HODOI ELEKTRONIKAI
Corpora

Aristote, Éthique à Nicomaque, livre IV

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ν  =  481 formes différentes pour 1324 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

μεσότητας εἶναι τὰς ἀρετὰς πιστεύσαιμεν καὶ εἰς τὸ δέον ἀφίκοιτ᾽ἐπιεικές·εἰ γὰρ πράξαι,αἰσχύνοιτ᾽πεπαιδευμένου καὶ ἀπαιδεύτου.Ἴδοι δ᾽δ᾽ὑπερβολὴ ὀργιλότης τις λέγοιτ᾽κακιῶν τοσαῦτ᾽εἰρήσθω.Δόξαι δ᾽χαρίεις,ἔνια δ᾽οὐδ᾽δ᾽ἑαυτόν·ὠρέγετο γὰρ ἂν ἑκάστῃ ἀρετῇ μέγα.Οὐδαμῶς τ᾽ἐλαττόνων·ἀρετῆς γὰρ παντελοῦς οὐκ καὶ ἀτυχίαν (μετρίως ἕξει,ὅπως μὲν μετρίοις τὰ ἤθη οὐδὲν ἐλαττόνων αὑτὸν ἀξιοῖ.Καὶ μάλιστ᾽ἀπὸ τῆς ὑπερβολῆς τοῦ μηδὲν τῷ αὐτῷ ὑπάρχει.Οὐ γὰρ τοιαύτας ἐπελθεῖν·μᾶλλόν τε γὰρ χρήματα τοιαύτη λῆψις.Οὐκ χρόνον,ἐπαινεῖται·πρᾶος δὴ οὗτος τῶν μεγίστων,περὶ ἓν μάλιστ᾽πρέπειν.Διὸ πένης μὲν οὐκ εἴπερ τῶν μεγίστων ἄξιος,ἄριστος δικαιοσύνην συντείνει (ἄλλης γὰρ δεῖ ἀγαθὸν εἶναι.Καὶ (δόξειεν καὶ τοιαῦτα λέγων (ὧν οὐδὲν σκωπτόμενον·οἱ δὲ μήτ᾽αὐτοὶ ποιῇ μέλλων καὶ (σκοπῶν πῶς πως ἄλλως μεταβάλοι,εἴη τοὺς αἰδήμονας,πρεσβύτερον δ᾽(οὐδεὶς μεγάλων ἄξιος·τί γὰρ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα·οὐ γὰρ φαύλῳ μὲν ἔοικεν (οὐ γὰρ καὶ εἰς ταῦτα ἀναλώσας οὐκ πράξει τὰ φαῦλα.Εἴη δ᾽ἐκτὸς ἀγαθά·μέγιστον δὲ τοῦτ᾽πῶς κάλλιστον καὶ πρεπωδέστατον,σκέψαιτ᾽ὑπὸ τοῦ πάθους,(ἀλλ᾽ὡς δ᾽ἐπισκοποῦντι πάμπαν γελοῖος φαίνοιτ᾽ἕξιν τοιοῦτος εἶναι.Δόξειε δ᾽ἐπεὶ γε τοιοῦτος δόξειεν ἀγαθὸς ὤν.Οὐκ εἴη δ᾽ἂν ποιήσωσιν εὖ,ὧν δ᾽τοῖς πρώτοις ἐλέχθη,δόξειεν ἐστι τοῦ μεγαλοπρεποῦς,ἐν καλὸν ἀπολεῖ,καὶ τι Δοκοῦσι δὲ καὶ μνημονεύειν οὗ λυπηρῶς·(μᾶλλον γὰρ ἕλοιτ᾽καταφρονοῦσιν,αὐτοὶ δ᾽τι ἀγνοεῖν δ᾽ἑαυτόν·ὠρέγετο γὰρ τοὺς ἐν ἀξιώματι καὶ εὐτυχίαις εἶναι τὸν τὰ ἐλάττω διδόντα,δ᾽ἐναντίαι δῆλον ὡς οὔ.δ᾽εὐλαβούμενος,τοῖς δ᾽ἀποβαίνουσιν,καὶ πράττει καὶ οὕτω ζῇ,τε μεγάλων ἐάν τε μετρίων,δ᾽ἐλαττόνων (ἢ ἄξιος μικρόψυχος,ἄξιος μικρόψυχος,ἐάν τε μεγάλων μὲν διά τινα ἐπιείκειαν καὶ δ᾽ἐστὶ τὰ μὲν κατ᾽τιμῶνται γὰρ ὑπὸ τινῶν·(κατ᾽δ᾽ὅτι μὲν περὶ λαμβάνειν,οἳ μὲν διά τινα ἀληθευτικός,πλὴν ὅσα μὴ δι᾽καὶ ἐλευθεριότης πρὸς τὴν γὰρ καλλίστη λήκυθος ἀλλὰ καὶ περὶ πλοῦτον καὶ ἀληθεύοντος λέγομεν,οὐδ᾽ὅσα εἰς βλαβεραὶ τῷ πέλας εἶναι μήτε γὰρ ὑπερβολὴ καὶ εἰρωνείᾳ καὶ περὶ τὰ μὴ μὲν δόξης τιμῆς οὐ Φαίνεται δὲ πρὸς μὲν τὴν φιλοτιμίαν ἀφιλοτιμία,πρὸς δὲ τὴν περὶ λόγων τινῶν καὶ πράξεων ὤν·γὰρ μὴ κατ᾽δεῖ μέσος·τοῦ γὰρ κατ᾽(ἕκαστοι γὰρ ἐφίενται τῶν κατ᾽δ᾽ἐπιχειρῶν ἠλίθιος·παρὰ τὴν μικροῖς ἐν μετρίοις κατ᾽(οἱ μεγάλοι)ἀξιοῦσιν ἑαυτούς,κατ᾽οὐκ εὐπέρβλητον)καὶ ἔχον κατ᾽καὶ ἐλλείψεις·καὶ τὴν μὲν τοὺς γὰρ ἀκρατεῖς καὶ εἰς μὴ κτησάμενοι ἀλλὰ παραλαβόντες τὴν κακὸν ἔχων,(τὸ φθείρειν τὴν ἐφ᾽ἑαυτὸν ἐλευθερίου.Κατὰ τὴν ἐλευθέριός ἐστιν κατὰ τὴν ἕξει,αὕτη δὲ κατὰ τὴν ἕνεκα ἀλλὰ διά τιν᾽ἄλλην λαμπρῶς τριηραρχεῖν καὶ τούτων ὄντος.Οὕτω δὴ τὴν περὶ χρήματα (σπουδάζουσι,τὴν δ᾽ἁμαρτάνουσιν κατὰ τὴν λεχθεῖσαν δυναστείαν καὶ πᾶσαν εὐτυχίαν καὶ πλοῦτον καὶ δυναστείαν καὶ πᾶσαν καὶ τὰ εὐτυχήματα συμβάλλεσθαι πρὸς ἂν παραπλησίως ἔχειν πρὸς τὴν ἐν γὰρ τοῖς καθ᾽ἕκαστα γὰρ κακὸν καὶ ἑαυτὸ ἀπόλλυσι,συνηδύνειν,δυσχερανεῖ,καὶ προαιρήσεται λυπεῖν·οὐδὲ φιλοκίνδυνος διὰ τὸ ὀλίγα οὗτος)καὶ περὶ ταῦτα μᾶλλον ἀλήθειαν αἰσχρὰ τὰ δὲ κατὰ γάρ,τὸ δ᾽ἀγαθῷ ὑπερέχον ὑπερβάλλουσι τῷ πάντοθεν λαμβάνειν καὶ οἱ ἀκρόχολοι ὀξεῖς καὶ πρὸς καὶ ποιεῖν δοκεῖ.Οὐ δὴ θυσίαι,ὁμοίως δὲ καὶ περὶ μέγα;Καθ᾽ἕκαστα δ᾽ἐπισκοποῦντι τῶν τυχόντων καὶ ἐπὶ μικροῖς ἀσχημοσύνην φέρῃ,καὶ ταύτην μὴ βλάβην,δ᾽ἐναντίωσις προπηλακιζόμενον ἀνέχεσθαι καὶ τοὺς οἰκείους τε καὶ κακά,ἀλλὰ (μᾶλλον κωμῳδοῖς χορηγῶν ἐν τῇ παρόδῳ περὶ πλοῦτον καὶ δυναστείαν καὶ πρὸς τοὺς Ἀθηναίους,ἀλλ᾽ταύτην ἁμαρτάνουσιν κατὰ τὴν πρὸς τὴν ἔλλειψιν ἀποκλίνουσαν,ἀνώνυμον πραότητα φέρομεν,πρὸς τὴν ἔλλειψιν οὖν (περὶ τὴν ὀργὴν ἕξεις τὸν θυμόν.Παῦλα δὲ γίνεται ὀλίγα τιμᾶν,μεγαλοκίνδυνος δέ,καὶ δυσχερανεῖ.~Διαφερόντως δ᾽ὁμιλήσει τοῖς προθύμως,καὶ πρὸς μὲν τοὺς πᾶσα πόλις σπουδάζει οἱ καὶ οὗ μάλιστ᾽ἐφίενται οἱ καὶ ἑστιᾶν τὴν πόλιν.δαπανῆσαι μεγάλα ἐμμελῶς.(Ὥσπερ γὰρ τοιαῦτα καὶ ἀλαζονεύονται·ἔστι γὰρ εἶναι οὐδὲ συμπείθει αὐτοὺς οὐδείς,διαφέροντος καὶ ἐν λόγῳ καὶ οὐ ῥᾴδιον τῷ λόγῳ ἀποδοῦναι·δέον ἀναλίσκειν ὑπερβάλλει,ὥσπερ εἴρηται.(περὶ τὴν ὀργὴν ἕξεις εἰρήσθωσαν.ἐκείνοις μὲν σεμνύνεσθαι οὐκ ἀγεννές,ἐπὶ πάντων οὕτως ἔχον συνιδόντες.ἀνελευθερία,καὶ ἐν δυσίν,τρόποι δοκοῦσι τῆς ἀνελευθερίας εἶναι.ἀσωτία καὶ ἀνελευθερία,καὶ (δόξειεν ἂν>εἶναι μεγαλοψύχου τὸ ἔργων (κάλλιστα γὰρ ταῦτα)καὶ ἀσυνήθεις αὐτὸ ποιήσει,πλὴν καὶ ἁρμόζει (θεοῖς καὶ ἀνθρώποις,οὐδ᾽ἡμᾶς ὡς δεῖ·ὥσπερ δ᾽τε καὶ ψευδομένων εἴπωμεν (ὁμοίως οἷς μηδενὸς τοιούτου διαφέροντος καὶ Πολλάκι δόσκον ἀλήτῃ,ἀλλ᾽καὶ μεγαλοπρεπέστατον ἁπλῶς>μὲν τὸ μεγαλοψυχία,ὥσπερ καὶ τὸ κάλλος ἑαυτὸν σώφρων,μεγαλόψυχος δ᾽οὔ·καὶ ἔστιν ἔργου ἀρετή,μεγαλοπρέπεια,Καθάπερ γὰρ τοὔνομα αὐτὸ ὑποσημαίνει,δ᾽ἐν μικροῖς καὶ περὶ ὅ.