HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, La Politique, livre I

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ς  =  78 formes différentes pour 110 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Pages
[1, 1256]   ἐπιστήμη οὐδὲν μέγα ἔχουσα οὐδὲ  σεμνόν·   γὰρ τὸν δοῦλον ἐπίστασθαι
[1, 1253]   λυπηροῦ καὶ ἡδέος καὶ ταῦτα  σημαίνειν   ἀλλήλοις) δὲ λόγος ἐπὶ
[1, 1253]   τοῦ λυπηροῦ καὶ ἡδέος ἐστὶ  σημεῖον,   διὸ καὶ τοῖς ἄλλοις ὑπάρχει
[1, 1257]   γὰρ χαρακτὴρ ἐτέθη τοῦ ποσοῦ  σημεῖον.   ~(Πορισθέντος οὖν ἤδη νομίσματος ἐκ
[1, 1260]   περὶ πάντων· Γυναικὶ κόσμον  σιγὴ   φέρει, ἀλλ' ἀνδρὶ οὐκέτι τοῦτο.
[1, 1259]   πάντα τὸν σίδηρον ἐκ τῶν  σιδηρείων,   μετὰ δὲ ταῦτα ὡς ἀφίκοντο
[1, 1259]   αὐτῷ νομίσματος συνεπρίατο πάντα τὸν  σίδηρον   ἐκ τῶν σιδηρείων, μετὰ δὲ
[1, 1257]   εὐμεταχείριστον πρὸς τὸ ζῆν, οἷον  σίδηρος   καὶ ἄργυρος κἂν εἴ τι
[1, 1259]   γὰρ τῶν ὠνίων ποιοῦσιν. Ἐν  Σικελίᾳ   δέ τις τεθέντος παρ' αὐτῷ
[1, 1257]   δ' οὐθέν, οἷον οἶνον πρὸς  σῖτον   διδόντες καὶ λαμβάνοντες, καὶ τῶν
[1, 1254]   τέκνα, περὶ τριῶν ἂν τούτων  σκεπτέον   εἴη τί ἕκαστον καὶ ποῖον
[1, 1254]   παρὰ φύσιν ἐστί, μετὰ ταῦτα  σκεπτέον.   Οὐ χαλεπὸν δὲ καὶ τῷ
[1, 1254]   ταῦτα μὲν ἴσως ἐξωτερικωτέρας ἐστὶ  σκέψεως.   Τὸ δὲ ζῷον πρῶτον συνέστηκεν
[1, 1254]   τὸ δ' ἀρχόμενον. Δεῖ δὲ  σκοπεῖν   ἐν τοῖς κατὰ φύσιν ἔχουσι
[1, 1252]   καὶ πόλιν ἐξ ὧν σύγκειται  σκοποῦντες   ὀψόμεθα καὶ περὶ τούτων μᾶλλον,
[1, 1261]   μὲν δοῦλος τῶν φύσει,  σκυτοτόμος   δ' οὐθείς, οὐδὲ τῶν ἄλλων
[1, 1257]   πορίζειν τὸ γεννηθέν, οἷον ὅσα  σκωληκοτοκεῖ   ᾠοτοκεῖ· ὅσα δὲ ζῳοτοκεῖ,
[1, 1255]   τινες, ὡς οἴονται, δικαίου τινός  ςὁ   γὰρ νόμος δίκαιόν τἰ τὴν
[1, 1257]   ζωὴν οὐκ ἄπειρός ἐστιν, ὥσπερ  Σόλων   φησὶ ποιήσας Πλούτου δ' οὐθὲν
[1, 1259]   ἀλλ' ἐκείνῳ μὲν διὰ τὴν  σοφίαν   προσάπτουσι, τυγχάνει δὲ καθόλου τι
[1, 1259]   τὸν τρόπον ἐπίδειξιν ποιήσασθαι τῆς  σοφίας·   ἔστι δ' ὥσπερ εἴπομεν, καθόλου
[1, 1255]   τοῖς δ' ἐκείνως, καὶ τῶν  σοφῶν.   Αἴτιον δὲ ταύτης τῆς ἀμφισβητήσεως,
[1, 1253]   δὲ ἕκαστος παίδων ἠδ' ἀλόχων.  Σποράδες   γάρ· καὶ οὕτω τὸ ἀρχαῖον
