HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Éthique à Nicomaque, livre I

Liste des contextes (ordre alphabétique)


π  =  218 formes différentes pour 428 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, chapitre
[1, 8]   δ´ ἴσως ἧττον, εἴ τῳ  πάγκακοι   παῖδες εἶεν φίλοι,
[1, 3]   περὶ τούτων· ἔτι δὲ τοῖς  πάθεσιν   ἀκολουθητικὸς ὢν ματαίως ἀκούσεται καὶ
[1, 3]   ἔλλειψις, ἀλλὰ διὰ τὸ κατὰ  πάθος   ζῆν καὶ διώκειν ἕκαστα. τοῖς
[1, 11]   ὁμοίως ἅπαντας, διαφέρει δὲ τῶν  παθῶν   ἕκαστον περὶ ζῶντας τελευτήσαντας
[1, 8]   ἴσως ἧττον, εἴ τῳ πάγκακοι  παῖδες   εἶεν φίλοι, ἀγαθοὶ
[1, 9]   ταύτην δὲ τὴν αἰτίαν οὐδὲ  παῖς   εὐδαίμων ἐστίν· οὔπω γὰρ πρακτικὸς
[1, 8]   κατά γε ταύτην τὴν δόξαν  παλαιὰν   οὖσαν καὶ ὁμολογουμένην ὑπὸ τῶν
[1, 8]   δὲ τὰ μὲν πολλοὶ καὶ  παλαιοὶ   λέγουσιν, τὰ δὲ ὀλίγοι καὶ
[1, 10]   τύχαις, τὸν αὐτὸν εὐδαίμονα καὶ  πάλιν   ἄθλιον ἐροῦμεν πολλάκις, χαμαιλέοντά τινα
[1, 10]   καὶ γίνοιτο ὁτὲ μὲν εὐδαίμων  πάλιν   δ´ ἄθλιος· ἄτοπον δὲ καὶ
[1, 7]   μὲν τούτων ἐπὶ τοσοῦτον εἰρήσθω.  Πάλιν   δ´ ἐπανέλθωμεν ἐπὶ τὸ ζητούμενον
[1, 10]   τῶν τοιούτων οὐκ ἂν γένοιτο  πάλιν   εὐδαίμων ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ, ἀλλ´
[1, 3]   πεπαιδευμένος, ἁπλῶς δ´ περὶ  πᾶν   πεπαιδευμένος. διὸ τῆς πολιτικῆς οὐκ
[1, 12]   δυνάμεων οὐκ ἔστιν. φαίνεται δὴ  πᾶν   τὸ ἐπαινετὸν τῷ ποιόν τι
[1, 13]   τὰ τοῦ σώματος μόρια καὶ  πᾶν   τὸ μεριστόν, τῷ λόγῳ
[1, 13]   καὶ τὸν ὀφθαλμοὺς θεραπεύσοντα καὶ  πᾶν   τὸ〉 σῶμα, καὶ μᾶλλον ὅσῳ
[1, 8]   γὰρ εὐδαιμονικὸς τὴν ἰδέαν  παναίσχης   δυσγενὴς μονώτης καὶ
[1, 4]   ἀκουσάτω τῶν Ἡσιόδου· οὗτος μὲν  πανάριστος   ὃς αὐτὸς πάντα νοήσῃ, ἐσθλὸς
[1, 1]   διὸ καλῶς ἀπεφήναντο τἀγαθόν, οὗ  πάντ´   ἐφίεται. διαφορὰ δέ τις φαίνεται
[1, 13]   τὸ τοῦ σώφρονος καὶ ἀνδρείου·  πάντα   γὰρ ὁμοφωνεῖ τῷ λόγῳ. φαίνεται
[1, 2]   δὲ διὰ τοῦτο, καὶ μὴ  πάντα   δι´ ἕτερον αἱρούμεθα (πρόεισι γὰρ
[1, 4]   οὗτος μὲν πανάριστος ὃς αὐτὸς  πάντα   νοήσῃ, ἐσθλὸς δ´ αὖ κἀκεῖνος
[1, 12]   ταύτης γὰρ χάριν τὰ λοιπὰ  πάντα   πάντες πράττομεν, τὴν ἀρχὴν δὲ
[1, 8]   αὐτῆς· τῷ μὲν γὰρ ἀληθεῖ  πάντα   συνᾴδει τὰ ὑπάρχοντα, τῷ δὲ
[1, 7]   ἔργον, οὕτω καὶ ἀνθρώπου παρὰ  πάντα   ταῦτα θείη τις ἂν ἔργον
[1, 7]   ὄργανα, δῆλον ὡς οὐκ ἔστι  πάντα   τέλεια· τὸ δ´ ἄριστον τέλειόν
[1, 5]   θεωρητικός. οἱ μὲν οὖν πολλοὶ  παντελῶς   ἀνδραποδώδεις φαίνονται βοσκημάτων βίον προαιρούμενοι,
[1, 10]   ἐπειδὰν ἀποθάνῃ; τοῦτό γε  παντελῶς   ἄτοπον, ἄλλως τε καὶ τοῖς
[1, 12]   γὰρ χάριν τὰ λοιπὰ πάντα  πάντες   πράττομεν, τὴν ἀρχὴν δὲ καὶ
[1, 7]   γὰρ ἕνεκα τὰ λοιπὰ πράττουσι  πάντες.   ὥστ´ εἴ τι τῶν πρακτῶν
[1, 10]   δὲ τέλος καὶ τέλειον τίθεμεν  πάντῃ   πάντως. εἰ δ´ οὕτω, μακαρίους
[1, 10]   τὰς τύχας οἴσει κάλλιστα καὶ  πάντῃ   πάντως ἐμμελῶς γ´ ὡς
[1, 7]   καὶ ἵππῳ καὶ βοῒ καὶ  παντὶ   ζῴῳ. λείπεται δὴ πρακτική τις
[1, 7]   γὰρ αὐλητῇ καὶ ἀγαλματοποιῷ καὶ  παντὶ   τεχνίτῃ, καὶ ὅλως ὧν ἔστιν
[1, 10]   τοῖς ἀποστήμασι πρὸς τοὺς γονεῖς  παντοδαπῶς   ἔχειν αὐτοὺς ἐνδέχεται. ἄτοπον δὴ
[1, 9]   πολλαὶ γὰρ μεταβολαὶ γίνονται καὶ  παντοῖαι   τύχαι κατὰ τὸν βίον, καὶ
[1, 11]   δόξαις ἐναντίον· πολλῶν δὲ καὶ  παντοίας   ἐχόντων διαφορὰς τῶν συμβαινόντων, καὶ
[1, 6]   ὑποφαίνεται διὰ τὸ μὴ περὶ  παντὸς   ἀγαθοῦ τοὺς λόγους εἰρῆσθαι, λέγεσθαι
[1, 7]   τῶν τεχνῶν γεγόνασιν αἱ ἐπιδόσεις·  παντὸς   γὰρ προσθεῖναι τὸ ἐλλεῖπον. μεμνῆσθαι
[1, 7]   γὰρ πλεῖον ἥμισυ τοῦ  παντὸς   εἶναι ἀρχή, καὶ πολλὰ
[1, 7]   ὕστερον ἀναγράψαι. δόξειε δ´ ἂν  παντὸς   εἶναι προαγαγεῖν καὶ διαρθρῶσαι τὰ
[1, 7]   εὐδαιμονίαν οἰόμεθα εἶναι· ἔτι δὲ  πάντων   αἱρετωτάτην μὴ συναριθμουμένην— συναριθμουμένην δὲ
[1, 4]   πολιτικὴν ἐφίεσθαι καὶ τί τὸ  πάντων   ἀκρότατον τῶν πρακτῶν ἀγαθῶν. ὀνόματι
[1, 1]   δὲ τὰ τῶν ἀρχιτεκτονικῶν τέλη  πάντων   ἐστὶν αἱρετώτερα τῶν ὑπ´ αὐτά·
[1, 10]   τοιοῦτος· ἀεὶ γὰρ μάλιστα  πάντων   πράξει καὶ θεωρήσει τὰ κατ´
[1, 7]   καὶ ἁπλῶς δὴ τοῦτ´ ἐπὶ  πάντων,   προστιθεμένης τῆς κατὰ τὴν ἀρετὴν
[1, 10]   τέλος καὶ τέλειον τίθεμεν πάντῃ  πάντως.   εἰ δ´ οὕτω, μακαρίους ἐροῦμεν
[1, 10]   τύχας οἴσει κάλλιστα καὶ πάντῃ  πάντως   ἐμμελῶς γ´ ὡς ἀληθῶς
[1, 8]   οἷον εὐγενείας εὐτεκνίας κάλλους· οὐ  πάνυ   γὰρ εὐδαιμονικὸς τὴν ἰδέαν
[1, 1]   γάρ εἰσιν ἐνέργειαι, τὰ δὲ  παρ´   αὐτὰς ἔργα τινά. ὧν δ´
[1, 5]   ὑπὸ τῶν φρονίμων τιμᾶσθαι, καὶ  παρ´   οἷς γινώσκονται, καὶ ἐπ´ ἀρετῇ·
[1, 7]   τι ἔργον, οὕτω καὶ ἀνθρώπου  παρὰ   πάντα ταῦτα θείη τις ἂν
