HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, La Politique, livre I

Liste des contextes (ordre alphabétique)


γ  =  53 formes différentes pour 225 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Pages
[1, 1257]   οἰκίας. Καὶ ἔοικεν  γ'   ἀληθινὸς πλοῦτος ἐκ τούτων εἶναι.
[1, 1257]   μέχρι τινός, τὴν τοῦ καλουμένου  γάλακτος   φύσιν. Ὥστε ὁμοίως δῆλον ὅτι
[1, 1254]   Ταῦτα δ' ἐστὶ δεσποτικὴ καὶ  γαμική   (ἀνώνυμον γὰρ γυναικὸς καὶ
[1, 1259]   ἓν δὲ πατρική, τρίτον δὲ  γαμική   ήκαὶ γὰρ γυναικὸς ἄρχει καὶ
[1, 1253]   καὶ δίκης χείριστον πάντων. Χαλεπωτάτη  γὰρ   ἀδικία ἔχουσα ὅπλα· δὲ
[1, 1255]   αἰσθάνεσθαι ἀλλὰ μὴ ἔχειν. Τὰ  γὰρ   ἄλλα ζῷα οὐ λόγῳ αἰσθανόμενα
[1, 1257]   οὐ τὴν οἰκείαν χρῆσιν· οὐ  γὰρ   ἀλλαγῆς ἕνεκεν γέγονε. Τὸν αὐτὸν
[1, 1260]   τι τῶν τοιούτων· πολὺ  γὰρ   ἄμεινον λέγουσιν οἱ ἐξαριθμοῦντες τὰς
[1, 1253]   ἀλλ' ἓν πρὸς ἕν· οὕτω  γὰρ   ἂν ἀποτελοῖτο κάλλιστα τῶν ὀργάνων
[1, 1256]   οὖν ἀργότατοι νομάδες εἰσίν νἡ  γὰρ   ἀπὸ τῶν ἡμέρων τροφὴ ζῴων
[1, 1258]   φαῦλον καὶ ἀνεπιτήδειον. Καὶ  γὰρ   ἀπορήσειεν ἄν τις διὰ τί
[1, 1260]   παρὰ τὰς σωματικὰς ὑπηρεσίας (ἔχει  γὰρ   ἀπορίαν ἀμφοτέρως· εἴτε γὰρ ἔστιν,
[1, 1254]   οἷον ἀνθρώπου θηρίου· τὸ  γὰρ   ἀποτελούμενον ὑπὸ τῶν βελτιόνων βέλτιον
[1, 1260]   τέκνων δὲ βασιλικῶς· ~(τό τε  γὰρ   ἄρρεν φύσει τοῦ θήλεος ἡγεμονικώτερον,
[1, 1254]   ἐκ τῶν γινομένων καταμαθεῖν. Τὸ  γὰρ   ἄρχειν καὶ ἄρχεσθαι οὐ μόνον
[1, 1260]   οἷόν τε διαφέρειν· τὸ μὲν  γὰρ   ἄρχεσθαι καὶ ἄρχειν εἴδει διαφέρει,
[1, 1255]   δ' οὔ φασιν· τήν τε  γὰρ   ἀρχὴν ἐνδέχεται μὴ δικαίαν εἶναι
[1, 1253]   καὶ αἱ πρῶται κοινωνίαι. Τέλος  γὰρ   αὕτη ἐκείνων, δὲ φύσις
[1, 1254]   σύζευξις) καὶ τρίτον τεκνοποιητική (καὶ  γὰρ   αὕτη οὐκ ὠνόμασται ἰδίῳ ὀνόματι)
[1, 1258]   οὖσα ἑκατέρας τῆς χρηματιστικῆς. Τῆς  γὰρ   αὐτῆς ἐστι κτήσεως χρῆσις, ἀλλ'
[1, 1256]   κακῶς ἀσυμφόρως ἐστὶν ἀμφοῖν (τὸ  γὰρ   αὐτὸ συμφέρει τῷ μέρει καὶ
[1, 1259]   δὲ καθόλου τι ὄν. Ὀνειδιζόντων  γὰρ   αὐτῷ διὰ τὴν πενίαν ὡς
[1, 1261]   ὅσον περ καὶ δουλείας. ~(Ὁ  γὰρ   βάναυσος τεχνίτης ἀφωρισμένην τινὰ ἔχει
[1, 1253]   βοῦν τ' ἀροτῆρα Ωδ  γὰρ   βοῦς ἀντ' οἰκέτου τοῖς πένησίν
[1, 1260]   τῶν τέκνων ἀρχὴ βασιλική· τὸ  γὰρ   γεννῆσαν καὶ κατὰ φιλίαν ἄρχον
[1, 1257]   ἐγένετ' ἐκείνη κατὰ λόγον. Ξενικωτέρας  γὰρ   γενομένης τῆς βοηθείας τῷ εἰσάγεσθαι
[1, 1261]   Ἀναγκαῖον δὲ διαφέρειν· αἱ μὲν  γὰρ   γυναῖκες ἥμισυ μέρος τῶν ἐλευθέρων,
[1, 1259]   πατρική, τρίτον δὲ γαμική ήκαὶ  γὰρ   γυναικὸς ἄρχει καὶ τέκνων, ὡς
[1, 1260]   ἀρετὴ ἑτέρα. Εἰ μὲν  γὰρ   δεῖ ἀμφοτέρους μετέχειν καλοκαγαθίας, διὰ
[1, 1256]   ἐστὶν χρηστικὴ δούλων.  γὰρ   δεσπότης οὐκ ἐν τῷ κτᾶσθαι
[1, 1260]   τεχνίτας δεήσει ἔχειν ἀρετήν· πολλάκις  γὰρ   δι' ἀκολασίαν ἐλλείπουσι τῶν ἔργων.
