HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, La Politique, livre I

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ω  =  22 formes différentes pour 105 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Pages
[1, 1255]   νόμος ὁμολογία τίς ἐστιν ἐν     τὰ κατὰ πόλεμον κρατούμενα τῶν
[1, 1254]   κατὰ ψυχὴν ἄνθρωπον θεωρητέον, ἐν     τοῦτο δῆλον. ~(Τῶν γὰρ μοχθηρῶν
[1, 1253]   γυναῖκά τε βοῦν τ' ἀροτῆρα  Ωδ   γὰρ βοῦς ἀντ' οἰκέτου
[1, 1260]   οὐδ' ἀνδρεία καὶ δικαιοσύνη, καθάπερ  ᾤετο   Σωκράτης, ἀλλ' μὲν ἀρχικὴ
[1, 1253]   γάρ· καὶ οὕτω τὸ ἀρχαῖον  ᾤκουν.   Καὶ τοὺς θεοὺς δὲ διὰ
[1, 1254]   ὃς ἂν κτῆμα ἄνθρωπος  ὤν,   κτῆμα δὲ ὄργανον πρακτικὸν καὶ
[1, 1254]   αὑτοῦ φύσει ἀλλ' ἄλλου ἄνθρωπος  ὤν,   οὗτος φύσει δοῦλός ἐστιν, ἄλλου
[1, 1260]   πῶς ἀρχθήσεται καλῶς; ~(Ἀκόλαστος γὰρ  ὢν   καὶ δειλὸς οὐδὲν ποιήσει τῶν
[1, 1253]   πολέμου ἐπιθυμητής, ἅτε περ ἄζυξ  ὢν   ὥσπερ ἐν πεττοῖς. Διότι δὲ
[1, 1257]   γενομένης τῆς βοηθείας τῷ εἰσάγεσθαι  ὧν   ἐνδεεῖς ἦσαν καὶ ἐκπέμπειν ὧν
[1, 1259]   καὶ τὰ λεγόμενα σποράδην, δι'  ὧν   ἐπιτετυχήκασιν ἔνιοι χρηματιζόμενοι, δεῖ συλλέγειν.
[1, 1257]   ὧν ἐνδεεῖς ἦσαν καὶ ἐκπέμπειν  ὧν   ἐπλεόναζον, ἐξ ἀνάγκης τοῦ
[1, 1257]   πορίζειν αὐτὴν ὅπως ὑπάρχῃ  ὧν   ἔστι θησαυρισμὸς χρημάτων πρὸς ζωὴν
[1, 1260]   μὲν ἄρχον τὸ δ' ἀρχόμενον,  ὧν   ἑτέραν φαμὲν εἶναι ἀρετήν, οἷον
[1, 1257]   κεχωρισμένοι πολλῶν πάλιν καὶ ἑτέρων,  ὧν   κατὰ τὰς δεήσεις ἀναγκαῖον ποιεῖσθαι
[1, 1254]   κρίσις. ~(Ἐπεὶ δὲ φανερὸν ἐξ  ὧν   μορίων πόλις συνέστηκεν, ἀναγκαῖον
[1, 1254]   οἰκιῶν. Οἰκονομίας δὲ μέρη ἐξ  ὧν   πάλιν οἰκία συνέστηκεν· οἰκία δὲ
[1, 1252]   παντός) οὕτω καὶ πόλιν ἐξ  ὧν   σύγκειται σκοποῦντες ὀψόμεθα καὶ περὶ
[1, 1256]   ἔν τισι διώρισται τὸ τοιοῦτον,  ὧν   συμφέρει τῷ μὲν τὸ δουλεύειν