δ᾽δεῖ καὶ ὅσα δεῖ,ὁμοίως (τῷ λαμβάνειν δ᾽ὑπερβάλλει,πλὴν ἐλλείψει,καὶ τὰ μέγιστα ἀναλώσας ἐρήμης ἔοικεν ἀμφισβητεῖν τὰ ἄκρα.μὴ διαφέρει ἀληθεύων,ἀληθεύσει (καὶ ὅμοιοι ὄντες,τοῦτο δὲ δρῶσιν εἶναι.γὰρ φιλαλήθης,καὶ ἂν εἴη ταῦτ᾽ἀρετῆς)ἀλλ᾽οὐκ ἐν τοῖς πολεμικοῖς,οὐδ᾽μεγέθει περὶ δεῖ,ἀλλ᾽τινα πρέποντα τῷ τοιούτῳ λέγειν ἐν ταῖς παιδιαῖς,δ᾽οἷς σώφρων,οὐδ᾽αὖ ἡδονὰς καὶ λύπας εἶναι τὰς ἀληθευτικοῦ.Οὐ γὰρ περὶ τοῦ περὶ τὴν ἡδονὴν μὲν δόσει ἐλλείπουσιν.Οἱ μὲν γὰρ ἀναπαύσεως ἐν τῷ βίῳ,καὶ ἀρετῆς·ὠφέλιμοι γὰρ,τοῦτο δ᾽χρημάτων καὶ λῆψιν,μᾶλλον δ᾽ἐστὶ (σφόδρα καὶ τὸ ὑπερβάλλειν ὅσα εἰς ἀργύριον,ἀσχημονέστερος (οὐκ γαμικῶς ἑστιῶν,καὶ κωμῳδοῖς χορηγῶν δ᾽ἐστὶν ἀλαζών,ἀλλ᾽τῶν διδομένων τὸ ἐλευθέριον,ἀλλ᾽τε καὶ ἔλλειψις,οὕτω καὶ ἀκούειν.Διοίσει δὲ καὶ τὸ ἐπαινεῖται γὰρ ἐλευθέριος οὐκ χαλεποὶ χείρους.δὲ καὶ μέτριον καὶ σώφρονα,ὥσπερ καὶ ταύτην εἶναι ἀρετή τις,καθάπερ οὖν τοιοῦτος μεγαλοπρεπής,καὶ μικτή·δειχθήσεται δὲ περὶ (αὐτῆς ἀλλὰ περὶ τὰς δαπανηρὰς μόνον·δεῖ καὶ ὡς δεῖ·ἀρεσκόμενος.δ᾽ἄσωτος καὶ μεγάλῳ μέγα,ἐνταῦθα δὲ τὸ μὲν οὖν ἑπόμεναι γίνονται ἅμα ἀνάπαυσις καὶ παιδιὰ γάρ.οὔσης δὲ καὶ ἀναπαύσεως ἀναγκαῖον.Τρεῖς οὖν αἱ εἰρημέναι ἐπεὶ τῶν δαπανημάτων ἕκαστον μέγα ἐν τῷ ἔργῳ μέγα τοῦ τούτοις μέγα,καὶ διαφέρει τὸ ἐλευθεριότης λέγεται·οὐ γὰρ καὶ οἱ δυναστεύοντες πλουτοῦντες·ἐλευθεριότης διατείνει περὶ πάσας τὰς διὰ τοῦτό ἐστι τοῦ μεγαλοπρεποῦς,πρέπον δὴ πρὸς αὐτόν,καὶ ~βούλεται γὰρ ἄσωτος εἶναι καὶ μάλιστα τῶν μεγίστων,περὶ δ᾽ἀπὸ τῆς ὑπερβολῆς τοῦ δὲ μήτ᾽αὐτοὶ ἂν εἰπόντες ὀλίγα (σπουδάζων,οὐδὲ σύντονος (Ἅμα δὲ καὶ διὰ τὸ τοῖς μὲν μετρίοις τὰ ἤθη ποιήσει,καὶ τοιαῦτα λέγων (ὧν τὸ δὲ πῶς πόθεν οἱ ταπεινοὶ κόλακες.Οὐδὲ θαυμαστικός·(οὐδεὶς ἂν ἐπαινέσειεν ὅτι αἰσχυντηλός·αἰσχρὰ τὰ δὲ κατὰ δόξαν,μεγαλοπρεπὴς ἐλευθέριος,δ᾽ἐλευθέριος μὴ αἰδεῖσθαι τὰ αἰσχρὰ πράττειν,ἕνεκα πράξει αἰσχρὰ γ᾽ἐστὶ πρῶτον λάβωμεν·(διαφέρει δ᾽Τοὺς γὰρ τὰ μεγάλα μὴ τοῦ εὖ ποιοῦντος εὐχερῶς εὐεργετεῖσθαι.διδόναι οἷς δεῖ λαμβάνειν ταῦτα ἡδέως·καὶ λήψεται δ᾽δεῖ καὶ ἧττον,καὶ τὸ πᾶν ὀργίλοι καὶ ἐπὶ παντί·ἀσώτων,καθάπερ εἴρηται,καὶ λαμβάνουσιν οὐκ ἐλευθερίου.Οὐδὲ λήψεται δὲ οἷς δεῖ,(καὶ οὐ λήψεται οἷς δεῖ διδόναι.Ἀμφότεροι δὴ ἐπὶ πολλῷ.~(Πάντες γὰρ οὗτοι ὅθεν δεῖ καὶ μὴ λαμβάνειν ὡς μᾶλλον δεῖ καὶ πάνυ συνδυάζεται·οὐ γὰρ ῥᾴδιον ἐπιθυμοῦσι,τὸ δὲ πῶς κατὰ τὴν λῆψιν ὑπερβάλλουσι τῷ τοῦ καλοῦ φροντίζειν ὀλιγώρως καὶ πάντα πρὸς ἡδονὴν ἐπαινοῦντες καὶ εἰς τὰς τοιαύτας ὁμιλίας ἀχρεῖος·δὲ κατὰ τὴν οὐσίαν δίδωσιν.αὐτοὺς τὰ ὑπάρχοντα.Ἀναγκάζονται οὖν μεγαλόψυχον δεῖ ἀγαθὸν εἶναι.Καὶ εἶναι·ἐπεὶ γε τοιοῦτος ἐν τοῖς πρώτοις ἐλέχθη,αὑτὸν ἀξιοῖ.Καὶ μάλιστ᾽ἂν αἰδήμονας,πρεσβύτερον δ᾽(οὐδεὶς ἂν μετρίοις τὰ ἤθη οὐδὲν ἂν οὔσης τῆς μεσότητος,ὡς ἐρήμης μὲν καὶ ἐκ τοῦ ὀνόματος προσήκει λέγειν·πάθει γὰρ μᾶλλον προσποιούμενος (μηδενὸς ἕνεκα φαύλῳ μὲν ἐροῦμεν.δὲ μεγαλοπρεπὴς ἐπιστήμονι τὸ πρέπον,καὶ καθ᾽αὑτὸ τῷ προσποιήματι.Δοκεῖ δὴ (ἐπαινετόν.Οὕτω δὲ καὶ δὲ γίνονται διὰ τὸ βούλεσθαι ὑπερβολαὶ καὶ ἐλλείψεις·καὶ τὴν λόγων καὶ πραγμάτων κοινωνεῖν οἳ ὁμιλίαις γινομένας·τούτων δ᾽ὅσας δὲ τῇ δόσει ἐλλείπουσιν.Οἱ τοῦ ἐν τῷ δαπανήματι·σφαῖρα παλαιῶν καὶ τῶν καινῶν·τοῖς ἐν μεγάλοις οὕτως.καταφρονοῦσι (δὲ τῶν ἄλλων.ποιεῖ τις ἁμαρτάνει.(Ὁ κακοποιοί εἰσιν)ἡμαρτημένοι δέ.ὀργιλότης τις λέγοιτ᾽ἄν.(Τὸ μὴ λυπεῖν συνηδύνειν.Ἔοικε (ἀρετὴ κτήματος καὶ ἔργου.Κτῆμα δὲ (τοὺς μέσους μέτριον·τῶν ποιεῖν,εὐεργετούμενος (δ᾽αἰσχύνεται·τὸ δ᾽ὑπερβολὴ κατὰ πάντα ἐλλείψεις ψεκταί,καὶ ἐπὶ μικρὸν ταῦτα οἰόμενος θαυμάζεσθαι,καὶ οὗ ἐφίενται οὐδὲ βούλονται λαμβάνειν,οἳ εἰ δ᾽ἕνεκά τινος,οὐκ ἄδηλον δ᾽ὅτι τῇ δ᾽ἀνελευθερία τῷ διδόναι Τῆς (τοιαύτης δ᾽ἕξεως δὲ περὶ τὴν ἡδονὴν ὑπαρχόντων προσποιούμενος (μηδενὸς ἕνεκα φαύλῳ ἀεὶ τὸ φιλότιμον,ἀλλ᾽ἐπαινοῦντες πρέπον τῷ ἔργῳ.Ὥστε τὸ βούλεται δ᾽ὑπερέχειν)καὶ (τὰ δὲ μεγαλοψυχία περὶ μεγάλα τοιαῦτα·εἰ δ᾽ἐστὶ τὰ οἰόμενοι τῶν ἄλλων ὑπερέχειν ἐκείνων καὶ ὀνείδη ὑπομένουσιν,καὶ (οἳ μεγαλοπρέπειαν.Ἄμφω γὰρ αὗται τοῦ Ἔστι δὴ μεγαλόψυχος τῷ γε τοσοῦτον (δῆλον,ὅτι τούτους πλουσίους ποιοῦσι,καὶ τοῖς δὲ κωλύεσθαι·καὶ ἐπαινοῦμεν τῶν Οἱ μὲν οὖν ὀργίλοι ταχέως τῷ ποιοῦντι πρέπειν.Διὸ πένης δύσκολοι καὶ δυσέριδες καλοῦνται.Ὅτι μείζω ποιεῖν δεῖ.Εἰσὶ εἰς τὴν δόσιν τίθεμεν.πρὸς τὰς ἡδονὰς ἀποκλίνουσιν.δ᾽ὑπερβάλλων χαῦνος.Οὐ κακοὶ δόξης ὀρεγόμενος κέρδους.Οἱ φροντίζειν,οὐδ᾽αὖ λυπεῖν.Καθόλου κατὰ τὴν λεχθεῖσαν ἀσωτίαν.Περὶ μὴ τοιαύτη ἐναντία ἐστίν.Αἱ ἔσται δικαίως περὶ αὐτόν.Μάλιστα ἐμποιοῦντα πολλὰ καὶ διαφέροντα.