[1, 1256]   δὲ καὶ τῶν ἀνθρώπων. Πολὺ  γὰρ   διαφέρουσιν οἱ τούτων βίοι. Οἱ
[1, 1253]   δὲ δικαιοσύνη πολιτικόν·  γὰρ   δίκη πολιτικῆς κοινωνίας τάξις ἐστίν,
[1, 1254]   τῶν νῦν ὑπολαμβανομένων. Τοῖς μὲν  γὰρ   δοκεῖ ἐπιστήμη τέ τις εἶναι
[1, 1260]   διαφέρει τοῦτο πλεῖστον; μὲν  γὰρ   δοῦλος κοινωνὸς ζωῆς, δὲ
[1, 1260]   ἀλλ' ἐνυπάρχει διαφερόντως. μὲν  γὰρ   δοῦλος ὅλως οὐκ ἔχει τὸ
[1, 1252]   διὰ τὴν σωτηρίαν. Τὸ μὲν  γὰρ   δυνάμενον τῇ διανοίᾳ προορᾶν ἄρχον
[1, 1259]   καὶ τοῦτο ταὐτόν ἐστιν· ἀμφότεροι  γὰρ   ἑαυτοῖς ἐτέχνασαν γενέσθαι μονοπωλίαν. Χρήσιμον
[1, 1259]   οὐκ ἐφ' ὅπερ ἐπορίσθη. Μεταβολῆς  γὰρ   ἐγένετο χάριν, δὲ τόκος
[1, 1259]   πολλὰ ἤδη περιείληφε γένη· πολλὰ  γὰρ   εἴδη τῶν ἐκ γῆς μεταλλευομένων
[1, 1260]   καὶ τὸ ἀρχόμενον (ἐξ ἴσου  γὰρ   εἶναι βούλεται τὴν φύσιν καὶ
[1, 1252]   ἀγαθοῦ τινος ἕνεκεν συνεστηκυῖαν (τοῦ  γὰρ   εἶναι δοκοῦντος ἀγαθοῦ χάριν πάντα
[1, 1258]   θεωρῆσαι πόθεν ἔσται πλῆθος, ποιητικὴ  γὰρ   εἶναι πλούτου καὶ χρημάτων. Καὶ
[1, 1255]   ὅπερ ἐξ ἀρχῆς εἴπομεν· ἀνάγκη  γὰρ   εἶναί τινας φάναι τοὺς μὲν
[1, 1258]   γινομένων ὁρῶμεν συμβαῖνον τοὐναντίον· πάντες  γὰρ   εἰς ἄπειρον αὔξουσιν οἱ χρηματιζόμενοι
[1, 1254]   ἔστι τι τούτων ἔργον) Ὅσα  γὰρ   ἐκ πλειόνων συνέστηκε καὶ γίνεται
[1, 1253]   δὲ φύσις τέλος ἐστίν· οἷον  γὰρ   ἕκαστόν ἐστι τῆς γενέσεως τελεσθείσης,
[1, 1258]   τέλους εἰς ἄπειρον (ὅτι μάλιστα  γὰρ   ἐκεῖνο βούλονται ποιεῖν) τῶν δὲ
[1, 1252]   τῶν ἀσυνθέτων ἀνάγκη διαιρεῖν (ταῦτα  γὰρ   ἐλάχιστα μόρια τοῦ παντός) οὕτω
[1, 1256]   ὥσπερ τινές φασιν. μὲν  γὰρ   ἐλευθέρων φύσει δὲ δούλων
[1, 1259]   καὶ τῶν λοιπῶν ζῴων (δεῖ  γὰρ   ἔμπειρον εἶναι πρὸς ἄλληλά τε
[1, 1259]   ποῖα ἐν ποίοις τόποις· ἄλλα  γὰρ   ἐν ἄλλαις εὐθηνεῖ χώραις) εἶτα
[1, 1252]   κατὰ τὴν ὑφηγημένην μέθοδον. Ὥσπερ  γὰρ   ἐν τοῖς ἄλλοις τὸ σύνθετον
[1, 1254]   φύσεως ἐνυπάρχει τοῖς ἐμψύχοις· καὶ  γὰρ   ἐν τοῖς μὴ μετέχουσι ζωῆς
[1, 1258]   τροφὴν τῷ γεννηθέντι παρέχειν· παντὶ  γάρ,   ἐξ οὗ γίνεται, τροφὴ τὸ
