη γὰρ ἂν
[4, 1289]   πλήθους τοὺς μὲν εὐπόρους ἀναγκαῖον  εἶναι   τοὺς δ' ἀπόρους τοὺς δὲ
[4, 1290]   ἀλλὰ συμβαίνει τοὺς μὲν πολλοὺς  εἶναι   τοὺς δ' ὀλίγους· ἐλεύθεροι μὲν
[4, 1291]   τὸ πολὺ τοὺς μὲν ὀλίγους  εἶναι   τοὺς δὲ πολλοὺς ταῦτα ἐναντία
[4, 1297]   οὐ γὰρ ἀεὶ συμβαίνει χαρίεντας  εἶναι   τοὺς μετέχοντας τοῦ πολιτεύματος. Καὶ
[4, 1299]   ἐνδέχεται βαδίζειν διὰ τὸ πολλοὺς  εἶναι   τοὺς πολίτας, ὥστε τὰς μὲν
[4, 1291]   δοκεῖ πολλοῖς, οἷον τοὺς αὐτοὺς  εἶναι   τοὺς προπολεμοῦντας καὶ γεωργοῦντας καὶ
[4, 1295]   τῇ παμβασιλείᾳ. Τοιαύτην δ' ἀναγκαῖον  εἶναι   τυραννίδα τὴν μοναρχίαν ἥτις ἀνυπεύθυνος
[4, 1294]   καλῶν κἀγαθῶν μᾶλλον. ~Δοκεῖ δ'  εἶναι   τῶν ἀδυνάτων τὸ εὐνομεῖσθαι τὴν
[4, 1296]   ποσόν, οἷον πλείους τὸν ἀριθμὸν  εἶναι   τῶν γενναίων τοὺς ἀγεννεῖς
[4, 1296]   καὶ τὸ τοὺς βελτίστους νομοθέτας  εἶναι   τῶν μέσων πολιτῶν· Σόλων τε
[4, 1293]   κτωμένῳ, καὶ διὰ τὸ πλῆθος  εἶναι   τῶν μετεχόντων τοῦ πολιτεύματος ἀνάγκη
[4, 1289]   ἡμεῖς δὲ ὅλως ταύτας ἐξημαρτημένας  εἶναί   φαμεν, καὶ βελτίω μὲν ὀλιγαρχίαν
[4, 1293]   τῶν πολιτῶν, καὶ τὰς ὀλιγαρχίας  εἶναί   φασιν ἐκ τῶν καλῶν κἀγαθῶν
[4, 1289]   τῆς πρώτης καὶ θειοτάτης παρέκβασιν  εἶναι   χειρίστην, τὴν δὲ βασιλείαν ἀναγκαῖον
[4, 1293]   δὲ τὸ μήπω οὕτως ἰσχυροὶ  εἶναι   ὥστ' ἄνευ νόμου ἄρχειν τὸν
[4, 1292]   μοναρχίαις, καὶ περὶ ἧς τελευταίας  εἴπαμεν   δημοκρατίας ἐν ταῖς δημοκρατίαις· καὶ
[4, 1299]   δούλους. Μάλιστα δ' ὡς ἁπλῶς  εἰπεῖν   ἀρχὰς λεκτέον ταύτας ὅσαις ἀποδέδοται
[4, 1293]   περί τε τῆς ὀνομαζομένης πολιτείας  εἰπεῖν   καὶ περὶ τυραννίδος. Ἐτάξαμεν δ'
[4, 1297]   πολιτειῶν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον  εἰπεῖν,   καὶ τῶν ἄλλων ποία ποίοις
[4, 1300]   δὲ τῶν τριῶν τὸ δικαστικὸν  εἰπεῖν.   Ληπτέον δὲ καὶ τούτων τοὺς
[4, 1293]   γὰρ πολιτεία ὡς ἁπλῶς  εἰπεῖν   μίξις ὀλιγαρχίας καὶ δημοκρατίας. Εἰώθασι
[4, 1299]   μὲν τὰς χρήσεις οὐδὲν ὡς  εἰπεῖν   νοὐ γάρ πω κρίσις γέγονεν
[4, 1295]   δὲ τυραννίδος ἦν ἡμῖν λοιπὸν  εἰπεῖν,   οὐχ ὡς ἐνούσης πολυλογίας περὶ
[4, 1297]   ἁπλῶς μὲν ὁρισαμένους οὐκ ἔστιν  εἰπεῖν   τοσοῦτον ὑπάρχειν, ἀλλὰ σκεψαμένους τὸ
[4, 1289]   ταὐτὸ καὶ περὶ τούτων ἐστὶν  εἰπεῖν   τῶν ὀνομάτων· βούλεται γὰρ ἑκατέρα
[4, 1291]   τὸ περὶ τὰς ἀρχὰς λειτουργοῦν,  εἴπερ   ἄνευ ἀρχόντων ἀδύνατον εἶναι πόλιν.
