HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, La Politique, livre IV

Liste des contextes (ordre alphabétique)


δ  =  205 formes différentes pour 951 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Pages
[4, 1291]   ζῆν) τρίτον δὲ ἀγοραῖον (λέγω  δ'   ἀγοραῖον τὸ περὶ τὰς πράσεις
[4, 1289]   γεωργικὸν δῆμον ὁρῶμεν ὄντα, τὸν  δ'   ἀγοραῖον, τὸν δὲ βάναυσον. Καὶ
[4, 1292]   νόμους εἶναι πολιτείαν δημοτικωτέραν, τῇ  δ'   ἀγωγῇ καὶ τοῖς ἔθεσιν ὀλιγαρχεῖσθαι
[4, 1295]   κακοῦργοι καὶ μικροπόνηροι λίαν, τῶν  δ'   ἀδικημάτων τὰ μὲν γίγνεται δι'
[4, 1296]   ὑπεροχὴν τοῦ ὀλιγαρχικοῦ πλήθους. Δεῖ  δ'   ἀεὶ τὸν νομοθέτην ἐν τῇ
[4, 1300]   πειρατέον ἐξ ἀρχῆς διελθεῖν. Εἰσὶ  δ'   αἱ διαφοραὶ ἐν τρισὶν ὅροις,
[4, 1300]   χωρὶς τῶν δύο συνδυασμῶν. Τούτων  δ'   αἱ μὲν τρεῖς καταστάσεις δημοτικαί,
[4, 1300]   πάντων τὰ μὲν κλήρῳ τὰ  δ'   αἱρέσει, περὶ ἐνίων τῶν
[4, 1300]   ἀμφοῖν, τὰς μὲν κλήρῳ τὰς  δ'   αἱρέσει τῶν ἀρχῶν· τὸ δὲ
[4, 1300]   ἀμφοῖν) τὰς μὲν κλήρῳ τὰς  δ'   αἱρέσεἰ ὀλιγαρχικόν· ὀλιγαρχικώτερον δὲ καὶ
[4, 1300]   λέγω τὰς μὲν κλήρῳ τὰς  δ'   αἱρέσεἰ πολιτικόν, καὶ τὸ τινὰς
[4, 1294]   κληρωτὰς εἶναι τὰς ἀρχάς, τὸ  δ'   αἱρετὰς ὀλιγαρχικόν, καὶ δημοκρατικὸν μὲν
[4, 1300]   αὐτῶν τοὺς μὲν κλήρῳ τοὺς  δ'   αἱρετούς. ~Οὗτοι μὲν οὖν οἱ
[4, 1299]   δὲ καὶ χορηγοὶ καὶ κήρυκες  δ'   αἱροῦνται καὶ πρεσβευταί. Εἰσὶ δὲ
[4, 1296]   τῶν σύνεγγυς πολὺ ἧττον. Τὴν  δ'   αἰτίαν ὕστερον ἐν τοῖς περὶ
[4, 1291]   χρηματιστικὸν τὸ δὲ πορθμευτικὸν τὸ  δ'   ἁλιευτικόν νπολλαχοῦ γὰρ ἕκαστα τούτων
[4, 1290]   δωριστὶ καὶ τὴν φρυγιστί, τὰ  δ'   ἄλλα συντάγματα τὰ μὲν Δώρια
[4, 1298]   εἰρήνης καὶ πρὸς εὐθύνας, τὰ  δ'   ἄλλα τὰς ἀρχὰς βουλεύεσθαι τὰς
[4, 1298]   πολέμου βουλευσομένους καὶ συμμαχίας, τὰ  δ'   ἄλλα τὰς ἀρχὰς διοικεῖν αἱρετὰς
[4, 1290]   βόρεια τὰ δὲ νότια, τὰ  δ'   ἄλλα τούτων παρεκβάσεις, οὕτω καὶ
[4, 1296]   αἰτίαν, ἐκ τούτων φανερόν· τῶν  δ'   ἄλλων πολιτειῶν, ἐπειδὴ πλείους δημοκρατίας
[4, 1295]   οὗτοι φυγαρχοῦσι καὶ σπουδαρχοῦσιν, ταῦτα  δ'   ἀμφότερα βλαβερὰ ταῖς πόλεσιν. Πρὸς
[4, 1297]   διαιτητὴς δ' μέσος. Ὅσῳ  δ'   ἂν ἄμεινον πολιτεία μειχθῇ,
[4, 1297]   βουλήσονται δουλεύειν τοῖς ἑτέροις, κοινοτέραν  δ'   ἂν ζητῶσιν, οὐδεμίαν εὑρήσουσιν ἄλλην
[4, 1295]   ἀντίστροφος οὖσα τῇ παμβασιλείᾳ. Τοιαύτην  δ'   ἀναγκαῖον εἶναι τυραννίδα τὴν μοναρχίαν
[4, 1290]   τὰς συντονωτέρας καὶ δεσποτικωτέρας, τὰς  δ'   ἀνειμένας καὶ μαλακὰς δημοτικάς. Οὐ
[4, 1299]   μὲν διαλείπειν πολὺν χρόνον τὰς  δ'   ἅπαξ ἄρχειν, καὶ βέλτιον ἕκαστον
[4, 1294]   οὐθενὸς μικροῦ πάμπαν, οἱ  δ'   ἀπὸ μακροῦ τιμήματος, κοινὸν δέ
[4, 1297]   ζημίαν ἂν μὴ δικάζωσι, τοῖς  δ'   ἀπόροις ἄδειαν, τοῖς μὲν
[4, 1297]   τίμημα μὴ ἐξεῖναι ἐξόμνυσθαι, τοῖς  δ'   ἀπόροις ἐξεῖναι, καὶ περὶ τὰ
[4, 1294]   τάττουσιν ἂν μὴ δικάζωσι, τοῖς  δ'   ἀπόροις οὐδένα μισθόν, ἐν δὲ
[4, 1289]   μὲν εὐπόρους ἀναγκαῖον εἶναι τοὺς  δ'   ἀπόρους τοὺς δὲ μέσους, καὶ
[4, 1295]   διὰ τὰς εἰρημένας αἰτίας. Τίς  δ'   ἀρίστη πολιτεία καὶ τίς ἄριστος
[4, 1299]   τιν' ἄλλην διανοητικὴν πραγματείαν. Ποῖαι  δ'   ἀρχαὶ καὶ πόσαι ἀναγκαῖαι εἰ
[4, 1298]   περὶ πάντων βουλεύεσθαι συνιόντας, τὰς  δ'   ἀρχὰς περὶ μηθενὸς κρίνειν ἀλλὰ
[4, 1295]   ἀλλ' ἄρχεσθαι δουλικὴν ἀρχήν, οἱ  δ'   ἄρχεσθαι μὲν οὐδεμίαν ἀρχήν, ἄρχειν
[4, 1298]   μετέχωσιν ἀλλ' πρόκριτοι, ~κατὰ νόμον  δ'   ἄρχωσιν ὥσπερ καὶ πρότερον, ὀλιγαρχικόν·
[4, 1289]   ἀναγκαία δημοκρατία μᾶλλον ὀλιγαρχίας, τοῖς  δ'   αὕτη μᾶλλον ἐκείνης) μετὰ δὲ
[4, 1299]   προβουλεύειν, ὅπως ἀσχολῶν ἔσται, τοῦτο  δ'   ἐὰν ὀλίγοι τὸν ἀριθμὸν ὦσιν,
[4, 1288]   τῆς γυμναστικῆς ἔργον ἐστίν) ἔτι  δ'   ἐάν τις μὴ τῆς ἱκνουμένης
[4, 1295]   δεῖ καθιστάναι, καὶ πῶς· τυραννίδος  δ'   εἴδη δύο μὲν διείλομεν ἐν
[4, 1292]   ἐκ τινῶν ἀφωρισμένων, ὀλιγαρχικόν) ἕτερον  δ'   εἶδος ὀλιγαρχίας, ὅταν παῖς ἀντὶ
[4, 1292]   τὸ μὴ εἶναι πρόσοδον. Τρίτον  δ'   εἶδος τὸ πᾶσιν ἐξεῖναι, ὅσοι
[4, 1290]   δὲ τοσαῦτα εἴη μόνον, τούτων  δ'   εἶεν διαφοραί (λέγω δ' οἷον
[4, 1299]   μὲν γὰρ ἁρμόττει μεγάλας ἔνθα  δ'   εἶναι μικρὰς τὰς αὐτάς) Οὐ
[4, 1292]   τἆλλα μὲν εἶναι ταὐτά, κύριον  δ'   εἶναι τὸ πλῆθος καὶ μὴ
[4, 1294]   τῶν καλῶν κἀγαθῶν μᾶλλον. ~Δοκεῖ  δ'   εἶναι τῶν ἀδυνάτων τὸ εὐνομεῖσθαι
[4, 1293]   τῷ τελευταίῳ τῆς δημοκρατίας. Ἔτι  δ'   εἰσὶ δύο πολιτεῖαι παρὰ δημοκρατίαν
[4, 1298]   αἱρετὰς οὔσας, ὅσας ἐνδέχεται, τοιαῦται  δ'   εἰσὶν ὅσας ἄρχειν ἀναγκαῖον τοὺς
[4, 1294]   μέσον ἑκατέρου τίμημα τούτων. Τρίτον  δ'   ἐκ δυοῖν ταγμάτοιν, τὰ μὲν
[4, 1296]   τε γὰρ ἦν τούτων (δηλοῖ  δ'   ἐκ τῆς ποιήσεως) καὶ Λυκοῦργος
[4, 1301]   τὰ μὲν ἐκ πάντων τὰ  δ'   ἐκ τινῶν.