[1, 1254]   διαφέρεινν· διόπερ οὐδὲ δίκαιον· βίαιον  γάρ.   Ἐπεὶ οὖν κτῆσις μέρος
[1, 1260]   δεῖ τὴν διανοητικὴν ἀρετήν (τὸ  γὰρ   ἔργον ἐστὶν ἁπλῶς τοῦ ἀρχιτέκτονος,
[1, 1256]   τῆς δὲ τὸ χρήσασθαι· τίς  γὰρ   ἔσται χρησομένη τοῖς κατὰ
[1, 1253]   τις λέγοι τὴν λιθίνην (διαφθαρεῖσα  γὰρ   ἔσται τοιαύτη) πάντα δὲ τῷ
[1, 1259]   τὸ Θάλεω τοῦ Μιλησίου· τοῦτο  γάρ   ἐστι κατανόημά τι χρηματιστικόν, ἀλλ'
[1, 1256]   ἕτερον εἶδος, ἔχει διαμφισβήτησιν· εἰ  γάρ   ἐστι τοῦ χρηματιστικοῦ θεωρῆσαι πόθεν
[1, 1260]   περὶ τὴν ψυχήν· ἐν ταύτῃ  γάρ   ἐστι φύσει τὸ μὲν ἄρχον
[1, 1258]   δεῖ φύσει τοῦτο ὑπάρχειν. Φύσεως  γάρ   ἐστιν ἔργον τροφὴν τῷ γεννηθέντι
[1, 1260]   (ἔχει γὰρ ἀπορίαν ἀμφοτέρως· εἴτε  γὰρ   ἔστιν, τί διοίσουσι τῶν ἐλευθέρων;
[1, 1258]   τὴν χρηματιστικήν, ὀρθῶς ζητοῦντες. Ἔστι  γὰρ   ἑτέρα χρηματιστικὴ καὶ
[1, 1256]   τοιαῦτα γένη τῆς διακονίας. Ἔστι  γὰρ   ἕτερα ἑτέρων τὰ μὲν ἐντιμότερα
[1, 1257]   τοῦ νομίσματος ἐπορίσθη χρῆσις. Οὐ  γὰρ   εὐβάστακτον ἕκαστον τῶν κατὰ φύσιν
[1, 1254]   ἐστὶ δεσποτικὴ καὶ γαμική (ἀνώνυμον  γὰρ   γυναικὸς καὶ ἀνδρὸς σύζευξις)
[1, 1258]   ἀπὸ ταύτης τῆς χρηματιστικῆς. Ὥσπερ  γὰρ   ἰατρικὴ τοῦ ὑγιαίνειν εἰς
[1, 1257]   περὶ τῶν ἄλλων κτημάτων. Ἔστι  γὰρ   μεταβλητικὴ πάντων, ἀρξαμένη τὸ
[1, 1253]   θῆλυ καὶ τὸ δοῦλον (οὐθὲν  γὰρ   φύσις ποιεῖ τοιοῦτον οἷον
[1, 1258]   δὲ τὸ σύνεγγυς αὐτῶν. Ἐπαλλάττει  γὰρ   χρῆσις τοῦ αὐτοῦ οὖσα
[1, 1254]   πρὸ ὀργάνων πᾶς ὑπηρέτης. Εἰ  γὰρ   ἠδύνατο ἕκαστον τῶν ὀργάνων κελευσθὲν
[1, 1255]   ἄλλοις ζῴοις ὡσαύτως· τὰ μὲν  γὰρ   ἥμερα τῶν ἀγρίων βελτίω τὴν
[1, 1257]   φύσει κτητική πως ἔσται (ἡ  γὰρ   θηρευτικὴ μέρος αὐτῆς) δεῖ
[1, 1256]   διαφέροντας τῶν ζῴων. Τῶν τε  γὰρ   θηρίων τὰ μὲν ἀγελαῖα τὰ
[1, 1257]   τῆς χρηματιστικῆς καπηλική· ὅσον  γὰρ   ἱκανὸν αὐτοῖς, ἀναγκαῖον ἦν ποιεῖσθαι
[1, 1258]   δεῖ τοῦτο μὲν ὑπάρχειν (ὥσπερ  γὰρ   καὶ ἀνθρώπους οὐ ποιεῖ
[1, 1252]   αὐτὸν οὐ καλῶς λέγουσιν (πλήθει  γὰρ   καὶ ὀλιγότητι νομίζουσι διαφέρειν ἀλλ'
[1, 1253]   ἕκαστος παίδων ἠδ' ἀλόχων. Σποράδες  γάρ·   καὶ οὕτω τὸ ἀρχαῖον ᾤκουν.