[4, 1291]   εἶναι ὁποτερουσοῦν, ἀλλ' ὁμοίους ἀμφοτέρους.  Εἴπερ   γὰρ ἐλευθερία μάλιστ' ἔστιν ἐν
[4, 1289]   ὀλιγαρχίαις οὐδὲ ταῖς δημοκρατίαις πάσαις,  εἴπερ   δὴ πλείους καὶ μὴ μία
[4, 1292]   καὶ ταύτην πολιτείαν κρίνειν. Ὥστ'  εἴπερ   ἐστὶ δημοκρατία μία τῶν πολιτειῶν,
[4, 1289]   διαιρετέον πόσαι διαφοραὶ τῶν πολιτειῶν,  εἴπερ   ἔστιν εἴδη πλείονα τῆς τε
[4, 1291]   συμβαίνει τοῖς αὐτοῖς πολλάκις. Ὥστε  εἴπερ   καὶ ταῦτα καὶ ἐκεῖνα θετέα
[4, 1291]   ἀποδώσοντα καὶ κρινοῦντα τὸ δίκαιον.  Εἴπερ   οὖν καὶ ψυχὴν ἄν τις
[4, 1291]   περὶ τῶν δικαίων τοῖς ἀμφισβητοῦσιν.  Εἴπερ   οὖν ταῦτα δεῖ γινέσθαι ταῖς
[4, 1295]   καλοῦσιν ἀριστοκρατίας, περὶ ὧν νῦν  εἴπομεν,   τὰ μὲν ἐξωτέρω πίπτουσι ταῖς
[4, 1293]   ἅσπερ ἐν τοῖς κατ' ἀρχὴν  εἴπομεν.   Τελευταῖον δὲ περὶ τυραννίδος εὔλογόν
[4, 1292]   Ἀνάγκη γὰρ πάντα τὰ  εἰρημένα   μέρη τοῦ δήμου κοινωνεῖν τῆς
[4, 1295]   ταῦτα καὶ τοσαῦτα διὰ τὰς  εἰρημένας   αἰτίας. Τίς δ' ἀρίστη πολιτεία
[4, 1296]   τὸ τῶν ἀπόρων πλῆθος τὴν  εἰρημένην   ἀναλογίαν, ἐνταῦθα πέφυκεν εἶναι δημοκρατίαν,
[4, 1290]   τί, λέγωμεν ἀρχὴν λαβόντες τὴν  εἰρημένην   πρότερον. Ὁμολογοῦμεν γὰρ οὐχ ἓν
[4, 1294]   δεῖ καθιστάναι, λέγωμεν ἐφεξῆς τοῖς  εἰρημένοις.   Ἅμα δὲ δῆλον ἔσται καὶ
[4, 1301]   ἐλέχθησαν, οἱ τρόποι ἀντίστροφοι τοῖς  εἰρημένοις·   ἔτι δὲ τὰ αὐτὰ συνδυαζόμενα,
[4, 1289]   ἐξ ἀρχῆς· διὸ πρὸς τοῖς  εἰρημένοις   καὶ ταῖς ὑπαρχούσαις πολιτείαις δεῖ
[4, 1298]   διοικεῖ ἑκάστη πολιτεία κατὰ τὸν  εἰρημένον   διορισμόν· συμφέρει δὲ δημοκρατίᾳ τῇ
[4, 1296]   συμφέρει ποίοις, ἐχόμενόν ἐστι τῶν  εἰρημένων   διελθεῖν. Ληπτέον δὴ πρῶτον περὶ
[4, 1291]   δὲ τοῦτο καὶ ἐκ τῶν  εἰρημένων.   Εἴδη γὰρ πλείω τοῦ τε
[4, 1290]   εἴρηται· διότι δὲ πλείους τῶν  εἰρημένων,   καὶ τίνες καὶ διὰ τί,
[4, 1290]   αὐτὸν δὴ τρόπον καὶ τῶν  εἰρημένων   πολιτειῶν. Καὶ γὰρ αἱ πόλεις
[4, 1292]   καὶ ὀλιγαρχίας, ἐξ αὐτῶν τῶν  εἰρημένων   φανερόν ἐστιν. Ἀνάγκη γὰρ
[4, 1298]   τινές, οἷον πολέμου μὲν καὶ  εἰρήνης   καὶ εὐθυνῶν πάντες, τῶν δὲ
[4, 1298]   νομοθεσίας καὶ περὶ πολέμου καὶ  εἰρήνης   καὶ πρὸς εὐθύνας, τὰ δ'
[4, 1298]   τὸ βουλευόμενον περὶ πολέμου καὶ  εἰρήνης,   καὶ συμμαχίας καὶ διαλύσεως, καὶ
[4, 1300]   περὶ μὲν τούτων ἐπὶ τοσοῦτον  εἰρήσθω   νῦν, περὶ δὲ τὰς τῶν
[4, 1290]   πλείους, καὶ δι' ἣν αἰτίαν,  εἴρηται·   διότι δὲ πλείους τῶν εἰρημένων,
[4, 1294]   τε καὶ δημοκρατίαν καὶ ὀλιγαρχίαν,  εἴρηται,   καὶ ποῖα ταῦτα, καὶ τί
[4, 1293]   αἰτίαν τέτακται τὸν τρόπον τοῦτον,  εἴρηται·   νῦν δὲ δεικτέον ἡμῖν περὶ
[4, 1297]   ποία ποίοις ἁρμόττει τῶν πολιτειῶν,  εἴρηται.   Πάλιν δὲ καὶ κοινῇ καὶ
[4, 1294]   καὶ τὰς ὀνομαζομένας ἀριστοκρατίας, νῦν  εἴρηται.   ~(Περὶ δὲ τυραννίδος ἦν ἡμῖν
[4, 1290]   εἴ τι δὴ τοιοῦτον ἕτερον  εἴρηται   πόλεως εἶναι μέρος ἐν τοῖς
[4, 1290]   ἐκ πολλῶν σύγκεινται μερῶν, ὥσπερ  εἴρηται   πολλάκις. Ἓν μὲν οὖν ἐστι
[4, 1291]   πλείους, καὶ διὰ τίνας αἰτίας,  εἴρηται   πρότερον· ὅτι δὲ ἔστι καὶ
[4, 1289]   περὶ μὲν ἀριστοκρατίας καὶ βασιλείας  εἴρηται   (τὸ γὰρ περὶ τῆς ἀρίστης
