Chapitre
[3]	ἐπὶ τῆς γῆς ἔχοντα τοὺς	πόδας	δόξαιεν ἂν ἀπὸ διανοίας εἰρηκέναι
[2]	ἂν ὁ Τιτυὸς οὔθ´ ὁ	Βορέας	πνέων ἔσωθεν ἐκ τοῦ πλοίου,
[11]	ἀκουσίους μὲν οἷον τὴν τῆς	καρδίας	τε καὶ τὴν τοῦ αἰδοίου
[3]	ἢ ὁμοία καὶ ἴση τῆς	ἠρεμίας.	Ὡσαύτως δὲ καὶ ἡ τοῦ
[3]	τοὺς πόδας δόξαιεν ἂν ἀπὸ	διανοίας	εἰρηκέναι τὸν μῦθον, ὡς τοῦτον
[6]	ὄρεξις, ἡ δὲ προαίρεσις κοινὸν	διανοίας	καὶ ὀρέξεως· ὥστε κινεῖ πρῶτον
[8]	ἐξωτέρω, οἷον τοῦ μὲν τῆς	βακτηρίας	ἐσχάτου ἐν τῇ χειρὶ ἡ
[4]	ἀναγκαῖον. Ἀλλὰ περὶ μὲν τῆς	ἀπορίας	ταύτης ἕτερος ἔστω λόγος· ἆρα
[7]	ἢ δι´ αἰσθήσεως ἢ διὰ	φαντασίας	καὶ νοήσεως. Τῶν δ´ ὀρεγομένων
[11]	τὰ ζῷα, καὶ διὰ τίνας	αἰτίας,	εἴρηται· κινεῖται δέ τινας καὶ
[11]	τῆς κοινῆς κινήσεως, εἰρήκαμεν τὰς	αἰτίας·	λοιπὸν δὲ περὶ γενέσεως εἰπεῖν.
[1]	ὅλως δὲ περὶ τῆς κοινῆς	αἰτίας	τοῦ κινεῖσθαι κίνησιν ὁποιανοῦν (τὰ
[7]	ζῷα ὁρμῶσι, τῆς μὲν ἐσχάτης	αἰτίας	τοῦ κινεῖσθαι ὀρέξεως οὔσης, ταύτης
[11]	ἤδη κινεῖσθαι καὶ μεταβάλλειν τὰς	πεφυκυίας	ἔχεσθαι μεταβολὰς ἀλλήλων. Αἰτίαι δὲ
[6]	ἐν τοῖς περὶ τῆς πρώτης	φιλοσοφίας,	λοιπόν ἐστι θεωρῆσαι πῶς ἡ
[7]	μικρὰ μεταβολὴ γινομένη ἐν ἀρχῇ	μεγάλας	καὶ πολλὰς ποιεῖ διαφορὰς ἄποθεν,
[7]	στρεβλῶν καὶ κρουόντων ἀλλήλας τὰς	στρέβλας,	καὶ τὸ ἁμάξιον, ὅπερ ὀχούμενον
[9]	αἱ ἐν τῷ Α πρὸς	ἀλλήλας	κινουμένων, ὥσπερ ἂν εἴ τινες
[11]	ἀρχῆς εὐλόγως συμβαίνουσι, καὶ πρὸς	ἀλλήλας	οὕτως ἀφικνοῦνται. Δεῖ γὰρ νοῆσαι
[7]	λυομένων τῶν στρεβλῶν καὶ κρουόντων	ἀλλήλας	τὰς στρέβλας, καὶ τὸ ἁμάξιον,
[7]	γινομένη ἐν ἀρχῇ μεγάλας καὶ	πολλὰς	ποιεῖ διαφορὰς ἄποθεν, οὐκ ἄδηλον·
[11]	καὶ μεταβάλλειν τὰς πεφυκυίας ἔχεσθαι	μεταβολὰς	ἀλλήλων. Αἰτίαι δὲ τῶν κινήσεων
[3]	κατὰ τὴν ὑπεροχήν. (Διόπερ εἴτ´	Ἄτλας	εἴτε τι τοιοῦτόν ἐστιν ἕτερον
[3]	μέγεθος ἀλλ´ ὄντας ἔσχατα καὶ	στιγμάς,	οὐ καλῶς. Πρὸς γὰρ τῷ
[6]	πάντα, διαφέρουσι δὲ κατὰ τὰς	εἰρημένας	ἐν ἄλλοις διαφοράς. Βούλησις δὲ
[9]	ἀρχὰς τὰς ἐν τῷ Α	κινουμένας	κινεῖν. Δεῖ τι ἄρα εἶναι
[11]	κινήσεις τὰ ζῷα, καὶ διὰ	τίνας	αἰτίας, εἴρηται· κινεῖται δέ τινας
[11]	τίνας αἰτίας, εἴρηται· κινεῖται δέ	τινας	καὶ ἀκουσίους ἔνια τῶν μερῶν,
[3]	τῷ ἠρεμεῖν ὅσην ὅ τε	πᾶς	οὐρανὸς ἔχει καὶ τὸ κινοῦν
[6]	τὸ προσκόπτειν ἀλλήλοις. Διὸ καὶ	πέρας	ἔχουσιν αὐτῶν πᾶσαι αἱ κινήσεις·
[6]	δὲ τῶν ζῴων κίνησις ἔχει	πέρας.	Τὸ δὲ ἀΐδιον καλόν, καὶ
[6]	ἔστιν αὐτοῖς πάσης τῆς κινήσεως	πέρας,	τὸ οὗ ἕνεκα. Ὁρῶμεν δὲ
[9]	τῷ Β κινεῖσθαι, ὥστ´ ἀνάγκη	ἀμφοτέρας	τὰς ἀρχὰς τὰς ἐν τῷ
[3]	λέγοντες, ὅτι κύκλῳ φερομένης τῆς	σφαίρας	οὐδ´ ὁτιοῦν μένει μόριον· ἢ
[7]	Ὥσπερ δὲ τὰ αὐτόματα κινεῖται	μικρᾶς	κινήσεως γινομένης, λυομένων τῶν στρεβλῶν
[5]	γενέσεως τῆς ἐξ ἀρχῆς καὶ	φθορᾶς	ἄλλος λόγος· εἰ γάρ ἐστιν
[5]	φαμὲν πρώτην κίνησιν γενέσεως καὶ	φθορᾶς,	αὕτη αἰτία ἂν εἴη, καὶ
[5]	δι´ ἑτέρων· γενέσεως δὲ καὶ	φθορᾶς	οὐδαμῶς (οἷόν τε αὐτὸ αἴτιον
[7]	ἀρχῇ μεγάλας καὶ πολλὰς ποιεῖ	διαφορὰς	ἄποθεν, οὐκ ἄδηλον· οἷον τοῦ
[6]	κατὰ τὰς εἰρημένας ἐν ἄλλοις	διαφοράς.	Βούλησις δὲ καὶ θυμὸς καὶ
[7]	τι μεθισταμένου πολλὴ ἡ τῆς	πρώρας	γίνεται μετάστασις. Ἔτι δὲ κατὰ
[11]	καὶ τῆς κοινῆς κινήσεως, εἰρήκαμεν	τὰς	αἰτίας· λοιπὸν δὲ περὶ γενέσεως
[9]	τοῦ ἄνω καὶ κάτω, οἷον	τὰς	ἀπὸ τῆς κεφαλῆς πρὸς τὰ
[9]	πρὸς τὰς κινήσεις τοῦτο καὶ	τὰς	ἀπὸ τοῦ ἄνω καὶ κάτω,
[9]	Β κινεῖσθαι, ὥστ´ ἀνάγκη ἀμφοτέρας	τὰς	ἀρχὰς τὰς ἐν τῷ Α
[8]	τὰ ἐντὸς καὶ τὰ περὶ	τὰς	ἀρχὰς τῶν ὀργανικῶν μορίων μεταβάλλοντα
[11]	καρδία φανερὸν δι´ ἣν αἰτίαν·	τὰς	γὰρ ἀρχὰς ἔχει τῶν αἰσθήσεων·
[11]	καὶ ἀκουσίους ἔνια τῶν μερῶν,	τὰς	δὲ πλείστας οὐχ ἑκουσίους. Λέγω
[7]	θεώρημα τὸ τέλος (ὅταν γὰρ	τὰς	δύο προτάσεις νοήσῃ, τὸ συμπέρασμα
[6]	γὰρ πάντα, διαφέρουσι δὲ κατὰ	τὰς	εἰρημένας ἐν ἄλλοις διαφοράς. Βούλησις
[11]	φύσιν. ~Πῶς μὲν οὖν κινεῖται	τὰς	ἑκουσίους κινήσεις τὰ ζῷα, καὶ
[9]	ὥστ´ ἀνάγκη ἀμφοτέρας τὰς ἀρχὰς	τὰς	ἐν τῷ Α κινουμένας κινεῖν.
[9]	ἔσχατον. Ὁμοίως δ´ ἔχει πρὸς	τὰς	κινήσεις τοῦτο καὶ τὰς ἀπὸ
[4]	~Ἔστι δέ τις ἀπορία περὶ	τὰς	κινήσεις τῶν τοῦ οὐρανοῦ μορίων,
[11]	ὥστ´ ἤδη κινεῖσθαι καὶ μεταβάλλειν	τὰς	πεφυκυίας ἔχεσθαι μεταβολὰς ἀλλήλων. Αἰτίαι
[7]	τῶν στρεβλῶν καὶ κρουόντων ἀλλήλας	τὰς	στρέβλας, καὶ τὸ ἁμάξιον, ὅπερ
[2]	ἠρεμοῦν καὶ ἀκίνητον. Ἄξιον δ´	ἐπιστήσαντας	ἐπισκέψασθαι περὶ τοῦ λεχθέντος· ἔχει
[3]	ἔχειν, οὐθὲν ἔχοντας μέγεθος ἀλλ´	ὄντας	ἔσχατα καὶ στιγμάς, οὐ καλῶς.
[3]	οἴονταί τινα δύναμιν ἔχειν, οὐθὲν	ἔχοντας	μέγεθος ἀλλ´ ὄντας ἔσχατα καὶ
[11]	ἔνια τῶν μερῶν, τὰς δὲ	πλείστας	οὐχ ἑκουσίους. Λέγω δ´ ἀκουσίους
[9]	Δεῖ τι ἄρα εἶναι παρὰ	ταύτας	ἕτερον τὸ κινοῦν, καὶ μὴ
[11]	δι´ ἣν αἰτίαν· τὰς γὰρ	ἀρχὰς	ἔχει τῶν αἰσθήσεων· τὸ δὲ
[9]	κινεῖσθαι, ὥστ´ ἀνάγκη ἀμφοτέρας τὰς	ἀρχὰς	τὰς ἐν τῷ Α κινουμένας
[8]	ἐντὸς καὶ τὰ περὶ τὰς	ἀρχὰς	τῶν ὀργανικῶν μορίων μεταβάλλοντα ἐκ
[8]	τὸ σῶμα· μνῆμαι δὲ καὶ	ἐλπίδες,	οἷον εἰδώλοις χρώμεναι τοῖς τοιούτοις,
[1]	γένος, καὶ τίνες διαφοραί, καὶ	τίνες	αἰτίαι τῶν καθ´ ἕκαστον συμβεβηκότων
[1]	περὶ ἕκαστον ὑπάρχει γένος, καὶ	τίνες	διαφοραί, καὶ τίνες αἰτίαι τῶν
[7]	γὰρ αἰσθήσεις εὐθὺς ὑπάρχουσιν ἀλλοιώσεις	τινὲς	οὖσαι, ἡ δὲ φαντασία καὶ
[9]	ἀλλήλας κινουμένων, ὥσπερ ἂν εἴ	τινες	τὰ νῶτα ἀντερείδοντες κινοῖεν τὰ
[11]	ἀλλήλων. Αἰτίαι δὲ τῶν κινήσεων	θερμότητές	τε καὶ ψύξεις, αἵ τε
[4]	οὐδ´ εἰ μάλα πολλὰ κάμοιτε·	πάντες	δ´ ἐξάπτεσθε θεοὶ πᾶσαί τε
[7]	διὸ καὶ φρίττουσι καὶ φοβοῦνται	νοήσαντες	μόνον. Ταῦτα δὲ πάντα πάθη
[3]	τοῦτό γ´ ὀρθῶς λέγουσιν οἱ	λέγοντες,	ὅτι κύκλῳ φερομένης τῆς σφαίρας
[9]	ἂν εἴ τινες τὰ νῶτα	ἀντερείδοντες	κινοῖεν τὰ σκέλη. Ἀλλὰ τὸ
[4]	βήττοντες καὶ οἱ εἰσπνέοντες καὶ	ἐκπνέοντες.	~Πότερον δ´ ἐν τῷ αὐτῷ
[4]	πτύοντες καὶ βήττοντες καὶ οἱ	εἰσπνέοντες	καὶ ἐκπνέοντες. ~Πότερον δ´ ἐν
[4]	ὅπερ ποιοῦσιν οἱ πτύοντες καὶ	βήττοντες	καὶ οἱ εἰσπνέοντες καὶ ἐκπνέοντες.