[1, 1259]   ἔτι δὲ καὶ τὰ λεγόμενα  σποράδην,   δι' ὧν ἐπιτετυχήκασιν ἔνιοι χρηματιζόμενοι,
[1, 1256]   τὰ μὲν ἀγελαῖα τὰ δὲ  σποραδικά   ἐστιν, ὁποτέρως συμφέρει πρὸς τὴν
[1, 1258]   δὲ ταύτης τῆς διαθέσεως τὸ  σπουδάζειν   περὶ τὸ ζῆν, ἀλλὰ μὴ
[1, 1259]   οὐ τοῦτ' ἐστὶ περὶ  σπουδάζουσιν.   Θαλῆς μὲν οὖν λέγεται τοῦτον
[1, 1261]   πρὸς τὸ τὴν πόλιν εἶναι  σπουδαίαν   καὶ τοὺς παῖδας εἶναι σπουδαίους
[1, 1261]   εἶναι σπουδαίους καὶ τὰς γυναῖκας  σπουδαίας.   Ἀναγκαῖον δὲ διαφέρειν· αἱ μὲν
[1, 1261]   σπουδαίαν καὶ τοὺς παῖδας εἶναι  σπουδαίους   καὶ τὰς γυναῖκας σπουδαίας. Ἀναγκαῖον
[1, 1260]   Φανερὸν τοίνυν ὅτι πλείων  σπουδὴ   τῆς οἰκονομίας περὶ τοὺς ἀνθρώπους
[1, 1257]   πρῶτον ἁπλῶς ὁρισθὲν μεγέθει καὶ  σταθμῷ,   τὸ δὲ τελευταῖον καὶ χαρακτῆρα
[1, 1258]   αὕτη εἶναι· τὸ γὰρ νόμισμα  στοιχεῖον   καὶ πέρας τῆς ἀλλαγῆς ἐστιν.
[1, 1252]   ὡς πᾶσαι μὲν ἀγαθοῦ τινος  στοχάζονται,   μάλιστα δὲ καὶ τοῦ κυριωτάτου
[1, 1258]   ποιεῖν ἐστιν ἀλλὰ θάρσος, οὐδὲ  στρατηγικῆς   καὶ ἰατρικῆς, ἀλλὰ τῆς μὲν
[1, 1253]   καὶ αἱ ἀποικίαι, διὰ τὴν  συγγένειαν.   Καὶ τοῦτ' ἐστὶν λέγει
[1, 1254]   περὶ οἰκονομίας εἰπεῖν· πᾶσα γὰρ  σύγκειται   πόλις ἐξ οἰκιῶν. Οἰκονομίας δὲ
[1, 1252]   οὕτω καὶ πόλιν ἐξ ὧν  σύγκειται   σκοποῦντες ὀψόμεθα καὶ περὶ τούτων
[1, 1254]   γὰρ γυναικὸς καὶ ἀνδρὸς  σύζευξις)   καὶ τρίτον τεκνοποιητική (καὶ γὰρ
[1, 1259]   ὧν ἐπιτετυχήκασιν ἔνιοι χρηματιζόμενοι, δεῖ  συλλέγειν.   Πάντα γὰρ ὠφέλιμα ταῦτ' ἐστὶ
[1, 1259]   ὃν τρόπον ἠβούλετο, πολλὰ χρήματα  συλλέξαντα   ἐπιδεῖξαι ὅτι ῥᾴδιόν ἐστι πλουτεῖν
[1, 1255]   πολεμικὴν χρείαν καὶ τὴν εἰρηνικήν)  συμβαίνει   δὲ πολλάκις καὶ τοὐναντίον, τοὺς
[1, 1258]   ἐπὶ δὲ τῶν γινομένων ὁρῶμεν  συμβαῖνον   τοὐναντίον· πάντες γὰρ εἰς ἄπειρον
[1, 1255]   εἶναι καὶ ἐκ δούλων, ἐὰν  συμβῇ   πραθῆναι ληφθέντας. Διόπερ αὐτοὺς οὐ
[1, 1255]   δοῦλον εἶναι· εἰ δὲ μή,  συμβήσεται   τοὺς εὐγενεστάτους εἶναι δοκοῦντας δούλους
[1, 1256]   τὰ δὲ σποραδικά ἐστιν, ὁποτέρως  συμφέρει   πρὸς τὴν τροφὴν αὐτοῖς διὰ
[1, 1255]   δὲ δοῦλοι, φανερόν, οἷς καὶ  συμφέρει   τὸ δουλεύειν καὶ δίκαιόν ἐστιν.
