HODOI ELEKTRONIKAI
Corpora

Aristote, Éthique à Nicomaque, livre IV

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ο  =  22 formes différentes pour 271 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

ὑπὸ τινῶν·(κατ᾽ἀλήθειαν δ᾽ἐν τῇ δυνάμει δ᾽ἐστὶν τιμῆς οὐ λίαν ψεκτός,ὡς ἀμφότεροι μὲν ψεκτοί,μᾶλλον δ᾽εἰρωνευόμενοι χαρίεντες φαίνονται.Ἀντικεῖσθαι δ᾽βελτίων ἄξιος,καὶ μεγίστων ἂν εἴη·μείζονος γὰρ ἀεὶ μεγάλων αὑτὸν ἀξιῶν ἄξιος ὤν·Μεγαλόψυχος μὲν οὖν εἰρημένος.ἂν τοιοῦτος ἐπιεικὴς εἶναι.ἔνια δ᾽οὐδ᾽ἂν ἀκούσαι.καὶ τῷ Σιμωνίδῃ οὐκ ἀρεσκόμενος.ἄξιος οὐ πᾶς χαῦνος.μὲν γὰρ μεγαλοπρεπὴς ἐλευθέριος,Τοιοῦτος μὲν οὖν μεγαλόψυχος·ἀφ᾽ὧν πολλὰ δαπανήσει πρεπόντως·μὴ διά τι ἄλλο ἄρεσκος,δαπανῶν καὶ εἰς δεῖ·Τοιοῦτος μὲν οὖν μεγαλοπρεπής·μεγαλόψυχος·δ᾽ἐλλείπων μικρόψυχος,λίαν ψεκτός,ὡς ἀλαζών”εἴτ᾽ἐπιδέξιος εἴτ᾽εὐτράπελος λέγεται.ἄλυπον,ἥκιστα δὲ λυπηρόν.ὑπαρχόντων καὶ μειζόνων ὑπάρχει,ὕστερον δ᾽ὑπὲρ αὐτῶν ἐροῦμεν.οὐ μὴν τόν γε μεγαλόψυχον.καὶ σύμμετροι,καλοὶ δ᾽οὔ.ἑαυτὸν ἀξιῶν ἀνάξιος ὢν χαῦνος·τὸ ἐπαχθεῖς τὰς ὑπερβολὰς εἶναι.τὰ ὑπάρχοντα ἐλάττω ποιεῖν,δαπανῶν,οὗ δ᾽ὀλίγα,πολλά.ἀξιοῦσιν ἑαυτούς,κατ᾽ἀξίαν δέ.καὶ ὅσα διὰ χρημάτων,(κόλαξ·γε καὶ καθ᾽αὑτὸ ηὐλαβεῖτο·καὶ μὴ λαμβάνοντα,ἠλιθίου δέ.πρὸς τὸ τοῦ μεγαλοψύχου ἀξίωμα.χαλεπαίνοντας ἀνδρώδεις ὡς δυναμένους ἄρχειν.ἔδει δ᾽ἴσως καὶ σκώπτειν.φθείρειν τὴν οὐσίαν·ἄσωτος γὰρ οὐδ᾽ἀνόητος.Μεγαλόψυχος μὲν οὖν τὸν μεγαλοπρεπῆ εἶναι.Καὶ γὰρ δεῖ.Καὶ εὐκοινώνητος δ᾽ἐστὶν περὶ χρημάτων δόσιν καὶ λῆψιν,περὶ χρήματα μεσότης·ἐπαινεῖται γὰρ καὶ τοῦ καλοῦ ἕνεκα.Καὶ χρήματα ἀρετήν·οὗτος δ᾽ἐστὶν τὸ Πολλάκι δόσκον ἀλήτῃ,ἀλλ᾽προσαγορεύονται·~βούλεται γὰρ ἄσωτος εἶναι οὐ τῷ μὴ λαμβάνοντι,καὶ γὰρ αἰδώς,ἑκὼν δ᾽καὶ πλούτῳ δὴ χρήσεται ἄριστα χρησίμων·ἑκάστῳ δ᾽ἄριστα χρῆται μάλιστα φιλίᾳ.Τοιοῦτος γάρ ἐστιν Ὥσπερ γὰρ εἴρηται,ἐλευθέριός ἐστιν τι πρᾶξαι·τούτων δὲ καὶ κυβευτὴς καὶ λωποδύτης καὶ τοῦ πάθους,(ἀλλ᾽ὡς ἂν ἀλλ᾽ἄλλος τις ῥηθήσεται.Οὐδ᾽ἀδίκους.μέντοι κυβευτὴς καὶ οὐ γὰρ εἰς ἑαυτὸν δαπανηρὸς ἀξίωμα.Μάλιστα μὲν οὖν τοιοῦτος τοῦ δαπανήματος.Τοιοῦτος μὲν οὖν ὑπερβάλλειν.Δαπανήσει δὲ τὰ τοιαῦτα οὖν περὶ τιμὰς καὶ ἀτιμίας περὶ τιμὰς δὴ καὶ ἀτιμίας ἐπισκοποῦντι πάμπαν γελοῖος φαίνοιτ᾽ἂν διὰ τούτων.Τοιοῦτος μὲν οὖν μὲν οὖν ἐστίν,ὥσπερ εἴρηται,τοσούτων ἦν ἄξιος;Ἔστι δὴ ἀξιοῖ.Καὶ μάλιστ᾽ἂν δόξειεν σκοπεῖν.Δοκεῖ δὴ μεγαλόψυχος εἶναι καὶ τῷ προσποιήματι.Δοκεῖ δὴ καὶ (ἐπαινετόν.Οὕτω δὲ καὶ ἀλλ᾽ἐν μεγάλοις οὕτως.πράττουσι,καταφρονοῦσι (δὲ τῶν ἄλλων.ὀρθῶς ποιεῖ τις ἁμαρτάνει.γὰρ κακοποιοί εἰσιν)ἡμαρτημένοι δέ.κακός·εἰ δ᾽ἕνεκά τινος,ζῆν πρὸς τὰς ἡδονὰς ἀποκλίνουσιν.δ᾽ἐμποιοῦντα πολλὰ καὶ διαφέροντα.τῆς εἰσαῦθις μεγάλης μικρὰ λυπήσει.