[4]	ἢ μικρόν, ὅπερ ποιοῦσιν οἱ	πτύοντες	καὶ βήττοντες καὶ οἱ εἰσπνέοντες
[3]	Οἱ δὲ μυθικῶς τὸν Ἄτλαντα	ποιοῦντες	ἐπὶ τῆς γῆς ἔχοντα τοὺς
[3]	ἦν μένειν, ἢ διασπᾶσθαι τὸ	συνεχὲς	αὐτῆς. Ἀλλ´ ὅτι τοὺς πόλους
[8]	μένοντος κινεῖται ἅπαν τὸ κάτω	συνεχές.	~Ἐπεὶ δ´ ὁμοίως ἔχει ἀπὸ
[4]	Καὶ ἡ ἰσχὺς δ´ ἀφ´	ἧς	αὕτη ἡ δύναμις, ὅτι οὐκ
[4]	εἶναι κίνησιν μείζω καὶ ἀφ´	ἧς	ἠρεμεῖ ἡ γῆ καὶ ἀφ´
[4]	ἠρεμεῖ ἡ γῆ καὶ ἀφ´	ἧς	κινοῦνται τὸ πῦρ καὶ τὸ
[3]	δεήσει τὴν δύναμιν εἶναι τῆς	γῆς	ἐν τῷ ἠρεμεῖν ὅσην ὅ
[3]	τὸν Ἄτλαντα ποιοῦντες ἐπὶ τῆς	γῆς	ἔχοντα τοὺς πόδας δόξαιεν ἂν
[4]	δυνάμει τῆς κινήσεως τὴν τῆς	γῆς	ἠρεμίαν, δῆλον ὅτι κινήσει αὐτὴν
[8]	πρακτῷ διωκτὸν καὶ φευκτόν· ἐξ	ἀνάγκης	δ´ ἀκολουθεῖ τῇ νοήσει καὶ
[9]	συναγόμενα τὰ μόρια, ὥστ´ ἐξ	ἀνάγκης	διὰ ταῦτα γίνεσθαι τὴν κίνησιν
[4]	καὶ ἀδιάλυτον οἰόμεθα μὲν ἐξ	ἀνάγκης	(εἶναι) συμβαίνει δὲ κατὰ τοῦτον
[4]	τοῦτον τὸν λόγον οὐκ ἐξ	ἀνάγκης·	(πέφυκε γὰρ καὶ ἐνδέχεται εἶναι
[4]	ἡμῶν· τὸ μὲν γὰρ ἐξ	ἀνάγκης,	τὸ δὲ πεφυκὸς ὁρᾶσθαι οὐκ
[3]	καὶ ἔστι τις ἀναλογία ἐξ	ἀνάγκης,	ὥσπερ τῶν ἐναντίων κινήσεων, οὕτω
[9]	κάτω, οἷον τὰς ἀπὸ τῆς	κεφαλῆς	πρὸς τὰ ἀπὸ τῆς ῥάχεως
[1]	ὁ ὦμος, καὶ τῆς μὲν	κνήμης	τὸ γόνυ, ὅλου δὲ τοῦ
[11]	περὶ αἰσθήσεως καὶ ὕπνου καὶ	μνήμης	καὶ τῆς κοινῆς κινήσεως, εἰρήκαμεν
[7]	κινεῖσθαι ὀρέξεως οὔσης, ταύτης δὲ	γινομένης	ἢ δι´ αἰσθήσεως ἢ διὰ
[7]	τὰ αὐτόματα κινεῖται μικρᾶς κινήσεως	γινομένης,	λυομένων τῶν στρεβλῶν καὶ κρουόντων
[3]	λέγουσιν οἱ λέγοντες, ὅτι κύκλῳ	φερομένης	τῆς σφαίρας οὐδ´ ὁτιοῦν μένει
[11]	ἀφικνοῦνται, καὶ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς	κινουμένης	καὶ μεταβαλλούσης, ἐπειδὴ πολλὰ δυνάμει
[4]	ὁραθῆναι καὶ τοὺς ἐπὶ τῆς	σελήνης	ὑφ´ ἡμῶν· τὸ μὲν γὰρ
[1]	ἑτέροις· ὅλως δὲ περὶ τῆς	κοινῆς	αἰτίας τοῦ κινεῖσθαι κίνησιν ὁποιανοῦν
[11]	ὕπνου καὶ μνήμης καὶ τῆς	κοινῆς	κινήσεως, εἰρήκαμεν τὰς αἰτίας· λοιπὸν
[3]	οὐδὲν μᾶλλον ἀντερείδειν δεῖ τῆς	μονῆς	ἣν ἡ γῆ τυγχάνει μένουσα·
[6]	τινος, ὥστε τοῦτ´ ἔστιν αὐτοῖς	πάσης	τῆς κινήσεως πέρας, τὸ οὗ
[10]	ἔν τινι ἀρχῇ τοῦ σώματος	οὔσης	τἆλλα (ζῆν μὲν τῷ προσπεφυκέναι,
[7]	ἐσχάτης αἰτίας τοῦ κινεῖσθαι ὀρέξεως	οὔσης,	ταύτης δὲ γινομένης ἢ δι´
[11]	ἀπὸ τῆς ἀρχῆς κινουμένης καὶ	μεταβαλλούσης,	ἐπειδὴ πολλὰ δυνάμει ἐστίν, ἡ
[9]	τὴν ἀρχὴν τῆς ψυχῆς τῆς	κινούσης·	ἀμφοτέρων γὰρ τῶν ἄκρων τὸ
[11]	κινήσεις τῶν ῥηθέντων μορίων ἀλλοιώσεως	συμπεσούσης	γίνονται. (Ἡ γὰρ νόησις καὶ
[9]	κινεῖται. Λέγω δ´ οἷον ἐπὶ	τῆς	ΑΒΓ τὸ Β κινεῖται, κινεῖ
[4]	τἀντικείμενον ἀναγκαῖον. Ἀλλὰ περὶ μὲν	τῆς	ἀπορίας ταύτης ἕτερος ἔστω λόγος·
[11]	μορίων καὶ τοῖς μορίοις ἀπὸ	τῆς	ἀρχῆς εὐλόγως συμβαίνουσι, καὶ πρὸς
[9]	ἅμα κινεῖται τὰ κῶλα ἀπὸ	τῆς	ἀρχῆς, καὶ θατέρου ἠρεμοῦντος θάτερον
[11]	τὴν ἀρχὴν ἀφικνοῦνται, καὶ ἀπὸ	τῆς	ἀρχῆς κινουμένης καὶ μεταβαλλούσης, ἐπειδὴ
[8]	ἐκείνου ἐξωτέρω, οἷον τοῦ μὲν	τῆς	βακτηρίας ἐσχάτου ἐν τῇ χειρὶ
[3]	οὖν δεήσει τὴν δύναμιν εἶναι	τῆς	γῆς ἐν τῷ ἠρεμεῖν ὅσην
[3]	μυθικῶς τὸν Ἄτλαντα ποιοῦντες ἐπὶ	τῆς	γῆς ἔχοντα τοὺς πόδας δόξαιεν
[4]	τῇ δυνάμει τῆς κινήσεως τὴν	τῆς	γῆς ἠρεμίαν, δῆλον ὅτι κινήσει
[8]	κινεῖ τὸ ἔσχατον τοῦ βραχίονος,	τῆς	δ´ ἐν τῷ ὠλεκράνῳ κάμψεως
[1]	ταῖς καμπαῖς, ὥσπερ ἂν εἰ	τῆς	διαμέτρου ἡ μὲν Α καὶ
[5]	καὶ αὐξανομένῳ; περὶ δὲ γενέσεως	τῆς	ἐξ ἀρχῆς καὶ φθορᾶς ἄλλος
[3]	ἰσχὺς ἢ ὁμοία καὶ ἴση	τῆς	ἠρεμίας. Ὡσαύτως δὲ καὶ ἡ
[11]	δ´ ἀκουσίους μὲν οἷον τὴν	τῆς	καρδίας τε καὶ τὴν τοῦ
[9]	καὶ κάτω, οἷον τὰς ἀπὸ	τῆς	κεφαλῆς πρὸς τὰ ἀπὸ τῆς
[4]	ἄτοπον εἶναι, εἰ ἡ ἀρχὴ	τῆς	κινήσεως ἐντός. Διὸ δόξειεν ἂν
[10]	λόγον τὸν λέγοντα τὴν αἰτίαν	τῆς	κινήσεως ἐστὶν ἡ ὄρεξις τὸ
[6]	ὅλου κίνησιν τὰ ἔμψυχα αἴτια	τῆς	κινήσεως, ὅσα μὴ κινεῖται ὑπ´
[6]	ὥστε τοῦτ´ ἔστιν αὐτοῖς πάσης	τῆς	κινήσεως πέρας, τὸ οὗ ἕνεκα.