[4, 1300]   τὰς μὲν ἐκ πάντων τὰς  δ'   ἐκ τινῶν ἀμφοῖν (τὸ δὲ
[4, 1301]   οἱ μὲν ἐκ πάντων οἱ  δ'   ἐκ τινῶν) καὶ κλήρῳ
[4, 1300]   τὰς μὲν ἐκ πάντων τὰς  δ'   ἐκ τινῶν, καὶ τὰς μὲν
[4, 1300]   τὰς μὲν ἐκ πάντων τὰς  δ'   ἐκ τινῶν πολιτικὸν ἀριστοκρατικῶς, ~ἢ
[4, 1301]   τὰ μὲν ἐκ πάντων τὰ  δ'   ἐκ τινῶν τὰ δ' ἐξ
[4, 1294]   ἐκ τοῦ ὀλιγαρχικοῦ νόμου τὰ  δ'   ἐκ τοῦ δημοκρατικοῦ. Λέγω δ'
[4, 1296]   οἱ πλεῖστοι τῶν ἄλλων. Φανερὸν  δ'   ἐκ τούτων καὶ διότι αἱ
[4, 1300]   αἱρέσει τὰς δὲ κλήρῳ) Τούτων  δ'   ἑκάστης ἔσονται τῆς διαφορᾶς τρόποι
[4, 1292]   αὐτοὶ καὶ ἀνάλογον. Καὶ μάλιστα  δ'   ἑκάτεροι παρ' ἑκατέροις ἰσχύουσιν, οἱ
[4, 1290]   πάντα μετέχει τῆς πολιτείας ὁτὲ  δ'   ἐλάττω ὁτὲ δὲ πλείω. Φανερὸν
[4, 1294]   ἀρετή, ὀλιγαρχίας δὲ πλοῦτος, δήμου  δ'   ἐλευθερία) τὸ δ' τι
[4, 1291]   ἐπὶ τοῖς ἀναγκαίοις βοσκήμασιν, ἔτι  δ'   ἔμπορόν τε καὶ κάπηλον· καὶ
[4, 1299]   δέονται πολλάκις τῶν αὐτῶν, ταῖς  δ'   ἐν πολλῷ χρόνῳ τοῦτο συμβαίνει,
[4, 1293]   καὶ πολίτης ἀγαθός ἐστιν, οἱ  δ'   ἐν ταῖς ἄλλαις ἀγαθοὶ πρὸς
[4, 1295]   εἶναι τῆς πόλεως. Καὶ σῴζονται  δ'   ἐν ταῖς πόλεσιν οὗτοι μάλιστα
[4, 1291]   ἐν Αἰγίνῃ καὶ Χίῳ, πορθμευτικὸν  δ'   ἐν Τενέδῳῳ, πρὸς δὲ τούτοις
[4, 1294]   καὶ ἄλλα τοιαῦτα πολλά. Δεῖ  δ'   ἐν τῇ πολιτείᾳ τῇ μεμειγμένῃ
[4, 1289]   μηδὲ ὀλιγαρχία μόνον ἔστιν. Ἐπεὶ  δ'   ἐν τῇ πρώτῃ μεθόδῳ περὶ
[4, 1299]   οἱ δὲ δι' ἐλάττονος, οἱ  δ'   ἐνιαυσίας, οἱ δὲ πολυχρονιωτέρας ποιοῦσι
[4, 1299]   τούτοις ἔσονται διαδεξόμενοι πάλιν. Δέονται  δ'   ἐνίοτε τῶν αὐτῶν ἀρχῶν καὶ
[4, 1298]   κληρωτοί, ἀριστοκρατία πολιτεία. Ἐὰν  δ'   ἐνίων μὲν αἱρετοὶ ἐνίων δὲ
[4, 1301]   τὰ δ' ἐκ τινῶν τὰ  δ'   ἐξ ἀμφοῖν (οἷον εἰ τοῦ
[4, 1297]   ἐν τοῖς Χαρώνδου νόμοις. Ἐνιαχοῦ  δ'   ἔξεστι μὲν πᾶσιν ἀπογραψαμένοις ἐκκλησιάζειν
[4, 1293]   τὸν νόμον τίθενται τοιοῦτον. Ἐὰν  δ'   ἐπιτείνωσι τῷ ἐλάττονες ὄντες μείζονας
[4, 1298]   τὸ περὶ τὰς ἀρχάς, τοῦτο  δ'   ἐστὶ τίνας δεῖ καὶ τίνων
[4, 1298]   δέ τί τὸ δικάζον. Κύριον  δ'   ἐστὶ τὸ βουλευόμενον περὶ πολέμου
[4, 1292]   οἱ μεταβαλόντες τὴν πολιτείαν. Ὅτι  δ'   ἔστι τοσαῦτα εἴδη δημοκρατίας καὶ
[4, 1293]   δὲ τὴν καλουμένην ἀριστοκρατίαν) πέμπτη  δ'   ἐστὶν προσαγορεύεται τὸ κοινὸν
[4, 1293]   πρὸς τὴν ὀλιγαρχίαν μᾶλλον. Λοιπὸν  δ'   ἐστὶν ἡμῖν περί τε τῆς
[4, 1301]   τρόποι τέτταρες τὸν ἀριθμόν· τοσοῦτοι  δ'   ἕτεροι καὶ οἱ κατὰ μέρος.
[4, 1294]   τρόπος τῆς μίξεως οὗτος· τοῦ  δ'   εὖ μεμεῖχθαι δημοκρατίαν καὶ ὀλιγαρχίαν
[4, 1297]   ἀπόροις ἔξεστι μὴ κεκτῆσθαι, τοῖς  δ'   εὐπόροις ἐπιζήμιον μὴ κεκτημένοις, κἂν
[4, 1297]   τοῖς μὲν οὐδεμία ζημία, τοῖς  δ'   εὐπόροις ἐπιζήμιον, ὅπως οἱ μὲν
[4, 1294]   τοῖς μὲν ἀπόροις μισθόν, τοῖς  δ'   εὐπόροις οὐδεμίαν ζημίαν· κοινὸν δὲ
[4, 1297]   πορίζουσιν ἐκκλησιάζουσι καὶ δικάζουσιν, τοῖς  δ'   εὐπόροις οὐδεμίαν τάττουσι ζημίαν. Ὥστε
[4, 1294]   μὲν γὰρ γέροντας αἱροῦνται, τῆς  δ'   ἐφορείας μετέχουσιν) οἱ δ' ὀλιχαρχίαν
[4, 1290]   δὲ νότου τὸν εὖρον. Ὁμοίως  δ'   ἔχει καὶ περὶ τὰς ἁρμονίας,
[4, 1300]   ἅμα μὲν καθιστάναι, ἐξ ἁπάντων  δ'   ἐκ τινῶν κλήρῳ
[4, 1296]   μεταβολὰς τῶν πολιτειῶν ἐροῦμεν. Ὅτι  δ'   μέση βελτίστη, φανερόν· μόνη
[4, 1297]   γὰρ ἂν κοινωνοῖεν ἅπαντες, ἐκείνως  δ'   πολιτεία γίγνεται τῶν ἑτέρων
[4, 1300]   τῶν πολιτειῶν αἱ κινήσεις. Ἀνάγκη  δ'   ἤτοι πάντας περὶ πάντων κρίνειν
[4, 1298]   αἱρέσεως καὶ τῶν εὐθυνῶν. Ἀναγκαῖον  δ'   ἤτοι πᾶσι τοῖς πολίταις ἀποδίδοσθαι
[4, 1297]   δὲ πιστότατος διαιτητής, διαιτητὴς  δ'   μέσος. Ὅσῳ δ' ἂν
[4, 1294]   πλοῦτος, δήμου δ' ἐλευθερία) τὸ  δ'   τι ἂν δόξῃ τοῖς
[4, 1289]   ἑκάστης τῆς κοινωνίας ἐστίν· νόμοι  δ'   οἱ κεχωρισμένοι τῶν δηλούντων τὴν
[4, 1288]   ῥᾴω καὶ κοινοτέραν ἁπάσαις· νῦν  δ'   οἱ μὲν τὴν ἀκροτάτην καὶ
[4, 1292]   νόμοι διαμένουσιν οἱ προυυπάρχοντες, κρατοῦσι  δ'   οἱ μεταβαλόντες τὴν πολιτείαν. Ὅτι
[4, 1292]   πολιτῶν εἰσιν ἐν προεδρίᾳ· ὅπου  δ'   οἱ νόμοι μή εἰσι κύριοι,
[4, 1292]   γὰρ τὸ πλῆθος τούτοις. Ἔτι  δ'   οἱ ταῖς ἀρχαῖς ἐγκαλοῦντες τὸν
[4, 1299]   γυναικονόμος παιδονόμος· αἱ  δ'   οἰκονομικαί ίπολλάκις γὰρ αἱροῦνται σιτομέτρασσ·
[4, 1294]   δ' ἐκ τοῦ δημοκρατικοῦ. Λέγω  δ'   οἷον δοκεῖ δημοκρατικὸν μὲν εἶναι
[4, 1299]   κατὰ τοὺς ἀνθρώπους, λέγω  δ'   οἷον ἕνα τῆς εὐκοσμίας,
[4, 1290]   τούτων δ' εἶεν διαφοραί (λέγω  δ'   οἷον στόματός τινα πλείω γένη
[4, 1301]   δὲ τὰ αὐτὰ συνδυαζόμενα, λέγω  δ'   οἷον τὰ μὲν ἐκ πάντων
[4, 1290]   τιν' αὐτῶν ἰσότητα κοινήν, λέγω  δ'   οἷον τῶν ἀπόρων τῶν