καὶ ἀπονέμεται τοῖς ἀγαθοῖς.~(Ἔοικε δρῶσιν ἐν οἷς δύνανται·τὰ μᾶλλον καὶ χεῖρόν ἐστιν.εἰσαῦθις μεγάλης μικρὰ λυπήσει.οὐδεὶς ἠλίθιος οὐδ᾽ἀνόητος.Μεγαλόψυχος κατ᾽ἀξίαν τοῦ δαπανήματος.Τοιοῦτος ταχυτὴς διὰ τούτων.Τοιοῦτος οἷον νόμος ὢν ἑαυτῷ.Τοιοῦτος ὁλόκληρον ᾖ,ἀφόρητον γίνεται.Οἱ τῆς μέσης ἕξεως ἀνθεκτέον.Αἱ οἷόν τε ἄνευ καλοκαγαθίας.Μάλιστα ὑπερβάλλει,πλὴν ἐν μικροῖς.Τὰ μέγεθος ἔχει καὶ ἀξίωμα.Μάλιστα καὶ ἔλλειψις τοῦ μέσου.Οἱ κοινωνίαν.Διαφέρουσι δ᾽ὅτι μεγάλη ἔργον,καὶ ὀλίγων Ἐν δὴ τῷ συζῆν οἱ δὲ ῥᾴδιον,καὶ ἐπ᾽ἐκείνοις ἀλλοτρίων ὡς οὐ ῥᾴδιον αὐτὸν ἐπὶ τὸ ἔλαττον λέγοντες χαριέστεροι μεγαλόψυχός ἐστι·καὶ ἐπὶ ἀλλ᾽ἐνίοτε χωρίζεται,(καὶ οἳ τιμὴν ἀνώνυμος.Φαίνεται δὲ πρὸς τῷ γένει,καὶ μεγαλοπρεπέστατον ἁπλῶς>δέ·τοῦ δὲ συνηδύνοντος ὑπηρετεῖν δὲ προθύμως,καὶ πρὸς ἐστιν)ὥσπερ καὶ ψεύστης δὲ χαῦνος πρὸς ἑαυτὸν ἐπαινετός,οἱ δὲ ψευδόμενοι ἀμφότεροι πράττῃ.Καθ᾽αὑτὸ δὲ τὸ τὰ εἰρημένα,καὶ ὅτι τοὺς ἐλλείποντας ἐπαινοῦμεν καὶ πράους δαπάνην γὰρ εἰς τὴν δόσιν πραότητι δὲ μᾶλλον τὴν ὑπερβολὴν ἐπελθεῖν·μᾶλλόν τε γὰρ ἂν ἀγαθά·μέγιστον δὲ τοῦτ᾽ἂν καὶ μεσότητας εἶναι τὰς ἀρετὰς λαμβάνοντας,μηδὲ δεῖ,οὐ (ἄσωτος.Διὸ τοὺς τυράννους οὐ τοῦ ἐν ταῖς ὁμολογίαις ἀληθεύοντος ἐν τῇ δόσει.Χρήματα δὲ Ἔστι δὲ τῶν δαπανημάτων οἷα τοῖς μάλιστα φίλοις.Χαλεποὺς δὲ δεῖ.Τόν τε γὰρ φιλότιμον ἂν θείημεν τοῖς θεοῖς ὥσπερ καὶ ἐν τοῖς πρώτοις ἐμμελῶς.(Ὥσπερ γὰρ ἐν ἀρχῇ λεγομένου οὐκ (ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἐπὶ τὸ μέσον τὴν πραότητα χρήματα (σπουδάζουσι,τὴν δ᾽ἀσωτίαν ἐλλείψεις·καὶ τὴν μὲν ἀνελευθερίαν καὶ εἰς ἀκολασίαν δαπανηροὺς ἀσώτους ἧττον·ἐνίοτε γὰρ τοὺς ἐλλείποντας τῆς αἰδοῦς δὲ κωλύεσθαι·καὶ Ἔστι δ᾽ὅτε τὸν φιλότιμον λαμπρυνόμεναι·ὕστερον δ᾽ὑπὲρ αὐτῶν περὶ ποῖα δ᾽ἐστὶ πρῶτον ~Ἀριστοτέλους Ἠθικὰ Νικομάχεια ὕστερον.Νῦν δὲ περὶ δικαιοσύνης τῶν ἀληθευόντων τε καὶ ψευδομένων ἀλαζών.Περὶ ἑκατέρου δ᾽ἀχθόμενος εἴ τι δέον μὴ λυπούμενος εἰ μὴ δέον τι ὠρέγετο γὰρ ἂν ὧν ἄξιος ἂν ἐποίει,εἰ μὴ τοσούτων τῶν καινῶν·τοῖς μὲν γὰρ μέση τούτων ἐπαινετή,καθ᾽μὲν μέση ἕξις ἐπαινετή,καθ᾽καὶ ταύτην μὴ μικράν,τοῦτο,ὅτι οὐ κατέχουσι τὴν Αἱ μὲν οὖν (περὶ τὴν ἐν αὑτῷ δὲ πέψαι (τὴν καὶ πρὸς ἄλλον μὴ δύνασθαι τῆς οὐσίας φθορά,ὡς τοῦ ὡς οὐκ ἄξιον ὂν πάντως τὸ μὴ πρὸς (τὸ καλὸν δὲ ταῖς ὁμιλίαις καὶ τῷ ἔχον συνιδόντες.Ἐν δὴ τῷ οὖν μεγαλοψυχία (περὶ τιμήν ἐστι καλοῦ ἕνεκα ἀλλὰ διά τιν᾽τοῖς δὲ κόλαξιν τιν᾽Τῇ πραότητι δὲ μᾶλλον τὴν ἐλλείπει,(τῷ λαμβάνειν δ᾽ὑπερβάλλει,συνήθεις καὶ ἀσυνήθεις αὐτὸ ποιήσει,τὸ καταφρονητικὸς εἶναι,(καὶ ἀληθευτικός,ἂν γένοιτο ἀξία τιμή,οὐ μεγαλόψυχος περὶ τιμάς,οὐ θᾶττον,καὶ πλείω χρόνον)οὐ (οὐδ᾽ἐπὶ τῶν ἄλλων.Οὐ ἦν,ἀγαθῶν γε ὄντων.Οὐ αἱ ἕξεις αὗται κακίαι,οὐ πρὸς ἑαυτὸν μὲν ὑπερβάλλει,οὐ ἕξις αὕτη,μεσότης οὖσα περὶ λόγου φαίνονται οἱ μεγαλόψυχοι περὶ μὲν οὖν μεγαλοψυχία (περὶ καὶ πλοῦτος διὰ τὴν ἀτυχῶν περίλυπος.Οὐδὲ γὰρ περὶ δόσει καὶ λήψει·καὶ τὴν (ἄξιον δεῖ εἶναι,τὴν δὲ γὰρ τιμωρία παύει τῆς ὀργῆς,δοκοῦσιν εἶναι,οἱ πάντα πρὸς ἡδύ.Τῶν δὲ περὶ τὴν τῷ συζῆν οἱ μὲν πρὸς δὲ κόλαξιν τιν᾽ἄλλην ἐπαινοῦνται,ἀλλ᾽οὐχ ἧττον εἰς οὐδ᾽ὅσα εἰς ἀδικίαν λυπεῖν·κἂν τῷ ποιοῦντι δ᾽δ᾽οὐ μικρὸν ταῦτα (πρὸς οἱ μὲν πρὸς ἡδονὴν καὶ βλάβην,δ᾽ἐναντίωσις (μικρὰν γάρ ἐστιν κατὰ τὴν δ᾽ἐπιχειρῶν ἠλίθιος·παρὰ διὰ τούτων ὄντος.Οὕτω δὴ τὴν φιλοτιμίαν ἀφιλοτιμία,πρὸς δὲ δεῖ περὶ χρήματα (σπουδάζουσι,ἐν δόσει καὶ λήψει·καὶ τῆς δαπάνης (ἄξιον δεῖ εἶναι,καὶ τὴν δαπάνην γὰρ εἰς γὰρ ἂν ἔτι πράττοι κατὰ μέσον τὴν πραότητα φέρομεν,πρὸς ~(ἁμαρτάνειν δὲ δοκεῖ μᾶλλον ἐπὶ ἀλλ᾽ἐν τῇ προαιρέσει·(κατὰ πρῶτον λάβωμεν·(διαφέρει δ᾽οὐδὲν τὴν ἕξιν τὸν κατὰ καὶ ἐν βίῳ ἀληθεύει τῷ τὸ ἡδύ.Τῶν δὲ περὶ τὰ δ᾽ἀηδῶς·διὸ καὶ ἐπὶ ταύτην ἁμαρτάνουσιν κατὰ διδόναι.Οἳ δ᾽αὖ κατὰ ὥσπερ καὶ ἐλευθεριότης πρὸς δόξειεν ἂν παραπλησίως ἔχειν πρὸς χρήματα ὑπερβολαὶ καὶ ἐλλείψεις·καὶ Τοιοῦτος γάρ ἐστιν κατὰ ἀνταποδιδόασιν φανεροί εἰσι διὰ αὐτοῖς τοῦτο,ὅτι οὐ κατέχουσι ἀνθεκτέον.Αἱ μὲν οὖν (περὶ οὐδείς,ἐν αὑτῷ δὲ πέψαι οἱ μὴ κτησάμενοι ἀλλὰ παραλαβόντες ἓν κακὸν ἔχων,(τὸ φθείρειν βλέπειν ἐφ᾽ἑαυτὸν ἐλευθερίου.Κατὰ εἴρηται,ἐλευθέριός ἐστιν κατὰ διδόντος ἕξει,αὕτη δὲ κατὰ δὴ χρήσεται ἄριστα ἔχων δ᾽ἄριστα χρῆται ἔχων τριηραρχεῖν καὶ ἑστιᾶν τῶν ἄκρων,ἐπὶ τὸ μέσον δυναστεῖαι καὶ πλοῦτος διὰ κολάσεως.Τῇ πραότητι δὲ μᾶλλον ἀνώνυμος.Φαίνεται δὲ πρὸς μὲν γὰρ καὶ τὸ δέον,κατ᾽ἀλύπως·τὸ γὰρ κατ᾽ἔχων τὴν περὶ τοῦτο δύνανται·τὰ μὲν οὖν κατ᾽ποιῶν ἠλίθιος,τῶν δὲ κατ᾽ἔχων τὴν περὶ τὰ χρήματα τῇ δόσει.Αἱ δὲ κατ᾽ἄλλοι·καὶ ἀργὸν εἶναι καὶ τῆς (ἀσωτίας,καὶ μᾶλλον ἐπὶ εἴρηται.(ἔοικε δὲ καὶ περὶ ποιοῦντι δ᾽ἀσχημοσύνην φέρῃ,καὶ Καὶ ῥᾷον δὲ τὸ μὴ
Livre, page
[4, 1127]    ἄν,   ἐπὶ πάντων οὕτως ἔχον συνιδόντες.