[1, 1254]   συνέστηκεν ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος,  ὧν   τὸ μὲν ἄρχον ἐστὶ φύσει
[1, 1259]   ἀπορῶσι χρημάτων· μονοπωλίαν γὰρ τῶν  ὠνίων   ποιοῦσιν. Ἐν Σικελίᾳ δέ τις
[1, 1254]   τεκνοποιητική (καὶ γὰρ αὕτη οὐκ  ὠνόμασται   ἰδίῳ ὀνόματι) Ἔστωσαν δὴ αὗται
[1, 1257]   γεννηθέν, οἷον ὅσα σκωληκοτοκεῖ  ᾠοτοκεῖ·   ὅσα δὲ ζῳοτοκεῖ, τοῖς γεννωμένοις
[1, 1254]   εὖ ζῆν) ὥσπερ δὲ ταῖς  ὡρισμέναις   τέχναις ἀναγκαῖον ἂν εἴη ὑπάρχειν
[1, 1253]   τοιαύτη) πάντα δὲ τῷ ἔργῳ  ὥρισται   καὶ τῇ δυνάμει, ὥστε μηκέτι
[1, 1257]   δὲ καὶ περὶ τοὺς ἄλλους·  ὡς   ἂν χρεία συναναγκάζῃ, τοῦτον
[1, 1259]   γὰρ αὐτῷ διὰ τὴν πενίαν  ὡς   ἀνωφελοῦς τῆς φιλοσοφίας οὔσης, κατανοήσαντά
[1, 1259]   τῶν σιδηρείων, μετὰ δὲ ταῦτα  ὡς   ἀφίκοντο ἐκ τῶν ἐμπορίων οἱ
[1, 1258]   ἄλλο τι) ἐκ δὲ τούτων,  ὡς   δεῖ ταῦτα διαθεῖναι προσήκει τὸν
[1, 1255]   νόμοις ὥσπερ ῥήτορα γράφονται παρανόμων,  ὡς   δεινὸν εἰ τοῦ βιάσασθαι δυναμένου
[1, 1255]   ψυχάς· ἐπεὶ τοῦτό γε φανερόν,  ὡς   εἰ τοσοῦτον γένοιντο διάφοροι τὸ
[1, 1259]   γὰρ γυναικὸς ἄρχει καὶ τέκνων,  ὡς   ἐλευθέρων μὲν ἀμφοῖν, οὐ τὸν
[1, 1253]   πάσης ἔχουσα πέρας τῆς αὐταρκείας  ὡς   ἔπος εἰπεῖν, γινομένη μὲν τοῦ
[1, 1256]   ὑπηρετική, καὶ εἰ ὑπηρετική, πότερον  ὡς   κερκιδοποιικὴ τῇ ὑφαντικῇ
[1, 1256]   κερκιδοποιικὴ τῇ ὑφαντικῇ  ὡς   χαλκουργικὴ τῇ ἀνδριαντοποιίᾳ (οὐ
[1, 1257]   εἶναι πλούτου καὶ κτήσεως· ~(Ἣν  ὡς   μίαν καὶ τὴν αὐτὴν τῇ
[1, 1255]   δεσπόζειν. Ὅλως δ' ἀντεχόμενοί τινες,  ὡς   οἴονται, δικαίου τινός ςὁ γὰρ
[1, 1255]   τοὺς δὲ βαρβάρους οἴκοι μόνον,  ὡς   ὄν τι τὸ μὲν ἁπλῶς
[1, 1255]   ἔχουσιν οὔτε πιθανὸν ἅτεροι λόγοι,  ὡς   οὐ δεῖ τὸ βέλτιον κατ'
[1, 1258]   ὡς τοῦ οἰκονόμου, ἔστι δ'  ὡς   οὔ, ἀλλὰ τῆς ὑπηρετικῆς· μάλιστα