[4, 1296]   καὶ οἱ μὲν δημοκρατίαν οἱ  δ'   ὀλιγαρχίαν ποιοῦσιν. Ἔτι δὲ καὶ
[4, 1296]   ἐν ταῖς πόλεσι καθίστασαν οἱ  δ'   ὀλιγαρχίας, οὐ πρὸς τὸ τῶν
[4, 1296]   αἱ μὲν δημοκρατικαί εἰσιν αἱ  δ'   ὀλιγαρχικαί. Διὰ γὰρ τὸ ἐν
[4, 1290]   ἐλεύθεροι μὲν γὰρ πολλοί, πλούσιοι  δ'   ὀλίγοι. Καὶ γὰρ ἂν εἰ
[4, 1290]   τοὺς μὲν πολλοὺς εἶναι τοὺς  δ'   ὀλίγους· ἐλεύθεροι μὲν γὰρ πολλοί,
[4, 1294]   τῆς δ' ἐφορείας μετέχουσιν) οἱ  δ'   ὀλιχαρχίαν διὰ τὸ πολλὰ ἔχειν
[4, 1300]   ἐκ τινῶν κλήρῳ (μὴ γινομένου  δ'   ὁμοίως) καὶ τὸ τινὰς ἐκ
[4, 1299]   τὰς διαφορὰς τῶν ἀρχῶν, ἔστι  δ'   ὅπου συμφέρουσιν αἱ αὐταὶ καὶ
[4, 1297]   αἱ τοῦ δήμου. Ἔστι  δ'   ὅσα προφάσεως χάριν ἐν ταῖς
[4, 1290]   οἱ ἐλεύθεροι κύριοι ὦσιν, ὀλιγαρχία  δ'   ὅταν οἱ πλούσιοι, ἀλλὰ συμβαίνει
[4, 1290]   κύριοι τῆς ἀρχῆς ὦσιν, ὀλιγαρχία  δ'   ὅταν οἱ πλούσιοι καὶ εὐγενέστεροι
[4, 1292]   παῖς ἀντὶ πατρὸς εἰσίῃ, τέταρτον  δ'   ὅταν ὑπάρχῃ τε τὸ νῦν
[4, 1300]   ἐστι τοιαύτης ἐπιμελείας, ἀριστοκρατικόν, δημοκρατικὸν  δ'   οὔ ὔπῶς γὰρ οἷόν τε
[4, 1299]   ἀρχαὶ κύριαι, οὐκ ἐξ ἴσων  δ'   οὐδ' ἐξ ὁμοίων, ἀλλ' ἑτέρων
[4, 1292]   ἄρχοντες ὡς ἕκαστος, ἄδηλον.  δ'   οὖν τοιοῦτος δῆμος, ἅτε μόναρχος
[4, 1293]   εἰπεῖν καὶ περὶ τυραννίδος. Ἐτάξαμεν  δ'   οὕτως οὐκ οὖσαν οὔτε ταύτην
[4, 1295]   καὶ ὁμοίων ὅτι μάλιστα, τοῦτο  δ'   ὑπάρχει μάλιστα τοῖς μέσοις. Ὥστ'
[4, 1299]   πόσας οὐκ ἀναγκαῖον μὲν δεῖ  δ'   ὑπάρχειν, ῥᾷον ἄν τις εἰδὼς
[4, 1299]   ίπολλάκις γὰρ αἱροῦνται σιτομέτρασσ· αἱ  δ'   ὑπηρετικαὶ καὶ πρὸς ἅς, ἂν
[4, 1299]   ἂν εὐπορῶσι, τάττουσι δούλους. Μάλιστα  δ'   ὡς ἁπλῶς εἰπεῖν ἀρχὰς λεκτέον
[4, 1291]   τὸ καλῶς ζῆν) τρίτον  δὲ   ἀγοραῖον (λέγω δ' ἀγοραῖον τὸ
[4, 1289]   καθάπερ ἐλέχθη καὶ πρότερον. Τοῦτο  δὲ   ἀδύνατον ἀγνοοῦντα πόσα πολιτείας ἔστιν
[4, 1291]   ἐν Τάραντι καὶ Βυζαντίῳ, τριηρικὸν  δὲ   Ἀθήνησιν, ἐμπορικὸν δὲ ἐν Αἰγίνῃ
[4, 1297]   οἱ πρότερον ἐκάλουν δημοκρατίας· ἦσαν  δὲ   αἱ ἀρχαῖαι πολιτεῖαι εὐλόγως ὀλιγαρχικαὶ
[4, 1299]   δ' αἱροῦνται καὶ πρεσβευταί. Εἰσὶ  δὲ   αἱ μὲν πολιτικαὶ τῶν ἐπιμελειῶν,
[4, 1301]   τὰ μὲν κλήρῳ τὰ  δὲ   αἱρέσει, ἔνια δικαστήρια περὶ
[4, 1292]   ἐκκλησιάζουσι τὰς ἀναγκαίας ἐκκλησίασσ, τοῖς  δὲ   ἄλλοις μετέχειν ἔξεστιν ὅταν κτήσωνται
[4, 1298]   εἰρήνης καὶ εὐθυνῶν πάντες, τῶν  δὲ   ἄλλων ἄρχοντες, καὶ οὗτοι αἱρετοί,
[4, 1300]   δ' ἐκ τινῶν ἀμφοῖν (τὸ  δὲ   ἀμφοῖν λέγω τὰς μὲν κλήρῳ
[4, 1292]   καταλύονται πᾶσαι αἱ ἀρχαί. Εὐλόγως  δὲ   ἂν δόξειεν ἐπιτιμᾶν φάσκων
[4, 1289]   ἀπόρων τὸ μὲν ὁπλιτικὸν τὸ  δὲ   ἄνοπλον. Καὶ τὸν μὲν γεωργικὸν
[4, 1297]   ἀπογραψαμένοις ἐκκλησιάζειν καὶ δικάζειν, ἐὰν  δὲ   ἀπογραψάμενοι μήτ' ἐκκλησιάζωσι μήτε δικάζωσιν,
[4, 1295]   οἱ μὲν εὔποροι σφόδρα, οἱ  δὲ   ἄποροι σφόδρα, οἱ δὲ τρίτοι
[4, 1289]   τῶν ἄλλων, χειρίστην δημοκρατίαν, φαύλων  δὲ   ἀρίστην· ἡμεῖς δὲ ὅλως ταύτας
[4, 1294]   τοῖς ἁπλῶς ἀρίστοις. Δοκεῖ  δὲ   ἀριστοκρατία μὲν εἶναι μάλιστα τὸ
[4, 1289]   παρεκβάσεις, τυραννίδα μὲν βασιλείας ὀλιγαρχίαν  δὲ   ἀριστοκρατίας δημοκρατίαν δὲ πολιτείας, καὶ
[4, 1297]   πολιτεία ἦν ἐκ τούτων, τὰς  δὲ   ἀρχὰς ᾑροῦντο ἐκ τῶν στρατευομένων.
[4, 1292]   δῆμόν φασι δεῖν κρίνειν,  δὲ   ἀσμένως δέχεται τὴν πρόκλησιν· ὥστε
[4, 1296]   εὔποροί εἰσι. Καὶ αἱ δημοκρατίαι  δὲ   ἀσφαλέστεραι τῶν ὀλιγαρχιῶν εἰσι καὶ
[4, 1295]   ἑκάστοις ἐνδεχομένης τυχεῖν μεσότητος· τοὺς  δὲ   αὐτοὺς τούτους ὅρους ἀναγκαῖον εἶναι
[4, 1289]   ὄντα, τὸν δ' ἀγοραῖον, τὸν  δὲ   βάναυσον. Καὶ τῶν γνωρίμων εἰσὶ
[4, 1289]   θειοτάτης παρέκβασιν εἶναι χειρίστην, τὴν  δὲ   βασιλείαν ἀναγκαῖον τοὔνομα μόνον
[4, 1295]   βούλονται κοινωνεῖν τοῖς ἐχθροῖς. Βούλεται  δέ   γε πόλις ἐξ ἴσων
[4, 1294]   δ' ἀπὸ μακροῦ τιμήματος, κοινὸν  δέ   γε οὐδέτερον, ἀλλὰ τὸ μέσον
[4, 1295]   ταῖς πλείσταις τῶν πόλεων, τὰ  δὲ   γειτνιῶσι τῇ καλουμένῃ πολιτείᾳ (διὸ
[4, 1291]   τέταρτον δὲ τὸ θητικόν, πέμπτον  δὲ   γένος τὸ προπολεμῆσον, τούτων
[4, 1292]   καὶ μὴ τὸν νόμον. Τοῦτο  δὲ   γίνεται ὅταν τὰ ψηφίσματα κύρια
[4, 1291]   τοιοῦτον ἕτερον πλήθους εἶδος· τῶν  δὲ   γνωρίμων πλοῦτος εὐγένεια ἀρετὴ παιδεία
[4, 1296]   γίνεται καὶ ἀπόλλυνται ταχέως. Σημεῖον  δὲ   δεῖ νομίζειν καὶ τὸ τοὺς
[4, 1293]   τὸν τρόπον τοῦτον, εἴρηται· νῦν  δὲ   δεικτέον ἡμῖν περὶ πολιτείας. Φανερωτέρα
[4, 1295]   ἄρχεσθαι μὲν οὐδεμίαν ἀρχήν, ἄρχειν  δὲ   δεσποτικὴν ἀρχήν. Γίνεται οὖν δούλων
[4, 1301]   ἐκ πάντων περὶ πάντων, τὰ  δὲ   δεύτερα ὀλιγαρχικά, ὅσα ἐκ τινῶν
[4, 1293]   ἄρχειν, ἀλλὰ μὴ αὐτούς) ἐὰν  δὲ   δὴ ἐλάττους ὦσιν οἱ τὰς
