HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, La Politique, livre I

Liste des contextes (ordre alphabétique)


λ  =  45 formes différentes pour 70 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Pages
[1, 1254]   τὸ εἰδέναι περὶ αὐτῶν δυναίμεθα  λαβεῖν   βέλτιον τῶν νῦν ὑπολαμβανομένων. Τοῖς
[1, 1252]   καὶ εἴ τι τεχνικὸν ἐνδέχεται  λαβεῖν   περὶ ἕκαστον τῶν ῥηθέντων. Εἰ
[1, 1258]   οὐ ποιεῖ πολιτική, ἀλλὰ  λαβοῦσα   παρὰ τῆς φύσεως χρῆται αὐτοῖς,
[1, 1257]   τινὸς καὶ τέχνης γίνεται μᾶλλον.  Λάβωμεν   δὲ περὶ αὐτῆς τὴν ἀρχὴν
[1, 1256]   μὴ αὐτοὺς κακοπαθεῖν, ἐπίτροπός τις  λαμβάνει   ταύτην τὴν τιμήν, αὐτοὶ δὲ
[1, 1257]   πρὸς σφᾶς αὐτοὺς διδόναι καὶ  λαμβάνειν,   τῶν χρησίμων αὐτὸ ὂν
[1, 1257]   οἶνον πρὸς σῖτον διδόντες καὶ  λαμβάνοντες,   καὶ τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων
[1, 1256]   ἐν Συρακούσαις ἐπαίδευεν· ἐκεῖ γὰρ  λαμβάνων   τις μισθὸν ἐδίδασκε τὰ ἐγκύκλια
[1, 1255]   ῥιζωμάτων τίς ἂν προσειπεῖν ἀξιώσειεν  λάτριν;   Ὅταν δὲ τοῦτο λέγωσιν, οὐθενὶ
[1, 1253]   συγγένειαν. Καὶ τοῦτ' ἐστὶν  λέγει   Ὅμηρος Θεμιστεύει δὲ ἕκαστος παίδων
[1, 1255]   ληφθέντας. Διόπερ αὐτοὺς οὐ βούλονται  λέγειν   δούλους, ἀλλὰ τοὺς βαρβάρους. Καίτοι
[1, 1256]   μὲν οὖν δεσπότης οὐ  λέγεται   κατ' ἐπιστήμην, ἀλλὰ τῷ τοιόσδ'
[1, 1255]   οὐ χαλεπὸν ἰδεῖν. Διχῶς γὰρ  λέγεται   τὸ δουλεύειν καὶ δοῦλος.
[1, 1259]   σπουδάζουσιν. Θαλῆς μὲν οὖν  λέγεται   τοῦτον τὸν τρόπον ἐπίδειξιν ποιήσασθαι
[1, 1254]   τὴν πρᾶξιν. Τὸ δὲ κτῆμα  λέγεται   ὥσπερ καὶ τὸ μόριον. Τό
[1, 1253]   μὴ ὁμωνύμως, ὥσπερ εἴ τις  λέγοι   τὴν λιθίνην (διαφθαρεῖσα γὰρ ἔσται
[1, 1255]   ἔχειν. Ἔστι δ' οὖν, ὥσπερ  λέγομεν,   πρῶτον ἐν ζῴῳ θεωρῆσαι καὶ
[1, 1254]   δεσπόταις δούλων. ~(Τὰ μὲν οὖν  λεγόμενα   ὄργανα ποιητικὰ ὄργανά ἐστι, τὸ
[1, 1259]   ἐπιμελές· ἔτι δὲ καὶ τὰ  λεγόμενα   σποράδην, δι' ὧν ἐπιτετυχήκασιν ἔνιοι
[1, 1252]   ἀληθῆ) δῆλον δ' ἔσται τὸ  λεγόμενον   ἐπισκοποῦσι κατὰ τὴν ὑφηγημένην μέθοδον.