ὠνόμασται δέ·τοῦ δὲ συνηδύνοντος μᾶλλον καὶ ἀσεβεῖς καὶ ἀδίκους.ὢν ἑαυτῷ.Τοιοῦτος μὲν οὖν περὶ ὀλίγα (σπουδάζων,οὐδὲ σύντονος ἂν πάθωσιν οὔ (ἐλάττων γὰρ λέξις στάσιμος·οὐ γὰρ σπευστικὸς χρῆσθαι καὶ εὖ καὶ κακῶς·ὄν.Αἱ γὰρ δυναστεῖαι καὶ τὴν ἔλλειψιν·οὐ γὰρ τιμωρητικὸς πραότης ἐπαινεῖται.Βούλεται γὰρ τοῖς πολεμικοῖς,οὐδ᾽ἐν οἷς τοιοῦτος εἶναι.Δόξειε δ᾽ἂν καὶ κυμινοπρίστης καὶ πᾶς πλειόνων·οὕτω γάρ οἱ προσοφλήσει λέγων (ὧν οὐδὲν ἂν εἴποι γὰρ αἰσχρὸν τὸ ψεῦδος εὐλαβήσεται,καὶ δοκοῦσιν ἄσωτοι εἶναι·ἐπεὶ ἐν καὶ περὶ ὅ.καὶ ἐν καὶ περὶ μικρῷ τὸ καλὸν ἀπολεῖ,καὶ ἐκείνων μὲν καταφρονοῦσιν,αὐτοὶ δ᾽εἴτ᾽ἀοργησία τίς ἐστιν εἴθ᾽μὲν τῷ ψεύδει αὐτῷ χαίρων,τὸ συμβιοῦν οἱ χαλεποὶ χείρους.ὅτι μὲν ὠφελεῖ πολλούς,(δεῖ,παύονται δὲ ταχέως·ἀλαζών ἐστιν)ὥσπερ καὶ ψεύστης τε τὰ εἰρημένα,καὶ ὅτι μέγιστον δὲ τοῦτ᾽ἂν θείημεν τιν᾽ἄλλην ἡδονὴν πορίζουσι πολλά.οὐ λήψεται ὅθεν οὐ δεῖ.χρήματα ἀλλ᾽ἕνεκα τῆς δόσεως.ἀλλ᾽φίλον·~(δουλικὸν γάρ·δ᾽ἀγαθῷ ὑπερέχον πᾶν ἐντιμότερον.ἡδέως ἀκούειν,τὰ δ᾽ἀηδῶς·εἰς ἀκολασίαν δαπανηροὺς ἀσώτους καλοῦμεν.καὶ φυλακὴ κτῆσις μᾶλλον.ἀλλὰ καὶ τῷ ποιοῦντι πρέπειν.δεῖ·δ᾽ὑπερβάλλων (ἄσωτος.μικρόν ἐστι,τούτῳ καὶ τἆλλα.εἶναι στοχαζόμενος μὴ διά τι καὶ τό γε τοιοῦτον ἀόριστον;ταῦτα τῆς ἐλευθεριότητος οὔσης,καὶ πᾶς τοιοῦτος·ὠνόμασται δ᾽Ὅθεν δὲ δεῖ,λήψεται,(οἷον ἕνεκα τοῦ λήμματος,οἳ δ᾽τὸ πάθει ζῶντας πολλὰ ἁμαρτάνειν,καὶ ὑπὸ τῆς ἡλικίας καὶ Εὐίατός τε γάρ ἐστι καὶ τοιαῦτα μεγαλοψυχοτέρους ποιεῖ·τιμῶνται γὰρ ἀτάραχος εἶναι καὶ μὴ ἄγεσθαι ἐπὶ μὲν ταῖς μεγάλαις καὶ προΐενται μᾶλλον οὐ λαμβάνουσι φαίνεται τὰ ἄκρα ἑαυτοῖς διὰ Οὐδὲ μνησίκακος·οὐ γὰρ μεγαλοψύχου μέγεθος πρός τι·οὐ γὰρ τοῦ φιλοτοιούτου λεγομένου οὐκ (ἐπὶ ἐμποιοῦσα.Τούτου δὲ μὴ γινομένου ἀνελεύθεροι.Ληπτικοὶ δὲ γίνονται διὰ Οὐ γὰρ ἂν δύναιτ᾽εἶναι·καὶ ταῦτα ἡδέως ἀλύπως·καὶ φανερομισῆ εἶναι καὶ φανερόφιλον δόσει,ὥστε καταλείπειν ἑαυτῷ ἐλάττω·τὸ μὴ λαβεῖν τοῦ δοῦναι·τοὺς τυράννους οὐ λέγομεν ἀσώτους·δοκεῖ.Οὐ δὴ πᾶν ποιήσει·ἂν ποιῇ γένει,μεγαλοπρεπῶς ποιεῖν καὶ τέρπειν;καὶ τῇ αἰσθήσει κρίσις.Ἀλλὰ ἀνίατός τ᾽ἐστίν (δοκεῖ γὰρ πλουτοῦντες·ἐν ὑπεροχῇ γάρ,μὲν ψεῦδος φαῦλον καὶ ψεκτόν,οἷον πράττειν τι τῶν αἰσχρῶν.αἰσχύνεται·τὸ μὲν γὰρ ὑπερέχοντος,ὁμοίως δὲ καὶ περὶ πᾶν γὰρ τοιούτου θεωρία θαυμαστή,ἐν μεγέθει πρέπουσα δαπάνη ἐστίν.ὀργιζόμενός τε οὐκ εἶναι ἀμυντικός,πάντοθεν λαμβάνουσιν·διδόναι γὰρ ἐπιθυμοῦσι,ὑπερβάλλων καὶ βάναυσος τῷ (παρὰ εἰς τὸ μέσον καὶ εἰς ὡς οὔ.~(Ἐὰν δὲ παρὰ παρὰ τὴν ἀξίαν γὰρ καὶ Διὸ μᾶλλόν (ἐστι τοῦ ἐλευθερίου οὐκ αἰσχυντέον)φαύλου δὲ καὶ δὲ τοιοῦτος ἐπαινετός.Ἐπὶ εἰρημένα.Οἱ δ᾽εἴρωνες ἐπὶ ἐν τῷ πλήθει τῶν διδομένων Καὶ (δόξειεν ἂν>εἶναι μεγαλοψύχου γένει,καὶ μεγαλοπρεπέστατον ἁπλῶς>μὲν καὶ ἀκούειν.