[4]	γάρ τις ὑπερβάλλῃ τῇ δυνάμει	τῆς	κινήσεως τὴν τῆς γῆς ἠρεμίαν,
[8]	~Ἀρχὴ μὲν οὖν, ὥσπερ εἴρηται,	τῆς	κινήσεως τὸ ἐν τῷ πρακτῷ
[10]	παρέχειν ἰσχύν. Τὰ δ´ ἔργα	τῆς	κινήσεως ὦσις καὶ ἕλξις, ὥστε
[9]	εἶναι τὴν ἀρχὴν τῆς ψυχῆς	τῆς	κινούσης· ἀμφοτέρων γὰρ τῶν ἄκρων
[1]	ἐν ἑτέροις· ὅλως δὲ περὶ	τῆς	κοινῆς αἰτίας τοῦ κινεῖσθαι κίνησιν
[11]	καὶ ὕπνου καὶ μνήμης καὶ	τῆς	κοινῆς κινήσεως, εἰρήκαμεν τὰς αἰτίας·
[7]	καὶ πράττειν τὰ ζῷα ὁρμῶσι,	τῆς	μὲν ἐσχάτης αἰτίας τοῦ κινεῖσθαι
[1]	τοῦ κώλου ὁ ὦμος, καὶ	τῆς	μὲν κνήμης τὸ γόνυ, ὅλου
[3]	ἐντός, οὐδὲν μᾶλλον ἀντερείδειν δεῖ	τῆς	μονῆς ἣν ἡ γῆ τυγχάνει
[7]	ἐρωτήσεως γὰρ ἢ νοήσεως ἡ	τῆς	ὀρέξεως γίνεται ἐνέργεια. Ποτέον μοι,
[7]	ἀκαριαῖόν τι μεθισταμένου πολλὴ ἡ	τῆς	πρώρας γίνεται μετάστασις. Ἔτι δὲ
[6]	διώρισται πρότερον ἐν τοῖς περὶ	τῆς	πρώτης φιλοσοφίας, λοιπόν ἐστι θεωρῆσαι
[9]	τῆς κεφαλῆς πρὸς τὰ ἀπὸ	τῆς	ῥάχεως τοῖς ἔχουσι ῥάχιν. Καὶ
[4]	εἶναι ὁραθῆναι καὶ τοὺς ἐπὶ	τῆς	σελήνης ὑφ´ ἡμῶν· τὸ μὲν
[3]	οἱ λέγοντες, ὅτι κύκλῳ φερομένης	τῆς	σφαίρας οὐδ´ ὁτιοῦν μένει μόριον·
[4]	ἄδηλον, καὶ ἄλλος λόγος περὶ	τῆς	τοιαύτης ἀρχῆς. Τὰ δὲ ζῷα
[6]	σῶμα, καὶ τίς ἡ ἀρχὴ	τῆς	τοῦ ζῴου κινήσεως. Τῶν γὰρ
[1]	ζώων κινήσεως. ~(Περὶ δὲ κινήσεως	τῆς	τῶν ζῴων, ὅσα μὲν αὐτῶν
[8]	γὰρ ἔχει καὶ τὸ ἄκρον	τῆς	χειρὸς πρὸς τὸν καρπόν, καὶ
[8]	τῇ βακτηρίᾳ ἡ κινοῦσα ἀπὸ	τῆς	ψυχῆς ἀρχὴ ἔνεστιν, οὐδ´ ἐν
[8]	ἄν που ἦν ἡ ἀρχὴ	τῆς	ψυχῆς ἡ κινοῦσα. Ἐπεὶ δ´
[9]	τῷ μέσῳ εἶναι τὴν ἀρχὴν	τῆς	ψυχῆς τῆς κινούσης· ἀμφοτέρων γὰρ
[7]	τὰ ζῷα ὁρμῶσι, τῆς μὲν	ἐσχάτης	αἰτίας τοῦ κινεῖσθαι ὀρέξεως οὔσης,
[8]	νοήσει καὶ τῇ φαντασίᾳ αὐτῶν	θερμότης	καὶ ψύξις. Τὸ μὲν γὰρ
[3]	μένειν, ἢ διασπᾶσθαι τὸ συνεχὲς	αὐτῆς.	Ἀλλ´ ὅτι τοὺς πόλους οἴονταί
[6]	εἴρηται ἐν τοῖς διωρισμένοις περὶ	αὐτῆς.	Ἐπεὶ δὲ τὰ ἄψυχα πάντα
[4]	ἄπειρος, ὥστ´ οὐδὲ τὸ βάρος	αὐτῆς.	Ἐπεὶ δὲ τὸ ἀδύνατον λέγεται
[3]	τοῦ μέσου καὶ ἐκ τοῦ	αὐτῆς	τόπου. Ὡς γὰρ τὸ ὠθοῦν
[4]	καὶ ἄλλος λόγος περὶ τῆς	τοιαύτης	ἀρχῆς. Τὰ δὲ ζῷα ὅσα
[7]	αἰτίας τοῦ κινεῖσθαι ὀρέξεως οὔσης,	ταύτης	δὲ γινομένης ἢ δι´ αἰσθήσεως
[4]	Ἀλλὰ περὶ μὲν τῆς ἀπορίας	ταύτης	ἕτερος ἔστω λόγος· ἆρα δὲ
[6]	πρότερον ἐν τοῖς περὶ τῆς	πρώτης	φιλοσοφίας, λοιπόν ἐστι θεωρῆσαι πῶς
[7]	πρᾶξίς ἐστιν. Πράττει δ´ ἀπ´	ἀρχῆς.	Εἰ ἱμάτιον ἔσται, ἀνάγκη εἶναι
[4]	σύστασιν, εἰ ἐξ ἀκινήτου ἤρτηται	ἀρχῆς.	Ἐπὶ δὲ τῶν ζῴων οὐ
[11]	καὶ τοῖς μορίοις ἀπὸ τῆς	ἀρχῆς	εὐλόγως συμβαίνουσι, καὶ πρὸς ἀλλήλας
[9]	κινεῖται τὰ κῶλα ἀπὸ τῆς	ἀρχῆς,	καὶ θατέρου ἠρεμοῦντος θάτερον κινεῖται.
[5]	περὶ δὲ γενέσεως τῆς ἐξ	ἀρχῆς	καὶ φθορᾶς ἄλλος λόγος· εἰ
[11]	ἀρχὴν ἀφικνοῦνται, καὶ ἀπὸ τῆς	ἀρχῆς	κινουμένης καὶ μεταβαλλούσης, ἐπειδὴ πολλὰ
[11]	ἐπὶ τὸ Γ ὡς ἀπ´	ἀρχῆς.	Ὅτι δὲ ὁτὲ μὲν ταὐτὰ
[4]	ἄλλος λόγος περὶ τῆς τοιαύτης	ἀρχῆς.	Τὰ δὲ ζῷα ὅσα κινεῖται,
[8]	βακτηρίᾳ ἡ κινοῦσα ἀπὸ τῆς	ψυχῆς	ἀρχὴ ἔνεστιν, οὐδ´ ἐν τῇ
[6]	οὐδέν ἐστιν. ~Περὶ μὲν οὖν	ψυχῆς,	εἴτε κινεῖται εἴτε μή, καὶ
[11]	ἑκάστου τῶν ζῴων, καὶ περὶ	ψυχῆς,	ἔτι δὲ περὶ αἰσθήσεως καὶ
[8]	που ἦν ἡ ἀρχὴ τῆς	ψυχῆς	ἡ κινοῦσα. Ἐπεὶ δ´ ἐνδέχεται
[9]	μέσῳ εἶναι τὴν ἀρχὴν τῆς	ψυχῆς	τῆς κινούσης· ἀμφοτέρων γὰρ τῶν
[7]	διαφορὰν ἐρυθήμασι καὶ ὠχρότησι καὶ	φρίκαις	καὶ τρόμοις καὶ τοῖς τούτων
[1]	οὐδέν) τὰ δ´ ἐν ταῖς	καμπαῖς	δυνάμει καὶ ἐνεργείᾳ γίνεται ὁτὲ
[1]	Ὥσπερ γὰρ κέντρῳ χρῶνται ταῖς	καμπαῖς,	καὶ γίνεται τὸ ὅλον μέρος,
[10]	ἔχειν ὥσπερ τὸ ἐν ταῖς	καμπαῖς	σημεῖον, τὸ κινοῦν καὶ κινούμενον,
[1]	δὲ μένει τῶν ἐν ταῖς	καμπαῖς,	ὥσπερ ἂν εἰ τῆς διαμέτρου
[1]	μαθηματικῶν οὐδέν) τὰ δ´ ἐν	ταῖς	καμπαῖς δυνάμει καὶ ἐνεργείᾳ γίνεται
[1]	εἰσίν. Ὥσπερ γὰρ κέντρῳ χρῶνται	ταῖς	καμπαῖς, καὶ γίνεται τὸ ὅλον
[10]	ὁμοίως ἔχειν ὥσπερ τὸ ἐν	ταῖς	καμπαῖς σημεῖον, τὸ κινοῦν καὶ
[1]	τὸ δὲ μένει τῶν ἐν	ταῖς	καμπαῖς, ὥσπερ ἂν εἰ τῆς
[7]	ἁμάξιον, ὅπερ ὀχούμενον αὐτὸ κινεῖ	εἰς	εὐθύ, καὶ πάλιν κύκλῳ κινεῖται
[6]	ἐπιθυμίαν. Ταῦτα δὲ πάντα ἀνάγεται	εἰς	νοῦν καὶ ὄρεξιν. Καὶ γὰρ
[3]	ἠρεμιῶν. Καὶ αἱ μὲν ἴσαι	ἀπαθεῖς	ὑπ´ ἀλλήλων, κρατοῦνται δὲ κατὰ
[11]	τῶν κινήσεων θερμότητές τε καὶ	ψύξεις,	αἵ τε θύραθεν καὶ αἱ
[7]	τὸ συμπέρασμα, φανερόν· αἱ δὲ	προτάσεις	αἱ ποιητικαὶ διὰ δύο εἰδῶν
[7]	τέλος (ὅταν γὰρ τὰς δύο	προτάσεις	νοήσῃ, τὸ συμπέρασμα ἐνόησε καὶ
[7]	αἱ ἔννοιαι. Αἱ μὲν γὰρ	αἰσθήσεις	εὐθὺς ὑπάρχουσιν ἀλλοιώσεις τινὲς οὖσαι,
[7]	δ´ αἱ φαντασίαι καὶ αἱ	αἰσθήσεις	καὶ αἱ ἔννοιαι. Αἱ μὲν
[4]	εἰ μὲν οὖν εἰσὶν ὑπερέχουσαι	κινήσεις,	διαλυθήσεται ταῦτα ὑπ´ ἀλλήλων· εἰ
[11]	τὸ Α ἀρχήν. Αἱ οὖν	κινήσεις	καθ´ ἕκαστον στοιχεῖον τῶν ἐπιγεγραμμένων
[6]	πέρας ἔχουσιν αὐτῶν πᾶσαι αἱ	κινήσεις·	καὶ γὰρ καὶ αἱ τῶν
[11]	μὲν οὖν κινεῖται τὰς ἑκουσίους	κινήσεις	τὰ ζῷα, καὶ διὰ τίνας
[11]	τοῦ σπέρματος δύναμις. Αἱ δὲ	κινήσεις	τῇ τε ἀρχῇ ἀπὸ τῶν
[9]	Ὁμοίως δ´ ἔχει πρὸς τὰς	κινήσεις	τοῦτο καὶ τὰς ἀπὸ τοῦ
[11]	παρὰ τὸν λόγον δὴ γινόμεναι	κινήσεις	τῶν ῥηθέντων μορίων ἀλλοιώσεως συμπεσούσης
[4]	δέ τις ἀπορία περὶ τὰς	κινήσεις	τῶν τοῦ οὐρανοῦ μορίων, ἣν
[5]	οὐκ ἀνάγκη. Αἱ δὲ πρῶται	αὐξήσεις	καὶ ἀλλοιώσεις ὑπ´ ἄλλου γίνονται
[7]	Ταῦτα δὲ πάντα πάθη καὶ	ἀλλοιώσεις	εἰσίν. Ἀλλοιουμένων δ´ ἐν τῷ
[7]	μὲν γὰρ αἰσθήσεις εὐθὺς ὑπάρχουσιν	ἀλλοιώσεις	τινὲς οὖσαι, ἡ δὲ φαντασία
[5]	Αἱ δὲ πρῶται αὐξήσεις καὶ	ἀλλοιώσεις	ὑπ´ ἄλλου γίνονται καὶ δι´
[2]	τὸν τρόπον τοῦτον ὅνπερ οἱ	γραφεῖς	ποιοῦσιν· ἐξ αὑτοῦ γὰρ τὸ
[11]	τε καὶ τὴν τοῦ αἰδοίου	(πολλάκις	γὰρ φανέντος τινός, οὐ μέντοι
[11]	ζῷόν τι ἡ τοῦ σπέρματος	δύναμις.	Αἱ δὲ κινήσεις τῇ τε
[4]	δ´ ἀφ´ ἧς αὕτη ἡ	δύναμις,	ὅτι οὐκ ἄπειρος, φανερόν· οὐδὲ
[7]	τὸ συμπέρασμα, τὸ ἱμάτιον ποιητέον,	πρᾶξίς	ἐστιν. Πράττει δ´ ἀπ´ ἀρχῆς.
[7]	προτάσεων τὸ συμπέρασμα γίνεται ἡ	πρᾶξις,	οἷον ὅταν νοήσῃ ὅτι παντὶ
[7]	εὐθύς. Ὅτι μὲν οὖν ἡ	πρᾶξις	τὸ συμπέρασμα, φανερόν· αἱ δὲ
[10]	πόλει ὅταν ἅπαξ συστῇ ἡ	τάξις,	οὐδὲν δεῖ κεχωρισμένου μονάρχου, ὃν
[11]	οὔθ´ ἡ φαντασία οὔθ´ ἡ	ὄρεξις,	ἀλλ´ ἐπειδὴ ἀνάγκη ἀλλοιοῦσθαι τὰ
[6]	καὶ θυμὸς καὶ ἐπιθυμία πάντα	ὄρεξις,	ἡ δὲ προαίρεσις κοινὸν διανοίας
[6]	οὐ κινούμενον κινεῖ, ἡ δ´	ὄρεξις	καὶ τὸ ὀρεκτικὸν κινούμενον κινεῖ.