[1, 1260]   μᾶλλον ἐπισκοποῦσιν· καθόλου γὰρ οἱ  λέγοντες   ἐξαπατῶσιν ἑαυτοὺς ὅτι τὸ εὖ
[1, 1260]   τῶν τοιούτων· πολὺ γὰρ ἄμεινον  λέγουσιν   οἱ ἐξαριθμοῦντες τὰς ἀρετάς, ὥσπερ
[1, 1255]   οἱ τἀναντία φάσκοντες τρόπον τινὰ  λέγουσιν   ὀρθῶς, οὐ χαλεπὸν ἰδεῖν. Διχῶς
[1, 1261]   ἔχοντα τῶν ἔργων δεσποτικήν. Διὸ  λέγουσιν   οὐ καλῶς οἱ λόγου τοὺς
[1, 1252]   εἶναι τὸν αὐτὸν οὐ καλῶς  λέγουσιν   (πλήθει γὰρ καὶ ὀλιγότητι νομίζουσι
[1, 1254]   αὐτῆς· ὅπως δ' ἔχει, θεωρητέον·  λέγω   δὲ περὶ τῆς καλουμένης χρηματιστικῆς.
[1, 1256]   παρέχει, δὲ τὴν ὕλην·  λέγω   δὲ ὕλην τὸ ὑποκείμενον ἐξ
[1, 1261]   νῦν λόγους, ἄλλην ἀρχὴν ποιησάμενοι  λέγωμεν,   καὶ πρῶτον ἐπισκεψώμεθα περὶ τῶν
[1, 1255]   τοὺς βαρβάρους. Καίτοι ὅταν τοῦτο  λέγωσιν,   οὐθὲν ἄλλο ζητοῦσιν τὸ
[1, 1255]   ἀξιώσειεν λάτριν; Ὅταν δὲ τοῦτο  λέγωσιν,   οὐθενὶ ἀλλ' ἀρετῇ καὶ
[1, 1258]   ἐξ οὗ γίνεται, τροφὴ τὸ  λειπόμενόν   ἐστι. Διὸ κατὰ φύσιν ἐστὶν
[1, 1261]   δὲ τῶν λοιπῶν ἐν ἄλλοις  λεκτέον,   ἀφέντες ὡς τέλος ἔχοντας τοὺς
[1, 1253]   ὥστε μηκέτι τοιαῦτα ὄντα οὐ  λεκτέον   τὰ αὐτὰ εἶναι ἀλλ' ὁμώνυμα.
[1, 1257]   μίαν καὶ τὴν αὐτὴν τῇ  λεχθείσῃ   πολλοὶ νομίζουσι διὰ τὴν γειτνίασιν·
[1, 1259]   τῷ Παρίῳ (καὶ Ἀπολλοδώρῳ τῷ  Λημνίῳ   περὶ γεωργίας καὶ ψιλῆς καὶ
[1, 1258]   τὴν καπηλικήν. Ὁτὲ δὲ πάλιν  λῆρος   εἶναι δοκεῖ τὸ νόμισμα καὶ
[1, 1256]   ἑτέρας, οἷον οἱ μὲν ἀπὸ  λῃστείας,   οἱ δ' ἀφ' ἁλιείας, ὅσοι
[1, 1257]   οἱ μὲν νομαδικὸν ἅμα καὶ  λῃστρικόν,   οἱ δὲ γεωργικὸν καὶ θηρευτικόν·
[1, 1257]   καπηλείας πορίζονται τὴν τροφήν, ~(Νομαδικὸς,  λῃστρικὸς,   ἁλιευτικὸς, θηρευτικὸς, γεωργικός. Οἱ δὲ
[1, 1255]   ἐκ δούλων, ἐὰν συμβῇ πραθῆναι  ληφθέντας.   Διόπερ αὐτοὺς οὐ βούλονται λέγειν
[1, 1253]   ὥσπερ εἴ τις λέγοι τὴν  λιθίνην   (διαφθαρεῖσα γὰρ ἔσται τοιαύτη) πάντα
[1, 1256]   οἱ δ' ἀφ' ἁλιείας, ὅσοι  λίμνας   καὶ ἕλη καὶ ποταμοὺς
[1, 1258]   τοιοῦτον εἶναι πλοῦτον οὗ εὐπορῶν  λιμῷ   ἀπολεῖται, καθάπερ καὶ τὸν Μίδαν
[1, 1255]   οὐθὲν ἔχουσιν οὔτε πιθανὸν ἅτεροι  λόγοι,   ὡς οὐ δεῖ τὸ βέλτιον
[1, 1260]   διαφορὰν εἶναι καὶ σχήμασι καὶ  λόγοις   καὶ τιμαῖς, ὥσπερ καὶ Ἄμασις