Διοίσει δὲ καὶ ἐν μεγάλῳ μέγα,ἐνταῦθα δὲ ἐν τούτοις μέγα,καὶ διαφέρει ἀποκλίνει·ἐμμελέστερον γὰρ φαίνεται διὰ ἐφίενται οἱ ἐν ἀξιώματι,καὶ καὶ ἀπὸ τῆς ἴσης δαπάνης καλὰ πράττειν,τῇ δὲ λήψει μᾶλλον τὸ εὖ ποιεῖν δεῖ.Τῆς γὰρ ἀρετῆς μᾶλλον ὅτι τῇ μὲν δόσει ἕπεται ἀλήθειάν ἐστιν,αἳ δὲ περὶ γὰρ ἂν εἰδείημεν τὰ περὶ καὶ δοκεῖ οὐκ εἶναι φαῦλος ἐπὶ τὸ μᾶλλον οὔτ᾽ἐπὶ ἕπεται τὸ εὖ ποιεῖν καὶ γὰρ μεγαλοψυχία,ὥσπερ καὶ τὰ μέγιστα ἀναλώσας ἐν μικρῷ καὶ διὰ τὸ μὴ πρὸς δεῖ ὁμιλήσει,ἀναφέρων δὲ πρὸς δὲ παρὰ τὸ δέον καὶ πράττειν φανερῶς (παρρησιαστὴς γὰρ διὰ τὸ δαιμόνιον,καὶ ὅσα πρὸς οἱ πολλοί,ψέγοντες δ᾽ἐπὶ οὕτω καὶ ἐν τιμῆς ὀρέξει φιλότιμον,ἀλλ᾽ἐπαινοῦντες μὲν ἐπὶ παρεκβαίνων οὐ ψέγεται,οὔτ᾽ἐπὶ τιμιώτατον,οἷον χρυσός,ἔργον δὲ ὡς δεῖ·ἐν τούτοις δὲ ὑπερβολὴ ὀργιλότης τις λέγοιτ᾽ἄν.εὖ ποιεῖν,εὐεργετούμενος (δ᾽αἰσχύνεται·καὶ πρέπον τῷ ἔργῳ.Ὥστε ἕνεκα πράττῃ.Καθ᾽αὑτὸ δὲ ὑπὸ τῆς ἀπορίας,καὶ ἐπὶ μεταβαίνει,τυχὼν δ᾽ἐπιμελείας εἰς ἔστιν ὑπερβολὴ καὶ ἔλλειψις,καὶ ἑαυτοῖς διὰ τὸ ἀνώνυμον εἶναι δὲ καὶ τῶν ἄκρων,ἐπὶ καὶ πόσον χρόνον ὀργιστέον,καὶ δ᾽ἀναισχυντία φαῦλον καὶ τὸ βάρος ἔχουσιν·διὰ γὰρ δὲ μᾶλλον.Καὶ ῥᾷον δὲ ἀκολασίας δαπανηροί εἰσι,καὶ διὰ ἐνταῦθ᾽(οἱ ἄκροι φαίνονται διὰ πορίζειν.(Ἅμα δὲ καὶ διὰ πεπόνθεσαν εὖ.Μεγαλοψύχου δὲ καὶ μὴν ὀνείδη γ᾽ἐπιφέρουσι διὰ ἑτέρους μή·ἀρέσκει οὖν αὐτοῖς ἕνεκα δοκοῦσι λέγειν,ἀλλὰ φεύγοντες δεῖ καὶ ἧττον,καὶ δὲ μικροκίνδυνος οὐδὲ φιλοκίνδυνος διὰ τὸ δέον,κατ᾽ἀρετὴν δὲ τοὺς τηλικούτους αἰδήμονας εἶναι διὰ εἶναι.Οὐ πάσῃ δ᾽ἡλικίᾳ καὶ ἔργου.Κτῆμα μὲν γὰρ δαπανῶν οὐ λέγεται μεγαλοπρεπής,οἷον δὲ μεγαλοπρεπὴς ἐπιστήμονι ἔοικεν·αὐτὸ δαπάνημα τριηράρχῳ (καὶ ἀρχιθεωρῷ.τὰς ἄλλας διαφοράς,ἑκάστοις ἀπονέμων γὰρ ταῦτα)καὶ ἐν ἑκάστοις δῆλον·οὐ γὰρ ῥᾴδιον διορίσαι βουλόμεθα λέγειν τὸν ἐπιεικῆ φίλον,γὰρ τὸ τιμωρεῖσθαι·καὶ πρὸς δὲ πρὸς τὸ καλὸν καὶ καὶ καθ᾽αὑτὸ μὲν αἱρούμενος (γὰρ μᾶλλον γίνεται·ἀνθρωπικώτερον γὰρ καὶ πρὸς τὸν πράττοντα ἀναφέρεται καὶ πρὸς ἑαυτὸν (καὶ πρὸς οὐ γὰρ μοχθηροῦ οὐδ᾽ἀγεννοῦς Ἐλευθερίου δ᾽ἐστὶ (σφόδρα καὶ εἶναι ἓν κακὸν ἔχων,(ἐπὶ τὸ αὐτὸ φέρομεν ἀεὶ ἔτι μᾶλλον·ὡς γὰρ αἰσχρὸν ἀγαθῶν,καὶ ἀγνοεῖν δ᾽ἑαυτόν·γε καὶ καθ᾽αὑτὸ ἀρετῆς γὰρ παντελοῦς οὐκ ἂν πρός τι·οὐ γὰρ τὸ γνωρίμους καὶ συνήθεις καὶ ἀσυνήθεις γὰρ μὴ κατ᾽ἀξίαν ἐλευθεριότητος μεγέθει.Καθάπερ γὰρ τοὔνομα φιλοτοιούτου λεγομένου οὐκ (ἐπὶ τὸ μή τινος ἕνεκα πράττῃ.Καθ᾽εὐλαβήσεται,γε καὶ καθ᾽ἀπονέμων τὸ πρέπον,καὶ καθ᾽εἶναι·τὸ γὰρ κακὸν καὶ μὴ δεῖ,καὶ εἰσὶ κατὰ χρῆται ἔχων τὴν περὶ τῶν ἀπ᾽ἀρετῆς·ὠφέλιμοι γὰρ,τὰ χρήματα τῆς καλῆς πράξεως,τὸν μεγαλόψυχον οὐχ ὅμοιοι ὄντες,δεῖ οὐδ᾽εὖ.Εἰ δὴ τιμὴ μικρὸν καὶ ἀνελεύθερον·διὰ οἷον μάντιν σοφὸν ἰατρόν.Διὰ βέλτιστον ἔχουσιν.Συμβαίνει δ᾽αὐτοῖς πλουτοῦσιν.Συμβαίνει δ᾽οὐκ ἀλόγως αἰσχύνοιτ᾽ἄν·οὐκ ἔστι δὲ βούλεσθαι μὲν ἀναλίσκειν,εὐχερῶς δὲ τοῦ καλοῦ ἕνεκα·κοινὸν γὰρ τιμή·μέγιστον γὰρ δὴ ἔνιοι φασί γε διὰ οὐ γίνεται ἄνευ ἐκείνων.Διὰ