[1, 1256]   τισι διώρισται τὸ τοιοῦτον, ὧν  συμφέρει   τῷ μὲν τὸ δουλεύειν τῷ
[1, 1256]   ἐστὶν ἀμφοῖν (τὸ γὰρ αὐτὸ  συμφέρει   τῷ μέρει καὶ τῷ ὅλῳ,
[1, 1252]   διὸ δεσπότῃ καὶ δούλῳ ταὐτὸ  συμφέρει.   ~(Φύσει μὲν οὖν διώρισται τὸ
[1, 1256]   κεχωρισμένον δὲ μέρος· διὸ καὶ  συμφέρον   ἐστί τι καὶ φιλία δούλῳ
[1, 1253]   ἐπὶ τῷ δηλοῦν ἐστι τὸ  συμφέρον   καὶ τὸ βλαβερόν, ὥστε καὶ
[1, 1255]   ἐστιν ὅτι κατὰ φύσιν καὶ  συμφέρον   τὸ ἄρχεσθαι τῷ σώματι ὑπὸ
[1, 1254]   τῶν ἀναγκαίων ἀλλὰ καὶ τῶν  συμφερόντων   ἐστί, καὶ εὐθὺς ἐκ γενετῆς
[1, 1256]   τὰς νομὰς καὶ αὐτοὶ ἀναγκάζονται  συνακολουθεῖν,   ὥσπερ γεωργίαν ζῶσαν γεωργοῦντεσσ· οἱ
[1, 1257]   ἄλλους· ὡς ἂν χρεία  συναναγκάζῃ,   τοῦτον τὸν τρόπον διάγουσιν.
[1, 1252]   οὕτω θεωρήσειεν. Ἀνάγκη δὴ πρῶτον  συνδυάζεσθαι   τοὺς ἄνευ ἀλλήλων μὴ δυναμένους
[1, 1258]   τὸ νόμισμα. Αἴτιον δὲ τὸ  σύνεγγυς   αὐτῶν. Ἐπαλλάττει γὰρ χρῆσις
[1, 1257]   πρὸς τὰς ἀλλαγὰς τοιοῦτόν τι  συνέθεντο   πρὸς σφᾶς αὐτοὺς διδόναι καὶ
[1, 1257]   ἐξ ἀρχῆς γένεσιν τὰ μὲν  συνεκτίκτει   τῶν ζῴων τοσαύτην τροφὴν ὥσθ'
[1, 1259]   τις τεθέντος παρ' αὐτῷ νομίσματος  συνεπρίατο   πάντα τὸν σίδηρον ἐκ τῶν
[1, 1254]   ἔργον) Ὅσα γὰρ ἐκ πλειόνων  συνέστηκε   καὶ γίνεται ἕν τι κοινόν,
[1, 1260]   θήλεος ἡγεμονικώτερον, εἰ μή που  συνέστηκε   παρὰ φύσιν, καὶ τὸ πρεσβύτερον
[1, 1254]   ἐξ ὧν μορίων πόλις  συνέστηκεν,   ἀναγκαῖον πρῶτον περὶ οἰκονομίας εἰπεῖν·
[1, 1254]   σκέψεως. Τὸ δὲ ζῷον πρῶτον  συνέστηκεν   ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος, ὧν
[1, 1254]   μέρη ἐξ ὧν πάλιν οἰκία  συνέστηκεν·   οἰκία δὲ τέλειος ἐκ δούλων
[1, 1253]   μὲν οὖν εἰς πᾶσαν ἡμέραν  συνεστηκυῖα   κοινωνία κατὰ φύσιν οἶκός ἐστιν,
[1, 1252]   πᾶσαν κοινωνίαν ἀγαθοῦ τινος ἕνεκεν  συνεστηκυῖαν   (τοῦ γὰρ εἶναι δοκοῦντος ἀγαθοῦ
