HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Éthique à Nicomaque, livre I

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ο  =  100 formes différentes pour 377 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, chapitre
[1, 10]   κακῶς, ἀλλὰ προσδεῖται τούτων     ἀνθρώπινος βίος, καθάπερ εἴπομεν, κύριαι
[1, 7]   καὶ πολίταις, ἐπειδὴ φύσει πολιτικὸν     ἄνθρωπος. τούτων δὲ ληπτέος ὅρος
[1, 4]   δ´ ἄλλο— πολλάκις δὲ καὶ     αὐτὸς ἕτερον· νοσήσας μὲν γὰρ
[1, 6]   (καὶ ἐν ἀνθρώπῳ εἷς καὶ     αὐτὸς λόγος ἐστὶν τοῦ
[1, 8]   ἐπήβολοι γίνονται. ἔστι δὲ καὶ     βίος αὐτῶν καθ´ αὑτὸν ἡδύς.
[1, 8]   οὐδὲν δὴ προσδεῖται τῆς ἡδονῆς     βίος αὐτῶν ὥσπερ περιάπτου τινός,
[1, 13]   τοῦτο καὶ δύναμις αὕτη,     δ´ ἀγαθὸς καὶ κακὸς ἥκιστα
[1, 4]   ἀρκούντως, οὐδὲν προσδεήσει τοῦ διότι·     δὲ τοιοῦτος ἔχει λάβοι
[1, 5]   ἐπίσκεψιν ἐν τοῖς ἑπομένοις ποιησόμεθα.     δὲ χρηματιστὴς βίαιός τις ἐστίν,
[1, 12]   ὥσπερ εἴπομεν. εἰ δ´ ἐστὶν     ἔπαινος τῶν τοιούτων, δῆλον ὅτι
[1, 10]   ἄθλιος μὲν οὐδέποτε γένοιτ´ ἂν     εὐδαίμων, οὐ μὴν μακάριός γε,
[1, 6]   ἐν τῷ τί λέγεται, οἷον     θεὸς καὶ νοῦς, καὶ
[1, 5]   καὶ πολιτικὸς καὶ τρίτος     θεωρητικός. οἱ μὲν οὖν πολλοὶ
[1, 5]   περὶ αὐτῶν. τρίτος δ´ ἐστὶν     θεωρητικός, ὑπὲρ οὗ τὴν ἐπίσκεψιν
[1, 6]   οὐδὲ τὴν ὑγίειαν οὕτως ἐπισκοπεῖν     ἰατρός, ἀλλὰ τὴν ἀνθρώπου, μᾶλλον
[1, 13]   εὐδαιμονίας θεωρήσαιμεν. δοκεῖ δὲ καὶ     κατ´ ἀλήθειαν πολιτικὸς περὶ ταύτην
[1, 8]   τοῦ συμπεράσματος καὶ ἐξ ὧν     λόγος, ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν
[1, 7]   δὲ πλείω, ταῦτα. μεταβαίνων δὴ     λόγος εἰς ταὐτὸν ἀφῖκται· τοῦτο
[1, 6]   πιθανότητα μὲν οὖν τινα ἔχει     λόγος, ἔοικε δὲ ταῖς ἐπιστήμαις
[1, 8]   ἀρετήν τινα συνῳδός ἐστιν     λόγος· ταύτης γάρ ἐστιν
[1, 12]   ταῦτα γὰρ καὶ τἆλλα ἀναφέρεσθαι.     μὲν γὰρ ἔπαινος τῆς ἀρετῆς·
[1, 8]   εἰρημένοις γὰρ οὐδ´ ἐστὶν ἀγαθὸς     μὴ χαίρων ταῖς καλαῖς πράξεσιν·
[1, 3]   πολιτικῆς οὐκ ἔστιν οἰκεῖος ἀκροατὴς     νέος· ἄπειρος γὰρ τῶν κατὰ
[1, 6]   λέγεται, οἷον θεὸς καὶ     νοῦς, καὶ ἐν τῷ ποιῷ
[1, 3]   κριτής. καθ´ ἕκαστον μὲν ἄρα     πεπαιδευμένος, ἁπλῶς δ´ περὶ
[1, 3]   ἄρα πεπαιδευμένος, ἁπλῶς δ´     περὶ πᾶν πεπαιδευμένος. διὸ τῆς
[1, 4]   τὰς ἀρχάς. εὖ γὰρ καὶ     Πλάτων ἠπόρει τοῦτο καὶ ἐζήτει,
[1, 5]   χρηματιστὴς βίαιός τις ἐστίν, καὶ     πλοῦτος δῆλον ὅτι οὐ τὸ
[1, 5]   τε νῦν εἰρημένος καὶ     πολιτικὸς καὶ τρίτος θεωρητικός.
[1, 8]   εἴπερ καλῶς κρίνει περὶ αὐτῶν     σπουδαῖος· κρίνει δ´ ὡς εἴπομεν.
[1, 10]   γίνοιτ´ ἄν, εἰ συμμεταβάλλοι καὶ     τεθνεὼς καὶ γίνοιτο ὁτὲ μὲν
[1, 6]   πῶς ἰατρικώτερος στρατηγικώτερος ἔσται     τὴν ἰδέαν αὐτὴν τεθεαμένος. φαίνεται
[1, 8]   κάλλους· οὐ πάνυ γὰρ εὐδαιμονικὸς     τὴν ἰδέαν παναίσχης δυσγενὴς
[1, 6]   καὶ αὐτὸς λόγος ἐστὶν     τοῦ ἀνθρώπου. γὰρ ἄνθρωπος,
[1, 13]   τοῦτο εἰκότως· ἀργία γάρ ἐστιν     ὕπνος τῆς ψυχῆς λέγεται
[1, 7]   καλῶς ἔχοντα τῇ περιγραφῇ, καὶ     χρόνος τῶν τοιούτων εὑρετὴς
[1, 10]   κάλλιστα καὶ πάντῃ πάντως ἐμμελῶς     γ´ ὡς ἀληθῶς ἀγαθὸς καὶ
[1, 5]   γάρ εἰσι μάλιστα οἱ προύχοντες,     τε νῦν εἰρημένος καὶ
[1, 4]   ἄλλου ἀκούων ἐν θυμῷ βάλληται,     δ´ αὖτ´ ἀχρήιος ἀνήρ. ~Ἡμεῖς
[1, 7]   ὅσον χρησίμη πρὸς τὸ ἔργον,     δὲ τί ἐστιν ποῖόν
[1, 2]   τι τέλος ἐστὶ τῶν πρακτῶν     δι´ αὑτὸ βουλόμεθα, τἆλλα δὲ
[1, 4]   ἄλλο τι καθ´ αὑτὸ εἶναι,     καὶ τούτοις πᾶσιν αἴτιόν ἐστι
[1, 8]   ἑκάστῳ δ´ ἐστὶν ἡδὺ πρὸς     λέγεται φιλοτοιοῦτος, οἷον ἵππος μὲν
[1, 13]   τι παρὰ τὸν λόγον πεφυκός,     μάχεται καὶ ἀντιτείνει τῷ λόγῳ.
