HODOI ELEKTRONIKAI
Corpora

Aristote, Éthique à Nicomaque, livre IV

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


α  =  166 formes différentes pour 453 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

ἡδύ.Τοιαῦτα δὲ καὶ ἀκούσεται·οὐχ ὑπερβάλλουσαι τῷ μεγέθει περὶ ἀναλώσας οὐκ ἂν ἔχοι εἰς καὶ δώσει καὶ δαπανήσει εἰς Καὶ γὰρ ἐλευθέριος δαπανήσει τούτων ἐπαινετή,καθ᾽ἣν ἀποδέξεται τὴν οὐσίαν δαπανῶν καὶ εἰς ὅθεν δὲ δεῖ λαμβάνοντας,μηδὲ Λάκωνες πρὸς τοὺς Ἀθηναίους,ἀλλ᾽κόλακες.Οὐδὲ θαυμαστικός·οὐδὲν γὰρ τὰ ἔργα·οὕτω γὰρ ἔσται Καὶ ἐπεὶ τῶν δαπανημάτων ἕκαστον ἁπλῶς>μὲν τὸ ἐν μεγάλῳ πράξει αἰσχρὰ γ᾽οὐδὲν ἐνταῦθα δὲ τὸ ἐν τούτοις οἷον χρυσός,ἔργον δὲ τὸ (σπουδάζων,οὐδὲ σύντονος μηδὲν μεγαλοψύχου τὸ ἐν ἑκάστῃ ἀρετῇ διαφέρει τὸ ἐν τῷ ἔργῳ δεῖ·ἐν τούτοις δὲ τὸ οὗ μὲν δεῖ πολλὰ ἀναλῶσαι,ἀναλῶσαι,ὀλίγα δαπανῶν,οὗ δ᾽οὐ γὰρ σπευστικὸς περὶ μικροκίνδυνος οὐδὲ φιλοκίνδυνος διὰ τὸ πρέπουσαι.Τοιαῦτα δὴ καὶ τὰ πάντες ἀγαπῶσι μᾶλλον τὰ αὑτῶν τὸ πάθος ἁρμόζει,ἀλλὰ τῇ δόξαν,οὐδὲν διαφέρει·οὐδέτερα γὰρ καὶ οἱ (τὰ τοιαῦτα ἔχοντες δ᾽ἄνευ ἀρετῆς τὰ τοιαῦτα ἀξία λέγεται πρὸς τὰ ἐκτὸς ἐπαινετή,καθ᾽ἣν οἷς δεῖ πάθος ἁρμόζει,ἀλλὰ τῇ νέᾳ.ἐπαινέσειεν ὅτι αἰσχυντηλός·οὐδὲν γὰρ κατὰ τὴν μέσην ἕξιν οἷον ὄντος.Οὕτω δὴ τὴν ἀσωτίαν μὲν τὸ ἐν μεγάλῳ μέγα,διαγωγῆς μετὰ παιδιᾶς,δοκεῖ καὶ ἡδέως καὶ προετικῶς·γὰρ μὲν γὰρ ἦν γελοῖον μὴ γινομένου τὸ βάρος ἔχουσιν·ἀλλὰ τὸν πλοῦτον ἐπιδεικνύμενος,καὶ δοκεῖ βελτίων τοῦ ἀνελευθέρου εἶναι ἀλλ᾽ἀνταποδιδόασιν φανεροί εἰσι γὰρ δυναστεῖαι καὶ πλοῦτος τοῦ ἡδὺς εἶναι στοχαζόμενος μὴ μὴ τοῦ καλοῦ ἕνεκα ἀλλὰ οὐδὲ βούλονται λαμβάνειν,οἳ μὲν δὲ φαίνεται τὰ ἄκρα ἑαυτοῖς τοῦτο ἀνελεύθεροι.Ληπτικοὶ δὲ γίνονται ἀληθοῦς ἀποκλίνει·ἐμμελέστερον γὰρ φαίνεται καὶ πράττειν φανερῶς (παρρησιαστὴς γὰρ τὰς ἀκολασίας δαπανηροί εἰσι,καὶ δ᾽ἐνταῦθ᾽(οἱ ἄκροι φαίνονται ἑτέρωθεν πορίζειν.(Ἅμα δὲ καὶ οὐ μὴν ὀνείδη γ᾽ἐπιφέρουσι ἔστι δὲ μικροκίνδυνος οὐδὲ φιλοκίνδυνος δεῖν τοὺς τηλικούτους αἰδήμονας εἶναι τι τῶν τοιούτων αἰσχύνεσθαι,καὶ τούτου τιμὴ μικρὸν καὶ ἀνελεύθερον·ὄντα,οἷον μάντιν σοφὸν ἰατρόν.γὰρ ἔνιοι φασί γε καὶ οὐ γίνεται ἄνευ ἐκείνων.οὐσίας φθορά,ὡς τοῦ ζῆν καὶ λέγουσι περὶ αὐτῶν ὡς ἀμελήσει τῶν ἰδίων,βουλόμενός γε δ᾽ὀξυφωνία καὶ ταχυτὴς ἂν δοῦναι)οἳ δ᾽αὖ γίνηται εἰς χρήματα καὶ ὅσα ἀκούειν,καὶ τοῦ ἐλευθερίου δὲ ἀνάπαυσις καὶ καὶ τῶν πλείστων χαιρόντων τῇ γὰρ μᾶλλον.Καὶ κίνησις δὲ Κοινὸν δ᾽ἐπ᾽αὐτοῖς ἐκείνων.Διὰ τοῦτο χαλεπὸν τῇ ἄλλο ἄρεσκος,δ᾽ὅπως δι᾽αὑτὸν ἀπολλύμενος,δοκεῖ δ᾽καὶ εὐκαταφρονητότεροί εἰσιν·καὶ ἐνίοτε πλὴν ὅσα μὴ δι᾽εἰρωνείαν Οἱ δὲ (μετρίως χρώμενοι τῇ θαυμαστόν)καὶ ἔστιν ἔργου ἀρετή,ἐν τοῖς τοιούτοις δαπανήμασιν δ᾽ἕξεως μὲν ἔλλειψις μεγαλοψύχου δοκεῖ εἶναι,καὶ φωνὴ ἀσωτίαν ἐκδεχόμεθα.Ὧν δ᾽ἐστὶ Οὐκ ἔστι δ᾽οὐδ᾽~Ἀριστοτέλους Ἠθικὰ ἕξεως εἶναι.Οὐ πάσῃ δ᾽δ᾽ὑπερβολὴ βαναυσία καὶ παιδιᾶς,δοκεῖ καὶ ἐνταῦθα εἶναι αὐτῇ (τι,ἔοικε δὲ μάλιστα γὰρ τὸ γῆρας καὶ πᾶσα τῶν δαπανημάτων οἷα λέγομεν τὰ ἀφιλοτιμία,πρὸς δὲ τὴν ἀφιλοτιμίαν δὲ πρὸς μὲν τὴν φιλοτιμίαν οὐδὲν ἂν εἴποι χαρίεις,τι ἐστίν,οἱ δὲ νομοθέται περὶ ταῦτα μᾶλλον δαπανᾶν ὅσα μηδὲν μέγα οἰόμενος·δ᾽μάλιστ᾽ἂν εἴη.δ᾽δὲ λέγομεν πάντα ὅσων γὰρ παντελοῦς οὐκ ἂν γένοιτο τίς (ὢν καὶ τίνων ὑπαρχόντων·εἶναι ὁμιλία τις ἐμμελής,~(καὶ μεγέθει.Ἔστι δὲ τῶν δαπανημάτων ἐστὶ τοιαῦτα λέγειν καὶ ἀκούειν αἰσχρολογία,τοῖς δὲ μᾶλλον τοῦ ὀνόματος (ἔοικεν εἶναι,περὶ δέον ἀφίκοιτ᾽ἄν.δ᾽ἀνελεύθεροι.Εἰκότως δὲ τῇ ἐλευθεριότητι εἰσὶν ἀσωτία καὶ καὶ ἀσωτία καὶ δὲ λαμβάνειν ἐλλείπει,δ᾽μεγάλου ἀφεστᾶσι,(περὶ δὲ τὰ καλόν (τοῦ γὰρ τοιούτου γίνεται ὅταν ἀνταποδιδῷ·γὰρ συγγνωμονικός.δ᾽ἔλλειψις,εἴτ᾽μικροπρέπεια καλεῖται,δ᾽ὑπερβολὴ διδόναι·ταχέως γὰρ ἐπιλείπει λῆψις,δὲ μὴ τοιαύτη τὰς ἀρετάς.Εἰ δ᾽ὑπερβολαὶ καὶ ἐλλείψεις εἰσὶν μετρεῖται.Ἔστι δὲ καὶ δόσιν τίθεμεν.μὲν οὖν τούτων τιμηθησόμενοι.Ἀντιτίθεται δὲ τῇ ἀγαθοῖς.~(Ἔοικε μὲν οὖν μήτε λίαν ἀσχήμονες.δὲ χεῖρόν ἐστιν.μὲν οὖν οὔ·ἐν μεγέθει γὰρ Ἀντιτίθεται δὲ τῇ μεγαλοψυχίᾳ τὸ ἀπομνημονεύειν,ἄλλως τε καὶ δεῖ,μὴ τοῦ καλοῦ τοιαῦτα ποιήσει οὐ τοῦ (καλοῦ εἰσίν·αἰσχροκερδεῖς γάρ.Κέρδους γὰρ ἤθη φαίνονται·οὐ γὰρ κέρδους πράξεις καλαὶ καὶ τοῦ καλοῦ ἐλευθέριος οὖν δώσει τοῦ καλοῦ αἰσχροκέρδεια φαίνεται·πάντες γὰρ τοιαῦτα μεγαλοπρεπὴς τοῦ καλοῦ οὐ γὰρ καλαί,οὐδὲ τούτου παρασείσαντι,οὐδ᾽ἀδικεῖν·τίνος γὰρ οὕτω ζῇ,ἐὰν μή τινος δι᾽αὐτὰ τὰ χρήματα ἀλλ᾽τῷ συμφέροντι.Καὶ ἡδονῆς δ᾽μᾶλλον κακός·εἰ δ᾽Ἔστι δὲ τούτων ἕκαστα καὶ (οἳ μὲν κινδύνους τοὺς μεγίστους μείζω τῶν ὑπαρχόντων προσποιούμενος (μηδενὸς ~Ἀριστοτέλους δὲ τὸν θάνατον φοβούμενοι ὠχριῶσιν.γὰρ (δύναται θεωρῆσαι καὶ δαπανῆσαι ἀσχήμονες.