[4, 1295]   γὰρ καλῶς ἐν τοῖς Ἠθικοῖς  εἴρηται   τὸ τὸν εὐδαίμονα βίον εἶναι
[4, 1301]   ἐνδέχεται τρόπους εἶναι τὰ δικαστήρια,  εἴρηται·   τούτων δὲ τὰ μὲν πρῶτα
[4, 1293]   ἑτέραν λέγουσί τε πάντες καὶ  εἴρηται   τῶν τεττάρων πολιτειῶν εἶδος ἕν
[4, 1291]   κομψῶς τοῦτο, οὐχ ἱκανῶς δὲ  εἴρηται.   Φησὶ γὰρ Σωκράτης ἐκ
[4, 1298]   πολιτείαις βουλεύονται αἱ συναρχίαι συνιοῦσαι,  εἰς   δὲ τὰς ἀρχὰς βαδίζουσι πάντες
[4, 1300]   γίνεσθαι κρίσιν, οὐκ ἐμπίπτει δὲ  εἰς   δικαστῶν πλῆθος. Ἀλλὰ περὶ μὲν
[4, 1296]   ταῖς μικραῖς ῥᾴδιόν τε διαλαβεῖν  εἰς   δύο πάντας, ὥστε μηθὲν καταλιπεῖν
[4, 1299]   συνίδοι ποίας ἁρμόττει συνάγειν ἀρχὰς  εἰς   μίαν ἀρχήν. Ἁρμόττει δὲ καὶ
[4, 1299]   δὲ ταῖς μικραῖς ἀνάγκη συνάγειν  εἰς   ὀλίγους πολλὰς ἀρχάς ςδιὰ γὰρ
[4, 1291]   καὶ τῆς τῶν πλησίον ἁπτομένης  εἰς   πόλεμον καταστῶσιν. Ἀλλὰ μὴν καὶ
[4, 1299]   ἓν ἔργον (πολλούς τε γὰρ  εἰς   τὰ ἀρχεῖα ἐνδέχεται βαδίζειν διὰ
[4, 1293]   ἀριστοκρατική ἐστιν, καὶ ἐν αἷς  εἰς   τὰ δύο μόνον, οἷον
[4, 1289]   τῶν πρότερον οὕτως, οὐ μὴν  εἰς   ταὐτὸ βλέψας ἡμῖν. Ἐκεῖνος μὲν
[4, 1291]   τὰ τοιαῦτα μᾶλλον θετέον τῶν  εἰς   τὴν ἀναγκαίαν χρῆσιν συντεινόντων, τὸ
[4, 1300]   τῶν κοινῶν ἀδικεῖ, ἕτερον ὅσα  εἰς   τὴν πολιτείαν φέρει, τέταρτον καὶ
[4, 1293]   αἱροῦνται ἐκ τῶν ἄλλων τοὺς  εἰς   τὸ πολίτευμα βαδίζοντας, διὰ δὲ
[4, 1292]   τοὺς νόμους οὗτοι, πάντα ἀνάγοντες  εἰς   τὸν δῆμον· συμβαίνει γὰρ αὐτοῖς
[4, 1298]   δὲ οὐ κύριοι, ἀλλ' ἐπανάγεται  εἰς   τοὺς πλείους αἰεί. ~Περὶ μὲν
[4, 1291]   ἀνάγκης ὑπάρχειν δεῖ, τὰς δὲ  εἰς   τρυφὴν τὸ καλῶς ζῆν)
[4, 1293]   δύο μόνον, οἷον Λακεδαιμονίων,  εἴς   τε ἀρετὴν καὶ δῆμον, καὶ
[4, 1293]   Ὅπου οὖν πολιτεία βλέπει  εἴς   τε πλοῦτον καὶ ἀρετὴν καὶ
[4, 1296]   ὀλιγάκις καὶ παρ' ὀλίγοις·  εἷς   γὰρ ἀνὴρ συνεπείσθη μόνος τῶν
[4, 1292]   γὰρ δῆμος γίνεται, σύνθετος  εἷς   ἐκ πολλῶν· οἱ γὰρ πολλοὶ
[4, 1294]   πολιτικόν, μέμεικται γὰρ ἐξ ἀμφοῖν)  ~εἷς   μὲν οὖν οὗτος τοῦ συνδυασμοῦ
[4, 1298]   οἱ τρόποι τοῦ πάντας πλείους,  εἷς   μὲν τὸ κατὰ μέρος ἀλλὰ
[4, 1289]   ἄλλην ἐπαινοῦσι. ~Χρὴ δὲ τοιαύτην  εἰσηγεῖσθαι   τάξιν ἧς ῥᾳδίως ἐκ τῶν
[4, 1300]   καταστάσεις πειρατέον ἐξ ἀρχῆς διελθεῖν.  Εἰσὶ   δ' αἱ διαφοραὶ ἐν τρισὶν
[4, 1299]   κήρυκες δ' αἱροῦνται καὶ πρεσβευταί.  Εἰσὶ   δὲ αἱ μὲν πολιτικαὶ τῶν
[4, 1298]   γὰρ ἰσότητα ζητεῖ δῆμος.  Εἰσὶ   δὲ οἱ τρόποι τοῦ πάντας
[4, 1294]   ἑκατέρας ὥσπερ σύμβολον λαμβάνοντας συνθετέον.  Εἰσὶ   δὲ ὅροι τρεῖς τῆς συνθέσεως
[4, 1289]   δὲ βάναυσον. Καὶ τῶν γνωρίμων  εἰσὶ   διαφοραὶ καὶ κατὰ τὸν πλοῦτον
[4, 1293]   τελευταίῳ τῆς δημοκρατίας. Ἔτι δ'  εἰσὶ   δύο πολιτεῖαι παρὰ δημοκρατίαν τε
[4, 1296]   πάντες σχεδὸν ἄποροι εὔποροί  εἰσι.   Καὶ αἱ δημοκρατίαι δὲ ἀσφαλέστεραι
[4, 1300]   τὰς ἀρχὰς τοσοῦτοι τὸν ἀριθμόν  εἰσι,   καὶ διῄρηνται κατὰ τὰς πολιτείας
[4, 1290]   περ τάξεις κατὰ τὰς ὑπεροχάς  εἰσι   καὶ κατὰ τὰς διαφορὰς τῶν
[4, 1296]   τοὺς μέσους (πλείους τε γάρ  εἰσι   καὶ μᾶλλον μετέχουσι τῶν τιμῶν
[4, 1296]   δημοκρατίαι δὲ ἀσφαλέστεραι τῶν ὀλιγαρχιῶν  εἰσι   καὶ πολυχρονιώτεραι διὰ τοὺς μέσους