[8]	ἐπιτηδείως τὰ πάθη, ἡ δ´	ὄρεξις	τὰ πάθη, τὴν δ´ ὄρεξιν
[10]	αἰτίαν τῆς κινήσεως ἐστὶν ἡ	ὄρεξις	τὸ μέσον, ὃ κινεῖ κινούμενον·
[10]	ἔργα τῆς κινήσεως ὦσις καὶ	ἕλξις,	ὥστε δεῖ τὸ ὄργανον αὐξάνεσθαί
[8]	τῇ φαντασίᾳ αὐτῶν θερμότης καὶ	ψύξις.	Τὸ μὲν γὰρ λυπηρὸν φευκτόν,
[7]	οὖν τοῖς αὐτομάτοις καὶ τοῖς	ἁμαξίοις	οὐκ ἔστιν ἀλλοίωσις, ἐπεὶ εἰ
[11]	ἀπὸ τῶν μορίων καὶ τοῖς	μορίοις	ἀπὸ τῆς ἀρχῆς εὐλόγως συμβαίνουσι,
[11]	παρὰ τὸν λόγον ἐν τοῖς	μορίοις,	ὁτὲ δ´ οὔ, αἴτιον τὸ
[7]	καὶ τρόμοις καὶ τοῖς τούτων	ἐναντίοις.	~Ἀρχὴ μὲν οὖν, ὥσπερ εἴρηται,
[6]	ὑπ´ ἀλλήλων διὰ τὸ προσκόπτειν	ἀλλήλοις.	Διὸ καὶ πέρας ἔχουσιν αὐτῶν
[6]	δὲ κατὰ τὰς εἰρημένας ἐν	ἄλλοις	διαφοράς. Βούλησις δὲ καὶ θυμὸς
[10]	τοῦ συμφύτου πνεύματος, εἴρηται ἐν	ἄλλοις·	τοῦτο δὲ πρὸς τὴν ἀρχὴν
[8]	μνῆμαι δὲ καὶ ἐλπίδες, οἷον	εἰδώλοις	χρώμεναι τοῖς τοιούτοις, ὁτὲ μὲν
[7]	καὶ ὠχρότησι καὶ φρίκαις καὶ	τρόμοις	καὶ τοῖς τούτων ἐναντίοις. ~Ἀρχὴ
[4]	ἣν ὡς οὖσαν οἰκείαν τοῖς	εἰρημένοις	ἐπισκέψαιτ´ ἄν τις. Ἐὰν γάρ
[7]	περὶ τῶν ἀκινήτων διανοουμένοις καὶ	συλλογιζομένοις.	Ἀλλ´ ἐκεῖ μὲν θεώρημα τὸ
[2]	ἢ τοῖς ἐν τῇ ἄμμῳ	πορευομένοις,	οὐ πρόεισιν, οὐδ´ ἔσται οὔτε
[6]	κινεῖται, πρότερον εἴρηται ἐν τοῖς	διωρισμένοις	περὶ αὐτῆς. Ἐπεὶ δὲ τὰ
[4]	ἀλλὰ καὶ ἐν αὐτοῖς τοῖς	κινουμένοις	κατὰ τόπον ὅσα κινεῖ αὐτὰ
[6]	τελευταία τῶν γινομένων ἐν τοῖς	κινουμένοις·	κινεῖται γὰρ καὶ πορεύεται τὸ
[7]	συμβαίνειν καὶ περὶ τῶν ἀκινήτων	διανοουμένοις	καὶ συλλογιζομένοις. Ἀλλ´ ἐκεῖ μὲν
[7]	κέντρον γίνεται, καθάπερ ἐν τοῖς	κυλίνδροις)	οὕτω καὶ τὰ ζῷα κινεῖται.
[1]	αὐτοῖς, ἐπέσκεπται περὶ ἁπάντων ἐν	ἑτέροις·	ὅλως δὲ περὶ τῆς κοινῆς
[7]	μὲν οὖν τοῖς αὐτομάτοις καὶ	τοῖς	ἁμαξίοις οὐκ ἔστιν ἀλλοίωσις, ἐπεὶ
[7]	ἀνιεμένων κινοῦνται. Ἐν μὲν οὖν	τοῖς	αὐτομάτοις καὶ τοῖς ἁμαξίοις οὐκ
[10]	τοῖς μὲν ἐν τῇ καρδίᾳ	τοῖς	δ´ ἐν τῷ ἀνάλογον, διὰ
[6]	πῶς κινεῖται, πρότερον εἴρηται ἐν	τοῖς	διωρισμένοις περὶ αὐτῆς. Ἐπεὶ δὲ
[4]	μορίων, ἣν ὡς οὖσαν οἰκείαν	τοῖς	εἰρημένοις ἐπισκέψαιτ´ ἄν τις. Ἐὰν
[2]	Εἰ γὰρ ὑποδώσει ἀεί, οἷον	τοῖς	ἑμύσι τοῖς ἐν τῇ γῇ,
[10]	ὃ κινεῖ κινούμενον· ἐν δὲ	τοῖς	ἐμψύχοις σώμασι δεῖ τι εἶναι
[2]	τοῖς ἐν τῇ γῇ, ἢ	τοῖς	ἐν τῇ ἄμμῳ πορευομένοις, οὐ
[2]	ὑποδώσει ἀεί, οἷον τοῖς ἑμύσι	τοῖς	ἐν τῇ γῇ, ἢ τοῖς
[9]	πρὸς τὰ ἀπὸ τῆς ῥάχεως	τοῖς	ἔχουσι ῥάχιν. Καὶ εὐλόγως δὲ
[1]	πρῶτον μὲν οὖν ἐν αὐτοῖς	τοῖς	ζῴοις· δεῖ γάρ, ἂν κινῆταί
[1]	καὶ διὰ τοῦτο αἱ καμπαὶ	τοῖς	ζῴοις εἰσίν. Ὥσπερ γὰρ κέντρῳ
[10]	διὰ τὸ ἔθος· ἔν τε	τοῖς	ζῴοις τὸ αὐτὸ τοῦτο διὰ
[9]	διὰ ταῦτα γίνεσθαι τὴν κίνησιν	τοῖς	ζῴοις. Τὸ δὲ μέσον τοῦ
[4]	ὑπάρχειν, ἀλλὰ καὶ ἐν αὐτοῖς	τοῖς	κινουμένοις κατὰ τόπον ὅσα κινεῖ
[6]	φορὰ τελευταία τῶν γινομένων ἐν	τοῖς	κινουμένοις· κινεῖται γὰρ καὶ πορεύεται
[7]	ὥσπερ κέντρον γίνεται, καθάπερ ἐν	τοῖς	κυλίνδροις) οὕτω καὶ τὰ ζῷα
[10]	ἀκίνητον. Ἐπεὶ δ´ ἡ ἀρχὴ	τοῖς	μὲν ἐν τῇ καρδίᾳ τοῖς
[11]	ἀρχῇ ἀπὸ τῶν μορίων καὶ	τοῖς	μορίοις ἀπὸ τῆς ἀρχῆς εὐλόγως
[11]	ἡ παρὰ τὸν λόγον ἐν	τοῖς	μορίοις, ὁτὲ δ´ οὔ, αἴτιον
[4]	κινήσεως ἐντός. Διὸ δόξειεν ἂν	τοῖς	οὕτως ὑπολαμβάνουσιν εὖ εἰρῆσθαι Ὁμήρῳ
[6]	πρῶτον κινοῦν, διώρισται πρότερον ἐν	τοῖς	περὶ τῆς πρώτης φιλοσοφίας, λοιπόν
[3]	τὸ τὴν γῆν μένειν, ἀλλὰ	τοῖς	ταῦτα λέγουσιν ἀναγκαῖον φάναι μηδὲν
[8]	καὶ ἐλπίδες, οἷον εἰδώλοις χρώμεναι	τοῖς	τοιούτοις, ὁτὲ μὲν ἧττον ὁτὲ
[7]	καὶ φρίκαις καὶ τρόμοις καὶ	τοῖς	τούτων ἐναντίοις. ~Ἀρχὴ μὲν οὖν,
[7]	κινοῦνται. Ἐν μὲν οὖν τοῖς	αὐτομάτοις	καὶ τοῖς ἁμαξίοις οὐκ ἔστιν
[1]	αἰτίαι τῶν καθ´ ἕκαστον συμβεβηκότων	αὐτοῖς,	ἐπέσκεπται περὶ ἁπάντων ἐν ἑτέροις·
[6]	ἕνεκά τινος, ὥστε τοῦτ´ ἔστιν	αὐτοῖς	πάσης τῆς κινήσεως πέρας, τὸ
[1]	ἠρεμοῦντος, πρῶτον μὲν οὖν ἐν	αὐτοῖς	τοῖς ζῴοις· δεῖ γάρ, ἂν
[4]	δεῖ ὑπάρχειν, ἀλλὰ καὶ ἐν	αὐτοῖς	τοῖς κινουμένοις κατὰ τόπον ὅσα
[4]	τοιαῦτα πάντα ἀνάγκη καὶ ἐν	αὑτοῖς	ἔχειν τὸ ἠρεμοῦν, καὶ ἔξω
[4]	τις, πότερον ἅπαντ´ ἔχει ἐν	ἑαυτοῖς	καὶ τὸ ἠρεμοῦν καὶ τὸ
[8]	ἐλπίδες, οἷον εἰδώλοις χρώμεναι τοῖς	τοιούτοις,	ὁτὲ μὲν ἧττον ὁτὲ δὲ
[3]	αὐτὴν τοῦ παντός, πρὸς δὲ	τούτοις	δεῖ τὴν ἰσχὺν ἰσάζειν τοῦ
[10]	κινεῖ κινούμενον· ἐν δὲ τοῖς	ἐμψύχοις	σώμασι δεῖ τι εἶναι σῶμα
[1]	μὲν οὖν ἐν αὐτοῖς τοῖς	ζῴοις·	δεῖ γάρ, ἂν κινῆταί τι
[1]	διὰ τοῦτο αἱ καμπαὶ τοῖς	ζῴοις	εἰσίν. Ὥσπερ γὰρ κέντρῳ χρῶνται
[10]	τὸ ἔθος· ἔν τε τοῖς	ζῴοις	τὸ αὐτὸ τοῦτο διὰ τὴν
[9]	ταῦτα γίνεσθαι τὴν κίνησιν τοῖς	ζῴοις.	Τὸ δὲ μέσον τοῦ σώματος
[7]	πολλὴ ἡ τῆς πρώρας γίνεται	μετάστασις.	Ἔτι δὲ κατὰ θερμότητα ἢ
[6]	ἐπιθυμία πάντα ὄρεξις, ἡ δὲ	προαίρεσις	κοινὸν διανοίας καὶ ὀρέξεως· ὥστε
[7]	λέγει· τοδὶ δὲ ποτόν, ἡ	αἴσθησις	εἶπεν ἢ ἡ φαντασία ἢ
[6]	γὰρ ἡ φαντασία καὶ ἡ	αἴσθησις	τὴν αὐτὴν τῷ νῷ χώραν
[6]	τὰς εἰρημένας ἐν ἄλλοις διαφοράς.	Βούλησις	δὲ καὶ θυμὸς καὶ ἐπιθυμία
[6]	κινεῖται, ἡ δὲ τῶν ζῴων	κίνησις	ἔχει πέρας. Τὸ δὲ ἀΐδιον
[11]	μὲν ταὐτὰ νοησάντων γίνεται ἡ	κίνησις	ἡ παρὰ τὸν λόγον ἐν
[5]	ὅλῳ, καὶ ἐν τῷ ζῴῳ	κίνησις	πρώτη αὕτη, ὅταν τελεωθῇ· ὥστε
[11]	ἀλλοιώσεως συμπεσούσης γίνονται. (Ἡ γὰρ	νόησις	καὶ ἡ φαντασία, ὥσπερ εἴρηται
[7]	ἡ δὲ φαντασία καὶ ἡ	νόησις	τὴν τῶν πραγμάτων ἔχουσι δύναμιν·
[2]	μὴ ἡ γῆ μένοι, οὔτε	πτῆσις	ἢ νεῦσις, εἰ μὴ ὁ
[2]	γῆ μένοι, οὔτε πτῆσις ἢ	νεῦσις,	εἰ μὴ ὁ ἀὴρ ἢ