Livre, page
[4, 1124]       ἀγαθὸς μόνος τιμητός· δ᾽
[4, 1127]       ἀλαζών, ἀλλ᾽ ἐν τῇ προαιρέσει·
[4, 1127]       ἀλαζών” δὲ ἀργυρίου,
[4, 1127]       ἀλαζών. Περὶ ἑκατέρου δ᾽ εἴπωμεν,
[4, 1127]       ἀλαζὼν φαίνεται τῷ ἀληθευτικῷ· χείρων
[4, 1123]       ἄριστος. Τὸν ὡς ἀληθῶς ἄρα
[4, 1123]       βελτίων ἄξιος, καὶ μεγίστων
[4, 1123]       γὰρ μὴ κατ᾽ ἀξίαν αὐτὸ
[4, 1123]    (Ὁ   γὰρ μικρῶν ἄξιος καὶ τούτων
[4, 1127]       γὰρ φιλαλήθης, καὶ ἐν οἷς
[4, 1128]       δ᾽ ἄγροικος εἰς τὰς τοιαύτας
[4, 1121]       δ᾽ ἄσωτος καὶ ἐν τούτοις
[4, 1123]       δ᾽ ἐλαττόνων (ἢ ἄξιος μικρόψυχος,
[4, 1122]       δ᾽ ἐλευθέριος οὐδὲν μᾶλλον μεγαλοπρεπής.
[4, 1125]       δ᾽ ἐλλείπων μικρόψυχος, δ᾽
[4, 1122]       δ᾽ ἐπιχειρῶν ἠλίθιος· παρὰ τὴν
[4, 1127]       δ᾽ ὅπως ὠφέλειά τις αὑτῷ
[4, 1120]       δ᾽ ὑπερβάλλων (ἄσωτος. Διὸ τοὺς
[4, 1123]       δ᾽ ὑπερβάλλων καὶ βάναυσος τῷ
[4, 1125]       δ᾽ ὑπερβάλλων χαῦνος. Οὐ κακοὶ
[4, 1127]       δὲ ἀργυρίου, ὅσα εἰς
[4, 1128]       δὲ βωμολόχος ἥττων ἐστὶ τοῦ
[4, 1120]       δὲ διδοὺς οἷς μὴ δεῖ,
[4, 1127]       δὲ εἴρων ἀνάπαλιν ἀρνεῖσθαι τὰ
[4, 1122]       δὲ μεγαλοπρεπὴς ἐπιστήμονι ἔοικεν· τὸ
[4, 1123]       δὲ μεγαλόψυχος, εἴπερ τῶν μεγίστων
[4, 1123]       δὲ μεγάλων ἑαυτὸν ἀξιῶν ἀνάξιος
[4, 1123]       δὲ μειζόνων ἄξιος οὐ
[4, 1127]       δὲ μείζω τῶν ὑπαρχόντων προσποιούμενος
[4, 1127]       δὲ μέσος αὐθέκαστός τις ὢν
[4, 1123]       δὲ μικροπρεπὴς περὶ πάντα ἐλλείψει,
[4, 1123]       δὲ μικρόψυχος ἐλλείπει καὶ πρὸς
[4, 1127]       δὲ πᾶσι δυσχεραίνων εἴρηται ὅτι
[4, 1127]       δὲ τοιοῦτος ἐπαινετός. Ἐπὶ τὸ
[4, 1121]       δὲ τοῦτον τὸν τρόπον ἄσωτος
[4, 1123]       δὲ χαῦνος πρὸς ἑαυτὸν μὲν
[4, 1126]       δὴ πόσον καὶ πῶς παρεκβαίνων
[4, 1128]       δὴ χαρίεις καὶ ἐλευθέριος οὕτως
[4, 1120]       δι᾽ αὑτὸν ἀπολλύμενος, δοκεῖ δ᾽
[4, 1123]       εἰρημένος. (Ὁ γὰρ μικρῶν ἄξιος
[4, 1122]       ἐλευθέριος δαπανήσει δεῖ καὶ
[4, 1121]       ἐλευθέριος εἰς χρήματα· (δύναται γὰρ
[4, 1120]       ἐλευθέριος καὶ δώσει καὶ δαπανήσει
[4, 1119]       ἐλευθέριος οὐκ ἐν τοῖς πολεμικοῖς,
[4, 1120]       ἐλευθέριος οὖν δώσει τοῦ καλοῦ
[4, 1120]       ἐλευθέριος. Χρῆσις δ᾽ εἶναι δοκεῖ
[4, 1122]       ἐν μεγάλοις οὕτως. μὲν
[4, 1120]       ἓν κακὸν ἔχων, (τὸ φθείρειν
[4, 1120]       ἔπαινος δὲ μᾶλλον. Καὶ ῥᾷον
[4, 1128]       ἐπιεικὴς οὐδέποτε πράξει τὰ φαῦλα.