[1, 1253]   συστήσας μεγίστων ἀγαθῶν αἴτιος. Ὥσπερ  γὰρ   καὶ τελεωθὲν βέλτιστον τῶν ζῴων
[1, 1259]   ταύτης καὶ τῆς πρώτης (ἔχει  γὰρ   καὶ τῆς κατὰ φύσιν τι
[1, 1257]   εὐθύς, οὕτω καὶ τελειωθεῖσιν. Καὶ  γὰρ   κατὰ τὴν ἐξ ἀρχῆς γένεσιν
[1, 1259]   δὲ μεταβλητικῆς ψεγομένης δικαίως (οὐ  γὰρ   κατὰ φύσιν ἀλλ' ἀπ' ἀλλήλων
[1, 1257]   αὐτῆς τὴν ἀρχὴν ἐντεῦθεν. Ἑκάστου  γὰρ   κτήματος διττὴ χρῆσίς ἐστιν,
[1, 1256]   ἐν Συρακούσαις ἐπαίδευεν· ἐκεῖ  γὰρ   λαμβάνων τις μισθὸν ἐδίδασκε τὰ
[1, 1255]   ὀρθῶς, οὐ χαλεπὸν ἰδεῖν. Διχῶς  γὰρ   λέγεται τὸ δουλεύειν καὶ
[1, 1261]   φάσκοντες ἐπιτάξει χρῆσθαι μόνον· νουθετητέον  γὰρ   μᾶλλον τοὺς δούλους τοὺς
[1, 1253]   πρότερον ἕκαστος, δῆλον· εἰ  γὰρ   μὴ αὐτάρκης ἕκαστος χωρισθείς, ὁμοίως
[1, 1254]   δύναμις, ἐκ τούτων δῆλον·  γὰρ   μὴ αὑτοῦ φύσει ἀλλ' ἄλλου
[1, 1254]   ὥσπερ καὶ τὸ μόριον. Τό  γὰρ   μόριον οὐ μόνον ἄλλου ἐστὶ
[1, 1255]   ἐν τοῦτο δῆλον. ~(Τῶν  γὰρ   μοχθηρῶν μοχθηρῶς ἐχόντων δόξειεν
[1, 1258]   τὸ νόμισμα αὕτη εἶναι· τὸ  γὰρ   νόμισμα στοιχεῖον καὶ πέρας τῆς
[1, 1255]   ὡς οἴονται, δικαίου τινός ςὁ  γὰρ   νόμος δίκαιόν τἰ τὴν κατὰ
[1, 1255]   νόμον δοῦλος καὶ δουλεύων·  γὰρ   νόμος ὁμολογία τίς ἐστιν ἐν
[1, 1257]   Ἀμφότεραι γὰρ ὑποδήματος χρήσεις· καὶ  γὰρ   ἀλλαττόμενος τῷ δεομένῳ ὑποδήματος
[1, 1260]   τὸν δὲ μή, θαυμαστόν. Εἴτε  γὰρ   ἄρχων μὴ ἔσται σώφρων
[1, 1260]   κατὰ μέρος μᾶλλον ἐπισκοποῦσιν· καθόλου  γὰρ   οἱ λέγοντες ἐξαπατῶσιν ἑαυτοὺς ὅτι
[1, 1253]   ἐκ βασιλευομένων γὰρ συνῆλθον· πᾶσα  γὰρ   οἰκία βασιλεύεται ὑπὸ τοῦ πρεσβυτάτου,
[1, 1261]   τὰς πολιτείας ἀναγκαῖον ἐπελθεῖν. Ἐπεὶ  γὰρ   οἰκία μὲν πᾶσα μέρος πόλεως,
[1, 1256]   καὶ τῶν ἀνθρώπων εἰσίν· οὐ  γὰρ   οἷόν τε ζῆν ἄνευ τροφῆς,
[1, 1253]   καὶ ἕκαστος ἡμῶν ἐστιν. Τὸ  γὰρ   ὅλον πρότερον ἀναγκαῖον εἶναι τοῦ
[1, 1257]   καὶ ταῖς ἄλλαις τέχναις· οὐδὲν  γὰρ   ὄργανον ἄπειρον οὐδεμιᾶς ἐστι τέχνης
[1, 1255]   καὶ περὶ εὐγενείας· αὑτοὺς μὲν  γὰρ   οὐ μόνον παρ' αὑτοῖς εὐγενεῖς
[1, 1258]   δυνάμεων οὐ κατὰ φύσιν. Ἀνδρείας  γὰρ   οὐ χρήματα ποιεῖν ἐστιν ἀλλὰ
[1, 1258]   διὰ τοῦτ' ἐλήλυθεν. Ἐν ὑπερβολῇ  γὰρ   οὔσης τῆς ἀπολαύσεως, τὴν τῆς
[1, 1256]   μὲν οἰκονομικὴ μοναρχία αμοναρχεῖται  γὰρ   πᾶς οἶκος) δὲ πολιτικὴ
[1, 1259]   ταῦτα καὶ τοῖς πολιτικοῖς. Πολλαῖς  γὰρ   πόλεσι δεῖ χρηματισμοῦ καὶ τοιούτων
[1, 1253]   δίκαιον καὶ τὸ ἄδικον· τοῦτο  γὰρ   πρὸς τὰ ἄλλα ζῷα τοῖς
[1, 1255]   χρεία δὲ παραλλάττει μικρόν·  γὰρ   πρὸς τἀναγκαῖα τῷ σώματι βοήθεια