[1, 1258]   περὶ ὑγιείας ἰδεῖν, ἔστι δ'  ὡς   οὔ, ἀλλὰ τοῦ ἰατροῦ, οὕτω
[1, 1252]   ἔτι πλειόνων, πολιτικὸν βασιλικόν,  ὡς   οὐδὲν διαφέρουσαν μεγάλην οἰκίαν
[1, 1252]   χάριν πάντα πράττουσι πάντες) δῆλον  ὡς   πᾶσαι μὲν ἀγαθοῦ τινος στοχάζονται,
[1, 1259]   γε ἔτι μένειν ἐν Συρακούσαις,  ὡς   πόρους εὑρίσκοντα τοῖς αὑτοῦ πράγμασιν
[1, 1253]   βαρβάρων δ' Ἕλληνας ἄρχειν εἰκός,  ὡς   ταὐτὸ φύσει βάρβαρον καὶ δοῦλον
[1, 1261]   λοιπῶν ἐν ἄλλοις λεκτέον, ἀφέντες  ὡς   τέλος ἔχοντας τοὺς νῦν λόγους,
[1, 1258]   περὶ τῶν χρημάτων ἔστι μὲν  ὡς   τοῦ οἰκονόμου, ἔστι δ' ὡς
[1, 1258]   ἀναγκαίων. Ἐπεὶ δὲ ἔστι μὲν  ὡς   τοῦ οἰκονόμου καὶ τοῦ ἄρχοντος
[1, 1258]   Οἱ δὲ πάσας ποιοῦσι χρηματιστικάς,  ὡς   τοῦτο τέλος ὄν, πρὸς δὲ
[1, 1253]   ζῴου μᾶλλον, δῆλον. Οὐθὲν γάρ,  ὡς   φαμέν, μάτην φύσις ποιεῖ·
[1, 1257]   ὅσοι πεφυκότες ἄρχεσθαι μὴ θέλουσιν,  ὡς   φύσει δίκαιον τοῦτον ὄντα τὸν
[1, 1255]   ἀνθρώπῳ καὶ τοῖς ἄλλοις ζῴοις  ὡσαύτως·   τὰ μὲν γὰρ ἥμερα τῶν
[1, 1256]   χαλκουργικὴ τῇ ἀνδριαντοποιίᾳ (οὐ γὰρ  ὡσαύτως   ὑπηρετοῦσιν, ἀλλ' μὲν ὄργανα
[1, 1257]   συνεκτίκτει τῶν ζῴων τοσαύτην τροφὴν  ὥσθ'   ἱκανὴν εἶναι μέχρις οὗ ἂν
[1, 1253]   φαμὲν τὴν φύσιν εἶναι ἑκάστου,  ὥσπερ   ἀνθρώπου ἵππου οἰκίας. Ἔτι τὸ
[1, 1258]   περὶ τὴν τροφήν, οὐχ  ὥσπερ   αὕτη ἄπειρος ἀλλ' ἔχουσα ὅρον.
[1, 1252]   ἐπισκοποῦσι κατὰ τὴν ὑφηγημένην μέθοδον.  Ὥσπερ   γὰρ ἐν τοῖς ἄλλοις τὸ
[1, 1258]   ἀπὸ ταύτης τῆς χρηματιστικῆς.  Ὥσπερ   γὰρ ἰατρικὴ τοῦ ὑγιαίνειν
[1, 1258]   ἀλλὰ δεῖ τοῦτο μὲν ὑπάρχειν  (ὥσπερ   γὰρ καὶ ἀνθρώπους οὐ ποιεῖ
[1, 1253]   πρῶτος συστήσας μεγίστων ἀγαθῶν αἴτιος.  Ὥσπερ   γὰρ καὶ τελεωθὲν βέλτιστον τῶν
[1, 1256]   νομὰς καὶ αὐτοὶ ἀναγκάζονται συνακολουθεῖν,  ὥσπερ   γεωργίαν ζῶσαν γεωργοῦντεσσ· οἱ δ'
[1, 1260]   λέγουσιν οἱ ἐξαριθμοῦντες τὰς ἀρετάς,  ὥσπερ   Γοργίας, τῶν οὕτως ὁριζομένων. Διὸ