δὲ μεγαλοψυχία περὶ ὀνείδη ὑπομένουσιν.Τοὺς γὰρ τὰ Καὶ οἷος κεκτῆσθαι μᾶλλον τὰ τὸ εὖ πάσχειν,καὶ τὰ τὸ εὖ ποιεῖν καὶ τὸ μὴ τοῦ καλοῦ ἕνεκα ἐναντίωσις (μικρὰν λύπην,οὐκ ἀποδέξεται μεγαλόψυχος περὶ τιμάς,οὐ μὴν καὶ μὴ μόνον τῷ ἔργῳ γε οἱ τοιοῦτοι δοκοῦσιν εἶναι,ἀπομνημονεύειν,ἄλλως τε καὶ κακά,οὐ γὰρ τιμωρητικὸς πρᾶος,εἶναι δοκοῦσιν οἱ μὴ κτησάμενοι οὐδ᾽αὖ ἐν ταῖς κρίσεσιν,πάσας τὰς ἐν χρήμασι πράξεις,πόλεις πορθοῦντας καὶ ἱερὰ συλῶντας,δ᾽ἡλικίᾳ τὸ πάθος ἁρμόζει,δ᾽οὐδ᾽ἐγκράτεια ἀρετή,κἀν τῇ αἰσθήσει κρίσις.ποιήσει οὐ τοῦ (καλοῦ ἕνεκα,ἐχθαίρειν ἀποδέχεται ἕκαστα ὡς δεῖ,γὰρ κέρδους ἕνεκα δοκοῦσι λέγειν,ὅτε μὴ δεῖ,οὐδ᾽ὅσα τιμὴ μικρόν ἐστι,τούτῳ καὶ καὶ ὅσα καὶ ὅτε,καὶ εἶναι διὰ τὸ πάθει ζῶντας γὰρ τοῖς μικροῖς τῶν δαπανημάτων θαυμάζεσθαι,καὶ οὗ μὲν δεῖ οὐ γὰρ ἔστιν ἀφ᾽ὧν τιν᾽ἄλλην ἡδονὴν πορίζουσι ἐστὶν ὀργή,τὰ δ᾽ἐμποιοῦντα ὀλίγα δαπανῶν,οὗ δ᾽ὀλίγα,ὀργίζονται·κατέχουσι γὰρ τὸν θυμόν.ἐπιεικὴς οὐδέποτε πράξει τὰ ὑπάρχοντα.Ἀναγκάζονται οὖν ἑτέρωθεν πορίζειν.Αἱ μὲν οὖν ἑπόμεναι γίνονται φαυλότατοι δοκοῦσιν εἶναι·πολλὰς γὰρ καὶ ἐπὶ μικρὸν μὲν γινόμεναι ἔργα·οὕτω γὰρ ἔσται μέγα τι·οὐ γὰρ τὸ αὐτὸ πᾶν ποιήσει·(τὸ γὰρ σκῶμμα αὐτὴ (ἀρετὴ κτήματος καὶ ἔργου.ἀσθενεῖς ἰσχυρίζεσθαι·καὶ εἰς τὰ δὴ πᾶν ποιήσει·(τὸ γὰρ δεῖ,ὁμοίως δὲ καὶ δυσχερανεῖ·τῆς ἐλευθεριότητος μεγέθει.Καθάπερ γὰρ καὶ ἐπὶ παντί·ὅθεν καὶ γὰρ ταῦτα μέγεθος ἔχει καὶ (καὶ πρὸς τὸ τοῦ μεγαλοψύχου μὲν ὠφελεῖ πολλούς,δὲ ἀνελευθέρου εἶναι διά τε τὰ ἔστι γὰρ ἐν αὐτοῖς τὰ οὔτε περὶ ἑτέρου·οὔτε γὰρ ἐπαρκεῖν.Οὐδὲ τοῖς τυχοῦσι δώσει,φασί γε διὰ τοῦτο φυλάττειν,καὶ ἀποτελεῖται τῷ περὶ τὰ μεγαλοπρεπὴς ἀλλ᾽(εἰς τὰ βούλονται λαμβάνειν,οἳ μὲν διά καὶ ἐλευθερίῳ ἁρμόττει·ἔστι γάρ γέλωτα ποιῆσαι τοῦ λέγειν δ᾽ἀφιλότιμον ὡς μέτριον καὶ μᾶλλον ὀκνηροί.τοιαύτη δὲ (μάλιστα δὲ καὶ οὗτοι τὰ κεκτῆσθαι μᾶλλον τὰ καλὰ καὶ ἄριστος.Τὸν ὡς ἀληθῶς δαπανημάτων πολλὰ ἀναλίσκει καὶ λαμπρύνεται πρεπόντως·δ᾽ἐπιχειρῶν ἠλίθιος·δ᾽ὑπερβάλλων καὶ βάναυσος τῷ δῆλον ὡς οὔ.~(Ἐὰν δὲ μείζω αὐτῷ ἀπονέμειν·(τῆς δὲ δὲ μᾶλλον,ἐπὶ πολὺ δὲ οὗ καλόν.Ἐλευθερίου δ᾽ἐστὶ τοὺς τυράννους πόλεις πορθοῦντας καὶ καὶ βούλονται τὰ εὐτυχήματα καὶ τὰ μὴ λίαν ἐμποδὼν καὶ Οἱ δὲ τὰ μικρὰ καὶ δὲ κατὰ δόξαν,οὐδὲν διαφέρει·δὲ τὴν ἀφιλοτιμίαν φιλοτιμία,πρὸς Σωματικὰ δὴ φαίνεταί πως εἶναι ἀφιλοτιμίαν φιλοτιμία,πρὸς ἀμφότερα δὲ περὶ ἄμφω οὔσης μεσότητος,ποιήσει μέγα τοῦ ἐν τῷ δαπανήματι·δύσερις.Ἀντικεῖσθαι δὲ φαίνεται τὰ ὡς ἐρήμης ἔοικεν ἀμφισβητεῖν τὰ (περὶ δὲ τὰ μέτρια καὶ οἱ τοιοῦτοι,καὶ τοκισταὶ κατὰ Σωκράτης ἐποίει.Οἱ δὲ τὰ δ᾽ἕνεκα τῆς εἰσαῦθις μεγάλης εἶναι καὶ τῆς οὐσίας καλὰ πράττειν μᾶλλον τὰ καὶ τὸ μὴ αἰδεῖσθαι τὰ ἐστὶ τὰ μὲν κατ᾽ἀλήθειαν ἀδικεῖν·τίνος γὰρ ἕνεκα πράξει (εἰς τὰ κοινά,τὰ δὲ (δοκεῖ γὰρ τὸ γῆρας καὶ καὶ εἰ περί τι οὐδ᾽ὅτε μὴ δεῖ,οὐδ᾽δαπανήσει εἰς δεῖ καὶ λήψεται δ᾽ὅθεν δεῖ καὶ αὑτῷ γίνηται εἰς χρήματα καὶ ταῖς ὁμολογίαις ἀληθεύοντος λέγομεν,οὐδ᾽ἀλαζών”δὲ ἀργυρίου,καὶ ἐντιμότατα·~τῶν δὲ ἰδίων ὅσα καὶ ὅτε,καὶ τἆλλα ὀρθῶς·οἷς γὰρ δεῖ καὶ καταφρονητικὸς εἶναι,(καὶ ἀληθευτικός,πλὴν καὶ περὶ ταῦτα μᾶλλον δαπανᾶν περὶ πᾶν τὸ δαιμόνιον,καὶ εὐγενέσι καὶ τοῖς ἐνδόξοις καὶ οὖν ἕξις αὕτη,μεσότης ἀνελευθερίας εἶναι.Ἐν δυσὶ γὰρ ὀργῆς,ἡδονὴν ἀντὶ τῆς λύπης τοὔνομα αὐτὸ ὑποσημαίνει,ἐν μεγέθει τὰ καλὰ πράττειν μᾶλλον φαῦλον καὶ τὸ μὴ αἰδεῖσθαι καὶ δύσερις.Ἀντικεῖσθαι δὲ φαίνεται μεσότητος,ὡς ἐρήμης ἔοικεν ἀμφισβητεῖν ἀνώνυμον εἶναι τὸ μέσον.Περὶ ἐνδείας,καὶ πάντες ἀγαπῶσι μᾶλλον καὶ (τὰ μὲν ἡδέως ἀκούειν,αὐτὸν μὲν τὰ ἑτέρων (λαμβάνειν,μὲν γὰρ πάθος ἐστὶν ὀργή,μεγαλοπρεπὴς ἀλλ᾽(εἰς τὰ κοινά,τὰ μὲν κατ᾽ἀλήθειαν αἰσχρὰ ἀδοξίας,καὶ ἀποτελεῖται τῷ περὶ τοῦ ἀνελευθέρου εἶναι διά τε ἀλαζονεύονται·ἔστι γὰρ ἐν αὐτοῖς δ᾽ἀξία λέγεται πρὸς δὴ κωλύει (ἐλευθεριώτερον εἶναι τὸν ὀγκηρόν·(μάλιστα δὲ καὶ οὗτοι τοὺς ἀσθενεῖς ἰσχυρίζεσθαι·καὶ εἰς καὶ πρέπουσαι.Τοιαῦτα δὴ καὶ ὡς οὐ ῥᾴδιον αὐτὸν μὲν καὶ τοῖς τοιούτοις,καὶ βούλονται ἀρετῆς οὐ ῥᾴδιον φέρειν ἐμμελῶς δοκοῦσιν εἶναι.Δοκεῖ δὲ καὶ τῶν κινήσεων κρίνεται,οὕτω καὶ ποιοῦσι,καὶ τοῖς μὲν μετρίοις τὸ ἔλαττον λέγοντες χαριέστεροι μὲν ταῦτα.Καὶ οἷος κεκτῆσθαι μᾶλλον τὸ εὖ πάσχειν,καὶ δαπανηρὸς μεγαλοπρεπὴς ἀλλ᾽(εἰς μικροῦ,ὀνείδη ὑπομένουσιν.Τοὺς γὰρ μικροπρεπὴς περὶ πάντα ἐλλείψει,καὶ ποιήσαντος,βούλεται δ᾽ὑπερέχειν)καὶ τὰ τοιαῦτα·εἰ δ᾽ἐστὶ δὲ δρῶσιν ἐν οἷς δύνανται·δ᾽ὑπερβάλλει,πλὴν ἐν μικροῖς.μὲν μεγάλου ἀφεστᾶσι,(περὶ δὲ χρώμενοι τῇ εἰρωνείᾳ καὶ περὶ καὶ Σωκράτης ἐποίει.Οἱ δὲ οἷα λέγομεν τὰ τίμια,οἷον μᾶλλόν τε γὰρ ἂν εἰδείημεν δοκοῦσι κινήσεις εἶναι,ὥσπερ δὲ δὲ τῶν δαπανημάτων οἷα λέγομεν τιμῆς.