[1, 7]   γεωμέτρης διαφερόντως ἐπιζητοῦσι τὴν ὀρθήν·     μὲν γὰρ ἐφ´ ὅσον χρησίμη
[1, 7]   ἐπισκεπτέον· τὸ δ´ αὔταρκες τίθεμεν     μονούμενον αἱρετὸν ποιεῖ τὸν βίον
[1, 4]   ἐπὶ τὰς ἀρχάς ἐστιν  ὁδός,   ὥσπερ ἐν τῷ σταδίῳ ἀπὸ
[1, 8]   σθαι καὶ τῆς τοιαύτης εὐημερίας·  ὅθεν   εἰς ταὐτὸ τάττουσιν ἔνιοι τὴν
[1, 9]   εὐδαιμονίᾳ, ἕτεροι δὲ τὴν ἀρετήν.  ~Ὅθεν   καὶ ἀπορεῖται πότερόν ἐστι μαθητὸν
[1, 7]   εὑρετὴς συνεργὸς ἀγαθὸς εἶναι·  ὅθεν   καὶ τῶν τεχνῶν γεγόνασιν αἱ
[1, 5]   ἀχρήιος ἀνήρ. ~Ἡμεῖς δὲ λέγωμεν  ὅθεν   παρεξέβημεν. τὸ γὰρ ἀγαθὸν καὶ
[1, 13]   κακὸς ἥκιστα διάδηλοι καθ´ ὕπνον  (ὅθεν   φασὶν οὐδὲν διαφέρειν τὸ ἥμισυ
[1, 8]   κάλλιστοι καὶ ἰσχυρότατοι στεφανοῦνται ἀλλ´  οἱ   ἀγωνιζόμενοι (τούτων γάρ τινες νικῶσιν)
[1, 4]   λανθανέτω δ´ ἡμᾶς ὅτι διαφέρουσιν  οἱ   ἀπὸ τῶν ἀρχῶν λόγοι καὶ
[1, 9]   τῶν τοιούτων διὰ τὴν ἡλικίαν·  οἱ   δὲ λεγόμενοι διὰ τὴν ἐλπίδα
[1, 5]   ἐν ταῖς ἐξουσίαις ὁμοιοπαθεῖν Σαρδαναπάλλῳ.  οἱ   δὲ χαρίεντες καὶ πρακτικοὶ τιμήν·
[1, 6]   φίλοιν ὅσιον προτιμᾶν τὴν ἀλήθειαν.  οἱ   δὴ κομίσαντες τὴν δόξαν ταύτην
[1, 4]   ἀπὸ τῶν ἀρχῶν λόγοι καὶ  οἱ   ἐπὶ τὰς ἀρχάς. εὖ γὰρ
[1, 8]   πράξει. ὥσπερ δ´ Ὀλυμπίασιν οὐχ  οἱ   κάλλιστοι καὶ ἰσχυρότατοι στεφανοῦνται ἀλλ´
[1, 3]   τῶν κατὰ τὸν βίον πράξεων,  οἱ   λόγοι δ´ ἐκ τούτων καὶ
[1, 6]   καὶ ἡδονῆς ἕτεροι καὶ διαφέροντες  οἱ   λόγοι ταύτῃ ἀγαθά. οὐκ
[1, 5]   πολιτικὸς καὶ τρίτος θεωρητικός.  οἱ   μὲν οὖν πολλοὶ παντελῶς ἀνδραποδώδεις
[1, 5]   ἐοίκασιν ἐκ τῶν βίων ὑπολαμβάνειν  οἱ   μὲν πολλοὶ καὶ φορτικώτατοι τὴν
[1, 4]   ὁμολογεῖται· τὴν γὰρ εὐδαιμονίαν καὶ  οἱ   πολλοὶ καὶ οἱ χαρίεντες λέγουσιν,
[1, 4]   ἐστιν, ἀμφισβητοῦσι καὶ οὐχ ὁμοίως  οἱ   πολλοὶ τοῖς σοφοῖς ἀποδιδόασιν. οἳ
[1, 8]   ἐν τῷ βίῳ καλῶν κἀγαθῶν  οἱ   πράττοντες ὀρθῶς ἐπήβολοι γίνονται. ἔστι
[1, 5]   ἀπολαυστικόν. τρεῖς γάρ εἰσι μάλιστα  οἱ   προύχοντες, τε νῦν εἰρημένος
[1, 6]   τοῦ ἐφημέρου. πιθανώτερον δ´ ἐοίκασιν  οἱ   Πυθαγόρειοι λέγειν περὶ αὐτοῦ, τιθέντες
[1, 4]   εὐδαιμονίαν καὶ οἱ πολλοὶ καὶ  οἱ   χαρίεντες λέγουσιν, τὸ δ´ εὖ
[1, 13]   τῆς ἰατρικῆς· τῶν δ´ ἰατρῶν  οἱ   χαρίεντες πολλὰ πραγματεύονται περὶ τὴν
[1, 4]   οἱ πολλοὶ τοῖς σοφοῖς ἀποδιδόασιν.  οἳ   μὲν γὰρ τῶν ἐναργῶν τι
[1, 6]   γε τῆς ἀληθείας καὶ τὰ  οἰκεῖα   ἀναιρεῖν, ἄλλως τε καὶ φιλοσόφους
[1, 7]   ἕκαστον δ´ εὖ κατὰ τὴν  οἰκείαν   ἀρετὴν ἀποτελεῖται· εἰ δ´ οὕτω,
[1, 7]   καὶ ἐπὶ τοσοῦτον ἐφ´ ὅσον  οἰκεῖον   τῇ μεθόδῳ. καὶ γὰρ τέκτων
[1, 5]   ἐν τῷ τιμωμένῳ, τἀγαθὸν δὲ  οἰκεῖόν   τι καὶ δυσαφαίρετον εἶναι μαντευόμεθα.
[1, 3]   διὸ τῆς πολιτικῆς οὐκ ἔστιν  οἰκεῖος   ἀκροατὴς νέος· ἄπειρος γὰρ
[1, 12]   ψυχικῶν. ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἴσως  οἰκειότερον   ἐξακριβοῦν τοῖς περὶ τὰ ἐγκώμια
[1, 6]   αὐτῶν ἄλλης ἂν εἴη φιλοσοφίας  οἰκειότερον.   ὁμοίως δὲ καὶ περὶ τῆς
[1, 9]   ἴσως ἄλλης ἂν εἴη σκέψεως  οἰκειότερον,   φαίνεται δὲ κἂν εἰ μὴ
[1, 7]   δὲ νίκη, ἐν οἰκοδομικῇ δ´  οἰκία,   ἐν ἄλλῳ δ´ ἄλλο, ἐν
[1, 7]   ἐν στρατηγικῇ δὲ νίκη, ἐν  οἰκοδομικῇ   δ´ οἰκία, ἐν ἄλλῳ δ´
[1, 2]   ὑπὸ ταύτην οὔσας, οἷον στρατηγικὴν  οἰκονομικὴν   ῥητορικήν· χρωμένης δὲ ταύτης ταῖς
[1, 1]   δὲ πλοῖον, στρατηγικῆς δὲ νίκη,  οἰκονομικῆς   δὲ πλοῦτος. ὅσαι δ´ εἰσὶ
[1, 7]   ἐνδεᾶ· τοιοῦτον δὲ τὴν εὐδαιμονίαν  οἰόμεθα   εἶναι· ἔτι δὲ πάντων αἱρετωτάτην
[1, 10]   ἀληθῶς ἀγαθὸν καὶ ἔμφρονα πάσας  οἰόμεθα   τὰς τύχας εὐσχημόνως φέρειν καὶ
[1, 6]   κτητὰ καὶ πρακτὰ τῶν ἀγαθῶν·  οἷον   γὰρ παράδειγμα τοῦτ´ ἔχοντες μᾶλλον
[1, 8]   δὲ τητώμενοι ῥυπαίνουσι τὸ μακάριον,  οἷον   εὐγενείας εὐτεκνίας κάλλους· οὐ πάνυ
[1, 4]   τῶν ἐναργῶν τι καὶ φανερῶν,  οἷον   ἡδονὴν πλοῦτον τιμήν,
[1, 8]   ἡδὺ πρὸς λέγεται φιλοτοιοῦτος,  οἷον   ἵππος μὲν τῷ φιλίππῳ, θέαμα
[1, 7]   τισι τὸ ὅτι δειχθῆναι καλῶς,  οἷον   καὶ περὶ τὰς ἀρχάς· τὸ
[1, 6]   καὶ τῶν ὑπὸ μίαν κατηγορίαν,  οἷον   καιροῦ, ἐν πολέμῳ μὲν γὰρ
[1, 6]   γὰρ ἐν τῷ τί λέγεται,  οἷον   θεὸς καὶ νοῦς,
[1, 7]   δ´ αἱρούμεθά τινα δι´ ἕτερον,  οἷον   πλοῦτον αὐλοὺς καὶ ὅλως τὰ
[1, 2]   τῶν δυνάμεων ὑπὸ ταύτην οὔσας,  οἷον   στρατηγικὴν οἰκονομικὴν ῥητορικήν· χρωμένης δὲ
[1, 9]   εἴπερ τὰ κατὰ φύσιν, ὡς  οἷόν   τε κάλλιστα ἔχειν, οὕτω πέφυκεν,
[1, 9]   εὔδαιμον λέγομεν· οὐδὲν γὰρ αὐτῶν  οἷόν   τε κοινωνῆσαι τοιαύτης ἐνεργείας. διὰ
[1, 8]   ἐξηργηκότι, τὴν δ´ ἐνέργειαν οὐχ  οἷόν   τε· πράξει γὰρ ἐξ ἀνάγκης,
[1, 10]   τῷ ζῶντι μὴ αἰσθανομένῳ δέ,  οἷον   τιμαὶ καὶ ἀτιμίαι καὶ τέκνων
[1, 13]   ἀρκούντως ἔνια, καὶ χρηστέον αὐτοῖς·  οἷον   τὸ μὲν ἄλογον αὐτῆς εἶναι,
[1, 6]   ὅσα καὶ μονούμενα διώκεται,  οἷον   τὸ φρονεῖν καὶ ὁρᾶν καὶ
[1, 8]   ἐνδέχεται (μηδὲν ἀγαθὸν ἀποτελεῖν ὑπάρχουσαν,  οἷον   τῷ καθεύδοντι καὶ ἄλλως
[1, 5]   τῶν φρονίμων τιμᾶσθαι, καὶ παρ´  οἷς   γινώσκονται, καὶ ἐπ´ ἀρετῇ· δῆλον
[1, 6]   τῶν ἀγαθῶν συστοιχίᾳ τὸ ἕν·  οἷς   δὴ καὶ Σπεύσιππος ἐπακολουθῆσαι δοκεῖ.