[8]	δ´ ὡς δυσὶ χρῆται ἡ	φύσις	αὐτῇ. Ὅταν γὰρ κινῆται ἐντεῦθεν,
[10]	δ´ ἐστὶν ἡ τοῦ πνεύματος	φύσις·	καὶ γὰρ ἀβίαστος συστελλομένη, καὶ
[10]	Τὰ δ´ ἔργα τῆς κινήσεως	ὦσις	καὶ ἕλξις, ὥστε δεῖ τὸ
[7]	καὶ τοῖς ἁμαξίοις οὐκ ἔστιν	ἀλλοίωσις,	ἐπεὶ εἰ ἐγίνοντο ἐλάττους οἱ
[7]	τι τοιοῦτον πάθος ὅταν γένηται	ἀλλοίωσις	περὶ τὴν καρδίαν, καὶ ἐν
[3]	κινεῖ τὸ κινοῦν· καὶ ἔστι	τις	ἀναλογία ἐξ ἀνάγκης, ὥσπερ τῶν
[4]	τοιούτου τῶν ἐντός. ~Ἔστι δέ	τις	ἀπορία περὶ τὰς κινήσεις τῶν
[3]	τοῦ πλοίου. ~Ἀπορήσειε δ´ ἄν	τις,	ἆρ´ εἴ τι κινεῖ τὸν
[3]	αὐτῶν, ἐκ τῶν τοιούτων ἄν	τις	διαπορήσειεν. Οἱ δὲ μυθικῶς τὸν
[4]	οἰκείαν τοῖς εἰρημένοις ἐπισκέψαιτ´ ἄν	τις.	Ἐὰν γάρ τις ὑπερβάλλῃ τῇ
[2]	γὰρ ἠρέμα (ῥιπτῇ τὸ πνεῦμά	τις	ἐάν τ´ ἰσχυρῶς οὕτως ὥστ´
[1]	οὐκ ἔστι, καὶ εἰ ἔστι,	τίς	ἐστιν. Δεῖ δὲ τοῦτο μὴ
[6]	ψυχὴ κινεῖ τὸ σῶμα, καὶ	τίς	ἡ ἀρχὴ τῆς τοῦ ζῴου
[10]	πνεῦμα σύμφυτον καὶ ἰσχύοντα τούτῳ.	Τίς	μὲν οὖν ἡ σωτηρία τοῦ
[4]	ἀψύχων ὅσα κινεῖται ἀπορήσειεν ἄν	τις,	πότερον ἅπαντ´ ἔχει ἐν ἑαυτοῖς
[4]	ἐπισκέψαιτ´ ἄν τις. Ἐὰν γάρ	τις	ὑπερβάλλῃ τῇ δυνάμει τῆς κινήσεως
[2]	τὸ πλοῖον ἔξωθεν μέν, ἄν	τις	ὠθῇ τῷ κοντῷ τὸν ἱστὸν
[2]	ῥᾳδίως, ἐὰν δ´ ἐν αὐτῷ	τις	ὢν τῷ πλοίῳ τοῦτο πειρᾶται
[4]	τῆς ἀπορίας ταύτης ἕτερος ἔστω	λόγος·	ἆρα δὲ δεῖ τι ἀκίνητον
[5]	ἐξ ἀρχῆς καὶ φθορᾶς ἄλλος	λόγος·	εἰ γάρ ἐστιν ἥνπερ φαμὲν
[10]	γίνεται ἀεὶ ἕτερον, ἔστω ἄλλος	λόγος	(ὁ αὐτὸς γάρ ἐστι καὶ
[4]	πρώτως κινοῦν, ἄδηλον, καὶ ἄλλος	λόγος	περὶ τῆς τοιαύτης ἀρχῆς. Τὰ
[7]	δύναμιν· τρόπον γάρ τινα τὸ	εἶδος	τὸ νοούμενον τὸ τοῦ θερμοῦ
[7]	τοῦ θερμοῦ ἢ ψυχροῦ ἢ	ἡδέος	ἢ φοβεροῦ τοιοῦτον τυγχάνει ὂν
[7]	ἢ κατ´ ἄλλο τι τοιοῦτον	πάθος	ὅταν γένηται ἀλλοίωσις περὶ τὴν
[10]	τόδε μετὰ τόδε διὰ τὸ	ἔθος·	ἔν τε τοῖς ζῴοις τὸ
[3]	τινα δύναμιν ἔχειν, οὐθὲν ἔχοντας	μέγεθος	ἀλλ´ ὄντας ἔσχατα καὶ στιγμάς,
[7]	καρδίαν, καὶ ἐν ταύτῃ κατὰ	μέγεθος	ἐν ἀναισθήτῳ μορίῳ, πολλὴν ποιεῖ
[9]	ὥστ´ ἀνάγκη μὴ στιγμὴν ἀλλὰ	μέγεθός	τι εἶναι. Ἀλλὰ μὴν ἐνδέχεται
[3]	τοῦ μένοντος. Ἔστι γάρ τι	πλῆθος	ἰσχύος καὶ δυνάμεως καθ´ ἣν
[7]	ἄποθεν, οὐκ ἄδηλον· οἷον τοῦ	οἴακος	ἀκαριαῖόν τι μεθισταμένου πολλὴ ἡ
[10]	μὲν οὖν κινούμενον μὲν μὴ	πεφυκὸς	δὲ κινεῖν δύναται πάσχειν κατ´
[4]	γὰρ ἐξ ἀνάγκης, τὸ δὲ	πεφυκὸς	ὁρᾶσθαι οὐκ ὀφθήσεται) τὸν δ´
[6]	διανοητόν, ἀλλὰ τὸ τῶν πρακτῶν	τέλος.	Διὸ τὸ τοιοῦτόν ἐστι τῶν
[6]	ἕνεκα τούτου ἄλλο, καὶ ᾗ	τέλος	ἐστὶ τῶν ἄλλου τινὸς ἕνεκα
[7]	Ἀλλ´ ἐκεῖ μὲν θεώρημα τὸ	τέλος	(ὅταν γὰρ τὰς δύο προτάσεις
[8]	ξύλον ἔχει καὶ (ἀρχὴν καὶ	τέλος	πρὸς τὴν χεῖρα. Ὧστε διά
[5]	τῆς ἐξ ἀρχῆς καὶ φθορᾶς	ἄλλος	λόγος· εἰ γάρ ἐστιν ἥνπερ
[10]	ἢ γίνεται ἀεὶ ἕτερον, ἔστω	ἄλλος	λόγος (ὁ αὐτὸς γάρ ἐστι
[4]	καὶ πρώτως κινοῦν, ἄδηλον, καὶ	ἄλλος	λόγος περὶ τῆς τοιαύτης ἀρχῆς.
[6]	ἄλλοις διαφοράς. Βούλησις δὲ καὶ	θυμὸς	καὶ ἐπιθυμία πάντα ὄρεξις, ἡ
[1]	ὅλου δὲ τοῦ κώλου ὁ	ὦμος,	καὶ τῆς μὲν κνήμης τὸ
[3]	ἠρεμεῖν ὅσην ὅ τε πᾶς	οὐρανὸς	ἔχει καὶ τὸ κινοῦν αὐτόν.
[1]	μὲν αὐτῶν περὶ ἕκαστον ὑπάρχει	γένος,	καὶ τίνες διαφοραί, καὶ τίνες
[1]	ἐπὶ τούτων ὅτι ἀδύνατον κινεῖσθαι	μηδενὸς	ἠρεμοῦντος, πρῶτον μὲν οὖν ἐν
[3]	μηδεμίαν οὐσίαν εἶναι τῶν τοιούτων	μηδενός,	καὶ κινεῖσθαι τὴν μίαν κίνησιν
[4]	Τὸ γὰρ ὅλως ἀκίνητον ὑπ´	οὐδενὸς	ἐνδέχεται κινηθῆναι. Ὅθεν λύεται καὶ
[11]	καὶ ὅσαι ἄλλαι τοιαῦταί εἰσιν.	Οὐθενὸς	γὰρ τούτων κυρία ἁπλῶς ἐστιν
[2]	τῷ πλοίῳ αὐτὸς ὢν καὶ	ἀποστηριζόμενος	πρὸς τὸ πλοῖον εὐλόγως οὐ
[3]	αὐτὸ κινούμενον κινεῖ αὐτόν, ἀνάγκη	τινὸς	ἀκινήτου θιγγάνον κινεῖν, καὶ τοῦτο
[6]	ᾗ τέλος ἐστὶ τῶν ἄλλου	τινὸς	ἕνεκα ὄντων, ταύτῃ κινεῖ. Δεῖ
[8]	ἡδέα πάντα σχεδὸν μετὰ ψύξεώς	τινος	καὶ θερμότητος. Τοῦτο δὲ δῆλον
[6]	ζῷον ὀρέξει ἢ προαιρέσει, ἀλλοιωθέντος	τινὸς	κατὰ τὴν αἴσθησιν ἢ τὴν
[11]	τοῦ αἰδοίου (πολλάκις γὰρ φανέντος	τινός,	οὐ μέντοι κελεύσαντος τοῦ νοῦ
[3]	τὸ κινεῖσθαι τὸν οὐρανὸν ὑπό	τινος	τοιούτου τῶν ἐντός. ~Ἔστι δέ
[6]	καὶ κινεῖ καὶ κινεῖται ἕνεκά	τινος,	ὥστε τοῦτ´ ἔστιν αὐτοῖς πάσης
[1]	τοῦ κάτωθεν, οἷον τοῦ μὲν	βραχίονος	κινουμένου τὸ ὠλέκρανον, ὅλου δὲ
[8]	οὐ κινεῖ τὸ ἔσχατον τοῦ	βραχίονος,	τῆς δ´ ἐν τῷ ὠλεκράνῳ
[7]	παντὶ βαδιστέον ἀνθρώπῳ, αὐτὸς δ´	ἄνθρωπος,	βαδίζει εὐθέως, ἂν δ´ ὅτι
[7]	βαδιστέον νῦν ἀνθρώπῳ, αὐτὸς δ´	ἄνθρωπος,	εὐθὺς ἠρεμεῖ· καὶ ταῦτα ἄμφω
[7]	βαδίζειν ἀγαθὸν ἀνθρώπῳ, ὅτι αὐτὸς	ἄνθρωπος,	οὐκ ἐνδιατρίβει. Διὸ καὶ ὅσα
[4]	γῆ ἄπειρος, ὥστ´ οὐδὲ τὸ	βάρος	αὐτῆς. Ἐπεὶ δὲ τὸ ἀδύνατον
[4]	Οὐδὲν γὰρ διαφέρει μέγα ῥῖψαι	βάρος	ἢ μικρόν, ὅπερ ποιοῦσιν οἱ
[10]	αὐτὴν αἰτίαν, καὶ ἔχει καὶ	βάρος	πρὸς τὰ πυρώδη καὶ κουφότητα
[9]	Τὸ δὲ μέσον τοῦ σώματος	μέρος	δυνάμει μὲν ἕν, ἐνεργείᾳ δ´
[1]	καμπαῖς, καὶ γίνεται τὸ ὅλον	μέρος,	ἐν ᾧ ἡ καμπή, καὶ
[8]	μή· γίνεται γὰρ ὥσπερ ἀφαιρετὸν	μέρος	ἡ βακτηρία. Ἀνάγκη ἄρα ἐν
[2]	ἢ ἕλκων κινεῖ· οὐθὲν γὰρ	μέρος	ἡ γῆ τοῦ πλοίου. ~Ἀπορήσειε
[8]	τὸν καρπόν, καὶ τοῦτο τὸ	μέρος	πρὸς τὸ ὠλέκρανον. Οὐδὲν γὰρ
[1]	ὅλον ἀθρόον κινηθήσεται καὶ κατὰ	μέρος,	φανερόν. ~Ἀλλὰ πᾶσα ἡ ἐν
[4]	περὶ μὲν τῆς ἀπορίας ταύτης	ἕτερος	ἔστω λόγος· ἆρα δὲ δεῖ
[7]	ἐκεῖ τὰ ξύλα καὶ ὁ	σίδηρος,	τὰ δὲ νεῦρα ὡς αἱ
[4]	αὕτη ἡ δύναμις, ὅτι οὐκ	ἄπειρος,	φανερόν· οὐδὲ γὰρ ἡ γῆ
[4]	φανερόν· οὐδὲ γὰρ ἡ γῆ	ἄπειρος,	ὥστ´ οὐδὲ τὸ βάρος αὐτῆς.