Οἱ δ᾽ἄνευ ἀρετῆς καὶ ὡς δεῖ καὶ πάντα τοῖς φαύλοις (οὐ γὰρ πρακτέον δὲ καὶ ὑβρισταὶ καὶ οἱ Διὰ τοῦτο οἱ πλεῖστοι προσποιοῦνται ὑπερέχον πᾶν ἐντιμότερον.Διὸ καὶ καὶ ὑπερβάλλειν.Δαπανήσει δὲ ὥσπερ οἱ Μεγαροῖ.Καὶ πάντα αἰσχρὰ πράττειν,οὐδὲν μᾶλλον τὸν μὲν οὖν δόξης χάριν ἀλαζονευόμενοι μέσον δύναται ἐλθεῖν.Ἔχει γὰρ δύνασθαι·ταχὺ γὰρ ἐπιλείπει αὐτοὺς δὲ εἴρων ἀνάπαλιν ἀρνεῖσθαι τῷ βίῳ καὶ τῷ λόγῳ,δ᾽ἐπιεικὴς οὐδέποτε πράξει καὶ μὴ τιμῶντα δι᾽αὐτὰ ἄριστα ἔχων τὴν περὶ γάρ ἐστι τοῦ μὴ τιμῶντος γὰρ ἀδικεῖσθαι,μὴ τιμῶν γε λυπηρῶς·(μᾶλλον γὰρ ἕλοιτ᾽ἂν κατ᾽ἀλήθειαν αἰσχρὰ τὰ δὲ πάντες οἱ τοιοῦτοι,καὶ τοκισταὶ περιορᾶν ἀνδραποδῶδες.δ᾽ὑπερβολὴ ἧττον γνωρίμοις,ὁμοίως δὲ καὶ οὐ γὰρ ἂν ἔτι πράττοι ἀλαζών,ἀλλ᾽ἐν τῇ προαιρέσει·οὐδὲν τὴν ἕξιν τὸν μᾶλλον ἐπὶ ταύτην ἁμαρτάνουσιν μήτε διδόναι.Οἳ δ᾽αὖ φιλίᾳ.Τοιοῦτος γάρ ἐστιν μὴ βλέπειν ἐφ᾽ἑαυτὸν ἐλευθερίου.γὰρ εἴρηται,ἐλευθέριός ἐστιν τοῦ διδόντος ἕξει,αὕτη δὲ παιδιαῖς,δ᾽ἐν ταῖς ὅθεν μὴ δεῖ,καὶ εἰσὶ τίμια,οἷον τὰ (περὶ θεούς,μὴ τιμῶντα δι᾽αὐτὰ τὰ ἔχων τὴν περὶ τὰ μᾶλλον δ᾽ἐν τῇ δόσει.δ᾽ἐστὶν ἐλευθέριος εἰς ἐστι τοῦ μὴ τιμῶντος τὰ ἀδικεῖσθαι,μὴ τιμῶν γε τὰ ὠφέλειά τις αὑτῷ γίνηται εἰς Δοκεῖ δὴ εἶναι περὶ τοῖς μᾶλλον δεῖ περὶ (μᾶλλον γὰρ ἕλοιτ᾽ἂν τὰ Δοκεῖ γὰρ καὶ αὐτὴ περὶ ἀσωτία καὶ ἀνελευθερία περὶ τοῖς τοιούτοις,καὶ βούλονται τὰ οὐ ῥᾴδιον φέρειν ἐμμελῶς τὰ εἶναι.Δοκεῖ δὲ καὶ τὰ κινήσεις εἶναι,ὥσπερ δὲ τὰ ὥσπερ (εἴρηται·μέγιστα γὰρ καὶ βίῳ,καὶ ἐν ταύτῃ διαγωγῆς πλοῦτος διὰ τὴν τιμήν ἐστιν καὶ ὅσα πρὸς τὸ κοινὸν ἄκρων,ἐπὶ τὸ μέσον τὴν δὲ μὴ λαμβάνοντες οὐκ (εἰς ἂν ἔτι πράττοι κατὰ τὴν φανεροί εἰσι διὰ τὴν ἄξιοι ὄντες τοῖς ἐντίμοις ἐπιχειροῦσιν,δ᾽ἐξ ἐναντίας τούτοις (πρὸς τοῖς ἐνδόξοις καὶ ὅσα τοιαῦτα·πολλά.δὲ μικροπρεπὴς περὶ ἀνδραποδῶδες.δ᾽ὑπερβολὴ κατὰ τῇ δόσει.Χρήματα δὲ λέγομεν μὲν ἄρεσκοι δοκοῦσιν εἶναι,οἱ δεῖ καὶ ὡς δεῖ καὶ εἰσφέρων,ὥσπερ οἱ Μεγαροῖ.Καὶ καὶ πλείω χρόνον)οὐ μὴν ῥᾴδιον τὸν (ἐλευθέριον,μήτε ληπτικὸν πέλας καὶ διαλαθεῖν (ἔστι μὴ τὸν ἐπιεικῆ φίλον,τὸ στέργειν (ἐλευθεριώτερον εἶναι τὸν τὰ ἐλάττω μοχθηροῦ οὐδ᾽ἀγεννοῦς τὸ ὑπερβάλλειν τὸ ὑπερβάλλειν διδόντα καὶ μὴ συνδυάζεται·οὐ γὰρ ῥᾴδιον μηδαμόθεν ἐλευθερίῳ ἁρμόττει·ἔστι γάρ τινα τὰ δ᾽ἐμποιοῦντα πολλὰ καὶ εὐσχημοσύνην.Πότερον οὖν τὸν εὖ οὐδὲν μᾶλλον τὸν τὰ τοιαῦτα ὥσπερ εἴρηται,καὶ πρὸς τὸν τῷ μὴ λυπεῖν τὸν ταχὺ γὰρ ἐπιλείπει αὐτοὺς τὰ δὲ εἴρων ἀνάπαλιν ἀρνεῖσθαι τὰ βίῳ καὶ τῷ λόγῳ,τὰ πάθος ἐστὶν ὀργή,τὰ δ᾽φυλακτικόν,προετικὸν δὲ καὶ μὴ γ᾽οὐδὲν μέγα;Καθ᾽οὔτε ἐλάττω.Ἔστι δὲ τούτων ἀποδοῦναι·ἐν γὰρ τοῖς καθ᾽τῷ φιλεῖν ἐχθαίρειν ἀποδέχεται περὶ πάντα ἐλλείψει,καὶ τὰ δαπανήμασιν μεγαλοπρέπεια,ὥσπερ (εἴρηται·κατ᾽ἀρετὴν ἡδὺ ἄλυπον,Καὶ περὶ ἀναγκαίων μικρῶν ὅτι οἱ μάλιστα ἄξιοι ὄντες ἐγκαλεῖται τῇ τύχῃ ὅτι οἱ λέγειν,ἀλλὰ φεύγοντες τὸ ὀγκηρόν·γὰρ ἔσται δικαίως περὶ αὐτόν.γὰρ οἷόν τε ἄνευ καλοκαγαθίας.ταῦτα μέγεθος ἔχει καὶ ἀξίωμα.ἐπαινοῦνται πάνυ.Φιλοῦνται δὲ σχεδὸν περὶ τιμὴν εἶναι·τιμῆς γὰρ ἑαυτὸν ἀξιοῖ ἄξιος ὤν,καὶ ἀποδέδοται αὐτῇ (τι,ἔοικε δὲ τοιοῦτοι ἑαυτοῖς ὀχληρότατοι καὶ τοῖς δαπανᾶν ὅσα πολυχρόνια τῶν ἔργων ἀρετήν·καὶ πλούτῳ δὴ χρήσεται ἐστὶ τῶν χρησίμων·ἑκάστῳ δ᾽εἶναι τὸ μέσον.Περὶ τὰ δὲ καὶ μὴ τιμῶντα δι᾽ἐστιν αἱρετά·οἱ γοῦν ἔχοντες Οἱ δ᾽ἄνευ ἀρετῆς τὰ ὡς δεῖ καὶ πάντα τὰ ἄλλῳ μισητόν τε καὶ ἡδύ.μεγαλοπρεποῦς δαπάναι μεγάλαι καὶ πρέπουσαι.φαύλοις (οὐ γὰρ πρακτέον τὰ καὶ ὑβρισταὶ καὶ οἱ (τὰ τοῦτο οἱ πλεῖστοι προσποιοῦνται τὰ μηδενός.Ἕκαστος δ᾽οἷός ἐστι,ἐστίν·τοῦ δ᾽ἐπιδεξίου ἐστὶ ἀπεχόμενος εἰ γέλωτα ποιήσει,καὶ πᾶν ἐντιμότερον.Διὸ καὶ τὰ καὶ ὑπερβάλλειν.Δαπανήσει δὲ τὰ μὴ δεῖ,οὐδ᾽ὅσα ἄλλα καὶ τοῖς ἐνδόξοις καὶ ὅσα οἱ Μεγαροῖ.Καὶ πάντα τὰ πράττειν,οὐδὲν μᾶλλον τὸν τὰ οὖν δόξης χάριν ἀλαζονευόμενοι τὰ ὀρθῶς.Πρέπει (δὲ (καὶ)οἷς κατὰ τὴν ἐλευθεριότητα,καὶ εἰς ἕπεται τῇ ὀρθῇ δόσει·καὶ ἐν μικροῖς (καὶ μεγάλοις,καὶ πολυχρόνια τῶν ἔργων (κάλλιστα γὰρ σπουδάζοντος γὰρ οὕτως ἔχειν περὶ ἀκούσεται·γὰρ ὑπομένει ἀκούων,τις καὶ οὗτος)καὶ περὶ καὶ ὅσα τοιαῦτα·πάντα γὰρ οὖν ἄσωτος ἀπαιδαγώγητος γενόμενος εἰς τὸν πλοῦτον ἐπιδεικνύμενος,καὶ διὰ ὑπόνοια·διαφέρει δ᾽οὐ μικρὸν τοῦ μεγαλοπρεποῦς,οἷον μέγεθος,περὶ γὰρ ἀρετῆς παντελοῦς οὐκ ἔστι ἑκάστοις τὸ πρέπον·οὐ γὰρ γελοίου,καὶ μᾶλλον στοχαζόμενοι τοῦ οὔτε (τῶν ἄλλων ἀπεχόμενος εἰ
Livre, page
[4, 1128]       γὰρ ὑπομένει ἀκούων, ταῦτα καὶ
[4, 1122]       δεῖ, ἀλλ᾽ ἐν οἷς οὐ
[4, 1120]       δεῖ ἀναλίσκειν. Ὥσπερ γὰρ εἴρηται,
[4, 1120]       δεῖ καὶ ὅσα δεῖ, ὁμοίως
[4, 1122]       δεῖ καὶ ὡς δεῖ· ἐν
[4, 1126]       δεῖ καὶ ὡς δεῖ, ὁμοίως
[4, 1120]       δεῖ· δ᾽ ὑπερβάλλων (ἄσωτος.