[4, 1292]   μὴ ἐξεῖναι πᾶσιν ὀλιγαρχικόν, τὸ  δὲ   δὴ ἐξεῖναι σχολάζειν ἀδύνατον μὴ
[4, 1295]   ἀμφοῖν ὡς μιᾶς λεκτέον)  δὲ   δὴ κρίσις περὶ ἁπάντων τούτων
[4, 1294]   λέγωμεν ἐφεξῆς τοῖς εἰρημένοις. Ἅμα  δὲ   δῆλον ἔσται καὶ οἷς ὁρίζονται
[4, 1292]   κόλακες παρὰ τοῖς τυράννοις, οἱ  δὲ   δημαγωγοὶ παρὰ τοῖς δήμοις τοῖς
[4, 1298]   κατὰ τὸν εἰρημένον διορισμόν· συμφέρει  δὲ   δημοκρατίᾳ τῇ μάλιστ' εἶναι δοκούσῃ
[4, 1289]   βουλόμενον ταύτας τὰς πολιτείας, λέγω  δὲ   δημοκρατίας τε καθ' ἕκαστον εἶδος
[4, 1298]   βούλονται δικάζειν, ἵνα δικάζωσιν, οἱ  δὲ   δημοτικοὶ μισθὸν τοῖς ἀπόροις) τοῦτο
[4, 1299]   αὕτη γὰρ οὐ δημοκρατική. Βουλὴ  δὲ   δημοτικόν· δεῖ μὲν γὰρ εἶναί
[4, 1299]   (οἱ μὲν γὰρ ἑξαμήνους, οἱ  δὲ   δι' ἐλάττονος, οἱ δ' ἐνιαυσίας,
[4, 1295]   μὲν γίγνεται δι' ὕβριν τὰ  δὲ   διὰ κακουργίαν. Ἔτι δὲ ἥκισθ'
[4, 1295]   πρὸς ἀλλήλας αὗται διαφοράς, ἦσαν  δὲ   διὰ μὲν τὸ κατὰ νόμον
[4, 1295]   διὰ τὸ μοναρχεῖν ἑκόντων, τυραννικαὶ  δὲ   διὰ τὸ δεσποτικῶς ἄρχειν καὶ
[4, 1297]   διὰ τὴν ζημίαν μετέχωσιν, οἱ  δὲ   διὰ τὸ μὴ φοβεῖσθαι μὴ
[4, 1291]   εὔποροι καὶ οἱ ἄποροι. Ἔτι  δὲ   διὰ τὸ ὡς ἐπὶ τὸ
[4, 1290]   τῶν ἀρχῶν τάξις ἐστί, ταύτας  δὲ   διανέμονται πάντες κατὰ τὴν
[4, 1300]   κατὰ τὴν αὐτὴν ὑπόθεσιν. Ἔστι  δὲ   διαφορὰ τῶν δικαστηρίων ἐν τρισὶν
[4, 1294]   κεῖσθαι τοὺς νόμους, μὴ πείθεσθαι  δέ.   Διὸ μίαν μὲν εὐνομίαν ὑποληπτέον
[4, 1290]   τὰς διαφορὰς τῶν μορίων. Μάλιστα  δὲ   δοκοῦσιν εἶναι δύο, καθάπερ ἐπὶ
[4, 1293]   καὶ εὐγένειαν τοῖς εὐπορωτέροις. Ἔτι  δὲ   δοκοῦσιν ἔχειν οἱ εὔποροι ὧν
[4, 1291]   αὐτάρκης γὰρ πόλις, τὸ  δὲ   δοῦλον οὐκ αὔταρκες. Διόπερ ἐν
[4, 1300]   τίνες εἰσὶν ἔσται φανερόν. Λέγω  δὲ   δύναμιν ἀρχῆς οἷον τὴν κυρίαν
[4, 1300]   ὀκτώ, ἓν μὲν εὐθυντικόν, ἄλλο  δὲ   εἴ τίς τι τῶν κοινῶν
[4, 1292]   διωρίσθω τὸν τρόπον τοῦτον. Ὀλιγαρχίας  δὲ   εἴδη ἓν μὲν τὸ ἀπὸ
[4, 1293]   ταύτῃ ἄρχειν τὸν νόμον. ~Τέταρτον  δὲ   εἶδος δημοκρατίας τελευταία τοῖς
[4, 1292]   ἄρχειν δὲ τὸν νόμον· ἕτερον  δὲ   εἶδος δημοκρατίας τἆλλα μὲν εἶναι
[4, 1292]   ἄρχειν δὲ τὸν νόμον· ἕτερον  δὲ   εἶδος δημοκρατίας τὸ παντὶ μετεῖναι
[4, 1292]   διὰ ταύτας τὰς αἰτίας· ἕτερον  δὲ   εἶδος διὰ τὴν ἐχομένην διαίρεσιν·
[4, 1295]   κατὰ τὴν αὑτῶν γνώμην· τρίτον  δὲ   εἶδος τυραννίδος, ἥπερ μάλιστ' εἶναι
[4, 1288]   τὴν ἀρίστην πολιτεύεσθαι πολιτείαν, ἀχορήγητον  δὲ   εἶναι καὶ τῶν ἀναγκαίων, μήτε
[4, 1291]   Πολιτείᾳ κομψῶς τοῦτο, οὐχ ἱκανῶς  δὲ   εἴρηται. Φησὶ γὰρ Σωκράτης
[4, 1300]   τούτων γίνεσθαι κρίσιν, οὐκ ἐμπίπτει  δὲ   εἰς δικαστῶν πλῆθος. Ἀλλὰ περὶ
[4, 1291]   ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν δεῖ, τὰς  δὲ   εἰς τρυφὴν τὸ καλῶς
[4, 1292]   τοῖς δήμοις τοῖς τοιούτοις. Αἴτιοι  δέ   εἰσι τοῦ εἶναι τὰ ψηφίσματα
[4, 1292]   τοῦτ' εἶναι μᾶλλον ἀριστοκρατικόν, ἐὰν  δὲ   ἐκ τινῶν ἀφωρισμένων, ὀλιγαρχικόν) ἕτερον
[4, 1300]   οἱ καθιστάντες τὰς ἀρχάς, δεύτερον  δὲ   ἐκ τίνων, λοιπὸν δὲ τίνα
[4, 1300]   τὰ μὲν οὕτως τὰ  δὲ   ἐκείνως, λέγω δὲ τὰ μὲν
[4, 1300]   καὶ τὰ μὲν οὕτως τὰ  δὲ   ἐκείνως· πάλιν εἰ τινὲς οἱ
[4, 1291]   Βυζαντίῳ, τριηρικὸν δὲ Ἀθήνησιν, ἐμπορικὸν  δὲ   ἐν Αἰγίνῃ καὶ Χίῳ, πορθμευτικὸν
[4, 1294]   πείθεσθαι καὶ κακῶς κειμένοις) Τοῦτο  δὲ   ἐνδέχεται διχῶς· γὰρ τοῖς
[4, 1300]   περὶ ὧν καὶ πῶς. Λέγω  δὲ   ἐξ ὧν μέν, πότερον ἐκ
[4, 1297]   τὸ ἐξεῖναι ἐκκλησιάζειν πᾶσι, ζημίαν  δὲ   ἐπικεῖσθαι τοῖς εὐπόροις ἐὰν μὴ
[4, 1291]   τίνας αἰτίας, εἴρηται πρότερον· ὅτι  δὲ   ἔστι καὶ δημοκρατίας εἴδη πλείω
[4, 1298]   τίμημα μετέχειν, ὀλιγαρχία μὲν πολιτικὴ  δέ   ἐστιν τοιαύτη διὰ τὸ
[4, 1294]   τὴν μὴ εὐνομουμένην. Οὐκ ἔστι  δὲ   εὐνομία τὸ εὖ κεῖσθαι τοὺς
[4, 1297]   τοῖς μὲν μισθὸν πορίζειν τοῖς  δὲ   ζημίαν· οὕτω γὰρ ἂν κοινωνοῖεν
[4, 1295]   γὰρ τῷ λόγῳ πειθαρχεῖν, ὑπέρκαλον  δὲ   ὑπερίσχυρον ὑπερευγενῆ
[4, 1297]   ἐκ τῶν ὡπλιτευκότων· ἐν Μαλιεῦσι  δὲ   μὲν πολιτεία ἦν ἐκ
[4, 1297]   τις τροφήν, βούλονται πολεμεῖν. Ἔστι  δὲ   πολιτεία παρ' ἐνίοις οὐ
[4, 1293]   τελευτώντων διαδέχεσθαι τοὺς υἱεῖς. Ὅταν  δὲ   ἤδη πολὺ ὑπερτείνωσι ταῖς οὐσίαις
[4, 1295]   τὰ δὲ διὰ κακουργίαν. Ἔτι  δὲ   ἥκισθ' οὗτοι φυγαρχοῦσι καὶ σπουδαρχοῦσιν,
[4, 1292]   μὲν νόμον ἄρχειν πάντων τῶν  δὲ   καθ' ἕκαστα τὰς ἀρχάς, καὶ
[4, 1295]   διδασκαλείοις ἄρχεσθαι σύνηθες αὐτοῖς) οἱ  δὲ   καθ' ὑπερβολὴν ἐν ἐνδείᾳ τούτων
[4, 1298]   ὥσπερ καὶ πρότερον, ὀλιγαρχικόν· ὅταν  δὲ   καὶ αἱρῶνται αὐτοὶ αὑτοὺς οἱ
[4, 1294]   ἀριστοκρατουμένην πόλιν ἀλλὰ πονηροκρατουμένην, ὁμοίως  δὲ   καὶ ἀριστοκρατεῖσθαι τὴν μὴ εὐνομουμένην.