[1, 6]   ταύτην οὐκ ἐποίουν ἰδέας ἐν  οἷς   τὸ πρότερον καὶ ὕστερον ἔλεγον,
[1, 10]   οὕτω, μακαρίους ἐροῦμεν τῶν ζώντων  οἷς   ὑπάρχει καὶ ὑπάρξει τὰ λεχθέντα,
[1, 10]   κατ´ ἀρετήν, καὶ τὰς τύχας  οἴσει   κάλλιστα καὶ πάντῃ πάντως ἐμμελῶς
[1, 8]   καὶ παλαιοὶ λέγουσιν, τὰ δὲ  ὀλίγοι   καὶ ἔνδοξοι ἄνδρες· οὐδετέρους δὲ
[1, 7]   καὶ εὐδαίμονα μία ἡμέρα οὐδ´  ὀλίγος   χρόνος. Περιγεγράφθω μὲν οὖν τἀγαθὸν
[1, 10]   ἂν γένοιτο πάλιν εὐδαίμων ἐν  ὀλίγῳ   χρόνῳ, ἀλλ´ εἴπερ, ἐν πολλῷ
[1, 8]   δὲ τούτων εὔλογον διαμαρτάνειν τοῖς  ὅλοις,   ἀλλ´ ἕν γέ τι
[1, 8]   καὶ εὖ πράξει. ὥσπερ δ´  Ὀλυμπίασιν   οὐχ οἱ κάλλιστοι καὶ ἰσχυρότατοι
[1, 10]   καὶ ἀτιμίαι καὶ τέκνων καὶ  ὅλως   ἀπογόνων εὐπραξίαι τε καὶ δυστυχίαι.
[1, 7]   οὐδεὶς αἱρεῖται τούτων χάριν, οὐδ´  ὅλως   δι´ ἄλλο. φαίνεται δὲ καὶ
[1, 7]   καὶ χειρὸς καὶ ποδὸς καὶ  ὅλως   ἑκάστου τῶν μορίων φαίνεταί τι
[1, 13]   λόγου, τὸ δ´ ἐπιθυμητικὸν καὶ  ὅλως   ὀρεκτικὸν μετέχει πως, κατήκοόν
[1, 8]   τὰ δίκαια τῷ φιλοδικαίῳ καὶ  ὅλως   τὰ κατ´ ἀρετὴν τῷ φιλαρέτῳ.
[1, 7]   ἕτερον, οἷον πλοῦτον αὐλοὺς καὶ  ὅλως   τὰ ὄργανα, δῆλον ὡς οὐκ
[1, 7]   καὶ τέκνοις καὶ γυναικὶ καὶ  ὅλως   τοῖς φίλοις καὶ πολίταις, ἐπειδὴ
[1, 12]   δίκαιον καὶ τὸν ἀνδρεῖον καὶ  ὅλως   τὸν ἀγαθόν τε καὶ τὴν
[1, 4]   περὶ καλῶν καὶ δικαίων καὶ  ὅλως   τῶν πολιτικῶν ἀκουσόμενον ἱκανῶς. ἀρχὴ
[1, 7]   ἀγαλματοποιῷ καὶ παντὶ τεχνίτῃ, καὶ  ὅλως   ὧν ἔστιν ἔργον τι καὶ
[1, 5]   πολλοὺς τῶν ἐν ταῖς ἐξουσίαις  ὁμοιοπαθεῖν   Σαρδαναπάλλῳ. οἱ δὲ χαρίεντες καὶ
[1, 7]   οὐδὲ τὴν αἰτίαν ἐν ἅπασιν  ὁμοίως,   ἀλλ´ ἱκανὸν ἔν τισι τὸ
[1, 11]   καὶ τὰ περὶ τοὺς φίλους  ὁμοίως   ἅπαντας, διαφέρει δὲ τῶν παθῶν
[1, 11]   κεκμηκόσιν αἱ εὐπραξίαι τῶν φίλων,  ὁμοίως   δὲ καὶ αἱ δυσπραξίαι, τοιαῦτα
[1, 8]   μὴ χαίροντα ταῖς ἐλευθερίοις πράξεσιν·  ὁμοίως   δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων.
[1, 6]   ἄλλης ἂν εἴη φιλοσοφίας οἰκειότερον.  ὁμοίως   δὲ καὶ περὶ τῆς ἰδέας·
[1, 9]   τε κάλλιστα ἔχειν, οὕτω πέφυκεν,  ὁμοίως   δὲ καὶ τὰ κατὰ τέχνην
[1, 12]   τῶν ἀνδρῶν τοὺς θειοτάτους {μακαρίζομεν}  ὁμοίως   δὲ καὶ τῶν ἀγαθῶν· οὐδεὶς
[1, 10]   τὰ μὲν μικρὰ τῶν εὐτυχημάτων,  ὁμοίως   δὲ καὶ τῶν ἀντικειμένων, δῆλον
[1, 1]   ~Πᾶσα τέχνη καὶ πᾶσα μέθοδος,  ὁμοίως   δὲ πρᾶξίς τε καὶ προαίρεσις,
[1, 3]   διασαφηθείη· τὸ γὰρ ἀκριβὲς οὐχ  ὁμοίως   ἐν ἅπασι τοῖς λόγοις ἐπιζητητέον,
[1, 7]   χρή, καὶ τὴν ἀκρίβειαν μὴ  ὁμοίως   ἐν ἅπασιν ἐπιζητεῖν, ἀλλ´ ἐν
[1, 12]   τὰ δ´ ἐγκώμια τῶν ἔργων  ὁμοίως   καὶ τῶν σωματικῶν καὶ τῶν
[1, 4]   τί ἐστιν, ἀμφισβητοῦσι καὶ οὐχ  ὁμοίως   οἱ πολλοὶ τοῖς σοφοῖς ἀποδιδόασιν.