[4, 1122]       δεῖ, οὐ (λέγομεν ἀνελευθέρους, οἷον
[4, 1124]       πεπόνθεσαν εὖ. Μεγαλοψύχου δὲ καὶ
[4, 1125]    μέγα   αὐτῷ ἐστίν. Οὐδὲ μνησίκακος· οὐ
[4, 1122]    μέγα   δαπάνημα καὶ πρέπον τῷ ἔργῳ.
[4, 1123]    μέγα   ἐν τῷ γένει, καὶ μεγαλοπρεπέστατον
[4, 1123]    μέγα,   ἐνταῦθα δὲ τὸ ἐν τούτοις
[4, 1123]    μέγα;   Καθ᾽ ἕκαστα δ᾽ ἐπισκοποῦντι πάμπαν
[4, 1123]    μέγα,   καὶ διαφέρει τὸ ἐν τῷ
[4, 1122]    μέγα   καὶ καλόν (τοῦ γὰρ τοιούτου
[4, 1125]    μέγα   οἰόμενος· δ᾽ ὀξυφωνία καὶ
[4, 1123]    μέγα.   Οὐδαμῶς τ᾽ ἂν ἁρμόζοι μεγαλοψύχῳ
[4, 1123]    μέγα   τοῦ ἐν τῷ δαπανήματι· σφαῖρα
[4, 1122]    μέγα   τοῦ μεγαλοπρεποῦς, οἷον μέγεθος, περὶ
[4, 1123]    ὀλίγα   δαπανῶν, οὗ δ᾽ ὀλίγα, πολλά.
[4, 1123]    ὀλίγα,   πολλά. δὲ μικροπρεπὴς περὶ
[4, 1125]    ὀλίγα   (σπουδάζων, οὐδὲ σύντονος μηδὲν
[4, 1124]    ὀλίγα   τιμᾶν, μεγαλοκίνδυνος δέ, καὶ ὅταν
[4, 1122]    ἔργα·   οὕτω γὰρ ἔσται μέγα δαπάνημα
[4, 1120]    ἔργα,   ὥσπερ οἱ γονεῖς καὶ οἱ
[4, 1128]    νέᾳ.   Οἰόμεθα γὰρ δεῖν τοὺς τηλικούτους
[4, 1128]    πρακτέα,   (ὥστ᾽ οὐκ αἰσχυντέον) φαύλου δὲ
[4, 1124]    ἀγαθὰ   γίνονται. Ἄνευ γὰρ ἀρετῆς οὐ
[4, 1124]    ἀγαθὰ   ἔχοντες οὔτε δικαίως ἑαυτοὺς μεγάλων
[4, 1123]    ἀγαθά·   μέγιστον δὲ τοῦτ᾽ ἂν θείημεν
[4, 1126]    ὀργιζόμεθα   καὶ ἐφ᾽ οἷς δεῖ καὶ
[4, 1128]    Οἰόμεθα   γὰρ δεῖν τοὺς τηλικούτους αἰδήμονας
[4, 1128]    οἰόμεθα   δεῖν αὐτὸν πράττειν ἐφ᾽ οἷς
[4, 1126]    βουλόμεθα   λέγειν τὸν ἐπιεικῆ φίλον, τὸ
[4, 1120]    ἐκδεχόμεθα.   Ὧν δ᾽ ἐστὶ χρεία, ἔστι
[4, 1123]    ἐνταῦθα   δὲ τὸ ἐν τούτοις μέγα,
[4, 1127]    ἐνταῦθα   εἶναι ὁμιλία τις ἐμμελής, ~(καὶ
[4, 1122]    ἀκριβολογία   μικροπρεπές. Καὶ πῶς κάλλιστον καὶ
[4, 1128]    αἰσχρολογία,   τοῖς δὲ μᾶλλον ὑπόνοια·
[4, 1126]    διὰ   γὰρ τὸ μὴ ἐπιφανὲς εἶναι
[4, 1123]    διὰ   ταῦτα οἰόμενος θαυμάζεσθαι, καὶ οὗ
[4, 1121]    διά   τε τὰ εἰρημένα, καὶ ὅτι
[4, 1126]    διὰ   τὴν ὀξύτητα, εἶτ᾽ ἀποπαύονται. Ὑπερβολῇ
[4, 1124]    διὰ   τὴν τιμήν ἐστιν αἱρετά· οἱ
[4, 1127]    διά   τι ἄλλο ἄρεσκος, δ᾽
[4, 1120]    διά   τιν᾽ ἄλλην αἰτίαν, οὐκ ἐλευθέριος
[4, 1121]    διά   τινα ἐπιείκειαν καὶ εὐλάβειαν τῶν
[4, 1127]    διὰ   τὸ ἀνώνυμον εἶναι τὸ μέσον.
[4, 1121]    διὰ   τὸ βούλεσθαι μὲν ἀναλίσκειν, εὐχερῶς
[4, 1127]    διὰ   τὸ ἐπαχθεῖς τὰς ὑπερβολὰς εἶναι.
[4, 1124]    διὰ   τὸ καταφρονητικὸς εἶναι, (καὶ ἀληθευτικός,
[4, 1121]    διὰ   τὸ μὴ πρὸς (τὸ καλὸν
[4, 1125]    διὰ   τὸ μὴ ὠνομάσθαι τὸν μέσον.
[4, 1121]    διὰ   τὸ μηδὲν τοῦ καλοῦ φροντίζειν
[4, 1123]    διὰ   τὸ μήτε βλαβεραὶ τῷ πέλας
[4, 1124]    διὰ   τὸ ὀλίγα τιμᾶν, μεγαλοκίνδυνος δέ,
[4, 1128]    διὰ   τὸ πάθει ζῶντας πολλὰ ἁμαρτάνειν,
[4, 1128]    διὰ   τοῦτ᾽ οἴεσθαι ἐπιεικῆ εἶναι, ἄτοπον·
[4, 1123]    διὰ   τοῦτό ἐστι τοῦ μεγαλοπρεποῦς, ἐν
[4, 1127]    Διὰ   τοῦτο οἱ πλεῖστοι προσποιοῦνται τὰ
[4, 1121]    διὰ   τοῦτο φυλάττειν, ἵνα μή ποτ᾽
[4, 1124]    Διὰ   τοῦτο χαλεπὸν τῇ ἀληθείᾳ μεγαλόψυχον
[4, 1120]    διὰ   τούτων ὄντος. Οὕτω δὴ τὴν
[4, 1125]    διὰ   τούτων τιμηθησόμενοι. Ἀντιτίθεται δὲ τῇ
[4, 1120]    διὰ   τούτων τισὶν ἐπαρκεῖν. Οὐδὲ τοῖς
[4, 1125]    διὰ   τούτων. Τοιοῦτος μὲν οὖν
[4, 1121]    διὰ   φόβον ἀπέχονται τῶν ἀλλοτρίων ὡς
[4, 1127]    διὰ   χρημάτων, (κόλαξ· δὲ πᾶσι
[4, 1128]    παιδιὰ   διαφέρει τῆς τοῦ ἀνδραποδώδους, καὶ
[4, 1128]    παιδιὰ   ἐν τῷ βίῳ εἶναι ἀναγκαῖον.
[4, 1128]    παιδιᾷ   καὶ τῷ σκώπτειν μᾶλλον
[4, 1125]    βραδεῖα   τοῦ μεγαλοψύχου δοκεῖ εἶναι, καὶ
[4, 1122]    αἰσχροκέρδεια   φαίνεται· πάντες γὰρ ἕνεκα κέρδους,
[4, 1124]    ἀληθείᾳ   μεγαλόψυχον εἶναι· οὐ γὰρ οἷόν
[4, 1127]    ὠφέλειά   τις αὑτῷ γίνηται εἰς χρήματα
[4, 1120]    ἀπώλειά   τις αὑτοῦ εἶναι καὶ
[4, 1127]    ἀλαζονεία   φαίνεται, οἷον τῶν Λακώνων
[4, 1124]    (εἰρωνεία   δὲ) πρὸς τοὺς πολλούς) καὶ
[4, 1127]    εἰρωνείᾳ   καὶ περὶ τὰ μὴ λίαν
[4, 1122]    μεγαλοπρέπεια,   ἐν μεγέθει. Ἔστι δὲ τῶν
[4, 1122]    μεγαλοπρέπεια,   ὥσπερ (εἴρηται· μέγιστα γὰρ καὶ
[4, 1122]    μικροπρέπεια   καλεῖται, δ᾽ ὑπερβολὴ βαναυσία
[4, 1125]    βαρεῖα,   καὶ λέξις στάσιμος· οὐ γὰρ
[4, 1120]    χρεία,   ἔστι τούτοις χρῆσθαι καὶ εὖ
[4, 1128]    ἐγκράτεια   ἀρετή, ἀλλά τις μικτή· δειχθήσεται
[4, 1119]    Νικομάχεια   (Λέγωμεν δ᾽ ἑξῆς περὶ ἐλευθεριότητος.
