HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Éthique à Nicomaque, livre I

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ζ  =  18 formes différentes pour 30 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, chapitre
[1, 10]   οὐδένα ἀνθρώπων εὐδαιμονιστέον ἕως ἂν  ζῇ,   κατὰ Σόλωνα δὲ χρεὼν τέλος
[1, 3]   ἀλλὰ διὰ τὸ κατὰ πάθος  ζῆν   καὶ διώκειν ἕκαστα. τοῖς γὰρ
[1, 4]   χαρίεντες λέγουσιν, τὸ δ´ εὖ  ζῆν   καὶ τὸ εὖ πράττειν ταὐτὸν
[1, 8]   τῷ λόγῳ καὶ τὸ εὖ  ζῆν   καὶ τὸ εὖ πράττειν τὸν
[1, 7]   εἴη ποτέ; τὸ μὲν γὰρ  ζῆν   κοινὸν εἶναι φαίνεται καὶ τοῖς
[1, 7]   εἶναι φαίνεται καὶ τοῖς φυτοῖς,  ζητεῖται   δὲ τὸ ἴδιον. ἀφοριστέον ἄρα
[1, 6]   ἀνθρώπῳ· νῦν δὲ τοιοῦτόν τι  ζητεῖται.   τάχα δέ τῳ δόξειεν ἂν
[1, 6]   λέγεται, καίπερ προσάντους τῆς τοιαύτης  ζητήσεως   γινομένης διὰ τὸ φίλους ἄνδρας
[1, 13]   δῆλον ὅτι γίνοιτ´ ἂν  ζήτησις   κατὰ τὴν ἐξ ἀρχῆς προαίρεσιν.
[1, 13]   ὅσον ἱκανῶς ἔχει πρὸς τὰ  ζητούμενα·   τὸ γὰρ ἐπὶ πλεῖον ἐξακριβοῦν
[1, 7]   Πάλιν δ´ ἐπανέλθωμεν ἐπὶ τὸ  ζητούμενον   ἀγαθόν, τί ποτ´ ἂν εἴη.
[1, 5]   πλοῦτος δῆλον ὅτι οὐ τὸ  ζητούμενον   ἀγαθόν· χρήσιμον γὰρ καὶ ἄλλου
[1, 7]   τέλειον, τοῦτ´ ἂν εἴη τὸ  ζητούμενον,   εἰ δὲ πλείω, τὸ τελειότατον
[1, 9]   καὶ ἐκ τοῦ λόγου τὸ  ζητούμενον·   εἴρηται γὰρ ψυχῆς ἐνέργεια κατ´
[1, 10]   αὐτὰς λήθην. ὑπάρξει δὴ τὸ  ζητούμενον   τῷ εὐδαίμονι, καὶ ἔσται διὰ
[1, 5]   φαίνεται δ´ ἐπιπολαιότερον εἶναι τοῦ  ζητουμένου·   δοκεῖ γὰρ ἐν τοῖς τιμῶσι
[1, 7]   συμφανῆ γίνεσθαι δι´ αὐτῆς τῶν  ζητουμένων.   ~Σκεπτέον δὲ περὶ αὐτῆς οὐ
[1, 5]   ἵνα πιστεύσωσιν ἑαυτοὺς ἀγαθοὺς εἶναι·  ζητοῦσι   γοῦν ὑπὸ τῶν φρονίμων τιμᾶσθαι,
[1, 7]   τε θρεπτικὴν καὶ τὴν αὐξητικὴν  ζωήν.   ἑπομένη δὲ αἰσθητική τις ἂν
[1, 7]   οὕτως, {ἀνθρώπου δὲ τίθεμεν ἔργον  ζωήν   τινα, ταύτην δὲ ψυχῆς ἐνέργειαν
[1, 10]   εἰσὶν αἱ ἐνέργειαι κύριαι τῆς  ζωῆς,   καθάπερ εἴπομεν, οὐδεὶς ἂν γένοιτο
[1, 10]   ὡς οὐ ποιεῖ ῥοπὴν τῆς  ζωῆς,   τὰ δὲ μεγάλα καὶ πολλὰ
[1, 5]   τὰ μέγιστα· τὸν δ´ οὕτω  ζῶντα   οὐδεὶς ἂν εὐδαιμονίσειεν, εἰ μὴ
[1, 10]   διὰ τὸ μὴ βούλεσθαι τοὺς  ζῶντας   εὐδαιμονίζειν διὰ τὰς μεταβολάς, καὶ
[1, 11]   δὲ τῶν παθῶν ἕκαστον περὶ  ζῶντας   τελευτήσαντας συμβαίνειν πολὺ μᾶλλον
[1, 7]   λέγομεν οὐκ αὐτῷ μόνῳ, τῷ  ζῶντι   βίον μονώτην, ἀλλὰ καὶ γονεῦσι
[1, 10]   καὶ ἀγαθόν, εἴπερ καὶ τῷ  ζῶντι   μὴ αἰσθανομένῳ δέ, οἷον τιμαὶ
[1, 10]   δ´ οὕτω, μακαρίους ἐροῦμεν τῶν  ζώντων   οἷς ὑπάρχει καὶ ὑπάρξει τὰ
[1, 7]   ἵππῳ καὶ βοῒ καὶ παντὶ  ζῴῳ.   λείπεται δὴ πρακτική τις τοῦ
[1, 9]   οὔτε ἵππον οὔτε ἄλλο τῶν  ζῴων   οὐδὲν εὔδαιμον λέγομεν· οὐδὲν γὰρ




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 11/06/2008