[4, 1120]       ἔχων τὴν περὶ τὰ χρήματα
[4, 1120]       ἔχων τὴν περὶ τοῦτο ἀρετήν·
[4, 1126]       κατὰ τὴν μέσην ἕξιν οἷον
[4, 1120]       κατὰ τὴν οὐσίαν δαπανῶν καὶ
[4, 1121]       κυμινοπρίστης καὶ πᾶς τοιοῦτος·
[4, 1122]       λῃστὴς τῶν ἀνελευθέρων εἰσίν· αἰσχροκερδεῖς
[4, 1125]       λόγος τάξῃ, οὕτω καὶ ἐπὶ
[4, 1120]       λυπηρῶς· (μᾶλλον γὰρ ἕλοιτ᾽ ἂν
[4, 1122]       λωποδύτης καὶ λῃστὴς τῶν
[4, 1123]       μεγαλοπρεπὴς ἀλλ᾽ (εἰς τὰ κοινά,
[4, 1122]       μεγαλοπρεπής, καὶ ἐν τοῖς τοιούτοις
[4, 1123]       μεγαλοπρεπής· δ᾽ ὑπερβάλλων καὶ
[4, 1122]       μεγαλοπρεπὴς τοῦ καλοῦ ἕνεκα· κοινὸν
[4, 1124]       μεγαλόψυχός ἐστι· καὶ ἐπὶ μὲν
[4, 1123]       μεγαλόψυχός ἐστιν ὡς δεῖ. Καὶ
[4, 1123]       μεγαλόψυχος μὴ ἀγαθὸς ὤν. Οὐκ
[4, 1125]       μεγαλόψυχος· δ᾽ ἐλλείπων μικρόψυχος,
[4, 1124]       μεγαλόψυχος περὶ τιμάς, οὐ μὴν
[4, 1123]       μεγαλόψυχος τῷ μὲν μεγέθει ἄκρος,
[4, 1123]       μεγάλων ἄξιος· τί γὰρ ἂν
[4, 1123]       μεγάλων αὑτὸν ἀξιῶν ἄξιος ὤν·
[4, 1127]       μὲν ἀλαζὼν προσποιητικὸς τῶν ἐνδόξων
[4, 1127]       μὲν ἀληθευτικὸς μέσος ὢν ἐπαινετός,
[4, 1122]       μὲν γὰρ μεγαλοπρεπὴς ἐλευθέριος,
[4, 1124]       μὲν γὰρ μεγαλόψυχος δικαίως καταφρονεῖ
[4, 1126]    (Ὁ   μὲν γὰρ μικρὸν παρεκβαίνων οὐ
[4, 1125]       μὲν γὰρ μικρόψυχος (ἄξιος ὢν
[4, 1127]       μὲν δόξης τιμῆς οὐ
[4, 1121]       μὲν οὖν ἄσωτος ἀπαιδαγώγητος γενόμενος
[4, 1125]       μὲν οὖν ἐφ᾽ οἷς δεῖ
[4, 1127]       μὲν οὖν μέσος τοιοῦτός ἐστιν,
[4, 1127]       μὲν τοῦ ἡδὺς εἶναι στοχαζόμενος
[4, 1122]       μέντοι κυβευτὴς καὶ λωποδύτης
[4, 1128]       μέσος ἐστίν, εἴτ᾽ ἐπιδέξιος εἴτ᾽
[4, 1125]       μηδὲν μέγα οἰόμενος· δ᾽
[4, 1124]       παθὼν εὖ τοῦ ποιήσαντος, βούλεται
[4, 1125]       περὶ ὀλίγα (σπουδάζων, οὐδὲ σύντονος
[4, 1120]    (ὁ   πλοῦτος δ᾽ ἐστὶ τῶν χρησίμων·
[4, 1124]       πλοῦτος διὰ τὴν τιμήν ἐστιν
[4, 1126]       πρᾶος, ἀλλὰ μᾶλλον συγγνωμονικός.
[4, 1125]       πρᾶος ἀτάραχος εἶναι καὶ μὴ
[4, 1119]       σώφρων, οὐδ᾽ αὖ ἐν ταῖς
[4, 1127]       τοιοῦτος ἐπιεικὴς εἶναι. γὰρ
[4, 1121]       τοιοῦτος· ὠνόμασται δ᾽ ἀπὸ τῆς
[4, 1124]       ὑπάρξας καὶ ἔσται εὖ πεπονθώς.
[4, 1128]       χαρίεις, ἔνια δ᾽ οὐδ᾽ ἂν
[4, 1127]       γε καὶ καθ᾽ αὑτὸ ηὐλαβεῖτο·
[4, 1121]       γε τοιοῦτος δόξειεν ἂν οὐ
[4, 1122]       δ᾽ ἐν μικροῖς ἐν
[4, 1122]    ὅ.   δ᾽ ἐν μικροῖς
[4, 1123]       τι ἂν ποιῇ μέλλων καὶ
[4, 1124]       τι ἂν τύχωσι πράττουσιν. Μιμοῦνται
[4, 1126]       τι δή ποτε, ψέγεται. Οἱ
[4, 1127]       δὲ δόξης ὀρεγόμενος κέρδους.
[4, 1126]       δὲ καὶ ἐν τοῖς πρότερον
[4, 1121]       δὲ οὐθένα, (ἀλλ᾽ οὐδ᾽ αὑτόν.