[1, 7]   καὶ στρατηγικῇ καὶ ταῖς λοιπαῖς  ὁμοίως.   τί οὖν ἑκάστης τἀγαθόν;
[1, 4]   οὖν σχεδὸν ὑπὸ τῶν πλείστων  ὁμολογεῖται·   τὴν γὰρ εὐδαιμονίαν καὶ οἱ
[1, 9]   συνεργὰ καὶ χρήσιμα πέφυκεν ὀργανικῶς.  ὁμολογούμενα   δὲ ταῦτ´ ἂν εἴη καὶ
[1, 8]   τὴν δόξαν παλαιὰν οὖσαν καὶ  ὁμολογουμένην   ὑπὸ τῶν φιλοσοφούντων. ὀρθῶς δὲ
[1, 7]   μὲν εὐδαιμονίαν τὸ ἄριστον λέγειν  ὁμολογούμενόν   τι φαίνεται, ποθεῖται δ´ ἐναργέστερον
[1, 13]   σώφρονος καὶ ἀνδρείου· πάντα γὰρ  ὁμοφωνεῖ   τῷ λόγῳ. φαίνεται δὴ καὶ
[1, 6]   ἔοικε τοῖς γε ἀπὸ τύχης  ὁμωνύμοις.   ἀλλ´ ἆρά γε τῷ ἀφ´
[1, 10]   ἐπιφέρει καὶ ἐμποδίζει πολλαῖς ἐνεργείαις.  ὅμως   δὲ καὶ ἐν τούτοις διαλάμπει
[1, 8]   εἶναι τὴν εὐδαιμονίαν. φαίνεται δ´  ὅμως   καὶ τῶν ἐκτὸς ἀγαθῶν προσδεομένη,
[1, 6]   καὶ δι´ ἄλλο τι διώκομεν,  ὅμως   τῶν καθ´ αὑτὰ ἀγαθῶν θείη
[1, 4]   πάντων ἀκρότατον τῶν πρακτῶν ἀγαθῶν.  ὀνόματι   μὲν οὖν σχεδὸν ὑπὸ τῶν
[1, 10]   ὡς ἐκτὸς ἤδη τῶν κακῶν  ὄντα   καὶ τῶν δυστυχημάτων, ἔχει μὲν
[1, 10]   τότε μακαρίζειν ἕκαστον οὐχ ὡς  ὄντα   μακάριον ἀλλ´ ὅτι πρότερον ἦν,
[1, 8]   ῥᾴδιον τὰ καλὰ πράττειν ἀχορήγητον  ὄντα.   πολλὰ μὲν γὰρ πράττεται, (καθάπερ
[1, 6]   ἀναιρεῖν, ἄλλως τε καὶ φιλοσόφους  ὄντας·   ἀμφοῖν γὰρ ὄντοιν φίλοιν ὅσιον
[1, 11]   τοὺς μὴ ὄντας μηδὲ τοὺς  ὄντας   ἀφαιρεῖσθαι τὸ μακάριον. συμβάλλεσθαι μὲν
[1, 11]   μὴ ποιεῖν εὐδαίμονας τοὺς μὴ  ὄντας   μηδὲ τοὺς ὄντας ἀφαιρεῖσθαι τὸ
[1, 8]   εἶεν φίλοι, ἀγαθοὶ  ὄντες   τεθνᾶσιν. καθάπερ οὖν εἴπομεν, ἔοικε
[1, 6]   ἐπεὶ τἀγαθὸν ἰσαχῶς λέγεται τῷ  ὄντι   (καὶ γὰρ ἐν τῷ τί
[1, 6]   καὶ φιλοσόφους ὄντας· ἀμφοῖν γὰρ  ὄντοιν   φίλοιν ὅσιον προτιμᾶν τὴν ἀλήθειαν.
[1, 6]   τοῦτ´ ἔοικε καὶ συμβεβηκότι τοῦ  ὄντος)   ὥστ´ οὐκ ἂν εἴη κοινή
[1, 7]   ἑκάστας πεφύκασιν, καὶ σπουδαστέον  ὅπως   διορισθῶσι καλῶς· μεγάλην γὰρ ἔχουσι
[1, 7]   καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ποιητέον,  ὅπως   μὴ τὰ πάρεργα τῶν ἔργων
[1, 10]   ἐκείνου. εἰ δὴ τὸ τέλος  ὁρᾶν   δεῖ καὶ τότε μακαρίζειν ἕκαστον
[1, 10]   κατὰ Σόλωνα δὲ χρεὼν τέλος  ὁρᾶν;   εἰ δὲ δὴ καὶ θετέον
[1, 6]   διώκεται, οἷον τὸ φρονεῖν καὶ  ὁρᾶν   καὶ ἡδοναί τινες καὶ τιμαί;
[1, 7]   πλοῦτον αὐλοὺς καὶ ὅλως τὰ  ὄργανα,   δῆλον ὡς οὐκ ἔστι πάντα
[1, 9]   δὲ συνεργὰ καὶ χρήσιμα πέφυκεν  ὀργανικῶς.   ὁμολογούμενα δὲ ταῦτ´ ἂν εἴη
[1, 8]   μὲν γὰρ πράττεται, (καθάπερ δι´  ὀργάνων,   διὰ φίλων καὶ πλούτου καὶ
[1, 1]   καὶ ὅσαι ἄλλαι τῶν ἱππικῶν  ὀργάνων   εἰσίν, αὕτη δὲ καὶ πᾶσα
[1, 4]   γνῶσις καὶ προαίρεσις ἀγαθοῦ τινὸς  ὀρέγεται,   τί ἐστὶν οὗ λέγομεν τὴν
[1, 13]   τὸ δ´ ἐπιθυμητικὸν καὶ ὅλως  ὀρεκτικὸν   μετέχει πως, κατήκοόν ἐστιν
[1, 3]   τοῖς δὲ κατὰ λόγον τὰς  ὀρέξεις   ποιουμένοις καὶ πράττουσι πολυωφελὲς ἂν
[1, 2]   εἶναι κενὴν καὶ ματαίαν τὴν  ὄρεξιν)   δῆλον ὡς τοῦτ´ ἂν εἴη
[1, 7]   καὶ γεωμέτρης διαφερόντως ἐπιζητοῦσι τὴν  ὀρθήν·   μὲν γὰρ ἐφ´ ὅσον
[1, 10]   μὲν ταῖς τύχαις ἐπακολουθεῖν οὐδαμῶς  ὀρθόν;   οὐ γὰρ ἐν ταύταις τὸ
[1, 13]   ψυχῆς τὸ λόγον ἔχον ἐπαινοῦμεν·  ὀρθῶς   γὰρ καὶ ἐπὶ τὰ βέλτιστα
[1, 8]   καὶ ὁμολογουμένην ὑπὸ τῶν φιλοσοφούντων.  ὀρθῶς   δὲ καὶ ὅτι πράξεις τινὲς
[1, 8]   βίῳ καλῶν κἀγαθῶν οἱ πράττοντες  ὀρθῶς   ἐπήβολοι γίνονται. ἔστι δὲ καὶ
[1, 13]   οὕτως· ἐπὶ τἀναντία γὰρ αἱ  ὁρμαὶ   τῶν ἀκρατῶν. ἀλλ´ ἐν τοῖς
[1, 7]   ἄνθρωπος. τούτων δὲ ληπτέος  ὅρος   τις· ἐπεκτείνοντι γὰρ ἐπὶ τοὺς
[1, 2]   καὶ μέχρι τίνος, αὕτη διατάσσει·  ὁρῶμεν   δὲ καὶ τὰς ἐντιμοτάτας τῶν
[1, 13]   ἐπὶ δὲ τῆς ψυχῆς οὐχ  ὁρῶμεν.   ἴσως δ´ οὐδὲν ἧττον καὶ
[1, 13]   ἀλλ´ ἐν τοῖς σώμασι μὲν  ὁρῶμεν   τὸ παραφερόμενον, ἐπὶ δὲ τῆς
[1, 4]   τῶν Ἡσιόδου· οὗτος μὲν πανάριστος  ὃς   αὐτὸς πάντα νοήσῃ, ἐσθλὸς δ´
[1, 4]   κἀκεῖνος ὃς εὖ εἰπόντι πίθηται.  ὃς   δέ κε μήτ´ αὐτὸς νοέῃ
[1, 4]   νοήσῃ, ἐσθλὸς δ´ αὖ κἀκεῖνος  ὃς   εὖ εἰπόντι πίθηται. ὃς δέ
[1, 6]   ποῖα θείη τις ἄν;  ὅσα   καὶ μονούμενα διώκεται, οἷον τὸ