[4, 1292]   ὅπου δ' οἱ νόμοι μή  εἰσι   κύριοι, ἐνταῦθα γίνονται δημαγωγοί. Μόναρχος
[4, 1291]   καὶ ὀλιγαρχία. Ὅτι μὲν οὖν  εἰσι   πολιτεῖαι πλείους, καὶ διὰ τίνας
[4, 1293]   πολιτείας, ἔπειτα καταριθμοῦνται μετὰ τούτων  εἰσί   τ' αὐτῶν αὗται παρεκβάσεις ἅσπερ
[4, 1293]   ἄλλαις ἀγαθοὶ πρὸς τὴν πολιτείαν  εἰσὶ   τὴν αὑτῶν) οὐ μὴν ἀλλ'
[4, 1293]   τὴν αὑτῶν) οὐ μὴν ἀλλ'  εἰσί   τινες αἳ πρός τε τὰς
[4, 1292]   δήμοις τοῖς τοιούτοις. Αἴτιοι δέ  εἰσι   τοῦ εἶναι τὰ ψηφίσματα κύρια
[4, 1298]   καὶ ὅταν παῖς ἀντὶ πατρὸς  εἰσίῃ   καὶ κύριοι τῶν νόμων ὦσιν,
[4, 1292]   ὀλιγαρχίας, ὅταν παῖς ἀντὶ πατρὸς  εἰσίῃ,   τέταρτον δ' ὅταν ὑπάρχῃ τε
[4, 1296]   πλεῖσται πολιτεῖαι αἱ μὲν δημοκρατικαί  εἰσιν   αἱ δ' ὀλιγαρχικαί. Διὰ γὰρ
[4, 1297]   ἄρχεσθαι. Διὰ τίνα μὲν οὖν  εἰσιν   αἰτίαν αἱ πολιτεῖαι πλείους, καὶ
[4, 1299]   μοναρχίᾳ πότερον αἱ αὐταὶ μέν  εἰσιν   ἀρχαὶ κύριαι, οὐκ ἐξ ἴσων
[4, 1292]   ἀλλ' οἱ βέλτιστοι τῶν πολιτῶν  εἰσιν   ἐν προεδρίᾳ· ὅπου δ' οἱ
[4, 1300]   δυνάμεσι τῶν ἀρχῶν καὶ τίνες  εἰσὶν   ἔσται φανερόν. Λέγω δὲ δύναμιν
[4, 1290]   τοῦ δήμου καὶ τῆς ὀλιγαρχίας  εἰσίν,   ἔτι διαληπτέον ὡς οὔτ' ἂν
[4, 1300]   τῶν τριῶν τούτων διαφοραὶ τρεῖς  εἰσιν.   γὰρ πάντες οἱ πολῖται
[4, 1299]   μὴν ἀλλὰ καὶ ἴδιαί τινες  εἰσίν,   οἷον τῶν προβούλων· αὕτη
[4, 1293]   μὴ ποιουμέναις κοινὴν ἐπιμέλειαν ἀρετῆς  εἰσὶν   ὅμως τινὲς οἱ εὐδοκιμοῦντες καὶ
[4, 1298]   οὔσας, ὅσας ἐνδέχεται, τοιαῦται δ'  εἰσὶν   ὅσας ἄρχειν ἀναγκαῖον τοὺς ἐπισταμένους·
[4, 1292]   πολλῶν· οἱ γὰρ πολλοὶ κύριοί  εἰσιν   οὐχ ὡς ἕκαστος ἀλλὰ πάντες.
[4, 1290]   αἱ συζεύξεις τῶν ἀναγκαίων μορίων  εἰσίντὸν   αὐτὸν δὴ τρόπον καὶ τῶν
[4, 1298]   δῆμον μηθὲν ἐναντίον τοῖς  εἰσφερομένοις,   τῆς συμβουλῆς μὲν μεταδιδόναι
[4, 1294]   ληπτέον γὰρ τὴν τούτων διαίρεσιν,  εἶτα   ἐκ τούτων ἀφ' ἑκατέρας ὥσπερ
[4, 1291]   συνέσεως πολιτικῆς ἔργον. Καὶ ταῦτ'  εἴτε   κεχωρισμένως ὑπάρχει τισὶν εἴτε τοῖς
[4, 1291]   ταῦτ' εἴτε κεχωρισμένως ὑπάρχει τισὶν  εἴτε   τοῖς αὐτοῖς, οὐθὲν διαφέρει πρὸς
[4, 1297]   ἐν τοῖς ἱππεῦσιν πόλεμος  εἶχεν·   ἄνευ μὲν γὰρ συντάξεως ἄχρηστον
[4, 1297]   βασιλικαί. Δι' ὀλιγανθρωπίαν γὰρ οὐκ  εἶχον   πολὺ τὸ μέσον, ὥστ' ὀλίγοι
[4, 1293]   εἰπεῖν μίξις ὀλιγαρχίας καὶ δημοκρατίας.  Εἰώθασι   δὲ καλεῖν τὰς μὲν ἀποκλινούσας
[4, 1297]   τοὺς μετέχοντας τοῦ πολιτεύματος. Καὶ  εἰώθασι   δέ, ὅταν πόλεμος ᾖ, ὀκνεῖν,
[4, 1290]   δεῖ δὲ τιθέναι δημοκρατίαν, καθάπερ  εἰώθασί   τινες νῦν, ἁπλῶς οὕτως, ὅπου
[4, 1290]   Φρύγια καλοῦσιν. Μάλιστα μὲν οὖν  εἰώθασιν   οὕτως ὑπολαμβάνειν περὶ τῶν πολιτειῶν·
[4, 1300]   περὶ πάντων. ~Τοῦτο δὲ συμβαίνειν  εἴωθεν   ὅταν εὐπορία τις μισθοῦ
[4, 1294]   τὸ αἱρετὰς ποιεῖν τὰς ἀρχάς,  ἐκ   δὲ τῆς δημοκρατίας τὸ μὴ
[4, 1296]   καὶ ἐξ ὀλιγαρχίας γίγνεται τυραννίς,  ἐκ   δὲ τῶν μέσων καὶ τῶν
[4, 1296]   ἀμφοτέρας τὰς ὑπερβολάς· καὶ γὰρ  ἐκ   δημοκρατίας τῆς νεανικωτάτης καὶ ἐξ
[4, 1294]   ἑκατέρου τίμημα τούτων. Τρίτον δ'  ἐκ   δυοῖν ταγμάτοιν, τὰ μὲν ἐκ