[1, 1253]   φαμέν, μάτην φύσις ποιεῖ·  λόγον   δὲ μόνον ἄνθρωπος ἔχει τῶν
[1, 1260]   φαμὲν εἶναι ἀρετήν, οἷον τοῦ  λόγον   ἔχοντος καὶ τοῦ ἀλόγου. Δῆλον
[1, 1255]   νοῦ καὶ τοῦ μορίου τοῦ  λόγον   ἔχοντος, τὸ δ' ἐξ ἴσου
[1, 1256]   Ὅτι μὲν οὖν ἔχει τινὰ  λόγον   ἀμφισβήτησις, καὶ οὐκ εἰσί
[1, 1257]   μέντοι ταύτης ἐγένετ' ἐκείνη κατὰ  λόγον.   Ξενικωτέρας γὰρ γενομένης τῆς βοηθείας
[1, 1260]   εἶπε τὸν περὶ τοῦ ποδανιπτῆρος  λόγον·   τὸ δ' ἄρρεν ἀεὶ πρὸς
[1, 1260]   ἁπλῶς τοῦ ἀρχιτέκτονος, δὲ  λόγος   ἀρχιτέκτων) τῶν δ' ἄλλων ἕκαστον
[1, 1253]   ταῦτα σημαίνειν ἀλλήλοις) δὲ  λόγος   ἐπὶ τῷ δηλοῦν ἐστι τὸ
[1, 1260]   μὴ ἔστιν, ὄντων ἀνθρώπων καὶ  λόγου   κοινωνούντων ἄτοπον) Σχεδὸν δὲ ταὐτόν
[1, 1255]   ἄλλου ἐστίν) καὶ κοινωνῶν  λόγου   τοσοῦτον ὅσον αἰσθάνεσθαι ἀλλὰ μὴ
[1, 1261]   Διὸ λέγουσιν οὐ καλῶς οἱ  λόγου   τοὺς δούλους ἀποστεροῦντες καὶ φάσκοντες
[1, 1261]   ὡς τέλος ἔχοντας τοὺς νῦν  λόγους,   ἄλλην ἀρχὴν ποιησάμενοι λέγωμεν, καὶ
[1, 1255]   ἀμφισβητήσεως, καὶ ποιεῖ τοὺς  λόγους   ἐπαλλάττειν, ὅτι τρόπον τινὰ ἀρετὴ
[1, 1252]   βασιλικόν, ὅταν δὲ κατὰ τοὺς  λόγους   τῆς ἐπιστήμης τῆς τοιαύτης κατὰ
[1, 1255]   Τὰ γὰρ ἄλλα ζῷα οὐ  λόγῳ   αἰσθανόμενα ἀλλὰ παθήμασιν ὑπηρετεῖ. Καὶ
[1, 1254]   Οὐ χαλεπὸν δὲ καὶ τῷ  λόγῳ   θεωρῆσαι καὶ ἐκ τῶν γινομένων
[1, 1255]   διαστάντων γε χωρὶς τούτων τῶν  λόγων   οὔτε ἰσχυρὸν οὐθὲν ἔχουσιν οὔτε
[1, 1253]   ὥσπερ καὶ ὑφ' Ὁμήρου  λοιδορηθεὶς   Ἀφρήτωρ ἀθέμιστος ἀνέστιος· Ἅμα γὰρ
[1, 1261]   τούτων διώρισται, περὶ δὲ τῶν  λοιπῶν   ἐν ἄλλοις λεκτέον, ἀφέντες ὡς
[1, 1259]   προβάτων, ὁμοίως δὲ καὶ τῶν  λοιπῶν   ζῴων (δεῖ γὰρ ἔμπειρον εἶναι
[1, 1253]   μὲν οὖν φωνὴ τοῦ  λυπηροῦ   καὶ ἡδέος ἐστὶ σημεῖον, διὸ
[1, 1253]   αὐτῶν ἐλήλυθε, τοῦ ἔχειν αἴσθησιν  λυπηροῦ   καὶ ἡδέος καὶ ταῦτα σημαίνειν
[1, 1259]   πρὸς ἄλληλά τε τούτων τίνα  λυσιτελέστατα,   καὶ ποῖα ἐν ποίοις τόποις·
[1, 1259]   τὰ κτήματα ἔμπειρον εἶναι, ποῖα  λυσιτελέστατα   καὶ ποῦ καὶ πῶς, οἷον
[1, 1259]   δ' ἐν αἷς τὰ σώματα  λωβῶνται   μάλιστα, δουλικώταται δὲ ὅπου τοῦ




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 9/03/2006