[1, 4]   λέγοντας θαυμάζουσιν. ἔνιοι δ´ ᾤοντο  παρὰ   τὰ πολλὰ ταῦτα ἀγαθὰ ἄλλο
[1, 1]   ὧν δ´ εἰσὶ τέλη τινὰ  παρὰ   τὰς πράξεις, ἐν τούτοις βελτίω
[1, 1]   τὰ τέλη τῶν πράξεων  παρὰ   ταύτας ἄλλο τι, καθάπερ ἐπὶ
[1, 13]   τῇ ψυχῇ νομιστέον εἶναί τι  παρὰ   τὸν λόγον, ἐναντιούμενον τούτῳ καὶ
[1, 13]   ἐν αὐτοῖς καὶ ἄλλο τι  παρὰ   τὸν λόγον πεφυκός, μάχεται
[1, 3]   τὸ ἦθος νεαρός· οὐ γὰρ  παρὰ   τὸν χρόνον ἔλλειψις, ἀλλὰ
[1, 9]   μοῖραν καὶ διὰ τύχην  παραγίνεται.   εἰ μὲν οὖν καὶ ἄλλο
[1, 9]   καί τινα μάθησιν ἄσκησιν  παραγίνεται,   τῶν θειοτάτων εἶναι· τὸ γὰρ
[1, 13]   ποιεῖν καὶ τῶν νόμων ὑπηκόους.  παράδειγμα   δὲ τούτων ἔχομεν τοὺς Κρητῶν
[1, 6]   πρακτὰ τῶν ἀγαθῶν· οἷον γὰρ  παράδειγμα   τοῦτ´ ἔχοντες μᾶλλον εἰσόμεθα καὶ
[1, 13]   γὰρ καὶ ἐπὶ τὰ βέλτιστα  παρακαλεῖ·   φαίνεται δ´ ἐν αὐτοῖς καὶ
[1, 13]   καὶ πᾶσα ἐπιτίμησίς τε καὶ  παράκλησις.   εἰ δὲ χρὴ καὶ τοῦτο
[1, 6]   ἐφιέμεναι καὶ τὸ ἐνδεὲς ἐπιζητοῦσαι  παραλείπουσι   τὴν γνῶσιν αὐτοῦ. καίτοι βοήθημα
[1, 13]   λόγῳ. ἀτεχνῶς γὰρ καθάπερ τὰ  παραλελυμένα   τοῦ σώματος μόρια εἰς τὰ
[1, 11]   συμβαίνειν πολὺ μᾶλλον τὰ  παράνομα   καὶ δεινὰ προϋπάρχειν ἐν ταῖς
[1, 3]   τοῦ πράγματος φύσις ἐπιδέχεται·  παραπλήσιον   γὰρ φαίνεται μαθηματικοῦ τε πιθανολογοῦντος
[1, 13]   κινῆσαι τοὐναντίον εἰς τὰ ἀριστερὰ  παραφέρεται,   καὶ ἐπὶ τῆς ψυχῆς οὕτως·
[1, 13]   τοῖς σώμασι μὲν ὁρῶμεν τὸ  παραφερόμενον,   ἐπὶ δὲ τῆς ψυχῆς οὐχ
[1, 6]   τῇ φύσει τοῦ πρός τι  (παραφυάδι   γὰρ τοῦτ´ ἔοικε καὶ συμβεβηκότι
[1, 5]   ἀνήρ. ~Ἡμεῖς δὲ λέγωμεν ὅθεν  παρεξέβημεν.   τὸ γὰρ ἀγαθὸν καὶ τὴν
[1, 7]   ἄλλοις ποιητέον, ὅπως μὴ τὰ  πάρεργα   τῶν ἔργων πλείω γίνηται. οὐκ
[1, 10]   δυστυχίαι. ἀπορίαν δὲ καὶ ταῦτα  παρέχει·   τῷ γὰρ μακαρίως βεβιωκότι μέχρι
[1, 13]   κοῖλον, οὐθὲν διαφέρει πρὸς τὸ  παρόν.   τοῦ ἀλόγου δὲ τὸ μὲν
[1, 10]   καθάπερ καὶ στρατηγὸν ἀγαθὸν τῷ  παρόντι   στρατοπέδῳ χρῆσθαι πολεμικώτατα καὶ σκυτοτόμον
[1, 4]   ταῦτα. Λέγωμεν δ´ ἀναλαβόντες, ἐπειδὴ  πᾶσα   γνῶσις καὶ προαίρεσις ἀγαθοῦ τινὸς
[1, 13]   μηνύει καὶ νουθέτησις καὶ  πᾶσα   ἐπιτίμησίς τε καὶ παράκλησις. εἰ
[1, 1]   ~(ΗΘΙΚΩΝ ΝΙΚΟΜΑΧΕΙΩΝ. ~Πᾶσα τέχνη καὶ  πᾶσα   μέθοδος, ὁμοίως δὲ πρᾶξίς τε
[1, 1]   ὀργάνων εἰσίν, αὕτη δὲ καὶ  πᾶσα   πολεμικὴ πρᾶξις ὑπὸ τὴν στρατηγικήν,
[1, 1]   ~(ΗΘΙΚΩΝ ΝΙΚΟΜΑΧΕΙΩΝ.  ~Πᾶσα   τέχνη καὶ πᾶσα μέθοδος, ὁμοίως
[1, 6]   ἔοικε δὲ ταῖς ἐπιστήμαις διαφωνεῖν·  πᾶσαι   γὰρ ἀγαθοῦ τινὸς ἐφιέμεναι καὶ
[1, 6]   οὐ γὰρ ἂν ἐλέγετ´ ἐν  πάσαις   ταῖς κατηγορίαις, ἀλλ´ ἐν μιᾷ
[1, 9]   καὶ τὰ κατὰ τέχνην καὶ  πᾶσαν   αἰτίαν, καὶ μάλιστα τὰ〉 κατὰ
[1, 7]   καὶ ἡδονὴν καὶ νοῦν καὶ  πᾶσαν   ἀρετὴν αἱρούμεθα μὲν καὶ δι´
[1, 10]   ὡς ἀληθῶς ἀγαθὸν καὶ ἔμφρονα  πάσας   οἰόμεθα τὰς τύχας εὐσχημόνως φέρειν
[1, 9]   καὶ πολύκοινον· δυνατὸν γὰρ ὑπάρξαι  πᾶσι   τοῖς μὴ πεπηρωμένοις πρὸς ἀρετὴν
[1, 4]   αὑτὸ εἶναι, καὶ τούτοις  πᾶσιν   αἴτιόν ἐστι τοῦ εἶναι ἀγαθά.
[1, 13]   αὑτῷ, τὸ δ´ ὥσπερ τοῦ  πατρὸς   ἀκουστικόν τι. διορίζεται δὲ καὶ
[1, 13]   πειθαρχικόν· οὕτω δὴ καὶ τοῦ  πατρὸς   καὶ τῶν φίλων φαμὲν ἔχειν
[1, 3]   τοιούτων καὶ ἐκ τοιούτων λέγοντας  παχυλῶς   καὶ τύπῳ τἀληθὲς ἐνδείκνυσθαι, καὶ
[1, 13]   τοῦτο φαίνεται μετέχειν, ὥσπερ εἴπομεν·  πειθαρχεῖ   γοῦν τῷ λόγῳ τὸ τοῦ
[1, 13]   κατήκοόν ἐστιν αὐτοῦ καὶ  πειθαρχικόν·   οὕτω δὴ καὶ τοῦ πατρὸς
[1, 13]   ὥσπερ τῶν μαθηματικῶν. ὅτι δὲ  πείθεταί   πως ὑπὸ λόγου τὸ ἄλογον,
[1, 7]   ἄλλαι δ´ ἄλλως. μετιέναι δὲ  πειρατέον   ἑκάστας πεφύκασιν, καὶ σπουδαστέον
[1, 7]   τοῦτο δ´ ἔτι μᾶλλον διασαφῆσαι  πειρατέον.   ἐπεὶ δὲ πλείω φαίνεται τὰ
[1, 2]   τοῦ δέοντος; εἰ δ´ οὕτω,  πειρατέον   τύπῳ γε περιλαβεῖν αὐτὸ τί
[1, 4]   ἕτερον· νοσήσας μὲν γὰρ ὑγίειαν,  πενόμενος   δὲ πλοῦτον· συνειδότες δ´ ἑαυτοῖς
[1, 3]   καθ´ ἕκαστον μὲν ἄρα  πεπαιδευμένος,   ἁπλῶς δ´ περὶ πᾶν
[1, 3]   ἁπλῶς δ´ περὶ πᾶν  πεπαιδευμένος.   διὸ τῆς πολιτικῆς οὐκ ἔστιν
[1, 3]   ἀποδέχεσθαι χρεὼν ἕκαστα τῶν λεγομένων·  πεπαιδευμένου   γάρ ἐστιν ἐπὶ τοσοῦτον τἀκριβὲς
[1, 9]   γὰρ ὑπάρξαι πᾶσι τοῖς μὴ  πεπηρωμένοις   πρὸς ἀρετὴν διά τινος μαθήσεως
[1, 12]   ἐξακριβοῦν τοῖς περὶ τὰ ἐγκώμια  πεπονημένοις·   ἡμῖν δὲ δῆλον ἐκ τῶν
[1, 13]   ἀλήθειαν πολιτικὸς περὶ ταύτην μάλιστα  πεπονῆσθαι·   βούλεται γὰρ τοὺς πολίτας ἀγαθοὺς
[1, 4]   ἀπὸ τῶν ἀθλοθετῶν ἐπὶ τὸ  πέρας   ἀνάπαλιν. ἀρκτέον μὲν γὰρ
[1, 13]   κατὰ τὴν ἐξ ἀρχῆς προαίρεσιν.  περὶ   ἀρετῆς δὲ ἐπισκεπτέον ἀνθρωπίνης δῆλον
[1, 13]   ἐνέργειά τις κατ´ ἀρετὴν τελείαν,  περὶ   ἀρετῆς ἐπισκεπτέον ἂν εἴη· τάχα