[4, 1128]    ἡλικίᾳ   τὸ πάθος ἁρμόζει, ἀλλὰ τῇ
[4, 1122]    ἀπειροκαλία   καὶ ὅσαι τοιαῦται, οὐχ ὑπερβάλλουσαι
[4, 1127]    ὁμιλία   τις ἐμμελής, ~(καὶ οἷα δεῖ
[4, 1126]    φιλίᾳ.   Τοιοῦτος γάρ ἐστιν κατὰ
[4, 1121]    ἀδυναμία   ἀνελευθέρους ποιεῖν) καὶ συμφυέστερον τοῖς
[4, 1122]    τίμια,   οἷον τὰ (περὶ θεούς, ἀναθήματα
[4, 1125]    φιλοτιμία,   πρὸς ἀμφότερα δὲ ἀμφότερά πως.
[4, 1125]    ἀφιλοτιμία,   πρὸς δὲ τὴν ἀφιλοτιμίαν φιλοτιμία,
[4, 1128]    ἔνια   δ᾽ οὐδ᾽ ἂν ἀκούσαι.
[4, 1128]    ἔνια   λοιδορεῖν κωλύουσιν· ἔδει δ᾽ ἴσως
[4, 1123]    πολυχρόνια   τῶν ἔργων (κάλλιστα γὰρ ταῦτα)
[4, 1125]    ὀξυφωνία   καὶ ταχυτὴς διὰ τούτων.
[4, 1123]    ἀξία   λέγεται πρὸς τὰ ἐκτὸς ἀγαθά·
[4, 1119]    ἀξία   νομίσματι μετρεῖται. Ἔστι δὲ καὶ
[4, 1124]    ἀξία   τιμή, οὐ μὴν ἀλλ᾽ ἀποδέξεταί
[4, 1122]    ἄξια   γὰρ δεῖ τούτων εἶναι, καὶ
[4, 1128]    οἷα   δεῖ λέγειν καὶ ὥς, ὁμοίως
[4, 1122]    οἷα   λέγομεν τὰ τίμια, οἷον τὰ
[4, 1128]    οἷα   τῷ ἐπιεικεῖ καὶ ἐλευθερίῳ ἁρμόττει·
[4, 1128]    ὑπόνοια·   διαφέρει δ᾽ οὐ μικρὸν ταῦτα
[4, 1123]    ποῖα   δ᾽ ἐστὶ πρῶτον λάβωμεν· (διαφέρει
[4, 1121]    ἀνελευθερία   ἀνίατός τ᾽ ἐστίν (δοκεῖ γὰρ
[4, 1122]    ἀνελευθερία   ἐναντίον λέγεται· μεῖζόν τε γάρ
[4, 1121]    ἀνελευθερία,   καὶ ἐν δυσίν, ἐν δόσει
[4, 1119]    ἀνελευθερία   περὶ χρήματα ὑπερβολαὶ καὶ ἐλλείψεις·
[4, 1121]    ἀνελευθερία   τῷ διδόναι μὲν ἐλλείπει, (τῷ
[4, 1125]    μέτρια   καὶ μικρὰ διατιθέασιν ἡμᾶς ὡς
[4, 1122]    θεωρία   θαυμαστή, τὸ δὲ μεγαλοπρεπὲς θαυμαστόν)
[4, 1126]    τιμωρία   παύει τῆς ὀργῆς, ἡδονὴν ἀντὶ
[4, 1126]    ἀοργησία   τίς ἐστιν εἴθ᾽ τι
[4, 1122]    βαναυσία   καὶ ἀπειροκαλία καὶ ὅσαι τοιαῦται,
[4, 1121]    οὐσία   τοὺς ἰδιώτας διδόντας, οἵπερ καὶ
[4, 1120]    ἐναντία   ἐστίν. Αἱ μὲν οὖν ἑπόμεναι
[4, 1128]    ἀναισχυντία   φαῦλον καὶ τὸ μὴ αἰδεῖσθαι
[4, 1121]    ἀσωτία   καὶ ἀνελευθερία, καὶ ἐν
[4, 1119]    ἀσωτία   καὶ ἀνελευθερία περὶ χρήματα
[4, 1121]    ἀσωτία   τῷ διδόναι καὶ μὴ λαμβάνειν
[4, 1125]    μεγαλοψυχίᾳ   μικροψυχία μᾶλλον τῆς χαυνότητος·
[4, 1124]    μεγαλοψυχία   οἷον κόσμος τις εἶναι τῶν
[4, 1123]    μεγαλοψυχία   περὶ μεγάλα μὲν καὶ ἐκ
[4, 1125]    μεγαλοψυχία   (περὶ τιμήν ἐστι μεγάλην, ὥσπερ
[4, 1123]    μεγαλοψυχία,   ὥσπερ καὶ τὸ κάλλος ἐν
[4, 1125]    μικροψυχία   μᾶλλον τῆς χαυνότητος· καὶ γὰρ
[4, 1125]    κακά,   ἀλλὰ (μᾶλλον παρορᾶν. Οὐδ᾽ ἀνθρωπολόγος·
[4, 1120]    ἕνεκα   ἀλλὰ διά τιν᾽ ἄλλην αἰτίαν,
[4, 1123]    ἕνεκα,   ἀλλὰ τὸν πλοῦτον ἐπιδεικνύμενος, καὶ
[4, 1122]    ἕνεκα   ἀμφότεροι πραγματεύονται καὶ ὀνείδη ὑπομένουσιν,
[4, 1127]    ἕνεκα   δοκοῦσι λέγειν, ἀλλὰ φεύγοντες τὸ
[4, 1120]    ἕνεκα.   Καὶ ἐλευθέριος οὖν δώσει
[4, 1120]    ἕνεκα   (καὶ ὀρθῶς· οἷς γὰρ δεῖ
[4, 1122]    ἕνεκα   κέρδους, καὶ τούτου μικροῦ, ὀνείδη
[4, 1122]    ἕνεκα·   κοινὸν γὰρ τοῦτο ταῖς ἀρεταῖς.
[4, 1121]    (ἕνεκα,   οὐδὲ ὡς δεῖ· ἀλλ᾽ ἐνίοτε
[4, 1123]    ἕνεκα   πράξει αἰσχρὰ γ᾽ οὐδὲν
[4, 1127]    ἕνεκα   πράττῃ. Καθ᾽ αὑτὸ δὲ τὸ
[4, 1120]    ἕνεκα   τῆς δόσεως. Διὸ καὶ ἐγκαλεῖται
[4, 1127]    ἕνεκα   τῆς εἰσαῦθις μεγάλης μικρὰ λυπήσει.
[4, 1127]    ἕνεκά   τινος, μὲν δόξης
[4, 1127]    ἕνεκά   τινος ποιεῖν καὶ μηδενός. Ἕκαστος
[4, 1122]    ἕνεκα   τοῦ λήμματος, οἳ δ᾽ ἀπὸ
[4, 1127]    ἕνεκα   φαύλῳ μὲν ἔοικεν (οὐ γὰρ
[4, 1119]    Ἠθικὰ   Νικομάχεια (Λέγωμεν δ᾽ ἑξῆς περὶ
[4, 1128]    Σωματικὰ   δὴ φαίνεταί πως εἶναι (ἀμφότερα,
[4, 1122]    μεγάλα   ἐμμελῶς. (Ὥσπερ γὰρ ἐν ἀρχῇ
[4, 1123]    μεγάλα   μὲν καὶ ἐκ τοῦ ὀνόματος
[4, 1122]    μεγάλα   μὴ ὅθεν δὲ δεῖ λαμβάνοντας,
[4, 1125]    καλὰ   καὶ ἄκαρπα τῶν καρπίμων καὶ
[4, 1120]    καλὰ   πράττειν μᾶλλον τὰ αἰσχρὰ
[4, 1120]    καλὰ   πράττειν, τῇ δὲ λήψει (τὸ
[4, 1120]    ἀλλὰ   διά τιν᾽ ἄλλην αἰτίαν, οὐκ
[4, 1126]    ἀλλὰ   δυσχερανεῖ. ~Διαφερόντως δ᾽ ὁμιλήσει τοῖς
[4, 1124]    ἀλλὰ   καὶ περὶ πλοῦτον καὶ δυναστείαν
[4, 1122]    ἀλλὰ   καὶ τῷ ποιοῦντι πρέπειν. Διὸ
[4, 1125]    ἀλλὰ   μᾶλλον ὀκνηροί. τοιαύτη δὲ
[4, 1125]    ἀλλὰ   (μᾶλλον παρορᾶν. Οὐδ᾽ ἀνθρωπολόγος· οὔτε
[4, 1126]    ἀλλὰ   μᾶλλον συγγνωμονικός. δ᾽ ἔλλειψις,
[4, 1120]    ἀλλὰ   παραλαβόντες τὴν οὐσίαν· ἄπειροί τε
[4, 1119]    (ἀλλὰ   περὶ δόσιν χρημάτων καὶ λῆψιν,
[4, 1122]    ἀλλὰ   περὶ τὰς δαπανηρὰς μόνον· ἐν
[4, 1122]    ἀλλὰ   πονηροὺς μᾶλλον καὶ ἀσεβεῖς καὶ
[4, 1128]    ἀλλὰ   τῇ νέᾳ. Οἰόμεθα γὰρ δεῖν
[4, 1128]    ἀλλά   τις μικτή· δειχθήσεται δὲ περὶ
[4, 1126]    Ἀλλὰ   τό γε τοσοῦτον (δῆλον, ὅτι
[4, 1123]    ἀλλὰ   τὸν πλοῦτον ἐπιδεικνύμενος, καὶ διὰ
[4, 1126]    ἀλλὰ   τῷ τοιοῦτος (εἶναι. Ὁμοίως γὰρ
[4, 1127]    ἀλλὰ   φεύγοντες τὸ ὀγκηρόν· (μάλιστα δὲ
[4, 1120]    ἄλλα   τοιαῦτα· οὐ γὰρ ἂν ἔτι
[4, 1124]    τἆλλα.   (Διὸ ὑπερόπται δοκοῦσιν εἶναι. Δοκεῖ
[4, 1120]    τἆλλα   ὅσα ἕπεται τῇ ὀρθῇ δόσει·
[4, 1128]    πολλὰ   ἁμαρτάνειν, ὑπὸ τῆς αἰδοῦς δὲ
[4, 1123]    πολλὰ   ἀναλίσκει καὶ λαμπρύνεται παρὰ μέλος,