[4, 1301]   ἔνια δικαστήρια περὶ τῶν αὐτῶν  ἐκ   κληρωτῶν καὶ αἱρετῶν. Οὗτοι μὲν
[4, 1294]   τὸ ἐξ ἑκατέρας ἑκάτερον λαβεῖν,  ἐκ   μὲν τῆς ὀλιγαρχίας τὸ αἱρετὰς
[4, 1300]   εἰ τινὲς οἱ καθιστάντες,  ἐκ   πάντων αἱρέσει ἐκ πάντων
[4, 1300]   τρεῖς καταστάσεις δημοτικαί, τὸ πάντας  ἐκ   πάντων αἱρέσει κλήρῳ γίνεσθαι
[4, 1300]   τρόποι τέσσαρες. γὰρ πάντες  ἐκ   πάντων αἱρέσει, πάντες ἐκ
[4, 1300]   ἐκείνως, λέγω δὲ τὰ μὲν  ἐκ   πάντων αἱρέσει τὰ δὲ κληρῷ
[4, 1300]   αἱρέσεἰ πολιτικόν, καὶ τὸ τινὰς  ἐκ   πάντων αἱρέσει καθιστάναι
[4, 1300]   καθιστᾶσιν τινές, καὶ  ἐκ   πάντων ἐκ τινῶν ἀφωρισμένων
[4, 1300]   δὲ ἐξ ὧν μέν, πότερον  ἐκ   πάντων ἐκ τινῶν· περὶ
[4, 1300]   ἐκ πάντων αἱρέσει  ἐκ   πάντων κλήρῳ, ἐκ τινῶν
[4, 1300]   ἐκ πάντων αἱρέσει, πάντες  ἐκ   πάντων κλήρῳκαί ἐξ ἁπάντων,
[4, 1301]   αὐτοῦ δικαστηρίου εἶεν οἱ μὲν  ἐκ   πάντων οἱ δ' ἐκ τινῶν)
[4, 1301]   τὰ μὲν πρῶτα δημοτικά, ὅσα  ἐκ   πάντων περὶ πάντων, τὰ δὲ
[4, 1301]   λέγω δ' οἷον τὰ μὲν  ἐκ   πάντων τὰ δ' ἐκ τινῶν
[4, 1301]   καὶ πολιτικά, ὅσα τὰ μὲν  ἐκ   πάντων τὰ δ' ἐκ τινῶν.
[4, 1300]   δὲ πάντες, καὶ τὰς μὲν  ἐκ   πάντων τὰς δ' ἐκ τινῶν,
[4, 1300]   ἀμφοῖν, τὰς μὲν  ἐκ   πάντων τὰς δ' ἐκ τινῶν
[4, 1300]   ἀμφοῖν. Τὸ δὲ τὰς μὲν  ἐκ   πάντων τὰς δ' ἐκ τινῶν
[4, 1292]   τοὺς ἐλλείποντας (ἂν μὲν οὖν  ἐκ   πάντων τούτων τοῦτο ποιῶσι, δοκεῖ
[4, 1299]   οἷον ἐν μὲν ταῖς ἀριστοκρατίαις  ἐκ   πεπαιδευμένων, ἐν δὲ ταῖς ὀλιγαρχίαις
[4, 1292]   δῆμος γίνεται, σύνθετος εἷς  ἐκ   πολλῶν· οἱ γὰρ πολλοὶ κύριοί
[4, 1290]   πόλεις οὐκ ἐξ ἑνὸς ἀλλ'  ἐκ   πολλῶν σύγκεινται μερῶν, ὥσπερ εἴρηται
[4, 1290]   τὴν ἀριστοκρατίαν· ἐκεῖ γὰρ διείλομεν  ἐκ   πόσων μερῶν ἀναγκαίων ἐστὶ πᾶσα
[4, 1298]   καὶ κληρωτοὶ ἁπλῶς  ἐκ   προκρίτων, κοινῇ αἱρετοὶ καὶ
[4, 1300]   ἐν ἄλλοις, περί τε τῶν  ἐκ   προνοίας καὶ περὶ τῶν ἀκουσίων,
[4, 1291]   εἴρηται. Φησὶ γὰρ Σωκράτης  ἐκ   τεττάρων τῶν ἀναγκαιοτάτων πόλιν συγκεῖσθαι,
[4, 1296]   γὰρ ἦν τούτων (δηλοῖ δ'  ἐκ   τῆς ποιήσεως) καὶ Λυκοῦργος ςοὐ
[4, 1301]   μὲν ἐκ πάντων τὰ δ'  ἐκ   τινῶν.
[4, 1300]   ἐκ πάντων κλήρῳ,  ἐκ   τινῶν αἱρέσει ἐκ τινῶν
[4, 1300]   τινὰς ἐξ ἁπάντων τό τε  ἐκ   τινῶν αἱρέσει πάντας ἀριστοκρατικόν. Οἱ
[4, 1300]   μὲν ἐκ πάντων τὰς δ'  ἐκ   τινῶν ἀμφοῖν (τὸ δὲ ἀμφοῖν
[4, 1300]   δ' ὁμοίως) καὶ τὸ τινὰς  ἐκ   τινῶν ἀμφοῖν. Τὸ δὲ τινὰς
[4, 1300]   καὶ ἐκ πάντων  ἐκ   τινῶν ἀφωρισμένων (οἷον τιμήματι
[4, 1292]   εἶναι μᾶλλον ἀριστοκρατικόν, ἐὰν δὲ  ἐκ   τινῶν ἀφωρισμένων, ὀλιγαρχικόν) ἕτερον δ'
[4, 1299]   περὶ τὴν κατάστασιν τῶν ἀρχῶν,  ἐκ   τίνων δεῖ γίνεσθαι καὶ ὑπὸ
[4, 1300]   καθιστάναι, ἐξ ἁπάντων δ'  ἐκ   τινῶν κλήρῳ αἱρέσει
[4, 1301]   μὲν ἐκ πάντων οἱ δ'  ἐκ   τινῶν) καὶ κλήρῳ
[4, 1301]   οἱ κατὰ μέρος. Πάλιν γὰρ  ἐκ   τινῶν καὶ οἱ δικάζοντες περὶ
[4, 1300]   μὲν ἐκ πάντων τὰς δ'  ἐκ   τινῶν, καὶ τὰς μὲν αἱρέσει
[4, 1300]   ἐκ τινῶν αἱρέσει  ἐκ   τινῶν κλήρῳ, τὰ μὲν
[4, 1300]   τινῶν ὀλιγαρχικὸν καὶ τὸ τινὰς  ἐκ   τινῶν κλήρῳ (μὴ γινομένου δ'
[4, 1300]   καθιστάντες τὰς ἀρχάς, δεύτερον δὲ  ἐκ   τίνων, λοιπὸν δὲ τίνα τρόπον.