[1, 10]   ἔοικεν αἰτίῳ τοῦ μὴ γίνεσθαι  περὶ   αὐτὰς λήθην. ὑπάρξει δὴ τὸ
[1, 13]   ἐστὶ τῶν προκειμένων. λέγεται δὲ  περὶ   αὐτῆς καὶ ἐν τοῖς ἐξωτερικοῖς
[1, 8]   αὐτῆς τῶν ζητουμένων. ~Σκεπτέον δὲ  περὶ   αὐτῆς οὐ μόνον ἐκ τοῦ
[1, 8]   ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν λεγομένων  περὶ   αὐτῆς· τῷ μὲν γὰρ ἀληθεῖ
[1, 11]   εἰ δή, καθάπερ καὶ τῶν  περὶ   αὑτὸν ἀτυχημάτων τὰ μὲν ἔχει
[1, 6]   δ´ ἐοίκασιν οἱ Πυθαγόρειοι λέγειν  περὶ   αὐτοῦ, τιθέντες ἐν τῇ τῶν
[1, 8]   τούτων ἕκαστον, εἴπερ καλῶς κρίνει  περὶ   αὐτῶν σπουδαῖος· κρίνει δ´
[1, 5]   καὶ ἐν τοῖς ἐγκυκλίοις εἴρηται  περὶ   αὐτῶν. τρίτος δ´ ἐστὶν
[1, 4]   πράττειν ταὐτὸν ὑπολαμβάνουσι τῷ εὐδαιμονεῖν·  περὶ   δὲ τῆς εὐδαιμονίας, τί ἐστιν,
[1, 11]   διαφέρει δὲ τῶν παθῶν ἕκαστον  περὶ   ζῶντας τελευτήσαντας συμβαίνειν πολὺ
[1, 4]   τοῖς ἔθεσιν ἦχθαι καλῶς τὸν  περὶ   καλῶν καὶ δικαίων καὶ ὅλως
[1, 4]   τὸ περὶ τούτων εἰδέναι. ~καὶ  περὶ   μὲν ἀκροατοῦ, καὶ πῶς ἀποδεκτέον,
[1, 5]   εἰ μὴ θέσιν διαφυλάττων. καὶ  περὶ   μὲν τούτων ἅλις· ἱκανῶς γὰρ
[1, 13]   ἐπιεικῶν τῶν τυχόντων. ἀλλὰ  περὶ   μὲν τούτων ἅλις, καὶ τὸ
[1, 6]   καὶ Σπεύσιππος ἐπακολουθῆσαι δοκεῖ. ἀλλὰ  περὶ   μὲν τούτων ἄλλος ἔστω λόγος·
[1, 11]   λεχθέντα, μακαρίους δ´ ἀνθρώπους. ~καὶ  περὶ   μὲν τούτων ἐπὶ τοσοῦτον διωρίσθω.
[1, 7]   καθ´ ἕκαστον γὰρ ἰατρεύει. ~καὶ  περὶ   μὲν τούτων ἐπὶ τοσοῦτον εἰρήσθω.
[1, 10]   λόγῳ καὶ τὸ νῦν διαπορηθέν.  περὶ   οὐδὲν γὰρ οὕτως ὑπάρχει τῶν
[1, 3]   πεπαιδευμένος, ἁπλῶς δ´  περὶ   πᾶν πεπαιδευμένος. διὸ τῆς πολιτικῆς
[1, 6]   τις ὑποφαίνεται διὰ τὸ μὴ  περὶ   παντὸς ἀγαθοῦ τοὺς λόγους εἰρῆσθαι,
[1, 9]   γήρως, καθάπερ ἐν τοῖς Τρωικοῖς  περὶ   Πριάμου μυθεύεται· τὸν δὲ τοιαύταις
[1, 12]   μὲν ἴσως οἰκειότερον ἐξακριβοῦν τοῖς  περὶ   τὰ ἐγκώμια πεπονημένοις· ἡμῖν δὲ
[1, 7]   ὅτι δειχθῆναι καλῶς, οἷον καὶ  περὶ   τὰς ἀρχάς· τὸ δ´ ὅτι
[1, 10]   τῶν ἀνθρωπίνων ἔργων βεβαιότης ὡς  περὶ   τὰς ἐνεργείας τὰς κατ´ ἀρετήν·
[1, 13]   καὶ κατ´ ἀλήθειαν πολιτικὸς  περὶ   ταύτην μάλιστα πεπονῆσθαι· βούλεται γὰρ
[1, 8]   δὲ καὶ τὰ ἐπιζητούμενα τὰ  περὶ   τὴν εὐδαιμονίαν ἅπανθ´ ὑπάρχειν τῷ
[1, 13]   ἰατρῶν οἱ χαρίεντες πολλὰ πραγματεύονται  περὶ   τὴν τοῦ σώματος γνῶσιν. θεωρητέον
[1, 13]   γὰρ οὕτως ἂν βέλτιον καὶ  περὶ   τῆς εὐδαιμονίας θεωρήσαιμεν. δοκεῖ δὲ
[1, 12]   μηδέν. ~Διωρισμένων δὲ τούτων ἐπισκεψώμεθα  περὶ   τῆς εὐδαιμονίας πότερα τῶν ἐπαινετῶν
[1, 6]   φιλοσοφίας οἰκειότερον. ὁμοίως δὲ καὶ  περὶ   τῆς ἰδέας· εἰ γὰρ καὶ
[1, 3]   δὲ δι´ ἀνδρείαν. ἀγαπητὸν οὖν  περὶ   τοιούτων καὶ ἐκ τοιούτων λέγοντας
[1, 13]   καὶ σωφροσύνην ἠθικάς. λέγοντες γὰρ  περὶ   τοῦ ἤθους οὐ λέγομεν ὅτι
[1, 10]   τὰς δὲ τύχας πολλάκις ἀνακυκλεῖσθαι  περὶ   τοὺς αὐτούς; δῆλον γὰρ ὡς
[1, 10]   λόγον ἐνδέχεται πολλὰς μεταβολὰς συμβαίνειν  περὶ   τοὺς ἐκγόνους, καὶ τοὺς μὲν
[1, 12]   δὲ τοῦτο καὶ ἐκ τῶν  περὶ   τοὺς θεοὺς ἐπαίνων· γελοῖοι γὰρ
[1, 11]   μᾶλλον δ´ ἴσως τὸ διαπορεῖσθαι  περὶ   τοὺς κεκμηκότας εἴ τινος ἀγαθοῦ
[1, 11]   ἐλαφροτέροις ἔοικεν, οὕτω καὶ τὰ  περὶ   τοὺς φίλους ὁμοίως ἅπαντας, διαφέρει
[1, 3]   πράττουσι πολυωφελὲς ἂν εἴη τὸ  περὶ   τούτων εἰδέναι. ~καὶ περὶ μὲν
[1, 3]   λόγοι δ´ ἐκ τούτων καὶ  περὶ   τούτων· ἔτι δὲ τοῖς πάθεσιν
[1, 12]   δὲ καὶ Εὔδοξος καλῶς συνηγορῆσαι  περὶ   τῶν ἀριστείων τῇ ἡδονῇ· τὸ
[1, 3]   καὶ τύπῳ τἀληθὲς ἐνδείκνυσθαι, καὶ  περὶ   τῶν ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ
[1, 8]   τὸ τέλος· οὕτω γὰρ τῶν  περὶ   ψυχὴν ἀγαθῶν γίνεται καὶ οὐ
[1, 8]   μὲν ἐκτὸς λεγομένων τῶν δὲ  περὶ   ψυχὴν καὶ σῶμα, τὰ περὶ
[1, 8]   περὶ ψυχὴν καὶ σῶμα, τὰ  περὶ   ψυχὴν κυριώτατα λέγομεν καὶ μάλιστα
[1, 8]   καὶ τὰς ἐνεργείας τὰς ψυχικὰς  περὶ   ψυχὴν τίθεμεν. ὥστε καλῶς ἂν
[1, 13]   θεωρητέον δὴ καὶ τῷ πολιτικῷ  περὶ   ψυχῆς, θεωρητέον δὲ τούτων χάριν,
[1, 13]   τὸν πολιτικὸν εἰδέναι πως τὰ  περὶ   ψυχῆς, ὥσπερ καὶ τὸν ὀφθαλμοὺς
[1, 3]   δὲ καλὰ καὶ τὰ δίκαια,  περὶ   ὧν πολιτικὴ σκοπεῖται, πολλὴν
[1, 8]   ἡδονῆς βίος αὐτῶν ὥσπερ  περιάπτου   τινός, ἀλλ´ ἔχει τὴν ἡδονὴν
[1, 7]   μία ἡμέρα οὐδ´ ὀλίγος χρόνος.  Περιγεγράφθω   μὲν οὖν τἀγαθὸν ταύτῃ· δεῖ
[1, 7]   διαρθρῶσαι τὰ καλῶς ἔχοντα τῇ  περιγραφῇ,   καὶ χρόνος τῶν τοιούτων
[1, 2]   τίνων ἀπέχεσθαι, τὸ ταύτης τέλος  περιέχοι   ἂν τὰ τῶν ἄλλων, ὥστε
[1, 2]   δ´ οὕτω, πειρατέον τύπῳ γε  περιλαβεῖν   αὐτὸ τί ποτ´ ἐστὶ καὶ
[1, 9]   τὸν μάλιστ´ εὐθηνοῦντα μεγάλαις συμφοραῖς  περιπεσεῖν   ἐπὶ γήρως, καθάπερ ἐν τοῖς