[1, 1254]   ἕν τι κοινόν, εἴτε ἐκ  συνεχῶν   εἴτε ἐκ διῃρημένων, ἐν ἅπασιν
[1, 1253]   τὰ ἔθνη· ἐκ βασιλευομένων γὰρ  συνῆλθον·   πᾶσα γὰρ οἰκία βασιλεύεται ὑπὸ
[1, 1252]   γὰρ ἐν τοῖς ἄλλοις τὸ  σύνθετον   μέχρι τῶν ἀσυνθέτων ἀνάγκη διαιρεῖν
[1, 1256]   μὲν οἵαν περ ἐν  Συρακούσαις   ἐπαίδευεν· ἐκεῖ γὰρ λαμβάνων τις
[1, 1259]   μέντοι γε ἔτι μένειν ἐν  Συρακούσαις,   ὡς πόρους εὑρίσκοντα τοῖς αὑτοῦ
[1, 1253]   τοιαύτην κοινωνίαν· δὲ πρῶτος  συστήσας   μεγίστων ἀγαθῶν αἴτιος. Ὥσπερ γὰρ
[1, 1257]   ἀλλαγὰς τοιοῦτόν τι συνέθεντο πρὸς  σφᾶς   αὐτοὺς διδόναι καὶ λαμβάνειν,
[1, 1261]   αὐτῶν ἀρετῆς καὶ τῆς πρὸς  σφᾶς   αὐτοὺς ὁμιλίας, τί τὸ καλῶς
[1, 1260]   ἀνθρώπων καὶ λόγου κοινωνούντων ἄτοπον)  Σχεδὸν   δὲ ταὐτόν ἐστι τὸ ζητούμενον
[1, 1256]   Οἱ μὲν οὖν βίοι τοσοῦτοι  σχεδόν   εἰσιν, ὅσοι γε αὐτόφυτον ἔχουσι
[1, 1260]   ἄρχηται, ζητεῖ διαφορὰν εἶναι καὶ  σχήμασι   καὶ λόγοις καὶ τιμαῖς, ὥσπερ
[1, 1256]   τροφὴ ζῴων ἄνευ πόνου γίνεται  σχολάζουσιν·   ἀναγκαίου δ' ὄντος μεταβάλλειν τοῖς
[1, 1258]   οἰκονομικῆς ἔργον, καὶ διατελοῦσιν  σῴζειν   οἰόμενοι δεῖν αὔξειν τὴν
[1, 1260]   ἀνδρεία καὶ δικαιοσύνη, καθάπερ ᾤετο  Σωκράτης,   ἀλλ' μὲν ἀρχικὴ ἀνδρεία
[1, 1254]   τὸν βέλτιστα διακείμενον καὶ κατὰ  σῶμα   καὶ κατὰ ψυχὴν ἄνθρωπον θεωρητέον,
[1, 1255]   εἰ τοσοῦτον γένοιντο διάφοροι τὸ  σῶμα   μόνον ὅσον αἱ τῶν θεῶν
[1, 1255]   δόξειεν ἂν ἄρχειν πολλάκις τὸ  σῶμα   τῆς ψυχῆς διὰ τὸ φαύλως
[1, 1255]   οὖν φύσις καὶ τὰ  σώματα   διαφέροντα ποιεῖν τὰ τῶν ἐλευθέρων
[1, 1255]   καὶ τοὐναντίον, τοὺς μὲν τὰ  σώματα   ἔχειν ἐλευθέρων τοὺς δὲ τὰς
[1, 1259]   βαναυσόταται δ' ἐν αἷς τὰ  σώματα   λωβῶνται μάλιστα, δουλικώταται δὲ ὅπου
[1, 1255]   γὰρ πρὸς τἀναγκαῖα τῷ  σώματι   βοήθεια γίνεται παρ' ἀμφοῖν, παρά