[4, 1290]   ὑπολαμβάνειν περὶ τῶν πολιτειῶν· ἀληθέστερον  δὲ   καὶ βέλτιον ὡς ἡμεῖς διείλομεν,
[4, 1300]   καὶ ἅπαντα αὐτοὶ κρίνουσιν. Παιδονόμος  δὲ   καὶ γυναικονόμος, καὶ εἴ τις
[4, 1290]   ἂν φαίη δημοκρατεῖσθαι τούτους· ὁμοίως  δὲ   καὶ εἰ πένητες ὀλίγοι μὲν
[4, 1294]   τῶν πενήτων οἱ παῖδεσσ, ὁμοίως  δὲ   καὶ ἐπὶ τῆς ἐχομένης ἡλικίας,
[4, 1297]   ἁρμόττει τῶν πολιτειῶν, εἴρηται. Πάλιν  δὲ   καὶ κοινῇ καὶ χωρὶς περὶ
[4, 1294]   δ' εὐπόροις οὐδεμίαν ζημίαν· κοινὸν  δὲ   καὶ μέσον τούτων ἀμφότερα ταῦτα,
[4, 1293]   μὲν πλείους ἔχωσιν οὐσίαν, ἐλάττω  δὲ   καὶ μὴ πολλὴν λίαν, τὸ
[4, 1293]   τὴν ὑπεροχὴν τοῦ πλήθους, κοινωνοῦσι  δὲ   καὶ πολιτεύονται διὰ τὸ δύνασθαι
[4, 1296]   καὶ μισθαρνούντων, τὴν τελευταίαν, ὁμοίως  δὲ   καὶ τὰς ἄλλας τὰς μεταξὺ
[4, 1294]   τρόπον δεῖ καθιστάναι πολιτείαν, ὁμοίως  δὲ   καὶ τὰς ὀνομαζομένας ἀριστοκρατίας, νῦν
[4, 1288]   ἀλλὰ καὶ τὴν δυνατήν, ὁμοίως  δὲ   καὶ τὴν ῥᾴω καὶ κοινοτέραν
[4, 1291]   βουλευομένους τε καὶ κρίνοντας· ἀντιποιοῦνται  δὲ   καὶ τῆς ἀρετῆς πάντες, καὶ
[4, 1299]   δὲ πρόβουλος ὀλιγαρχικόν. Καταλύεται  δὲ   καὶ τῆς βουλῆς δύναμις
[4, 1298]   δὲ μετὰ τοῦ πλήθους) συμφέρει  δὲ   καὶ τὸ αἱρετοὺς εἶναι τοὺς
[4, 1300]   τὰς δ' αἱρέσεἰ ὀλιγαρχικόν· ὀλιγαρχικώτερον  δὲ   καὶ τὸ ἐξ ἀμφοῖν. Τὸ
[4, 1296]   ταύτην ἀποδοῦναι τὴν τάξιν, ἤδη  δὲ   καὶ τοῖς ἐν ταῖς πόλεσιν
[4, 1298]   τινὰς περὶ πάντων ὀλιγαρχικόν. Ἔχει  δὲ   καὶ τοῦτο διαφορὰς πλείους. Ὅταν
[4, 1299]   ἀρχὰς εἰς μίαν ἀρχήν. Ἁρμόττει  δὲ   καὶ τοῦτο μὴ λεληθέναι, ποίων
[4, 1300]   τριῶν τὸ δικαστικὸν εἰπεῖν. Ληπτέον  δὲ   καὶ τούτων τοὺς τρόπους κατὰ
[4, 1289]   δὲ μέσους, καὶ τῶν εὐπόρων  δὲ   καὶ τῶν ἀπόρων τὸ μὲν
[4, 1296]   οἱ δ' ὀλιγαρχίαν ποιοῦσιν. Ἔτι  δὲ   καὶ τῶν ἐν ἡγεμονίᾳ γενομένων
[4, 1290]   κοιλίας καὶ τῶν αἰσθητηρίων, ἔτι  δὲ   καὶ τῶν κινητικῶν μορίων)
[4, 1299]   τὰς πολιτικὰς ἀρχὰς θετέονν· ἔτι  δὲ   καὶ χορηγοὶ καὶ κήρυκες δ'
[4, 1295]   ὑβρισταὶ καὶ μεγαλοπόνηροι μᾶλλον, οἱ  δὲ   κακοῦργοι καὶ μικροπόνηροι λίαν, τῶν
[4, 1293]   μίξις ὀλιγαρχίας καὶ δημοκρατίας. Εἰώθασι  δὲ   καλεῖν τὰς μὲν ἀποκλινούσας ὡς
[4, 1298]   ἴσους ἐκ τῶν μορίων, συμφέρει  δέ,   κἂν ὑπερβάλλωσι πολὺ κατὰ τὸ
[4, 1299]   ἐν ἀγορᾷ μὲν ἀγορανόμον, ἄλλον  δὲ   κατ' ἄλλον τόπον, πανταχοῦ
[4, 1289]   μὲν κατὰ γένος  δὲ   κατ' ἀρετήν, ~κἂν εἴ τι
[4, 1295]   καὶ τῶν μὲν φθονούντων τῶν  δὲ   καταφρονούντων· πλεῖστον ἀπέχει φιλίας
[4, 1300]   ~ἢ τὰς μὲν αἱρέσει τὰς  δὲ   κληρῷ, τὸ δὲ τινὰς ἐκ
[4, 1300]   καὶ τὰς μὲν αἱρέσει τὰς  δὲ   κλήρῳ) Τούτων δ' ἑκάστης ἔσονται
[4, 1300]   μὲν ἐκ πάντων αἱρέσει τὰ  δὲ   κληρῷ ὥστε δώδεκα οἱ τρόποι
[4, 1298]   δ' ἐνίων μὲν αἱρετοὶ ἐνίων  δὲ   κληρωτοί, καὶ κληρωτοὶ ἁπλῶς
[4, 1292]   τοσαῦτα καὶ δημοκρατίας· οὐ δεῖ  δὲ   λανθάνειν ὅτι πολλαχοῦ συμβέβηκεν ὥστε
[4, 1288]   πολλῆς χορηγίας ζητοῦσι μόνον, οἱ  δὲ   μᾶλλον κοινήν τινα λέγοντες, τὰς
[4, 1296]   συνέστηκε μερῶν πόλις, ἄλλῳ  δὲ   μέρει τὸ ποσόν, οἷον πλείους
[4, 1289]   εἶναι τοὺς δ' ἀπόρους τοὺς  δὲ   μέσους, καὶ τῶν εὐπόρων δὲ
[4, 1298]   δῆμος μετὰ τῶν γνωρίμων, οὗτοι  δὲ   μετὰ τοῦ πλήθους) συμφέρει δὲ
[4, 1294]   μὲν αἱρεῖσθαι τὸν δῆμον, τῆς  δὲ   μετέχειν (τοὺς μὲν γὰρ γέροντας
[4, 1295]   κρεῖττον, μάλιστα μὲν ἀμφοῖν, εἰ  δὲ   μή, θατέρου μέρους· προστιθέμενον γὰρ
[4, 1298]   δεῖ ποιεῖν τὸ πλῆθος, καταψηφιζόμενον  δὲ   μὴ κύριον, ἀλλ' ἐπαναγέσθω πάλιν
[4, 1292]   πολιτείας, τὰ μὲν τὰ  δὲ   μή. Ὅταν μὲν οὖν τὸ
[4, 1300]   δ' αἱρέσει τῶν ἀρχῶν· τὸ  δὲ   μὴ πάντας ἅμα μὲν καθιστάναι,
[4, 1298]   τοιαύτη διὰ τὸ μετριάζειν· ὅταν  δὲ   μὴ πάντες τοῦ βουλεύεσθαι μετέχωσιν
[4, 1296]   μὲν πολλὰ σφόδρα κέκτηνται οἱ  δὲ   μηθέν, δῆμος ἔσχατος γίγνεται
[4, 1289]   πόσα πολιτείας ἔστιν εἴδη. Νῦν  δὲ   μίαν δημοκρατίαν οἴονταί τινες εἶναι
[4, 1297]   τοῖς μὲν μεγάλην τοῖς  δὲ   μικράν, ὥσπερ ἐν τοῖς Χαρώνδου
[4, 1298]   ἂν διεξέλθῃ διὰ πάντων) συνιέναι  δὲ   μόνον περί τε νόμων θέσεως
[4, 1298]   τρόπος τὸ πάντας ἀθρόους, συνιέναι  δὲ   μόνον πρός τε τὰς ἀρχαιρεσίας
[4, 1290]   λέγεται τὰ μὲν βόρεια τὰ  δὲ   νότια, τὰ δ' ἄλλα τούτων
[4, 1290]   μὲν ζέφυρον τοῦ βορέου, τοῦ  δὲ   νότου τὸν εὖρον. Ὁμοίως δ'
[4, 1300]   ἐν ταῖς μεγάλαις πόλεσιν· τοῦ  δὲ   ξενικοῦ ἓν μὲν ξένοις πρὸς
[4, 1300]   μὲν ξένοις πρὸς ξένους, ἄλλο  δὲ   ξένοις πρὸς ἀστούς) ἔτι δὲ
[4, 1298]   ἰσότητα ζητεῖ δῆμος. Εἰσὶ  δὲ   οἱ τρόποι τοῦ πάντας πλείους,
[4, 1288]   ἂν σῴζοιτο πλεῖστον χρόνον· λέγω  δὲ   οἷον εἴ τινι πόλει συμβέβηκε
[4, 1289]   δημοκρατίαν, φαύλων δὲ ἀρίστην· ἡμεῖς  δὲ   ὅλως ταύτας ἐξημαρτημένας εἶναί φαμεν,
[4, 1294]   ὥσπερ σύμβολον λαμβάνοντας συνθετέον. Εἰσὶ  δὲ   ὅροι τρεῖς τῆς συνθέσεως καὶ
[4, 1300]   δὲ περὶ τοῦ δικαίου, τέταρτον  δὲ   ὅσα τοῖς φεύγουσι φόνου ἐπὶ