[1, 10]   μακάριός γε, ἂν Πριαμικαῖς τύχαις  περιπέσῃ.   οὐδὲ δὴ ποικίλος γε καὶ
[1, 13]   ἀχώριστα πεφυκότα καθάπερ ἐν τῇ  περιφερείᾳ   τὸ κυρτὸν καὶ τὸ κοῖλον,
[1, 4]   πῶς ἀποδεκτέον, καὶ τί προτιθέμεθα,  πεφροιμιάσθω   ταῦτα. Λέγωμεν δ´ ἀναλαβόντες, ἐπειδὴ
[1, 7]   μετιέναι δὲ πειρατέον ἑκάστας  πεφύκασιν,   καὶ σπουδαστέον ὅπως διορισθῶσι καλῶς·
[1, 1]   τὰς πράξεις, ἐν τούτοις βελτίω  πέφυκε   τῶν ἐνεργειῶν τὰ ἔργα. πολλῶν
[1, 13]   ἐπειδὴ τῆς ἀνθρωπικῆς ἀρετῆς ἄμοιρον  πέφυκεν.   ἔοικε δὲ καὶ ἄλλη τις
[1, 7]   δ´ οὐδέν ἐστιν, ἀλλ´ ἀργὸν  πέφυκεν;   καθάπερ ὀφθαλμοῦ καὶ χειρὸς
[1, 10]   ποιήσει (καὶ γὰρ αὐτὰ συνεπικοσμεῖν  πέφυκεν,   καὶ χρῆσις αὐτῶν καλὴ
[1, 9]   οἷόν τε κάλλιστα ἔχειν, οὕτω  πέφυκεν,   ὁμοίως δὲ καὶ τὰ κατὰ
[1, 9]   τὰ δὲ συνεργὰ καὶ χρήσιμα  πέφυκεν   ὀργανικῶς. ὁμολογούμενα δὲ ταῦτ´ ἂν
[1, 12]   ἄλλων ἕκαστον τῷ ποιόν τινα  πεφυκέναι   καὶ ἔχειν πως πρὸς ἀγαθόν
[1, 13]   ἄλλο τι παρὰ τὸν λόγον  πεφυκός,   μάχεται καὶ ἀντιτείνει τῷ
[1, 13]   τῷ λόγῳ δύο ἐστὶν ἀχώριστα  πεφυκότα   καθάπερ ἐν τῇ περιφερείᾳ τὸ
[1, 8]   λῷστον δ´ ὑγιαίνειν· ἥδιστον δὲ  πέφυχ´   οὗ τις ἐρᾷ τὸ τυχεῖν.
[1, 13]   ψυχῆς ἄλογος εἶναι, μετέχουσα μέντοι  πῃ   λόγου. τοῦ γὰρ ἐγκρατοῦς καὶ
[1, 3]   παραπλήσιον γὰρ φαίνεται μαθηματικοῦ τε  πιθανολογοῦντος   ἀποδέχεσθαι καὶ ῥητορικὸν ἀποδείξεις ἀπαιτεῖν.
[1, 6]   ἀγαθά, κἂν εἰδῶμεν, ἐπιτευξόμεθα αὐτῶν.  πιθανότητα   μὲν οὖν τινα ἔχει
[1, 6]   λευκότερον τὸ πολυχρόνιον τοῦ ἐφημέρου.  πιθανώτερον   δ´ ἐοίκασιν οἱ Πυθαγόρειοι λέγειν
[1, 4]   αὖ κἀκεῖνος ὃς εὖ εἰπόντι  πίθηται.   ὃς δέ κε μήτ´ αὐτὸς
[1, 5]   ἐοίκασι τὴν τιμὴν διώκειν ἵνα  πιστεύσωσιν   ἑαυτοὺς ἀγαθοὺς εἶναι· ζητοῦσι γοῦν
[1, 3]   δὲ μή. τοιαύτην δέ τινα  πλάνην   ἔχει καὶ τἀγαθὰ διὰ τὸ
[1, 3]   σκοπεῖται, πολλὴν ἔχει διαφορὰν καὶ  πλάνην,   ὥστε δοκεῖν νόμῳ μόνον εἶναι,
[1, 4]   ἀρχάς. εὖ γὰρ καὶ  Πλάτων   ἠπόρει τοῦτο καὶ ἐζήτει, πότερον
[1, 13]   τὰ ζητούμενα· τὸ γὰρ ἐπὶ  πλεῖον   ἐξακριβοῦν ἐργωδέστερον ἴσως ἐστὶ τῶν
[1, 7]   πρὸς τὰ ἑπόμενα. δοκεῖ γὰρ  πλεῖον   ἥμισυ τοῦ παντὸς εἶναι
[1, 7]   γίνεται κατ´ ἀρετήν, εἰ δὲ  πλείους   αἱ ἀρεταί, κατὰ τὴν ἀρίστην
[1, 8]   γέ τι καὶ τὰ  πλεῖστα   κατορθοῦν. τοῖς μὲν οὖν λέγουσι
[1, 9]   τέλος ἄριστον ἐτίθεμεν, αὕτη δὲ  πλείστην   ἐπιμέλειαν ποιεῖται τοῦ ποιούς τινας
[1, 4]   μὲν οὖν σχεδὸν ὑπὸ τῶν  πλείστων   ὁμολογεῖται· τὴν γὰρ εὐδαιμονίαν καὶ
[1, 7]   μὴ τὰ πάρεργα τῶν ἔργων  πλείω   γίνηται. οὐκ ἀπαιτητέον (δ´ οὐδὲ
[1, 7]   τὸ πρακτὸν ἀγαθόν, εἰ δὲ  πλείω,   ταῦτα. μεταβαίνων δὴ λόγος
[1, 7]   εἴη τὸ ζητούμενον, εἰ δὲ  πλείω,   τὸ τελειότατον τούτων. τελειότερον δὲ
[1, 7]   μᾶλλον διασαφῆσαι πειρατέον. ἐπεὶ δὲ  πλείω   φαίνεται τὰ τέλη, τούτων δ´
[1, 9]   καὶ κάλλιστον ἐπιτρέψαι τύχῃ λίαν  πλημμελὲς   ἂν εἴη. συμφανὲς δ´ ἐστὶ
[1, 13]   λέγεται σπουδαία καὶ φαύλη)  πλὴν   εἰ μὴ κατὰ μικρὸν καὶ
[1, 6]   ἄν. οὐδ´ ἄλλο οὐδὲν  πλὴν   τῆς ἰδέας; ὥστε μάταιον ἔσται
[1, 1]   μὲν γὰρ ὑγίεια, ναυπηγικῆς δὲ  πλοῖον,   στρατηγικῆς δὲ νίκη, οἰκονομικῆς δὲ
[1, 7]   αἱρούμεθά τινα δι´ ἕτερον, οἷον  πλοῦτον   αὐλοὺς καὶ ὅλως τὰ ὄργανα,
[1, 3]   ἤδη γάρ τινες ἀπώλοντο διὰ  πλοῦτον,   ἕτεροι δὲ δι´ ἀνδρείαν. ἀγαπητὸν
[1, 4]   καὶ φανερῶν, οἷον ἡδονὴν  πλοῦτον   τιμήν, ἄλλοι δ´ ἄλλο—
[1, 4]   μὲν γὰρ ὑγίειαν, πενόμενος δὲ  πλοῦτον·   συνειδότες δ´ ἑαυτοῖς ἄγνοιαν τοὺς
[1, 5]   βίαιός τις ἐστίν, καὶ  πλοῦτος   δῆλον ὅτι οὐ τὸ ζητούμενον
[1, 1]   στρατηγικῆς δὲ νίκη, οἰκονομικῆς δὲ  πλοῦτος.   ὅσαι δ´ εἰσὶ τῶν τοιούτων
[1, 8]   δι´ ὀργάνων, διὰ φίλων καὶ  πλούτου   καὶ πολιτικῆς δυνάμεως· ἐνίων δὲ
[1, 7]   καθάπερ ὀφθαλμοῦ καὶ χειρὸς καὶ  ποδὸς   καὶ ὅλως ἑκάστου τῶν μορίων
[1, 7]   ἄριστον λέγειν ὁμολογούμενόν τι φαίνεται,  ποθεῖται   δ´ ἐναργέστερον τί ἐστιν ἔτι
[1, 6]   μίαν ἰδέαν. καθ´ αὑτὰ δὲ  ποῖα   θείη τις ἄν; ὅσα
[1, 9]   γὰρ ψυχῆς ἐνέργεια κατ´ ἀρετὴν  ποιά   τις. τῶν δὲ λοιπῶν ἀγαθῶν
[1, 2]   ἐπιστημῶν ἐν ταῖς πόλεσι, (καὶ  ποίας   ἑκάστους μανθάνειν καὶ μέχρι τίνος,
[1, 7]   μία γὰρ χελιδὼν ἔαρ οὐ  ποιεῖ,   οὐδὲ μία ἡμέρα· οὕτω δὲ
[1, 10]   τῶν ἀντικειμένων, δῆλον ὡς οὐ  ποιεῖ   ῥοπὴν τῆς ζωῆς, τὰ δὲ
[1, 7]   αὔταρκες τίθεμεν μονούμενον αἱρετὸν  ποιεῖ   τὸν βίον καὶ μηδενὸς ἐνδεᾶ·
[1, 11]   γε καὶ τοιοῦτον ὥστε μὴ  ποιεῖν   εὐδαίμονας τοὺς μὴ ὄντας μηδὲ
[1, 13]   βούλεται γὰρ τοὺς πολίτας ἀγαθοὺς  ποιεῖν   καὶ τῶν νόμων ὑπηκόους. παράδειγμα
[1, 11]   μήτε τοὺς εὐδαίμονας μὴ εὐδαίμονας  ποιεῖν   μήτ´ ἄλλο τῶν τοιούτων μηδέν.