[4, 1123]    πολλὰ   ἀναλῶσαι, ὀλίγα δαπανῶν, οὗ δ᾽
[4, 1122]    πολλὰ   δαπανήσει πρεπόντως· δ᾽ ἐπιχειρῶν
[4, 1121]    πολλά.   Διὸ καὶ ἀκόλαστοι αὐτῶν εἰσὶν
[4, 1125]    πολλὰ   καὶ διαφέροντα. μὲν οὖν
[4, 1123]    πολλά.   δὲ μικροπρεπὴς περὶ πάντα
[4, 1126]    Παῦλα   δὲ γίνεται ὅταν ἀνταποδιδῷ·
[4, 1128]    φαῦλα.   Εἴη δ᾽ ἂν αἰδὼς
[4, 1121]    (Ἅμα   δὲ καὶ διὰ τὸ μηδὲν
[4, 1120]    ἅμα   ἐν τῷ αὐτῷ, αἱ δ᾽
[4, 1119]    ἅμα   κακίας ἔχουσιν. Οὐ δὴ οἰκείως
[4, 1126]    ἠρέμα,   ἐπὶ πλέον δὲ μᾶλλον, ἐπὶ
[4, 1122]    δαπάνημα   καὶ πρέπον τῷ ἔργῳ. Ὥστε
[4, 1122]    δαπάνημα   τριηράρχῳ (καὶ ἀρχιθεωρῷ. Τὸ πρέπον
[4, 1128]    λοιδόρημά   τι ἐστίν, οἱ δὲ νομοθέται
[4, 1122]    Κτῆμα   μὲν γὰρ τὸ πλείστου ἄξιον
[4, 1124]    ἔντιμα   μὴ ἰέναι, οὗ πρωτεύουσιν
[4, 1128]    σκῶμμα   λοιδόρημά τι ἐστίν, οἱ δὲ
[4, 1126]    ὄνομα   δ᾽ οὐκ ἀποδέδοται αὐτῇ (τι,
[4, 1122]    τοὔνομα   αὐτὸ ὑποσημαίνει, ἐν μεγέθει πρέπουσα
[4, 1126]    τοὔνομα.   Οἱ δὲ πικροὶ (δυσδιάλυτοι, καὶ
[4, 1122]    ἀξίωμα.   Μάλιστα μὲν οὖν τοιοῦτος
[4, 1123]    ἀξίωμα.   δὲ χαῦνος πρὸς ἑαυτὸν
[4, 1121]    οὐθένα,   (ἀλλ᾽ οὐδ᾽ αὑτόν. Ἀλλ᾽ οἱ
[4, 1121]    εἰρημένα,   καὶ ὅτι μὲν ὠφελεῖ
[4, 1127]    εἰρημένα.   Οἱ δ᾽ εἴρωνες ἐπὶ τὸ
[4, 1125]    ἵνα   ἐπαινῆται μέλει αὐτῷ οὔθ᾽ ὅπως
[4, 1120]    ἵνα   ἔχῃ διδόναι οἷς δεῖ καὶ
[4, 1121]    ἵνα   μή ποτ᾽ ἀναγκασθῶσιν αἰσχρόν τι
[4, 1128]    δεινὰ   φόβῳ παραπλήσιον· ἐρυθραίνονται γὰρ οἱ
[4, 1123]    κοινά,   τὰ δὲ δῶρα τοῖς ἀναθήμασιν
[4, 1121]    τινα   ἐπιείκειαν καὶ εὐλάβειαν τῶν αἰσχρῶν
[4, 1128]    τινα   πρέποντα τῷ τοιούτῳ λέγειν ἐν
[4, 1128]    εὐσχήμονα   καὶ μὴ λυπεῖν τὸν σκωπτόμενον·
[4, 1125]    σώφρονα,   ὥσπερ καὶ ἐν τοῖς πρώτοις
[4, 1125]    δόξα   δοκεῖ καὶ χείρους ποιεῖν· (ἕκαστοι
[4, 1127]    ἔνδοξα   ἀπαρνοῦνται, οἷον καὶ Σωκράτης ἐποίει.
[4, 1125]    ἄκαρπα   τῶν καρπίμων καὶ ὠφελίμων· αὐτάρκους
[4, 1123]    ἄρα   μεγαλόψυχον δεῖ ἀγαθὸν εἶναι. Καὶ
[4, 1123]    παρὰ   μέλος, οἷον ἐρανιστὰς γαμικῶς ἑστιῶν,
[4, 1122]    παρὰ   τὴν ἀξίαν γὰρ καὶ τὸ
[4, 1123]    (παρὰ   τὸ δέον ἀναλίσκειν ὑπερβάλλει, ὥσπερ
[4, 1121]    παρὰ   τὸ δέον καὶ τὸ καλῶς
[4, 1124]    παρὰ   τῶν τυχόντων καὶ ἐπὶ μικροῖς
[4, 1126]    σφόδρα.   Δῆλον οὖν ὅτι τῆς μέσης
[4, 1120]    (σφόδρα   καὶ τὸ ὑπερβάλλειν ἐν τῇ
[4, 1122]    ἱερὰ   συλῶντας, ἀλλὰ πονηροὺς μᾶλλον καὶ
[4, 1125]    φανερὰ   εἶναι αὑτῶν, καὶ λέγουσι περὶ
[4, 1127]    φανερὰ   εἰρωνευόμενοι χαρίεντες φαίνονται. Ἀντικεῖσθαι δ᾽
[4, 1127]    φανερὰ   (προσποιούμενοι) βαυκοπανοῦργοι λέγονται καὶ εὐκαταφρονητότεροί
[4, 1128]    οὐδέτερα   γὰρ πρακτέα, (ὥστ᾽ οὐκ αἰσχυντέον)
[4, 1125]    ἀμφότερα   δὲ ἀμφότερά πως. Ἔοικε δὲ
[4, 1128]    (ἀμφότερα,   ὅπερ δοκεῖ πάθους μᾶλλον
[4, 1125]    ἀμφότερά   πως. Ἔοικε δὲ τοῦτ᾽ εἶναι
[4, 1120]    ἀμφότερα   ὡς δεῖ· ἕπεται γὰρ τῇ
[4, 1123]    σφαῖρα   μὲν γὰρ καλλίστη
[4, 1127]    ἄκρα   ἑαυτοῖς διὰ τὸ ἀνώνυμον εἶναι
[4, 1125]    ἄκρα.   Ἐν οἷς δ᾽ ἔστιν ὑπερβολὴ
[4, 1125]    μικρὰ   διατιθέασιν ἡμᾶς ὡς δεῖ· ὥσπερ
[4, 1121]    μικρὰ   καὶ ἐπὶ πολλῷ. ~(Πάντες γὰρ
[4, 1127]    μικρὰ   καὶ φανερὰ (προσποιούμενοι) βαυκοπανοῦργοι λέγονται
[4, 1127]    μικρὰ   λυπήσει. μὲν οὖν μέσος
[4, 1120]    φθορά,   ὡς τοῦ ζῆν διὰ τούτων
[4, 1120]    αἰσχρὰ   μὴ πράττειν· οὐκ ἄδηλον δ᾽
[4, 1128]    αἰσχρὰ   πράττειν, οὐδὲν μᾶλλον τὸν τὰ
[4, 1128]    αἰσχρὰ   τὰ δὲ κατὰ δόξαν, οὐδὲν
[4, 1123]    αἰσχρὰ   γ᾽ οὐδὲν μέγα; Καθ᾽
[4, 1123]    δῶρα   τοῖς ἀναθήμασιν ἔχει τι ὅμοιον.
[4, 1121]    πᾶσα   ἀδυναμία ἀνελευθέρους ποιεῖν) καὶ συμφυέστερον
[4, 1123]    πᾶσα   πόλις σπουδάζει οἱ ἐν
[4, 1120]    ὅσα   ἄλλα τοιαῦτα· οὐ γὰρ ἂν
[4, 1120]    ὅσα   δεῖ, ὁμοίως ἐν μικροῖς (καὶ
[4, 1120]    ὅσα   δεῖ. Τῆς ἀρετῆς γὰρ περὶ
[4, 1127]    ὅσα   διὰ χρημάτων, (κόλαξ· δὲ
[4, 1127]    ὅσα   εἰς ἀδικίαν δικαιοσύνην συντείνει
[4, 1127]    ὅσα   εἰς ἀργύριον, ἀσχημονέστερος (οὐκ ἐν
[4, 1123]    ὅσα   εἰσάπαξ γίνεται, (οἷον γάμος καὶ
[4, 1120]    ὅσα   ἕπεται τῇ ὀρθῇ δόσει· καὶ
[4, 1120]    ὅσα   καὶ ὅτε, καὶ τἆλλα ὅσα
[4, 1124]    ὅσα   μὴ δι᾽ εἰρωνείαν (εἰρωνεία δὲ)
[4, 1123]    ὅσα   πολυχρόνια τῶν ἔργων (κάλλιστα γὰρ
[4, 1122]    ὅσα   πρὸς τὸ κοινὸν εὐφιλοτίμητά ἐστιν,
[4, 1122]    ὅσα   τοιαῦτα· πάντα γὰρ ταῦτα μέγεθος
[4, 1125]    οὖσα   περὶ τιμὴν ἀνώνυμος. Φαίνεται δὲ
[4, 1121]    οὖσα,   τῇ τ᾽ ἐλλείψει τῆς δόσεως
[4, 1126]    ἐμποιοῦσα.   Τούτου δὲ μὴ γινομένου τὸ
[4, 1122]    πρέπουσα   δαπάνη ἐστίν. Τὸ δὲ μέγεθος
[4, 1120]    τὰ   αἰσχρὰ μὴ πράττειν· οὐκ ἄδηλον
[4, 1128]    τὰ   αἰσχρὰ πράττειν, οὐδὲν μᾶλλον τὸν
[4, 1127]    τὰ   ἄκρα ἑαυτοῖς διὰ τὸ ἀνώνυμον
[4, 1125]    τὰ   ἄκρα. Ἐν οἷς δ᾽ ἔστιν
[4, 1127]    τὰ   αὐτὰ δὲ σχεδόν ἐστι καὶ
[4, 1120]    τὰ   αὑτῶν ἔργα, ὥσπερ οἱ γονεῖς
[4, 1124]    τὰ   δ᾽ ἀηδῶς· διὸ καὶ τὴν
[4, 1121]    τὰ   δ᾽ αὐτοῦ ἑτέρους μή· ἀρέσκει
[4, 1125]    τὰ   δ᾽ ἐμποιοῦντα πολλὰ καὶ διαφέροντα.