[4, 1126]       καὶ βέλτιστον ἔχουσιν. Συμβαίνει δ᾽
[4, 1127]       μὲν τῷ ψεύδει αὐτῷ χαίρων,
[4, 1121]       μὲν ὠφελεῖ πολλούς, δὲ
[4, 1123]       τοῖς θεοῖς ἀπονέμομεν, καὶ οὗ
[4, 1121]    Διὸ   καὶ ἀκόλαστοι αὐτῶν εἰσὶν οἱ
[4, 1121]    Διὸ   καὶ δοκεῖ οὐκ εἶναι φαῦλος
[4, 1120]    Διὸ   καὶ ἐγκαλεῖται τῇ τύχῃ ὅτι
[4, 1125]    διὸ   καὶ πάντες οἱ κόλακες θητικοὶ
[4, 1124]    Διὸ   καὶ τὰ τοιαῦτα μεγαλοψυχοτέρους ποιεῖ·
[4, 1124]    διὸ   καὶ τὴν Θέτιν οὐ λέγειν
[4, 1119]    Διὸ   καὶ φαυλότατοι δοκοῦσιν εἶναι· πολλὰς
[4, 1120]    Διὸ   μᾶλλόν (ἐστι τοῦ ἐλευθερίου τὸ
[4, 1122]    Διὸ   πένης μὲν οὐκ ἂν εἴη
[4, 1120]    Διὸ   τοὺς τυράννους οὐ λέγομεν ἀσώτους·
[4, 1124]    (Διὸ   ὑπερόπται δοκοῦσιν εἶναι. Δοκεῖ δὲ
[4, 1127]    ἄλλο   ἄρεσκος, δ᾽ ὅπως ὠφέλειά
[4, 1128]    Ἄλλο   γὰρ ἄλλῳ μισητόν τε καὶ
[4, 1122]    ἀπὸ   τῆς ἴσης δαπάνης τὸ ἔργον
[4, 1121]    ἀπὸ   τῆς ὑπερβολῆς τοῦ μηδὲν ἂν
[4, 1120]    ἀπὸ   τῶν ἰδίων κτημάτων, οὐχ ὡς
[4, 1122]    ἀπὸ   τῶν φίλων κερδαίνουσιν, οἷς δεῖ
[4, 1128]    ὑπὸ   τῆς αἰδοῦς δὲ κωλύεσθαι· καὶ
[4, 1121]    ὑπὸ   τῆς ἀπορίας, καὶ ἐπὶ τὸ
[4, 1121]    ὑπὸ   τῆς ἡλικίας καὶ ὑπὸ τῆς
[4, 1124]    ὑπὸ   τινῶν· (κατ᾽ ἀλήθειαν δ᾽
[4, 1125]    ὑπὸ   τοῦ πάθους, (ἀλλ᾽ ὡς ἂν
[4, 1124]    ὑπὸ   τῶν σπουδαίων μετρίως ἡσθήσεται, ὡς
[4, 1120]    τὸ   ἀλλότριον. Καὶ ἐλευθέριοι δὲ λέγονται
[4, 1127]    τὸ   ἀνώνυμον εἶναι τὸ μέσον. Περὶ
[4, 1125]    τὸ   ἀπομνημονεύειν, ἄλλως τε καὶ κακά,
[4, 1122]    τὸ   αὐτὸ δαπάνημα τριηράρχῳ (καὶ ἀρχιθεωρῷ.
[4, 1125]    τὸ   αὐτὸ φέρομεν ἀεὶ τὸ φιλότιμον,
[4, 1126]    τὸ   βάρος ἔχουσιν· διὰ γὰρ τὸ
[4, 1121]    τὸ   βούλεσθαι μὲν ἀναλίσκειν, εὐχερῶς δὲ
[4, 1126]    τὸ   γὰρ κακὸν καὶ ἑαυτὸ ἀπόλλυσι,
[4, 1120]    τὸ   γὰρ κατ᾽ ἀρετὴν ἡδὺ
[4, 1124]    (τὸ   γὰρ λανθάνειν φοβουμένου, καὶ ἀμελεῖν
[4, 1120]    τὸ   γὰρ μὴ βλέπειν ἐφ᾽ ἑαυτὸν
[4, 1120]    τὸ   γὰρ οἰκεῖον ἧττον προΐενται μᾶλλον
[4, 1120]    τὸ   γὰρ πλῆθος τῆς κτήσεως οὐ
[4, 1128]    (τὸ   γὰρ σκῶμμα λοιδόρημά τι ἐστίν,
[4, 1123]    (τὸ   γὰρ τοιοῦτον οὐκ εὐπέρβλητον) καὶ
[4, 1128]    τό   γε τοιοῦτον ἀόριστον; Ἄλλο γὰρ
[4, 1126]    τό   γε τοσοῦτον (δῆλον, ὅτι
[4, 1121]    τὸ   γῆρας καὶ πᾶσα ἀδυναμία ἀνελευθέρους
[4, 1124]    τὸ   δ᾽ ἀγαθῷ ὑπερέχον πᾶν ἐντιμότερον.
[4, 1127]    τὸ   δ᾽ ἀληθὲς καλὸν καὶ (ἐπαινετόν.
[4, 1128]    Τὸ   δ᾽ οὕτως ἔχειν ὥστ᾽ εἰ
[4, 1124]    τὸ   δ᾽ ὑπερεχομένου. Καὶ ἀντευεργετικὸς πλειόνων·
[4, 1122]    τὸ   δαιμόνιον, καὶ ὅσα πρὸς τὸ
[4, 1122]    τὸ   δὲ μεγαλοπρεπὲς θαυμαστόν) καὶ ἔστιν
[4, 1122]    Τὸ   δὲ μέγεθος πρός τι· οὐ
[4, 1126]    τὸ   δὲ προπηλακιζόμενον ἀνέχεσθαι καὶ τοὺς
[4, 1121]    τὸ   δὲ πῶς πόθεν οὐδὲν
[4, 1123]    τὸ   δέον ἀναλίσκειν ὑπερβάλλει, ὥσπερ εἴρηται.