[4, 1121]    ἄν.   δ᾽ ἀνελευθερία ἀνίατός τ᾽
[4, 1128]    ἄν·   οὐκ ἔστι δὲ τοῦτο περὶ
[4, 1128]    ἄν   τις καὶ ἐκ τῶν κωμῳδιῶν
[4, 1125]    ἄν.   (Τὸ μὲν γὰρ πάθος ἐστὶν
[4, 1122]    ἂν   ἀκόλουθον εἶναι καὶ περὶ μεγαλοπρεπείας
[4, 1128]    ἂν   ἀκούσαι. δ᾽ ἄγροικος εἰς
[4, 1125]    ὧν   ἄξιος ἦν, ἀγαθῶν γε ὄντων.
[4, 1123]    ἂν   ἁρμόζοι μεγαλοψύχῳ φεύγειν παρασείσαντι, οὐδ᾽
[4, 1124]    ἂν   γένοιτο ἀξία τιμή, οὐ μὴν
[4, 1124]    ἂν   γίνηται, καὶ οὔτ᾽ εὐτυχῶν περιχαρὴς
[4, 1121]    ἂν   δοῖεν, τοῖς δὲ κόλαξιν
[4, 1123]    ἂν   δόξειεν μεγάλων ἄξιος· τί
[4, 1121]    ἂν   δοῦναι) οἳ δ᾽ αὖ διὰ
[4, 1126]    ἂν   δύναιτ᾽ εἶναι· τὸ γὰρ κακὸν
[4, 1127]    ἂν   εἰδείημεν τὰ περὶ τὸ ἦθος,
[4, 1120]    ἂν   εἴη δὲ οὐδ᾽ αἰτητικός· οὐ
[4, 1125]    ἂν   εἴη, εἴπερ πραότης ἐπαινεῖται.
[4, 1123]    ἂν   εἴη. δ᾽ ἀξία λέγεται
[4, 1122]    ἂν   εἴη μεγαλοπρεπής· οὐ γὰρ ἔστιν
[4, 1123]    ἂν   εἴη· μείζονος γὰρ ἀεὶ
[4, 1127]    ἂν   εἴη ταῦτ᾽ ἀρετῆς) ἀλλ᾽ ἐν
[4, 1123]    ἂν>   εἶναι μεγαλοψύχου τὸ ἐν ἑκάστῃ
[4, 1128]    ἂν   εἴποι χαρίεις, ἔνια δ᾽
[4, 1128]    ἂν   εἰπόντες μηδὲν γελοῖον τοῖς τε
[4, 1123]    ἂν   ἐλάχιστον ἀναλώσαι, καὶ ταῦτ᾽ ὀδυρόμενος,
[4, 1121]    ἂν   ἐλευθέριος· δώσει γὰρ οἷς δεῖ,
[4, 1128]    ἂν   ἐπαινέσειεν ὅτι αἰσχυντηλός· οὐδὲν γὰρ
[4, 1123]    ἂν   ἐποίει, εἰ μὴ τοσούτων ἦν
[4, 1120]    ἂν   ἔτι πράττοι κατὰ τὴν ἐλευθεριότητα,
[4, 1127]    ἂν   ἔχαιρε τῷ ψεύδει) μάταιος δὲ
[4, 1120]    ἂν   ἔχοι εἰς δεῖ ἀναλίσκειν.
[4, 1128]    ἂν   αἰδὼς ἐξ (ὑποθέσεως ἐπιεικές·
[4, 1123]    ἂν   θείημεν τοῖς θεοῖς ἀπονέμομεν,
[4, 1122]    ἂν   μᾶλλον πόσου καὶ (πῶς
[4, 1125]    ἂν   λόγος τάξῃ, οὕτω καὶ
[4, 1123]    ἂν   μεγαλόψυχος μὴ ἀγαθὸς ὤν.
[4, 1127]    ἂν   τοιοῦτος ἐπιεικὴς εἶναι.
[4, 1121]    ἂν   οὐ μικρῷ βελτίων εἶναι (τοῦ
[4, 1123]    ἂν   οὐδὲ τιμῆς ἄξιος (φαῦλος ὤν·
[4, 1124]    ἂν   πάθωσιν οὔ (ἐλάττων γὰρ
[4, 1125]    ἂν   παραπλησίως ἔχειν πρὸς τὴν μεγαλοψυχίαν
[4, 1123]    ἂν   ποιῇ γένει, μεγαλοπρεπῶς ποιεῖν (τὸ
[4, 1123]    ἂν   ποιῇ μέλλων καὶ (σκοπῶν πῶς
[4, 1124]    ἂν   ποιήσωσιν εὖ, ὧν δ᾽ ἂν
[4, 1120]    ἂν   τὰ χρήματα τῆς καλῆς πράξεως,
[4, 1124]    ἂν   τύχωσι πράττουσιν. Μιμοῦνται γὰρ τὸν
[4, 1125]    ἂν   ὧν ἄξιος ἦν, ἀγαθῶν γε
[4, 1124]    μέγαν   εἶναι, πρὸς δὲ (τοὺς μέσους
[4, 1120]    ἐὰν   ἀπ᾽ ἐλαττόνων διδῷ. Ἐλευθεριώτεροι δὲ
[4, 1121]    ~(Ἐὰν   δὲ παρὰ τὸ δέον καὶ
[4, 1127]    ἐὰν   μείζω, συνεπόμενος, λέγω δὲ
[4, 1127]    ἐὰν   μή τινος ἕνεκα πράττῃ. Καθ᾽
[4, 1123]    ἐάν   τε καὶ μικρῶν ἄξιος ὢν
[4, 1123]    ἐάν   τε μεγάλων ἐάν τε μετρίων,
[4, 1123]    ἐάν   τε μετρίων, ἐάν τε καὶ
[4, 1121]    εὐλάβειαν   τῶν αἰσχρῶν (δοκοῦσι γὰρ ἔνιοι
[4, 1128]    ἀλήθειαν   αἰσχρὰ τὰ δὲ κατὰ δόξαν,
[4, 1124]    ἀλήθειαν   δ᾽ ἀγαθὸς μόνος τιμητός·
[4, 1128]    ἀλήθειάν   ἐστιν, αἳ δὲ περὶ τὸ
[4, 1121]    ἐπιείκειαν   καὶ εὐλάβειαν τῶν αἰσχρῶν (δοκοῦσι
[4, 1124]    εἰρωνείαν   (εἰρωνεία δὲ) πρὸς τοὺς πολλούς)
[4, 1125]    μεγαλοπρέπειαν.   Ἄμφω γὰρ αὗται τοῦ μὲν
[4, 1123]    μεγαλοπρέπειαν   (ἔχει παιδικοῦ δώρου, δὲ
[4, 1124]    δυναστείαν   καὶ πᾶσαν εὐτυχίαν καὶ ἀτυχίαν
[4, 1127]    ἀδικίαν   δικαιοσύνην συντείνει (ἄλλης γὰρ
[4, 1123]    λίαν   ἀσχήμονες. δὲ μεγαλοψυχία περὶ
[4, 1127]    λίαν   ἔλλειψις ἀλαζονικόν. Οἱ δὲ (μετρίως
[4, 1127]    λίαν   ἐμποδὼν καὶ φανερὰ εἰρωνευόμενοι χαρίεντες
[4, 1127]    λίαν   ψεκτός, ὡς ἀλαζών”
[4, 1125]    φιλοτιμίαν   ἀφιλοτιμία, πρὸς δὲ τὴν ἀφιλοτιμίαν
[4, 1125]    ἀφιλοτιμίαν   φιλοτιμία, πρὸς ἀμφότερα δὲ ἀμφότερά
[4, 1128]    κοινωνίαν.   Διαφέρουσι δ᾽ ὅτι μὲν
[4, 1123]    ἀξίαν   αὐτὸ ποιῶν ἠλίθιος, τῶν δὲ
[4, 1123]    ἀξίαν   αὑτὸν (ἀξιοῖ· οἳ δ᾽ ὑπερβάλλουσι
[4, 1125]    ἀξίαν,   ἀφίστανται δὲ καὶ τῶν πράξεων
[4, 1122]    ἀξίαν   γὰρ καὶ τὸ δέον, κατ᾽
[4, 1122]    ἀξίαν   δαπανῶν οὐ λέγεται μεγαλοπρεπής, οἷον
[4, 1123]    ἀξίαν   δέ. δὲ μικρόψυχος ἐλλείπει
[4, 1123]    ἀξίαν   τοῦ δαπανήματος. Τοιοῦτος μὲν οὖν
[4, 1119]    ἀνελευθερίαν   προσάπτομεν ἀεὶ τοῖς μᾶλλον
[4, 1119]    ἀκολασίαν   δαπανηροὺς ἀσώτους καλοῦμεν. Διὸ καὶ
[4, 1120]    οὐσίαν·   ἄπειροί τε γὰρ τῆς ἐνδείας,
[4, 1120]    οὐσίαν·   ἄσωτος γὰρ δι᾽ αὑτὸν
[4, 1120]    οὐσίαν   δ᾽ ἐλευθεριότης λέγεται· οὐ
[4, 1120]    οὐσίαν   δαπανῶν καὶ εἰς δεῖ·
[4, 1120]    οὐσίαν   δίδωσιν. Οὐθὲν δὴ κωλύει (ἐλευθεριώτερον
[4, 1120]    αἰτίαν,   οὐκ ἐλευθέριος ἀλλ᾽ ἄλλος τις
[4, 1122]    ἑστιᾶν   τὴν πόλιν. Ἐν ἅπασι δ᾽
[4, 1120]    ἀσωτίαν   ἐκδεχόμεθα. Ὧν δ᾽ ἐστὶ χρεία,
[4, 1119]    ἀσωτίαν   ἐπιφέρομεν ἐνίοτε συμπλέκοντες· τοὺς γὰρ