[1, 10]   τῶν δοθέντων σκυτῶν κάλλιστον ὑπόδημα  ποιεῖν·   τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ
[1, 9]   ἐτίθεμεν, αὕτη δὲ πλείστην ἐπιμέλειαν  ποιεῖται   τοῦ ποιούς τινας καὶ ἀγαθοὺς
[1, 9]   τινας καὶ ἀγαθοὺς τοὺς πολίτας  ποιῆσαι   καὶ πρακτικοὺς τῶν καλῶν. εἰκότως
[1, 10]   μὲν εὖ μακαριώτερον τὸν βίον  ποιήσει   (καὶ γὰρ αὐτὰ συνεπικοσμεῖν πέφυκεν,
[1, 5]   τὴν ἐπίσκεψιν ἐν τοῖς ἑπομένοις  ποιησόμεθα.   δὲ χρηματιστὴς βίαιός τις
[1, 7]   τρόπον καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις  ποιητέον,   ὅπως μὴ τὰ πάρεργα τῶν
[1, 6]   διωκόμενα καὶ ἀγαπώμενα, τὰ δὲ  ποιητικὰ   τούτων φυλακτικά πως
[1, 10]   Πριαμικαῖς τύχαις περιπέσῃ. οὐδὲ δὴ  ποικίλος   γε καὶ εὐμετάβολος· οὔτε γὰρ
[1, 12]   δὴ πᾶν τὸ ἐπαινετὸν τῷ  ποιόν   τι εἶναι καὶ πρός τι
[1, 7]   δὲ τί ἐστιν  ποῖόν   τι· θεατὴς γὰρ τἀληθοῦς. τὸν
[1, 12]   καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον τῷ  ποιόν   τινα πεφυκέναι καὶ ἔχειν πως
[1, 3]   δὲ κατὰ λόγον τὰς ὀρέξεις  ποιουμένοις   καὶ πράττουσι πολυωφελὲς ἂν εἴη
[1, 9]   δὲ πλείστην ἐπιμέλειαν ποιεῖται τοῦ  ποιούς   τινας καὶ ἀγαθοὺς τοὺς πολίτας
[1, 6]   νοῦς, καὶ ἐν τῷ  ποιῷ   αἱ ἀρεταί, καὶ ἐν τῷ
[1, 6]   τί ἐστι καὶ ἐν τῷ  ποιῷ   καὶ ἐν τῷ πρός τι,
[1, 2]   καὶ ταὐτόν ἐστιν ἑνὶ καὶ  πόλει,   μεῖζόν γε καὶ τελειότερον τὸ
[1, 1]   εἰσίν, αὕτη δὲ καὶ πᾶσα  πολεμικὴ   πρᾶξις ὑπὸ τὴν στρατηγικήν, κατὰ
[1, 10]   ἀγαθὸν τῷ παρόντι στρατοπέδῳ χρῆσθαι  πολεμικώτατα   καὶ σκυτοτόμον ἐκ τῶν δοθέντων
[1, 6]   μίαν κατηγορίαν, οἷον καιροῦ, ἐν  πολέμῳ   μὲν γὰρ στρατηγικὴ ἐν νόσῳ
[1, 2]   χρεὼν τῶν ἐπιστημῶν ἐν ταῖς  πόλεσι,   (καὶ ποίας ἑκάστους μανθάνειν καὶ
[1, 2]   δὲ καὶ θειότερον ἔθνει καὶ  πόλεσιν.   ~ἡ μὲν οὖν μέθοδος τούτων
[1, 2]   γε καὶ τελειότερον τὸ τῆς  πόλεως   φαίνεται καὶ λαβεῖν καὶ σῴζειν·
[1, 7]   καὶ ὅλως τοῖς φίλοις καὶ  πολίταις,   ἐπειδὴ φύσει πολιτικὸν ἄνθρωπος.
[1, 13]   μάλιστα πεπονῆσθαι· βούλεται γὰρ τοὺς  πολίτας   ἀγαθοὺς ποιεῖν καὶ τῶν νόμων
[1, 9]   ποιούς τινας καὶ ἀγαθοὺς τοὺς  πολίτας   ποιῆσαι καὶ πρακτικοὺς τῶν καλῶν.
[1, 3]   τὰ δίκαια, περὶ ὧν  πολιτικὴ   σκοπεῖται, πολλὴν ἔχει διαφορὰν καὶ
[1, 13]   ὅσῳ τιμιωτέρα καὶ βελτίων  πολιτικὴ   τῆς ἰατρικῆς· τῶν δ´ ἰατρῶν
[1, 3]   μὲν οὖν μέθοδος τούτων ἐφίεται,  πολιτική   τις οὖσα. Λέγοιτο δ´ ἂν
[1, 2]   μάλιστα ἀρχιτεκτονικῆς. τοιαύτη δ´  πολιτικὴ   φαίνεται· τίνας γὰρ εἶναι χρεὼν
[1, 4]   τί ἐστὶν οὗ λέγομεν τὴν  πολιτικὴν   ἐφίεσθαι καὶ τί τὸ πάντων
[1, 8]   διὰ φίλων καὶ πλούτου καὶ  πολιτικῆς   δυνάμεως· ἐνίων δὲ τητώμενοι ῥυπαίνουσι
[1, 13]   τοιοῦτοι γεγένηνται. εἰ δὲ τῆς  πολιτικῆς   ἐστὶν σκέψις αὕτη, δῆλον
[1, 3]   περὶ πᾶν πεπαιδευμένος. διὸ τῆς  πολιτικῆς   οὐκ ἔστιν οἰκεῖος ἀκροατὴς
[1, 9]   ἐν ἀρχῇ· τὸ γὰρ τῆς  πολιτικῆς   τέλος ἄριστον ἐτίθεμεν, αὕτη δὲ
[1, 13]   ἔχει, δῆλον ὅτι δεῖ τὸν  πολιτικὸν   εἰδέναι πως τὰ περὶ ψυχῆς,
[1, 7]   φίλοις καὶ πολίταις, ἐπειδὴ φύσει  πολιτικὸν   ἄνθρωπος. τούτων δὲ ληπτέος
[1, 5]   τε νῦν εἰρημένος καὶ  πολιτικὸς   καὶ τρίτος θεωρητικός. οἱ
[1, 13]   δὲ καὶ κατ´ ἀλήθειαν  πολιτικὸς   περὶ ταύτην μάλιστα πεπονῆσθαι· βούλεται
[1, 5]   καὶ πρακτικοὶ τιμήν· τοῦ γὰρ  πολιτικοῦ   βίου σχεδὸν τοῦτο τέλος. φαίνεται
[1, 5]   μᾶλλον ἄν τις τέλος τοῦ  πολιτικοῦ   βίου ταύτην ὑπολάβοι. φαίνεται δὲ
[1, 13]   γνῶσιν. θεωρητέον δὴ καὶ τῷ  πολιτικῷ   περὶ ψυχῆς, θεωρητέον δὲ τούτων
[1, 4]   καὶ δικαίων καὶ ὅλως τῶν  πολιτικῶν   ἀκουσόμενον ἱκανῶς. ἀρχὴ γὰρ τὸ
[1, 1]   οὐσῶν καὶ τεχνῶν καὶ ἐπιστημῶν  πολλὰ   γίνεται καὶ τὰ τέλη· ἰατρικῆς
[1, 10]   ζωῆς, τὰ δὲ μεγάλα καὶ  πολλὰ   γινόμενα μὲν εὖ μακαριώτερον τὸν
[1, 8]   τὰ καλὰ πράττειν ἀχορήγητον ὄντα.  πολλὰ   μὲν γὰρ πράττεται, (καθάπερ δι´
[1, 13]   τῶν δ´ ἰατρῶν οἱ χαρίεντες  πολλὰ   πραγματεύονται περὶ τὴν τοῦ σώματος
[1, 7]   παντὸς εἶναι ἀρχή, καὶ  πολλὰ   συμφανῆ γίνεσθαι δι´ αὐτῆς τῶν
[1, 4]   ἔνιοι δ´ ᾤοντο παρὰ τὰ  πολλὰ   ταῦτα ἀγαθὰ ἄλλο τι καθ´
[1, 9]   ἀρετῆς τελείας καὶ βίου τελείου.  πολλαὶ   γὰρ μεταβολαὶ γίνονται καὶ παντοῖαι
[1, 6]   τις ἐπιστήμη· νῦν δ´ εἰσὶ  πολλαὶ   καὶ τῶν ὑπὸ μίαν κατηγορίαν,
[1, 10]   τε γὰρ ἐπιφέρει καὶ ἐμποδίζει  πολλαῖς   ἐνεργείαις. ὅμως δὲ καὶ ἐν
[1, 10]   μηδαμῶς εὐμετάβολον, τὰς δὲ τύχας  πολλάκις   ἀνακυκλεῖσθαι περὶ τοὺς αὐτούς; δῆλον
[1, 4]   τιμήν, ἄλλοι δ´ ἄλλο—  πολλάκις   δὲ καὶ αὐτὸς ἕτερον·