[8]	ἔχει καὶ τὸ ἄκρον τῆς	χειρὸς	πρὸς τὸν καρπόν, καὶ τοῦτο
[8]	τὸ〉 ποιητικὸν καὶ παθητικὸν τῶν	πρὸς	ἄλληλα εἶναι τὴν φύσιν. Τὸ
[9]	ἀρχαὶ αἱ ἐν τῷ Α	πρὸς	ἀλλήλας κινουμένων, ὥσπερ ἂν εἴ
[11]	τῆς ἀρχῆς εὐλόγως συμβαίνουσι, καὶ	πρὸς	ἀλλήλας οὕτως ἀφικνοῦνται. Δεῖ γὰρ
[3]	ἔσχατα καὶ στιγμάς, οὐ καλῶς.	Πρὸς	γὰρ τῷ μηδεμίαν οὐσίαν εἶναι
[3]	εἶναι μόριον αὐτὴν τοῦ παντός,	πρὸς	δὲ τούτοις δεῖ τὴν ἰσχὺν
[8]	τὸ δὲ κινεῖσθαι· ὅτι γὰρ	πρὸς	ἠρεμοῦν δεῖ ἀπερείδεσθαι τὸ κινοῦν,
[2]	ἢ ὠθούμενον, ἀνάγκη πρῶτον μὲν	πρὸς	ἠρεμοῦν τι τῶν αὑτοῦ μορίων
[4]	μορίων· ἀπερείδεται γὰρ θάτερον ὡς	πρὸς	μένον θάτερον. Περὶ δὲ τῶν
[1]	ἀρχὴ τοῦ κινουμένου ἔσται, καὶ	πρὸς	ὃ ἀπερειδόμενον καὶ ὅλον ἀθρόον
[2]	τι εἶναι τοῦ ζῴου ἀκίνητον,	πρὸς	ὃ ἀπερειδόμενον κινεῖται τὸ κινούμενον.
[4]	μὲν ἠρεμεῖν τὸ δὲ κινεῖσθαι,	πρὸς	ὃ ἀπερειδόμενον τὸ κινούμενον κινήσεται,
[4]	ἔχειν τὸ ἠρεμοῦν, καὶ ἔξω	πρὸς	ὃ ἀπερείσεται. Εἰ δέ τι
[2]	αὐτὸ ὅ τε κινεῖ καὶ	πρὸς	ὃ ἀποστηρίζεται. Ἔξωθεν δ´ ὠθῶν
[2]	πλοῖον διὰ τὸ ἀναγκαῖον εἶναι	πρὸς	ὃ ἀποστηρίζεται μένειν· συμβαίνει δ´
[9]	οἷον τὰς ἀπὸ τῆς κεφαλῆς	πρὸς	τὰ ἀπὸ τῆς ῥάχεως τοῖς
[10]	πρὸς τὰ πυρώδη καὶ κουφότητα	πρὸς	τὰ ἐναντία. Δεῖ δὲ τὸ
[4]	δὲ ζῷα ὅσα κινεῖται, πάντα	πρὸς	τὰ ἔξω ἀπερειδόμενα κινεῖται, καὶ
[3]	φύσιν οὕτως ὥσπερ ἡ γῆ	πρὸς	τὰ ζῷα καὶ τὰ κινούμενα
[10]	αἰτίαν, καὶ ἔχει καὶ βάρος	πρὸς	τὰ πυρώδη καὶ κουφότητα πρὸς
[9]	μέσον ἔσχατον. Ὁμοίως δ´ ἔχει	πρὸς	τὰς κινήσεις τοῦτο καὶ τὰς
[10]	εἴρηται ἐν ἄλλοις· τοῦτο δὲ	πρὸς	τὴν ἀρχὴν τὴν ψυχικὴν ἔοικεν
[3]	μὲν οὖν ἔχει τι καὶ	πρὸς	τὴν ὅλην φύσιν οὕτως ὥσπερ
[2]	τὰ ζῷα συντείνουσαν, ἀλλὰ καὶ	πρὸς	τὴν τοῦ παντὸς κίνησιν καὶ
[8]	κινοῦσα. Ἐπεὶ δ´ ἐνδέχεται καὶ	πρὸς	τὴν χεῖρα ἔχειν τι οὕτως
[8]	ἔχει καὶ (ἀρχὴν καὶ τέλος	πρὸς	τὴν χεῖρα. Ὧστε διά γε
[10]	σημεῖον, τὸ κινοῦν καὶ κινούμενον,	πρὸς	τὸ ἀκίνητον. Ἐπεὶ δ´ ἡ
[10]	μορίων) φαίνεται δ´ εὐφυῶς ἔχον	πρὸς	τὸ κινητικὸν εἶναι καὶ παρέχειν
[7]	ἐνεργήσῃ γὰρ ἢ τῇ αἰσθήσει	πρὸς	τὸ οὗ ἕνεκα ἢ τῇ
[2]	πλοίῳ αὐτὸς ὢν καὶ ἀποστηριζόμενος	πρὸς	τὸ πλοῖον εὐλόγως οὐ κινεῖ
[8]	καρπόν, καὶ τοῦτο τὸ μέρος	πρὸς	τὸ ὠλέκρανον. Οὐδὲν γὰρ διαφέρει
[8]	καὶ τὸ ἄκρον τῆς χειρὸς	πρὸς	τὸν καρπόν, καὶ τοῦτο τὸ
[4]	ἠρεμοῦν καὶ τὸ κινοῦν, καὶ	πρὸς	τῶν ἔξω τι ἠρεμούντων ἀπερείδεσθαι
[2]	ἢ οὗ τυγχάνει μόριον ὄν,	πρὸς	τῶν ἔξωθέν τι ἀποστηριζόμενον μένειν.
[2]	ἡ ἐν αὐτῷ ἠρεμία ὅμως	ἄκυρος,	ἂν μή τι ἔξωθεν ᾖ
[11]	ὥσπερ ζῷόν τι ἡ τοῦ	σπέρματος	δύναμις. Αἱ δὲ κινήσεις τῇ
[7]	δ´ ἀγαθόν· ποιεῖ οἰκίαν εὐθύς.	Σκεπάσματος	δέομαι, ἱμάτιον δὲ σκέπασμα· ἱματίου
[10]	οὖν ἡ σωτηρία τοῦ συμφύτου	πνεύματος,	εἴρηται ἐν ἄλλοις· τοῦτο δὲ
[10]	Τοιαύτη δ´ ἐστὶν ἡ τοῦ	πνεύματος	φύσις· καὶ γὰρ ἀβίαστος συστελλομένη,
[7]	ἀναισθήτῳ μορίῳ, πολλὴν ποιεῖ τοῦ	σώματος	διαφορὰν ἐρυθήμασι καὶ ὠχρότησι καὶ
[9]	ζῴοις. Τὸ δὲ μέσον τοῦ	σώματος	μέρος δυνάμει μὲν ἕν, ἐνεργείᾳ
[10]	ἀλλ´ ἔν τινι ἀρχῇ τοῦ	σώματος	οὔσης τἆλλα (ζῆν μὲν τῷ
[8]	τὰ μὲν κατὰ μόριον μετὰ	θερμότητος	ἢ ψύξεώς ἐστι, τὰ δὲ
[8]	σχεδὸν μετὰ ψύξεώς τινος καὶ	θερμότητος.	Τοῦτο δὲ δῆλον ἐκ τῶν
[2]	ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν τοῦ	παντὸς	κίνησιν καὶ φοράν. Ὥσπερ γὰρ
[4]	τοῦτο πότερον καὶ ἐπὶ τοῦ	παντὸς	οὕτως ὑπάρχειν ἀναγκαῖον; ἴσως γὰρ
[3]	μηδὲν εἶναι μόριον αὐτὴν τοῦ	παντός,	πρὸς δὲ τούτοις δεῖ τὴν
[11]	γὰρ φανέντος τινός, οὐ μέντοι	κελεύσαντος	τοῦ νοῦ κινοῦνται) οὐχ ἑκουσίους
[4]	εἰ ἡ ἀρχὴ τῆς κινήσεως	ἐντός.	Διὸ δόξειεν ἂν τοῖς οὕτως
[3]	οὐρανὸν ὑπό τινος τοιούτου τῶν	ἐντός.	~Ἔστι δέ τις ἀπορία περὶ
[8]	Ὥστ´ εὐλόγως ἤδη δημιουργεῖται τὰ	ἐντὸς	καὶ τὰ περὶ τὰς ἀρχὰς
[3]	ἐστιν ἕτερον τὸ κινοῦν τῶν	ἐντός,	οὐδὲν μᾶλλον ἀντερείδειν δεῖ τῆς
[7]	ἐπεὶ εἰ ἐγίνοντο ἐλάττους οἱ	ἐντὸς	τροχοὶ καὶ πάλιν μείζους, κἂν
[11]	αἵ τε θύραθεν καὶ αἱ	ἐντὸς	ὑπάρχουσαι φυσικαί. Καὶ αἱ παρὰ
[2]	δ´ ἐπιστήσαντας ἐπισκέψασθαι περὶ τοῦ	λεχθέντος·	ἔχει γὰρ τὴν θεωρίαν οὐ
[6]	τὸ ζῷον ὀρέξει ἢ προαιρέσει,	ἀλλοιωθέντος	τινὸς κατὰ τὴν αἴσθησιν ἢ
[11]	τὴν τοῦ αἰδοίου (πολλάκις γὰρ	φανέντος	τινός, οὐ μέντοι κελεύσαντος τοῦ
[9]	τοῦ περὶ τὴν ἀρχὴν καὶ	μεταβάλλοντος	τὰ ἐχόμενα συμμεταβάλλει ἐκτεινόμενά τε
[3]	τοῦ κινοῦντος καὶ τὴν τοῦ	μένοντος.	Ἔστι γάρ τι πλῆθος ἰσχύος
[8]	ἐνταῦθα· ἔτι γὰρ τοῦ ὠλεκράνου	μένοντος	κινεῖται ἅπαν τὸ κάτω συνεχές.