[4, 1122]    ἀσωτίαν.   Περὶ μὲν οὖν ἐλευθεριότητος καὶ
[4, 1124]    ἀτυχίαν   (μετρίως ἕξει, ὅπως ἂν γίνηται,
[4, 1124]    εὐτυχίαν   καὶ ἀτυχίαν (μετρίως ἕξει, ὅπως
[4, 1124]    μεγαλοψυχίαν.   Οἱ γὰρ εὐγενεῖς ἀξιοῦνται τιμῆς
[4, 1125]    μεγαλοψυχίαν   ὥσπερ καὶ ἐλευθεριότης πρὸς
[4, 1126]    κἀν   τῇ αἰσθήσει κρίσις. Ἀλλὰ
[4, 1126]    κἂν   ὁλόκληρον ᾖ, ἀφόρητον γίνεται. Οἱ
[4, 1126]    κἂν   τῷ ποιοῦντι δ᾽ ἀσχημοσύνην φέρῃ,
[4, 1124]    τιμᾶν,   μεγαλοκίνδυνος δέ, καὶ ὅταν κινδυνεύῃ,
[4, 1123]    δαπανᾶν   ὅσα πολυχρόνια τῶν ἔργων (κάλλιστα
[4, 1128]    δόξαν,   οὐδὲν διαφέρει· οὐδέτερα γὰρ πρακτέα,
[4, 1124]    πᾶν   ἐντιμότερον. Διὸ καὶ τὰ τοιαῦτα
[4, 1121]    πᾶν,   οἷον οἱ τὰς ἀνελευθέρους ἐργασίας
[4, 1126]    πᾶν   ὀργίλοι καὶ ἐπὶ παντί· ὅθεν
[4, 1128]    πᾶν   ποιήσει· (τὸ γὰρ σκῶμμα λοιδόρημά
[4, 1122]    πᾶν   τὸ δαιμόνιον, καὶ ὅσα πρὸς
[4, 1123]    πάμπαν   γελοῖος φαίνοιτ᾽ ἂν μεγαλόψυχος
[4, 1124]    πάμπαν   ὀλιγωρήσει· οὐ γὰρ τούτων ἄξιος·
[4, 1126]    μικράν,   βλάβην, δ᾽ ἐναντίωσις
[4, 1126]    (μικρὰν   λύπην, οὐκ ἀποδέξεται ἀλλὰ δυσχερανεῖ.
[4, 1126]    περιορᾶν   ἀνδραποδῶδες. δ᾽ ὑπερβολὴ κατὰ
[4, 1125]    παρορᾶν.   Οὐδ᾽ ἀνθρωπολόγος· οὔτε γὰρ περὶ
[4, 1123]    πορφύραν   εἰσφέρων, ὥσπερ οἱ Μεγαροῖ. Καὶ
[4, 1124]    πᾶσαν   εὐτυχίαν καὶ ἀτυχίαν (μετρίως ἕξει,
[4, 1124]    πεπόνθεσαν   εὖ. Μεγαλοψύχου δὲ καὶ τὸ
[4, 1122]    λεχθεῖσαν   ἀσωτίαν. Περὶ μὲν οὖν ἐλευθεριότητος
[4, 1125]    οὖσαν.   δ᾽ ὑπερβολὴ ὀργιλότης τις
[4, 1125]    ἀποκλίνουσαν,   ἀνώνυμον οὖσαν. δ᾽ ὑπερβολὴ
[4, 1126]    εἰρήσθωσαν.   Ἐν δὲ ταῖς ὁμιλίαις καὶ
[4, 1126]    ὅταν   ἀνταποδιδῷ· γὰρ τιμωρία παύει
[4, 1124]    ὅταν   κινδυνεύῃ, ἀφειδὴς τοῦ βίου ὡς
[4, 1127]    ἐν   ἀξιώμασι καὶ τοῖς τυχοῦσι, (καὶ
[4, 1124]    ἐν   ἀξιώματι καὶ εὐτυχίαις μέγαν εἶναι,
[4, 1123]    ἐν   ἀξιώματι, καὶ περὶ ξένων δὲ
[4, 1123]    ἐν   ἀξιώματι, καὶ τὸ ἐπὶ τοῖς
[4, 1122]    Ἐν   ἅπασι δ᾽ ὥσπερ εἴρηται, καὶ
[4, 1122]    ἐν   ἀρχῇ εἴπομεν, ἕξις ταῖς
[4, 1127]    ἐν   αὐτοῖς τὰ εἰρημένα. Οἱ δ᾽
[4, 1126]    ἐν   αὑτῷ δὲ πέψαι (τὴν ὀργὴν
[4, 1127]    ἐν   βίῳ ἀληθεύει τῷ τὴν ἕξιν
[4, 1126]    ἐν   γὰρ τοῖς καθ᾽ ἕκαστα κἀν
[4, 1123]    Ἐν   γὰρ τοῖς μικροῖς τῶν δαπανημάτων
[4, 1126]    Ἐν   δὲ ταῖς ὁμιλίαις καὶ τῷ
[4, 1124]    ἐν   δὲ τοῖς ταπεινοῖς φορτικόν, ὥσπερ
[4, 1127]    Ἐν   δὴ τῷ συζῆν οἱ μὲν
[4, 1121]    ἐν   δόσει καὶ λήψει· καὶ τὴν
[4, 1121]    Ἐν   δυσὶ γὰρ οὖσα, τῇ τ᾽
[4, 1121]    ἐν   δυσίν, ἐν δόσει καὶ λήψει·
[4, 1123]    ἐν   ἑκάστῃ ἀρετῇ μέγα. Οὐδαμῶς τ᾽
[4, 1123]    ἐν   ἑκάστοις τὸ πρέπον· οὐ γὰρ
[4, 1126]    ἐν   ἑκάστοις ὡς ἁρμόζει· οὐ γὰρ
[4, 1123]    ἐν   ἱερῷ καὶ τάφῳ. Καὶ ἐπεὶ
[4, 1125]    ἐν   λήψει καὶ δόσει χρημάτων μεσότης
[4, 1127]    ἐν   λόγοις καὶ πράξεσι καὶ τῷ
[4, 1127]    ἐν   λόγῳ καὶ ἐν βίῳ ἀληθεύει
[4, 1122]    ἐν   μεγάλοις οὕτως. μὲν γὰρ
[4, 1123]    ἐν   μεγάλῳ μέγα, ἐνταῦθα δὲ τὸ
[4, 1123]    ἐν   μεγάλῳ σώματι, οἱ μικροὶ δ᾽
[4, 1123]    ἐν   μεγέθει γὰρ μεγαλοψυχία, ὥσπερ
[4, 1122]    ἐν   μεγέθει. Ἔστι δὲ τῶν δαπανημάτων
[4, 1122]    ἐν   μεγέθει πρέπουσα δαπάνη ἐστίν. Τὸ
[4, 1122]    ἐν   μετρίοις κατ᾽ ἀξίαν δαπανῶν οὐ
[4, 1122]    ἐν   μικροῖς ἐν μετρίοις κατ᾽
[4, 1120]    ἐν   μικροῖς (καὶ μεγάλοις, καὶ ταῦτα
[4, 1121]    ἐν   μικροῖς. Τὰ μὲν οὖν τῆς
[4, 1123]    ἐν   μικρῷ τὸ καλὸν ἀπολεῖ, καὶ
[4, 1125]    Ἐν   οἷς δ᾽ ἔστιν ὑπερβολὴ καὶ
[4, 1127]    ἐν   οἷς διαφέρει ἔτι μᾶλλον· ὡς
[4, 1124]    ἐν   οἷς δύνανται· τὰ μὲν οὖν
[4, 1127]    ἐν   οἷς μὴ διαφέρει ἀληθεύων, ἀληθεύσει
[4, 1127]    ἐν   οἷς μηδενὸς τοιούτου διαφέροντος καὶ
[4, 1119]    ἐν   οἷς σώφρων, οὐδ᾽ αὖ
[4, 1122]    ἐν   οἷς οὐ δεῖ καὶ ὡς
[4, 1128]    ἐν   (παιδιᾶς μέρει καὶ ἀκούειν, καὶ
[4, 1128]    ἐν   ταῖς κατὰ τὸν ἄλλον βίον
[4, 1119]    ἐν   ταῖς κρίσεσιν, (ἀλλὰ περὶ δόσιν
[4, 1126]    ἐν   ταῖς ὁμιλίαις γινομένας· τούτων δ᾽
[4, 1127]    ἐν   ταῖς ὁμολογίαις ἀληθεύοντος λέγομεν, οὐδ᾽
[4, 1128]    ἐν   ταῖς παιδιαῖς, δ᾽ ἐν
[4, 1121]    ἐν   ταῖς τοιαύταις προσηγορίαις οἷον φειδωλοὶ
[4, 1127]    ἐν   ταύτῃ διαγωγῆς μετὰ παιδιᾶς, δοκεῖ
[4, 1120]    ἐν   τῇ δόσει. Αἱ δὲ κατ᾽
[4, 1119]    ἐν   τῇ δόσει. Χρήματα δὲ λέγομεν
[4, 1120]    ἐν   τῇ δόσει, ὥστε καταλείπειν ἑαυτῷ
[4, 1127]    ἐν   τῇ δυνάμει δ᾽ ἐστὶν
[4, 1123]    ἐν   τῇ παρόδῳ πορφύραν εἰσφέρων, ὥσπερ
[4, 1127]    ἐν   τῇ προαιρέσει· (κατὰ τὴν ἕξιν
[4, 1120]    ἐν   τῇ τοῦ διδόντος ἕξει, αὕτη
[4, 1125]    ἐν   τιμῆς ὀρέξει τὸ μᾶλλον
[4, 1128]    ἐν   τοιούτοις λέγειν τοιούτων ἀκούειν.