[1, 1]   ὑπὸ τὴν ἱππικὴν χαλινοποιικὴ καὶ  ὅσαι   ἄλλαι τῶν ἱππικῶν ὀργάνων εἰσίν,
[1, 1]   δὲ νίκη, οἰκονομικῆς δὲ πλοῦτος.  ὅσαι   δ´ εἰσὶ τῶν τοιούτων ὑπὸ
[1, 6]   ὄντας· ἀμφοῖν γὰρ ὄντοιν φίλοιν  ὅσιον   προτιμᾶν τὴν ἀλήθειαν. οἱ δὴ
[1, 3]   ἐπιζητεῖν καθ´ ἕκαστον γένος, ἐφ´  ὅσον   τοῦ πράγματος φύσις ἐπιδέχεται·
[1, 13]   δὲ τούτων χάριν, καὶ ἐφ´  ὅσον   ἱκανῶς ἔχει πρὸς τὰ ζητούμενα·
[1, 7]   ὕλην καὶ ἐπὶ τοσοῦτον ἐφ´  ὅσον   οἰκεῖον τῇ μεθόδῳ. καὶ γὰρ
[1, 7]   ὀρθήν· μὲν γὰρ ἐφ´  ὅσον   χρησίμη πρὸς τὸ ἔργον,
[1, 9]   εἶναι, καὶ μάλιστα τῶν ἀνθρωπίνων  ὅσῳ   βέλτιστον. ἀλλὰ τοῦτο μὲν ἴσως
[1, 13]   πᾶν τὸ〉 σῶμα, καὶ μᾶλλον  ὅσῳ   τιμιωτέρα καὶ βελτίων πολιτικὴ
[1, 10]   ἦν, πῶς οὐκ ἄτοπον, εἰ  ὅτ´   ἔστιν εὐδαίμων, μὴ ἀληθεύσεται κατ´
[1, 10]   καὶ τεθνεὼς καὶ γίνοιτο  ὁτὲ   μὲν εὐδαίμων πάλιν δ´ ἄθλιος·
[1, 13]   ἐστὶν σκέψις αὕτη, δῆλον  ὅτι   γίνοιτ´ ἂν ζήτησις κατὰ
[1, 13]   καὶ οὐχ ὥσπερ τῶν μαθηματικῶν.  ὅτι   δὲ πείθεταί πως ὑπὸ λόγου
[1, 13]   δὲ ταῦθ´ οὕτως ἔχει, δῆλον  ὅτι   δεῖ τὸν πολιτικὸν εἰδέναι πως
[1, 7]   ἀλλ´ ἱκανὸν ἔν τισι τὸ  ὅτι   δειχθῆναι καλῶς, οἷον καὶ περὶ
[1, 4]   λόγον. μὴ λανθανέτω δ´ ἡμᾶς  ὅτι   διαφέρουσιν οἱ ἀπὸ τῶν ἀρχῶν
[1, 6]   καὶ τρόπον ἄλλον. δῆλον οὖν  ὅτι   διττῶς λέγοιτ´ ἂν τἀγαθά, καὶ
[1, 12]   δὲ δῆλον ἐκ τῶν εἰρημένων  ὅτι   ἐστὶν εὐδαιμονία τῶν τιμίων
[1, 13]   ἀρετῆς δὲ ἐπισκεπτέον ἀνθρωπίνης δῆλον  ὅτι·   καὶ γὰρ τἀγαθὸν ἀνθρώπινον ἐζητοῦμεν
[1, 4]   ἀκουσόμενον ἱκανῶς. ἀρχὴ γὰρ τὸ  ὅτι,   καὶ εἰ τοῦτο φαίνοιτο ἀρκούντως,
[1, 10]   δ´ ἐξ ἐναντίας· δῆλον δ´  ὅτι   καὶ τοῖς ἀποστήμασι πρὸς τοὺς
[1, 5]   καὶ ἐπ´ ἀρετῇ· δῆλον οὖν  ὅτι   κατά γε τούτους ἀρετὴ
[1, 12]   τῶν ἀγαθῶν οὖσαν μηνύειν ᾤετο  ὅτι   κρεῖττόν ἐστι τῶν ἐπαινετῶν, τοιοῦτον
[1, 5]   ἐστίν, καὶ πλοῦτος δῆλον  ὅτι   οὐ τὸ ζητούμενον ἀγαθόν· χρήσιμον
[1, 8]   τῶν φιλοσοφούντων. ὀρθῶς δὲ καὶ  ὅτι   πράξεις τινὲς λέγονται καὶ ἐνέργειαι
[1, 13]   ὅτι σοφὸς συνετὸς ἀλλ´  ὅτι   πρᾶος σώφρων· ἐπαινοῦμεν δὲ
[1, 10]   οὐχ ὡς ὄντα μακάριον ἀλλ´  ὅτι   πρότερον ἦν, πῶς οὐκ ἄτοπον,
[1, 7]   περὶ τὰς ἀρχάς· τὸ δ´  ὅτι   πρῶτον καὶ ἀρχή. τῶν ἀρχῶν
[1, 13]   περὶ τοῦ ἤθους οὐ λέγομεν  ὅτι   σοφὸς συνετὸς ἀλλ´ ὅτι
[1, 10]   μηδὲ Σόλων τοῦτο βούλεται, ἀλλ´  ὅτι   τηνικαῦτα ἄν τις ἀσφαλῶς μακαρίσειεν
[1, 12]   ἔπαινος τῶν τοιούτων, δῆλον  ὅτι   τῶν ἀρίστων οὐκ ἔστιν ἔπαινος,
[1, 12]   μᾶλλον τῶν τιμίων· δῆλον γὰρ  ὅτι   τῶν γε δυνάμεων οὐκ ἔστιν.
[1, 11]   εἰ καὶ διικνεῖται πρὸς αὐτοὺς  ὁτιοῦν,   εἴτ´ ἀγαθὸν εἴτε τοὐναντίον, ἀφαυρόν
[1, 6]   κοινόν τι καθόλου καὶ ἕν·  οὐ   γὰρ ἂν ἐλέγετ´ ἐν πάσαις
[1, 10]   ταῖς τύχαις ἐπακολουθεῖν οὐδαμῶς ὀρθόν;  οὐ   γὰρ ἐν ταύταις τὸ εὖ
[1, 6]   ἰδέαν. ἀλλὰ πῶς δὴ λέγεται;  οὐ   γὰρ ἔοικε τοῖς γε ἀπὸ
[1, 3]   ἡλικίαν τὸ ἦθος νεαρός·  οὐ   γὰρ παρὰ τὸν χρόνον
[1, 3]   ἀνωφελῶς, ἐπειδὴ τὸ τέλος ἐστὶν  οὐ   γνῶσις ἀλλὰ πρᾶξις. διαφέρει δ´
[1, 8]   καὶ ἥδιστον εὐδαιμονία, καὶ  οὐ   διώρισται ταῦτα κατὰ τὸ Δηλιακὸν
[1, 13]   λέγοντες γὰρ περὶ τοῦ ἤθους  οὐ   λέγομεν ὅτι σοφὸς συνετὸς
[1, 10]   οὐδέποτε γένοιτ´ ἂν εὐδαίμων,  οὐ   μὴν μακάριός γε, ἂν Πριαμικαῖς
[1, 8]   αὐτὴν ἐνέργεια. διαφέρει δὲ ἴσως  οὐ   μικρὸν ἐν κτήσει χρήσει
[1, 8]   ζητουμένων. ~Σκεπτέον δὲ περὶ αὐτῆς  οὐ   μόνον ἐκ τοῦ συμπεράσματος καὶ
[1, 8]   μακάριον, οἷον εὐγενείας εὐτεκνίας κάλλους·  οὐ   πάνυ γὰρ εὐδαιμονικὸς τὴν
[1, 7]   τελείῳ. μία γὰρ χελιδὼν ἔαρ  οὐ   ποιεῖ, οὐδὲ μία ἡμέρα· οὕτω
[1, 10]   καὶ τῶν ἀντικειμένων, δῆλον ὡς  οὐ   ποιεῖ ῥοπὴν τῆς ζωῆς, τὰ
[1, 8]   καθάπερ εἴπομεν· ἀδύνατον γὰρ  οὐ   ῥᾴδιον τὰ καλὰ πράττειν ἀχορήγητον
[1, 13]   ἀνθρωπίνην. ἀρετὴν δὲ λέγομεν ἀνθρωπίνην  οὐ   τὴν τοῦ σώματος ἀλλὰ τὴν
[1, 5]   καὶ πλοῦτος δῆλον ὅτι  οὐ   τὸ ζητούμενον ἀγαθόν· χρήσιμον γὰρ
[1, 8]   περὶ ψυχὴν ἀγαθῶν γίνεται καὶ  οὐ   τῶν ἐκτός. συνᾴδει δὲ τῷ