[1, 10]   εὐδαίμονα καὶ πάλιν ἄθλιον ἐροῦμεν  πολλάκις,   χαμαιλέοντά τινα τὸν εὐδαίμονα ἀποφαίνοντες
[1, 10]   καλόν, ἐπειδὰν φέρῃ τις εὐκόλως  πολλὰς   καὶ μεγάλας ἀτυχίας, μὴ δι´
[1, 10]   καὶ τελευτήσαντι κατὰ λόγον ἐνδέχεται  πολλὰς   μεταβολὰς συμβαίνειν περὶ τοὺς ἐκγόνους,
[1, 3]   περὶ ὧν πολιτικὴ σκοπεῖται,  πολλὴν   ἔχει διαφορὰν καὶ πλάνην, ὥστε
[1, 4]   τὴν γὰρ εὐδαιμονίαν καὶ οἱ  πολλοὶ   καὶ οἱ χαρίεντες λέγουσιν, τὸ
[1, 8]   συμπαραλαμβάνουσιν. τούτων δὲ τὰ μὲν  πολλοὶ   καὶ παλαιοὶ λέγουσιν, τὰ δὲ
[1, 5]   τῶν βίων ὑπολαμβάνειν οἱ μὲν  πολλοὶ   καὶ φορτικώτατοι τὴν ἡδονήν· διὸ
[1, 5]   φαίνεται δ´ οὐδ´ ἐκεῖνα· καίτοι  πολλοὶ   λόγοι πρὸς αὐτὰ καταβέβληνται. ~ταῦτα
[1, 5]   θεωρητικός. οἱ μὲν οὖν  πολλοὶ   παντελῶς ἀνδραποδώδεις φαίνονται βοσκημάτων βίον
[1, 4]   ἀμφισβητοῦσι καὶ οὐχ ὁμοίως οἱ  πολλοὶ   τοῖς σοφοῖς ἀποδιδόασιν. οἳ μὲν
[1, 3]   ἔχει καὶ τἀγαθὰ διὰ τὸ  πολλοῖς   συμβαίνειν βλάβας ἀπ´ αὐτῶν· ἤδη
[1, 8]   τῷ φιλαρέτῳ. τοῖς μὲν οὖν  πολλοῖς   τὰ ἡδέα μάχεται διὰ τὸ
[1, 5]   τυγχάνουσι δὲ λόγου διὰ τὸ  πολλοὺς   τῶν ἐν ταῖς ἐξουσίαις ὁμοιοπαθεῖν
[1, 10]   ὀλίγῳ χρόνῳ, ἀλλ´ εἴπερ, ἐν  πολλῷ   τινὶ καὶ τελείῳ, μεγάλων καὶ
[1, 10]   ἀγαθὸς καὶ τετράγωνος ἄνευ ψόγου.  πολλῶν   δὲ γινομένων κατὰ τύχην καὶ
[1, 11]   φαίνεται καὶ ταῖς δόξαις ἐναντίον·  πολλῶν   δὲ καὶ παντοίας ἐχόντων διαφορὰς
[1, 1]   πέφυκε τῶν ἐνεργειῶν τὰ ἔργα.  πολλῶν   δὲ πράξεων οὐσῶν καὶ τεχνῶν
[1, 10]   ἀτυχημάτων ἀλλ´ ὑπὸ μεγάλων καὶ  πολλῶν,   ἔκ τε τῶν τοιούτων οὐκ
[1, 3]   περὶ τῶν ὡς ἐπὶ τὸ  πολὺ   καὶ ἐκ τοιούτων λέγοντας τοιαῦτα
[1, 11]   περὶ ζῶντας τελευτήσαντας συμβαίνειν  πολὺ   μᾶλλον τὰ παράνομα καὶ
[1, 9]   μακάριον. εἴη δ´ ἂν καὶ  πολύκοινον·   δυνατὸν γὰρ ὑπάρξαι πᾶσι τοῖς
[1, 6]   ἔσται, εἴπερ μηδὲ λευκότερον τὸ  πολυχρόνιον   τοῦ ἐφημέρου. πιθανώτερον δ´ ἐοίκασιν
[1, 3]   τὰς ὀρέξεις ποιουμένοις καὶ πράττουσι  πολυωφελὲς   ἂν εἴη τὸ περὶ τούτων
[1, 6]   ἐν τροφῇ μὲν ἰατρικὴ ἐν  πόνοις   δὲ γυμναστική. ἀπορήσειε δ´ ἄν
[1, 6]   αἱ ἀρεταί, καὶ ἐν τῷ  ποσῷ   τὸ μέτριον, καὶ ἐν τῷ
[1, 7]   ἐπὶ τὸ ζητούμενον ἀγαθόν, τί  ποτ´   ἂν εἴη. φαίνεται μὲν γὰρ
[1, 2]   τύπῳ γε περιλαβεῖν αὐτὸ τί  ποτ´   ἐστὶ καὶ τίνος τῶν ἐπιστημῶν
[1, 6]   ἀπορήσειε δ´ ἄν τις τί  ποτε   καὶ βούλονται λέγειν αὐτοέκαστον, εἴπερ
[1, 7]   οὖν δὴ τοῦτ´ ἂν εἴη  ποτέ;   τὸ μὲν γὰρ ζῆν κοινὸν
[1, 12]   τούτων ἐπισκεψώμεθα περὶ τῆς εὐδαιμονίας  πότερα   τῶν ἐπαινετῶν ἐστὶν μᾶλλον
[1, 4]   Πλάτων ἠπόρει τοῦτο καὶ ἐζήτει,  πότερον   ἀπὸ τῶν ἀρχῶν ἐπὶ
[1, 13]   δὲ λόγον ἔχον. ταῦτα δὲ  πότερον   διώρισται καθάπερ τὰ τοῦ σώματος
[1, 9]   τὴν ἀρετήν. ~Ὅθεν καὶ ἀπορεῖται  πότερόν   ἐστι μαθητὸν ἐθιστὸν
[1, 10]   καὶ τελευτήσαντα ἀθλίως οὐδεὶς εὐδαιμονίζει.  ~Πότερον   οὖν οὐδ´ ἄλλον οὐδένα ἀνθρώπων
[1, 7]   εἴπερ ἔστι τι ἔργον αὐτοῦ.  πότερον   οὖν τέκτονος μὲν καὶ σκυτέως
[1, 13]   δ´ ἰατρῶν οἱ χαρίεντες πολλὰ  πραγματεύονται   περὶ τὴν τοῦ σώματος γνῶσιν.
[1, 3]   γένος, ἐφ´ ὅσον τοῦ  πράγματος   φύσις ἐπιδέχεται· παραπλήσιον γὰρ φαίνεται
[1, 6]   αὐτὸ πρὸς τὰ κτητὰ καὶ  πρακτὰ   τῶν ἀγαθῶν· οἷον γὰρ παράδειγμα
[1, 2]   χρωμένης δὲ ταύτης ταῖς λοιπαῖς  {πρακτικαῖς}   τῶν ἐπιστημῶν, ἔτι δὲ νομοθετούσης
[1, 7]   καὶ παντὶ ζῴῳ. λείπεται δὴ  πρακτική   τις τοῦ λόγον ἔχοντος· τούτου
[1, 12]   μὲν γὰρ ἔπαινος τῆς ἀρετῆς·  πρακτικοὶ   γὰρ τῶν καλῶν ἀπὸ ταύτης·
[1, 5]   Σαρδαναπάλλῳ. οἱ δὲ χαρίεντες καὶ  πρακτικοὶ   τιμήν· τοῦ γὰρ πολιτικοῦ βίου
[1, 9]   παῖς εὐδαίμων ἐστίν· οὔπω γὰρ  πρακτικὸς   τῶν τοιούτων διὰ τὴν ἡλικίαν·
[1, 9]   ἀγαθοὺς τοὺς πολίτας ποιῆσαι καὶ  πρακτικοὺς   τῶν καλῶν. εἰκότως οὖν οὔτε
[1, 7]   τέλος, τοῦτ´ ἂν εἴη τὸ  πρακτὸν   ἀγαθόν, εἰ δὲ πλείω, ταῦτα.
[1, 6]   δῆλον ὡς οὐκ ἂν εἴη  πρακτὸν   οὐδὲ κτητὸν ἀνθρώπῳ· νῦν δὲ
[1, 4]   τί τὸ πάντων ἀκρότατον τῶν  πρακτῶν   ἀγαθῶν. ὀνόματι μὲν οὖν σχεδὸν
[1, 7]   πάντες. ὥστ´ εἴ τι τῶν  πρακτῶν   ἁπάντων ἐστὶ τέλος, τοῦτ´ ἂν
[1, 2]   δή τι τέλος ἐστὶ τῶν  πρακτῶν   δι´ αὑτὸ βουλόμεθα, τἆλλα
[1, 7]   καὶ αὔταρκες εὐδαιμονία, τῶν  πρακτῶν   οὖσα τέλος. Ἀλλ´ ἴσως τὴν
[1, 8]   δ´ ἐνέργειαν οὐχ οἷόν τε·  πράξει   γὰρ ἐξ ἀνάγκης, καὶ εὖ
[1, 10]   ἀεὶ γὰρ μάλιστα πάντων  πράξει   καὶ θεωρήσει τὰ κατ´ ἀρετήν,
[1, 7]   δ´ ἄλλο, ἐν ἁπάσῃ δὲ  πράξει   καὶ προαιρέσει τὸ τέλος· τούτου
[1, 7]   μὲν γὰρ ἄλλο ἐν ἄλλῃ  πράξει   καὶ τέχνῃ· ἄλλο γὰρ ἐν
[1, 10]   τῶν μακαρίων ἄθλιος· οὐδέποτε γὰρ  πράξει   τὰ μισητὰ καὶ τὰ φαῦλα.