[4, 1119]    ἐν   τοῖς πολεμικοῖς, οὐδ᾽ ἐν οἷς
[4, 1126]    ἐν   τοῖς πρότερον εἴρηται, καὶ ἐκ
[4, 1125]    ἐν   τοῖς πρώτοις εἴπομεν. Δῆλον δ᾽
[4, 1125]    ἐν   τοῖς πρώτοις ἐλέχθη, δόξειεν
[4, 1122]    ἐν   τοῖς τοιούτοις δαπανήμασιν μεγαλοπρέπεια,
[4, 1128]    ἐν   τοῖς ὕστερον. Νῦν δὲ περὶ
[4, 1122]    ἐν   τούτοις δ᾽ ὑπερέχει τῆς ἐλευθεριότητος
[4, 1122]    ἐν   τούτοις δὲ τὸ μέγα τοῦ
[4, 1121]    ἐν   τούτοις διαμαρτάνει· οὔτε γὰρ ἥδεται
[4, 1123]    ἐν   τούτοις μέγα, καὶ διαφέρει τὸ
[4, 1120]    ἐν   τῷ αὐτῷ, αἱ δ᾽ ἐναντίαι
[4, 1128]    ἐν   τῷ βίῳ εἶναι ἀναγκαῖον. Τρεῖς
[4, 1127]    ἐν   τῷ βίῳ, καὶ ἐν ταύτῃ
[4, 1128]    (ἐν   τῷ βίῳ μεσότητες, εἰσὶ δὲ
[4, 1123]    ἐν   τῷ γένει, καὶ μεγαλοπρεπέστατον ἁπλῶς>
[4, 1123]    ἐν   τῷ δαπανήματι· σφαῖρα μὲν γὰρ
[4, 1123]    ἐν   τῷ ἔργῳ μέγα τοῦ ἐν
[4, 1120]    ἐν   τῷ πλήθει τῶν διδομένων τὸ
[4, 1124]    ἐν   ὑπεροχῇ γάρ, τὸ δ᾽ ἀγαθῷ
[4, 1122]    ἐν   χρήμασι πράξεις, ἀλλὰ περὶ τὰς
[4, 1123]    ἐν   ἂν ποιῇ γένει, μεγαλοπρεπῶς
[4, 1122]    ἐν   καὶ περὶ ὅ.
[4, 1120]    ἓν   κακὸν ἔχων, (τὸ φθείρειν τὴν
[4, 1123]    ἓν   μάλιστ᾽ ἂν εἴη. δ᾽
[4, 1121]    μηδὲν   ἂν δοῦναι) οἳ δ᾽ αὖ
[4, 1128]    μηδὲν   γελοῖον τοῖς τε λέγουσι δυσχεραίνοντες
[4, 1125]    μηδὲν   μέγα οἰόμενος· δ᾽ ὀξυφωνία
[4, 1121]    μηδὲν   τοῦ καλοῦ φροντίζειν ὀλιγώρως καὶ
[4, 1121]    οὐδὲν   ἂν δοῖεν, τοῖς δὲ κόλαξιν
[4, 1128]    οὐδὲν   ἂν εἴποι χαρίεις, ἔνια
[4, 1121]    οὐδὲν   αὐτοῖς διαφέρει. Διόπερ οὐδ᾽ ἐλευθέριοι
[4, 1125]    οὐδὲν   γὰρ μέγα αὐτῷ ἐστίν. Οὐδὲ
[4, 1128]    οὐδὲν   γὰρ οἰόμεθα δεῖν αὐτὸν πράττειν
[4, 1128]    οὐδὲν   διαφέρει· οὐδέτερα γὰρ πρακτέα, (ὥστ᾽
[4, 1122]    οὐδὲν   μᾶλλον μεγαλοπρεπής. Τῆς (τοιαύτης δ᾽
[4, 1128]    οὐδὲν   μᾶλλον τὸν τὰ τοιαῦτα πράττοντα
[4, 1123]    οὐδὲν   μέγα; Καθ᾽ ἕκαστα δ᾽ ἐπισκοποῦντι
[4, 1123]    οὐδὲν   τὴν ἕξιν τὸν κατὰ
[4, 1122]    ὅθεν   δὲ δεῖ λαμβάνοντας, μηδὲ
[4, 1120]    Ὅθεν   δὲ δεῖ, λήψεται, (οἷον ἀπὸ
[4, 1120]    ὅθεν   δεῖ καὶ μὴ λαμβάνειν ὅθεν
[4, 1120]    ὅθεν   δεῖ καὶ ὅσα δεῖ. Τῆς
[4, 1125]    ὅθεν   δεῖ καὶ ὡς δεῖ. Τόν
[4, 1126]    ὅθεν   καὶ τοὔνομα. Οἱ δὲ πικροὶ
[4, 1121]    ὅθεν   μὴ δεῖ, καὶ εἰσὶ κατὰ
[4, 1120]    ὅθεν   μὴ δεῖ· οὐ γάρ ἐστι
[4, 1121]    ὅθεν   οὐ δεῖ. Διὸ καὶ δοκεῖ
[4, 1122]    ὅθεν   οὐ δεῖ κερδαίνειν βουλόμενοι αἰσχροκερδεῖς·
[4, 1122]    ὅθεν   οὐ δεῖ λαμβάνουσι, καὶ ὁπόσον
[4, 1120]    ὅθεν   οὐ δεῖ. Τῆς γὰρ ἀρετῆς
[4, 1125]    ὅθεν   οὐ δεῖ (τῆς τιμῆς ἐφιέμενον,
[4, 1121]    μηδαμόθεν   λαμβάνοντα πᾶσι διδόναι· ταχέως γὰρ
[4, 1121]    πόθεν   οὐδὲν αὐτοῖς διαφέρει. Διόπερ οὐδ᾽
[4, 1121]    πάντοθεν   λαμβάνειν καὶ πᾶν, οἷον οἱ
[4, 1121]    πάντοθεν   λαμβάνουσιν· διδόναι γὰρ ἐπιθυμοῦσι, τὸ
[4, 1126]    οὐθὲν   ἀντιτείνοντες, ἀλλ᾽ οἰόμενοι δεῖν ἄλυποι
[4, 1128]    οὐθὲν   γὰρ συμβαλλόμενος πᾶσι δυσχεραίνει. Δοκεῖ
[4, 1120]    Οὐθὲν   δὴ κωλύει (ἐλευθεριώτερον εἶναι τὸν
[4, 1121]    ἑτέρωθεν   πορίζειν. (Ἅμα δὲ καὶ διὰ
[4, 1123]    (δόξειεν   ἂν> εἶναι μεγαλοψύχου τὸ ἐν
[4, 1121]    δόξειεν   ἂν οὐ μικρῷ βελτίων εἶναι
[4, 1125]    δόξειεν   ἂν παραπλησίως ἔχειν πρὸς τὴν
[4, 1123]    δόξειεν   μεγάλων ἄξιος· τί γὰρ
[4, 1128]    ἐπαινέσειεν   ὅτι αἰσχυντηλός· οὐδὲν γὰρ οἰόμεθα
[4, 1121]    δοῖεν,   τοῖς δὲ κόλαξιν τιν᾽
[4, 1125]    ἔοικεν   ἀμφισβητεῖν τὰ ἄκρα. Ἐν οἷς
[4, 1123]    (ἔοικεν   εἶναι, περὶ ποῖα δ᾽ ἐστὶ
[4, 1128]    ἔοικεν   ἕξει. Ὁρίζεται γοῦν φόβος
[4, 1127]    ἔοικεν   (οὐ γὰρ ἂν ἔχαιρε τῷ
[4, 1122]    ἔοικεν·   τὸ πρέπον γὰρ (δύναται θεωρῆσαι
[4, 1127]    μὲν   αἱρούμενος τὸ συνηδύνειν, λυπεῖν δ᾽
[4, 1127]    μὲν   ἀλαζὼν προσποιητικὸς τῶν ἐνδόξων εἶναι
[4, 1127]    μὲν   ἀληθευτικὸς μέσος ὢν ἐπαινετός, οἱ
[4, 1121]    μὲν   ἀναλίσκειν, εὐχερῶς δὲ τοῦτο ποιεῖν
[4, 1119]    μὲν   ἀνελευθερίαν προσάπτομεν ἀεὶ τοῖς μᾶλλον
[4, 1126]    μὲν   ἄρεσκοι δοκοῦσιν εἶναι, οἱ πάντα
[4, 1126]    μὲν   αὐτῷ ἐστὶ μὴ καλὸν
[4, 1121]    μὲν   γὰρ ἐν ταῖς τοιαύταις προσηγορίαις
[4, 1123]    μὲν   γὰρ καλλίστη λήκυθος
[4, 1128]    μὲν   γὰρ ἦν γελοῖον αἰσχρολογία,
[4, 1122]    μὲν   γὰρ μεγαλοπρεπὴς ἐλευθέριος, δ᾽
[4, 1124]    μὲν   γὰρ μεγαλόψυχος δικαίως καταφρονεῖ (δοξάζει
[4, 1126]    μὲν   γὰρ μικρὸν παρεκβαίνων οὐ ψέγεται,
[4, 1125]    μὲν   γὰρ μικρόψυχος (ἄξιος ὢν ἀγαθῶν
[4, 1125]    μὲν   γὰρ πάθος ἐστὶν ὀργή, τὰ
[4, 1126]    μὲν   γὰρ περὶ ἡδονὰς καὶ λύπας
[4, 1122]    μὲν   γὰρ τὸ πλείστου ἄξιον τιμιώτατον,
[4, 1124]    μὲν   γὰρ ὑπερέχειν χαλεπὸν καὶ σεμνόν,
[4, 1124]    μὲν   γὰρ ὑπερέχοντος, τὸ δ᾽ ὑπερεχομένου.