[1, 4]   ἀγαθοῦ τινὸς ὀρέγεται, τί ἐστὶν  οὗ   λέγομεν τὴν πολιτικὴν ἐφίεσθαι καὶ
[1, 1]   δοκεῖ· διὸ καλῶς ἀπεφήναντο τἀγαθόν,  οὗ   πάντ´ ἐφίεται. διαφορὰ δέ τις
[1, 5]   δ´ ἐστὶν θεωρητικός, ὑπὲρ  οὗ   τὴν ἐπίσκεψιν ἐν τοῖς ἑπομένοις
[1, 8]   δ´ ὑγιαίνειν· ἥδιστον δὲ πέφυχ´  οὗ   τις ἐρᾷ τὸ τυχεῖν. ἅπαντα
[1, 7]   τί οὖν ἑκάστης τἀγαθόν;  οὗ   χάριν τὰ λοιπὰ πράττεται; τοῦτο
[1, 6]   ἀγαθῶν θείη τις ἄν.  οὐδ´   ἄλλο οὐδὲν πλὴν τῆς ἰδέας;
[1, 10]   ἀθλίως οὐδεὶς εὐδαιμονίζει. ~Πότερον οὖν  οὐδ´   ἄλλον οὐδένα ἀνθρώπων εὐδαιμονιστέον ἕως
[1, 5]   αὑτὰ γὰρ ἀγαπᾶται. φαίνεται δ´  οὐδ´   ἐκεῖνα· καίτοι πολλοὶ λόγοι πρὸς
[1, 3]   ἅπασι τοῖς λόγοις ἐπιζητητέον, ὥσπερ  οὐδ´   ἐν τοῖς δημιουργουμένοις. τὰ δὲ
[1, 8]   ἑαυτῷ. πρὸς τοῖς εἰρημένοις γὰρ  οὐδ´   ἐστὶν ἀγαθὸς μὴ χαίρων
[1, 6]   οὐδὲν διοίσουσιν· εἰ δ´ οὕτως,  οὐδ´   ἀγαθόν. ἀλλὰ μὴν οὐδὲ
[1, 7]   μακάριον καὶ εὐδαίμονα μία ἡμέρα  οὐδ´   ὀλίγος χρόνος. Περιγεγράφθω μὲν οὖν
[1, 7]   εὐδαιμονίαν οὐδεὶς αἱρεῖται τούτων χάριν,  οὐδ´   ὅλως δι´ ἄλλο. φαίνεται δὲ
[1, 10]   ἐκ τῆς εὐδαιμονίας κινηθήσεται ῥᾳδίως,  οὐδ´   ὑπὸ τῶν τυχόντων ἀτυχημάτων ἀλλ´
[1, 13]   διττόν. τὸ μὲν γὰρ φυτικὸν  οὐδαμῶς   κοινωνεῖ λόγου, τὸ δ´ ἐπιθυμητικὸν
[1, 10]   τὸ μὲν ταῖς τύχαις ἐπακολουθεῖν  οὐδαμῶς   ὀρθόν; οὐ γὰρ ἐν ταύταις
[1, 10]   γε, ἂν Πριαμικαῖς τύχαις περιπέσῃ.  οὐδὲ   δὴ ποικίλος γε καὶ εὐμετάβολος·
[1, 6]   ὡς οὐκ ἂν εἴη πρακτὸν  οὐδὲ   κτητὸν ἀνθρώπῳ· νῦν δὲ τοιοῦτόν
[1, 7]   οὐδὲ μία ἡμέρα· οὕτω δὲ  οὐδὲ   μακάριον καὶ εὐδαίμονα μία ἡμέρα
[1, 7]   γὰρ χελιδὼν ἔαρ οὐ ποιεῖ,  οὐδὲ   μία ἡμέρα· οὕτω δὲ οὐδὲ
[1, 9]   διὰ ταύτην δὲ τὴν αἰτίαν  οὐδὲ   παῖς εὐδαίμων ἐστίν· οὔπω γὰρ
[1, 7]   πλείω γίνηται. οὐκ ἀπαιτητέον (δ´  οὐδὲ   τὴν αἰτίαν ἐν ἅπασιν ὁμοίως,
[1, 6]   αὐτὴν τεθεαμένος. φαίνεται μὲν γὰρ  οὐδὲ   τὴν ὑγίειαν οὕτως ἐπισκοπεῖν
[1, 6]   οὐδ´ ἀγαθόν. ἀλλὰ μὴν  οὐδὲ   τῷ ἀίδιον εἶναι μᾶλλον ἀγαθὸν
[1, 6]   πρότερον καὶ ὕστερον ἔλεγον, διόπερ  οὐδὲ   τῶν ἀριθμῶν ἰδέαν κατεσκεύαζον· τὸ
[1, 7]   ὑπολαμβάνοντες εὐδαιμονήσειν. τὴν δ´ εὐδαιμονίαν  οὐδεὶς   αἱρεῖται τούτων χάριν, οὐδ´ ὅλως
[1, 10]   κύριαι τῆς ζωῆς, καθάπερ εἴπομεν,  οὐδεὶς   ἂν γένοιτο τῶν μακαρίων ἄθλιος·
[1, 5]   μέγιστα· τὸν δ´ οὕτω ζῶντα  οὐδεὶς   ἂν εὐδαιμονίσειεν, εἰ μὴ θέσιν
[1, 12]   ὁμοίως δὲ καὶ τῶν ἀγαθῶν·  οὐδεὶς   γὰρ τὴν εὐδαιμονίαν ἐπαινεῖ καθάπερ
[1, 9]   χρησάμενον τύχαις καὶ τελευτήσαντα ἀθλίως  οὐδεὶς   εὐδαιμονίζει. ~Πότερον οὖν οὐδ´ ἄλλον
[1, 9]   τῶν ζῴων οὐδὲν εὔδαιμον λέγομεν·  οὐδὲν   γὰρ αὐτῶν οἷόν τε κοινωνῆσαι
[1, 10]   καὶ τὸ νῦν διαπορηθέν. περὶ  οὐδὲν   γὰρ οὕτως ὑπάρχει τῶν ἀνθρωπίνων
[1, 8]   εἰσὶν ἡδεῖαι καὶ καθ´ αὑτάς.  οὐδὲν   δὴ προσδεῖται τῆς ἡδονῆς
[1, 13]   καὶ ἀντιβαῖνον. πῶς δ´ ἕτερον,  οὐδὲν   διαφέρει. λόγου δὲ καὶ τοῦτο
[1, 13]   διάδηλοι καθ´ ὕπνον (ὅθεν φασὶν  οὐδὲν   διαφέρειν τὸ ἥμισυ τοῦ βίου
[1, 6]   τοῦ ἀνθρώπου. γὰρ ἄνθρωπος,  οὐδὲν   διοίσουσιν· εἰ δ´ οὕτως, οὐδ´
[1, 7]   τινὰ καὶ πράξεις, ἀνθρώπου δ´  οὐδέν   ἐστιν, ἀλλ´ ἀργὸν πέφυκεν;
[1, 9]   ἵππον οὔτε ἄλλο τῶν ζῴων  οὐδὲν   εὔδαιμον λέγομεν· οὐδὲν γὰρ αὐτῶν
[1, 13]   ψυχῆς οὐχ ὁρῶμεν. ἴσως δ´  οὐδὲν   ἧττον καὶ ἐν τῇ ψυχῇ
[1, 3]   γνῶσις ἀλλὰ πρᾶξις. διαφέρει δ´  οὐδὲν   νέος τὴν ἡλικίαν τὸ
[1, 6]   τις ἄν. οὐδ´ ἄλλο  οὐδὲν   πλὴν τῆς ἰδέας; ὥστε μάταιον
[1, 4]   καὶ εἰ τοῦτο φαίνοιτο ἀρκούντως,  οὐδὲν   προσδεήσει τοῦ διότι· δὲ
[1, 1]   χάριν κἀκεῖνα διώκεται. διαφέρει δ´  οὐδὲν   τὰς ἐνεργείας αὐτὰς εἶναι τὰ
[1, 10]   εὐδαιμονίζει. ~Πότερον οὖν οὐδ´ ἄλλον  οὐδένα   ἀνθρώπων εὐδαιμονιστέον ἕως ἂν ζῇ,
[1, 10]   ἂν γένοιτο τῶν μακαρίων ἄθλιος·  οὐδέποτε   γὰρ πράξει τὰ μισητὰ καὶ
[1, 10]   εἰ δ´ οὕτως, ἄθλιος μὲν  οὐδέποτε   γένοιτ´ ἂν εὐδαίμων, οὐ
[1, 7]   αἱρούμεθα ἀεὶ δι´ αὐτὴν καὶ  οὐδέποτε   δι´ ἄλλο, τιμὴν δὲ καὶ