[1, 1254]   πρῶτον περὶ οἰκονομίας εἰπεῖν· πᾶσα  γὰρ   σύγκειται πόλις ἐξ οἰκιῶν. Οἰκονομίας
[1, 1253]   ἔτι τὰ ἔθνη· ἐκ βασιλευομένων  γὰρ   συνῆλθον· πᾶσα γὰρ οἰκία βασιλεύεται
[1, 1255]   βέλτιον ἄρχεσθαι ὑπ' ἀνθρώπου· τυγχάνει  γὰρ   σωτηρίας οὕτως. Ἔτι δὲ τὸ
[1, 1259]   καὶ τοὔνομα τοῦτ' εἴληφεν· ὅμοια  γὰρ   τὰ τικτόμενα τοῖς γεννῶσιν αὐτά
[1, 1257]   ἐθνῶν, κατὰ τὴν ἀλλαγήν. Αὐτὰ  γὰρ   τὰ χρήσιμα πρὸς αὑτὰ καταλλάττονται,
[1, 1257]   ἐστιν εἶδος οὐδέν νεἰς ἀναπλήρωσιν  γὰρ   τῆς κατὰ φύσιν αὐταρκείας ἦνν·
[1, 1254]   δὲ κτῆμα πρακτικόν· ἀπὸ μὲν  γὰρ   τῆς κερκίδος ἕτερόν τι γίνεται
[1, 1257]   πλοῦτος ἐκ τούτων εἶναι.  γὰρ   τῆς τοιαύτης κτήσεως αὐτάρκεια πρὸς
[1, 1258]   διαθεῖναι προσήκει τὸν οἰκονόμον. Οὐ  γὰρ   τῆς ὑφαντικῆς ἔρια ποιῆσαι, ἀλλὰ
[1, 1255]   δουλεύειν καὶ δοῦλος. Ἔστι  γάρ   τις καὶ κατὰ νόμον δοῦλος
[1, 1256]   τῇ χρηματιστικῇ, δῆλον (τῆς μὲν  γὰρ   τὸ πορίσασθαι, τῆς δὲ τὸ
[1, 1258]   τέλος οὐκ εἰς ἄπειρον (πέρας  γὰρ   τὸ τέλος πάσαις) οὕτω καὶ
[1, 1260]   Τὸν βασιλέα τούτων ἁπάντων. Φύσει  γὰρ   τὸν βασιλέα διαφέρειν μὲν δεῖ,
[1, 1256]   μέγα ἔχουσα οὐδὲ σεμνόν·  γὰρ   τὸν δοῦλον ἐπίστασθαι δεῖ ποιεῖν,
[1, 1254]   παρὰ φύσιν τὸ δεσπόζειν ννόμῳ  γὰρ   τὸν μὲν δοῦλον εἶναι τὸν
[1, 1258]   εἶναι πλούτου καὶ χρημάτων. Καὶ  γὰρ   τὸν πλοῦτον πολλάκις τιθέασι νομίσματος
[1, 1253]   ἀναγκαῖον εἶναι τοῦ μέρους· ἀναιρουμένου  γὰρ   τοῦ ὅλου οὐκ ἔσται ποὺς
[1, 1258]   οἰκονομικῆς χρηματιστικῆς ἔστι πέρας· οὐ  γὰρ   τοῦτο τῆς οἰκονομικῆς ἔργον. Διὸ
[1, 1255]   μόνον εἶναι τὴν ἀμφισβήτησιν (διὰ  γὰρ   τοῦτο τοῖς μὲν ἄνοια δοκεῖν
[1, 1253]   τοῖς ἄλλοις ὑπάρχει ζῴοις (μέχρι  γὰρ   τούτου φύσις αὐτῶν ἐλήλυθε,
[1, 1260]   τὰ ἄρχοντα καὶ ἀρχόμενα. Ἄλλον  γὰρ   τρόπον τὸ ἐλεύθερον τοῦ δούλου
[1, 1260]   τὸν δὲ ἄρχεσθαι καθάπαξ; Οὐδὲ  γὰρ   τῷ μᾶλλον καὶ ἧττον οἷόν
[1, 1254]   κτητικὴ μέρος τῆς οἰκονομίας (ἄνευ  γὰρ   τῶν ἀναγκαίων ἀδύνατον καὶ ζῆν
[1, 1257]   τῆς κοινωνίας οὔσης. Οἱ μὲν  γὰρ   τῶν αὑτῶν ἐκοινώνουν πάντων, οἱ
[1, 1259]   πόρον, ὅταν ἀπορῶσι χρημάτων· μονοπωλίαν  γὰρ   τῶν ὠνίων ποιοῦσιν. Ἐν Σικελίᾳ
[1, 1254]   δὲ πρῳρεὺς ἔμψυχον·  γὰρ   ὑπηρέτης ἐν ὀργάνου εἴδει ταῖς
[1, 1257]   ὑπόδεσις καὶ μεταβλητική. Ἀμφότεραι  γὰρ   ὑποδήματος χρήσεις· καὶ γὰρ
[1, 1255]   εἴπερ καὶ τοῖς εἰρημένοις. Ἔστι  γὰρ   φύσει δοῦλος δυνάμενος ἄλλου
[1, 1253]   λοιδορηθεὶς Ἀφρήτωρ ἀθέμιστος ἀνέστιος· Ἅμα  γὰρ   φύσει τοιοῦτος καὶ πολέμου ἐπιθυμητής,
[1, 1257]   ἀπολύσῃ τῆς μετρήσεως αὑτούς·  γὰρ   χαρακτὴρ ἐτέθη τοῦ ποσοῦ σημεῖον.