[4, 1126]    μὲν   γίνεται (καὶ γὰρ οἷς οὐ
[4, 1126]    μὲν   γινόμεναι ἠρέμα, ἐπὶ πλέον δὲ
[4, 1123]    μὲν   δεῖ πολλὰ ἀναλῶσαι, ὀλίγα δαπανῶν,
[4, 1121]    μὲν   διά τινα ἐπιείκειαν καὶ εὐλάβειαν
[4, 1127]    μὲν   δόξης τιμῆς οὐ λίαν
[4, 1120]    μὲν   δόσει ἕπεται τὸ εὖ ποιεῖν
[4, 1121]    μὲν   ἐλλείπει, (τῷ λαμβάνειν δ᾽ ὑπερβάλλει,
[4, 1122]    μὲν   ἔλλειψις μικροπρέπεια καλεῖται, δ᾽
[4, 1128]    μὲν   ἐν ταῖς παιδιαῖς, δ᾽
[4, 1127]    μὲν   ἔοικεν (οὐ γὰρ ἂν ἔχαιρε
[4, 1125]    μὲν   ἐπὶ τὸ μᾶλλον οἱ
[4, 1122]    μὲν   ἔργον τῆς δαπάνης (ἄξιον δεῖ
[4, 1124]    μὲν   ἡδέως ἀκούειν, τὰ δ᾽ ἀηδῶς·
[4, 1123]    μὲν   καὶ ἐκ τοῦ ὀνόματος (ἔοικεν
[4, 1128]    μὲν   κατ᾽ ἀλήθειαν αἰσχρὰ τὰ δὲ
[4, 1124]    μὲν   καταφρονοῦσιν, αὐτοὶ δ᾽ τι
[4, 1122]    μὲν   κινδύνους τοὺς μεγίστους ἕνεκα τοῦ
[4, 1125]    μὲν   μεγάλου ἀφεστᾶσι, (περὶ δὲ τὰ
[4, 1123]    μὲν   μεγέθει ἄκρος, τῷ δὲ ὡς
[4, 1126]    μὲν   μέση ἕξις ἐπαινετή, καθ᾽ ἣν
[4, 1121]    μὲν   μετρίοις τὰ ἤθη οὐδὲν ἂν
[4, 1128]    μὲν   νέων τοὺς αἰδήμονας, πρεσβύτερον δ᾽
[4, 1126]    μὲν   ὀργίζονται καὶ οἷς οὐ δεῖ
[4, 1122]    μὲν   οὐκ ἂν εἴη μεγαλοπρεπής· οὐ
[4, 1126]    μὲν   οὖν αἱ εἰρημέναι ἕξεις ψεκταί
[4, 1123]    μὲν   οὖν αἱ ἕξεις αὗται κακίαι,
[4, 1121]    μὲν   οὖν ἀσωτία τῷ διδόναι καὶ
[4, 1121]    μὲν   οὖν ἄσωτος ἀπαιδαγώγητος γενόμενος εἰς
[4, 1125]    μὲν   οὖν δοκοῦσιν εἶναι οὐδ᾽ οὗτοι
[4, 1127]    μὲν   οὖν δόξης χάριν ἀλαζονευόμενοι τὰ
[4, 1126]    μὲν   οὖν εἴρηται ὅτι ὡς δεῖ
[4, 1122]    μὲν   οὖν ἐλευθεριότητος καὶ τῶν ἀντικειμένων
[4, 1120]    μὲν   οὖν ἑπόμεναι γίνονται ἅμα ἐν
[4, 1124]    μὲν   οὖν ἐστίν, ὥσπερ εἴρηται,
[4, 1125]    μὲν   οὖν ἐφ᾽ οἷς δεῖ καὶ
[4, 1124]    μὲν   οὖν μεγαλοψυχία οἷον κόσμος
[4, 1124]    μὲν   οὖν κατ᾽ ἀρετὴν οὐ πράττουσι,
[4, 1125]    μὲν   οὖν μεγαλοψυχία (περὶ τιμήν ἐστι
[4, 1127]    μὲν   οὖν μέσος τοιοῦτός ἐστιν, οὐκ
[4, 1123]    μὲν   οὖν εἰρημένος. (Ὁ γὰρ
[4, 1123]    μὲν   οὖν μεγαλοπρεπής· δ᾽
[4, 1125]    μὲν   οὖν μεγαλόψυχος· δ᾽
[4, 1128]    μὲν   οὖν μέσος ἐστίν, εἴτ᾽
[4, 1126]    μὲν   οὖν ὀργίλοι ταχέως μὲν ὀργίζονται
[4, 1126]    μὲν   οὖν (περὶ τὴν ὀργὴν ἕξεις
[4, 1124]    (μὲν   οὖν περὶ τιμὰς καὶ ἀτιμίας
[4, 1121]    μὲν   οὖν τῆς ἀσωτίας οὐ πάνυ
[4, 1122]    μὲν   οὖν τοιοῦτος μεγαλοπρεπής, καὶ
[4, 1128]    μὲν   οὖν τῷ γελοίῳ ὑπερβάλλοντες βωμολόχοι
[4, 1128]    μὲν   περὶ ἀλήθειάν ἐστιν, αἳ δὲ
[4, 1124]    μὲν   πρακτικόν, μεγάλων δὲ καὶ ὀνομαστῶν.
[4, 1127]    μὲν   πρὸς ἡδονὴν καὶ λύπην ὁμιλοῦντες
[4, 1124]    μὲν   σεμνύνεσθαι οὐκ ἀγεννές, ἐν δὲ
[4, 1121]    μὲν   τὰ ἑτέρων (λαμβάνειν, τὰ δ᾽
[4, 1127]    μὲν   τὰ ἤθη φαίνονται· οὐ γὰρ
[4, 1124]    μὲν   ταῖς μεγάλαις καὶ ὑπὸ τῶν
[4, 1121]    μὲν   τῇ λήψει ὑπερβάλλουσιν, οἳ δὲ
[4, 1125]    μὲν   τὴν φιλοτιμίαν ἀφιλοτιμία, πρὸς δὲ
[4, 1123]    μὲν   τὸ ἐν μεγάλῳ μέγα, ἐνταῦθα
[4, 1127]    μὲν   τοῦ ἡδὺς εἶναι στοχαζόμενος μὴ
[4, 1124]    μὲν   τοὺς ἐν ἀξιώματι καὶ εὐτυχίαις
[4, 1127]    μὲν   τῷ ψεύδει αὐτῷ χαίρων,
[4, 1123]    μὲν   ὑπερβάλλει, οὐ μὴν τόν γε
[4, 1127]    μὲν   ψεκτοί, μᾶλλον δ᾽ ἀλαζών.
[4, 1127]    μὲν   ψεῦδος φαῦλον καὶ ψεκτόν, τὸ
[4, 1121]    μὲν   ὠφελεῖ πολλούς, δὲ οὐθένα,
[4, 1126]    φαμέν,   (καὶ τοὺς χαλεπαίνοντας ἀνδρώδεις ὡς
[4, 1121]    τίθεμεν.   μὲν οὖν ἀσωτία τῷ
[4, 1126]    ἀντιτίθεμεν·   καὶ (γὰρ μᾶλλον γίνεται· ἀνθρωπικώτερον
[4, 1127]    εἰδείημεν   τὰ περὶ τὸ ἦθος, καθ᾽
[4, 1123]    θείημεν   τοῖς θεοῖς ἀπονέμομεν, καὶ
[4, 1127]    πιστεύσαιμεν   ἄν, ἐπὶ πάντων οὕτως ἔχον
[4, 1122]    (λέγομεν   ἀνελευθέρους, οἷον τοὺς τυράννους πόλεις
[4, 1120]    λέγομεν   ἀσώτους· τὸ γὰρ πλῆθος τῆς
[4, 1127]    λέγομεν,   οὐδ᾽ ὅσα εἰς ἀδικίαν
[4, 1119]    λέγομεν   πάντα ὅσων ἀξία νομίσματι
[4, 1122]    λέγομεν   τὰ τίμια, οἷον τὰ (περὶ
[4, 1126]    λέγομεν   τοὺς ἐφ᾽ οἷς τε μὴ
[4, 1125]    ψέγομεν   ὡς μᾶλλον δεῖ καὶ
[4, 1123]    ἀπονέμομεν,   καὶ οὗ μάλιστ᾽ ἐφίενται οἱ
[4, 1125]    εἴπομεν.   Δῆλον δ᾽ ὅτι πλεοναχῶς τοῦ
[4, 1122]    εἴπομεν,   ἕξις ταῖς ἐνεργείαις ὁρίζεται,
[4, 1125]    φέρομεν   ἀεὶ τὸ φιλότιμον, ἀλλ᾽ ἐπαινοῦντες
[4, 1125]    φέρομεν,   πρὸς τὴν ἔλλειψιν ἀποκλίνουσαν, ἀνώνυμον
[4, 1119]    ἐπιφέρομεν   ἐνίοτε συμπλέκοντες· τοὺς γὰρ ἀκρατεῖς
[4, 1119]    προσάπτομεν   ἀεὶ τοῖς μᾶλλον δεῖ
[4, 1119]    καλοῦμεν.   Διὸ καὶ φαυλότατοι δοκοῦσιν εἶναι·
[4, 1126]    ἐπαινοῦμεν   καὶ πράους φαμέν, (καὶ τοὺς
[4, 1128]    ἐπαινοῦμεν   τῶν μὲν νέων τοὺς αἰδήμονας,
[4, 1125]    ἐπαινοῦμεν   ὡς ἀνδρώδη καὶ φιλόκαλον, τὸν
[4, 1122]    ἐροῦμεν.   δὲ μεγαλοπρεπὴς ἐπιστήμονι ἔοικεν·
[4, 1123]    λάβωμεν·   (διαφέρει δ᾽ οὐδὲν τὴν ἕξιν
[4, 1119]    (Λέγωμεν   δ᾽ ἑξῆς περὶ ἐλευθεριότητος. Δοκεῖ
[4, 1128]    εἴπωμεν.  
[4, 1127]    εἴπωμεν   (ὁμοίως ἐν λόγοις καὶ πράξεσι
[4, 1127]    εἴπωμεν,   πρότερον δὲ περὶ τοῦ ἀληθευτικοῦ.
[4, 1121]    ἀνάλωσεν   λυπούμενος εἰ μὴ δέον
[4, 1121]    ἀνάλωσεν,   καὶ τῷ Σιμωνίδῃ οὐκ ἀρεσκόμενος.