[4, 1292]   κτωμένῳ μετέχειν τῆς πολιτείας, ~ἄλλο  δέ,   ὅταν ἀπὸ τιμημάτων μακρῶν ὦσιν
[4, 1297]   μετέχοντας τοῦ πολιτεύματος. Καὶ εἰώθασι  δέ,   ὅταν πόλεμος ᾖ, ὀκνεῖν, ἂν
[4, 1298]   ὀλίγοι ἀποψηφισάμενοι μὲν κύριοι, καταψηφισάμενοι  δὲ   οὐ κύριοι, ἀλλ' ἐπανάγεται εἰς
[4, 1290]   ἔχειν πλείους στόματος διαφοράς, ὁμοίως  δὲ   οὐδ' ὤτων) ὥσθ' ὅταν ληφθῶσι
[4, 1299]   ποίαις ποῖοι πολιτείαις συμφέρουσιν. Ἔστι  δὲ   οὐδὲ τοῦτο διορίσαι ῥᾴδιον, ποίας
[4, 1292]   τὴν ἀγωγὴν πολιτεύεσθαι δημοτικῶς, ὁμοίως  δὲ   πάλιν παρ' ἄλλοις τὴν μὲν
[4, 1300]   δὲ τὰς μὲν τινὲς τὰς  δὲ   πάντες, καὶ τὰς μὲν ἐκ
[4, 1289]   εἶδος καὶ πάλιν ὀλιγαρχίας· τέλος  δέ,   πάντων τούτων ὅταν ποιησώμεθα συντόμως
[4, 1300]   δὲ ξένοις πρὸς ἀστούς) ἔτι  δὲ   παρὰ πάντα ταῦτα περὶ τῶν
[4, 1296]   βουλομένου μένειν τὴν πολιτείαν. Ἔστι  δὲ   πᾶσα πόλις ἔκ τε τοῦ
[4, 1299]   δὶς ἀλλ' ἅπαξ μόνον, ἔτι  δὲ   περὶ τὴν κατάστασιν τῶν ἀρχῶν,
[4, 1300]   καὶ ὅσα ὁμολογεῖται μέν, ἀμφισβητεῖται  δὲ   περὶ τοῦ δικαίου, τέταρτον δὲ
[4, 1293]   τοῖς κατ' ἀρχὴν εἴπομεν. Τελευταῖον  δὲ   περὶ τυραννίδος εὔλογόν ἐστι ποιήσασθαι
[4, 1297]   συντάξεως ἄχρηστον τὸ ὁπλιτικόν, αἱ  δὲ   περὶ τῶν τοιούτων ἐμπειρίαι καὶ
[4, 1291]   πόλει ταύτην τὴν λειτουργίαν. Λοιπὰ  δὲ   περὶ ὧν τυγχάνομεν διωρικότες ἀρτίως,
[4, 1297]   ἀπιστίαν τὴν πρὸς ἀλλήλους· πανταχοῦ  δὲ   πιστότατος διαιτητής, διαιτητὴς δ'
[4, 1290]   δι' ἣν αἰτίαν, εἴρηται· διότι  δὲ   πλείους τῶν εἰρημένων, καὶ τίνες
[4, 1290]   πολιτείας ὁτὲ δ' ἐλάττω ὁτὲ  δὲ   πλείω. Φανερὸν τοίνυν ὅτι πλείους
[4, 1291]   μάλιστα τῆς πολιτείας ὁμοίως. Ἐπεὶ  δὲ   πλείων δῆμος, κύριον δὲ
[4, 1293]   τῶν ἰδίων ἐπιμέλεια, τοὺς  δὲ   πλουσίους ἐμποδίζει, ὥστε πολλάκις οὐ
[4, 1294]   μὲν γὰρ ὅρος ἀρετή, ὀλιγαρχίας  δὲ   πλοῦτος, δήμου δ' ἐλευθερία) τὸ
[4, 1292]   ὡς ἕκαστος ἀλλὰ πάντες. Ὅμηρος  δὲ   ποίαν λέγει οὐκ ἀγαθὸν εἶναι
[4, 1296]   τοῦ ποιοῦ καὶ ποσοῦ. Λέγω  δὲ   ποιὸν μὲν ἐλευθερίαν πλοῦτον παιδείαν
[4, 1297]   τῶν στρατευομένων. Καὶ πρώτη  δὲ   πολιτεία ἐν τοῖς Ἕλλησιν ἐγένετο
[4, 1296]   ἑτέραν μᾶλλον εἶναι πολιτείαν. Τίς  δὲ   πολιτεία τίσι καὶ ποία συμφέρει
[4, 1298]   τοῦ Μιλησίου· καὶ ἐν ἄλλαις  δὲ   πολιτείαις βουλεύονται αἱ συναρχίαι συνιοῦσαι,
[4, 1298]   πολιτείας ἀριστοκρατικῆς ἐστι τούτων, τὰ  δὲ   πολιτείας αὐτῆς. Διῄρηται μὲν οὖν
[4, 1289]   βασιλείας ὀλιγαρχίαν δὲ ἀριστοκρατίας δημοκρατίαν  δὲ   πολιτείας, καὶ περὶ μὲν ἀριστοκρατίας
[4, 1297]   πολιτεία μειχθῇ, τοσούτῳ μονιμωτέρα. Διαμαρτάνουσι  δὲ   πολλοὶ καὶ τῶν τὰς ἀριστοκρατικὰς
[4, 1291]   τοὺς μὲν ὀλίγους εἶναι τοὺς  δὲ   πολλοὺς ταῦτα ἐναντία μέρη φαίνεται
[4, 1299]   ἐλάττονος, οἱ δ' ἐνιαυσίας, οἱ  δὲ   πολυχρονιωτέρας ποιοῦσι τὰς ἀρχάς) καὶ
[4, 1291]   πολεμικὸν τὸ δὲ χρηματιστικὸν τὸ  δὲ   πορθμευτικὸν τὸ δ' ἁλιευτικόν νπολλαχοῦ
[4, 1297]   τροφήν, ἄποροι δὲ ὦσιν· ἐὰν  δὲ   πορίζῃ τις τροφήν, βούλονται πολεμεῖν.
[4, 1300]   ἐκ τινῶν· περὶ ὧν  δέ,   πόσα εἴδη δικαστηρίων· τὸ δὲ
[4, 1299]   γυναικῶν· καὶ κατὰ τὰς πολιτείας  δέ,   πότερον διαφέρει καθ' ἑκάστην καὶ
[4, 1299]   μὲν γὰρ βουλευτὴς δημοτικόν,  δὲ   πρόβουλος ὀλιγαρχικόν. Καταλύεται δὲ καὶ
[4, 1299]   τὸν ἀριθμὸν ὦσιν, ὀλιγαρχικόν· τοὺς  δὲ   προβούλους ὀλίγους ἀναγκαῖον εἶναι τὸ
[4, 1291]   σκυτέων τε καὶ γεωργῶν. Τὸ  δὲ   προπολεμοῦν οὐ πρότερον ἀποδίδωσι μέρος
[4, 1299]   ποῖαι ἀναγκαῖαι μὲν οὔ, χρήσιμοι  δὲ   πρὸς σπουδαίαν πολιτείαν, μᾶλλον ἄν
[4, 1293]   πρὸς τὴν δημοκρατίαν πολιτείας, τὰς  δὲ   πρὸς τὴν ὀλιγαρχίαν μᾶλλον ἀριστοκρατίας
[4, 1289]   ὀλιγαρχίαι παρὰ τούτοις ἦσαν· ἐχρῶντο  δὲ   πρὸς τοὺς πολέμους ἵπποις πρὸς
[4, 1291]   καὶ σκυτοτόμον καὶ οἰκοδόμον· πάλιν  δὲ   προστίθησιν, ὡς οὐκ αὐτάρκων τούτων,
[4, 1289]   κρίσεως ἀφείσθω τὰ νῦν· ἡμῖν  δὲ   πρῶτον μὲν διαιρετέον πόσαι διαφοραὶ
[4, 1300]   δέ, πόσα εἴδη δικαστηρίων· τὸ  δὲ   πῶς, πότερον κλήρῳ αἱρέσει.
[4, 1300]   δῆμος χρηματίζει περὶ πάντων. ~Τοῦτο  δὲ   συμβαίνειν εἴωθεν ὅταν εὐπορία τις
[4, 1293]   ἀπόρους, λαμβάνοντας μισθόν. Καὶ μάλιστα  δὲ   σχολάζει τὸ τοιοῦτον πλῆθος· οὐ
[4, 1292]   γὰρ ἐργαζόμενοι ζῆν, οὐ δύνανται  δὲ   σχολάζειν, ὥστε τὸν νόμον ἐπιστήσαντες
[4, 1301]   τρόποι ἀντίστροφοι τοῖς εἰρημένοις· ἔτι  δὲ   τὰ αὐτὰ συνδυαζόμενα, λέγω δ'
[4, 1300]   οὕτως τὰ δὲ ἐκείνως, λέγω  δὲ   τὰ μὲν ἐκ πάντων αἱρέσει
[4, 1301]   εἶναι τὰ δικαστήρια, εἴρηται· τούτων  δὲ   τὰ μὲν πρῶτα δημοτικά, ὅσα
[4, 1300]   τὸ ἐν Φρεαττοῖ δικαστήριον· συμβαίνει  δὲ   τὰ τοιαῦτα ἐν τῷ παντὶ
[4, 1299]   ὀλιγαρχίαις ἐκ τῶν πλουσίων, ἐν  δὲ   ταῖς δημοκρατίαις ἐκ τῶν ἐλευθέρων,
[4, 1297]   ὀλιγαρχικὰ σοφίσματα τῆς νομοθεσίας· ἐν  δὲ   ταῖς δημοκρατίαις πρὸς ταῦτ' ἀντισοφίζονται.