[1, 1253]   οἱ δὲ τὸ ἀρχαῖον ἐβασιλεύοντο,  ὥσπερ   δὲ καὶ τὰ εἴδη ἑαυτοῖς
[1, 1254]   καὶ ζῆν καὶ εὖ ζῆν)  ὥσπερ   δὲ ταῖς ὡρισμέναις τέχναις ἀναγκαῖον
[1, 1253]   οὐδὲ χείρ, εἰ μὴ ὁμωνύμως,  ὥσπερ   εἴ τις λέγοι τὴν λιθίνην
[1, 1259]   ποιήσασθαι τῆς σοφίας· ἔστι δ'  ὥσπερ   εἴπομεν, καθόλου τὸ τοιοῦτον χρηματιστικόν,
[1, 1258]   ζῴων. Διπλῆς δ' οὔσης αὐτῆς,  ὥσπερ   εἴπομεν, καὶ τῆς μὲν καπηλικῆς
[1, 1253]   ἐπιθυμητής, ἅτε περ ἄζυξ ὢν  ὥσπερ   ἐν πεττοῖς. Διότι δὲ πολιτικὸν
[1, 1252]   ἀρχῆς τὰ πράγματα φυόμενα βλέψειεν,  ὥσπερ   ἐν τοῖς ἄλλοις, καὶ ἐν
[1, 1256]   καὶ τοὺς δυσγενεῖς. ~(Ἀξιοῦσι γάρ,  ὥσπερ   ἐξ ἀνθρώπου ἄνθρωπον καὶ ἐκ
[1, 1258]   ὑγιαίνειν τοὺς κατὰ τὴν οἰκίαν,  ὥσπερ   ζῆν ἄλλο τι τῶν
[1, 1260]   σχήμασι καὶ λόγοις καὶ τιμαῖς,  ὥσπερ   καὶ Ἄμασις εἶπε τὸν περὶ
[1, 1252]   τοῦτο οὐκ ἐκ προαιρέσεως, ἀλλ'  ὥσπερ   καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ζῴοις
[1, 1255]   ἐλεύθερον τὸ δ' οὐχ ἁπλῶς,  ὥσπερ   καὶ Θεοδέκτου Ἑλένη φησὶ
[1, 1253]   ἐστιν, κρείττων ἄνθρωπος·  ὥσπερ   καὶ ὑφ' Ὁμήρου λοιδορηθεὶς
[1, 1257]   πεφασμένον ἀνδράσι κεῖται. Κεῖται γὰρ  ὥσπερ   καὶ ταῖς ἄλλαις τέχναις· οὐδὲν
[1, 1254]   πρᾶξιν. Τὸ δὲ κτῆμα λέγεται  ὥσπερ   καὶ τὸ μόριον. Τό γὰρ
[1, 1260]   ἀρετῆς, ταύτης δ' εἶναι διαφοράς,  ὥσπερ   καὶ τῶν φύσει ἀρχομένωνν. Καὶ
[1, 1257]   φαίνεται τῆς φύσεως διδομένη πᾶσιν,  ὥσπερ   κατὰ τὴν πρώτην γένεσιν εὐθύς,
[1, 1255]   φύσιν ἔχειν. Ἔστι δ' οὖν,  ὥσπερ   λέγομεν, πρῶτον ἐν ζῴῳ θεωρῆσαι
[1, 1260]   τῶν οὕτως ὁριζομένων. Διὸ δεῖ,  ὥσπερ   ποιητὴς εἴρηκε περὶ γυναικός,
[1, 1259]   δεῖ χρηματισμοῦ καὶ τοιούτων πόρων,  ὥσπερ   οἰκίᾳ, μᾶλλον δέ· διόπερ τινὲς
[1, 1254]   δοῦλος κτῆμά τι ἔμψυχον, καὶ  ὥσπερ   ὄργανον πρὸ ὀργάνων πᾶς ὑπηρέτης.