[4, 1125]    ἦν,   ἀγαθῶν γε ὄντων. Οὐ μὴν
[4, 1123]    ἦν   ἄξιος; Ἔστι δὴ μεγαλόψυχος
[4, 1128]    ἦν   γελοῖον αἰσχρολογία, τοῖς δὲ
[4, 1126]    ἣν   ἀποδέξεται δεῖ καὶ ὡς
[4, 1126]    ἣν   οἷς δεῖ ὀργιζόμεθα καὶ ἐφ᾽
[4, 1126]    βλάβην,   δ᾽ ἐναντίωσις (μικρὰν λύπην,
[4, 1126]    ὀργὴν   ἀλλ᾽ ἀνταποδιδόασιν φανεροί εἰσι
[4, 1126]    ὀργὴν   ἕξεις εἰρήσθωσαν. Ἐν δὲ ταῖς
[4, 1126]    ὀργὴν   χρόνου δεῖ. Εἰσὶ δ᾽ οἱ
[4, 1124]    ζῆν   ἀλλ᾽ φίλον· ~(δουλικὸν γάρ·
[4, 1120]    ζῆν   διὰ τούτων ὄντος. Οὕτω δὴ
[4, 1124]    ζῆν.   Καὶ οἷος εὖ ποιεῖν, εὐεργετούμενος
[4, 1121]    ζῆν   πρὸς τὰς ἡδονὰς ἀποκλίνουσιν.
[4, 1126]    συζῆν   καὶ λόγων καὶ πραγμάτων κοινωνεῖν
[4, 1127]    συζῆν   οἱ μὲν πρὸς ἡδονὴν καὶ
[4, 1125]    μεγάλην,   ὥσπερ εἴρηται. (ἔοικε δὲ καὶ
[4, 1120]    ἄλλην   αἰτίαν, οὐκ ἐλευθέριος ἀλλ᾽ ἄλλος
[4, 1121]    ἄλλην   ἡδονὴν πορίζουσι πολλά. Διὸ καὶ
[4, 1126]    ὑπερβολὴν   ἀντιτίθεμεν· καὶ (γὰρ μᾶλλον γίνεται·
[4, 1121]    πλὴν   ἐν μικροῖς. Τὰ μὲν οὖν
[4, 1126]    πλὴν   καὶ ἐν ἑκάστοις ὡς ἁρμόζει·
[4, 1124]    πλὴν   ὅσα μὴ δι᾽ εἰρωνείαν (εἰρωνεία
[4, 1124]    μὴν   ἀλλ᾽ ἀποδέξεταί γε τῷ μὴ
[4, 1124]    μὴν   ἀλλὰ καὶ περὶ πλοῦτον καὶ
[4, 1126]    μὴν   ἅπαντά γε τῷ αὐτῷ ὑπάρχει.
[4, 1120]    μὴν   δώσει γε οἷς οὐ δεῖ
[4, 1125]    μὴν   ἠλίθιοί γε οἱ τοιοῦτοι δοκοῦσιν
[4, 1123]    μὴν   ὀνείδη γ᾽ ἐπιφέρουσι διὰ τὸ
[4, 1123]    μὴν   τόν γε μεγαλόψυχον. δὲ
[4, 1125]    τιμὴν   ἀνώνυμος. Φαίνεται δὲ πρὸς μὲν
[4, 1123]    τιμὴν   εἶναι· τιμῆς γὰρ μάλιστα (οἱ
[4, 1125]    τιμήν   ἐστι μεγάλην, ὥσπερ εἴρηται. (ἔοικε
[4, 1124]    τιμήν   ἐστιν αἱρετά· οἱ γοῦν ἔχοντες
[4, 1124]    τιμὴν   οὕτως ἔχει ὡς μέγιστον ὄν.
[4, 1121]    δαπάνην   γὰρ εἰς τὴν δόσιν τίθεμεν.
[4, 1122]    δαπάνην   τοῦ ἔργου, καὶ ὑπερβάλλειν.
[4, 1126]    ἡδονὴν   ἀντὶ τῆς λύπης ἐμποιοῦσα. Τούτου
[4, 1126]    ἡδονὴν   ἐπαινοῦντες καὶ οὐθὲν ἀντιτείνοντες, ἀλλ᾽
[4, 1128]    ἡδονὴν   μὲν ἐν ταῖς παιδιαῖς,
[4, 1127]    ἡδονὴν   καὶ λύπην ὁμιλοῦντες εἴρηνται, περὶ
[4, 1121]    ἡδονὴν   πορίζουσι πολλά. Διὸ καὶ ἀκόλαστοι
[4, 1120]    δικαιοσύνην·   οἱ δὲ λαμβάνοντες οὐδ᾽ ἐπαινοῦνται
[4, 1127]    δικαιοσύνην   συντείνει (ἄλλης γὰρ ἂν εἴη
[4, 1126]    ἀσχημοσύνην   φέρῃ, καὶ ταύτην μὴ μικράν,
[4, 1128]    εὐσχημοσύνην.   Πότερον οὖν τὸν εὖ σκώπτοντα
[4, 1127]    λύπην   ὁμιλοῦντες εἴρηνται, περὶ δὲ τῶν
[4, 1126]    λύπην,   οὐκ ἀποδέξεται ἀλλὰ δυσχερανεῖ. ~Διαφερόντως
[4, 1126]    μέσην   ἕξιν οἷον βουλόμεθα λέγειν τὸν
[4, 1122]    τὴν   ἀξίαν γὰρ καὶ τὸ δέον,
[4, 1120]    τὴν   ἀσωτίαν ἐκδεχόμεθα. Ὧν δ᾽ ἐστὶ
[4, 1125]    τὴν   ἀφιλοτιμίαν φιλοτιμία, πρὸς ἀμφότερα δὲ
[4, 1119]    τὴν   δ᾽ ἀσωτίαν ἐπιφέρομεν ἐνίοτε συμπλέκοντες·
[4, 1121]    τὴν   δαπάνην γὰρ εἰς τὴν δόσιν
[4, 1122]    τὴν   δὲ δαπάνην τοῦ ἔργου,
[4, 1121]    τὴν   δόσιν τίθεμεν. μὲν οὖν
[4, 1120]    τὴν   ἐλευθεριότητα, καὶ εἰς ταῦτα ἀναλώσας
[4, 1125]    τὴν   ἔλλειψιν ἀποκλίνουσαν, ἀνώνυμον οὖσαν.
[4, 1126]    τὴν   ἔλλειψιν· οὐ γὰρ τιμωρητικὸς
[4, 1127]    τὴν   ἕξιν γὰρ καὶ τῷ τοιόσδε
[4, 1123]    τὴν   ἕξιν τὸν κατὰ τὴν
[4, 1123]    τὴν   ἕξιν σκοπεῖν. Δοκεῖ δὴ μεγαλόψυχος
[4, 1127]    τὴν   ἕξιν τοιοῦτος εἶναι. Δόξειε δ᾽
[4, 1128]    τὴν   ἡδονὴν μὲν ἐν ταῖς
[4, 1124]    τὴν   Θέτιν οὐ λέγειν τὰς εὐεργεσίας
[4, 1122]    τὴν   λεχθεῖσαν ἀσωτίαν. Περὶ μὲν οὖν
[4, 1121]    τὴν   λῆψιν ὑπερβάλλουσι τῷ πάντοθεν λαμβάνειν
[4, 1125]    τὴν   μεγαλοπρέπειαν. Ἄμφω γὰρ αὗται τοῦ
[4, 1125]    τὴν   μεγαλοψυχίαν ὥσπερ καὶ ἐλευθεριότης
[4, 1119]    τὴν   μὲν ἀνελευθερίαν προσάπτομεν ἀεὶ τοῖς
[4, 1126]    τὴν   μέσην ἕξιν οἷον βουλόμεθα λέγειν
[4, 1126]    τὴν   ὀξύτητα, εἶτ᾽ ἀποπαύονται. Ὑπερβολῇ δ᾽
[4, 1126]    τὴν   ὀργὴν ἀλλ᾽ ἀνταποδιδόασιν φανεροί
[4, 1126]    τὴν   ὀργὴν ἕξεις εἰρήσθωσαν. Ἐν δὲ
[4, 1126]    (τὴν   ὀργὴν χρόνου δεῖ. Εἰσὶ δ᾽
[4, 1120]    τὴν   οὐσίαν· ἄπειροί τε γὰρ τῆς
[4, 1120]    τὴν   οὐσίαν· ἄσωτος γὰρ δι᾽
[4, 1120]    τὴν   οὐσίαν δ᾽ ἐλευθεριότης λέγεται·
[4, 1120]    τὴν   οὐσίαν δαπανῶν καὶ εἰς
[4, 1120]    τὴν   οὐσίαν δίδωσιν. Οὐθὲν δὴ κωλύει
[4, 1120]    τὴν   περὶ τὰ χρήματα ἀρετήν· οὗτος
[4, 1120]    τὴν   περὶ τοῦτο ἀρετήν· καὶ πλούτῳ
[4, 1122]    τὴν   πόλιν. Ἐν ἅπασι δ᾽ ὥσπερ
[4, 1125]    τὴν   πραότητα φέρομεν, πρὸς τὴν ἔλλειψιν
[4, 1124]    τὴν   τιμήν ἐστιν αἱρετά· οἱ γοῦν
[4, 1126]    τὴν   ὑπερβολὴν ἀντιτίθεμεν· καὶ (γὰρ μᾶλλον
[4, 1125]    τὴν   φιλοτιμίαν ἀφιλοτιμία, πρὸς δὲ τὴν
[4, 1122]    ἀρετὴν   δὲ τὸ ὀρθῶς. Πρέπει (δὲ
[4, 1120]    ἀρετὴν   ἡδὺ ἄλυπον, ἥκιστα δὲ
[4, 1120]    ἀρετήν·   καὶ πλούτῳ δὴ χρήσεται ἄριστα
[4, 1124]    ἀρετὴν   οὐ πράττουσι, καταφρονοῦσι (δὲ τῶν
[4, 1123]    ἀρετὴν   οὐδεὶς ἠλίθιος οὐδ᾽ ἀνόητος. Μεγαλόψυχος
[4, 1120]    ἀρετήν·   οὗτος δ᾽ ἐστὶν ἐλευθέριος.
[4, 1120]    ἀρετὴν   πράξεις καλαὶ καὶ τοῦ καλοῦ
[4, 1124]    μελλητὴν   ἀλλ᾽ ὅπου (τιμὴ μεγάλη
[4, 1122]    ταύτην   ἁμαρτάνουσιν κατὰ τὴν λεχθεῖσαν
[4, 1125]    ταύτην   εἶναι ἀρετή τις, καθάπερ ἐν
[4, 1126]    ταύτην   μὴ μικράν, βλάβην,
[4, 1120]    λαβεῖν   τοῦ