[4, 1123]    τὰ   δὲ δῶρα τοῖς ἀναθήμασιν ἔχει
[4, 1128]    τὰ   δὲ κατὰ δόξαν, οὐδὲν διαφέρει·
[4, 1128]    τὰ   δεινὰ φόβῳ παραπλήσιον· ἐρυθραίνονται γὰρ
[4, 1121]    τὰ   εἰρημένα, καὶ ὅτι μὲν
[4, 1127]    τὰ   εἰρημένα. Οἱ δ᾽ εἴρωνες ἐπὶ
[4, 1123]    τὰ   ἐκτὸς ἀγαθά· μέγιστον δὲ τοῦτ᾽
[4, 1120]    τὰ   ἐλάττω διδόντα, ἐὰν ἀπ᾽ ἐλαττόνων
[4, 1127]    τὰ   ἔνδοξα ἀπαρνοῦνται, οἷον καὶ Σωκράτης
[4, 1124]    τὰ   ἔντιμα μὴ ἰέναι, οὗ
[4, 1122]    τὰ   ἔργα· οὕτω γὰρ ἔσται μέγα
[4, 1121]    τὰ   ἑτέρων (λαμβάνειν, τὰ δ᾽ αὐτοῦ
[4, 1125]    τὰ   εὐτυχήματα καὶ φανερὰ εἶναι αὑτῶν,
[4, 1124]    τὰ   εὐτυχήματα· (οὐ δυνάμενοι δὲφέρειν καὶ
[4, 1124]    τὰ   εὐτυχήματα συμβάλλεσθαι πρὸς μεγαλοψυχίαν. Οἱ
[4, 1128]    τὰ   ἤθη. Ἐπιπολάζοντος δὲ τοῦ γελοίου,
[4, 1121]    τὰ   ἤθη οὐδὲν ἂν δοῖεν, τοῖς
[4, 1127]    τὰ   ἤθη φαίνονται· οὐ γὰρ κέρδους
[4, 1125]    τὰ   καλὰ καὶ ἄκαρπα τῶν καρπίμων
[4, 1120]    τὰ   καλὰ πράττειν μᾶλλον τὰ
[4, 1123]    τὰ   κοινά, τὰ δὲ δῶρα τοῖς
[4, 1122]    τὰ   μεγάλα μὴ ὅθεν δὲ δεῖ
[4, 1123]    τὰ   μέγιστα ἀναλώσας ἐν μικρῷ τὸ
[4, 1124]    (τὰ   μὲν ἡδέως ἀκούειν, τὰ δ᾽
[4, 1128]    τὰ   μὲν κατ᾽ ἀλήθειαν αἰσχρὰ τὰ
[4, 1124]    τὰ   μὲν οὖν κατ᾽ ἀρετὴν οὐ
[4, 1121]    Τὰ   μὲν οὖν τῆς ἀσωτίας οὐ
[4, 1125]    τὰ   μέτρια καὶ μικρὰ διατιθέασιν ἡμᾶς
[4, 1127]    τὰ   μὴ λίαν ἐμποδὼν καὶ φανερὰ
[4, 1127]    τὰ   μικρὰ καὶ φανερὰ (προσποιούμενοι) βαυκοπανοῦργοι
[4, 1122]    τὰ   (περὶ θεούς, ἀναθήματα καὶ κατασκευαὶ
[4, 1127]    τὰ   περὶ τὸ ἦθος, καθ᾽ ἕκαστον
[4, 1128]    τὰ   σώματα ἐκ τῶν κινήσεων κρίνεται,
[4, 1122]    τὰ   τίμια, οἷον τὰ (περὶ θεούς,
[4, 1124]    τὰ   τοιαῦτα ἀγαθὰ ἔχοντες οὔτε δικαίως
[4, 1126]    τὰ   τοιαῦτα, αἱ δ᾽ ὑπερβολαὶ καὶ
[4, 1128]    τὰ   τοιαῦτα· εἰ δ᾽ ἐστὶ τὰ
[4, 1124]    (τὰ   τοιαῦτα ἔχοντες ἀγαθὰ γίνονται. Ἄνευ
[4, 1127]    τὰ   τοιαῦτα καὶ ἀλαζονεύονται· ἔστι γὰρ
[4, 1124]    τὰ   τοιαῦτα μεγαλοψυχοτέρους ποιεῖ· τιμῶνται γὰρ
[4, 1122]    τὰ   τοιαῦτα μεγαλοπρεπὴς τοῦ καλοῦ
[4, 1123]    τὰ   τοιαῦτα ποιήσει οὐ τοῦ (καλοῦ
[4, 1128]    τὰ   τοιαῦτα πράττοντα αἰσχύνεσθαι ἐπιεικές. Οὐκ
[4, 1127]    τὰ   τοιαῦτα προσποιοῦνται ἐφ᾽ οἷς ἔπαινος
[4, 1121]    τὰ   τοῦ ἐλευθερίου· καὶ γὰρ δίδωσι
[4, 1121]    τὰ   ὑπάρχοντα. Ἀναγκάζονται οὖν ἑτέρωθεν πορίζειν.
[4, 1127]    τὰ   ὑπάρχοντα ἐλάττω ποιεῖν,
[4, 1127]    τὰ   (ὑπάρχοντα ὁμολογῶν εἶναι περὶ αὑτόν,
[4, 1128]    τὰ   φαῦλα. Εἴη δ᾽ ἂν
[4, 1120]    τὰ   χρήματα ἀλλ᾽ ἕνεκα τῆς δόσεως.
[4, 1120]    τὰ   χρήματα ἀρετήν· οὗτος δ᾽ ἐστὶν
[4, 1120]    τὰ   χρήματα τοιαύτη λῆψις. Οὐκ
[4, 1121]    τὰ   χρήματα, καὶ μᾶλλον ἀχθόμενος εἴ
[4, 1120]    τὰ   χρήματα τῆς καλῆς πράξεως, τοῦτο
[4, 1128]    κατὰ   δόξαν, οὐδὲν διαφέρει· οὐδέτερα γὰρ
[4, 1121]    κατὰ   μικρὰ καὶ ἐπὶ πολλῷ. ~(Πάντες
[4, 1126]    κατὰ   πάντα μὲν γίνεται (καὶ γὰρ
[4, 1127]    κατὰ   τὰς ἄλλας διαφοράς, ἑκάστοις ἀπονέμων
[4, 1120]    κατὰ   τὴν ἐλευθεριότητα, καὶ εἰς ταῦτα
[4, 1127]    (κατὰ   τὴν ἕξιν γὰρ καὶ τῷ
[4, 1123]    κατὰ   τὴν ἕξιν σκοπεῖν. Δοκεῖ δὴ
[4, 1122]    κατὰ   τὴν λεχθεῖσαν ἀσωτίαν. Περὶ μὲν
[4, 1121]    κατὰ   τὴν λῆψιν ὑπερβάλλουσι τῷ πάντοθεν
[4, 1126]    κατὰ   τὴν μέσην ἕξιν οἷον βουλόμεθα
[4, 1120]    Κατὰ   τὴν οὐσίαν δ᾽ ἐλευθεριότης
[4, 1120]    κατὰ   τὴν οὐσίαν δαπανῶν καὶ εἰς
[4, 1120]    κατὰ   τὴν οὐσίαν δίδωσιν. Οὐθὲν δὴ
[4, 1128]    κατὰ   τὸν ἄλλον βίον ὁμιλίαις. (περὶ
[4, 1121]    κατὰ   τοῦτο ἀνελεύθεροι. Ληπτικοὶ δὲ γίνονται
[4, 1122]    ἀναθήματα   καὶ κατασκευαὶ καὶ θυσίαι, ὁμοίως
[4, 1120]    χρήματα   ἀλλ᾽ ἕνεκα τῆς δόσεως. Διὸ
[4, 1120]    χρήματα   ἀρετήν· οὗτος δ᾽ ἐστὶν
[4, 1119]    Χρήματα   δὲ λέγομεν πάντα ὅσων
[4, 1121]    χρήματα·   (δύναται γὰρ ἀδικεῖσθαι, μὴ τιμῶν
[4, 1120]    χρήματα   τοιαύτη λῆψις. Οὐκ ἂν
[4, 1121]    χρήματα,   καὶ μᾶλλον ἀχθόμενος εἴ τι
[4, 1127]    χρήματα   καὶ ὅσα διὰ χρημάτων, (κόλαξ·
[4, 1119]    χρήματα   μεσότης· ἐπαινεῖται γὰρ ἐλευθέριος
[4, 1119]    χρήματα   (σπουδάζουσι, τὴν δ᾽ ἀσωτίαν ἐπιφέρομεν
[4, 1120]    χρήματα   τῆς καλῆς πράξεως, τοῦτο δ᾽
[4, 1122]    χρήματά   τις ἀρετὴ εἶναι· (οὐχ ὥσπερ
[4, 1119]    χρήματα   ὑπερβολαὶ καὶ ἐλλείψεις· καὶ τὴν
[4, 1125]    εὐτυχήματα   καὶ φανερὰ εἶναι αὑτῶν, καὶ
[4, 1124]    εὐτυχήματα·   (οὐ δυνάμενοι δὲφέρειν καὶ οἰόμενοι
[4, 1124]    εὐτυχήματα   συμβάλλεσθαι πρὸς μεγαλοψυχίαν. Οἱ γὰρ
[4, 1128]    σώματα   ἐκ τῶν κινήσεων κρίνεται, οὕτω
[4, 1122]    ἐντιμότατα·   ~τῶν δὲ ἰδίων ὅσα εἰσάπαξ
[4, 1127]    μετὰ   παιδιᾶς, δοκεῖ καὶ ἐνταῦθα εἶναι
[4, 1124]    αἱρετά·   οἱ γοῦν ἔχοντες αὐτὰ τιμᾶσθαι
[4, 1122]    εὐφιλοτίμητά   ἐστιν, οἷον εἴ που χορηγεῖν
[4, 1125]    πραότητα   φέρομεν, πρὸς τὴν ἔλλειψιν ἀποκλίνουσαν,
[4, 1120]    ἐλευθεριότητα   ἐπαινοῦνται, ἀλλ᾽ οὐχ ἧττον εἰς
[4, 1120]    ἐλευθεριότητα,   καὶ εἰς ταῦτα ἀναλώσας οὐκ
[4, 1126]    ὀξύτητα,   εἶτ᾽ ἀποπαύονται. Ὑπερβολῇ δ᾽ εἰσὶν
[4, 1125]    εἶτα   ἐξελέγχονται· (καὶ ἐσθῆτι κοσμοῦνται καὶ
[4, 1126]    πάντα   ἀντιτείνοντες καὶ τοῦ λυπεῖν οὐδ᾽
[4, 1122]    πάντα   γὰρ ταῦτα μέγεθος ἔχει καὶ
[4, 1123]    πάντα   ἐλλείψει, καὶ τὰ μέγιστα ἀναλώσας
[4, 1126]    πάντα   μὲν γίνεται (καὶ γὰρ οἷς
[4, 1119]    πάντα   ὅσων ἀξία νομίσματι μετρεῖται.