[1, 1255]   ἀρχὴν καὶ πολιτικήν· μὲν  γὰρ   ψυχὴ τοῦ σώματος ἄρχει δεσποτικὴν
[1, 1260]   ἀρχόμενος, πῶς ἀρχθήσεται καλῶς; ~(Ἀκόλαστος  γὰρ   ὢν καὶ δειλὸς οὐδὲν ποιήσει
[1, 1253]   ἀγελαίου ζῴου μᾶλλον, δῆλον. Οὐθὲν  γάρ,   ὡς φαμέν, μάτην φύσις
[1, 1256]   χαλκουργικὴ τῇ ἀνδριαντοποιίᾳ (οὐ  γὰρ   ὡσαύτως ὑπηρετοῦσιν, ἀλλ' μὲν
[1, 1256]   εὐγενεῖς καὶ τοὺς δυσγενεῖς. ~(Ἀξιοῦσι  γάρ,   ὥσπερ ἐξ ἀνθρώπου ἄνθρωπον καὶ
[1, 1257]   τέρμα πεφασμένον ἀνδράσι κεῖται. Κεῖται  γὰρ   ὥσπερ καὶ ταῖς ἄλλαις τέχναις·
[1, 1259]   ἔνιοι χρηματιζόμενοι, δεῖ συλλέγειν. Πάντα  γὰρ   ὠφέλιμα ταῦτ' ἐστὶ τοῖς τιμῶσι
[1, 1256]   βίοι τοσοῦτοι σχεδόν εἰσιν, ὅσοι  γε   αὐτόφυτον ἔχουσι τὴν ἐργασίαν καὶ
[1, 1259]   χρήματα ἐκέλευσεν ἐκκομίσασθαι, μὴ μέντοι  γε   ἔτι μένειν ἐν Συρακούσαις, ὡς
[1, 1257]   εἰ μὴ πάντα, ἀλλὰ τά  γε   πλεῖστα τῆς τροφῆς καὶ ἄλλης
[1, 1256]   καὶ κτῆσις; Ἀλλὰ μὴν εἴδη  γε   πολλὰ τροφῆς, διὸ καὶ βίοι
[1, 1255]   δὲ τὰς ψυχάς· ἐπεὶ τοῦτό  γε   φανερόν, ὡς εἰ τοσοῦτον γένοιντο
[1, 1255]   τὸν κρείττονα ἄρχειν) ἐπεὶ διαστάντων  γε   χωρὶς τούτων τῶν λόγων οὔτε
[1, 1257]   χρῆσιν· οὐ γὰρ ἀλλαγῆς ἕνεκεν  γέγονε.   Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον ἔχει
[1, 1259]   ἐνδιατρίβειν. ~Ἐπεὶ δ' ἔστιν ἐνίοις  γεγραμμένα   περὶ τούτων, οἷον Χαρητίδῃ τῷ
[1, 1257]   λεχθείσῃ πολλοὶ νομίζουσι διὰ τὴν  γειτνίασιν·   ἔστι δ' οὔτε αὐτὴ
[1, 1260]   βασιλέα διαφέρειν μὲν δεῖ, τῷ  γένει   δ' εἶναι τὸν αὐτόν· ὅπερ
[1, 1252]   θῆλυ μὲν καὶ ἄρρεν τῆς  γενέσεως   ἕνεκεν (καὶ τοῦτο οὐκ ἐκ
[1, 1253]   οἷον γὰρ ἕκαστόν ἐστι τῆς  γενέσεως   τελεσθείσης, ταύτην φαμὲν τὴν φύσιν
[1, 1259]   ἐστιν· ἀμφότεροι γὰρ ἑαυτοῖς ἐτέχνασαν  γενέσθαι   μονοπωλίαν. Χρήσιμον δὲ γνωρίζειν ταῦτα
[1, 1257]   πᾶσιν, ὥσπερ κατὰ τὴν πρώτην  γένεσιν   εὐθύς, οὕτω καὶ τελειωθεῖσιν. Καὶ
[1, 1257]   γὰρ κατὰ τὴν ἐξ ἀρχῆς  γένεσιν   τὰ μὲν συνεκτίκτει τῶν ζῴων
[1, 1254]   συμφερόντων ἐστί, καὶ εὐθὺς ἐκ  γενετῆς   ἔνια διέστηκε τὰ μὲν ἐπὶ
[1, 1259]   Αὕτη δὲ πολλὰ ἤδη περιείληφε  γένη·   πολλὰ γὰρ εἴδη τῶν ἐκ
[1, 1256]   ὀψοποιικὴ καὶ τἆλλα τὰ τοιαῦτα  γένη   τῆς διακονίας. Ἔστι γὰρ ἕτερα
[1, 1257]   δύνηται αὐτὸ αὑτῷ πορίζειν τὸ  γεννηθέν,   οἷον ὅσα σκωληκοτοκεῖ ᾠοτοκεῖ·
[1, 1258]   γάρ ἐστιν ἔργον τροφὴν τῷ  γεννηθέντι   παρέχειν· παντὶ γάρ, ἐξ οὗ
[1, 1260]   τέκνων ἀρχὴ βασιλική· τὸ γὰρ  γεννῆσαν   καὶ κατὰ φιλίαν ἄρχον καὶ