[9]	ἀπὸ τῆς ἀρχῆς, καὶ θατέρου	ἠρεμοῦντος	θάτερον κινεῖται. Λέγω δ´ οἷον
[1]	τούτων ὅτι ἀδύνατον κινεῖσθαι μηδενὸς	ἠρεμοῦντος,	πρῶτον μὲν οὖν ἐν αὐτοῖς
[3]	ἡ τοῦ κινουμένου μέν, μὴ	κινοῦντος	δέ. Τοσαύτην οὖν δεήσει τὴν
[3]	τοῦτο μηδὲν εἶναι μόριον τοῦ	κινοῦντος·	εἴτ´ εὐθὺς ἀκίνητόν ἐστι τὸ
[3]	δεῖ τὴν ἰσχὺν ἰσάζειν τοῦ	κινοῦντος	καὶ τὴν τοῦ μένοντος. Ἔστι
[6]	ἀεὶ κινούμενον ὑπὸ τοῦ ἀεὶ	κινοῦντος	καὶ τῶν ζῴων ἕκαστον, ἔστι
[10]	τοῦ πνεύματος φύσις· καὶ γὰρ	ἀβίαστος	συστελλομένη, καὶ βιαστικὴ καὶ ὠστικὴ
[10]	ἕκαστον τῶν γινομένων, ἀλλ´ αὐτὸς	ἕκαστος	ποιεῖ τὰ αὑτοῦ ὡς τέτακται,
[7]	τὸ βαδίζειν ἀγαθὸν ἀνθρώπῳ, ὅτι	αὐτὸς	ἄνθρωπος, οὐκ ἐνδιατρίβει. Διὸ καὶ
[10]	ἕτερον, ἔστω ἄλλος λόγος (ὁ	αὐτὸς	γάρ ἐστι καὶ περὶ τῶν
[7]	νοήσῃ ὅτι παντὶ βαδιστέον ἀνθρώπῳ,	αὐτὸς	δ´ ἄνθρωπος, βαδίζει εὐθέως, ἂν
[7]	ὅτι οὐδενὶ βαδιστέον νῦν ἀνθρώπῳ,	αὐτὸς	δ´ ἄνθρωπος, εὐθὺς ἠρεμεῖ· καὶ
[10]	παρ´ ἕκαστον τῶν γινομένων, ἀλλ´	αὐτὸς	ἕκαστος ποιεῖ τὰ αὑτοῦ ὡς
[2]	πλοῖον ὠθῶν ἐν τῷ πλοίῳ	αὐτὸς	ὢν καὶ ἀποστηριζόμενος πρὸς τὸ
[2]	ἂν κινήσειεν οὐδ´ ἂν ὁ	Τιτυὸς	οὔθ´ ὁ Βορέας πνέων ἔσωθεν
[3]	μένοντος. Ἔστι γάρ τι πλῆθος	ἰσχύος	καὶ δυνάμεως καθ´ ἣν μένει
[3]	εἶναι μόριον τοῦ κινοῦντος· εἴτ´	εὐθὺς	ἀκίνητόν ἐστι τὸ κινοῦν, ὁμοίως
[7]	νῦν ἀνθρώπῳ, αὐτὸς δ´ ἄνθρωπος,	εὐθὺς	ἠρεμεῖ· καὶ ταῦτα ἄμφω πράττει,
[7]	τόδε, τόδε· καὶ τοῦτο πράττει	εὐθύς.	Ὅτι μὲν οὖν ἡ πρᾶξις
[7]	ἡ φαντασία ἢ ὁ νοῦς·	εὐθὺς	πίνει. Οὕτως μὲν οὖν ἐπὶ
[7]	ἢ τῷ νῷ, οὗ ὀρέγεται,	εὐθὺς	ποιεῖ· ἀντ´ ἐρωτήσεως γὰρ ἢ
[7]	οἰκία δ´ ἀγαθόν· ποιεῖ οἰκίαν	εὐθύς.	Σκεπάσματος δέομαι, ἱμάτιον δὲ σκέπασμα·
[8]	ἑκάτερον τῶν ἐν τῷ λόγῳ,	εὐθὺς	τὸ μὲν ποιεῖ τὸ δὲ
[7]	ἔννοιαι. Αἱ μὲν γὰρ αἰσθήσεις	εὐθὺς	ὑπάρχουσιν ἀλλοιώσεις τινὲς οὖσαι, ἡ
[1]	ἅπερ καὶ τοὺς καθόλου ζητοῦμεν	λόγους,	καὶ ἐφ´ ὧν ἐφαρμόττειν οἰόμεθα
[7]	οἱ ἐντὸς τροχοὶ καὶ πάλιν	μείζους,	κἂν κύκλῳ τὸ αὐτὸ ἐκινεῖτο·
[9]	ψυχή, ἕτερον μὲν οὖσα τοῦ	μεγέθους	τοῦ τοιούτου, ἐν τούτῳ δ´
[11]	εἴρηται· κινεῖται δέ τινας καὶ	ἀκουσίους	ἔνια τῶν μερῶν, τὰς δὲ
[11]	πλείστας οὐχ ἑκουσίους. Λέγω δ´	ἀκουσίους	μὲν οἷον τὴν τῆς καρδίας
[11]	κελεύσαντος τοῦ νοῦ κινοῦνται) οὐχ	ἑκουσίους	δ´ οἷον ὕπνον καὶ ἐγρήγορσιν
[11]	~Πῶς μὲν οὖν κινεῖται τὰς	ἑκουσίους	κινήσεις τὰ ζῷα, καὶ διὰ
[11]	μερῶν, τὰς δὲ πλείστας οὐχ	ἑκουσίους.	Λέγω δ´ ἀκουσίους μὲν οἷον
[1]	τὸ γόνυ, ὅλου δὲ τοῦ	σκέλους	τὸ ἰσχίον. Ὅτι μὲν οὖν
[1]	τῶν ζῴων, τὰ δὲ κατ´	ἄλλους	τρόπους τοιούτους) ἐπισκεπτέον νῦν. Ὅτι
[3]	ὑπὸ δυοῖν ἀδύνατον· τοὺς δὲ	πόλους	δύο ποιοῦσιν. Ὅτι μὲν οὖν
[3]	συνεχὲς αὐτῆς. Ἀλλ´ ὅτι τοὺς	πόλους	οἴονταί τινα δύναμιν ἔχειν, οὐθὲν
[3]	στρέφοντα τὸν οὐρανὸν περὶ τοὺς	πόλους·	τοῦτο δ´ ἂν συμβαίνῃ καὶ
[7]	ἢ ἡ φαντασία ἢ ὁ	νοῦς·	εὐθὺς πίνει. Οὕτως μὲν οὖν
[1]	ζῴων, τὰ δὲ κατ´ ἄλλους	τρόπους	τοιούτους) ἐπισκεπτέον νῦν. Ὅτι μὲν
[7]	καὶ πάλιν κύκλῳ κινεῖται τῷ	ἀνίσους	ἔχειν τοὺς τροχούς (ὁ γὰρ
[3]	μίαν κίνησιν ὑπὸ δυοῖν ἀδύνατον·	τοὺς	δὲ πόλους δύο ποιοῦσιν. Ὅτι
[4]	ἀδύνατόν φαμεν εἶναι ὁραθῆναι καὶ	τοὺς	ἐπὶ τῆς σελήνης ὑφ´ ἡμῶν·
[1]	τῶν αἰσθητῶν, δι´ ἅπερ καὶ	τοὺς	καθόλου ζητοῦμεν λόγους, καὶ ἐφ´
[3]	ποιοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς ἔχοντα	τοὺς	πόδας δόξαιεν ἂν ἀπὸ διανοίας
[3]	τὸ συνεχὲς αὐτῆς. Ἀλλ´ ὅτι	τοὺς	πόλους οἴονταί τινα δύναμιν ἔχειν,
[3]	καὶ στρέφοντα τὸν οὐρανὸν περὶ	τοὺς	πόλους· τοῦτο δ´ ἂν συμβαίνῃ
[7]	κύκλῳ κινεῖται τῷ ἀνίσους ἔχειν	τοὺς	τροχούς (ὁ γὰρ ἐλάττων ὥσπερ
[7]	ἔστιν ἀλλοίωσις, ἐπεὶ εἰ ἐγίνοντο	ἐλάττους	οἱ ἐντὸς τροχοὶ καὶ πάλιν
[1]	ἐφ´ ὧν ἐφαρμόττειν οἰόμεθα δεῖν	αὐτούς.	Φανερὸν γὰρ καὶ ἐπὶ τούτων
[1]	τὰ δὲ κατ´ ἄλλους τρόπους	τοιούτους)	ἐπισκεπτέον νῦν. Ὅτι μὲν οὖν
[7]	κινεῖται τῷ ἀνίσους ἔχειν τοὺς	τροχούς	(ὁ γὰρ ἐλάττων ὥσπερ κέντρον
[4]	ἀπὸ τοῦ μέσου. Καὶ ἡ	ἰσχὺς	δ´ ἀφ´ ἧς αὕτη ἡ
[3]	ὥστε μᾶλλον καὶ πλείων ἡ	ἰσχὺς	ἢ ὁμοία καὶ ἴση τῆς
[7]	ὁ σίδηρος, τὰ δὲ νεῦρα	ὡς	αἱ στρέβλαι· ὧν λυομένων καὶ
[11]	τοῦ Α ἐπὶ τὸ Γ	ὡς	ἀπ´ ἀρχῆς. Ὅτι δὲ ὁτὲ
[3]	καὶ ἐκ τοῦ αὐτῆς τόπου.	Ὡς	γὰρ τὸ ὠθοῦν ὠθεῖ, οὕτω
[8]	μὲν ὡς ἑνί, ἔστι δ´	ὡς	δυσὶ χρῆται ἡ φύσις αὐτῇ.
[8]	πάσχει. Διὰ τοῦτο δ´ ἅμα	ὡς	εἰπεῖν νοεῖ ὅτι πορευτέον καὶ
[7]	τὴν τῶν ὀστῶν, τὰ μὲν	ὡς	ἐκεῖ τὰ ξύλα καὶ ὁ
[8]	εἴρηται. Διὸ καὶ ἔστι μὲν	ὡς	ἑνί, ἔστι δ´ ὡς δυσὶ
[11]	Β ἐπὶ τὸ Α ἐλθεῖν	ὡς	ἐπ´ ἀρχήν, ἀπὸ δὲ τοῦ
[4]	τῶν τοῦ οὐρανοῦ μορίων, ἣν	ὡς	οὖσαν οἰκείαν τοῖς εἰρημένοις ἐπισκέψαιτ´
[4]	τῶν μορίων· ἀπερείδεται γὰρ θάτερον	ὡς	πρὸς μένον θάτερον. Περὶ δὲ
[10]	αὐτὸς ἕκαστος ποιεῖ τὰ αὑτοῦ	ὡς	τέτακται, καὶ γίνεται τόδε μετὰ
[3]	ἀπὸ διανοίας εἰρηκέναι τὸν μῦθον,	ὡς	τοῦτον ὥσπερ διάμετρον ὄντα καὶ
[1]	κέντρον (καὶ γὰρ τὸ κινεῖσθαι,	ὡς	φασί, πλάττουσιν ἐπ´ αὐτῶν· οὐ
[9]	ῥάχεως τοῖς ἔχουσι ῥάχιν. Καὶ	εὐλόγως	δὲ τοῦτο συμβέβηκεν· καὶ γὰρ
[6]	δ´ ἐκ τούτων καὶ ὅτι	εὐλόγως	ἡ φορὰ τελευταία τῶν γινομένων
[8]	αἰτίαι τῶν αὐτῶν εἰσιν. Ὥστ´	εὐλόγως	ἤδη δημιουργεῖται τὰ ἐντὸς καὶ
[2]	καὶ ἀποστηριζόμενος πρὸς τὸ πλοῖον	εὐλόγως	οὐ κινεῖ τὸ πλοῖον διὰ
[11]	τοῖς μορίοις ἀπὸ τῆς ἀρχῆς	εὐλόγως	συμβαίνουσι, καὶ πρὸς ἀλλήλας οὕτως
[7]	ἀνθρώπῳ, αὐτὸς δ´ ἄνθρωπος, βαδίζει	εὐθέως,	ἂν δ´ ὅτι οὐδενὶ βαδιστέον
[3]	γάρ τι πλῆθος ἰσχύος καὶ	δυνάμεως	καθ´ ἣν μένει τὸ μένον,
[7]	γὰρ ἢ νοήσεως ἡ τῆς	ὀρέξεως	γίνεται ἐνέργεια. Ποτέον μοι, ἡ
[7]	μὲν ἐσχάτης αἰτίας τοῦ κινεῖσθαι	ὀρέξεως	οὔσης, ταύτης δὲ γινομένης ἢ
[6]	δὲ προαίρεσις κοινὸν διανοίας καὶ	ὀρέξεως·	ὥστε κινεῖ πρῶτον τὸ ὀρεκτὸν
[8]	κατὰ μόριον μετὰ θερμότητος ἢ	ψύξεώς	ἐστι, τὰ δὲ καθ´ ὅλον
[8]	(καὶ ἡδέα πάντα σχεδὸν μετὰ	ψύξεώς	τινος καὶ θερμότητος. Τοῦτο δὲ
[5]	ἄλλου γίνονται καὶ δι´ ἑτέρων·	γενέσεως	δὲ καὶ φθορᾶς οὐδαμῶς (οἷόν
[11]	τὰς αἰτίας· λοιπὸν δὲ περὶ	γενέσεως	εἰπεῖν.