[4, 1300]   δὲ κληρῷ, τὸ δὲ τινὰς  ἐκ   τινῶν ὀλιγαρχικὸν καὶ τὸ τινὰς
[4, 1301]   δικάζοντες περὶ πάντων αἱρέσει,  ἐκ   τινῶν περὶ πάντων κλήρῳ,
[4, 1301]   τὰ δὲ δεύτερα ὀλιγαρχικά, ὅσα  ἐκ   τινῶν περὶ πάντων, τὰ δὲ
[4, 1300]   μέν, πότερον ἐκ πάντων  ἐκ   τινῶν· περὶ ὧν δέ, πόσα
[4, 1300]   μὲν ἐκ πάντων τὰς δ'  ἐκ   τινῶν πολιτικὸν ἀριστοκρατικῶς, ~ἢ τὰς
[4, 1301]   μὲν ἐκ πάντων τὰ δ'  ἐκ   τινῶν τὰ δ' ἐξ ἀμφοῖν
[4, 1294]   τοῦ ὀλιγαρχικοῦ νόμου τὰ δ'  ἐκ   τοῦ δημοκρατικοῦ. Λέγω δ' οἷον
[4, 1294]   ἐκ δυοῖν ταγμάτοιν, τὰ μὲν  ἐκ   τοῦ ὀλιγαρχικοῦ νόμου τὰ δ'
[4, 1298]   ταῖς ὀλιγαρχίαις προσαιρεῖσθαί τινας  ἐκ   τοῦ πλήθους, κατασκευάσαντας ἀρχεῖον
[4, 1294]   γὰρ τὴν τούτων διαίρεσιν, εἶτα  ἐκ   τούτων ἀφ' ἑκατέρας ὥσπερ σύμβολον
[4, 1296]   πλεῖστοι τῶν ἄλλων. Φανερὸν δ'  ἐκ   τούτων καὶ διότι αἱ πλεῖσται
[4, 1297]   δὲ μὲν πολιτεία ἦν  ἐκ   τούτων, τὰς δὲ ἀρχὰς ᾑροῦντο
[4, 1296]   πολιτεία, καὶ διὰ τίν' αἰτίαν,  ἐκ   τούτων φανερόν· τῶν δ' ἄλλων
[4, 1293]   ἀξιοῦσιν, διὸ αὐτοὶ μὲν αἱροῦνται  ἐκ   τῶν ἄλλων τοὺς εἰς τὸ
[4, 1293]   τοῖς πρώτοις λόγοις (τὴν γὰρ  ἐκ   τῶν ἀρίστων ἁπλῶς κατ' ἀρετὴν
[4, 1295]   δὴ κρίσις περὶ ἁπάντων τούτων  ἐκ   τῶν αὐτῶν στοιχείων ἐστίν. Εἰ
[4, 1291]   λέγωμεν. Φανερὸν δὲ τοῦτο καὶ  ἐκ   τῶν εἰρημένων. Εἴδη γὰρ πλείω
[4, 1299]   πλουσίων, ἐν δὲ ταῖς δημοκρατίαις  ἐκ   τῶν ἐλευθέρων, τυγχάνουσι μέν
[4, 1297]   πολεμούντων, μὲν ἐξ ἀρχῆς  ἐκ   τῶν ἱππέων (τὴν γὰρ ἰσχὺν
[4, 1293]   καὶ τὰς ὀλιγαρχίας εἶναί φασιν  ἐκ   τῶν καλῶν κἀγαθῶν μᾶλλον. ~Δοκεῖ
[4, 1298]   τοὺς βουλευομένους, κληρωτοὺς ἴσους  ἐκ   τῶν μορίων, συμφέρει δέ, κἂν
[4, 1297]   πολιτεία παρ' ἐνίοις οὐ μόνον  ἐκ   τῶν ὁπλιτευόντων ἀλλὰ καὶ ἐκ
[4, 1299]   πεπαιδευμένων, ἐν δὲ ταῖς ὀλιγαρχίαις  ἐκ   τῶν πλουσίων, ἐν δὲ ταῖς
[4, 1297]   Ἕλλησιν ἐγένετο μετὰ τὰς βασιλείας  ἐκ   τῶν πολεμούντων, μὲν ἐξ
[4, 1297]   τούτων, τὰς δὲ ἀρχὰς ᾑροῦντο  ἐκ   τῶν στρατευομένων. Καὶ πρώτη
[4, 1300]   τοιούτῳ ἄλλῳ, ὥσπερ ἐν Μεγάροις  ἐκ   τῶν συγκατελθόντων καὶ συμμαχεσαμένων πρὸς
[4, 1297]   δὲ τὴν πολιτείαν εἶναι μὲν  ἐκ   τῶν τὰ ὅπλα ἐχόντων μόνον·
[4, 1288]   τῶν ἀναγκαίων, μήτε τὴν ἐνδεχομένην  ἐκ   τῶν ὑπαρχόντων, ἀλλά τινα φαυλοτέραν)
[4, 1289]   τοιαύτην εἰσηγεῖσθαι τάξιν ἧς ῥᾳδίως  ἐκ   τῶν ὑπαρχόντων καὶ πεισθήσονται καὶ
[4, 1288]   κρατίστην τε ἁπλῶς καὶ τὴν  ἐκ   τῶν ὑποκειμένων ἀρίστην οὐ δεῖ
[4, 1298]   ἀρχὰς βαδίζουσι πάντες κατὰ μέρος  ἐκ   τῶν φυλῶν καὶ τῶν μορίων
[4, 1297]   δῆμον. Ἀνάγκη γὰρ χρόνῳ ποτὲ  ἐκ   τῶν ψευδῶν ἀγαθῶν ἀληθὲς συμβῆναι
[4, 1297]   ἐκ τῶν ὁπλιτευόντων ἀλλὰ καὶ  ἐκ   τῶν ὡπλιτευκότων· ἐν Μαλιεῦσι δὲ
[4, 1296]   πολιτείαν. Ἔστι δὲ πᾶσα πόλις  ἔκ   τε τοῦ ποιοῦ καὶ ποσοῦ.