[1, 1260]   πρὸς τὸ νεώτερον καὶ  γεννήσας   πρὸς τὸ τέκνον. Φανερὸν τοίνυν
[1, 1257]   ᾠοτοκεῖ· ὅσα δὲ ζῳοτοκεῖ, τοῖς  γεννωμένοις   ἔχει τροφὴν ἐν αὑτοῖς μέχρι
[1, 1259]   ὅμοια γὰρ τὰ τικτόμενα τοῖς  γεννῶσιν   αὐτά ἐστιν, δὲ τόκος
[1, 1255]   γε φανερόν, ὡς εἰ τοσοῦτον  γένοιντο   διάφοροι τὸ σῶμα μόνον ὅσον
[1, 1257]   ἐκείνη κατὰ λόγον. Ξενικωτέρας γὰρ  γενομένης   τῆς βοηθείας τῷ εἰσάγεσθαι ὧν
[1, 1257]   Ὥστε ὁμοίως δῆλον ὅτι καὶ  γενομένοις   οἰητέον τά τε φυτὰ τῶν
[1, 1257]   ἣν αἰτίαν, δῆλον. Ἔστι δὲ  γένος   ἄλλο κτητικῆς, ἣν μάλιστα καλοῦσι,
[1, 1256]   τῆς οἰκονομικῆς ἕτερόν τι  γένος,   καὶ καθόλου περὶ τὴν
[1, 1256]   θηρίων ἀγρίων· τὸ δὲ πλεῖστον  γένος   τῶν ἀνθρώπων ἀπὸ τῆς γῆς
[1, 1256]   καὶ αὐτοὶ ἀναγκάζονται συνακολουθεῖν, ὥσπερ  γεωργίαν   ζῶσαν γεωργοῦντεσσ· οἱ δ' ἀπὸ
[1, 1259]   ἄλλαις εὐθηνεῖ χώραις) εἶτα περὶ  γεωργίας,   καὶ ταύτης ἤδη ψιλῆς τε
[1, 1259]   (καὶ Ἀπολλοδώρῳ τῷ Λημνίῳ περὶ  γεωργίας   καὶ ψιλῆς καὶ πεφυτευμένης, ὁμοίως
[1, 1256]   πλοῦτος, ὥστε πρῶτον  γεωργικὴ   πότερον μέρος τι τῆς οἰκονομικῆς
[1, 1257]   ἅμα καὶ λῃστρικόν, οἱ δὲ  γεωργικὸν   καὶ θηρευτικόν· ὁμοίως δὲ καὶ
[1, 1257]   τροφήν, ~(Νομαδικὸς, λῃστρικὸς, ἁλιευτικὸς, θηρευτικὸς,  γεωργικός.   Οἱ δὲ καὶ μιγνύντες ἐκ
[1, 1256]   ἀναγκάζονται συνακολουθεῖν, ὥσπερ γεωργίαν ζῶσαν  γεωργοῦντεσσ·   οἱ δ' ἀπὸ θήρας ζῶσι,
[1, 1258]   τροφὴν τὴν φύσιν δεῖ παραδοῦναι  γῆν   θάλατταν ἄλλο τι)
[1, 1259]   ἀπὸ γῆς καὶ τῶν ἀπὸ  γῆς   γιγνομένων, ἀκάρπων μὲν χρησίμων δέ,
[1, 1256]   γένος τῶν ἀνθρώπων ἀπὸ τῆς  γῆς   ζῇ καὶ τῶν ἡμέρων καρπῶν.
[1, 1259]   καὶ τῆς μεταβλητικῆς) ὅσα ἀπὸ  γῆς   καὶ τῶν ἀπὸ γῆς γιγνομένων,
[1, 1259]   πολλὰ γὰρ εἴδη τῶν ἐκ  γῆς   μεταλλευομένων ἔστιν. Εἰσὶ δὲ τεχνικώταται
[1, 1259]   γῆς καὶ τῶν ἀπὸ γῆς  γιγνομένων,   ἀκάρπων μὲν χρησίμων δέ, οἷον
[1, 1258]   ἀπληστίαν τῆς εὐχῆς πάντων αὐτῷ  γιγνομένων   τῶν παρατιθεμένων χρυσῶν. Διὸ ζητοῦσιν
[1, 1256]   ἀνθρώπου ἄνθρωπον καὶ ἐκ θηρίων  γίνεσθαι   θηρίον, οὕτω καὶ ἐξ ἀγαθῶν
[1, 1255]   πολιτικὸν βίον (οὗτος δὲ καὶ  γίνεται   διῃρημένος εἴς τε τὴν πολεμικὴν
[1, 1254]   γὰρ ἐκ πλειόνων συνέστηκε καὶ  γίνεται   ἕν τι κοινόν, εἴτε ἐκ
[1, 1253]   φύσει ἄρχον οὐκ ἔχουσιν, ἀλλὰ  γίνεται   κοινωνία αὐτῶν δούλης καὶ
[1, 1257]   δι' ἐμπειρίας τινὸς καὶ τέχνης  γίνεται   μᾶλλον. Λάβωμεν δὲ περὶ αὐτῆς
[1, 1259]   αὐτά ἐστιν, δὲ τόκος  γίνεται   νόμισμα ἐκ νομίσματος) ὥστε καὶ