[1, 8]   γὰρ ἐξ ἀνάγκης, καὶ εὖ  πράξει.   ὥσπερ δ´ Ὀλυμπίασιν οὐχ οἱ
[1, 7]   σκυτέως ἔστιν ἔργα τινὰ καὶ  πράξεις,   ἀνθρώπου δ´ οὐδέν ἐστιν, ἀλλ´
[1, 1]   εἰσὶ τέλη τινὰ παρὰ τὰς  πράξεις,   ἐν τούτοις βελτίω πέφυκε τῶν
[1, 8]   ἂν εἶεν αἱ κατ´ ἀρετὴν  πράξεις   ἡδεῖαι. ἀλλὰ μὴν καὶ ἀγαθαί
[1, 12]   τὴν ἀρετὴν ἐπαινοῦμεν διὰ τὰς  πράξεις   καὶ τὰ ἔργα, καὶ τὸν
[1, 8]   καὶ μάλιστα ἀγαθά, τὰς δὲ  πράξεις   καὶ τὰς ἐνεργείας τὰς ψυχικὰς
[1, 7]   ταύτην δὲ ψυχῆς ἐνέργειαν καὶ  πράξεις   μετὰ λόγου, σπουδαίου δ´ ἀνδρὸς
[1, 8]   φιλοσοφούντων. ὀρθῶς δὲ καὶ ὅτι  πράξεις   τινὲς λέγονται καὶ ἐνέργειαι τὸ
[1, 8]   τοιαῦται δ´ αἱ κατ´ ἀρετὴν  πράξεις,   ὥστε καὶ τούτοις εἰσὶν ἡδεῖαι
[1, 8]   τὸν μὴ χαίροντα ταῖς ἐλευθερίοις  πράξεσιν·   ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν
[1, 8]   μὴ χαίρων ταῖς καλαῖς  πράξεσιν·   οὔτε γὰρ δίκαιον οὐθεὶς ἂν
[1, 1]   αὐτὰς εἶναι τὰ τέλη τῶν  πράξεων   παρὰ ταύτας ἄλλο τι,
[1, 3]   γὰρ τῶν κατὰ τὸν βίον  πράξεων,   οἱ λόγοι δ´ ἐκ τούτων
[1, 1]   ἐνεργειῶν τὰ ἔργα. πολλῶν δὲ  πράξεων   οὐσῶν καὶ τεχνῶν καὶ ἐπιστημῶν
[1, 3]   τέλος ἐστὶν οὐ γνῶσις ἀλλὰ  πρᾶξις.   διαφέρει δ´ οὐδὲν νέος τὴν
[1, 7]   ὧν ἔστιν ἔργον τι καὶ  πρᾶξις,   ἐν τῷ ἔργῳ δοκεῖ τἀγαθὸν
[1, 1]   καὶ πᾶσα μέθοδος, ὁμοίως δὲ  πρᾶξίς   τε καὶ προαίρεσις, ἀγαθοῦ τινὸς
[1, 1]   αὕτη δὲ καὶ πᾶσα πολεμικὴ  πρᾶξις   ὑπὸ τὴν στρατηγικήν, κατὰ τὸν
[1, 13]   σοφὸς συνετὸς ἀλλ´ ὅτι  πρᾶος   σώφρων· ἐπαινοῦμεν δὲ καὶ
[1, 8]   οὐ ῥᾴδιον τὰ καλὰ  πράττειν   ἀχορήγητον ὄντα. πολλὰ μὲν γὰρ
[1, 10]   τῶν ὑπαρχόντων ἀεὶ τὰ κάλλιστα  πράττειν,   καθάπερ καὶ στρατηγὸν ἀγαθὸν τῷ
[1, 2]   ἔτι δὲ νομοθετούσης τί δεῖ  πράττειν   καὶ τίνων ἀπέχεσθαι, τὸ ταύτης
[1, 4]   εὖ ζῆν καὶ τὸ εὖ  πράττειν   ταὐτὸν ὑπολαμβάνουσι τῷ εὐδαιμονεῖν· περὶ
[1, 8]   εὖ ζῆν καὶ τὸ εὖ  πράττειν   τὸν εὐδαίμονα· σχεδὸν γὰρ εὐζωία
[1, 11]   προϋπάρχειν ἐν ταῖς τραγῳδίαις  πράττεσθαι,   συλλογιστέον δὴ καὶ ταύτην τὴν
[1, 8]   ἀχορήγητον ὄντα. πολλὰ μὲν γὰρ  πράττεται,   (καθάπερ δι´ ὀργάνων, διὰ φίλων
[1, 7]   οὗ χάριν τὰ λοιπὰ  πράττεται;   τοῦτο δ´ ἐν ἰατρικῇ μὲν
[1, 12]   χάριν τὰ λοιπὰ πάντα πάντες  πράττομεν,   τὴν ἀρχὴν δὲ καὶ τὸ
[1, 8]   τῷ βίῳ καλῶν κἀγαθῶν οἱ  πράττοντες   ὀρθῶς ἐπήβολοι γίνονται. ἔστι δὲ
[1, 7]   τούτου γὰρ ἕνεκα τὰ λοιπὰ  πράττουσι   πάντες. ὥστ´ εἴ τι τῶν
[1, 3]   λόγον τὰς ὀρέξεις ποιουμένοις καὶ  πράττουσι   πολυωφελὲς ἂν εἴη τὸ περὶ
[1, 10]   οὐ μὴν μακάριός γε, ἂν  Πριαμικαῖς   τύχαις περιπέσῃ. οὐδὲ δὴ ποικίλος
[1, 9]   καθάπερ ἐν τοῖς Τρωικοῖς περὶ  Πριάμου   μυθεύεται· τὸν δὲ τοιαύταις χρησάμενον
[1, 7]   δόξειε δ´ ἂν παντὸς εἶναι  προαγαγεῖν   καὶ διαρθρῶσαι τὰ καλῶς ἔχοντα
[1, 7]   ἐν ἁπάσῃ δὲ πράξει καὶ  προαιρέσει   τὸ τέλος· τούτου γὰρ ἕνεκα
[1, 13]   ζήτησις κατὰ τὴν ἐξ ἀρχῆς  προαίρεσιν.   περὶ ἀρετῆς δὲ ἐπισκεπτέον ἀνθρωπίνης
[1, 1]   ὁμοίως δὲ πρᾶξίς τε καὶ  προαίρεσις,   ἀγαθοῦ τινὸς ἐφίεσθαι δοκεῖ· διὸ
[1, 4]   ἀναλαβόντες, ἐπειδὴ πᾶσα γνῶσις καὶ  προαίρεσις   ἀγαθοῦ τινὸς ὀρέγεται, τί ἐστὶν
[1, 5]   παντελῶς ἀνδραποδώδεις φαίνονται βοσκημάτων βίον  προαιρούμενοι,   τυγχάνουσι δὲ λόγου διὰ τὸ
[1, 13]   σώματος μόρια εἰς τὰ δεξιὰ  προαιρουμένων   κινῆσαι τοὐναντίον εἰς τὰ ἀριστερὰ
[1, 7]   ἐλλεῖπον. μεμνῆσθαι δὲ καὶ τῶν  προειρημένων   χρή, καὶ τὴν ἀκρίβειαν μὴ
[1, 2]   μὴ πάντα δι´ ἕτερον αἱρούμεθα  (πρόεισι   γὰρ οὕτω γ´ εἰς ἄπειρον,
[1, 7]   φίλων τοὺς φίλους εἰς ἄπειρον  πρόεισιν.   ἀλλὰ τοῦτο μὲν εἰσαῦθις ἐπισκεπτέον·
[1, 13]   ἐξακριβοῦν ἐργωδέστερον ἴσως ἐστὶ τῶν  προκειμένων.   λέγεται δὲ περὶ αὐτῆς καὶ
[1, 12]   τινα πεφυκέναι καὶ ἔχειν πως  πρὸς   ἀγαθόν τι καὶ σπουδαῖον. δῆλον
[1, 9]   ὑπάρξαι πᾶσι τοῖς μὴ πεπηρωμένοις  πρὸς   ἀρετὴν διά τινος μαθήσεως καὶ
[1, 5]   οὐδ´ ἐκεῖνα· καίτοι πολλοὶ λόγοι  πρὸς   αὐτὰ καταβέβληνται. ~ταῦτα μὲν οὖν
[1, 11]   ἐκ τούτων εἰ καὶ διικνεῖται  πρὸς   αὐτοὺς ὁτιοῦν, εἴτ´ ἀγαθὸν εἴτε
[1, 6]   τῷ ἀφ´ ἑνὸς εἶναι  πρὸς   ἓν ἅπαντα συντελεῖν, μᾶλλον
[1, 12]   θεοὺς ἐπαίνων· γελοῖοι γὰρ φαίνονται  πρὸς   ἡμᾶς ἀναφερόμενοι, τοῦτο δὲ συμβαίνει
[1, 8]   ψυχικῶν, ἑκάστῳ δ´ ἐστὶν ἡδὺ  πρὸς   λέγεται φιλοτοιοῦτος, οἷον ἵππος
[1, 7]   καλῶς· μεγάλην γὰρ ἔχουσι ῥοπὴν  πρὸς   τὰ ἑπόμενα. δοκεῖ γὰρ πλεῖον
[1, 13]   καὶ ἐφ´ ὅσον ἱκανῶς ἔχει  πρὸς   τὰ ζητούμενα· τὸ γὰρ ἐπὶ
[1, 6]   ἂν βέλτιον εἶναι γνωρίζειν αὐτὸ  πρὸς   τὰ κτητὰ καὶ πρακτὰ τῶν
[1, 12]   εἶναι τὸν θεὸν καὶ τἀγαθόν·  πρὸς   ταῦτα γὰρ καὶ τἆλλα ἀναφέρεσθαι.