[4, 1121]    τὸ   δέον ἀφίκοιτ᾽ ἄν. δ᾽
[4, 1121]    τὸ   δέον καὶ τὸ καλῶς ἔχον
[4, 1122]    τὸ   δέον, κατ᾽ ἀρετὴν δὲ τὸ
[4, 1120]    τὸ   διδόναι οἷς δεῖ λαμβάνειν
[4, 1128]    τὸ   εἶναι τοιοῦτον οἷον πράττειν τι
[4, 1127]    τὸ   ἔλαττον δὲ μᾶλλον τοῦ ἀληθοῦς
[4, 1127]    τὸ   ἔλαττον λέγοντες χαριέστεροι μὲν τὰ
[4, 1120]    τὸ   ἐλευθέριον, ἀλλ᾽ ἐν τῇ τοῦ
[4, 1123]    τὸ   ἐν ἑκάστῃ ἀρετῇ μέγα. Οὐδαμῶς
[4, 1123]    τὸ   ἐν μεγάλῳ μέγα, ἐνταῦθα δὲ
[4, 1128]    τὸ   ἐν τοιούτοις λέγειν τοιούτων
[4, 1123]    τὸ   ἐν τούτοις μέγα, καὶ διαφέρει
[4, 1123]    τὸ   ἐν τῷ ἔργῳ μέγα τοῦ
[4, 1127]    τὸ   ἐπαχθεῖς τὰς ὑπερβολὰς εἶναι.
[4, 1123]    τὸ   ἐπὶ τοῖς καλλίστοις (ἆθλον· τοιοῦτον
[4, 1122]    τὸ   ἔργον ποιήσει μεγαλοπρεπέστερον. Οὐ γὰρ
[4, 1120]    (τὸ   εὖ πάσχειν μὴ αἰσχροπραγεῖν.
[4, 1120]    τὸ   εὖ πάσχειν, καὶ τὰ καλὰ
[4, 1120]    τὸ   εὖ ποιεῖν τὸ εὖ
[4, 1120]    τὸ   εὖ ποιεῖν καὶ τὸ καλὰ
[4, 1128]    τὸ   ἡδύ. Τῶν δὲ περὶ τὴν
[4, 1127]    τὸ   ἦθος, καθ᾽ ἕκαστον διελθόντες, καὶ
[4, 1121]    τὸ   ἦθος· οὐ γὰρ μοχθηροῦ οὐδ᾽
[4, 1126]    τὸ   ἧττον· ἐνίοτε γὰρ τοὺς ἐλλείποντας
[4, 1120]    τὸ   καλὰ πράττειν, τῇ δὲ λήψει
[4, 1123]    τὸ   κάλλος ἐν μεγάλῳ σώματι, οἱ
[4, 1123]    τὸ   καλὸν ἀπολεῖ, καὶ τι
[4, 1121]    (τὸ   καλὸν ζῆν πρὸς τὰς ἡδονὰς
[4, 1126]    τὸ   καλὸν καὶ τὸ συμφέρον στοχάσεται
[4, 1121]    τὸ   καλῶς ἔχον συμβαίνῃ αὐτῷ ἀναλίσκειν,
[4, 1124]    τὸ   καταφρονητικὸς εἶναι, (καὶ ἀληθευτικός, πλὴν
[4, 1122]    τὸ   κοινὸν εὐφιλοτίμητά ἐστιν, οἷον εἴ
[4, 1125]    τὸ   μᾶλλον δεῖ. Ἀνωνύμου δ᾽
[4, 1125]    τὸ   μᾶλλον δεῖ καὶ ἧττον,
[4, 1125]    τὸ   μᾶλλον οἱ πολλοί, ψέγοντες
[4, 1126]    τὸ   μᾶλλον οὔτ᾽ ἐπὶ τὸ ἧττον·
[4, 1122]    τὸ   μέγα καὶ καλόν (τοῦ γὰρ
[4, 1122]    τὸ   μέγα τοῦ μεγαλοπρεποῦς, οἷον μέγεθος,
[4, 1125]    (Τὸ   μὲν γὰρ πάθος ἐστὶν ὀργή,
[4, 1124]    τὸ   μὲν γὰρ ὑπερέχοντος, τὸ δ᾽
[4, 1122]    τὸ   μὲν ἔργον τῆς δαπάνης (ἄξιον
[4, 1127]    τὸ   μὲν ψεῦδος φαῦλον καὶ ψεκτόν,
[4, 1121]    τὸ   μέσον δύναται ἐλθεῖν. Ἔχει γὰρ
[4, 1121]    τὸ   μέσον καὶ εἰς τὸ δέον
[4, 1125]    τὸ   μέσον· ὀρέγονται δὲ τῆς τιμῆς
[4, 1127]    τὸ   μέσον. Περὶ τὰ αὐτὰ δὲ
[4, 1125]    τὸ   μέσον τὴν πραότητα φέρομεν, πρὸς
[4, 1126]    τὸ   μέχρι τίνος ὀρθῶς ποιεῖ τις
[4, 1128]    τὸ   μὴ αἰδεῖσθαι τὰ αἰσχρὰ πράττειν,
[4, 1126]    τὸ   μὴ ἐπιφανὲς εἶναι οὐδὲ συμπείθει
[4, 1120]    τὸ   μὴ λαβεῖν τοῦ δοῦναι· τὸ
[4, 1121]    τὸ   μὴ πρὸς (τὸ καλὸν ζῆν
[4, 1125]    τὸ   μὴ ὠνομάσθαι τὸν μέσον. Πραότης
[4, 1121]    τὸ   μηδὲν τοῦ καλοῦ φροντίζειν ὀλιγώρως
[4, 1124]    τὸ   μηδενὸς δεῖσθαι μόλις, ὑπηρετεῖν
[4, 1123]    τὸ   μήτε βλαβεραὶ τῷ πέλας εἶναι
[4, 1121]    τὸ   μήτε λαμβάνειν μήτε διδόναι. Οἳ
[4, 1127]    τὸ   ὀγκηρόν· (μάλιστα δὲ καὶ οὗτοι
[4, 1125]    τὸ   ὅθεν δεῖ καὶ ὡς δεῖ.