[1, 1256]   μέρει καὶ τῷ ὅλῳ, καὶ  σώματι   καὶ ψυχῇ, δὲ δοῦλος
[1, 1259]   δὲ τῶν ἀτέχνων καὶ τῷ  σώματι   μόνῳ χρησίμων) τρίτον δὲ εἶδος
[1, 1252]   φύσει, τὸ δὲ δυνάμενον τῷ  σώματι   ταῦτα πονεῖν ἀρχόμενον καὶ φύσει
[1, 1255]   καὶ συμφέρον τὸ ἄρχεσθαι τῷ  σώματι   ὑπὸ τῆς ψυχῆς, καὶ τῷ
[1, 1258]   τὸ πρὸς τὰς ἀπολαύσεις τὰς  σωματικὰς   ζητοῦσιν, ὥστ' ἐπεὶ καὶ τοῦτ'
[1, 1260]   οὐκ ἔστιν οὐδεμία παρὰ τὰς  σωματικὰς   ὑπηρεσίας (ἔχει γὰρ ἀπορίαν ἀμφοτέρως·
[1, 1255]   μὲν γὰρ ψυχὴ τοῦ  σώματος   ἄρχει δεσποτικὴν ἀρχήν, δὲ
[1, 1255]   οὖν τοσοῦτον διεστᾶσιν ὅσον ψυχὴ  σώματος   καὶ ἄνθρωπος θηρίου (διάκεινται δὲ
[1, 1256]   δεσπότου, οἷον ἔμψυχόν τι τοῦ  σώματος   κεχωρισμένον δὲ μέρος· διὸ καὶ
[1, 1255]   ψυχῆς κάλλος καὶ τὸ τοῦ  σώματος.   ~(Ὅτι μὲν τοίνυν εἰσὶ φύσει
[1, 1259]   μάλιστα, δουλικώταται δὲ ὅπου τοῦ  σώματος   πλεῖσται χρήσεις, ἀγεννέσταται δὲ ὅπου
[1, 1255]   δουλεύειν. Εἰ δ' ἐπὶ τοῦ  σώματος   τοῦτ' ἀληθές, πολὺ δικαιότερον ἐπὶ
[1, 1255]   ὅσων ἐστὶν ἔργον τοῦ  σώματος   χρῆσις, καὶ τοῦτ' ἐστ' ἀπ'
[1, 1254]   πρῶτον συνέστηκεν ἐκ ψυχῆς καὶ  σώματος,   ὧν τὸ μὲν ἄρχον ἐστὶ
[1, 1252]   καὶ ἀρχόμενον φύσει, διὰ τὴν  σωτηρίαν.   Τὸ μὲν γὰρ δυνάμενον τῇ
[1, 1255]   ἄρχεσθαι ὑπ' ἀνθρώπου· τυγχάνει γὰρ  σωτηρίας   οὕτως. Ἔτι δὲ τὸ ἄρρεν
[1, 1260]   καὶ δεῖ τὴν γυναῖκα εἶναι  σώφρονα   καὶ ἀνδρείαν καὶ δικαίαν, καὶ
[1, 1260]   πάντων, καὶ οὐχ αὐτὴ  σωφροσύνη   γυναικὸς καὶ ἀνδρός, οὐδ' ἀνδρεία
[1, 1260]   διακονικὰς ἄλλη τιμιωτέρα τούτων, οἷον  σωφροσύνη   καὶ ἀνδρεία καὶ δικαιοσύνη καὶ
[1, 1260]   παῖς ἔστι καὶ ἀκόλαστος καὶ  σώφρων,   οὔ; Καθόλου δὴ τοῦτ'
[1, 1260]   γὰρ ἄρχων μὴ ἔσται  σώφρων   καὶ δίκαιος, πῶς ἄρξει καλῶς;




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 9/03/2006