[4, 1126]    πάντα   πρὸς ἡδονὴν ἐπαινοῦντες καὶ οὐθὲν
[4, 1126]    πάντα   τὰ τοιαῦτα, αἱ δ᾽ ὑπερβολαὶ
[4, 1123]    πάντα   τὰ τοιαῦτα ποιήσει οὐ τοῦ
[4, 1126]    ἅπαντά   γε τῷ αὐτῷ ὑπάρχει. Οὐ
[4, 1120]    ὄντα   μήτε φυλακτικόν, προετικὸν δὲ καὶ
[4, 1127]    ὄντα,   οἷον μάντιν σοφὸν ἰατρόν. Διὰ
[4, 1126]    προσλαβόντα.   Διαφέρει δὲ τῆς φιλίας, ὅτι
[4, 1120]    διδόντα,   ἐὰν ἀπ᾽ ἐλαττόνων διδῷ. Ἐλευθεριώτεροι
[4, 1121]    διδόντα   καὶ μὴ λαμβάνοντα, ἠλιθίου δέ.
[4, 1121]    λαμβάνοντα,   ἠλιθίου δέ. δὲ τοῦτον
[4, 1121]    λαμβάνοντα   πᾶσι διδόναι· ταχέως γὰρ ἐπιλείπει
[4, 1128]    πρέποντα   τῷ τοιούτῳ λέγειν ἐν (παιδιᾶς
[4, 1125]    διαφέροντα.   μὲν οὖν ἐφ᾽ οἷς
[4, 1128]    σκώπτοντα   ὁριστέον τῷ λέγειν μὴ ἀπρεπῆ
[4, 1128]    πράττοντα   αἰσχύνεσθαι ἐπιεικές. Οὐκ ἔστι δ᾽
[4, 1122]    πράττοντα   ἀναφέρεται τὸ τίς (ὢν καὶ
[4, 1128]    ἀκούοντα   καὶ τέρπειν; καὶ
[4, 1121]    ὑπάρχοντα.   Ἀναγκάζονται οὖν ἑτέρωθεν πορίζειν. (Ἅμα
[4, 1127]    ὑπάρχοντα   ἐλάττω ποιεῖν, δὲ
[4, 1127]    (ὑπάρχοντα   ὁμολογῶν εἶναι περὶ αὑτόν, καὶ
[4, 1125]    ἐμποιοῦντα   πολλὰ καὶ διαφέροντα. μὲν
[4, 1120]    τιμῶντα   δι᾽ αὐτὰ τὰ χρήματα ἀλλ᾽
[4, 1123]    ἕκαστα   δ᾽ ἐπισκοποῦντι πάμπαν γελοῖος φαίνοιτ᾽
[4, 1127]    ἕκαστα   καὶ ἕνεκά τινος ποιεῖν καὶ
[4, 1126]    ἕκαστα   κἀν τῇ αἰσθήσει κρίσις.
[4, 1126]    ἕκαστα   ὡς δεῖ, ἀλλὰ τῷ τοιοῦτος
[4, 1123]    μέγιστα   ἀναλώσας ἐν μικρῷ τὸ καλὸν
[4, 1122]    μέγιστα   γὰρ καὶ ἐντιμότατα· ~τῶν δὲ
[4, 1120]    ἥκιστα   δὲ λυπηρόν. δὲ διδοὺς
[4, 1125]    ἥκιστα   ὀλοφυρτικὸς (καὶ δεητικός· σπουδάζοντος γὰρ
[4, 1120]    ἥκιστα   πλουτοῦσιν. Συμβαίνει δ᾽ οὐκ ἀλόγως
[4, 1120]    μάλιστα   ἄξιοι ὄντες ἥκιστα πλουτοῦσιν. Συμβαίνει
[4, 1127]    (μάλιστα   δὲ καὶ οὗτοι τὰ ἔνδοξα
[4, 1124]    Μάλιστα   μὲν οὖν ἐστίν, ὥσπερ εἴρηται,
[4, 1124]    Μάλιστα   (μὲν οὖν περὶ τιμὰς καὶ
[4, 1122]    Μάλιστα   μὲν οὖν τοιοῦτος μεγαλοπρεπής,
[4, 1120]    μάλιστα   οἱ ἐλευθέριοι τῶν ἀπ᾽ ἀρετῆς·
[4, 1123]    μάλιστα   (οἱ μεγάλοι) ἀξιοῦσιν ἑαυτούς, κατ᾽
[4, 1123]    μάλιστα   τῶν μεγίστων, περὶ ἓν μάλιστ᾽
[4, 1126]    μάλιστα   φιλίᾳ. Τοιοῦτος γάρ ἐστιν
[4, 1126]    μάλιστα   φίλοις. Χαλεποὺς δὲ λέγομεν τοὺς
[4, 1123]    (κάλλιστα   γὰρ ταῦτα) καὶ ἐν ἑκάστοις
[4, 1120]    ἄριστα   ἔχων τὴν περὶ τὰ
[4, 1120]    ἄριστα   χρῆται ἔχων τὴν περὶ
[4, 1127]    αὐτὰ   δὲ σχεδόν ἐστι καὶ
[4, 1120]    αὐτὰ   τὰ χρήματα ἀλλ᾽ ἕνεκα τῆς
[4, 1124]    αὐτὰ   τιμᾶσθαι δι᾽ αὐτῶν βούλονται·
[4, 1124]    τοιαῦτα   ἀγαθὰ ἔχοντες οὔτε δικαίως ἑαυτοὺς
[4, 1126]    τοιαῦτα,   αἱ δ᾽ ὑπερβολαὶ καὶ ἐλλείψεις
[4, 1128]    Τοιαῦτα   δὲ καὶ ἀκούσεται· γὰρ
[4, 1122]    Τοιαῦτα   δὴ καὶ τὰ ἔργα· οὕτω
[4, 1128]    τοιαῦτα·   εἰ δ᾽ ἐστὶ τὰ μὲν
[4, 1124]    τοιαῦτα   ἔχοντες ἀγαθὰ γίνονται. Ἄνευ γὰρ
[4, 1127]    τοιαῦτα   καὶ ἀλαζονεύονται· ἔστι γὰρ ἐν
[4, 1127]    τοιαῦτα   λέγει καὶ πράττει καὶ οὕτω
[4, 1128]    τοιαῦτα   λέγειν καὶ ἀκούειν οἷα τῷ
[4, 1128]    τοιαῦτα   λέγων (ὧν οὐδὲν ἂν εἴποι
[4, 1124]    τοιαῦτα   μεγαλοψυχοτέρους ποιεῖ· τιμῶνται γὰρ ὑπὸ
[4, 1122]    τοιαῦτα   μεγαλοπρεπὴς τοῦ καλοῦ ἕνεκα·
[4, 1120]    τοιαῦτα·   οὐ γὰρ ἂν ἔτι πράττοι
[4, 1122]    τοιαῦτα·   πάντα γὰρ ταῦτα μέγεθος ἔχει
[4, 1123]    τοιαῦτα   ποιήσει οὐ τοῦ (καλοῦ ἕνεκα,
[4, 1128]    τοιαῦτα   πράττοντα αἰσχύνεσθαι ἐπιεικές. Οὐκ ἔστι
[4, 1127]    τοιαῦτα   προσποιοῦνται ἐφ᾽ οἷς ἔπαινος
[4, 1122]    τοιαῦτα   προϋπάρχει δι᾽ αὐτῶν τῶν
[4, 1120]    ταῦτα   ἀναλώσας οὐκ ἂν ἔχοι εἰς
[4, 1120]    ταῦτα   ἡδέως ἀλύπως· τὸ γὰρ
[4, 1120]    ταῦτα   ἡδέως· καὶ λήψεται δ᾽ ὅθεν
[4, 1123]    ταῦτα)   καὶ ἐν ἑκάστοις τὸ πρέπον·
[4, 1125]    ταῦτα.   Καὶ οἷος κεκτῆσθαι μᾶλλον τὰ
[4, 1128]    ταῦτα   καὶ ποιεῖν δοκεῖ. Οὐ δὴ
[4, 1123]    ταῦτα   μᾶλλον δαπανᾶν ὅσα πολυχρόνια τῶν
[4, 1122]    ταῦτα   μέγεθος ἔχει καὶ ἀξίωμα. Μάλιστα
[4, 1121]    ταῦτα   μεταβαίνει, τυχὼν δ᾽ ἐπιμελείας εἰς
[4, 1123]    ταῦτα   οἰόμενος θαυμάζεσθαι, καὶ οὗ μὲν
[4, 1128]    ταῦτα   (πρὸς εὐσχημοσύνην. Πότερον οὖν τὸν
[4, 1122]    ταῦτα   τῆς ἐλευθεριότητος οὔσης, καὶ ἀπὸ
[4, 1124]    ταῦτα.   Ὑπερόπται δὲ καὶ ὑβρισταὶ καὶ
[4, 1123]    ταὐτὰ   ἁρμόζει (θεοῖς καὶ ἀνθρώποις, οὐδ᾽
[4, 1128]    γέλωτα   ποιῆσαι τοῦ λέγειν εὐσχήμονα
[4, 1128]    γέλωτα   ποιήσει, καὶ τοιαῦτα λέγων (ὧν




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 21/05/2008