[5]	ἐστιν ἥνπερ φαμὲν πρώτην κίνησιν	γενέσεως	καὶ φθορᾶς, αὕτη αἰτία ἂν
[5]	αὑτοῦ καὶ αὐξανομένῳ; περὶ δὲ	γενέσεως	τῆς ἐξ ἀρχῆς καὶ φθορᾶς
[8]	ἢ διὰ νοήσεως ἢ δι´	αἰσθήσεως.	Ἅμα δὲ καὶ ταχὺ διὰ
[7]	ταύτης δὲ γινομένης ἢ δι´	αἰσθήσεως	ἢ διὰ φαντασίας καὶ νοήσεως.
[11]	περὶ ψυχῆς, ἔτι δὲ περὶ	αἰσθήσεως	καὶ ὕπνου καὶ μνήμης καὶ
[1]	διώρισται πρότερον, ὅτεπερ καὶ περὶ	κινήσεως	ἀϊδίου, πότερον ἔστιν ἢ οὐκ
[7]	δὲ τὰ αὐτόματα κινεῖται μικρᾶς	κινήσεως	γινομένης, λυομένων τῶν στρεβλῶν καὶ
[11]	καὶ μνήμης καὶ τῆς κοινῆς	κινήσεως,	εἰρήκαμεν τὰς αἰτίας· λοιπὸν δὲ
[4]	εἶναι, εἰ ἡ ἀρχὴ τῆς	κινήσεως	ἐντός. Διὸ δόξειεν ἂν τοῖς
[10]	τὸν λέγοντα τὴν αἰτίαν τῆς	κινήσεως	ἐστὶν ἡ ὄρεξις τὸ μέσον,
[6]	κίνησιν τὰ ἔμψυχα αἴτια τῆς	κινήσεως,	ὅσα μὴ κινεῖται ὑπ´ ἀλλήλων
[6]	τοῦτ´ ἔστιν αὐτοῖς πάσης τῆς	κινήσεως	πέρας, τὸ οὗ ἕνεκα. Ὁρῶμεν
[0]	~Περί ζώων	κινήσεως.	~(Περὶ δὲ κινήσεως τῆς τῶν
[4]	τις ὑπερβάλλῃ τῇ δυνάμει τῆς	κινήσεως	τὴν τῆς γῆς ἠρεμίαν, δῆλον
[1]	~Περί ζώων κινήσεως. ~(Περὶ δὲ	κινήσεως	τῆς τῶν ζῴων, ὅσα μὲν
[8]	μὲν οὖν, ὥσπερ εἴρηται, τῆς	κινήσεως	τὸ ἐν τῷ πρακτῷ διωκτὸν
[6]	ἡ ἀρχὴ τῆς τοῦ ζῴου	κινήσεως.	Τῶν γὰρ ἄλλων παρὰ τὴν
[10]	ἰσχύν. Τὰ δ´ ἔργα τῆς	κινήσεως	ὦσις καὶ ἕλξις, ὥστε δεῖ
[5]	αὕτη, ὅταν τελεωθῇ· ὥστε καὶ	αὐξήσεως,	εἴ ποτε γίνεται, αὐτὸ αὑτῷ
[8]	αὕτη δὲ γίνεται ἢ διὰ	νοήσεως	ἢ δι´ αἰσθήσεως. Ἅμα δὲ
[7]	ποιεῖ· ἀντ´ ἐρωτήσεως γὰρ ἢ	νοήσεως	ἡ τῆς ὀρέξεως γίνεται ἐνέργεια.
[7]	αἰσθήσεως ἢ διὰ φαντασίας καὶ	νοήσεως.	Τῶν δ´ ὀρεγομένων πράττειν τὰ
[7]	οὗ ὀρέγεται, εὐθὺς ποιεῖ· ἀντ´	ἐρωτήσεως	γὰρ ἢ νοήσεως ἡ τῆς
[5]	γίνεται, αὐτὸ αὑτῷ αἴτιον καὶ	ἀλλοιώσεως,	εἰ δὲ μή, οὐκ ἀνάγκη.
[11]	γινόμεναι κινήσεις τῶν ῥηθέντων μορίων	ἀλλοιώσεως	συμπεσούσης γίνονται. (Ἡ γὰρ νόησις
[9]	κεφαλῆς πρὸς τὰ ἀπὸ τῆς	ῥάχεως	τοῖς ἔχουσι ῥάχιν. Καὶ εὐλόγως
[8]	τῆς δ´ ἐν τῷ ὠλεκράνῳ	κάμψεως	τὸ μὲν κινεῖται τὸ ἐν
[6]	δὲ ἀΐδιον καλόν, καὶ τὸ	ἀληθῶς	καὶ τὸ πρώτως ἀγαθὸν καὶ
[3]	κινουμένου μόριον. Καὶ τοῦτό γ´	ὀρθῶς	λέγουσιν οἱ λέγοντες, ὅτι κύκλῳ
[2]	τι ἄλλο προσβάλλων μόριον, κινεῖ	ῥᾳδίως,	ἐὰν δ´ ἐν αὐτῷ τις
[8]	μὲν γὰρ ὀργανικὰ μέρη παρασκευάζει	ἐπιτηδείως	τὰ πάθη, ἡ δ´ ὄρεξις
[8]	ἔνεστιν, οὐδ´ ἐν τῇ χειρί·	ὁμοίως	γὰρ ἔχει καὶ τὸ ἄκρον
[9]	τῶν ἄκρων τὸ μέσον ἔσχατον.	Ὁμοίως	δ´ ἔχει πρὸς τὰς κινήσεις
[9]	τὸ κάτω συνεχές. ~Ἐπεὶ δ´	ὁμοίως	ἔχει ἀπὸ τῶν ἀριστερῶν καὶ
[10]	τὴν ἀρχὴν τὴν ψυχικὴν ἔοικεν	ὁμοίως	ἔχειν ὥσπερ τὸ ἐν ταῖς
[3]	οὕτω τὸ ὠθούμενον ὠθεῖται, καὶ	ὁμοίως	κατ´ ἰσχύν. Κινεῖ δὲ τὸ
[6]	δῆλον ὅτι ἔστι μὲν ᾗ	ὁμοίως	κινεῖται τὸ ἀεὶ κινούμενον ὑπὸ
[3]	εὐθὺς ἀκίνητόν ἐστι τὸ κινοῦν,	ὁμοίως	οὐδὲν ἔσται τοῦ κινουμένου μόριον.
[7]	ὁτὲ δ´ οὐ κινεῖται; ἔοικε	παραπλησίως	συμβαίνειν καὶ περὶ τῶν ἀκινήτων
[3]	ἄν τις διαπορήσειεν. Οἱ δὲ	μυθικῶς	τὸν Ἄτλαντα ποιοῦντες ἐπὶ τῆς
[3]	ὄντας ἔσχατα καὶ στιγμάς, οὐ	καλῶς.	Πρὸς γὰρ τῷ μηδεμίαν οὐσίαν
[11]	δὲ τῶν μορίων ταῦτα ποιεῖ	ἐπιδήλως	διὰ τὸ ὥσπερ ζῷον κεχωρισμένον
[6]	ζῴων ἕκαστον, ἔστι δ´ ᾗ	ἄλλως,	διὸ καὶ τὰ μὲν ἀεὶ
[4]	πᾶσαί τε θέαιναι. Τὸ γὰρ	ὅλως	ἀκίνητον ὑπ´ οὐδενὸς ἐνδέχεται κινηθῆναι.
[1]	ἐπέσκεπται περὶ ἁπάντων ἐν ἑτέροις·	ὅλως	δὲ περὶ τῆς κοινῆς αἰτίας
[11]	εἰσιν. Οὐθενὸς γὰρ τούτων κυρία	ἁπλῶς	ἐστιν οὔθ´ ἡ φαντασία οὔθ´
[2]	ἂν μή τι ἔξωθεν ᾖ	ἁπλῶς	ἠρεμοῦν καὶ ἀκίνητον. Ἄξιον δ´
[5]	ἑτέρων· γενέσεως δὲ καὶ φθορᾶς	οὐδαμῶς	(οἷόν τε αὐτὸ αἴτιον εἶναι
[2]	πᾶσα ἡ ἐν αὐτῷ ἠρεμία	ὅμως	ἄκυρος, ἂν μή τι ἔξωθεν
[7]	τὴν αἴσθησιν ἢ τὴν φαντασίαν.	~Πῶς	δὲ νοῶν ὁτὲ μὲν πράττει
[6]	πρώτης φιλοσοφίας, λοιπόν ἐστι θεωρῆσαι	πῶς	ἡ ψυχὴ κινεῖ τὸ σῶμα,
[6]	κινουμένου, τίνα τρόπον κινεῖται, καὶ	πῶς	κινεῖ τὸ πρῶτον κινοῦν, διώρισται
[6]	εἴτε μή, καὶ εἰ κινεῖται,	πῶς	κινεῖται, πρότερον εἴρηται ἐν τοῖς
[11]	τὸ αὑτῶν διὰ τὴν φύσιν.	~Πῶς	μὲν οὖν κινεῖται τὰς ἑκουσίους
[2]	τὸ πνεῦμά τις ἐάν τ´	ἰσχυρῶς	οὕτως ὥστ´ ἄνεμον ποιεῖν τὸν
[4]	τοῦ παντὸς οὕτως ὑπάρχειν ἀναγκαῖον;	ἴσως	γὰρ ἂν δόξειεν ἄτοπον εἶναι,
[5]	καὶ τῶν ἄλλων δὲ κινήσεων	ἴσως	πασῶν. Ὥσπερ δ´ ἐν τῷ
[3]	ὁμοία καὶ ἴση τῆς ἠρεμίας.	Ὡσαύτως	δὲ καὶ ἡ τοῦ κινουμένου
[4]	ἀδύνατον λέγεται πλεοναχῶς (οὐ γὰρ	ὡσαύτως	τήν τε φωνὴν ἀδύνατόν φαμεν
[4]	τῶν ζῴων οὐ μόνον τὸ	οὕτως	ἀκίνητον δεῖ ὑπάρχειν, ἀλλὰ καὶ
[2]	μηδὲν εἶναι τοῦ κινουμένου τὸ	οὕτως	ἀκίνητον· εἰ δὲ μή, οὐ
[11]	εὐλόγως συμβαίνουσι, καὶ πρὸς ἀλλήλας	οὕτως	ἀφικνοῦνται. Δεῖ γὰρ νοῆσαι τὸ
[2]	ἀκίνητον εἶναι, εἰ μέλλει κινεῖσθαι,	οὕτως	ἔτι μᾶλλον ἔξω δεῖ τι
[4]	ἄψυχα, ἀρχὴ δὲ πάντων τῶν	οὕτως	κινουμένων τὰ αὐτὰ αὑτὰ κινοῦντα.
[7]	ἢ ὁ νοῦς· εὐθὺς πίνει.	Οὕτως	μὲν οὖν ἐπὶ τὸ κινεῖσθαι
[8]	πρὸς τὴν χεῖρα ἔχειν τι	οὕτως	τῶν ἀψύχων, οἷον εἰ κινοίη
[4]	πότερον καὶ ἐπὶ τοῦ παντὸς	οὕτως	ὑπάρχειν ἀναγκαῖον; ἴσως γὰρ ἂν
[4]	ἐντός. Διὸ δόξειεν ἂν τοῖς	οὕτως	ὑπολαμβάνουσιν εὖ εἰρῆσθαι Ὁμήρῳ ἀλλ´
[3]	καὶ πρὸς τὴν ὅλην φύσιν	οὕτως	ὥσπερ ἡ γῆ πρὸς τὰ
[2]	πνεῦμά τις ἐάν τ´ ἰσχυρῶς	οὕτως	ὥστ´ ἄνεμον ποιεῖν τὸν μέγιστον,
[6]	καὶ τὸ ἀληθῶς καὶ τὸ	πρώτως	ἀγαθὸν καὶ μὴ ποτὲ μὲν
[4]	δέ τι ἐστὶν ἀνωτέρω καὶ	πρώτως	κινοῦν, ἄδηλον, καὶ ἄλλος λόγος
[10]	τῶν ἄλλων μορίων) φαίνεται δ´	εὐφυῶς	ἔχον πρὸς τὸ κινητικὸν εἶναι
[4]	Ἐπεὶ δὲ τὸ ἀδύνατον λέγεται	πλεοναχῶς	(οὐ γὰρ ὡσαύτως τήν τε