[1, 8]   δὲ ὀλίγοι καὶ ἔνδοξοι ἄνδρες·  οὐδετέρους   δὲ τούτων εὔλογον διαμαρτάνειν τοῖς
[1, 8]   καλαῖς πράξεσιν· οὔτε γὰρ δίκαιον  οὐθεὶς   ἂν εἴποι τὸν μὴ χαίροντα
[1, 13]   τὸ κυρτὸν καὶ τὸ κοῖλον,  οὐθὲν   διαφέρει πρὸς τὸ παρόν. τοῦ
[1, 5]   γὰρ ἀγαθὸν καὶ τὴν εὐδαιμονίαν  οὐκ   ἀλόγως ἐοίκασιν ἐκ τῶν βίων
[1, 10]   πολλῶν, ἔκ τε τῶν τοιούτων  οὐκ   ἂν γένοιτο πάλιν εὐδαίμων ἐν
[1, 6]   καὶ συμβεβηκότι τοῦ ὄντος) ὥστ´  οὐκ   ἂν εἴη κοινή τις ἐπὶ
[1, 6]   καὶ ἕτερα τοιαῦτα) δῆλον ὡς  οὐκ   ἂν εἴη κοινόν τι καθόλου
[1, 6]   τι καθ´ αὑτό, δῆλον ὡς  οὐκ   ἂν εἴη πρακτὸν οὐδὲ κτητὸν
[1, 8]   τούτων τι μεθ´ ἡδονῆς  οὐκ   ἄνευ ἡδονῆς· ἕτεροι δὲ καὶ
[1, 13]   οὖν κοινή τις ἀρετὴ καὶ  οὐκ   ἀνθρωπίνη φαίνεται· δοκεῖ γὰρ ἐν
[1, 7]   πάρεργα τῶν ἔργων πλείω γίνηται.  οὐκ   ἀπαιτητέον (δ´ οὐδὲ τὴν αἰτίαν
[1, 10]   ἀλλ´ ὅτι πρότερον ἦν, πῶς  οὐκ   ἄτοπον, εἰ ὅτ´ ἔστιν εὐδαίμων,
[1, 7]   δοκεῖ. τὸ δ´ αὔταρκες λέγομεν  οὐκ   αὐτῷ μόνῳ, τῷ ζῶντι βίον
[1, 6]   δὴ κομίσαντες τὴν δόξαν ταύτην  οὐκ   ἐποίουν ἰδέας ἐν οἷς τὸ
[1, 7]   ὅλως τὰ ὄργανα, δῆλον ὡς  οὐκ   ἔστι πάντα τέλεια· τὸ δ´
[1, 6]   οἱ λόγοι ταύτῃ ἀγαθά.  οὐκ   ἔστιν ἄρα τὸ ἀγαθὸν κοινόν
[1, 12]   τοιούτων, δῆλον ὅτι τῶν ἀρίστων  οὐκ   ἔστιν ἔπαινος, ἀλλὰ μεῖζόν τι
[1, 3]   πᾶν πεπαιδευμένος. διὸ τῆς πολιτικῆς  οὐκ   ἔστιν οἰκεῖος ἀκροατὴς νέος·
[1, 12]   γὰρ ὅτι τῶν γε δυνάμεων  οὐκ   ἔστιν. φαίνεται δὴ πᾶν τὸ
[1, 6]   ἅπαντας ἀγνοεῖν καὶ μηδ´ ἐπιζητεῖν  οὐκ   εὔλογον. ἄπορον δὲ καὶ τί
[1, 6]   θάτερα δὲ διὰ ταῦτα. χωρίσαντες  οὖν   ἀπὸ τῶν ὠφελίμων τὰ καθ´
[1, 6]   πρὸς αὐτὰ καταβέβληνται. ~ταῦτα μὲν  οὖν   ἀφείσθω. Τὸ δὲ καθόλου βέλτιον
[1, 7]   τις ἂν ἔργον τι; τί  οὖν   δὴ τοῦτ´ ἂν εἴη ποτέ;
[1, 8]   ἀγαθοὶ ὄντες τεθνᾶσιν. καθάπερ  οὖν   εἴπομεν, ἔοικε προσδεῖ– σθαι καὶ
[1, 7]   καὶ ταῖς λοιπαῖς ὁμοίως. τί  οὖν   ἑκάστης τἀγαθόν; οὗ χάριν
[1, 4]   τοῦ εἶναι ἀγαθά. ἁπάσας μὲν  οὖν   ἐξετάζειν τὰς δόξας ματαιότερον ἴσως
[1, 4]   ἡμῖν τὰ δ´ ἁπλῶς. ἴσως  οὖν   ἡμῖν γε ἀρκτέον ἀπὸ τῶν
[1, 9]   διὰ τύχην παραγίνεται. εἰ μὲν  οὖν   καὶ ἄλλο τί ἐστι θεῶν
[1, 2]   τἀγαθὸν καὶ τὸ ἄριστον. ἆρ´  οὖν   καὶ πρὸς τὸν βίον
[1, 13]   ἄλλην τινά. ταύτης μὲν  οὖν   κοινή τις ἀρετὴ καὶ οὐκ
[1, 10]   ἐν αὐτῷ γενόμενος ἐπήβολος. τί  οὖν   κωλύει λέγειν εὐδαίμονα τὸν κατ´
[1, 8]   τὰ πλεῖστα κατορθοῦν. τοῖς μὲν  οὖν   λέγουσι τὴν ἀρετὴν ἀρετήν
[1, 3]   ἔθνει καὶ πόλεσιν. ~ἡ μὲν  οὖν   μέθοδος τούτων ἐφίεται, πολιτική τις
[1, 6]   λέγεσθαι καὶ τρόπον ἄλλον. δῆλον  οὖν   ὅτι διττῶς λέγοιτ´ ἂν τἀγαθά,
[1, 5]   γινώσκονται, καὶ ἐπ´ ἀρετῇ· δῆλον  οὖν   ὅτι κατά γε τούτους
[1, 10]   τελευτήσαντα ἀθλίως οὐδεὶς εὐδαιμονίζει. ~Πότερον  οὖν   οὐδ´ ἄλλον οὐδένα ἀνθρώπων εὐδαιμονιστέον
[1, 9]   καὶ πρακτικοὺς τῶν καλῶν. εἰκότως  οὖν   οὔτε βοῦν οὔτε ἵππον οὔτε
[1, 3]   ἕτεροι δὲ δι´ ἀνδρείαν. ἀγαπητὸν  οὖν   περὶ τοιούτων καὶ ἐκ τοιούτων
[1, 5]   τρίτος θεωρητικός. οἱ μὲν  οὖν   πολλοὶ παντελῶς ἀνδραποδώδεις φαίνονται βοσκημάτων
[1, 8]   ἀρετὴν τῷ φιλαρέτῳ. τοῖς μὲν  οὖν   πολλοῖς τὰ ἡδέα μάχεται διὰ
[1, 4]   τῶν πρακτῶν ἀγαθῶν. ὀνόματι μὲν  οὖν   σχεδὸν ὑπὸ τῶν πλείστων ὁμολογεῖται·
[1, 7]   οὐδ´ ὀλίγος χρόνος. Περιγεγράφθω μὲν  οὖν   τἀγαθὸν ταύτῃ· δεῖ γὰρ ἴσως
[1, 7]   ἔστι τι ἔργον αὐτοῦ. πότερον  οὖν   τέκτονος μὲν καὶ σκυτέως ἔστιν
[1, 11]   ἀφαιρεῖσθαι τὸ μακάριον. συμβάλλεσθαι μὲν  οὖν   τι φαίνονται τοῖς κεκμηκόσιν αἱ
[1, 6]   εἰδῶμεν, ἐπιτευξόμεθα αὐτῶν. πιθανότητα μὲν  οὖν   τινα ἔχει λόγος, ἔοικε
[1, 9]   αἰτίαν οὐδὲ παῖς εὐδαίμων ἐστίν·  οὔπω   γὰρ πρακτικὸς τῶν τοιούτων διὰ
[1, 3]   μέθοδος τούτων ἐφίεται, πολιτική τις  οὖσα.   Λέγοιτο δ´ ἂν ἱκανῶς, εἰ
[1, 7]   αὔταρκες εὐδαιμονία, τῶν πρακτῶν  οὖσα   τέλος. Ἀλλ´ ἴσως τὴν μὲν
[1, 8]   γε ταύτην τὴν δόξαν παλαιὰν  οὖσαν   καὶ ὁμολογουμένην ὑπὸ τῶν φιλοσοφούντων.