[4, 1295]   μόναρχοι τὸν τρόπον τοῦτον, οὓς  ἐκάλουν   αἰσυμνήτας) ἔχουσι δέ τινας πρὸς
[4, 1297]   νῦν καλοῦμεν πολιτείας, οἱ πρότερον  ἐκάλουν   δημοκρατίας· ἦσαν δὲ αἱ ἀρχαῖαι
[4, 1292]   ἄρχειν πάντων τῶν δὲ καθ'  ἕκαστα   τὰς ἀρχάς, καὶ ταύτην πολιτείαν
[4, 1291]   τὸ δ' ἁλιευτικόν νπολλαχοῦ γὰρ  ἕκαστα   τούτων πολύοχλα, οἷον ἁλιεῖς μὲν
[4, 1298]   τοῦτον τὸν τρόπον, καὶ διοικεῖ  ἑκάστη   πολιτεία κατὰ τὸν εἰρημένον διορισμόν·
[4, 1297]   δεῖ θεωρεῖν τὸν σπουδαῖον νομοθέτην  ἑκάστῃ   τὸ συμφέρον· ὧν ἐχόντων καλῶς
[4, 1289]   τοὺς ἀρίστους ἰδεῖν καὶ τοὺς  ἑκάστῃ   τῶν πολιτειῶν ἁρμόττοντας. Πρὸς γὰρ
[4, 1299]   πολιτείας δέ, πότερον διαφέρει καθ'  ἑκάστην   καὶ τὸ τῶν ἀρχῶν γένος
[4, 1299]   τίνων, καὶ περὶ χρόνου, πόσος  ἑκάστης   ἀρχῆς (οἱ μὲν γὰρ ἑξαμήνους,
[4, 1300]   τὰς δὲ κλήρῳ) Τούτων δ'  ἑκάστης   ἔσονται τῆς διαφορᾶς τρόποι τέσσαρες.
[4, 1289]   πολιτειῶν καὶ κοινῇ καὶ χωρὶς  ἑκάστης,   καὶ διὰ τίνας αἰτίας ταῦτα
[4, 1289]   τὸν ὁρισμὸν ἔχειν τῆς πολιτείας  ἑκάστης   καὶ πρὸς τὰς τῶν νόμων
[4, 1297]   καὶ κοινῇ καὶ χωρὶς περὶ  ἑκάστης   λέγωμεν περὶ τῶν ἐφεξῆς, λαβόντες
[4, 1289]   πολιτείας καὶ τί τὸ τέλος  ἑκάστης   τῆς κοινωνίας ἐστίν· νόμοι δ'
[4, 1295]   εἶναι βίον βέλτιστον, τὸ τῆς  ἑκάστοις   ἐνδεχομένης τυχεῖν μεσότητος· τοὺς δὲ
[4, 1298]   τὰς ἀρχὰς βουλεύεσθαι τὰς ἐφ'  ἑκάστοις   τεταγμένας, αἱρετὰς οὔσας ἐξ ἁπάντων
[4, 1290]   δὲ τούτοις, οἷς κινεῖται μορίοις  ἕκαστον   αὐτῶν) εἰ δὲ τοσαῦτα εἴη
[4, 1288]   μιᾶς ἐστι θεωρῆσαι τὸ περὶ  ἕκαστον   γένος ἁρμόττον, οἷον ἄσκησις σώματι
[4, 1296]   ἐνταῦθα πέφυκεν εἶναι δημοκρατίαν, καὶ  ἕκαστον   εἶδος δημοκρατίας κατὰ τὴν ὑπεροχὴν
[4, 1289]   λέγω δὲ δημοκρατίας τε καθ'  ἕκαστον   εἶδος καὶ πάλιν ὀλιγαρχίας· τέλος
[4, 1296]   τῆς ὀλιγαρχίας τὸν αὐτὸν τρόπον  ἕκαστον   εἶδος κατὰ τὴν ὑπεροχὴν τοῦ
[4, 1299]   δ' ἅπαξ ἄρχειν, καὶ βέλτιον  ἕκαστον   ἔργον τυγχάνει τῆς ἐπιμελείας μονοπραγματούσης
[4, 1297]   ἀλλήλων διαφέρειν ἐν τῷ διαφέρειν  ἕκαστον   τούτων. Ἔστι δὲ τῶν τριῶν
[4, 1292]   πλείους ὦσιν οἱ ἄρχοντες ὡς  ἕκαστος,   ἄδηλον. δ' οὖν τοιοῦτος
[4, 1292]   πολλοὶ κύριοί εἰσιν οὐχ ὡς  ἕκαστος   ἀλλὰ πάντες. Ὅμηρος δὲ ποίαν
[4, 1300]   τίνων, λοιπὸν δὲ τίνα τρόπον.  Ἑκάστου   δὲ τῶν τριῶν τούτων διαφοραὶ
[4, 1296]   κατὰ τὴν ὑπεροχὴν τοῦ δήμου  ἑκάστου,   οἷον ἐὰν μὲν τὸ τῶν
[4, 1289]   εἰπεῖν τῶν ὀνομάτων· βούλεται γὰρ  ἑκατέρα   κατ' ἀρετὴν συνεστάναι κεχορηγημένην) ἔτι
[4, 1290]   ἐν Θήρᾳ ᾳἐν τούτων γὰρ  ἑκατέρᾳ   τῶν πόλεων ἐν ταῖς τιμαῖς
[4, 1294]   τοίνυν καὶ πολιτικὸν τὸ ἐξ  ἑκατέρας   ἑκάτερον λαβεῖν, ἐκ μὲν τῆς