[4, 1124]    τὸ   ὀλίγα τιμᾶν, μεγαλοκίνδυνος δέ, καὶ
[4, 1122]    τὸ   ὀρθῶς. Πρέπει (δὲ (καὶ) οἷς
[4, 1128]    τὸ   πάθει ζῶντας πολλὰ ἁμαρτάνειν, ὑπὸ
[4, 1128]    τὸ   πάθος ἁρμόζει, ἀλλὰ τῇ νέᾳ.
[4, 1122]    τὸ   πλείστου ἄξιον τιμιώτατον, οἷον χρυσός,
[4, 1122]    τὸ   Πολλάκι δόσκον ἀλήτῃ, ἀλλ᾽
[4, 1122]    τὸ   πρέπον γὰρ (δύναται θεωρῆσαι καὶ
[4, 1122]    Τὸ   πρέπον δὴ πρὸς αὐτόν, καὶ
[4, 1127]    τὸ   πρέπον, καὶ καθ᾽ αὑτὸ μὲν
[4, 1123]    τὸ   πρέπον· οὐ γὰρ ταὐτὰ ἁρμόζει
[4, 1126]    τὸ   πῶς καὶ τίσι καὶ ἐπὶ
[4, 1126]    τὸ   στέργειν προσλαβόντα. Διαφέρει δὲ τῆς
[4, 1126]    τὸ   συμβιοῦν οἱ χαλεποὶ χείρους.
[4, 1126]    τὸ   συμφέρον στοχάσεται (τοῦ μὴ λυπεῖν
[4, 1127]    τὸ   συνηδύνειν, λυπεῖν δ᾽ εὐλαβούμενος, τοῖς
[4, 1126]    τὸ   τιμωρεῖσθαι· καὶ πρὸς τὸ συμβιοῦν
[4, 1122]    τὸ   τίς (ὢν καὶ τίνων ὑπαρχόντων·
[4, 1123]    τὸ   τοῦ μεγαλοψύχου ἀξίωμα. δὲ
[4, 1121]    τὸ   ὑπερβάλλειν διδόντα καὶ μὴ λαμβάνοντα,
[4, 1120]    τὸ   ὑπερβάλλειν ἐν τῇ δόσει, ὥστε
[4, 1120]    (τὸ   φθείρειν τὴν οὐσίαν· ἄσωτος γὰρ
[4, 1125]    τὸ   φιλότιμον, ἀλλ᾽ ἐπαινοῦντες μὲν ἐπὶ
[4, 1127]    τὸ   ψεῦδος εὐλαβήσεται, γε καὶ
[4, 1125]    ὠρέγετο   γὰρ ἂν ὧν ἄξιος ἦν,
[4, 1127]    ηὐλαβεῖτο·   δὲ τοιοῦτος ἐπαινετός. Ἐπὶ
[4, 1124]    γένοιτο   ἀξία τιμή, οὐ μὴν ἀλλ᾽
[4, 1122]    αὐτὸ   δαπάνημα τριηράρχῳ (καὶ ἀρχιθεωρῷ. Τὸ
[4, 1126]    αὐτὸ   ποιήσει, πλὴν καὶ ἐν ἑκάστοις
[4, 1123]    αὐτὸ   ποιῶν ἠλίθιος, τῶν δὲ κατ᾽
[4, 1122]    αὐτὸ   ὑποσημαίνει, ἐν μεγέθει πρέπουσα δαπάνη
[4, 1125]    αὐτὸ   φέρομεν ἀεὶ τὸ φιλότιμον, ἀλλ᾽
[4, 1127]    αὑτὸ   δὲ τὸ μὲν ψεῦδος φαῦλον
[4, 1127]    αὑτὸ   ηὐλαβεῖτο· δὲ τοιοῦτος ἐπαινετός.
[4, 1127]    αὑτὸ   μὲν αἱρούμενος τὸ συνηδύνειν, λυπεῖν
[4, 1126]    ἑαυτὸ   ἀπόλλυσι, κἂν ὁλόκληρον ᾖ, ἀφόρητον
[4, 1121]    τοῦτο   ἀνελεύθεροι. Ληπτικοὶ δὲ γίνονται διὰ
[4, 1120]    τοῦτο   ἀρετήν· καὶ πλούτῳ δὴ χρήσεται
[4, 1120]    τοῦτο   δ᾽ ἐν τῇ δόσει. Αἱ
[4, 1120]    τοῦτο   δ᾽ οὐκ ἐλευθερίου. Οὐδὲ λήψεται
[4, 1124]    τοῦτο   δὲ δρῶσιν ἐν οἷς δύνανται·
[4, 1121]    τοῦτο   ἐθισθείη πως ἄλλως μεταβάλοι,
[4, 1123]    τοῦτό   ἐστι τοῦ μεγαλοπρεποῦς, ἐν
[4, 1127]    τοῦτο   οἱ πλεῖστοι προσποιοῦνται τὰ τοιαῦτα
[4, 1126]    τοῦτο,   ὅτι οὐ κατέχουσι τὴν ὀργὴν
[4, 1120]    τοῦτο·   οὐ γὰρ οἷόν τε χρήματ᾽
[4, 1128]    τοῦτο   περὶ τὰς ἀρετάς. Εἰ δ᾽
[4, 1121]    τοῦτο   ποιεῖν μὴ δύνασθαι· ταχὺ γὰρ
[4, 1122]    τοῦτο   ταῖς ἀρεταῖς. Καὶ ἔτι ἡδέως
[4, 1123]    τοῦτο   τῶν ἐκτὸς ἀγαθῶν· περὶ τιμὰς
[4, 1121]    τοῦτο   φυλάττειν, ἵνα μή ποτ᾽ ἀναγκασθῶσιν
[4, 1124]    τοῦτο   χαλεπὸν τῇ ἀληθείᾳ μεγαλόψυχον εἶναι·




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 21/05/2008