[1, 1255]   πολλοὶ τῶν ἐν τοῖς νόμοις  ὥσπερ   ῥήτορα γράφονται παρανόμων, ὡς δεινὸν
[1, 1257]   ἀγαθὴν ζωὴν οὐκ ἄπειρός ἐστιν,  ὥσπερ   Σόλων φησὶ ποιήσας Πλούτου δ'
[1, 1254]   ἀποτελεῖν τὸ αὑτοῦ ἔργον, καὶ  ὥσπερ   τὰ Δαιδάλου φασὶν τοὺς
[1, 1256]   οὐδὲ πᾶσαι ἀλλήλαις αἱ ἀρχαί,  ὥσπερ   τινές φασιν. μὲν γὰρ
[1, 1258]   τὰς ἀπολαύσεις τὰς σωματικὰς ζητοῦσιν,  ὥστ'   ἐπεὶ καὶ τοῦτ' ἐν τῇ
[1, 1261]   οἱ κοινωνοὶ γίνονται τῆς πολιτείας.  Ὥστ'   ἐπεὶ περὶ μὲν τούτων διώρισται,
[1, 1256]   οἷόν τε ζῆν ἄνευ τροφῆς,  ὥστε   αἱ διαφοραὶ τῆς τροφῆς τοὺς
[1, 1260]   τἀναγκαῖα χρήσιμον εἶναι τὸν δοῦλον,  ὥστε   δῆλον ὅτι καὶ ἀρετῆς δεῖται
[1, 1258]   τέλος, τῆς δ' αὔξησις.  Ὥστε   δοκεῖ τισι τοῦτ' εἶναι τῆς
[1, 1255]   κρατοῦν ἐν ὑπεροχῇ ἀγαθοῦ τινος,  ὥστε   δοκεῖν μὴ ἄνευ ἀρετῆς εἶναι
[1, 1253]   δι' αὐτάρκειαν οὐθὲν μέρος πόλεως,  ὥστε   θηρίον θεός. Φύσει
[1, 1253]   οἰκία βασιλεύεται ὑπὸ τοῦ πρεσβυτάτου,  ὥστε   καὶ αἱ ἀποικίαι, διὰ τὴν
[1, 1256]   ἄρχειν ἣν πεφύκασιν ἀρχὴν ἄρχειν,  ὥστε   καὶ δεσπόζειν, τὸ δὲ κακῶς
[1, 1259]   τόκος γίνεται νόμισμα ἐκ νομίσματος)  ὥστε   καὶ μάλιστα παρὰ φύσιν οὗτος
[1, 1253]   τὸ συμφέρον καὶ τὸ βλαβερόν,  ὥστε   καὶ τὸ δίκαιον καὶ τὸ
[1, 1253]   ἔργῳ ὥρισται καὶ τῇ δυνάμει,  ὥστε   μηκέτι τοιαῦτα ὄντα οὐ λεκτέον
[1, 1257]   τὴν τοῦ καλουμένου γάλακτος φύσιν.  Ὥστε   ὁμοίως δῆλον ὅτι καὶ γενομένοις
[1, 1256]   τὰ δὲ παμφάγα αὐτῶν εἶναι,  ὥστε   πρὸς τὰς ῥᾳστώνας καὶ τὴν
[1, 1256]   περιείληφε μέρη καὶ πλοῦτος,  ὥστε   πρῶτον γεωργικὴ πότερον μέρος
[1, 1260]   ἑκάστῳ πρὸς τὸ αὑτοῦ ἔργον.  Ὥστε   φανερὸν ὅτι ἔστιν ἠθικὴ ἀρετὴ
[1, 1260]   ἔχει καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων,  ὥστε   φύσει πλείω τὰ ἄρχοντα καὶ
[1, 1259]   χρηματιζόμενοι, δεῖ συλλέγειν. Πάντα γὰρ  ὠφέλιμα   ταῦτ' ἐστὶ τοῖς τιμῶσι τὴν




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 9/03/2006