[1, 6]   τί ὠφεληθήσεται ὑφάντης τέκτων  πρὸς   τὴν αὑτοῦ τέχνην εἰδὼς τὸ
[1, 6]   οὐσία πρότερον τῇ φύσει τοῦ  πρός   τι (παραφυάδι γὰρ τοῦτ´ ἔοικε
[1, 12]   τῷ ποιόν τι εἶναι καὶ  πρός   τι πῶς ἔχειν ἐπαινεῖσθαι· τὸν
[1, 6]   τῷ ποιῷ καὶ ἐν τῷ  πρός   τι, τὸ δὲ καθ´ αὑτὸ
[1, 6]   τὸ μέτριον, καὶ ἐν τῷ  πρός   τι τὸ χρήσιμον, καὶ ἐν
[1, 7]   τῆς κατὰ τὴν ἀρετὴν ὑπεροχῆς  πρὸς   τὸ ἔργον· κιθαριστοῦ μὲν γὰρ
[1, 7]   μὲν γὰρ ἐφ´ ὅσον χρησίμη  πρὸς   τὸ ἔργον, δὲ τί
[1, 13]   καὶ τὸ κοῖλον, οὐθὲν διαφέρει  πρὸς   τὸ παρόν. τοῦ ἀλόγου δὲ
[1, 8]   ἔχει τὴν ἡδονὴν ἐν ἑαυτῷ.  πρὸς   τοῖς εἰρημένοις γὰρ οὐδ´ ἐστὶν
[1, 2]   τὸ ἄριστον. ἆρ´ οὖν καὶ  πρὸς   τὸν βίον γνῶσις αὐτοῦ
[1, 11]   ἔχει τι βρῖθος καὶ ῥοπὴν  πρὸς   τὸν βίον τὰ δ´ ἐλαφροτέροις
[1, 10]   δ´ ὅτι καὶ τοῖς ἀποστήμασι  πρὸς   τοὺς γονεῖς παντοδαπῶς ἔχειν αὐτοὺς
[1, 5]   ἀπρακτεῖν διὰ βίου, καὶ  πρὸς   τούτοις (κακοπαθεῖν καὶ ἀτυχεῖν τὰ
[1, 6]   καὶ διαπορῆσαι πῶς λέγεται, καίπερ  προσάντους   τῆς τοιαύτης ζητήσεως γινομένης διὰ
[1, 4]   εἰ τοῦτο φαίνοιτο ἀρκούντως, οὐδὲν  προσδεήσει   τοῦ διότι· δὲ τοιοῦτος
[1, 8]   τεθνᾶσιν. καθάπερ οὖν εἴπομεν, ἔοικε  προσδεῖ–   σθαι καὶ τῆς τοιαύτης εὐημερίας·
[1, 8]   καὶ καθ´ αὑτάς. οὐδὲν δὴ  προσδεῖται   τῆς ἡδονῆς βίος αὐτῶν
[1, 10]   τὸ εὖ κακῶς, ἀλλὰ  προσδεῖται   τούτων ἀνθρώπινος βίος, καθάπερ
[1, 8]   ὅμως καὶ τῶν ἐκτὸς ἀγαθῶν  προσδεομένη,   καθάπερ εἴπομεν· ἀδύνατον γὰρ
[1, 7]   γεγόνασιν αἱ ἐπιδόσεις· παντὸς γὰρ  προσθεῖναι   τὸ ἐλλεῖπον. μεμνῆσθαι δὲ καὶ
[1, 10]   χρόνον ἀλλὰ τέλειον βίον;  προσθετέον   καὶ βιωσόμενον οὕτω καὶ τελευτήσοντα
[1, 7]   ἁπλῶς δὴ τοῦτ´ ἐπὶ πάντων,  προστιθεμένης   τῆς κατὰ τὴν ἀρετὴν ὑπεροχῆς
[1, 7]   ὑπεροχὴ γὰρ ἀγαθῶν γίνεται τὸ  προστιθέμενον,   ἀγαθῶν δὲ τὸ μεῖζον αἱρετώτερον
[1, 10]   γονεῦσιν. ἀλλ´ ἐπανιτέον ἐπὶ τὸ  πρότερον   ἀπορηθέν· τάχα γὰρ ἂν θεωρηθείη
[1, 10]   ὡς ὄντα μακάριον ἀλλ´ ὅτι  πρότερον   ἦν, πῶς οὐκ ἄτοπον, εἰ
[1, 6]   ἐποίουν ἰδέας ἐν οἷς τὸ  πρότερον   καὶ ὕστερον ἔλεγον, διόπερ οὐδὲ
[1, 5]   ἄλλου χάριν. διὸ μᾶλλον τὰ  πρότερον   λεχθέντα τέλη τις ἂν ὑπολάβοι·
[1, 6]   καθ´ αὑτὸ καὶ οὐσία  πρότερον   τῇ φύσει τοῦ πρός τι
[1, 4]   καὶ πῶς ἀποδεκτέον, καὶ τί  προτιθέμεθα,   πεφροιμιάσθω ταῦτα. Λέγωμεν δ´ ἀναλαβόντες,
[1, 6]   ἀμφοῖν γὰρ ὄντοιν φίλοιν ὅσιον  προτιμᾶν   τὴν ἀλήθειαν. οἱ δὴ κομίσαντες
[1, 11]   τὰ παράνομα καὶ δεινὰ  προϋπάρχειν   ἐν ταῖς τραγῳδίαις πράττεσθαι,
[1, 5]   τρεῖς γάρ εἰσι μάλιστα οἱ  προύχοντες,   τε νῦν εἰρημένος καὶ
[1, 7]   ταύτῃ· δεῖ γὰρ ἴσως ὑποτυπῶσαι  πρῶτον,   εἶθ´ ὕστερον ἀναγράψαι. δόξειε δ´
[1, 7]   τὰς ἀρχάς· τὸ δ´ ὅτι  πρῶτον   καὶ ἀρχή. τῶν ἀρχῶν δ´
[1, 6]   ἐφημέρου. πιθανώτερον δ´ ἐοίκασιν οἱ  Πυθαγόρειοι   λέγειν περὶ αὐτοῦ, τιθέντες ἐν
[1, 4]   ~καὶ περὶ μὲν ἀκροατοῦ, καὶ  πῶς   ἀποδεκτέον, καὶ τί προτιθέμεθα, πεφροιμιάσθω
[1, 9]   ἐθιστὸν καὶ ἄλλως  πως   ἀσκητόν, κατά τινα θείαν
[1, 13]   λόγον, ἐναντιούμενον τούτῳ καὶ ἀντιβαῖνον.  πῶς   δ´ ἕτερον, οὐδὲν διαφέρει. λόγου
[1, 6]   τι κατὰ μίαν ἰδέαν. ἀλλὰ  πῶς   δὴ λέγεται; οὐ γὰρ ἔοικε
[1, 8]   τῷ καθεύδοντι καὶ ἄλλως  πως   ἐξηργηκότι, τὴν δ´ ἐνέργειαν οὐχ
[1, 12]   τι εἶναι καὶ πρός τι  πῶς   ἔχειν ἐπαινεῖσθαι· τὸν γὰρ δίκαιον
[1, 6]   δὲ ποιητικὰ τούτων φυλακτικά  πως   τῶν ἐναντίων κωλυτικὰ διὰ
[1, 13]   ἐπιθυμητικὸν καὶ ὅλως ὀρεκτικὸν μετέχει  πως,   κατήκοόν ἐστιν αὐτοῦ καὶ
[1, 6]   τὸ αὐτὸ τοῦτο ἀγαθόν,  πῶς   ἰατρικώτερος στρατηγικώτερος ἔσται
[1, 6]   βέλτιον ἴσως ἐπισκέψασθαι καὶ διαπορῆσαι  πῶς   λέγεται, καίπερ προσάντους τῆς τοιαύτης
[1, 10]   μακάριον ἀλλ´ ὅτι πρότερον ἦν,  πῶς   οὐκ ἄτοπον, εἰ ὅτ´ ἔστιν
[1, 12]   ποιόν τινα πεφυκέναι καὶ ἔχειν  πως   πρὸς ἀγαθόν τι καὶ σπουδαῖον.
[1, 13]   ὅτι δεῖ τὸν πολιτικὸν εἰδέναι  πως   τὰ περὶ ψυχῆς, ὥσπερ καὶ
[1, 13]   τῶν μαθηματικῶν. ὅτι δὲ πείθεταί  πως   ὑπὸ λόγου τὸ ἄλογον, μηνύει




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 11/06/2008