[4, 1294]   διαίρεσιν, εἶτα ἐκ τούτων ἀφ'  ἑκατέρας   ὥσπερ σύμβολον λαμβάνοντας συνθετέον. Εἰσὶ
[4, 1294]   γὰρ ἀμφότερα ληπτέον  ἑκάτεροι   νομοθετοῦσιν, οἷον περὶ τοῦ δικάζειν
[4, 1292]   καὶ ἀνάλογον. Καὶ μάλιστα δ'  ἑκάτεροι   παρ' ἑκατέροις ἰσχύουσιν, οἱ μὲν
[4, 1296]   Ἑλλάδος πρὸς τὴν παρ' αὑτοῖς  ἑκάτεροι   πολιτείαν ἀποβλέποντες οἱ μὲν δημοκρατίας
[4, 1294]   τὸ τὸ μέσον λαμβάνειν ὧν  ἑκάτεροι   τάττουσιν, οἷον ἐκκλησιάζειν οἱ μὲν
[4, 1292]   Καὶ μάλιστα δ' ἑκάτεροι παρ'  ἑκατέροις   ἰσχύουσιν, οἱ μὲν κόλακες παρὰ
[4, 1297]   μιγνύναι δικαίως, δεῖ τὰ παρ'  ἑκατέροις   συνάγειν καὶ τοῖς μὲν μισθὸν
[4, 1294]   καὶ τὸ μέσον, ἐμφαίνεται γὰρ  ἑκάτερον   ἐν αὐτῷ τῶν ἄκρων· ὅπερ
[4, 1294]   καὶ πολιτικὸν τὸ ἐξ ἑκατέρας  ἑκάτερον   λαβεῖν, ἐκ μὲν τῆς ὀλιγαρχίας
[4, 1294]   γε οὐδέτερον, ἀλλὰ τὸ μέσον  ἑκατέρου   τίμημα τούτων. Τρίτον δ' ἐκ
[4, 1296]   δῆμος, οἱ τὸ μέσον  ἐκβαίνοντες   καθ' αὑτοὺς ἄγουσι τὴν πολιτείαν,
[4, 1290]   ἐν τοῖς περὶ τὴν ἀριστοκρατίαν·  ἐκεῖ   γὰρ διείλομεν ἐκ πόσων μερῶν
[4, 1290]   οἷον ἐν Κολοφῶνι τὸ παλαιόν  (ἐκεῖ   γὰρ ἐκέκτηντο μακρὰν οὐσίαν οἱ
[4, 1292]   βελτιόνων, καὶ τὰ ψηφίσματα ὥσπερ  ἐκεῖ   τὰ ἐπιτάγματα, καὶ δημαγωγὸς
[4, 1290]   ὥς φασί τινες· καὶ γὰρ  ἐκεῖ   τίθενται εἴδη δύο, τὴν δωριστὶ
[4, 1291]   Ὥστε εἴπερ καὶ ταῦτα καὶ  ἐκεῖνα   θετέα μόρια τῆς πόλεως, φανερὸν
[4, 1289]   ὀλιγαρχίας, τοῖς δ' αὕτη μᾶλλον  ἐκείνης)   μετὰ δὲ ταῦτα τίνα τρόπον
[4, 1289]   μὴν εἰς ταὐτὸ βλέψας ἡμῖν.  Ἐκεῖνος   μὲν γὰρ ἔκρινε πασῶν μὲν
[4, 1297]   οὕτω γὰρ ἂν κοινωνοῖεν ἅπαντες,  ἐκείνως   δ' πολιτεία γίγνεται τῶν
[4, 1300]   τὰ μὲν οὕτως τὰ δὲ  ἐκείνως,   λέγω δὲ τὰ μὲν ἐκ
[4, 1300]   τὰ μὲν οὕτως τὰ δὲ  ἐκείνως·   πάλιν εἰ τινὲς οἱ καθιστάντες,
[4, 1290]   Κολοφῶνι τὸ παλαιόν (ἐκεῖ γὰρ  ἐκέκτηντο   μακρὰν οὐσίαν οἱ πλείους πρὶν
[4, 1297]   δ' ἔξεστι μὲν πᾶσιν ἀπογραψαμένοις  ἐκκλησιάζειν   καὶ δικάζειν, ἐὰν δὲ ἀπογραψάμενοι
[4, 1294]   λαμβάνειν ὧν ἑκάτεροι τάττουσιν, οἷον  ἐκκλησιάζειν   οἱ μὲν ἀπὸ τιμήματος οὐθενὸς
[4, 1297]   περὶ ἐκκλησίαν μὲν τὸ ἐξεῖναι  ἐκκλησιάζειν   πᾶσι, ζημίαν δὲ ἐπικεῖσθαι τοῖς
[4, 1297]   μὲν γὰρ ἀπόροις μισθὸν πορίζουσιν  ἐκκλησιάζουσι   καὶ δικάζουσιν, τοῖς δ' εὐπόροις
[4, 1292]   σχολάζειν, ὥστε τὸν νόμον ἐπιστήσαντες  ἐκκλησιάζουσι   τὰς ἀναγκαίας ἐκκλησίασσ, τοῖς δὲ
[4, 1300]   εὐπορία τις μισθοῦ τοῖς  ἐκκλησιάζουσιν·   σχολάζοντες γὰρ συλλέγονταί τε πολλάκις
[4, 1297]   δικάζειν, ἐὰν δὲ ἀπογραψάμενοι μήτ'  ἐκκλησιάζωσι   μήτε δικάζωσιν, ἐπίκεινται μεγάλαι ζημίαι
[4, 1297]   ἐπικεῖσθαι τοῖς εὐπόροις ἐὰν μὴ  ἐκκλησιάζωσιν,