[1, 12]   γὰρ μὴ ἐπαινεῖσθαι τῶν ἀγαθῶν  οὖσαν   μηνύειν ᾤετο ὅτι κρεῖττόν ἐστι
[1, 2]   ἐντιμοτάτας τῶν δυνάμεων ὑπὸ ταύτην  οὔσας,   οἷον στρατηγικὴν οἰκονομικὴν ῥητορικήν· χρωμένης
[1, 6]   δὲ καθ´ αὑτὸ καὶ  οὐσία   πρότερον τῇ φύσει τοῦ πρός
[1, 1]   τὰ ἔργα. πολλῶν δὲ πράξεων  οὐσῶν   καὶ τεχνῶν καὶ ἐπιστημῶν πολλὰ
[1, 8]   τὸν μὴ χαίροντα τῷ δικαιοπραγεῖν,  οὔτ´   ἐλευθέριον τὸν μὴ χαίροντα ταῖς
[1, 9]   οὖν οὔτε βοῦν οὔτε ἵππον  οὔτε   ἄλλο τῶν ζῴων οὐδὲν εὔδαιμον
[1, 9]   πρακτικοὺς τῶν καλῶν. εἰκότως οὖν  οὔτε   βοῦν οὔτε ἵππον οὔτε ἄλλο
[1, 8]   μὴ χαίρων ταῖς καλαῖς πράξεσιν·  οὔτε   γὰρ δίκαιον οὐθεὶς ἂν εἴποι
[1, 10]   δὴ ποικίλος γε καὶ εὐμετάβολος·  οὔτε   γὰρ ἐκ τῆς εὐδαιμονίας κινηθήσεται
[1, 9]   καλῶν. εἰκότως οὖν οὔτε βοῦν  οὔτε   ἵππον οὔτε ἄλλο τῶν ζῴων
[1, 4]   ὑπάρχει τούτων, ἀκουσάτω τῶν Ἡσιόδου·  οὗτος   μὲν πανάριστος ὃς αὐτὸς πάντα
[1, 9]   καὶ ἐπιμελείας. εἰ δ´ ἐστὶν  οὕτω   βέλτιον τὸ διὰ τύχην
[1, 2]   δι´ ἕτερον αἱρούμεθα (πρόεισι γὰρ  οὕτω   γ´ εἰς ἄπειρον, ὥστ´ εἶναι
[1, 8]   λέγονται καὶ ἐνέργειαι τὸ τέλος·  οὕτω   γὰρ τῶν περὶ ψυχὴν ἀγαθῶν
[1, 7]   οὐ ποιεῖ, οὐδὲ μία ἡμέρα·  οὕτω   δὲ οὐδὲ μακάριον καὶ εὐδαίμονα
[1, 13]   κατήκοόν ἐστιν αὐτοῦ καὶ πειθαρχικόν·  οὕτω   δὴ καὶ τοῦ πατρὸς καὶ
[1, 7]   τἀγαθὸν εἶναι καὶ τὸ εὖ,  οὕτω   δόξειεν ἂν καὶ ἀνθρώπῳ, εἴπερ
[1, 5]   ἀτυχεῖν τὰ μέγιστα· τὸν δ´  οὕτω   ζῶντα οὐδεὶς ἂν εὐδαιμονίσειεν, εἰ
[1, 8]   ἐπὶ τῶν ἄλλων. εἰ δ´  οὕτω,   καθ´ αὑτὰς ἂν εἶεν αἱ
[1, 7]   τῶν μορίων φαίνεταί τι ἔργον,  οὕτω   καὶ ἀνθρώπου παρὰ πάντα ταῦτα
[1, 11]   βίον τὰ δ´ ἐλαφροτέροις ἔοικεν,  οὕτω   καὶ τὰ περὶ τοὺς φίλους
[1, 10]   βίον; προσθετέον καὶ βιωσόμενον  οὕτω   καὶ τελευτήσοντα κατὰ λόγον; ἐπειδὴ
[1, 8]   ἀγωνιζόμενοι (τούτων γάρ τινες νικῶσιν)  οὕτω   καὶ τῶν ἐν τῷ βίῳ
[1, 10]   τίθεμεν πάντῃ πάντως. εἰ δ´  οὕτω,   μακαρίους ἐροῦμεν τῶν ζώντων οἷς
[1, 2]   τυγχάνοιμεν τοῦ δέοντος; εἰ δ´  οὕτω,   πειρατέον τύπῳ γε περιλαβεῖν αὐτὸ
[1, 9]   ὡς οἷόν τε κάλλιστα ἔχειν,  οὕτω   πέφυκεν, ὁμοίως δὲ καὶ τὰ
[1, 7]   οἰκείαν ἀρετὴν ἀποτελεῖται· εἰ δ´  οὕτω,   τὸ ἀνθρώπινον ἀγαθὸν ψυχῆς ἐνέργεια
[1, 10]   ἄλλους τεχνίτας ἅπαντας. εἰ δ´  οὕτως,   ἄθλιος μὲν οὐδέποτε γένοιτ´ ἂν
[1, 13]   ἐπισκεπτέον ἂν εἴη· τάχα γὰρ  οὕτως   ἂν βέλτιον καὶ περὶ τῆς
[1, 7]   δὲ τὸ εὖ· εἰ δ´  οὕτως,   {ἀνθρώπου δὲ τίθεμεν ἔργον ζωήν
[1, 10]   εἰ δὲ δὴ καὶ θετέον  οὕτως,   ἆρά γε καὶ ἔστιν εὐδαίμων
[1, 9]   διὰ τύχην εὐδαιμονεῖν, εὔλογον ἔχειν  οὕτως,   εἴπερ τὰ κατὰ φύσιν, ὡς
[1, 13]   παραφέρεται, καὶ ἐπὶ τῆς ψυχῆς  οὕτως·   ἐπὶ τἀναντία γὰρ αἱ ὁρμαὶ
[1, 6]   μὲν γὰρ οὐδὲ τὴν ὑγίειαν  οὕτως   ἐπισκοπεῖν ἰατρός, ἀλλὰ τὴν
[1, 13]   ἐνέργειαν λέγομεν. εἰ δὲ ταῦθ´  οὕτως   ἔχει, δῆλον ὅτι δεῖ τὸν
[1, 12]   τιμίων καὶ τελείων. ἔοικε δ´  οὕτως   ἔχειν καὶ διὰ τὸ εἶναι
[1, 6]   ἄνθρωπος, οὐδὲν διοίσουσιν· εἰ δ´  οὕτως,   οὐδ´ ἀγαθόν. ἀλλὰ μὴν
[1, 10]   νῦν διαπορηθέν. περὶ οὐδὲν γὰρ  οὕτως   ὑπάρχει τῶν ἀνθρωπίνων ἔργων βεβαιότης
[1, 8]   εὖ πράξει. ὥσπερ δ´ Ὀλυμπίασιν  οὐχ   οἱ κάλλιστοι καὶ ἰσχυρότατοι στεφανοῦνται
[1, 8]   πως ἐξηργηκότι, τὴν δ´ ἐνέργειαν  οὐχ   οἷόν τε· πράξει γὰρ ἐξ
[1, 3]   ὕλην διασαφηθείη· τὸ γὰρ ἀκριβὲς  οὐχ   ὁμοίως ἐν ἅπασι τοῖς λόγοις
[1, 4]   εὐδαιμονίας, τί ἐστιν, ἀμφισβητοῦσι καὶ  οὐχ   ὁμοίως οἱ πολλοὶ τοῖς σοφοῖς
[1, 13]   παραφερόμενον, ἐπὶ δὲ τῆς ψυχῆς  οὐχ   ὁρῶμεν. ἴσως δ´ οὐδὲν ἧττον
[1, 10]   δεῖ καὶ τότε μακαρίζειν ἕκαστον  οὐχ   ὡς ὄντα μακάριον ἀλλ´ ὅτι
[1, 13]   φίλων φαμὲν ἔχειν λόγον, καὶ  οὐχ   ὥσπερ τῶν μαθηματικῶν. ὅτι δὲ
[1, 7]   ἀλλ´ ἀργὸν πέφυκεν; καθάπερ  ὀφθαλμοῦ   καὶ χειρὸς καὶ ποδὸς καὶ
[1, 13]   περὶ ψυχῆς, ὥσπερ καὶ τὸν  ὀφθαλμοὺς   θεραπεύσοντα καὶ πᾶν τὸ〉 σῶμα,
[1, 6]   ἀναλογίαν; ὡς γὰρ ἐν σώματι  ὄψις,   ἐν ψυχῇ νοῦς, καὶ ἄλλο




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 11/06/2008