[4, 1294]   δ' ἀπόροις οὐδένα μισθόν, ἐν  δὲ   ταῖς δημοκρατίαις τοῖς μὲν ἀπόροις
[4, 1299]   ἐπιμελείας μονοπραγματούσης πολυπραγματούσης) ~ἐν  δὲ   ταῖς μικραῖς ἀνάγκη συνάγειν εἰς
[4, 1296]   ὅτι πολὺ τὸ μέσον· ἐν  δὲ   ταῖς μικραῖς ῥᾴδιόν τε διαλαβεῖν
[4, 1299]   ταῖς ἀριστοκρατίαις ἐκ πεπαιδευμένων, ἐν  δὲ   ταῖς ὀλιγαρχίαις ἐκ τῶν πλουσίων,
[4, 1298]   ἀποκληροῦν τοὺς πλείους· ἐν  δὲ   ταῖς ὀλιγαρχίαις προσαιρεῖσθαί τινας
[4, 1298]   βουλεύονται αἱ συναρχίαι συνιοῦσαι, εἰς  δὲ   τὰς ἀρχὰς βαδίζουσι πάντες κατὰ
[4, 1297]   μόνοις μείζω πολλῷ, περὶ  δὲ   τὰς ἀρχὰς τὸ τοῖς μὲν
[4, 1300]   καὶ τὸ ἐξ ἀμφοῖν. Τὸ  δὲ   τὰς μὲν ἐκ πάντων τὰς
[4, 1300]   κλήρῳ (πάλιν ταῦτα συνδυαζόμενα, λέγω  δὲ   τὰς μὲν τινὲς τὰς δὲ
[4, 1289]   πολιτείας, βασιλείαν ἀριστοκρατίαν πολιτείαν, τρεῖς  δὲ   τὰς τούτων παρεκβάσεις, τυραννίδα μὲν
[4, 1300]   ἐπὶ τοσοῦτον εἰρήσθω νῦν, περὶ  δὲ   τὰς τῶν ἀρχῶν καταστάσεις πειρατέον
[4, 1288]   ἀλλά τινα φαυλοτέραν) Παρὰ πάντα  δὲ   ταῦτα τὴν μάλιστα πάσαις ταῖς
[4, 1289]   πόσαι, καὶ συντίθενται ποσαχῶς. Μετὰ  δὲ   ταῦτα τῆς αὐτῆς φρονήσεως ταύτης
[4, 1289]   δ' αὕτη μᾶλλον ἐκείνης) μετὰ  δὲ   ταῦτα τίνα τρόπον δεῖ καθιστάναι
[4, 1293]   τεττάρων πολιτειῶν εἶδος ἕν (λέγουσι  δὲ   τέτταρας μοναρχίαν ὀλιγαρχίαν δημοκρατίαν, τέταρτον
[4, 1295]   τὸν κατ' ἀρετὴν ἀνεμπόδιστον, μεσότητα  δὲ   τὴν ἀρετήν, τὸν μέσον ἀναγκαῖον
[4, 1296]   βελτίω τὴν ἐγγύτατα ταύτης, χείρω  δὲ   τὴν ἀφεστηκυῖαν τοῦ μέσου πλεῖον,
[4, 1289]   ταύτης πολὺ τῆς πολιτείας) μετριωτάτην  δὲ   τὴν δημοκρατίαν. Ἤδη μὲν οὖν
[4, 1293]   τέτταρας μοναρχίαν ὀλιγαρχίαν δημοκρατίαν, τέταρτον  δὲ   τὴν καλουμένην ἀριστοκρατίαν) πέμπτη δ'
[4, 1293]   ἥκιστα ταύτην εἶναι πολιτείαν, ἡμῖν  δὲ   τὴν μέθοδον εἶναι περὶ πολιτείας.
[4, 1289]   οὖσαν πλεῖστον ἀπέχειν πολιτείας, δεύτερον  δὲ   τὴν ὀλιγαρχίαν (ἡ γὰρ ἀριστοκρατία
[4, 1297]   γίγνεται τῶν ἑτέρων μόνον. ~Δεῖ  δὲ   τὴν πολιτείαν εἶναι μὲν ἐκ
[4, 1296]   ἐλευθερίαν πλοῦτον παιδείαν εὐγένειαν, ποσὸν  δὲ   τὴν τοῦ πλήθους ὑπεροχήν. Ἐνδέχεται
[4, 1290]   τῆς εὖ κεκραμένης ἁρμονίασσ τὰς  δὲ   τῆς ἀρίστης πολιτείας, ὀλιγαρχικὰς μὲν
[4, 1294]   αἱρετὰς ποιεῖν τὰς ἀρχάς, ἐκ  δὲ   τῆς δημοκρατίας τὸ μὴ ἀπὸ
[4, 1293]   ταύτας τὰς ἀνάγκας ἐστίν, τάδε  δὲ   τῆς ὀλιγαρχίας· ὅταν μὲν πλείους
[4, 1289]   κατ' ἀρετὴν συνεστάναι κεχορηγημένην) ἔτι  δὲ   τί διαφέρουσιν ἀλλήλων ἀριστοκρατία καὶ
[4, 1298]   γίνεσθαι τὴν αἵρεσιν αὐτῶν, τρίτον  δέ   τί τὸ δικάζον. Κύριον δ'
[4, 1290]   καὶ μαλακὰς δημοτικάς. Οὐ δεῖ  δὲ   τιθέναι δημοκρατίαν, καθάπερ εἰώθασί τινες
[4, 1297]   τὰ ὅπλα ἐχόντων μόνον· τοῦ  δὲ   τιμήματος τὸ πλῆθος ἁπλῶς μὲν
[4, 1299]   ἀμφισβητούντων περὶ τοῦ ὀνόματοσσ, ἔχει  δέ   τιν' ἄλλην διανοητικὴν πραγματείαν. Ποῖαι
[4, 1300]   δεύτερον δὲ ἐκ τίνων, λοιπὸν  δὲ   τίνα τρόπον. Ἑκάστου δὲ τῶν
[4, 1300]   αἱρέσει τὰς δὲ κληρῷ, τὸ  δὲ   τινὰς ἐκ τινῶν ὀλιγαρχικὸν καὶ
[4, 1300]   τινὰς ἐκ τινῶν ἀμφοῖν. Τὸ  δὲ   τινὰς ἐξ ἁπάντων τό τε
[4, 1298]   οἱ τρόποι δημοκρατικοὶ πάντες, τὸ  δὲ   τινὰς περὶ πάντων ὀλιγαρχικόν. Ἔχει
[4, 1295]   τοῦτον, οὓς ἐκάλουν αἰσυμνήτας) ἔχουσι  δέ   τινας πρὸς ἀλλήλας αὗται διαφοράς,
[4, 1297]   καὶ τῶν ἄλλων ὁμοίωσσ, ἔτι  δὲ   τίνες αἱ διαφοραὶ καὶ διὰ
[4, 1298]   εἶναι τὴν τάξιν ταύτην. Ὅταν  δὲ   τινῶν τινές, οἷον πολέμου μὲν
[4, 1300]   κατὰ τὰς πολιτείας οὕτως· τίνα  δὲ   τίσι συμφέρει καὶ πῶς δεῖ
[4, 1298]   τινὰς μὲν αὐτῶν πᾶσι τινὰς  δὲ   τισίν. Τὸ μὲν οὖν πάντας
[4, 1291]   τὸ περὶ τὰς τέχνας, ἄλλο  δὲ   τὸ ἀγοραῖον τὸ περὶ ὠνὴν
[4, 1294]   τὸ μὴ ἀπὸ τιμήματος, ὀλιγαρχικὸν  δὲ   τὸ ἀπὸ τιμήματος· ἀριστοκρατικὸν τοίνυν
[4, 1291]   λειτουργοῦν, καλοῦμεν εὐπόρους. Ὄγδοον  δὲ   τὸ δημιουργικὸν καὶ τὸ περὶ
[4, 1291]   δὲ πλείων δῆμος, κύριον  δὲ   τὸ δόξαν τοῖς πλείοσιν, ἀνάγκη
[4, 1292]   νόμους μὴ δημοτικὴν εἶναι, διὰ  δὲ   τὸ ἔθος καὶ τὴν ἀγωγὴν
[4, 1291]   ἐμπορίας καὶ καπηλείας διατρῖβον) τέταρτον  δὲ   τὸ θητικόν, πέμπτον δὲ γένος
[4, 1291]   πλῆθος, οἱ καλούμενοι γεωργοί, ~δεύτερον  δὲ   τὸ καλούμενον βάναυσον (ἔστι δὲ
[4, 1294]   πείθεσθαι τοῖς κειμένοις νόμοις, ἑτέραν  δὲ   τὸ καλῶς κεῖσθαι τοὺς νόμους
[4, 1296]   τὴν τοῦ πλήθους ὑπεροχήν. Ἐνδέχεται  δὲ   τὸ μὲν ποιὸν ὑπάρχειν ἑτέρῳ
[4, 1297]   ζημίαν φεύγωσι τὸ ἀπογράφεσθαι, διὰ  δὲ   τὸ μὴ ἀπογράφεσθαι μὴ δικάζωσι
[4, 1293]   εἰς τὸ πολίτευμα βαδίζοντας, διὰ  δὲ   τὸ μήπω οὕτως ἰσχυροὶ εἶναι
[4, 1298]   βουλευόμενον περὶ τῶν κοινῶν, ~δεύτερον  δὲ   τὸ περὶ τὰς ἀρχάς, τοῦτο
[4, 1291]   ἓν μὲν οἱ γεωργοί, ἕτερον  δὲ   τὸ περὶ τὰς τέχνας, ἄλλο
[4, 1291]   ὠνὴν καὶ πρᾶσιν διατρῖβον, ἄλλο  δὲ   τὸ περὶ τὴν θάλατταν, καὶ
[4, 1296]   πρὸς ὑπόθεσιν κρίνῃ τις. Λέγω  δὲ   τὸ πρὸς ὑπόθεσιν, ὅτι πολλάκις,
[4, 1291]   ἐστι μόριον τῆς πόλεως. Ἕβδομον  δὲ   τὸ ταῖς οὐσίαις λειτουργοῦν,
[4, 1293]   οἱ τὸ πρότερον, πλείω  δέ,   τὸ τῆς δευτέρας ὀλιγαρχίας γίνεται
[4, 1294]   οὗτος τοῦ συνδυασμοῦ τρόπος, ἕτερος  δὲ   τὸ τὸ μέσον λαμβάνειν ὧν
[4, 1296]   πλῆθος, τὴν πρώτην δημοκρατίαν, ἐὰν  δὲ   τὸ τῶν βαναύσων καὶ μισθαρνούντων,
[4, 1296]   ἄλλας τὰς μεταξὺ τούτων· ὅπου  δὲ   τὸ τῶν εὐπόρων καὶ γνωρίμων
[4, 1296]   προσάγεσθαι τοῖς νόμοις τούτους. Ὅπου  δὲ   τὸ τῶν μέσων ὑπερτείνει πλῆθος
[4, 1289]   τινα ἄλλην ἐπαινοῦσι. ~Χρὴ  δὲ   τοιαύτην εἰσηγεῖσθαι τάξιν ἧς ῥᾳδίως
[4, 1298]   εἶναι δοκούσῃ δημοκρατίᾳ νῦν νλέγω  δὲ   τοιαύτην ἐν κύριος
[4, 1300]   διαιρείσθω πόσα εἴδη δικαστηρίων. Ἔστι  δὲ   τὸν ἀριθμὸν ὀκτώ, ἓν μὲν
[4, 1293]   τὰς ἀρχὰς ἔχειν, κατὰ νόμον  δὲ   τὸν κελεύοντα τῶν τελευτώντων διαδέχεσθαι
[4, 1292]   τοὺς πολίτας ὅσοι ἀνυπεύθυνοι, ἄρχειν  δὲ   τὸν νόμον· ἕτερον δὲ εἶδος
[4, 1292]   ἐὰν μόνον πολίτης, ἄρχειν  δὲ   τὸν νόμον· ἕτερον δὲ εἶδος
[4, 1290]   κινεῖται μορίοις ἕκαστον αὐτῶν) εἰ  δὲ   τοσαῦτα εἴη μόνον, τούτων δ'
[4, 1292]   δῆμον πάντων εἶναι κύριον, τῆς  δὲ   τοῦ δήμου δόξης τούτους· πείθεται
[4, 1298]   τοὺς ἄρχοντας. Καὶ τὸ ἀντικείμενον  δὲ   τοῦ ἐν ταῖς πολιτείαις γιγνομένου
[4, 1298]   συμβουλῆς μὲν μεταδιδόναι πᾶσι, βουλεύεσθαι  δὲ   τοὺς ἄρχοντας. Καὶ τὸ ἀντικείμενον
[4, 1291]   καὶ γεωργοῦντας καὶ τεχνίτας, ἔτι  δὲ   τοὺς βουλευομένους τε καὶ κρίνοντας·
[4, 1289]   καὶ μίαν ὀλιγαρχίαν· οὐκ ἔστι  δὲ   τοῦτ' ἀληθές. Ὥστε δεῖ τὰς
[4, 1292]   ἀλλὰ μὴ νόμος· συμβαίνει  δὲ   τοῦτο διὰ τοὺς δημαγωγούς. Ἐν
[4, 1291]   πλείω καὶ ὀλιγαρχίας, λέγωμεν. Φανερὸν  δὲ   τοῦτο καὶ ἐκ τῶν εἰρημένων.