[1, 1255]   πρὸς τἀναγκαῖα τῷ σώματι βοήθεια  γίνεται   παρ' ἀμφοῖν, παρά τε τῶν
[1, 1254]   γὰρ τῆς κερκίδος ἕτερόν τι  γίνεται   παρὰ τὴν χρῆσιν αὐτῆς, ἀπὸ
[1, 1256]   ἡμέρων τροφὴ ζῴων ἄνευ πόνου  γίνεται   σχολάζουσιν· ἀναγκαίου δ' ὄντος μεταβάλλειν
[1, 1258]   παρέχειν· παντὶ γάρ, ἐξ οὗ  γίνεται,   τροφὴ τὸ λειπόμενόν ἐστι. Διὸ
[1, 1257]   καὶ ἐσθὴς καὶ ἄλλα ὄργανα  γίνηται   ἐξ αὐτῶν. Εἰ οὖν
[1, 1253]   τῆς αὐταρκείας ὡς ἔπος εἰπεῖν,  γινομένη   μὲν τοῦ ζῆν ἕνεκεν, οὖσα
[1, 1258]   τὸ μὲν πρῶτον ἁπλῶς ἴσως  γινόμενον,   εἶτα δι' ἐμπειρίας ἤδη τεχνικώτερον,
[1, 1254]   λόγῳ θεωρῆσαι καὶ ἐκ τῶν  γινομένων   καταμαθεῖν. Τὸ γὰρ ἄρχειν καὶ
[1, 1258]   πλούτου πέρας, ἐπὶ δὲ τῶν  γινομένων   ὁρῶμεν συμβαῖνον τοὐναντίον· πάντες γὰρ
[1, 1261]   δὲ τῶν παίδων οἱ κοινωνοὶ  γίνονται   τῆς πολιτείας. Ὥστ' ἐπεὶ περὶ
[1, 1258]   ποιῆσαι, ἀλλὰ χρήσασθαι αὐτοῖς, καὶ  γνῶναι   δὲ τὸ ποῖον χρηστὸν καὶ
[1, 1259]   ἐτέχνασαν γενέσθαι μονοπωλίαν. Χρήσιμον δὲ  γνωρίζειν   ταῦτα καὶ τοῖς πολιτικοῖς. Πολλαῖς
[1, 1259]   Ἐπεὶ δὲ τὰ πρὸς τὴν  γνῶσιν   διωρίκαμεν ἱκανῶς, τὰ πρὸς τὴν
[1, 1260]   οἱ ἐξαριθμοῦντες τὰς ἀρετάς, ὥσπερ  Γοργίας,   τῶν οὕτως ὁριζομένων. Διὸ δεῖ,
[1, 1255]   ἐν τοῖς νόμοις ὥσπερ ῥήτορα  γράφονται   παρανόμων, ὡς δεινὸν εἰ τοῦ
[1, 1260]   εἰσὶν ἀρεταί, καὶ δεῖ τὴν  γυναῖκα   εἶναι σώφρονα καὶ ἀνδρείαν καὶ
[1, 1253]   εἶπε ποιήσας οἶκον μὲν πρώτιστα  γυναῖκά   τε βοῦν τ' ἀροτῆρα Ωδ
[1, 1261]   καὶ τοὺς παῖδας καὶ τὰς  γυναῖκας,   εἴπερ τι διαφέρει πρὸς τὸ
[1, 1261]   παῖδας εἶναι σπουδαίους καὶ τὰς  γυναῖκας   σπουδαίας. Ἀναγκαῖον δὲ διαφέρειν· αἱ
[1, 1261]   δὲ διαφέρειν· αἱ μὲν γὰρ  γυναῖκες   ἥμισυ μέρος τῶν ἐλευθέρων, ἐκ
[1, 1260]   οὕτω νομίζειν ἔχειν περὶ πάντων·  Γυναικὶ   κόσμον σιγὴ φέρει, ἀλλ'
[1, 1259]   τρίτον δὲ γαμική ήκαὶ γὰρ  γυναικὸς   ἄρχει καὶ τέκνων, ὡς ἐλευθέρων
[1, 1260]   καὶ οὐχ αὐτὴ σωφροσύνη  γυναικὸς   καὶ ἀνδρός, οὐδ' ἀνδρεία καὶ
[1, 1254]   καὶ γαμική (ἀνώνυμον γὰρ  γυναικὸς   καὶ ἀνδρὸς σύζευξις) καὶ τρίτον
[1, 1260]   ἐστι τὸ ζητούμενον καὶ περὶ  γυναικὸς   καὶ παιδός, πότερα καὶ τούτων
[1, 1261]   τοῦτον· περὶ δ' ἀνδρὸς καὶ  γυναικός,   καὶ τέκνων καὶ πατρός, τῆς
[1, 1259]   δὲ τρόπον τῆς ἀρχῆς, ἀλλὰ  γυναικὸς   μὲν πολιτικῶς τέκνων δὲ βασιλικῶς·
[1, 1260]   ὥσπερ ποιητὴς εἴρηκε περὶ  γυναικός,   οὕτω νομίζειν ἔχειν περὶ πάντων·




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 9/03/2006