[4, 1288]   ταύτην ἐστὶ τὴν δύναμιν. Ὁμοίως  δὲ   τοῦτο καὶ περὶ ἰατρικὴν καὶ
[4, 1294]   διὰ τὸ μεμεῖχθαι καλῶς· πέπονθε  δὲ   τοῦτο καὶ τὸ μέσον, ἐμφαίνεται
[4, 1292]   τοῖς ἔθεσιν ὀλιγαρχεῖσθαι μᾶλλον. Συμβαίνει  δὲ   τοῦτο μάλιστα μετὰ τὰς μεταβολὰς
[4, 1291]   δὲ τὸ καλούμενον βάναυσον (ἔστι  δὲ   τοῦτο τὸ περὶ τὰς τέχνας
[4, 1296]   δῆμος γίγνεται ὀλιγαρχία. Πρὸς  δὲ   τούτοις διὰ τὸ στάσεις γίγνεσθαι
[4, 1295]   ἀμφότερα βλαβερὰ ταῖς πόλεσιν. Πρὸς  δὲ   τούτοις οἱ μὲν ἐν ὑπεροχαῖς
[4, 1290]   οἷον στόμα καὶ κοιλίαν, πρὸς  δὲ   τούτοις, οἷς κινεῖται μορίοις ἕκαστον
[4, 1297]   διὰ τίνα αἰτίαν συμβαίνει, πρὸς  δὲ   τούτοις τίς ἀρίστη τῶν πολιτειῶν
[4, 1291]   τὸ μετέχον δικαιοσύνης δικαστικῆς, πρὸς  δὲ   τούτοις τὸ βουλευόμενον, ὅπερ ἐστὶ
[4, 1291]   πορθμευτικὸν δ' ἐν Τενέδῳῳ, πρὸς  δὲ   τούτοις τὸ χερνητικὸν καὶ τὸ
[4, 1291]   τῶν ἀναγκαιοτάτων πόλιν συγκεῖσθαι, λέγει  δὲ   τούτους ὑφάντην καὶ γεωργὸν καὶ
[4, 1299]   τοῦτον διωρίσθω τὸν τρόπον. Ἐχομένη  δὲ   τούτων ἐστὶν περὶ τὰς
[4, 1291]   ἀρχὰς ἀπὸ τιμημάτων εἴναι, βραχέων  δὲ   τούτων ὄντων· δεῖ δὲ τῷ
[4, 1294]   κἀγαθῶν δοκοῦσι κατέχειν χώρανν· ἐπεὶ  δὲ   τρία ἐστὶ τὰ ἀμφισβητοῦντα τῆς
[4, 1301]   ἐκ τινῶν περὶ πάντων, τὰ  δὲ   τρίτα ἀριστοκρατικὰ καὶ πολιτικά, ὅσα
[4, 1288]   τὸν ὡς ἀληθῶς πολιτικόν) ἔτι  δὲ   τρίτην τὴν ἐξ ὑποθέσεως (δεῖ
[4, 1295]   οἱ δὲ ἄποροι σφόδρα, οἱ  δὲ   τρίτοι οἱ μέσοι τούτων. Ἐπεὶ
[4, 1294]   πόρρω αὗται ἀλλήλων, φανερόν. Τίνα  δὲ   τρόπον γίνεται παρὰ δημοκρατίαν καὶ
[4, 1297]   δικάζωσι μηδ' ἐκκλησιάζωσιν. Τὸν αὐτὸν  δὲ   τρόπον καὶ περὶ τοῦ ὅπλα
[4, 1298]   ἀκουσομένους ὑπὸ τῶν ἀρχόντων· ἄλλος  δὲ   τρόπος τὸ πάντας ἀθρόους, συνιέναι
[4, 1298]   ἄρχειν ἀναγκαῖον τοὺς ἐπισταμένους· τέταρτος  δὲ   τρόπος τὸ πάντας περὶ πάντων
[4, 1298]   ἐξ ἁπάντων κληρωτάς· ἄλλος  δὲ   τρόπος τὸ περὶ τὰς ἀρχὰς
[4, 1295]   ὀνομαζομένας ἀριστοκρατίας, νῦν εἴρηται. ~(Περὶ  δὲ   τυραννίδος ἦν ἡμῖν λοιπὸν εἰπεῖν,
[4, 1291]   βραχέων δὲ τούτων ὄντων· δεῖ  δὲ   τῷ κτωμένῳ ἐξουσίαν εἶναι μετέχειν
[4, 1292]   μὴ μετέχειν, πλείους ὄντας, ἐξεῖναι  δὲ   τῷ κτωμένῳ μετέχειν τῆς πολιτείας,
[4, 1290]   πένητες ὀλίγοι μὲν εἶεν, κρείττους  δὲ   τῶν εὐπόρων πλειόνων ὄντων, οὐδεὶς
[4, 1296]   ἐξ ὀλιγαρχίας γίγνεται τυραννίς, ἐκ  δὲ   τῶν μέσων καὶ τῶν σύνεγγυς
[4, 1297]   ἱππεῦσιν εἶναι τὴν ἰσχύν) αὐξανομένων  δὲ   τῶν πόλεων καὶ τῶν ἐν
[4, 1300]   φονικῶν καὶ τῶν ξενικῶν, περὶ  δὲ   τῶν πολιτικῶν λέγωμεν, περὶ ὧν
[4, 1291]   ἄνευ πόλιν ἀδύνατον οἰκεῖσθαι· τούτων  δὲ   τῶν τεχνῶν τὰς μὲν ἐξ
[4, 1294]   τῶν ἀπόρων, πολιτείαν λεκτέον, τὴν  δὲ   τῶν τριῶν ἀριστοκρατίαν μάλιστα τῶν
[4, 1300]   τὴν ἀγορὰν συμβολαίων κυρίας. Λοιπὸν  δὲ   τῶν τριῶν τὸ δικαστικὸν εἰπεῖν.
[4, 1300]   λοιπὸν δὲ τίνα τρόπον. Ἑκάστου  δὲ   τῶν τριῶν τούτων διαφοραὶ τρεῖς
[4, 1297]   τῷ διαφέρειν ἕκαστον τούτων. Ἔστι  δὲ   τῶν τριῶν τούτων ἓν μὲν
[4, 1300]   πάντας εἰλῆφθαι τοὺς τρόπους. Ἔστι  δὲ   τῶν τριῶν τούτων ἓν μὲν
[4, 1289]   οὐ καλῶς ἔχειν λέγειν, ἧττον  δὲ   φαύλην. Ἀλλὰ περὶ μὲν τῆς
[4, 1290]   συντάγματα τὰ μὲν Δώρια τὰ  δὲ   Φρύγια καλοῦσιν. Μάλιστα μὲν οὖν
[4, 1296]   τὴν μὲν εἶναι βελτίω τὴν  δὲ   χείρω, διωρισμένης τῆς ἀρίστης οὐ
[4, 1291]   τούτου τὸ μὲν πολεμικὸν τὸ  δὲ   χρηματιστικὸν τὸ δὲ πορθμευτικὸν τὸ
[4, 1297]   ἂν μὴ λαμβάνωσι τροφήν, ἄποροι  δὲ   ὦσιν· ἐὰν δὲ πορίζῃ τις
[4, 1289]   ἀριστοκρατία καὶ βασιλεία, καὶ πότε  δεῖ   βασιλείαν νομίζειν, διώρισται πρότερον, λοιπὸν
[4, 1288]   δὲ τρίτην τὴν ἐξ ὑποθέσεως  (δεῖ   γὰρ καὶ τὴν δοθεῖσαν δύνασθαι
[4, 1296]   πρῶτον περὶ πασῶν καθόλου ταὐτόν·  δεῖ   γὰρ κρεῖττον εἶναι τὸ βουλόμενον
[4, 1292]   νόμοι ἄρχουσιν, οὐκ ἔστι πολιτεία.  Δεῖ   γὰρ τὸν μὲν νόμον ἄρχειν
[4, 1299]   κατάστασιν τῶν ἀρχῶν, ἐκ τίνων  δεῖ   γίνεσθαι καὶ ὑπὸ τίνων καὶ
[4, 1291]   τοῖς ἀμφισβητοῦσιν. Εἴπερ οὖν ταῦτα  δεῖ   γινέσθαι ταῖς πόλεσι, καὶ καλῶς
[4, 1300]   δὲ τίσι συμφέρει καὶ πῶς  δεῖ   γίνεσθαι